အဖေ၊ ကျွန်တော်အဖေ့အတွက် လမ်းခင်းပေးပြီးပါပြီ

သုံးရက်သည် ရှည်သည်၊ တိုသည်ဟုမဆိုနိုင်သော်လည်း မင်းနေပြည်တော်မှ ပြည်သူများအတွက်တော့ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုတစ်ခုပင်။

သူတို့၏ခေါင်းများအထက်တွင် ကြီးမားသောဓားမကြီးတစ်လက် ချိတ်ဆွဲထားသလိုခံစားနေရပြီး ၎င်းသည် ပြုတ်ကျလာမည်လား သို့မဟုတ် နှစ်ပိုင်းကျိုးသွားမည်လားကို သူတို့မသိကြပေ။

ပြိုင်ပွဲကျင်းပရာနေရာဖြစ်သော ထျန်းလူလွင်ပြင်သည် မင်းနေပြည်တော်၏ အရှေ့တံခါးမှ ဆယ်မိုင်အကွာတွင်ရှိသည်။

ဒီလွင်ပြင်သည် မူလက အရှေ့ပိုင်းဒေသမှ မင်းနေပြည်တော်သို့ ဝင်ထွက်သွားလာရာ တစ်ခုတည်းသောနေရာ ဖြစ်သည်။ အတိတ်က လမ်းပေါ်တွင် လမ်းသွားလမ်းလာများ အဆုံးမရှိစီးဆင်းနေခဲ့သည်။

သို့သော် ယခုတော့ လူတစ်ဦးတစ်ယောက်၏အရိပ်အယောင်မျှမရှိပေ။ အဲ့ဒီအစား ကြီးမားသော အပြာရောင်ဖျော့ဖျော့အတားအဆီးတစ်ခုသည် ထျန်းလူလွင်ပြင်အထက်တွင် ဆိုင်းငံ့နေပြီး ဆယ်မိုင်ထက်ပို၍ ကျယ်ပြန့်သည်။

ဒါက ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်၏ နိုင်ငံတော် ဆရာနှင့် နတ်ဘုရားအစောင့်အရှောက်တို့၏ ပူးပေါင်းအားထုတ်မှုဖြင့် ဖန်တီးထားသော နယ်ပယ်ပင်။

မဟုတ်လျှင် ဒီအဆင့်ရှိသောတိုက်ပွဲဖြင့် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးသည် သေချာပေါက်ကွဲအက်သွားပြီး လွင်ပြင်ကို မြေလွတ်ကန္တာရအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားစေပေလိမ့်မည်။

တိုက်ပွဲ၏နောက်ဆက်တွဲဂယက်များ သာမန်ပြည်သူများကို မထိခိုက်စေရန်အတွက် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနသည် မြို့တံခါးအပြင်ဘက်တွင် ပိတ်ဆို့မှုတစ်ခုကို တည်ထောင်ထားပြီး လူများ အန္တရာယ်ဇုန်ထဲသို့ ခြေတစ်လှမ်းလှမ်းခြင်းကို တားဆီးထားသည်။

ဒီလိုဖြစ်နေသည့်တိုင် မြို့ရိုးများမှာ လူများဖြင့်ပြည့်ကျပ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

ဒီတိုက်ပွဲသည် အလွန်အရေးကြီးသည်။ လူသားမျိုးနွယ်သာ လောင်းကြေးရှုံးခဲ့လျှင် အကျိုးဆက်များမှာ မတွေးဝံ့စရာပင်။ လူအများစုမှာ ဒါကိုသူတို့မျက်စိဖြင့် ကိုယ်တိုင်မြင်တွေ့လိုကြသည်။

မင်ဧကရာဇ်ကိုယ်တိုင် မင်းနေပြည်တော်ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာပြီး မြင့်မားသောစင်မြင့်တစ်ခုပေါ်တွင် ထိုင်နေသည်။ အိမ်ရှေ့စံမင်းသား၊ အန်းယာနှင့် အခြားတော်ဝင်ဆွေမျိုးများအပြင် သူ့ကိုစောင့်ကြပ်ရန် တာဝန်ရှိသော စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဌာနမှ အဖွဲ့ဝင်များမှာလည်း သူတို့၏မျက်နှာများကို ဖုံးအုပ်လျက် ရှိနေကြသည်။

