မင်း တော်တော်လေး အားကောင်းတာပဲ

ပိုနီးကပ်လာသည်၊ ပိုနီးကပ်လာသည်...

ပထမမူလ နတ်ဘုရား ချီစွမ်းအင်သည် စုစည်းလာပြီး မွေးရာပါ ပထမမူလ ချီစွမ်းအင် တည်ရှိရာ မျက်ဆံများ၏ နက်ရှိုင်းသော အတွင်းပိုင်းဆီသို့ အဆက်မပြတ် တွန်းပို့နေသည်။

မိုးကြိုးနဂါးသည် ဟိန်းဟောက်နေဆဲဖြစ်သော်လည်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး ဖိနှိပ်ထားသော ဖိအားတစ်ခုသည် ချင်ဖုန်းကို ဗဟိုပြု၍ အရပ်မျက်နှာအားလုံးသို့ ပျံ့နှံ့နေသည်။

ကြည့်ရှုနေသူများ၊ လူသားဖြစ်စေ အသူရာဖြစ်စေ၊ အားလုံး သူတို့၏ ကျောရိုးထဲ စိမ့်ခနဲဖြစ်သွားကြသည်။

ဒါက စိတ်ဝိညာဉ်၏ နက်ရှိုင်းသော အတွင်းပိုင်းမှ လာသော အေးစက်မှုတစ်ခု ဖြစ်သည်။

"ဟင်။"

ကောင်းကင်သတ် အသူရာသည် ရုတ်တရက် ထရပ်လိုက်သည်။

ကိုးခွေမြစ်တွင် နတ်ဘုရားအစောင့်အရှောက်သည် သူ၏ခေါင်းကို စစ်မြေပြင်လားရာဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး သူ့ဘာသာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

"သူ အဲ့ဒီတိုက်ကွက်ကို ထုတ်ဖော်တော့မှာလား။ ဒီကောင်လေး ဒါကို ကိုင်တွယ်နိုင်ပါ့မလား မသိဘူး။"

အတားအဆီးအပြင်ဘက်တွင် ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်၏ နိုင်ငံတော် ဆရာသည် မျက်လုံးကျဉ်းမြောင်းလိုက်သည်။

ချင်သခင်ကြီးနှင့် အခြားနှစ်ဦးသည် ခြံဝင်းထဲတွင် ခဏတာပေါ်လာခဲ့သော အမြင့်မြတ်ဆုံး ပညာရပ်ကဲ့သို့သော တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားပုံရသည်။

သူမ၏တစ်ကိုယ်လုံး ရွှေရောင်ပုံစံများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော ပါဘလိုသည် မိုးကြိုးကို ကြေမွသွားစေပြီး သူမ၏ဦးရေပြားတွင် စပ်ဖျဉ်းဖျဉ်းဖြစ်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူမ၏နှလုံးခုန်သံမှာ ခဏတာ နှေးကွေးသွားသကဲ့သို့ဖြစ်ပြီး သူမသည် ချင်ဖုန်း၏ လားရာဘက်သို့ ရုတ်တရက် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

အနက်ရောင်ဝတ်လူသည် သူ၏လိပ်ခွံထဲတွင် ကွေးကွေးလေးနေဆဲဖြစ်သော်လည်း သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် အနက်ရောင်နှင့် ရွှေရောင်အရိပ်အယောင်တစ်ခု မှိန်ဖျော့စွာလင်းလက်နေပြီး ချောက်နက်ကြီးမှ နိုးထလာသော အိပ်ပျော်နေသည့်နဂါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ပင်။

သူမ၏ အသိနှင့် တိုက်ခိုက်ရေးထိုးထွင်းဉာဏ်က သူမအား ပြောပြနေသည်မှာ သူမ၏ပြိုင်ဘက်၏ နောက်တစ်ကွက်မှာ သာမန်မဟုတ်တော့ဘဲ သူမ၏အရှိန်အဟုန် အပြည့်အဝမတည်ဆောက်မီ တိုက်ခိုက်ရမည်ဆိုပြီး ဖြစ်သည်။

