ဒီလောကမှာ ငါဟာ ပြိုင်ဘက်ကင်း

"ဘ...ဘုရင်ကြီး။"

အသူရာမျိုးနွယ်တို့ အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

"အဆင်ပြေပါတယ်။"

ကောင်းကင်သတ် အသူရာက သူ၏လက်ကိုဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီးနောက် သူ၏လက်ဖဝါးကို ဆုပ်လိုက်ရာ ဓားဒဏ်ရာများမှာ မျက်စိဖြင့်မြင်နိုင်သောအရှိန်ဖြင့် ပျောက်ကင်းသွားသည်။

သူ၏အစွမ်း ဒီနယ်ပယ်သို့ရောက်ရှိနေသည့်အခါ ဒီလိုဒဏ်ရာများကို ပြုပြင်ခြင်းမှာ အားစိုက်ထုတ်စရာမလိုပေ။

သို့သော်လည်း

"ဟင်"

ကောင်းကင်သတ် အသူရာသည် သူ၏လက်ဖဝါးပေါ်မှ သွေးစွန်းရာများ လုံးဝမပျောက်ကင်းနိုင်သည်ကို သဘောပေါက်သွားပြီး ညင်သာစွာအာမေဋိတ်ပြုလိုက်သည်။

"အဲ့ဒီအဘိုးကြီးကလွဲရင် ငါ့အပေါ်မှာ အမာရွတ်တွေချန်ထားနိုင်တဲ့ နောက်တစ်ယောက် ရှိသေးတယ်လို့တော့ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘူး။"

ကောင်းကင်သတ် အသူရာသည် ဒေါသမထွက်ဘဲ အားရပါးရရယ်မောလိုက်သည်။

အတားအဆီးအတွင်း၌ ပြင်းထန်စွာဒဏ်ရာရနေသော ကျစ်ယွီလော့သည် သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်ဒဏ်ရာများကို လျစ်လျူရှုပြီး ကောင်းကင်သတ် အသူရာ၏ဘေးသို့ အလျင်အမြန် ပြေးသွားကာ ဒူးထောက်လိုက်သည်။

"ဘုရင်ကြီး၊ ကျွန်မဓားချက်ကိုရှောင်တိမ်းရင်း ဘုရင်ကြီးကိုဒဏ်ရာရစေခဲ့ပါတယ်၊ ဒါကသေထိုက်တဲ့ အပြစ်တစ်ခုပါ၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်မကိုအပြစ်ပေးပါ။"

"အဲ့ဒီဓားက တာအိုရဲ့တံခါးခုံကို ထိတွေ့သွားခဲ့တယ်။ မင်းဒါကိုရှောင်နိုင်ခဲ့တာ မလွယ်ကူပါဘူး။"

ကောင်းကင်သတ် အသူရာသည် အတားအဆီးအတွင်းမှ လျိုကျန့်လီကို ကြည့်လိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။

"ဒီဓားမှာ နာမည်ရှိသလား။"

လျိုကျန့်လီက ခဏစဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် အတားအဆီးအပြင်ဘက်မှ ချင်ဖုန်းကိုကြည့်ကာ တိုးညင်းစွာဆိုလိုက်သည်။

"မိုင်သုံးသောင်း။"

စကားလုံးများထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် ကောင်းကင်သည် ရုတ်တရက် ခန့်ညားထည်ဝါပြီး လှပသောမြင်ကွင်းတစ်ခုဖြင့် လင်းထိန်သွားသည်။

လူတိုင်းဆွဲဆောင်ခံလိုက်ရပြီး ထိုတောက်ပမှုကို စူးစမ်းစွာကြည့်လိုက်ကြသည်။

"ဒါဘာလဲ"

