တစ်ဦးချင်းစီ၏ အကြံအစည်များ
Vol. 3 Ch. 40
နောက်တစ်နေ့မနက်စောစောတွင် စစ်သည်တော်လေ့ကျင့်ရေးစခန်းအဖွဲ့ဝင်များ ရင်ပြင်သို့ရောက်ရှိလာကြသည်။ ကျန့်ယွီရှန်း ထွက်ခွာသွားပြီဖြစ်ကြောင်း ၎င်းတို့ သိရှိထားကြပြီးသားဖြစ်သည်။ လူအများအပြားသည် ကျန့်ယွီရှန်း သားရဲကြီးကို ညဘက်တွင် စီးနင်းသွားသည်ကို ကြားခဲ့ကြသည်။ ယီယွင်သည်လည်း ထိုအထဲတွင် ပါဝင်သည်။
“ယီယွင်” ရင်ပြင်တွင် လျှိုင်ချမ်းယုက ယီယွင်ကို အဝေးမှ ခေါ်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာသည် နွေးထွေးနေဆဲဖြစ်သည်။
“သခင်လေးလျှိုင်၊ ဘာကိစ္စလဲ” ယီယွင် ပြုံးလိုက်သည်။ လျှိုင်ချမ်းယု၏ လက်ရှိအမူအရာသည် ရွာသားများရှေ့တွင် သရုပ်ဆောင်ခြင်းဖြစ်ကြောင်း ရိပ်မိသည်။
ရင်ပြင်တွင် ကြည့်ရှုကြသူများစွာရှိသည်။ လျှိုင်ချမ်းယုသည် ယီယွင်ကို လေ့ကျင့်ရေးမှ ဖယ်ရှားပစ်ချင်နေသော်လည်း ရွာသားများရှေ့တွင် ထိုသို့လုပ်ဆောင်လိုခြင်း မရှိပေ။
ယီယွင်ကို ကျန့်ယွီရှန်း သဘောကျခဲ့သဖြင့် သူ၏တာ၀န် ပြီးဆုံးပြီးနောက် လျှိုင်မျိုးနွယ်စုသို့ ယီယွင်အတွက် ပြန်လာနိုင်ဖွယ်ရှိသည်။
ကျန့်ယွီရှန်း ပြန်မလာခဲ့တိုင် တိုင်းပြည်၏ရွေးချယ်ပွဲတွင် ယီယွင်အကြောင်း မေးမြန်းနိုင်ဖွယ်ရှိသည်။
လျှိုင်ချမ်းယုက ယီယွင်ကို လူအများအရှေ့တွင် တိုက်ခိုက်လိုသော်လည်း ထိုသတင်းမှပြန့်နှံ့သွားမည် ဖြစ်သည်။လျှိုင်မျိုးနွယ်စုတစ်ခုလုံးကို နှုတ်ပိတ်အောင်လုပ်ဖို့ရာ မဖြစ်နိုင်ချေ။
ထိုတိုက်ခိုက်သည်ကိစ္စကို ကျန့်ယွီရှန်း စုံစမ်းစစ်ဆေးလာပါက မိမိအတွက် ဒုက္ခပိုများမည်သာဖြစ်မည်။ ထို့ကြောင့် လျှိုင်ချမ်းယုသည် ယီယွင်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖယ်ရှားရန် စီစဉ်ခဲ့သည်။
လျှိုင်ချမ်းယုသည် အလှည့်အပြောင်း မလုပ်ဆောင်သေးသည်ကို သတိပြုမိသဖြင့် ယီယွင်သည် လျှိုင်ချမ်းယု၏ ချီလေ့ကျင့်မှုတွင် ဆက်လက် ပါဝင်လေ့ကျင့်နေသည်။ ထို့ပြင် လျှိုင်ချမ်းယုနှင့် အမှန်တကယ်တိုက်ခိုက်ခဲ့ပါက ယီယွင်တွင် ခွန်အားသည် မလုံလောက်သေးပေ။ ထို့အပြင် ယီယွင်သည် ပျက်စီးခြင်း အရိုးအဆီအနှစ်ကို စုပ်ယူခြင်း မပြီးသေးပေ။
“ဆေးလုံးနှင့် အစီအစဉ်”
