ကြိုးတစ်မျှင်အသာဖြင့် အနိုင်ရခြင်း

မြင်ကွင်းမှာ ဖော်ပြ၍မရနိုင်အောင် ထူးဆန်းနေပြီး လူတိုင်းကို မှင်တက်သွားစေသည်။

ဒါက ရှင်းလင်းစွာပင် တားဆီးမရနိုင်သော သတ်ကွက်တစ်ခုဖြစ်သည်၊ ဒါဆိုရင် အသူရာမျိုးနွယ်က ဘာလို့ရပ်တန့်သွားရတာလဲ။

ပလ္လင်ပေါ်တွင် ကောင်းကင်သတ် အသူရာက မဲ့ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။

"ဒီတိုက်ကွက်က အဲ့ဒီအဘိုးကြီးရဲ့ ပညာရပ်နဲ့ ဆင်တူတာပဲ။"

သူ၏အစွမ်းဖြင့် ဒါတွေအားလုံးက အနက်ရောင်နယ်ပယ်ကြောင့်ဖြစ်သည်ကို သူပြောနိုင်သည်။

သိုင်းနတ်ဘုရား နင်ကျန့်သည် တစ်စုံတစ်ခုကို သဘောပေါက်သွားပုံရပြီး ဆိုလိုက်သည်။

"ကောလဟာလတွေအရဆိုရင် တောင်ပိုင်းနဂါးနဲ့ မြောက်ပိုင်းတစ္ဆေခေါင်းနှစ်ဦးစလုံးက နတ်ဘုရား အစောင့်အရှောက်ရဲ့ တပည့်တွေပဲ။"

"သခင်ကြီးနဂါးက မိစ္ဆာတွေနဲ့ တစ္ဆေတွေရဲ့အစွမ်းကို သူ့အသားထဲကို ပေါင်းစပ်နိုင်ပြီး မတွေးဝံ့စရာတိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကို ထုတ်ဖော်နိုင်တယ်။"

"တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ သခင်ကြီးတစ္ဆေခေါင်းက စွမ်းအားကို ကြီးမားတဲ့အဆင့်အထိ ခြယ်လှယ်နိုင်တယ်။"

"ကျွန်တော်မမှားဘူးဆိုရင် ဒီနယ်ပယ်ကို 'တားမြစ်စွမ်းအားတစ်သောင်း ချောက်နက်' လို့ခေါ်သင့်တယ်။ ဒီနယ်ပယ်အတွင်းမှာ သခင်ကြီးတစ္ဆေခေါင်းက စွမ်းအားပမာဏနဲ့ စီးဆင်းမှုကို လွတ်လပ်စွာ ထိန်းချုပ်နိုင်တယ်။"

အမှန်စင်စစ် နင်ကျန့်ပြောသကဲ့သို့ပင် အရေးကြီးသောအခိုက်အတန့်တွင် ထျန်းကျီလော့၏ လက်မောင်းများ ရုတ်တရက်ဆန့်ကျင်ဘက်သို့ ပွင့်ထွက်သွားပြီး 'တားမြစ်စွမ်းအားတစ်သောင်း ချောက်နက်' ဖြင့် ပုံပျက်ယွင်းသွားသည်။

ပြီးတော့ ချင်သခင်ကြီး၏ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးဟုထင်ရသော လက်ဝါးတိုက်ချက်တွင် မရေမတွက်နိုင်သောတောင်များ၏ အလေးချိန် ပါဝင်နေသည်။

ထျန်းကျီလော့သည် သူ၏ရင်ဘတ်ကို ညာလက်ဖြင့်ထိလိုက်ရာ သွေးများစီးကျလာသည်။

သူ၏ရင်ဘတ်အရိုးများ ကြေမွသွားပြီး ပြင်းထန်သောနာကျင်မှုက သူ၏အာရုံကြောများကို စုတ်ဖြဲသွားသည်။

