အခန်း (၂၃၆)

မနက်အစောပိုင်းတွင် လင်းယွဲ့သည် ကျောက်စိမ်းနက်ခေါင်းတလားဘေးတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ထိုင်နေသည်။ သူ၏သတိက သူ၏ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာခန္ဓာကိုယ်ဆီ ပြန်ရောက်လာပြီးနောက် သူသည် ဖြည်းဖြည်းချင်း မျက်လုံးများကို ဖွင့်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ ငါးနာရီသာ ကြာခဲ့သော်လည်း ကျောက်စိမ်းနက်ခေါင်းတလား၏ မှန်ရောင်နတ်ဆိုးထောင်ချောက်ကမ္ဘာအတွင်းတွင်တော့ သူသည် အရုပ်ဆိုးသည့်သားရဲအုပ်များနှင့် နာရီခြောက်ဆယ်ကြာအောင် တိုက်ခိုက်နေခဲ့ရသည်။

အရင်ညက မှန်ရောင်နတ်ဆိုးထောင်ချောက်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် သူသည် လူသားဘိုးဘေးကို ခန်းမဆရာက လိုအပ်သည့်အဆင့်သို့ မည်သို့မြန်မြန်ရောက်အောင်လုပ်ရမည်ကို မေးခဲ့သည်။ လူသားဘိုးဘေး၏အဖြေကတော့ တော်တော်တည့်တိုးပင်။

"သင်ပေးသင့်သမျှ အားလုံးကို ငါ သင်ပေးခဲ့ပြီ။ မင်းအခု လိုအပ်တာက စုဆောင်းမှု၊ သင်ယူမှုပဲ။ အလွန်အမင်းသတ်ဖြတ်ရေးစွမ်းရည်ကို လုံလောက်အောင် သင်ယူပါ"

"တူညီတဲ့အချက်တွေနဲ့ အားသာချက်တွေကို အကျဉ်းချုပ်ပါ၊ အဲဒီအခါမှသာ မင်းအတွက်ပဲဖြစ်တဲ့ ကိုယ်ခံပညာစစ်မှန်တဲ့စွမ်းရည်ကို ဖန်တီးနိုင်ပြီး အဲဒီအခါမှပဲ မင်းရဲ့စစ်မှန်တဲ့စွမ်းရည်က အရင်လူတွေရဲ့စွမ်းရည်ကို အများကြီးကျော်လွန်နိုင်လိမ့်မယ်"

"ဒါပေမယ့် အရေးအကြီးဆုံးအချက်ကတော့ စိတ်ကိုတည်ငြိမ်အောင် ထိန်းသိမ်းတာပဲ"

"အဲဒီအချိန်က အမှောင်ထာဝရညမှာ လူသားမျိုးနွယ်စုက တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ဆက်သွယ်ဖို့ အလွန်ခက်ခဲနေချိန်မှာတောင် ဘာကြောင့် ဒီလောက်များပြားတဲ့ ကိုယ်ခံပညာကျွမ်းကျင်သူတွေ ရှိနေတာလဲ"

"ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ ပတ်ဝန်းကျင်ရဲ့ဖိအားက လှုံ့ဆော်မှုဖြစ်လို့ပဲ။ မင်းက ကောင်းမွန်တဲ့ခေတ်မှာ မွေးဖွားလာပုံရတယ်။ ဒီလိုအခြေအနေနဲ့အရည်အချင်းနဲ့ မင်း ဒီလိုပုံစံဖြစ်နေတာ အံ့ဩစရာမရှိပါဘူး"

"ဆက်ပြီးသွားပြီး သတ်ပါ။ ဘယ်ကိုယ်ခံပညာကျွမ်းကျင်သူက သွေးထွက်သံယို တိုက်ပွဲတွေကနေတစ်ဆင့် ထိပ်ဆုံးကို ရောက်မလာခဲ့တာလဲ"

လင်းယွဲ့သည် ထို မှန်ရောင်နတ်ဆိုးထောင်ချောက်၏ အမှောင်ထာဝရညတွင် ဆက်ပြီးတိုက်ခိုက်နေခဲ့သည်။ ခန်းမဆရာက တပည့်များလက်ခံသည့်ကိစ္စနှင့်ပတ်သက်၍ သူသည် လူသားဘိုးဘေးနှင့် စကားပြောခဲ့သော်လည်း သူတို့ကြားတွင် ကာလများစွာ ကွာဟနေသောကြောင့် အသေးစိတ်ကို သူပင် မရှင်းလင်းပေ။ ၎င်းသည် ကိုယ်ခံပညာနတ်စွမ်းရည်နှင့် သက်ဆိုင်သည်ကိုသာ သူ အတည်ပြုနိုင်ခဲ့သည်။