နတ်ဘုရား မားကွိစ်စစ်တပ်နှင့် စစ်ဘုရင် ဒျုစစ်တပ်တို့အားလုံး တန်းစီနေကြပြီး လဲ့ယင်းနှင့် လျိုထန်းလုတို့မှာ သူတို့၏စစ်ဝတ်ရုံများဖြင့် သူတို့၏မျက်နှာအမူအရာများမှာ လေးနက်နေသည်။

စစ်အလံများ လွင့်လူးနေပြီး လေထုမှာ လေးနက်မှုနှင့် သတ်ဖြတ်လိုသည့်အငွေ့အသက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

မြို့ရိုးပေါ်တွင် ဒီမြင်ကွင်းကိုကြည့်နေသောပြည်သူများသည် ဘာတွေဖြစ်ပျက်နေသည်ကို အကြမ်းဖျင်းသိရှိနေကြသည်။

အကယ်၍သာ လူသားမျိုးနွယ် ဒီတိုက်ပွဲကိုရှုံးနိမ့်ခဲ့လျှင် စစ်ပွဲကြီးသည် ချက်ချင်း ဖြစ်ပွားလာနိုင်ခြေရှိသည်။

အသူရာမျိုးနွယ်သည် အရှေ့ပိုင်းနယ်မြေတွင် အချိန်အတော်ကြာ ဖိနှိပ်ခံထားရပြီး သူတို့၏တိုက်ပွဲနှင့် သွေးထွက်သံယိုမှုအတွက် ဆန္ဒမှာ ထိန်းချုပ်မရနိုင်တော့ပေ။

စစ်သားများသည် ဒီလိုအခြေအနေမျိုးကို ရင်ဆိုင်ရန် အသင့်အနေအထားတွင် ရှိနေကြပြီးဖြစ်သည်။

တစ်ဖက်တွင် ဒန်မော့နှင့် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနမှ အခြားသူများမှာလည်း မျက်နှာအမူအရာများ လေးနက်နေကြသည်။

လွန်ခဲ့သောရက်အနည်းငယ်က အသူရာမျိုးနွယ်၏ ပြင်းထန်စွာဒဏ်ရာရစေခြင်းကို ခံခဲ့ရသော အရှေ့ပိုင်းနယ်မြေ တပ်မှူးချုပ်နှင့် နတ်စစ်သူကြီးများမှာလည်း ရှိနေကြသည်။

သူတို့သည် အသူရာမျိုးနွယ်၏ ချီတက်မှုကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ဘဲ သဘာဝကျကျ အပြစ်ရှိတယ်ဟု ခံစားနေရသည်။ ဒီအချိန်တွင် သူတို့သည် တစ်စုံတစ်ယောက်ရှေ့ထွက်လာပြီး ဒီလောင်းကြေးကို အနိုင်ရရန်သာ မျှော်လင့်နေကြသည်။

သို့သော် အသူရာမျိုးနွယ်နှင့် ကိုယ်တိုင်တိုက်ခိုက်ဖူးသည့်အတွက် ဒီတိုက်ပွဲကိုအနိုင်ရနိုင်ခြေမှာ နည်းပါးလှသည်ကို သူတို့သိကြသည်။

မြင့်မားသောစင်မြင့်ပေါ်တွင် အန်းယာသည် ပတ်ပတ်လည်ကြည့်လိုက်ပြီး သူမ၏အကြည့်မှာလည်း မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနဘက်သို့ ကျရောက်သွားသော်လည်း သူမရင်းနှီးသော အနက်ရောင်ဝတ်ပုံရိပ်ကို မတွေ့ရှိဘဲ အနည်းငယ်ရှုပ်ထွေးပြီး စိတ်ပျက်သွားသည်။

ဒီအဖြစ်ကိုမြင်သော် သူမဘေးမှ အိမ်ရှေ့စံမင်းသားက စူးစမ်းစွာမေးလိုက်သည်။

"အန်းယာ၊ ညီတော်ချင်ကို ရှာနေတာလား။"

