လိပ်ခွံလူသား၊ သေဖို့ပြင်ထား

"သတိထား။"

လျိုကျန့်လီနှင့် ချန်းဖေးလန်တို့ အလျင်အမြန် သတိပေးလိုက်သည်။

ချင်ဖုန်းသည် ထိုစကားများကို ကြားသောအခါ မှင်တက်သွားပြီးနောက် သူ၏နောက်မှ နီးကပ်လာသော အန္တရာယ်ကို ခံစားလိုက်ရသည်၊ ထိုက်တောင်ကြီး ပြိုကျလာသကဲ့သို့ ဖိအားမှာ လေးလံလှသည်။

လျင်မြန်စွာ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ လှပသော အသူရာမျိုးနွယ် မိန်းကလေးသည် ဆယ့်နှစ်ပေရှည်သော ကျောရိုးတစ်ခုကို လက်ထဲတွင်ကိုင်ဆောင်လျက် လေထဲသို့ မြင့်မားစွာခုန်တက်ပြီး ကြမ်းတမ်းစွာ ခုတ်ပိုင်းချလိုက်သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

'သိုင်းကျင့်ဝတ်ကို ဒီလောက်တောင် ဂရုမစိုက်တာ...' ချင်ဖုန်းသည် လန့်သွားပြီး ပေါ့ဆဝံ့ခြင်းမရှိပေ။ ဖြောင့်မတ်ခြင်း ချီစွမ်းအင်သည် သူ၏ကိုယ်ထဲတွင် လှိုင်းထသွားပြီး ကောင်းကင်ဘုံကြေးမုံသည် ချက်ချင်းဖွဲ့စည်းကာ သူ၏ခေါင်းအထက်တွင် ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။

'ဂျလင်' ဟူသော အသံနှင့်အတူ ဧရာမခေါင်းလောင်းကြီးတစ်လုံးကို ထိုးခတ်လိုက်သကဲ့သို့ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

ရုတ်တရက်ဖြစ်ပေါ်လာသော မြင်ကွင်းသည် ကြည့်ရှုနေသူအားလုံးကို မှင်တက်သွားစေသည်။

မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ ချင်ဖုန်းအပေါ် မျှော်လင့်ချက်အများကြီးမထားသော်လည်း သူတို့သည် သူ့ကိုတစ်ခုခုဖြစ်မည်ကို မလိုလားကြသောကြောင့် အားလုံး စိုးရိမ်သောမျက်နှာအမူအရာများ ဖြစ်နေကြသည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် ပါဘလို၏ အားကောင်းပြီး လေးလံသောထိုးနှက်ချက်သည် ချင်ဖုန်း၏ ကာကွယ်ရေးကို မဖောက်ထွင်းနိုင်ခဲ့ပေ။

သူသည် ခွေးအိုကြီးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်သော်လည်း အနည်းငယ် ကြောက်လန့်နေပုံရသေးသည်။

အကယ်၍သာ သူ၏တုံ့ပြန်မှု နှေးကွေးခဲ့လျှင် အကျိုးဆက်များမှာ မတွေးဝံ့စရာပင်။

"မင်းက ငါအသင့်မဖြစ်သေးတာကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်ရဲတယ်ပေါ့။"

ချင်ဖုန်းက သွားကြိတ်လိုက်သည်။

"မင်း ဒီနယ်နိမိတ်အတားအဆီးထဲကို ဝင်လာကတည်းက ပြိုင်ပွဲက စတင်ပြီးသားပဲ။ ဒါက မင်းကိုယ်တိုင် အာရုံပျံ့လွင့်နေတာ၊ ငါနဲ့ဘာဆိုင်လို့လဲ။ မမျှော်လင့်ထားတာကတော့ မင်းရဲ့လိပ်ခွံက တော်တော်လေးမာတာပဲ၊ ငါ့တိုက်ခိုက်မှုတွေကို တကယ်ပဲခံနိုင်ရည်ရှိတယ်။"

မိန်းကလေးက မျက်မှောင်အနည်းငယ်ကြုတ်လိုက်သည်။

သူမ၏ဖြတ်တောက်ခံထားရသော လက်မောင်းဖြင့် ကျစ်ယွီလော့သည် အနည်းငယ်အံ့ဩနေပုံရသည်။

"ဒီလူက ငါထင်သလောက် အားမနည်းဘူးပဲ။ ဘုရင်ငယ်ရဲ့ တိုက်ခိုက်ချက်တွေက ငါ့ကိုယ်ပိုင်ခုတ်ပိုင်းချက်တွေနဲ့ တန်းတူရှိနေတာတောင် သူက လုံးဝပိတ်ဆို့ထားနိုင်တယ်။"