"တိုးတက်မှုတော့ ရှိခဲ့တယ်"

လင်းယွဲ့သည် သူ၏နားထင်များကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ နာရီခြောက်ဆယ်ကြာ တိုက်ခိုက်ခဲ့ရသောကြောင့် သူ၏စိတ်က အနည်းငယ်ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော်လည်း သိပ်တော့ အကျိုးသက်ရောက်မှုမရှိပေ။ သူ မြန်မြန်ပြန်ကောင်းလာလိမ့်မည်။

ကျောက်စိမ်းနက်ခေါင်းတလားကို သိမ်းဆည်းပြီးနောက် သူသည် လျှို့ဝှက်ခန်းမ၏တံခါးကို နောက်ဆုံးတွင် ဖွင့်ပြီး ထွက်လာခဲ့သည်။

"အရှင်မင်းသား"

ခြေလှမ်းအနည်းငယ် လှမ်းလိုက်သည်နှင့် သူသည် မျက်မှောင်အနည်းငယ်ကြုတ်နေသည့် ဘိုင်လီဖုန်းကျီကို မြင်လိုက်ရသည်။

သူမက စကားစပြောလိုက်သည်။

"ပြဿနာရှိပုံရတယ်"

"ဘာဖြစ်တာလဲ"

လင်းယွဲ့က သူမကို ကြည့်လိုက်သည်။

ဘိုင်လီဖုန်းကျီက အသံတိုးတိုးဖြင့် "သခင်ချီက သတင်းပို့လိုက်ပါတယ်။ အခုချိန်အထိ လူအများစုက သူတို့ရဲ့ ကျောက်စိမ်းပိုးလောင်းတွေကို အဲဒီမက်မွန်ပင်သုံးပင်ကနေ ထုတ်ထားကြပြီ၊ ဒါပေမယ့်..." ဟု ပြောလိုက်သည်။

"အများစုလား"

လင်းယွဲ့က အခန်းအပြင်ဘက်သို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

ဘိုင်လီဖုန်းကျီက သူ့နောက်က လိုက်လာပြီး "ဟုတ်ပါတယ်၊ ကျောက်စိမ်းဖြူပိုးလောင်းသုံးဆယ့်ခြောက်ခုထဲက နှစ်ဆယ့်နှစ်ခုက မက်မွန်ပင်တွေပေါ်ကို ရောက်နှင့်နေပြီ၊ ပြီးတော့ သွေးနီရောင်ပိုးလောင်းကိုးခုထဲက ခြောက်ခုလည်း ရောက်နေပြီ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"သူတို့ပြောတာက ကျောက်စိမ်းပိုးလောင်းတွေ မက်မွန်ပင်တွေပေါ်ရောက်ရင် ပန်းဖူးလေးတွေ ပေါ်လာမယ်ဆို"

လင်းယွဲ့က တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်ဖြင့် "အခု အပင်သုံးပင်ပေါ်မှာ ပန်းဖူးဘယ်လောက်ရှိပြီလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

"ချီချုံရှန်းရဲ့မက်မွန်ပင်မှာ ပန်းဖူးသုံးခုပဲရှိပြီး ပဉ္စမသမီးရဲ့အပင်မှာ ဆယ့်နှစ်ခုရှိတယ်..." ဘိုင်လီဖုန်းကျီက သက်ပြင်းချပြီး "ချီထျန်ရှင်းရဲ့အပင်ပေါ်မှာ အားလုံးရှိနေတယ်၊ ကျောက်စိမ်းပိုးလောင်းအများစုက သူ့ရဲ့မက်မွန်ပင်ပေါ်မှာပဲ ကပ်နေတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဪ"

လင်းယွဲ့၏မျက်ခုံးများ အနည်းငယ်မြင့်တက်သွားပြီး ပြုံးလိုက်သည်။

"သွားကြည့်ကြတာပေါ့"

သူ ဤမျှတည်ငြိမ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောကြောင့် ဘိုင်လီဖုန်းကျီပင် တော်တော်လေး စိတ်သက်သာရာရသွားသည်။