သို့သော် သူစိတ်လှုပ်ရှားနေပုံရသည်။ သူတစ်စုံတစ်ယောက်နှင့် အားရပါးရတိုက်ခိုက်ခွင့်ရရန် အချိန်အတော်ကြာ စောင့်ဆိုင်းခဲ့ရသည်။

သူ၏လက်သီးများ တင်းတင်းဆုပ်လိုက်ပြီး သူ၏ကိုယ်မှ ကြက်သွေးရောင်မျဉ်းများ ထွက်ပေါ်လာကာ အရင်ကထက်ပို၍ကျယ်ပြန့်သောနေရာကို ဖုံးလွှမ်းသွားပုံရသည်။

အဆက်မပြတ်ကွဲအက်သံများ ပဲ့တင်ထပ်လာပြီး ကျိုးသွားသောနံရိုးများ ပြန်လည်ဆက်စပ်နေကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။

ချင်သခင်ကြီးသည် ရန်သူကိုအသက်ရှူခွင့်ပေးမည်မဟုတ်ပေ၊ သူတို့အားနည်းနေစဉ် အခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်ကာ သူတို့အသက်ကိုယူခြင်းသည် စစ်မြေပြင်ပေါ်မှ အခြေခံစည်းမျဉ်းပင်တည်း။

ညာလက်ဖြင့်ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်နှင့် နှစ်ဦးကြားမှအကွာအဝေးမှာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ထျန်းကျီလော့သည် သူ၏ပတ်လည်မှလေထုသည် သဲနွံအဖြစ်သို့ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏အသားနှင့် သွေးများကိုဆွဲယူကာ လှုပ်ရှားမရအောင်ပြုလုပ်ထားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

မဟုတ်ဘူး၊ သံကြိုးများကဲ့သို့ဟုဆိုလျှင် ပို၍တိကျပေလိမ့်မည်။

သူပြန်လည်ခုခံရန်ကြိုးစားသော်လည်း တိုက်ပွဲတွင်သူ့ကိုအမြဲတမ်းအောင်ပွဲဆောင်ကြဉ်းပေးခဲ့သော ကြောက်မက်ဖွယ်အစွမ်းမှာ ဝါဂွမ်းထဲသို့ လက်သီးထိုးသကဲ့သို့ အသုံးမဝင်ဖြစ်နေသည်။

ထိုအချိန်တွင် မမြင်နိုင်သောသံကြိုးများ သူ့ပတ်လည်တွင် တင်းကျပ်လာပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်၊ သူ၏အသား၊ သူ၏အရိုးများကိုပင် ကြိတ်ချေနေသည်။

ဒီအချိန်တွင်မှ သူနောက်ဆုံးတွင်နားလည်သွားသည်မှာ ပြိုင်ဘက်ကိုင်စွဲထားသော နယ်ပယ်၏ပြင်းထန်မှုမှာ သူအရင်ကကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးသောအရာအားလုံးထက် များစွာသာလွန်နေခြင်းပင်။

မျှော်လင့်ချက်ကင်းမဲ့ပုံရသောအခြေအနေရှိသော်လည်း ထျန်းကျီလော့၏မျက်နှာအမူအရာမှာ ရူးသွပ်သွားသည်။

သူ၏အသားများဖောင်းကားလာပြီး သွေးနီရောင်ပုံစံများ သူ၏တစ်ကိုယ်လုံးသို့ ပျံ့နှံ့စပြုလာသည်။

တစ်ခဏအတွင်း သူ၏မဲနယ်ပြာရောင်အသားအရေမှာ သွေးနီရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

သူ၏မျက်နှာဖုံးဖြူအောက်တွင် ချင်သခင်ကြီးသည် ရုတ်တရက်မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး 'တားမြစ်စွမ်းအားတစ်သောင်း ချောက်နက်' သည် ပြိုင်ဘက်၏ကိုယ်ပေါ်မှစွမ်းအားကို ထပ်မံ မထိန်းချုပ်နိုင်တော့သကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