ထိုသို့စိတ်ထဲတွေးမိသဖြင့် ပါဘလိုသည် အသက်ကိုပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး သူမ၏ရင်ဘတ်မှာ ဖောင်းကားလာကာ သတ်ဖြတ်လိုသည့်အငွေ့အသက်အားလုံးကို သူမ၏ကိုယ်ထဲသို့ ဆွဲသွင်းလိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရွှေရောင်ပုံစံများသည် မျက်စိကျိန်းလောက်သော အလင်းကိုထုတ်လွှတ်ပြီး အသူရာ ဝိညာဉ်နတ်ဘုရား၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းပုံစံကို နိမိတ်ပြနေသည်။

သူမသည် ထူးကဲစွာပါရမီရှိသော်လည်း ဆဋ္ဌမ ဘေးဒုက္ခသံသရာအတွင်း သတ်ဖြတ်ခြင်းပုံစံကို ထုတ်ဖော်ရန် မလွယ်ကူပေ။ ဒီအခြေအနေကို ခဏတာမျှသာ ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ပြီး အောင်ပွဲ သို့မဟုတ် ရှုံးနိမ့်မှုမှာ ထိုအခိုက်အတန့်အပေါ်တွင်သာ မူတည်နေသည်။

အသူရာမျိုးနွယ်သည် တိုက်ပွဲနှစ်ပွဲဆက်တိုက် ရှုံးနိမ့်ခဲ့သည်။ နောက်မျိုးဆက်၏ ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးအနေဖြင့် သူမသည် အသူရာမျိုးနွယ်အတွက် ဂုဏ်သိက္ခာကို ပြန်လည်ရယူရမည်။

သူမ၏လက်သီးများ သူမ၏ဘေးတွင် တင်းတင်းဆုပ်ထားပြီး သူမ၏အားကောင်းသော အရှိန်အဝါသည် ဟိန်းဟောက်နေသော မိုးကြိုးနဂါး၏ ထိုးနှက်ချက်များကို မတုန်မလှုပ်ခံနိုင်သော အတားအဆီးတစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူမ၏အရှိန်အဝါနှင့် သတ်ဖြတ်လိုသည့်အငွေ့အသက်တို့ ပေါင်းစပ်သွားပြီး သူမ၏လက်များ ရုတ်တရက်အတူတကွ ပူးကပ်သွားသည်။

ရွှေရောင်အလင်းနှင့် သတ်ဖြတ်လိုသည့်အငွေ့အသက်တို့သည် ဒေါသမုန်တိုင်းထန်သော နဂါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ယှက်နွယ်သွားပြီး ချင်ဖုန်းကို ပြိုင်ဘက်ကင်းသောစွမ်းအားဖြင့် တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

ဒါက အသူရာဘုရင်က ကောင်းကင်သတ်ဟူသော အမည်ဖြင့် ဖန်တီးခဲ့သော တိုက်ကွက် — ကောင်းကင်နဂါးဟန် ပင်။

၎င်းဖြတ်သန်းသွားရာတွင် နေရာလွတ်မှာ စုတ်ဖြဲခံလိုက်ရပြီး ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးသည် ၎င်း၏လမ်းကြောင်းတစ်လျှောက် အဆက်မပြတ်တုန်ခါနေသည်မှာ ၎င်း၏စွမ်းအားကို သက်သေပြနေသည်။

သို့သော် ဒီလောက်အားကောင်းသော တိုက်ကွက်နှင့်ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါ ချင်ဖုန်းသည် မလှုပ်မယှက်ရပ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

တစ်စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်းမှာပင် ကောင်းကင်နဂါးဟန်သည် ချင်ဖုန်း၏မျက်နှာသို့ ရောက်ရှိလာပြီး တစ်ပေမပြည့်သော အကွာအဝေးသာရှိတော့သည်။