“ယီယွင်၊ သခင်ကျန့်က မှတ်စုတစ်ခုနဲ့ ဆေးလုံးတစ်ဘူး ချန်ထားခဲ့တယ်။ မှတ်စုထဲမှာ သူက ဆေးလုံးတွေက ငါတို့နှစ်ယောက်လုံးအတွက်လို့ မှာခဲ့တယ်။ ငါ့အတွက်ဆေးလုံးက အပျော့စားဆေးမဟုတ်ဘူး။ အားနည်းတဲ့သူက မစားနိုင်ဘူး။ မင်းအတွက်ဆေးလုံးကတော့ စကျင့်ကြံသူရဲ့ အခြေခံကို တည်ဆောက်ဖို့ အလွန်သင့်တော်တယ်။”
လျှိုင်ချမ်းယုက ကောင်းစွာ ရှင်းပြခဲ့သည်။ ယီယွင်သာ လျှိုင်ချမ်းယုဘယ်လိုလူမျိုးလဲဆိုတာ မသိခဲ့ရင် အပြည့်အဝ ယုံကြည်မိလိမ့်မည်။
“ဪ၊ ဆေးလုံးလား” ယီယွင်၏ မျက်လုံးများ လင်းလက်သွားသည်။ သူအလွန်စိတ်လှုပ်ရှားပြီး မျှော်လင့်နေသည်။ “သခင်ကျန့်က ကျွန်တော်အတွက် ဆေးလုံးတစ်လုံး ချန်ထားခဲ့တာလား”
“ဟုတ်တယ်” ယီယွင် စိတ်လှုပ်ရှားသည့် အမူအရာကို မြင်တော့ လျှိုင်ချမ်းယု စိတ်ထဲတွင် လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။
“ဒီကောင် တကယ်ကို ငတုံးပဲ၊ ကောင်းကင်ကနေ ပေါင်မုန့်ကျလာတယ် ဆိုရင်တောင် ယုံမယ့်ကောင်မျိုး”
“သခင်ကျန့်က တကယ်ကို ရက်ရောတာပဲ။ ငါတို့နှစ်ယောက်ကို သူပေးခဲ့တဲ့ ကရုဏာကို ငါတို့ကြီးပြင်းလာရင်တောင် အမှတ်ရနေရမယ်”
လျှိုင်ချမ်းယုက ယီယွင်ကို ပခုံးကိုဖက်ကာ အကြံပေးသည်။ သူ့မျက်လုံးများတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ဖြင့်လင်းလက်နေသည်။
ကျန့်ယွီရှန်း ထွက်ခွာသွားပြီဖြစ်သဖြင့် လျှိုင်ချမ်းယုသည် ယီယွင်အပေါ် သူရဲ့ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။
“သခင်လေးလျှိုင်ရဲ့စကားတွေက ပညာရှိပါတယ်။ ကျွန်တော်မျိူးမမေ့ပါဘူး” ဟု ယီယွင်က စစ်မှန်သော သင်ယူလိုစိတ်ဖြင့် ပြန်ဖြေသည်။
“ယီယွင်၊ မင်းရဲ့အရည်အချင်းက ငါ့ထက် အများကြီးသာတယ်။ အရိုးအဆီအနှစ်ကို ထုတ်ယူပြီးတာနဲ့ မင်းကို နည်နည်းခွဲပေးမယ်၊ ဒီအရိုးအဆီအနှစ်က ငါတို့ရဲ့အနာဂတ်နဲ့သာမက လျှိုင်မျိုးနွယ်စုရဲ့ ထောင်ပေါင်းများစွာသော လူတွေရဲ့အနာဂတ်နဲ့လည်း သက်ဆိုင်တယ်။ ညီလေးယီကလွဲလို့ တခြားဘယ်သူ့ကိုမှ ငါမယုံကြည်နိုင်ဘူး။ မင်းဦးဆောင်ပြီး ပြုလုပ်ရင် ငါပိုပြီး စိတ်ချရလိမ့်မယ်။”
“ဒီလိုလုပ် နေ့ဘက်မှာ မင်းအရိုးတွေကို သန့်စင်၊ ပြီးတာနဲ့ ငါတို့ညီအစ်ကိုတွေလို အတူတူစားကြမယ်။ အဲဒီအခါမှာ ငါမင်းကိုကူညီပြီး သေမျိူးသွေးရဲ့ ဒုတိယအဆင့်ဖြစ်တဲ့ ကြမ်းကြုတ်မှုနယ်ပယ် ကိုရောက်အောင် သင်ပေးမယ်။ အဲဒီအခါကျရင် မင်းရဲ့စွမ်းအားကို တစ်ဆင့်တက်အောင်လုပ်ဖို့ သခင်ကျန့်ပေးခဲ့တဲ့ ဆေးလုံးကို မင်းကို ပေးမယ်”