ဒီလိုအခြေအနေမျိုးတွင် ဖြစ်နိုင်ခြေနှစ်ခုသာရှိသည်၊ ပြိုင်ဘက်က သူ၏နယ်ပယ်ကိုထုတ်ဖော်ပြီး သူ၏ကိုယ်ကိုလွှမ်းခြုံကာ 'တားမြစ်စွမ်းအားတစ်သောင်း ချောက်နက်' ကို တန်ပြန်တိုက်ခိုက်ခြင်း၊ သို့မဟုတ် ထိုအချိန်တွင်သူပိုင်ဆိုင်နေသောစွမ်းအားက 'တားမြစ်စွမ်းအားတစ်သောင်း ချောက်နက်' ထိန်းချုပ်နိုင်သည့် အကန့်အသတ်ကို ကျော်လွန်သွားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

အသူရာမျိုးနွယ်သည် နယ်ပယ်ပညာရပ်များကို မသုံးနိုင်သည့်အတွက် နောက်တစ်ခုဖြစ်သည်မှာ ထင်ရှားသည်။

"ဒီလူသားက ထျန်းကျီလော့ရဲ့ အသူရာ ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားကို သူ့ရဲ့ဖျက်ဆီးခြင်းပုံစံထဲကို အတင်းအကျပ်ဝင်ရောက်စေခဲ့တာပဲ။"

ဘီမာလာက အနည်းငယ်အံ့ဩဟန်ဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

"တောင်ပိုင်းသား နန်ထျန်းလုံနဲ့ မြောက်ပိုင်းတစ္ဆေခေါင်းက နယ်မြေတစ်ခုလုံးကို ဖိနှိပ်နိုင်စွမ်းရှိတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တွေပဲ။ ဒီလောက်စွမ်းအားရှိတာက ကျိုးကြောင်းဆီလျော်ပါတယ်။ ပြိုင်ဘက်ရဲ့နယ်ပယ်က ထျန်းကျီလော့ကို ထပ်ပြီးမဖိနှိပ်နိုင်တော့ဘူး။"

ကျစ်ယွီလော့က ထပ်ပြောလိုက်သည်။

ဒါက အတိအကျပင်။

ထျန်းကျီလော့၏ခန္ဓာကိုယ် သုံးဆခန့်ချဲ့ထွင်သွားသည်နှင့် သူ၏မူလသန်မာသောပုံရိပ်မှာ ယခုအခါ လူထွားကြီးတစ်ဦးကဲ့သို့ဖြစ်နေသည်။

သူ၏ညာလက်မောင်းကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်နှင့် သံကြိုးများဖြင့် ချည်နှောင်ခံထားရသည့် ခံစားချက် ချက်ချင်းပျောက်ကွယ်သွားသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် နားကွဲမတတ်ဟိန်းဟောက်သံတစ်ခုထွက်ပေါ်လာပြီး ချင်သခင်ကြီး၏ ဖြန့်ခင်းထားသော နယ်ပယ်၏ထောင့်တစ်ထောင့်မှာ ကြေမွသွားသည်။

ချင်ဖုန်း၏မျက်လုံးများ မယုံကြည်နိုင်စွာပြူးကျယ်သွားသည်။

သင်သိထားရမည်မှာ အခြားသူများ၏နယ်ပယ်များကို ချိုးဖျက်လိုလျှင် နေရာလွတ်ပညာရပ်ကိုသုံးခြင်း သို့မဟုတ် ကိုယ့်ကိုယ်ပိုင်နယ်ပယ်ဖြင့် တန်ပြန်တိုက်ခိုက်ခြင်းသာရှိသည်။

သို့သော် နယ်ပယ်တစ်ခုကို ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအစွမ်းသက်သက်ဖြင့် ချိုးဖျက်ခြင်းမှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။

"ဒီကောင်ရဲ့အစွမ်းက ဘယ်လောက်တောင်ကြောက်စရာကောင်းနေတာလဲ။"