အတားအဆီးအပြင်ဘက်မှ လျိုကျန့်လီနှင့် အခြားသူများ ဒါကိုမြင်သောအခါ သူတို့၏လှပသော မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။ ဒီအချိန်တွင် သူတို့ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ချင်သည့်တိုင် အခြေအနေကိုပြောင်းလဲရန် အစွမ်းမရှိတော့ကြောင်း သူတို့သိကြသည်။

ဒီအရေးကြီးသောအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏မျက်လုံးများထဲမှ ပထမမူလ နတ်ဘုရား ချီစွမ်းအင်သည် နောက်ဆုံးတွင် မွေးရာပါ ပထမမူလ ချီစွမ်းအင်ကို အောင်မြင်စွာ အသက်သွင်းနိုင်ခဲ့သည်။

တစ်ခဏမပြည့်မီမှာပင် မွေးရာပါစွမ်းအင်သည် သူ၏တစ်ကိုယ်လုံးတွင် လည်ပတ်စီးဆင်းသွားသည်။ ပြင်းထန်လှသောနာကျင်မှုက သူ၏အာရုံကြောများကို စုတ်ဖြဲသွားပြီး အနက်ရောင်အလင်းတန်းသည် ချင်ဖုန်း၏ကိုယ်ကို မီးတောက်များကဲ့သို့ လွှမ်းခြုံသွားသည်။ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးမှ အရာအားလုံး အေးခဲသွားသကဲ့သို့ပင်။

ချင်ဖုန်းသည် နောက်ဆုံးတွင် သူ၏နတ်ဘုရားစွမ်းအားကို ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီး နက်နဲသော အခြေအနေတစ်ခုသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် အချိန်သည် စီးဆင်းမှုကို ရပ်တန့်သွားသည်။

သူသည် ကြည့်ရှုနေသူများ၏ မျက်နှာများပေါ်တွင် အေးခဲနေသော တင်းမာမှုနှင့် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို မြင်နိုင်ပြီး သူ၏မိန်းမနှစ်ယောက်၏ မျက်လုံးများထဲမှ နှိုင်းယှဉ်မရနိုင်သော ကြောက်ရွံ့မှုကို မြင်နိုင်သည်။

ရှေ့သို့ကြည့်လိုက်ရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းကင်နဂါးသည် ကြမ်းတမ်းစွာဟိန်းဟောက်နေဆဲဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ မကြာမီတိုက်ခိုက်တော့မည့် အရှိန်အဟုန်က သူ့ကို ဝါးမြိုသွားနိုင်သည်။

သို့သော် ၎င်းသည် သူ့ထံမှ တစ်ပေအကွာတွင် ရပ်တန့်နေပြီး ရှေ့ဆက်မတိုးနိုင်တော့ပေ။

ချင်ဖုန်းသည် သူ၏လက်ရှိ နတ်ဘုရားစွမ်းအားထိန်းချုပ်မှုဖြင့် အများဆုံး နတ်ဘုရားပညာရပ်တစ်ခုသာ ထုတ်ဖော်နိုင်သည်ကို ကောင်းကောင်းသိသည်။

သို့သော် ပါဘလို၏ သေစေနိုင်သောတိုက်ကွက်များနှင့် ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါ မည်သည့် နတ်ဘုရားပညာရပ်က အခြေအနေကိုပြောင်းပြန်လှန်နိုင်မည်နည်း။

သူဘာလုပ်ရမှန်းမသိဖြစ်နေစဉ်မှာပင် ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်၏ နိုင်ငံတော် ဆရာ၏အသံသည် သူ၏စိတ်ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်လာသည် — "ကောင်းကင်ဘုံသို့ ခြေလှမ်းခုနစ်လှမ်း"။

ချင်ဖုန်းသည် မှင်တက်သွားပြီး ရုတ်တရက်ဉာဏ်အလင်းပွင့်သွားသည်။

"ဟုတ်ပြီ။"