ချင်ဖုန်းက အံ့ဩစွာမေးလိုက်သည်။

"လျိုမိသားစုက မိန်းကလေးရဲ့ဓားချက်က တာအိုရဲ့တံခါးခုံကို ထိတွေ့သွားခဲ့ပြီ။ သူ့ဓားချက်ကို နာမည်ပေးပြီး လောကကြီးကအသိအမှတ်ပြုလိုက်တဲ့အခါ ဒါကသဘာဝကျကျ ဖြစ်စဉ်တစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေတာပဲ၊ ဒါကသူ့ဓားပညာရပ်ကို အသိအမှတ်ပြုခြင်းပေါ့။"

ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်၏ နိုင်ငံတော် ဆရာသည် စိတ်သက်သာရာရသောအမူအရာကို ပြသလိုက်သည်။

ကိုးခွေမြစ်ကမ်းဘေးတွင် နတ်ဘုရားအစောင့်အရှောက်သည် ကောင်းကင်သို့မော့ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။

"အံ့ဩစရာပဲ"

'တာအိုကိုရောက်လုနီးပါး...'

ချင်ဖုန်းသည် တိတ်ဆိတ်စွာစဉ်းစားလိုက်သည်။ သူစာအုပ်များထဲတွင် ဒါအကြောင်း ခေတ္တဖတ်ရှုခဲ့ဖူးသော်လည်း တာအိုအကြောင်းကို သူသိပ်ပြီးစိတ်ကူးမရှိသေးပေ။

ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပြောရလျှင် ဒါကအလွန်အမင်းအားကောင်းသည်။

မိန်းမက ဒီလောက်အားကောင်းသောတိုက်ကွက်တစ်ခုကို သူ 'ချေးယူ' ခဲ့သောကဗျာဖြင့် နာမည်ပေးခဲ့သည်ကိုတွေးမိရာ ချင်ဖုန်းသည် ဂုဏ်ယူသောခံစားချက်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ဒါက ဒီဓားကိုသူကိုယ်တိုင်ဆွဲထုတ်ခဲ့သကဲ့သို့ပင်...

လျိုကျန့်လီသည် နယ်နိမိတ်အတားအဆီးအပြင်ဘက်သို့ ခြေလှမ်းထွက်လိုက်ပြီး သူမ၏အဖြူရောင် ဝတ်စုံမှာ ညင်သာစွာလွင့်ကျလာကာ နတ်သမီးတစ်ပါး သာမန်လောကသို့ ဆင်းသက်လာသကဲ့သို့ ကျက်သရေရှိလှသည်။

ဒီအချိန်တွင်မှ ကြည့်ရှုနေသူများ နောက်ဆုံးတွင်သတိဝင်လာကြသည်။ လူသားမျိုးနွယ်က ဒီတိုက်ပွဲကို နောက်တစ်ကြိမ်နိုင်သွားပြန်ပြီလား။

တစ်ခဏအတွင်း မင်းနေပြည်တော်အထက်မှ ကောင်းကင်ယံသည် အားပေးသံများဖြင့် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

အစပိုင်းတွင် သံသယများဖြင့်ကြိုဆိုခံခဲ့ရသောအရာသည် အောင်ပွဲစဉ်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ သူတို့ဘယ်လိုလုပ် စိတ်မလှုပ်ရှားဘဲနေနိုင်မည်နည်း။

သူတို့နောက်ဆုံးပွဲကိုသာ အနိုင်ရခဲ့လျှင် လူသားမျိုးနွယ်သည် လောင်းကြေးကိုအနိုင်ရပြီး အားကောင်းသောအသူရာမျိုးနွယ်နှင့် မဟာမိတ်ဖွဲ့ကာ အသူရာတိုက်ခိုက်မှုများကို စိုးရိမ်စရာမလိုတော့ပေ။

စင်မြင့်များတွင် မင်ဧကရာဇ်သည် သူ၏အနေအထားကို လျှော့ချလိုက်သည်။ နောက်ဆုံးပွဲသာ ကျန်တော့သည့်အတွက် လုပ်စရာဘာမှမကျန်တော့ပေ။