ချင်ဖုန်းက သူ့ဘာသာရေရွတ်လိုက်ပြီး သူ၏ဖခင်၏လုံခြုံရေးအတွက် စိုးရိမ်စပြုလာသည်။

ထျန်းကျီလော့က သူ၏ပုခုံးများကိုပွတ်သပ်လိုက်ပြီး သူ၏အသံမှာ မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ မြည်ဟည်းနေသည်။

"မင်းက မဆိုးတဲ့ပြိုင်ဘက်တစ်ယောက်ပဲ။ မင်းမှာတခြားလှည့်ကွက်တွေကျန်သေးရင် လွတ်လပ်စွာ သုံးလိုက်တော့ မင်းဒီအနက်ရောင်နယ်ပယ်ကိုတော့ ထပ်ပြီးအားမကိုးနိုင်တော့ဘူး။"

သူစကားဆုံးသည်နှင့် သူ၏လက်များကို ကြမ်းတမ်းစွာပုတ်ခတ်လိုက်သည်။ အခန်းသည် နက်ရှိုင်းသော ပင်လယ်ထဲမှ ဝဲဂယက်တစ်ခုကဲ့သို့ ပုံပျက်ယွင်းစပြုလာပြီး 'တားမြစ်စွမ်းအားတစ်သောင်း ချောက်နက်' သည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း တစ်လက်မချင်းစီ ကြေမွသွားသည်။

၎င်း၏အရှိန်အဟုန်မှ ကျန်ရှိနေသောအရှိန်အဝါသည် ကြမ်းတမ်းသောသားရဲတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ချင်သခင်ကြီးဆီသို့ စုတ်ဖြဲသွားသည်။

ဒီအရေးကြီးသောအခိုက်အတန့်တွင် လူတိုင်း၏နားထဲတွင် အားကောင်းသောနှလုံးခုန်သံကို ကြားနိုင်သည်။

အနက်ရောင်ပုံစံများသည် ချင်သခင်ကြီး၏နှလုံးသားမှ ပျံ့နှံ့ထွက်လာပြီး သူ၏တစ်ကိုယ်လုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

ကျိုးပဲ့ပြီးသတ်ဖြတ်လိုစိတ်ပြင်းထန်သောပုံစံအောက်မှ ထျန်းကျီလော့၏ ကြောက်မက်ဖွယ် သတ်ကွက်နှင့် ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါ ချင်သခင်ကြီးသည် နောက်တစ်ကြိမ်သူ၏ညာလက်ကို ဆန့်တန်းလိုက်သည်။

ပုံပျက်ယွင်းနေသော နေရာလွတ်စွမ်းအင်သည် လက်ဖဝါးတစ်ဖက်အကွာအဝေးသာရှိသော ထူထဲသည့်နံရံတစ်ခုကို ထိမှန်သွားသကဲ့သို့ဖြစ်နေပြီး တစ်မီလီမီတာမျှပင် မရွှေ့နိုင်တော့ပေ။

ထို့နောက် ချင်သခင်ကြီး၏ညာလက်ဆုပ်လိုက်ရာ ထိုကြောက်မက်ဖွယ်အရှိန်အဝါမှာ အားသက်သက်ဖြင့် ရုတ်တရက်ကြိတ်ချေခံလိုက်ရသည်။

ဒါက အဆုံးစွန်အသိစိတ်၏ နောက်ဆုံးပုံစံ၊ အဆုံးစွန်အသိစိတ်နှင့် 'တားမြစ်စွမ်းအားတစ်သောင်း ချောက်နက်' ကို ပေါင်းစပ်ထားသော တုန်လှုပ်ဖွယ်ပညာရပ်ပင်။