ပထမမူလ နတ်ဘုရား ချီစွမ်းအင်သည် သူ၏ကိုယ်ထဲတွင် လည်ပတ်စီးဆင်းသွားပြီး မရေမတွက်နိုင်သော အဖြူရောင်ကံကြမ္မာကြယ်များသည် ကြယ်တာရာကောင်းကင်တွင် တောက်ပသွားသည်။

ချင်ဖုန်း၏ပုံရိပ်သည် လောကီဆန်ခြင်းမရှိသကဲ့သို့ဖြစ်သွားပြီး သူသည် ကောင်းကင်နဂါး၏ သေစေနိုင်သောတိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်တိမ်းကာ ပါဘလိုဆီသို့ ဦးတည်သွားသည်။

သူလှမ်းလိုက်သော ခြေတစ်လှမ်းချင်းစီတိုင်းသည် အဖြူရောင်ပုံရိပ်ယောင်အစဉ်များကို ချန်ထားခဲ့သည်။

ကောင်းကင်ဘုံ ခြေလှမ်းခုနစ်လှမ်းသည် ကံကြမ္မာကြယ် ချီစွမ်းအင်ကို အသက်သွင်းပြီးမှ လုပ်ဆောင်ရန်လိုအပ်သော ကြောက်မက်ဖွယ်ပညာရပ်တစ်ခုဖြစ်သည်။

စာပေသူတော်စင် တာအိုမျိုးဆက်အရ ကံကြမ္မာကြယ်၏ အရည်အသွေးမြင့်မားလေ၊ ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းအား ပိုအားကောင်းလေပင်။

ချင်ဖုန်း၏ ကံကြမ္မာကြယ်သည် သာမန်အဖြူရောင်ကံကြမ္မာကြယ်တစ်ခုမျှသာဖြစ်သော်လည်း ၎င်း၏အရေအတွက်မှာ လွှမ်းမိုးနိုင်လောက်အောင် များပြားလှသည်။

၎င်းထုတ်လွှတ်လိုက်သောစွမ်းအားမှာ စိတ်ကူးထက်ကျော်လွန်နေသည်။

သူခြေတစ်လှမ်းလှမ်းလိုက်တိုင်း ကံကြမ္မာကြယ်များ ပိုမိုလင်းလက်လာသည်။

ကောင်းကင်သည် နေ့ဘက်ကဲ့သို့ လင်းထိန်နေသည့်တိုင် တလက်လက်တောက်ပနေသော ကြယ်များကို မြင်နိုင်သေးပြီး မျက်စိကျိန်းလောက်အောင် စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။

ချင်ဖုန်းသည် သူ၏လက်ဖဝါးကို ကောင်းကင်နဂါးစီးကြောင်းအပေါ်သို့ ညင်သာစွာပွတ်တိုက်လိုက်ရာ ပါဘလို၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ပညာရပ်မှာ ကြေမွသွားသည်။

ပြီးတော့ နောက်ဆုံးတွင် သူသည် သတ္တမခြေလှမ်းကို လှမ်းလိုက်ပြီး ချက်ချင်းပင် ပါဘလို၏ရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။ သူသည် သူ၏ညာလက်မောင်းကို ဖြည်းညင်းစွာမြှောက်လိုက်ပြီး သူ၏ညာလက်ညှိုးထိပ်တွင် ပြင်းထန်သောအလင်းဖြူတစ်ခု စုစည်းလာသည်။

ပါဘလို၏ ထိတ်လန့်မှုမှာ တိုးပွားလာပြီး ဒါကမလွှဲမရှောင်သာနိုင်သော သေစေနိုင်သည့် ထိုးနှက်ချက်ဖြစ်ကြောင်း သူမသိလိုက်သည်။