ဘီမာလာက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် ဘေးစောင်းငဲ့ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"ဒဏ်ရာတွေက မပျောက်ကင်းနိုင်ဘူးလား။"

"အဲ့ဒီမိန်းမရဲ့ ဓားအရှိန်အဝါက ဒဏ်ရာထဲမှာ ကျန်နေသေးတယ်၊ ပြီးတော့ ဒါက လက် ပြန်ပေါက်လာတာကို တားဆီးနေတယ်။ ဒီဓားအရှိန်အဝါတွေကို ဖယ်ရှားပစ်ဖို့ အားထုတ်မှု အများကြီးလိုလိမ့်မယ်။"

"အရှေ့ပိုင်းနယ်မြေရဲ့ အစွန်အဖျားဒေသမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာနေခဲ့ရတော့ လူသားမျိုးနွယ်ကြားမှာ ဒီလောက်ကျွမ်းကျင်သူတွေ ပေါ်လာလိမ့်မယ်လို့တော့ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘူး။"

ကျစ်ယွီလော့က စိတ်လှုပ်ရှားစွာဆိုလိုက်သည်။

"ကြည့်ရတာ လူသားအားလုံးက အရေးမပါတဲ့ပုရွက်ဆိတ်တွေတော့ မဟုတ်ဘူးပဲ။"

ပြင်းထန်စွာဒဏ်ရာရနေသော ထျန်းကျီလော့က ဝင်ပြောလိုက်သည်။

သူမ၏အကြည့်ကို အတားအဆီးဘက်သို့ ပြန်ရွှေ့လိုက်ရာ ပါဘလို၏တိုက်ခိုက်မှု နောက်တစ်ကြိမ်မအောင်မြင်ခဲ့ဘဲ နောက်ထပ်တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုသာ လိုက်ပါလာသည်။

သူမ၏လက်ထဲမှ ကြီးမားသောအရိုးကျောရိုးသည် သူမ၏အမိန့်များကိုနာခံလျက် မဆုတ်မနစ်သော တိုက်ခိုက်မှုမုန်တိုင်းတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

ထိခိုက်သံသည် ကြည့်ရှုနေသူများ၏နားထဲတွင် အဆက်မပြတ်မြည်ဟည်းနေသည်။

ဒီလောက်အမြန်နှုန်းနဲ့ အစွမ်းမျိုးကို သာမန်လူတစ်ယောက်က ဘယ်လိုလုပ်ခုခံနိုင်မှာလဲ။

သိုင်းနတ်ဘုရား နင်ကျန့်က လေးနက်စွာဆိုလိုက်သည်။

"ဒါက တိုက်ပွဲကိုအခြေခံပြီး ကြီးထွားလာတဲ့ အသူရာမျိုးနွယ်ပဲ။ လူငယ်အဖွဲ့ဝင်တစ်ယောက်မှာ ဒီလောက်ကြောက်မက်ဖွယ်အစွမ်းရှိနေတယ်။ ဒီလိုတိုက်ခိုက်မှုတွေကို ငါတောင် အပြည့်အဝကာကွယ်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူး။"

သူ့ဘေးမှ ချိုးဝူဟန်နှင့် အခြားသူများ လေးနက်သောအမူအရာများဖြစ်နေကြသည်။

အသူရာမျိုးနွယ်၏ ဘုရင်ငယ်ဟုခေါ်ဆိုခံရခြင်းသည် သဘာဝကျကျ ရှုပ်ထွေးမှုများပါဝင်ပြီး ဒီလိုအစွမ်းမျိုးမှာ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သည်။

သို့သော် သူတို့ကိုပို၍အံ့ဩစေသောအရာမှာ ချင်ဖုန်းပင်။ သူတို့နှစ်ဦးတိုက်ပွဲ စတင်သည့် အခိုက်အတန့်မှစ၍ ချင်ဖုန်းသည် သူ၏နေရာမှမရွှေ့ဘဲ တောင်တစ်လုံးကဲ့သို့မယိမ်းမယိုင်နိုင်သော အတားအဆီးတစ်ခုဖြင့် တိုက်ခိုက်မှုအားလုံးကို ပိတ်ဆို့ထားသည်။ တကယ်ပဲမလှုပ်မယှက်နိုင်ပေ။