ဒီစကားကိုကြားသော် အန်းယာ၏မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ်ပြောင်းလဲသွားသော်လည်း သူမတည်ငြိမ်အေးဆေးနေပုံရဆဲပင်။

"အိမ်ရှေ့စံမင်းသားက ဘာလို့ဒီလိုစကားမျိုးပြောရတာလဲ။ ကျွန်မအဲ့ဒီလူကို ရှာနေတာမဟုတ်ပါဘူး။"

"ဒီလောင်းကြေးက ကျွန်မတို့အတွက် အရမ်းအရေးကြီးတယ်။ အခုထိ ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်ရဲ့ နိုင်ငံတော် ဆရာက ဘယ်သူ့ကိုရွေးချယ်ထားလဲဆိုတာ ကျွန်မတို့မသိသေးဘူး။ ကျွန်မသိချင်တာ အဲ့ဒါပဲ။"

အိမ်ရှေ့စံမင်းသားက အနည်းငယ်ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ငါတောင် စိတ်ဝင်စားနေမိတယ်။ ဒါပေမဲ့ ခမည်းတော်က ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်ရဲ့ နိုင်ငံတော် ဆရာကို မေးဖို့ တစ်ယောက်ယောက် လွှတ်ခဲ့ပေမယ့် သူကရှင်းလင်းတဲ့အဖြေတစ်ခုမပေးခဲ့ဘူး။ ဒီလောက် အရေးကြီးတဲ့ကိစ္စတွေအကြောင်းပြောရရင် ညီတော်ချင်သေချာပေါက်လာမယ်လို့ ငါထင်ခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ ဘာလို့ ငါသူ့ကိုမတွေ့ရသေးတာလဲ။"

အန်းယာ အဖြေမပေးပေ။ သူမ၏စိတ်ထဲတွင် ဒီကောင် သေချာပေါက်လာမည်ဟူသော ခံစားချက်တစ်ခုရှိနေသည်။

မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနအဖွဲ့ဝင်များရှိရာနေရာတွင် အရှေ့ပိုင်းနယ်မြေမှ တပ်မှူးချုပ် ချိုးဝူဟန်သည် ပတ်တီးများဖြင့်ပတ်ထားပြီး အနည်းငယ်အားနည်းနေပုံရသော်လည်း သူစူးစမ်းစွာမေးလိုက်သည်။

"ဆရာ၊ ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်ရဲ့ နိုင်ငံတော် ဆရာက ဘယ်သူ့ကိုရွေးချယ်ထားလဲဆိုတာ ခင်ဗျားသိလား။"

ဒီစကားကိုကြားသော် ဒန်မော့က ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။

"ဆရာ နိုင်ငံတော် ဆရာက ထုတ်မဖော်ပြခဲ့ဘူး။ သူက အသူရာမျိုးနွယ်ကို ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှု တစ်ခုခု လုပ်ခွင့်မပေးချင်တာ သေချာတယ်။"

မင်းနေပြည်တော်၏ မြို့ရိုးများတွင် တူရှန်းမြေခွေးမျိုးနွယ်သည်လည်း အင်အားအပြည့်ဖြင့် ရောက်ရှိနေကြသည်။ သူတို့သည် ဒီလောက်စည်ကားသောအဖြစ်အပျက်ကို လက်လွှတ် မခံချင်ကြသည်မှာ သဘာဝကျသည်။

လူအုပ်ထဲတွင် စုထျန်းယွဲ့သည် ချင်စံအိမ်တော်မှ ချင်မိသားစုအုပ်စုကို တွေ့ရှိလိုက်သော်လည်း ချင်ဖုန်းနှင့် အခြားသူများမှာ မရှိကြဘဲ သူမ၏မျက်နှာပေါ်တွင် ရှုပ်ထွေးသောအမူအရာတစ်ခု ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် မြို့ရိုးပေါ်မှလူများ လှုပ်ရှားစပြုလာကြပြီး မြို့အပြင်ဘက်မှစစ်သားများနှင့် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနမှ အဖွဲ့ဝင်များမှာလည်း အပြည့်အဝသတိထားလိုက်ကြသည်။