ဒါ့အပြင် အရင်တိုက်ပွဲနှစ်ပွဲတွင် အောင်ပွဲများရရှိခဲ့သည်နှင့် လူတိုင်းသည် အရာအားလုံးမှာ ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်၏ နိုင်ငံတော် ဆရာ၏အစီအစဉ်အတိုင်းဖြစ်သည်ဟု ယုံကြည်ကြသည်။

ဒီလိုသာဖြစ်ခဲ့လျှင် နောက်ဆုံးတိုက်ပွဲ၏ရလဒ်မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိသင့်ပေ၊ ဟုတ်တယ်မဟုတ်လား။

မြို့ရိုးများပေါ်တွင် ကြည့်ရှုနေသူများ စတင်ဆွေးနွေးကြသည်။

"ဒုတိယနဲ့ တတိယနယ်ပယ်တိုက်ပွဲတွေမှာ လူသားမျိုးနွယ်က အောင်ပွဲခံခဲ့ပြီ။ ဒီနောက်ဆုံး စတုတ္ထအဆင့်တိုက်ပွဲမှာ ဘယ်သူပါဝင်မလဲတော့ ငါတို့မသိဘူး။"

"ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်ရဲ့ နိုင်ငံတော် ဆရာက အရာအားလုံးကို တွက်ချက်ပြီးသားပဲ။ နောက်ဆုံးတိုက်ပွဲက ပါဝင်ယှဉ်ပြိုင်မယ့်သူက သေချာပေါက်နီးပါးဖြစ်ရမယ်။"

"ငါ့အမြင်မှာတော့ ဒီနောက်ဆုံးတိုက်ပွဲက ပါဝင်ယှဉ်ပြိုင်မယ့်သူက လေးထောင့်ပုဝါနဲ့ နဂါးမျိုးနွယ်ကအမျိုးသမီးဖြစ်နိုင်တယ်။ သခင်လေး ချင်ရဲ့ မိန်းမနှစ်ယောက်က ဒီလောက်အားကောင်းလိမ့်မယ်လို့တော့ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘူး။"

"ဒါပေမဲ့ စောင့်ဦး၊ မင်းတို့မေ့နေတာတစ်ခုရှိတယ်။ သူမက မင်းနေပြည်တော်မှာ လောကထွတ်ခေါင် အတည်ပြုခြင်းကို ကျော်ဖြတ်ပြီးသွားပြီ၊ ပြီးတော့ သူမရဲ့အစွမ်းက စတုတ္ထအဆင့်ကို ကျော်လွန်နေပြီ။"

"ဒါဆိုရင်တော့ သူမ ပါဝင်လို့မရဘူး။ ငါသံသယရှိတာက နောက်ဆုံးတိုက်ပွဲက ပါဝင်ယှဉ်ပြိုင်မယ့်သူကို ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်ရဲ့ နိုင်ငံတော် ဆရာက အသူရာမျိုးနွယ်က သူ့ကိုပစ်မှတ်မထားနိုင်အောင် ဖုံးကွယ်ထားလိမ့်မယ်။"

ဒီစကားများထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် လူတိုင်းဒါကကျိုးကြောင်းဆီလျော်သည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

ထိုအချိန်တွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က စူးစမ်းစွာမေးလိုက်သည်။

"သခင်လေး ချင်များဖြစ်နိုင်မလား။ ငါမှတ်မိသလောက်တော့ သူကစတုတ္ထအဆင့်ကို ရောက်ရှိပြီးပြီ၊ ဒါကအံကိုက်ပဲမဟုတ်လား။ ပြီးတော့ သူကလည်း ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်ရဲ့ နိုင်ငံတော် ဆရာနဲ့အတူရောက်ရှိလာခဲ့တာ။"

အခြားသူများ စကားပြောသူကိုကြည့်လိုက်ပြီး ခဏတာတိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။

ခဏအကြာတွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က ရယ်မောပြီး သူ၏လက်ကိုအကြိမ်ကြိမ်ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

"မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ မဖြစ်နိုင်ဘူး။"

"လုံးဝမဖြစ်နိုင်ဘူး။"