မကြာခင်မှာပင် သူတို့နှစ်ယောက်သည် ပင်မမိသားစုခြံဝင်းသို့ ရောက်လာကြသည်။ မနက်ခင်းအလင်းရောင်က မှိန်ဖျော့ဖျော့ဖြစ်နေပြီး အအေးဓာတ်က ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နေသည်။ အေးစိမ့်သည့်လေအကြားတွင် မနေ့ညကမှ စိုက်ထားသည့် မက်မွန်ပင်သုံးပင်ရှေ့တွင် ဝူနုက မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး အပင်များကို ကြည့်နေသည်။ မက်မွန်ပင်တစ်ပင်စီတွင် ကျောက်စိမ်းပိုးလောင်းများ တွယ်ကပ်နေပြီး သူတို့၏အကိုင်းအခက်များပေါ်တွင်တော့ မပွင့်သေးသည့် ပန်းဖူးလေးများ ရှိနေသည်။ မက်မွန်ပင်များနားတွင် ဧည့်သည်အကြီးအကဲများ အများအပြားလည်း သိပ်မဝေးသည့်နေရာမှ စောင့်ကြည့်နေကြသည်။

"ဝိုး ကျောက်စိမ်းပိုးလောင်းတွေ အများကြီးပဲ။ တတိယလူငယ်သခင်က ထောက်ခံမှုအများဆုံးရထားတာ တကယ်ပဲဖြစ်မယ်"

"တတိယလူငယ်သခင်က ကိုယ်ခံပညာနတ်သူတော်စင်ရဲ့ တပည့်လေ။ ဒီနှစ်ရဲ့ ဘိုးဘေးခန်းမမှာ အတွင်းခန်းမအကဲဖြတ်မှုက သိပ်ပြီးအလွန်အကျွံမဖြစ်ခဲ့ဘူးဆိုရင် တတိယလူငယ်သခင်က ပထမဖြစ်မှာပဲ"

"ဒါပေမယ့် သခင်ချီနဲ့ အကြီးအကဲဂူကတော့ မဆုံးဖြတ်ရသေးဘူး၊ ခရမ်းရောင်နဲ့ရွှေရောင် ကျောက်စိမ်းပိုးလောင်းနှစ်ခုတည်းနဲ့ ပန်းဖူးသုံးဆယ့်ခြောက်ခု ရှိသွားလိမ့်မယ်"

"အကြီးအကဲဂူက အလွန်သတိကြီးတယ်။ တတိယလူငယ်သခင်က အသင့်တော်ဆုံးဖြစ်တယ်ဆိုတာကို သူလည်း မြင်လိမ့်မယ်၊ မဟုတ်လား"

အများအပြားက တိုးတိုးတိတ်တိတ် ဆွေးနွေးနေကြသည်။ သူတို့သည် မင်းသားများတိုက်ပွဲ၏အနှစ်သာရကို မသိသော်လည်း ပြီးခဲ့သည့်နှစ်က သတ်မှတ်ထားသည့်အမွေဆက်ခံသူ ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် တတိယလူငယ်သခင်၏နာမည်က အတော်လေး မြင့်နေပြီဖြစ်သည်။ အကြီးဆုံးသားဆုံးပါးသွားပြီဆိုသည်ကို သိလိုက်သည်နှင့် သဘာဝအတိုင်းပင် တတိယလူငယ်သခင်က ဆက်ခံလိမ့်မည်ဟု ပိုယုံကြည်လာကြသည်။ ထို့အပြင် လင်းယွဲ့နှင့် ပဉ္စမသမီးကြားမှ ဆက်ဆံရေးက လျှို့ဝှက်စွာ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်နေသည်ဖြစ်ပြီး လူအနည်းငယ်သာ သိကြသည်။ သူတို့ ဤမင်းသားက ပဉ္စမသမီးကို ထောက်ခံနေသည်ဆိုသည်ကို သိရင်တောင် သိပ်အရေးမကြီးပေ။

"ဆရာဦးလေး"

လင်းယွဲ့က ဝူနုအနားသို့ ချဉ်းကပ်ပြီး စိတ်ထဲမှ လေဒြပ်စင်ကို ထိန်းချုပ်ကာ သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်မှ အသံများကို ပိတ်လိုက်ပြီးနောက် တိုးတိုးလေး "မနေ့ညက ကျွန်တော်တို့ မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်း အခြေအနေက ဖြစ်နေတယ် ဟုတ်လား" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"အရှင်မင်းသား မစိုးရိမ်ဘူးလား"