"ငါ စာပေသူတော်စင်ရဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကာကွယ်ရေးစွမ်းရည်တွေအကြောင်း ကြားဖူးတာကြာပြီ၊ ဒါပေမဲ့ စာပေသူတော်စင်က တခြားသူတွေနဲ့ တိုက်ခိုက်တာကို ရှားရှားပါးပါးပဲမြင်ဖူးတယ်။"

"ဒီနေ့သူ့ကိုမြင်ရတော့ သူတကယ်ပဲသူ့ဂုဏ်သတင်းနဲ့ ထိုက်တန်ပါတယ်။"

မြို့ထဲမှ အရင်ကစိုးရိမ်နေခဲ့သော ပြည်သူများသည် ဒီမြင်ကွင်းကိုကြည့်ရင်း အကြည့်ချင်းဖလှယ်ခြင်းကို မပြုဘဲမနေနိုင်တော့ပေ။

ကြည့်ရတာ... ဒီတိုက်ပွဲက မျှော်လင့်ချက်လုံးဝမရှိတာတော့ မဟုတ်လောက်ဘူးလား။

အတားအဆီးအတွင်း၌ ချင်ဖုန်းသည် အသူရာမျိုးနွယ်မိန်းကလေးနှင့် မထိခိုက်သေးသော ကောင်းကင်ဘုံ ကြေးမုံကို သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် ထူးဆန်းသောအမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

သူမက အသူရာဘုရင်ရဲ့သမီးပဲ၊ ပြီးတော့ ဒါကအန္တရာယ်ရှိတဲ့တိုက်ပွဲတစ်ခုဖြစ်မယ်လို့ လူတစ်ယောက်ကထင်ခဲ့မှာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ဒါကဒီအတိုင်းလေးပဲလား။

'မဟုတ်ဘူး၊ မဟုတ်ဘူး၊ မဟုတ်ဘူး၊ ဒီလူက ငါအသင့်မဖြစ်သေးတုန်း တိုက်ခိုက်ရလောက်အောင် ကောက်ကျစ်တယ်။ ဖြစ်နိုင်တာက သူတို့ရဲ့ကနဦးတိုက်ခိုက်မှုတွေက စမ်းသပ်မှုသက်သက်ပဲ၊ ငါအားနည်းချက်တစ်ခုပြဖို့စောင့်နေပြီး သေစေနိုင်တဲ့ထိုးနှက်ချက်နဲ့ တိုက်ခိုက်မှာပဲ။'

ချင်ဖုန်းစဉ်းစားလေလေ ပိုပြီးကျိုးကြောင်းဆီလျော်လေဖြစ်သည်။ သူသည် သူ၏ကိုယ်ထဲမှ ပထမမူလ နတ်ဘုရား ချီစွမ်းအင်ကို ထုတ်လွှတ်ပြီး ကောင်းကင်ဘုံကြေးမုံ၏ ကာကွယ်ရေးကို နောက်တစ်ကြိမ်အားဖြည့်လိုက်ကာ ဘာမှမှားယွင်းမှုမရှိအောင် သေချာစေလိုက်သည်။

မကြာမီမှာပင် တကျွီကျွီအသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

လူသားမျိုးနွယ်အားလုံး တုန်လှုပ်သွားကြသည်။ ဆရာချင်ရဲ့ကာကွယ်ရေးက ပြိုင်ဘက်ကြောင့် ကျိုးပျက်သွားတာများလား။

သို့သော် သူတို့အနီးကပ်ကြည့်လိုက်သည့်အခါ အသူရာမျိုးနွယ်မိန်းကလေးသည် သူမ၏တိုက်ခိုက်မှုများကို ရပ်တန့်ပြီးဖြစ်နေပြီး သူမ၏လက်ထဲမှ အရိုးကျောရိုးလှံမှာ နှစ်ပိုင်းကျိုးသွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"ဒါ..."