"ခင်ဗျားတို့ သတိမထားမိကြဘူးလား။ သခင်လေး ချင်က ဒီမှာရှိနေတာက အသူရာမျိုးနွယ်နဲ့တိုက်ပွဲမှာ လူသားမျိုးနွယ်ရဲ့စိတ်ဓာတ်ကို မြှင့်တင်ပေးဖို့ပဲ။"

"ဘာစိတ်ဓာတ်လဲ။ ကောင်းကောင်းပြောရရင်တော့ အသာစီးယူပြီး အသူရာမျိုးနွယ်ကို ခြိမ်းခြောက်ဖို့ပဲ။ အဲ့ဒီသူရဲကောင်းဆန်တဲ့သီချင်းတွေ၊ အဲ့ဒီစိတ်လှုပ်ရှားစရာကဗျာတွေ၊ ငါစဉ်းစားလိုက်တိုင်း ငါ့သွေးတွေခုထိဆူပွက်နေတုန်းပဲ။ ပြောရမယ်ဆိုရင်တော့ သခင်လေး ချင်ရဲ့ စာပေပါရမီက တကယ်ပဲထူးခြားတာပဲ။"

စကားပြောသူသည် အစပိုင်းတွင် အနည်းငယ်မယုံကြည်သေးဘဲ နောက်တစ်ကြိမ်ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ သခင်လေး ချင်က အရင်က မရေမတွက်နိုင်တဲ့မိစ္ဆာတွေကို တစ်ယောက်တည်း သတ်ဖြတ်ခဲ့တာလေ။ အသူရာမျိုးနွယ်ကိုရင်ဆိုင်ရရင်တောင် သိပ်ပြီးပြဿနာမရှိသင့်ဘူးမဟုတ်လား။"

တစ်စုံတစ်ယောက်က ချက်ချင်းပြန်ဖြေသည်။

"ဘယ်လိုလုပ်တူနိုင်မှာလဲ။ သာမန်မိစ္ဆာတွေကို အသူရာမျိုးနွယ်နဲ့ ဘယ်လိုနှိုင်းယှဉ်လို့ရမှာလဲ။ ငါက သခင်လေး ချင်အစွမ်းမရှိဘူးလို့ ပြောနေတာမဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သူက စာပေသူတော်စင်ရဲ့ ထုံးတမ်းစဉ်လာကို လိုက်နာနေတာလေ။ သူစတုတ္ထအဆင့်ကို ရောက်ရင်တောင်... သက်ပြင်းချ"

ဒီလူသည် သူ၏စကားများ၏ကျန်အပိုင်းကို မပြောဘဲချန်ထားခဲ့သော်လည်း သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်မှ လူများမှာ သူ၏ဆိုလိုရင်းကို နားလည်ပြီးဖြစ်သည်။

နတ်သိုင်း ထုံးတမ်းစဉ်လာ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းပြီး တစ္ဆေတစ်ရာ တာအိုမျိုးဆက်မှာ အလွန်လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည်၊ စာပေသူတော်စင် ထုံးတမ်းစဉ်လာအတွက်မူ... ၎င်းကလောကကြီးအပေါ်ချန်ထားခဲ့သော အထင်အမြင်မှာ အတော်လေးထူးခြားသည်။

အစွမ်းမရှိသော၊ အားနည်းသောပညာတတ်များနှင့် စသည်တို့မှာ ပြော၍ကုန်နိုင်ဖွယ်မရှိပေ။

ချင်ဖုန်း၏ပေါ်ပေါက်လာမှုက စာပေသူတော်စင် တာအိုမျိုးဆက်အပေါ် လူအများ၏အထင်အမြင်ကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ပြောင်းလဲစေခဲ့သော်လည်း ဒါက ဘွဲ့အနည်းငယ်ထက်ပို၍ ဘာမှမထပ်ပေါင်းပေးခဲ့ပေ။

ဥပမာအားဖြင့် အစီအရင်ဆရာများ၊ ကာကွယ်ရေးကျွမ်းကျင်သူများ၊ အထောက်အကူပြု အထူးကျွမ်းကျင်သူများနှင့် စသည့် အရာများသာဖြစ်သည်။