ဒီအဖြစ်ကိုမြင်သော် ထျန်းကျီလော့သည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုဖြင့်တစ်ကိုယ်လုံးတုန်ယင်သွားပြီး သူ၏ရှေ့မှကြောက်မက်ဖွယ်ရန်သူကို ကြိတ်ချေပစ်ရန် သူ၏အပြင်းထန်ဆုံးတိုက်ကွက်ကို အသုံးပြုရန်အသင့်ဖြစ်နေသည်၊ ဒါက အသူရာမျိုးနွယ်၏ သူတို့၏ပြိုင်ဘက်ကို အသိအမှတ်ပြုခြင်းပင်။

ချင်သခင်ကြီးသည် အသက်ကိုပြင်းပြင်းရှူလိုက်သည်။ အားကောင်းသောစွမ်းအားက သူ၏ပတ်လည်မှ နေရာလွတ်ကို ပုံပျက်ယွင်းသွားစေပြီး အနက်ရောင်အရှိန်အဝါသည် သူ၏နောက်တွင် မိစ္ဆာတစ်ကောင်၏ ဦးခေါင်းကဲ့သို့ ပေါ်လာသည်။

သူတို့၏တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များ ဆက်လက်မြင့်တက်လာပြီး နောက်တစ်ကွက်မှာ သူတို့၏သတ်ကွက် ဖြစ်မည်ကို လူတိုင်းပြောနိုင်သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း သူတို့၏တိုက်ခိုက်မှုများ တိုက်မိစဉ် အခြားလူတိုင်းအတွက် အချိန်ခဏတာရပ်တန့်သွားသကဲ့သို့ပင်။

ကြောက်မက်ဖွယ်စွမ်းအားသည် တွင်းနက်တစ်ခုကဲ့သို့ နေရာလွတ်ကိုပုံပျက်ယွင်းသွားစေပြီး အပြင်ဘက်သို့ ဆက်လက်ချဲ့ထွင်သွားသည်။

ဒီအဖြစ်ကိုမြင်သော် ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်၏ နိုင်ငံတော် ဆရာသည် ချက်ချင်းသူ၏ လက်စများကိုဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ကြည်လင်သော ချီစွမ်းအင်စီးကြောင်းတစ်ခု အတားအဆီးထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

ယိမ်းယိုင်နေသောအတားအဆီးသည် ဖြည်းညင်းစွာတည်ငြိမ်သွားသည်။

နှစ်ဦးကြားမှ နောက်ဆုံးတိုက်ခိုက်မှုသည် နိုင်ငံတော် ဆရာနှင့် နတ်ဘုရားအစောင့်အရှောက်တို့ အတူတကွတည်ဆောက်ခဲ့သော အတားအဆီးကို ကြေမွသွားစေလုနီးပါးပင်။

"ဘယ်သူနိုင်လဲ။"

ချိုးဝူဟန်က အာမေဋိတ်ပြုလိုက်သည်။

မင်ဧကရာဇ်သည် ရုတ်တရက်ထရပ်ပြီး ရှေ့သို့ကိုင်းညွှတ်လိုက်သည်။

ကြည့်ရှုနေသူများမှာ တင်းမာလွန်း၍ အသံတစ်သံမျှမထွက်နိုင်ကြပေ။

ချင်ဖုန်းသည် သူ၏ဘေးမှမိန်းမနှစ်ယောက်၏ သိမ်မွေ့သောလက်များကို ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး အသက်ရှူရန်ပင်မဝံ့ရဲပေ။

အနက်ရောင်ပုံပျက်ယွင်းမှု တည်ငြိမ်မှုသို့ပြန်ရောက်သွားသည်နှင့် ထျန်းကျီလော့နှင့် မြောက်ပိုင်းတစ္ဆေခေါင်းဆောင်တို့သည် အတားအဆီးအတွင်း၌ မျက်နှာချင်းဆိုင်ရပ်နေကြသည်။

"သရေလား။"

တစ်စုံတစ်ယောက်က အံ့ဩစွာအော်ဟစ်လိုက်သည်။

"မဟုတ်ဘူး။"