လျှိုင်ချမ်းယု ထိုစကားများကို လှောင်ပြောင်သည် မျက်နှာထားဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ ယီယွင်ကတော့ ၎င်းသည် လှောင်ပြောင်သည့်အမူအရာဖြစ်သည်ကို သိသည်။
ကျန့်ယွီရှန်း မရှိတော့လျှင် လျှိုင်ချမ်းယုအတွက် ယီယွင်သည် သူ၏လက်ဖဝါးထဲတွင် လွယ်ကူစွာ သတ်ပစ်နိုင်သော ငှက်ကလေးမျှသာဖြစ်သည်။
လျှိုင်ချမ်းယုက ယီယွင်အတွက် တကယ်ဆေးလုံးပြင်ဆင်ထားခဲ့လျှင်ပင် ထိုဆေးလုံးမှာ ဖြည်းဖြည်းချင်း အဆိပ်တက်စေပြီး နာကျင်စွာ သေဆုံးစေမည့် ဆေးတစ်မျိုး ဖြစ်ဖွယ်ရှိသည်။
သို့သော် လျှိုင်ချမ်းယု၏အမြင်တွင် မည်သည့်အဆိပ်မှ နှင်းမြွေဆိုး၏နှင်းခဲအဆိပ် ထက် မကောင်းပေ။ ၎င်းသည် ကုသ၍မရပေ။ နှင်းမြွေဆိုး၏နှင်းခဲအဆိပ်ကို အသုံးပြု၍ ယီယွင်ကို သတ်ခြင်းသည် အသင့်တော်ဆုံးဖြစ်သည်။
“အရိုးအဆီအနှစ် ထုတ်ယူခြင်း..”
“သခင်လေးလျှိုင် တာဝန်ပေးတဲ့ ကိစ္စရပ်တိုင်းကို ကျွန်တော် ပြီးအောင် လုပ်ပါ့မယ်” ဟု ယီယွင်က ရင်ဘတ်ကို ပုတ်ကာ အာမခံလိုက်သည်။ သူသည် သွေးပူလူငယ်တစ်ဦးကဲ့သို့ ကတိပြုခဲ့သည်။
ကျန့်ယွီရှန်း လျှိုင်မျိုးနွယ်စုသို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ အရိုးအဆီအနှစ် ထုတ်ယူခြင်းကို ရပ်ဆိုင်းခြင်းမရှိခဲ့ပေ။ ၎င်း၏တည်နေရာကို လျှိုင်မျိုးနွယ်စု၏ ဆေးပင်တောင်သို့ ရွှေ့လိုက်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကျန့်ယွီရှန်း လျှိုင်မျိုးနွယ်စုသို့ ဝင်ရောက်လာချိန်တွင် ကြီးမားသော မီးဖိုတစ်ခု နေ့ရောညပါ လောင်ကျွမ်းနေခြင်းသည် မသင့်တော်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။
လျှိုင်ချမ်းယုသည် နှင်းခဲအဆိပ်ကို အသုံးပြု၍ ယီယွင်ကို ဆက်လက်ထိခိုက်စေရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သည်။ထိုအဆိပ်သည် ယီယွင်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဆိုးဆိုးရွားရွားဖြင့် သေဆုံးစေမည်ဖြစ်သည်။ သေဆုံးသူများ စကားမပြောနိုင်သောကြောင့် သူ့အပေါ် သံသယများကိုလည်း ပပျောက်စေမည်ဖြစ်သည်။
ယီယွင်အတွက်မူယီယွင်အတွက်မူ လျှိုင်ချမ်းယုနှင့် မတိုက်ခိုက်မီ အရိုးအဆီအနှစ်၏ စွမ်းအင်အားလုံးကို စုပ်ယူရန် စီစဉ်ခဲ့သည်။ သူသည် ချီစုဆောင်းမှုနယ်ပယ် သို့ ရောက်ရှိရန် ရည်ရွယ်ခဲ့ပြီး မိမိ၏ လက်ရှိ အစွမ်းများကို တိုးမြှင့်ရန်ဖြစ်သည်။