ကျွမ်းကျင်သူများနှင့် တစ်ဦးချင်းတိုက်ခိုက်မှုနှင့်ပတ်သက်လာလျှင် အနည်းဆုံးလူဆယ်ယောက်တွင် ကိုးယောက်က စာပေသူတော်စင် တာအိုမျိုးဆက်သည် အားမကောင်းဟု ထင်ကြပေလိမ့်မည်။

ဒါက လူတွေရဲ့ပင်ကိုယ်အယူအဆဖြစ်သည်။ သူတို့၏မျက်လုံးများထဲတွင် အစွမ်းကိုနှိုင်းယှဉ်သည့်အခါ နတ်သိုင်းစစ်သည်တော်ကိုသာ ကြည့်ရပေမည်။

မင်ဧကရာဇ်နှင့် အခြားသူများပင် ဒီနည်းအတိုင်းစဉ်းစားကြသည်။

ဒန်မော့က လေးနက်သောအသံဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

"ဒုတိယနဲ့ တတိယအဆင့်တိုက်ပွဲတွေက အောင်ပွဲတွေဖြစ်ခဲ့ပေမယ့် စတုတ္ထနယ်ပယ်တိုက်ပွဲက တကယ်တော့ အခက်ခဲဆုံးပဲ။"

သူ့ဘေးမှ ချိုးဝူဟန်နှင့် နတ်စစ်သူကြီးသုံးပါးတို့ သဘောတူဟန်ဖြင့်ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။

ချင်သခင်ကြီး အရင်ကပြောခဲ့သလိုပင် အသူရာမျိုးနွယ်က ဆဋ္ဌမ ဘေးဒုက္ခသံသရာသို့ ရောက်ရှိသည့်အခါ သူတို့သည် အသူရာ ဝိညာဉ်နတ်ဘုရား၏ အားကောင်းသော မွေးရာပါနတ်ဘုရားစွမ်းရည်ကို ဆုပ်ကိုင်နိုင်ပြီး ထူးခြားသောတိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကို ရရှိနိုင်သည်။

ပြီးတော့ လူသားမျိုးနွယ်က သူတို့ကိုတန်ပြန်တိုက်ခိုက်ရန် အသုံးပြုနိုင်သောပညာရပ်များမှာ အများစုမှာ တတိယအဆင့်နယ်ပယ်နည်းလမ်းများအပေါ် အခြေခံသည်။

တစ်နည်းအားဖြင့်ပြောရလျှင် တတိယအဆင့်အောက်တွင် အသူရာမျိုးနွယ်သည် တူညီသောနယ်ပယ်၌ ရှုံးနိမ့်ခြင်းမရှိသလောက် ဖြစ်သည်။

"ဖြစ်နိုင်တာက နိုင်ငံတော် ဆရာက တခြားနယ်မြေသုံးခုကနေ အားကောင်းတဲ့ ကြယ်တာရာ စစ်သူကြီးသုံးဆယ့်ခြောက်ဦးကို ရှာတွေ့ပြီးလောက်ပြီ။"

နင်ကျန့်က မှန်းဆလိုက်သည်။

"စတုတ္ထအဆင့်မှာ နတ်သိုင်းစစ်သည်တော်တွေက အစွမ်းပိုင်းမှာ အားသာချက်မရှိဘူး။ တစ္ဆေတစ်ရာ တာအိုမျိုးဆက်ကိုရှာဖွေတာက အကောင်းဆုံးရွေးချယ်မှုပဲ။"

"တောင်ပိုင်းဒေသက ကြယ်တာရာစစ်သူကြီးသုံးဆယ့်ခြောက်ဦးထဲက ကျိုးခိုင်က တတိယအဆင့်နဲ့ တစ်လှမ်းပဲကွာတော့တယ်၊ ပြီးတော့ သူ့ရဲ့ဝိညာဉ်လု ယင်ဝိညာဉ်ဖြစ်တဲ့ ကြမ်းတမ်းတဲ့မိစ္ဆာ ကျူးယန်က တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းမရှိဘဲတော့မနေဘူး။"