ဝူနုက မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဒါက ကျွန်တော်တို့ ကြိုတင်မျှော်မှန်းထားတဲ့အတိုင်း မဟုတ်ဘူးလား"

လင်းယွဲ့က တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် "ချီထျန်ရှင်းကို ထောက်ခံတဲ့သူတွေက အမြဲတမ်း များပြားခဲ့တယ်၊ သူ့မှာ ဆယ့်နှစ်မင်းသားရဲ့ ထောက်ခံမှုလည်း ရှိတယ်၊ ပြီးတော့ အဲဒီဧည့်သည်အကြီးအကဲတွေနဲ့လည်း စည်းကမ်းချက်တွေ ညှိနှိုင်းပြီးသား ဖြစ်နိုင်တယ်။ ပင်ကိုယ်အားသာချက်တွေရှိပြီး အကျိုးစီးပွားတွေကလည်း တွန်းအားပေးနေတာကြောင့် ဒီလိုရလဒ်မျိုးက ပုံမှန်ပါပဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

သူ့ကို ဤမျှတည်ငြိမ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောကြောင့် ဝူနုက "အရှင်မင်းသားက အခြေအနေကို ပြောင်းပြန်လှန်နိုင်မယ်လို့ ယုံကြည်မှုရှိလား" ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဇီနာရီ ည ၁၁ နာရီမှ နံနက် ၁ နာရီမတိုင်မီမှာ မက်မွန်ပင်တွေပေါ်မှာ တွယ်ကပ်နေတဲ့ ကျောက်စိမ်းပိုးလောင်းတွေက ယာယီသာဖြစ်တယ်"

လင်းယွဲ့က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည်။

"အရှင်မင်းသားရဲ့ သွေးနီရောင်ပိုးလောင်းကရော"

ဝူနုက မေးလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် မနေ့ညက ထုတ်ထားပြီးပြီ"

လင်းယွဲ့က "ယင်မိုရဲ့မက်မွန်ပင်ပေါ်က သွေးနီရောင်ပိုးလောင်းနှစ်ခုထဲက တစ်ခုက ကျွန်တော် ပို့လိုက်တာ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ထိုစဉ်တွင်...

"ရှူး"

ရုတ်တရက် ကျောက်စိမ်းပိုးလောင်းမှ ကြည်လင်သောအသံ ထွက်ပေါ်လာပြီး ခြံဝင်းအပြင်ဘက်မှ အလင်းရောင်တစ်ချက် ပျံသန်းလာသည်။ ၎င်းမှာ ကျောက်စိမ်းဖြူပိုးလောင်းတစ်ခုဖြစ်သည်။ ထိုကျောက်စိမ်းဖြူပိုးလောင်းသည် ချီယင်မို၏ ကျောက်စိမ်းတံဆိပ်ပြားကို ကိုင်ဆောင်ထားသော မက်မွန်ပင်ပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာပြီး အကိုင်းအခက်၏ အဖျားတွင် မပွင့်သေးသော ပန်းဖူးတစ်ပွင့်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ပေါ်လာစေသည်။ သို့သော်လည်း မူလပန်းဖူးများအပါအဝင် ယခုတွင် ပန်းဖူးဆယ့်သုံးခုသာ ရှိနေသေးသည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင်...

"ရှူး"

လေကိုဖြတ်၍ အရှိန်ပြင်းထန်သော အသံတစ်ခုနှင့်အတူ ပင်မအိမ်တော်၏ခြံဝင်းမှ ခရမ်းရောင်နှင့်ရွှေရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု ပျံထွက်လာသည်။ ဤအလင်းတန်းက ခရမ်းရောင်နှင့်ရွှေရောင် ကျောက်စိမ်းပိုးလောင်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး ချီယင်မို၏ မက်မွန်ပင်ပေါ်သို့ ညင်သာစွာ ဆင်းသက်ကာ သစ်ခေါက်ပေါ်တွင် တွယ်ကပ်နေသည်။ ဆက်လက်၍ အကိုင်းအခက်များတွင် ကုပ်နေသော ပန်းဖူးများ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပွင့်လာတော့သည်။ ပန်းဖူးဆယ့်ရှစ်ခု အပြည့်အစုံ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး မူလဆယ့်သုံးခုနှင့် ပေါင်းကာ စုစုပေါင်း ပန်းဖူး သုံးဆယ့်တစ်ပွင့် ဖြစ်လာသည်။