အသူရာမျိုးနွယ် ရောက်ရှိလာပြီ။

သူတို့မိုင်ဆယ်လီနီးပါး ကွာဝေးနေသည့်တိုင် လူတိုင်းသူတို့နှင့်အတူပါလာသော ကြီးမားသည့်ဖိအားကို ခံစားနိုင်သည်။

ဧရာမ၊ အလွန်ကြမ်းတမ်းသောသားရဲကြီးများစွာ ရွေ့လျားနေသောတောင်များကဲ့သို့ လှုပ်ရှားနေပြီး ခြေတစ်လှမ်းလှမ်းတိုင်း မြေကြီးကိုတုန်ခါသွားစေသည်။

ကြမ်းတမ်းသောသားရဲကြီးတစ်ကောင်၏ခေါင်းပေါ်မှ စွမ်းအားရှင်ဘုရင် ထျန်းကျီလော့သည် သူ၏ခေါင်းအထက်မှအတားအဆီးကိုမြင်သောအခါ ကြမ်းတမ်းသောပြုံးရိပ်တစ်ခုပြုံးလိုက်ပြီး ဒါကသတ်ဖြတ်ပွဲအတွက် စစ်မြေပြင်ဖြစ်ကြောင်း သဘာဝကျကျသဘောပေါက်သွားသည်။

မစဉ်းစားဘဲ သူရုတ်တရက်ခုန်လိုက်ပြီး အတားအဆီးထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားကာ နောက်မှ နားကွဲမတတ်ဟိန်းဟောက်သံတစ်ခု ကောင်းကင်တွင်ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

"သာမန်လူသားမျိုးနွယ်ကိုရင်ဆိုင်ဖို့ တိုက်ပွဲသုံးပွဲ ဘာလို့လိုရမှာလဲ။ ဘယ်သူထွက်လာပြီးသေရဲလဲ။"

ဟိန်းဟောက်သံတစ်ခုတည်းကပင် သာမန်ပြည်သူများကို ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့်တုန်လှုပ်သွားစေသည်။

ချိုးဝူဟန်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်၊ အရှေ့ပိုင်းနယ်မြေမှ ပြိုင်ဘက်၏ ကြောက်မက်ဖွယ် အစွမ်းမှာ သူ၏စိတ်ထဲတွင် စွဲထင်နေဆဲဖြစ်ပြီး သူ၏ကိုယ်ပေါ်မှဒဏ်ရာများမှာ မှိန်ဖျော့စွာနာကျင်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

"ငါဒီလူက တတိယတိုက်ပွဲမှာ လှုပ်ရှားလာမယ်လို့ထင်ခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ အသူရာမျိုးနွယ်က သူတို့ရဲ့အင်အားအကြီးဆုံးကို ချက်ချင်းလွှတ်လိုက်မယ်လို့တော့ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘူး။"

သူ့ဘေးတွင် သိုင်းနတ်ဘုရား နင်ကျန့်၏မျက်နှာမှာလည်း မသာမယာဖြစ်နေသည်။

"ကြည့်ရတာ အသူရာမျိုးနွယ်က အချိန်မဖြုန်းချင်ဘဲ တိုက်ပွဲတစ်ပွဲတည်းနဲ့ အဖြေကိုဆုံးဖြတ်ချင်ပုံပဲ။ နိုင်ငံတော် ဆရာက ဒီလောက်အားကောင်းတဲ့ရန်သူကိုရင်ဆိုင်ဖို့ ဘယ်သူ့ကိုစီစဉ်ထားလဲမသိဘူး။"

လူတိုင်းစိုးရိမ်တကြီးစောင့်ဆိုင်းနေကြသော်လည်း အတားအဆီးအတွင်း၌ ထျန်းကျီလော့မှလွဲ၍ အခြားပုံရိပ်များမရှိပေ။

"ဘာဖြစ်နေတာလဲ။ နိုင်ငံတော် ဆရာလွှတ်လိုက်တဲ့လူက သူရဲဘောကြောင်နေတာများလား။"

"ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်ရဲ့ နိုင်ငံတော် ဆရာက အခုထိပေါ်မလာသေးဘူး။ လူသားမျိုးနွယ်က မတိုက်ခိုက်ဘဲနဲ့ ရှုံးသွားတော့မှာလား။"

"ငါတို့အရင်ကတည်းက ခန့်မှန်းခဲ့သင့်တယ်။ အသူရာမျိုးနွယ်ရဲ့နာမည်ဆိုးက သူတို့အရင် ရောက်လာတယ်။ သုံးပွဲမှာ သုံးပွဲလုံးနိုင်ချင်တာက လက်တွေ့မကျတဲ့အိပ်မက်တစ်ခုပဲ။"

အရှေ့ပိုင်းနယ်မြေမှ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာန၏ ရှုံးနိမ့်မှုသည် သူတို့၏နှလုံးသားများထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှု မျိုးစေ့များကို အချိန်အတော်ကြာကတည်းက စိုက်ပျိုးခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ ယခု ကြောက်မက်ဖွယ် ရန်သူတစ်ဦးနှင့် ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါ ဒီမျိုးစေ့များမှာ အမြစ်တွယ်အပင်ပေါက်စပြုလာသည်။

မအီမသာဖြစ်မှု၊ ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် စိတ်ပျက်မှုခံစားချက်များမှာ ပြည်သူများ၏နှလုံးသားထဲတွင် ကပ်ရောဂါကဲ့သို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

ထိုအချိန်တွင် ကျယ်လောင်သောသီချင်းတစ်ပုဒ်သည် မင်းနေပြည်တော်အထက်တွင် ရုတ်တရက်ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။

"ယုတ်မာသောဝိညာဉ်များနှင့် မိစ္ဆာများ၊ အားလုံး တံတွေးထွေးခြင်းကို ခံရမည်။"

"သတ္တိနှင့်ရဲစွမ်းသတ္တိဖြင့် ငါတို့တစ်ပြည်လုံးမှ မိစ္ဆာများကို အနိုင်ယူမည်။"

"အဲ့ဒီအသံ... သခင်လေး ချင်ရဲ့အသံနဲ့ တူတယ်..."

လူတိုင်းမှင်တက်သွားပြီး အသံလာရာရင်းမြစ်ကို ရှာဖွေနေကြသည်။ လေဟာနယ်တောက်ပသွားပြီး လူတစ်စုရှေ့သို့တက်လှမ်းကာ နယ်နိမိတ်အပြင်ဘက်သို့ ဆင်းသက်လာသည်။

"နိုင်ငံတော် ဆရာထွက်လာပြီ၊ သခင်လေး ချင်ရဲ့မိသားစုနဲ့အတူပဲ။ ဒီသီချင်းက တကယ်ပဲ သခင်လေး ချင်ဆိုနေတာပဲ။"

"သြော်၊ အနက်ရောင်ဝတ်ပြီး မျက်နှာဖုံးဖြူတပ်ထားတဲ့ အဲ့ဒီလူကဘယ်သူလဲ။"

ပြည်သူများတီးတိုးပြောဆိုနေကြပြီး သူတို့၏အရင်ကကြောက်ရွံ့မှုနှင့် မအီမသာဖြစ်မှုမှာ သီချင်းကြောင့် အနှောင့်အယှက်ဖြစ်သွားသည်။

"သာမန်လောကမှာ မြစ်တွေစီးဆင်းနိုင်ပေမယ့် စင်ကြယ်မှုနဲ့မစင်ကြယ်မှုကိုတော့ ခွဲခြားရမယ်။ ရှင်ခြင်းနဲ့သေခြင်းက မြစ်တွေနဲ့ရေကန်တွေမှာ အမြဲတမ်းတုန်လှုပ်ချောက်ချားဖွယ်ဖြစ်ခဲ့တယ်။"

သီချင်းဆက်လက်ဆိုနေပြီး အနက်ရောင်ဝတ်မျက်နှာဖုံးဖြူတပ်ထားသော ပုံရိပ်သည် ရုတ်တရက်လေထဲသို့ဖြတ်သန်းသွားပြီး နယ်နိမိတ်ထဲသို့ တဖြည်းဖြည်းပျောက်ကွယ်သွားသည်။