လူအုပ်ကြီး စကားဆွံ့အသွားသည်။

"ဆရာချင်ရဲ့ လိပ်ခွံ... အဟမ်း၊ ဆရာချင်ရဲ့ ကာကွယ်ရေးစွမ်းအားက တကယ်ပဲ အဲ့ဒီလောက် အံ့ဩစရာကောင်းတာပဲ။"

ပြည်သူတစ်ဦးက စိတ်လှုပ်ရှားစွာအာမေဋိတ်ပြုလိုက်သည်။

မကြာမီမှာပင် အောင်ပွဲအတွက်မျှော်လင့်ချက်အလင်းတန်းလေးတစ်ခုကို မြင်တွေ့ရသဖြင့် အားပေးသံလှိုင်းများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဆရာချင်က သူ၏လိပ်ခွံထဲတွင် ဆက်လက်နေထိုင်ပြီး သူတို့၏စွမ်းအင်ကိုကုန်ဆုံးစေသရွေ့ တန်ပြန်တိုက်ခိုက်ပြီး အောင်ပွဲခံရန် အခွင့်အရေးရှိနိုင်ပေသည်။

အရှေ့ပိုင်းဒေသမှ တပ်မှူးချုပ် ချိုးဝူဟန်သည် ရုတ်တရက်သဘောပေါက်သွားသည်။

"ဒါဆိုရင်တော့ ဒါက နိုင်ငံတော် ဆရာစိတ်ထဲမှာရှိခဲ့တဲ့ အစီအစဉ်ပဲကိုး။ သူက စတုတ္ထအဆင့်အောက်က လူသားမျိုးနွယ်အနည်းငယ်သာ အသူရာမျိုးနွယ်ကို တိုက်ခိုက်နိုင်မယ့်နည်းလမ်းတွေရှိတယ်ဆိုတာကို သိခဲ့တယ်။ ဒါကြောင့် သူက မတူညီတဲ့ချဉ်းကပ်မှုကိုယူပြီး သူတို့ရဲ့အားကောင်းတဲ့တိုက်ခိုက်မှုကို ကာကွယ်ဖို့ရွေးချယ်ခဲ့တာ။ ငါတို့အခုမြင်နိုင်တာကတော့ အကျိုးသက်ရောက်မှုက တကယ်ပဲမမျှော်လင့်ထားတာပဲ။"

အန်းယာသည် စစ်မြေပြင်ကိုကြည့်ပြီး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

မိန်းမစိုး လီက ရယ်ကျဲကျဲဆိုလိုက်သည်။

"သခင်လေး ချင်က အမြဲတမ်းလူတွေကို အံ့ဩစေနိုင်တာပဲ။"

"အင်း။"

မင်ဧကရာဇ်က အနည်းငယ်ခေါင်းညိတ်လိုက်သော်လည်း သူ၏မျက်နှာအမူအရာတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ ကာကွယ်ရေးတစ်ခုတည်းက ဒီပြိုင်ပွဲမှာအောင်ပွဲကို အာမမခံနိုင်ပေ။ ဒါ့အပြင် ပါဘလို၏နာမည်ကို ရယူနိုင်ခဲ့သော ဒီအသူရာမိန်းကလေးက ကြောက်မက်ဖွယ်တိုက်ခိုက်ရေးပညာရပ်များကို ဘယ်လိုလုပ်မပိုင်ဆိုင်ဘဲနေမည်နည်း။

ပါဘလိုသည် သူမ၏ကျိုးပဲ့နေသောကျောရိုးကို အားမရသောအမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ သူမသည် ထိုလက်နက်ကို အတော်လေးနှစ်သက်သည်။

သူမ၏မျိုးနွယ်ဖော်များနှင့် ပြင်းထန်သောတိုက်ပွဲများကို ကျင့်သားရနေသည့်အတွက် သူမသည် ဒီလောက်စိတ်ပျက်စရာကောင်းသောတိုက်ပွဲမျိုးကို တစ်ခါမှမကြုံဖူးခဲ့ပေ။ ဒီလူသားက သူ့အခွံထဲက လိပ်တစ်ကောင်လို လုံးဝမလှုပ်မယှက်ပေ။ သူမကိုအဒေါသထွက်ဆုံးဖြစ်စေသောအရာမှာ သူ၏အခွံမှာ မမျှော်လင့်ဘဲ မာကျောနေခြင်းပင်။

ကြည်လင်တောက်ပသောမျက်လုံးများဖြင့် သူမဒေါသတကြီးအော်ဟစ်လိုက်သည်။

"မင်းအခွံထဲကထွက်ပြီး တိုက်ခိုက်ဦးမှာလား။"