ဒန်မော့က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

အနက်ရောင်နှင့်အဖြူရောင်ဝတ်ဆင်ထားသော ချင်သခင်ကြီး၏ ဒဏ်ရာများမှာ ပွင့်ထွက်သွားပြီး သွေးများမိုးကဲ့သို့ရွာကျလာသည်။

"ငါတို့ရှုံးပြီလား။"

စိတ်ပျက်အားငယ်သောအသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

မည်သူမျှသူတို့မြင်တွေ့နေရသည်ကို မယုံကြည်နိုင်ပေ။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် လေထဲတွင်ဆိုင်းငံ့နေသော ထျန်းကျီလော့သည် သူ၏ညာလက်မောင်းနှင့် ပုခုံးအများစုမှာ ချက်ချင်းသွေးမြူခိုးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

"မင်းဒီတိုက်ပွဲကို နိုင်သွားပြီ။"

ထျန်းကျီလော့က ဆိုလိုက်ပြီး ကောင်းကင်မှပြုတ်ကျသွားသည်။

ညာလက်ကိုတစ်ချက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်နှင့် ကောင်းကင်သတ် အသူရာသည် ထျန်းကျီလော့ကို အသူရာမျိုးနွယ်၏နေရာသို့ တိုက်ရိုက်ပြန်ဆွဲခေါ်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော်မျိုး ဘုရင်ကြီးကို စိတ်ပျက်စေမိတဲ့အတွက် တောင်းပန်ပါတယ်။"

ထျန်းကျီလော့က အားနည်းစွာဆိုလိုက်သည်။

"အကောင်းဆုံးကြိုးစားခဲ့ရင် အားကောင်းတဲ့ပြိုင်ဘက်ကိုရှုံးနိမ့်ခဲ့ရင်တောင် မင်းက အသူရာမျိုးနွယ်ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို အရှက်ရစေခဲ့တာမဟုတ်ဘူး။ ငါတို့နောက်တစ်ခါပြန်အနိုင်ယူကြမယ်။"

"နားလည်ပါပြီ ဘုရင်ကြီး။"

"လူသားတွေ... နိုင်သွားပြီလား။"

ဒီမြင်ကွင်းကိုကြည့်နေသော ကြည့်ရှုသူများ မှင်တက်သွားပြီးနောက် အားပေးရွှင်မြူးကြတော့သည်။

အားပေးသံများကြားတွင် ဒဏ်ရာရနေသောချင်သခင်ကြီးသည် လေဟာနယ်ကိုနင်းလျှောက်ကာ ချင်ဖုန်းနှင့် အခြားသူများထံသို့ ဖြည်းညင်းစွာပြန်လျှောက်လာသည်၊ တကယ်ပဲသူရဲကောင်းတစ်ဦး၏ ပြန်လာခြင်း၊ ခန့်ညားထည်ဝါမှုဖြင့်ပြည့်နှက်နေသည်။

စိတ်လှုပ်ရှားမှုများကြားတွင် ချင်ဖုန်းက နောက်ပြောင်လိုက်သည်။

"ကြည့်ရတာ အဖေက လူတွေရှေ့မှာ မြင့်မြတ်စွာပေါ်ထွက်လာခြင်းရဲ့အနှစ်သာရကို ကျွမ်းကျင်သွားပုံပဲ၊ လူအုပ်ကြီးရဲ့အားပေးသံတွေကို နည်းနည်းပိုကြာကြာနားထောင်ဖို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း လမ်းလျှောက် တတ်တာကိုတောင် သိနေပြီ။"

သူမသိသည်မှာ ချင်သခင်ကြီး၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ အန္တရာယ်ရှိစွာယိမ်းယိုင်နေပြီး သူညည်းညူလိုက်သည်။

"မင်းကောင်စုတ်လေး၊ ငါ မနည်းထိန်းထားရတာ။ မြန်မြန်လာကူစမ်း။"

ချင်ဖုန်း: "..."