ထိုသို့ဖြစ်သဖြင့် ၎င်းတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် ကိုယ်ပိုင်အကြံအစည်များ ရှိနေသဖြင့် ကောင်းစွာချိတ်ဆက်မိခဲ့ကြသည်။ ထိုသို့ဖြင့် ယီယွင်သည် ပျော်ရွှင်စွာ အရိုးအဆီအနှစ်ကို သန့်စင်သည် တာ၀န်ကို လက်ခံခဲ့သည်။
“နာကျင်ခံစားရခြင်း”
လျှိုင်ချမ်းယု၏ အမြင် ယီယွင်ရဲ့ ပျော်ရွှင်တဲ့အမူအရာက မရင့်ကျက်သေးတဲ့ ကလေးတစ်ယောက်နဲ့ တူနေသည်။
“ဒီငတုံး။ ငါသူ့ကို သေမင်းဆီပို့နေတာကို သူက ပျော်နေလိုက်တာ။ ငါ့ရဲ့အရည်အချင်းက ဒီငတုံးကို ဘယ်လိုလုပ် ရှုံးနိုင်မှာလဲ။ တကယ့်ကို အရှက်စရာပဲ” လျှိုင်ချမ်းယု လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။လျှိုင်ချမ်းယုလက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ထားရာ လက်ဆစ်များမှ ပေါက်ကွဲသံ သဲ့သဲ့လေးများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
ယီယွင်သည် အရိုးအဆီအနှစ်ကို လိုချင်နေခဲ့သည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသည် သုံးရက်တာမျှ စွမ်းအင်များကို စုပ်ယူခြင်းမရှိသေးသောကြောင့်ဖြစ်သည်။
အရိုးအဆီအနှစ်က သူ့ကို စွမ်းအင်များ ထောက်ပံ့ခြင်းမရှိသောအခါ ယီယွင်၏ စွမ်းအားလေ့ကျင့်မှုသည် နှေးကွေးသွားသည်။ ရလဒ်အနေဖြင့် သူလည်း ဆာလောင်မှုကို ခံစားရသည်။
“ဟို သောက်ကလေး၊ မင်းဘယ်မှာ သေနေတာလဲ”
အရိုးများကို သန့်စင်ရန် တာဝန်ယူထားသည့် လူများက ယီယွင်ကို အော်ဟစ်လိုက်သည်။
ထိုလူများသည် လျှိုင်မျိုးနွယ်စု၏ ဆေးပင်တောင်တွင် နေထိုင်နေကြသူများဖြစ်ရာ ကျန့်ယွီရှန်းနှင့် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့် ကိစ္စရပ်များကို မသိကြပေ။
ယီယွင်နှင့်ပတ်သက်၍ ၎င်းတို့၏ စိတ်ထဲတွင် နာမကျန်းဖြစ်နေသော ကလေးတစ်ဦးသာဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့သည် သူ့အပေါ် ဖော်ရွေခြင်းမရှိခဲ့ပေ။
ယီယွင်က ၎င်းတို့ကို ဂရုမစိုက်ပေ။ သူထင်းခွဲရမည့်နေရာသို့ သွားကာ ထင်းများ ကိုခုတ်နေသည်။
ယနေ့တွင် ယီယွင်သည် အရိုးအဆီအနှစ်၏ စွမ်းအင်အားလုံးကို စုပ်ယူရန် ပြင်ဆင်ထားသည်။ ယီယွင်က သူတွင်အချိန်များစွာ မကျန်တော့ကြောင်း သိသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ လျှိုင်ချမ်းယု၏ သည်းခံစိတ်သည် ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ကုန်ဆုံးသွားနိုင်သည်။