သူမသည် အရင်ပွဲများကိုကြည့်ရှုခြင်း၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် မူလကတိုက်ပွဲတွင်ပါဝင်ရန် မစောင့်နိုင်တော့ဘဲ လူသားကျွမ်းကျင်သူများနှင့် သူမ၏ကျွမ်းကျင်မှုများကို စမ်းသပ်ပြီး အသူရာ၏ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိန်းသိမ်းလိုခဲ့သည်။ သို့သော် သူတို့၏ပြိုင်ဘက်က ဘာလို့ဒီလောက် သူရဲဘောကြောင်နေရတာလဲ။

ချင်ဖုန်းက မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။

"ငါတို့အတားအဆီးထဲဝင်လာကတည်းက ပြိုင်ပွဲကစတင်ပြီးသားပဲ။ ငါအခုမင်းနဲ့ မတိုက်ခိုက်နေဘူးလား။ ဒါ့အပြင် ပြိုင်ပွဲတွေဆိုတာ တိုက်ခိုက်ရေးနဲ့ကာကွယ်ရေးနှစ်ခုလုံးပါဝင်ရမှာပဲ။ အခုချိန်မှာ မင်းကတိုက်ခိုက်နေပြီး ငါကကာကွယ်နေတယ်။ ဘာပြဿနာရှိလို့လဲ။"

သူ၏အပြုအမူမှာ အနည်းငယ် ရှက်စရာကောင်းသော်လည်း သူ၏စကားများမှာ အမှန်တကယ်ပင်အပြစ်အနာအဆာကင်းသည်။

ပါဘလိုသည် ဒေါသထွက်ကာ သူမ၏မျက်လုံးများထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုသည့်အငွေ့အသက်များဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ၊ မင်းအခွံထဲမှာပုန်းနေရတာကို သဘောကျနေမှတော့..."

မိန်းကလေး၏အရှိန်အဝါ သူမပတ်လည်တွင်လှိုင်းထလာပြီး အခန်းကိုအနည်းငယ်တုန်ခါသွားစေသည်။

ထူးဆန်းသောအနက်ရောင်ချီစွမ်းအင် သူမ၏ညာလက်မောင်းပတ်လည်တွင် စီးဆင်းသွားပြီးနောက် သူမ၏လက်ဖျားများတွင် စုစည်းသွားသည်။ အနက်ရောင်ချီစွမ်းအင်စုစည်းရာနေရာတွင် နေရာလွတ်မှာ ပုံပျက်ယွင်းသွားသလို ဖြစ်သွားသည်။

'ဒါဘယ်လိုပညာရပ်မျိုးလဲ...' ချင်ဖုန်း၏မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး သူစိတ်မအေးနိုင်ဖြစ်သွားသည်။

"အရိပ်လျှပ်စီး။"

ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်၏ နိုင်ငံတော် ဆရာက လေးနက်စွာဆိုလိုက်သည်။

ဒီပညာရပ်ကို ကောင်းကင်သတ် အသူရာက ဖန်တီးခဲ့ပြီး သူသည် အသူရာမျိုးနွယ်အတွက်ထူးခြားသော အားကောင်းသည့်သတ်ကွက်ကို စုစည်းခဲ့သည်။

ဝှစ်!

အနက်ရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ပါဘလို၏လက်ဖျားများမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ချင်ဖုန်း၏မျက်လုံးများထဲတွင် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကြား၌ အနက်ရောင်မှလွဲ၍ ဘာမှမရှိသကဲ့သို့ပင်။

ဒီတိုက်ကွက်ကို သေချာပေါက်အထင်သေးလို့မရပေ။ မဆိုင်းမတွပင် ချင်ဖုန်းသည် သူ၏ ပထမမူလ နတ်ဘုရား ချီစွမ်းအင်ကို သူ၏ရှေ့မှ ကောင်းကင်ဘုံကြေးမုံထဲသို့ စုစည်းလိုက်ပြီး အနက်ရောင်အလင်းတန်းမှာ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ရောက်ရှိလာသည်။

ဘုန်း!

အနက်ရောင်အလင်းတန်း အဖြူရောင်အတားအဆီးနှင့် တိုက်မိသည့်အခိုက်အတန့်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်စွမ်းအင်လှိုင်းလုံးတစ်ခု ပတ်ပတ်လည်သို့ တိုက်ခတ်သွားသည်။

ကလစ်!