မင်ဧကရာဇ်သည် ရုတ်တရက်ထရပ်လိုက်ပြီး သူ၏မျက်လုံးများလင်းလက်နေသည်။

"ဒါဆိုရင်တော့ နိုင်ငံတော် ဆရာက သူ့ကို တိုက်ပွဲဝင်ဖို့လွှတ်လိုက်တာပဲ။"

ကိုးခွေမြစ်ကမ်းဘေးတွင် နတ်ဘုရားအစောင့်အရှောက်သည် စိတ်သက်သာရာရသောအမူအရာပြပြီး သူ၏ငါးမျှားတံကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

ဒန်မော့၏မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသကဲ့သို့ ချိုးဝူဟန်နှင့် အခြားသူများ၏မျက်လုံးများလည်း ပြူးကျယ်သွားပြီး သူတို့အားလုံး၏မျက်နှာအမူအရာများမှာ အံ့ဩမှုများဖြင့်ပြည့်နှက်နေသည်၊ အကြောင်းမှာ ဒီပုဂ္ဂိုလ်မှာ သူတို့မှတ်မိနေသောတစ်စုံတစ်ယောက်နှင့် ထူးခြားစွာ ဆင်တူနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ချင်ဖုန်းက ကျယ်လောင်စွာသီဆိုလိုက်သည်။

"ဖြောင့်မတ်သောလမ်းကိုစောင့်ထိန်းလျက် ကြီးမြတ်သောလုပ်ဆောင်ချက်များကို ပြီးမြောက်စေမည်။"

သီချင်းဆုံးသည်နှင့် နယ်နိမိတ်အတွင်း၌ ထျန်းကျီလော့နှင့် ချင်သခင်ကြီးတို့သည် အဝေးမှ တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ကြည့်နေကြပြီးဖြစ်သည်။

အရင်တစ်ယောက်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ လေးနက်သွားပြီး သူသည် အခြားတစ်ယောက်၏ အရှိန်အဝါမှထွက်ပေါ်လာသော ဖိအားကို အာရုံခံမိနိုင်သည်။

ထိုအချိန်တွင် သိုင်းနတ်ဘုရား နင်ကျန့်သည် နောက်ဆုံးတွင်အမှတ်ရသွားပြီး အာမေဋိတ်ပြုလိုက်သည်။

"သူက သခင်ကြီး မြောက်ပိုင်းတစ္ဆေခေါင်းပဲ။"

ဒီစကားများ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် ဒါကကြောက်မက်ဖွယ် မုန်တိုင်းတစ်ခုကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး လူအုပ်ကြီး၏ နှလုံးသားထဲသို့ စိတ်လှုပ်ရှားမှုလှိုင်းလုံးတစ်ခုကို ချက်ချင်းပို့လွှတ်လိုက်သည်။

ဒီအနက်ရောင်ဝတ်၊ မျက်နှာဖြူဖျော့ပုဂ္ဂိုလ်မှာ လွန်ခဲ့သောအနှစ်နှစ်ဆယ်နီးပါးက ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့သော ဒဏ္ဍာရီလာ တပ်မှူးချုပ် မြောက်ပိုင်းတစ္ဆေခေါင်းဖြစ်နေသည်။

စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်အားပေးသံများနှင့် အော်ဟစ်သံများ မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ချင်ဖုန်းသည် လူသားမျိုးနွယ်အရှိန်အဟုန်ပြန်လည်ရရှိလာသည်ကိုမြင်ပြီး သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခုဖြင့် သူ့ဘာသာတွေးလိုက်သည်။

"အဖေ၊ လုပ်သင့်လုပ်ထိုက်တာတွေကို ကျွန်တော် အဖေ့အတွက် လမ်းခင်းပေးပြီးပါပြီ။ ကျန်တဲ့ပြည်သူတွေရှေ့မှာ ကြွားဝါဖို့ကိုတော့ အဖေ့ကိုပဲ ထားခဲ့တော့မယ်။"