ထို အချိန်တိုအတွင်း ယီယွင်သည် သေမျိူးသွေး အဆင့်ငါး၊ ချီစုဆောင်းခြင်းနယ်ပယ် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိရမည်။
မီးလောင်နေသော မီးဖိုကို ရင်ဆိုင်ရင်း ယီယွင် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်သည်။ သူ၏ အမြင်တွင် အဆုံးမဲ့ အလင်းစက်များကို မြင်တွေ့ရသည်။ ထိုအလင်းစက်များသည် အရသာရှိသော ဟင်းပွဲများကဲ့သို့ဖြစ်နေပြီး ယီယွင်သည် သွားရည်များပင် ကျနေပြီဖြစ်သည်။
“ငါဆီကို လာကြ၊ အားလုံးစားမယ်”
ထိုသို့စဉ်းစားရင်းဖြင့် ယီယွင်သည် စိတ်ထဲတွင် ခရမ်းရောင်အလင်းတန်းများသည် မုန်တိုင်းတခု သဖွယ် နှလုံးသားဆီ တိုး၀င် နေသည့် ပုံဖော်လိုက်သည်။
ထိုအချိန်အတွင်းတွင် ယီယွင်သည် သူ၏ကိုယ်ခန္ဓာ ပူနွေးလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ အပူစီးဆင်းမှုတစ်ခုသည် ယီယွင် ခုမှဖွင့်ထားသော ရန်၊တုအာရုံကြောများတစ်လျှောက် ပျံ့နှံ့လာသည်။
ထို့နောက် ယီယွင်၏ အမြင်တွင် မီးဖိုခုံမှ ခရမ်းရောင်အနီရောင် အလင်းစက်အချို့ ထွက်ပေါ်လာသည်။ မရေမတွက်နိုင်သော အလင်းစက်များသည် “လီမီးတောက်ရေ” မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ငှက်အုပ်ကြီးကဲ့သို့ ယီယွင်ဆီသို့ ပျံသန်းလာခဲ့သည်။
“ဒါ...” ယီယွင် ခဏတာ အံ့အားသင့်သွားသည်။ အလင်းစက်အရေအတွက်သည် သူမျှော်လင့်ထားသည်ထက် ပိုများသည်။ ၎င်းသည် အတန်းလိုက်ပင် ဖြစ်နေသည်။
“ရှူး ရှူး ရှူး”
အလင်းစက်များ ယီယွင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ကျရောက်ကာ မည်သည့်တားဆီးမှုမှမရှိဘဲ သူ၏ အာရုံကြောများထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။
ယီယွင် ရုတ်တရက် သူ့ကိုယ်ခန္ဓာ တုန်ယင်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ့အာရုံကြောများ ပေါက်ထွက်တော့မည်ဟု သူခံစားလိုက်ရသည်။
နာကျင်မှု
အလွန်ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကြောင့် ယီယွင် မြေပေါ်သို့ လဲကျသွားသည်။ စွမ်းအင်များသည် သူ့ကိုယ်ခန္ဓာထဲသို့ အဆက်မပြတ် ဝင်ရောက်နေဆဲဖြစ်သည်။
အရိုးအဆီအနှစ်များကို သန့်စင်နေသော လူများ မြင်နိုင်ခဲ့ပါက ၎င်းတို့သည် ယီယွင်၏ ခန္ဓာကိုယ်အား အလင်းစက်ဝိုင်းတစ်ခုဖြင့် ဖုံးအုပ်နေသည်ကို မြင်တွေ့ရလိမ့်မည်။