နောက်ဆုံးတွင် ကောင်းကင်ဘုံကြေးမုံ၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ချင်ဖုန်းသည် မယုံနိုင်လောက်အောင် တုန်လှုပ်သွားသည်။ ပြိုင်ဘက်ဘက်မှ ဒီတိုက်ကွက်မှာ သူ၏မိန်းမ၏ဓားအရှိန်အဝါနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်နေပြီ။

'နောက်ထပ်တိုက်ခိုက်မှုအနည်းငယ်လောက်သာရှိခဲ့ရင် ငါ့ကောင်းကင်ဘုံကြေးမုံက မခံနိုင်တော့ဘူးဖြစ်နိုင်တယ်။'

'ငါမျှော်လင့်တာကတော့ ဒီတိုက်ကွက်က သူမရဲ့စွမ်းအင်အများကြီးကုန်ဆုံးစေပြီး သူမအဆက်မပြတ် မသုံးနိုင်အောင်ပဲ။'

ချင်ဖုန်းဒီလိုစဉ်းစားနေစဉ်မှာပင် ကြောက်မက်ဖွယ်သတ်ဖြတ်လိုသည့်စိတ်တစ်ခု သူ့ကို နောက်တစ်ကြိမ်ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး သူ၏ဦးရေပြားကို စပ်ဖျဉ်းဖျဉ်းဖြစ်သွားစေသည်။

မော့ကြည့်လိုက်ရာ ပြိုင်ဘက်သည် သူမ၏ညာလက်မောင်းကိုမြှောက်ပြီး သူမ၏လက်ညှိုးကို သူ့ထံညွှန်ပြထားရာ ဒုတိယအကြိမ်တိုက်ခိုက်မှုမှာ အသင့်ဖြစ်နေပြီ။

'ဒီလိုအခြေအနေမျိုးမှာ ကာကွယ်ရေးကို အားကိုးနေရုံနဲ့ အငိုက်ခံရတာပဲဖြစ်လိမ့်မယ်၊ ငါကိုယ်တိုင်ဦးဆောင်တိုက်ခိုက်ရမယ်။'

'အနည်းဆုံးတော့ သူမရဲ့သတ်ကွက်တွေကို စိတ်တိုင်းကျသုံးခွင့်မပေးနိုင်ဘူး။'

ဒီအတွေးဖြင့် ချင်ဖုန်းသည် သူ၏ညာလက်ကိုလည်းမြှောက်လိုက်ပြီး အဖြူရောင် လက်အိတ်အောက်တွင် လျှပ်စီးများ 'လျှပ်စီးဖြူ အစီအရင်' ပေါ်သို့ လင်းလက်သွားသည်။

ပြီးတော့ ဒီတစ်ခါ သူထိုးသွင်းလိုက်သောအရာမှာ ဖြောင့်မတ်ခြင်း ချီစွမ်းအင်မဟုတ်ဘဲ ပထမမူလ နတ်ဘုရား ချီစွမ်းအင်ပင်။

သူအရင်ကစမ်းသပ်ဖူးပြီး နတ်ဘုရား ချီစွမ်းအင်သည်လည်း 'လျှပ်စီးဖြူ အစီအရင်' ကို အသက်သွင်းနိုင်ပြီး ၎င်း၏စွမ်းအားမှာ ပို၍ပင်အားကောင်းသည်။

"လိပ်ခွံလူသား၊ သေဖို့ပြင်ထား။"

ပါဘလိုက အော်ဟစ်လိုက်သည်။

'လိပ်... လိပ်ခွံလူသား ဟုတ်လား။'

ချင်ဖုန်း၏မျက်လုံးလှုပ်ခတ်သွားသည်၊ ဒါကတကယ်ပဲယုတ္တိမတန်ဘူး။

သက်တံရောင် လျှပ်စီးဖြူ ထွက်ပေါ်လာပြီး ပြိုင်ဘက်၏ယုတ်မာသောအနက်ရောင်အလင်းနှင့် ပေါင်းစပ်သွားသည်။

စွမ်းအားနှစ်ခုယှက်နွယ်သွားသည်နှင့် သက်တံရောင်လျှပ်စီးဖြူသည် နောက်ဆုံးတွင်အသာစီးရသွားပြီး အနက်ရောင်အလင်းကိုဝါးမြိုကာ အသူရာမျိုးနွယ်မိန်းကလေးကို ကြမ်းတမ်းစွာတိုက်ခိုက်ပြီး လွင့်စင်သွားစေသည်။

မြင်ကွင်းတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။