"နောက်ဆုံးပုန်းကွယ်နေတဲ့လူက သူများဖြစ်နိုင်မလား။"

ချိုးဝူဟန်က သုံးသပ်လိုက်သည်။

ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်ရဲ့ နိုင်ငံတော် ဆရာက လှည့်ကွက်တစ်ခုကို ထုတ်သုံးပြီးလောက်ပြီလို့ပဲ မျှော်လင့်ပါတယ်။"

ကျန်လူများက ဆွေးနွေးမှန်းဆနေကြသည်။

သူတို့မသိသည်မှာ အတားအဆီးအပြင်ဘက်တွင် စင်မြင့်ပေါ်သို့တက်ရန်ပြင်ဆင်နေသော ချင်ဖုန်း၏ လက်ဖဝါးများမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် ချွေးများစို့နေသည်။

ပထမနှစ်ပွဲက သူ၏ဖခင်နှင့်မိန်းမ၏ အောင်ပွဲဖြင့်အဆုံးသတ်ခဲ့ရာ ဖိအားမှာ သဘာဝကျကျသူ့အပေါ်သို့ ကျရောက်လာသည်။

စိတ်တည်ငြိမ်အောင် အသက်ပြင်းပြင်းအကြိမ်ပေါင်းများစွာရှူပြီးနောက် ချင်ဖုန်းသည် သူ့ကိုယ်သူ နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။

"ပွဲတိုင်းကို နောက်ဆုံးပွဲလို့သတ်မှတ်လိုက်၊ ပြီးရင်ကြောက်စရာဘာမှမရှိတော့ဘူး... မဟုတ်ဘူး၊ ငါမရှုံးရဘူး။"

သူ့ဘေးမှ မိန်းမနှစ်ယောက်က သူတို့၏စိုးရိမ်မှုကို ဖော်ပြကြသည်။

"ယောက်ျား၊ ရှင်အဆင်ပြေရဲ့လား။"

"ငါ့အတွက်ဘာဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ စောင့်ကြည့်နေလိုက်၊ ငါ့ရဲ့ရဲရင့်တဲ့ အသွင်အပြင်က သူ့ဘာသာသူပြောလိမ့်မယ်။"

ချင်ဖုန်းက ရယ်ကျဲကျဲဆိုလိုက်သည်။

သူ၏နှလုံးသားထဲမှ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ဖယ်ရှားရန် သူသည် ရုပ်ပြစာအုပ်ထဲမှ ကြွားဝါသော စာကြောင်းများကို စိတ်ထဲတွင်ပြန်လည်အမှတ်ရလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ချီစွမ်းအင်ကို သူ၏ ပါးစပ်တွင် စုစည်းကာ ကျယ်လောင်စွာအော်ဟစ်လိုက်သည်။

"နေနဲ့လကို ငါ့လက်ထဲမှာဆုပ်ကိုင်ထားရင်း ဒီလောကကြီးမှာ ငါဟာပြိုင်ဘက်ကင်းပဲ။"

မောက်မာသော၊ ဩဇာအာဏာရှိသော

အသူရာမျိုးနွယ်သည် ဒီစကားကိုကြားသော် သူတို့၏မျက်နှာအမူအရာများတွင် သိမ်မွေ့သော ပြောင်းလဲမှုများကို မပြဘဲမနေနိုင်တော့ပေ။

ခဏတာရှုပ်ထွေးသွားပြီးနောက် လူအုပ်ကြီးစိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။

"သူလာပြီ၊ သခင်လေး ချင်က ခန့်ညားထည်ဝါစွာဝင်ရောက်လာပြီ။"

"ငါဒီအခိုက်အတန့်ကို အချိန်အတော်ကြာစောင့်နေခဲ့တာ။"

"လုံးဝသဘောတူတယ်။"