ကောင်းကင်သတ် အသူရာသည် ဒီမြင်ကွင်းကိုမြင်ပြီး သူ၏ညာလက်သီးကိုဆုပ်လိုက်ရာ သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် ရုန်းကန်နေရမှုတစ်ခု မြင်သာနေသည်။ အသူရာတစ်ဦးအနေဖြင့် သူတစ်ပါး၏ တိုက်ပွဲများတွင် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခြင်းသည် သူ၏ဂုဏ်သိက္ခာကို ဆန့်ကျင်သည်။

သို့သော် ပါဘလိုသည် ဒီထိုးနှက်ချက်ကို မခံနိုင်ကြောင်း သူသိသည်။ သေဆုံးခြင်းသည် တစ်ခုတည်းသောရလဒ်ဖြစ်ပုံရသည်။

သို့သော် ကောင်းကင်သတ် အသူရာ အံ့ဩသွားလောက်အောင်ပင် ချင်ဖုန်း၏လက်ညှိုးသည် ပါဘလို၏နဖူးကို မထိတွေ့ဘဲ သူမ၏နားဘေးမှ ဖြတ်သန်းသွားပြီး ကောင်းကင်သို့ ညွှန်ပြလိုက်သည်။

ဘုန်း!

အလင်းဖြူတိုင်လုံးကြီးသည် ကောင်းကင်ကိုထိုးဖောက်သွားပြီး တစ်ခဏအတွင်း ကျယ်ပြန့်သောကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးသည် အဖြူရောင်မှလွဲ၍ ဘာမှမရှိတော့သကဲ့သို့ပင်...

နတ်ဘုရားစွမ်းအား၏ အကျိုးသက်ရောက်မှု ပြီးဆုံးသွားပြီး အချိန်သည် နောက်တစ်ကြိမ်စီးဆင်းစပြုလာသည်။

ကြည့်ရှုနေသူများ၏ မျက်လုံးများမှာ ခုနကဖြစ်ပျက်သွားသောအရာကြောင့် အံ့ဩမှုဖြင့် ပြူးကျယ်သွားသည်။

တတိယအဆင့်နှင့်အထက်ရှိသူများသာ တိုက်ပွဲ၏ဖြစ်စဉ်တစ်ခုလုံးကို မြင်နိုင်သည်။

"ဒါက အချိန်နဲ့နေရာလွတ်ကို ခြယ်လှယ်နိုင်တဲ့ပညာရပ်ပဲ။"

ချိုးဝူဟန်က သူ့ဘာသာရေရွတ်လိုက်သည်။

"ဒါ..."

နင်ကျန့်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ မှင်တက်နေသည်။ သူသည် ခေတ်နောက်ကျကျန်နေခဲ့သည်ဟု အနည်းငယ်ခံစားလိုက်ရသည်။

ပါဘလို၏ ပညာရပ်များကပင် သူ့ဦးရေပြားကို စပ်ဖျဉ်းဖျဉ်းဖြစ်စေခဲ့သော်လည်း ချင်ဖုန်း၏ တိုက်ကွက်ကတော့ အခုသူ့ကိုသေခြင်း၏ရနံ့ကို အနံ့ခံမိစေသည်။

"ဒါက နတ်ဘုရား ပညာရပ်ပဲ။"

ဘီမာလာက အသံတိုးတိုးဖြင့်ဆိုလိုက်သည်။

"ဘုရင်ငယ် ရှုံးသွားပြီ။"

အခြားအသူရာဘုရင်သုံးပါးသည် တည်ငြိမ်သောအမူအရာဖြင့် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။

သူတို့သည် ပြိုင်ဘက်မည်မျှအားကောင်းသည်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး သူတို့အံ့ဩသည်မှာ လူသားမျိုးနွယ်တွင် ဒီလောက်ပါရမီရှင်များစွာရှိနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

လျိုကျန့်လီရှိခဲ့ပြီး ယခုဒီအနက်ရောင်ဝတ်လူသား။

အတားအဆီးအတွင်း၌ ချင်ဖုန်းသည် ကြောင်ငေးနေသော ပါဘလိုကိုကြည့်လိုက်ပြီး သူမ၏နဖူးကို ညာလက်ဖြင့်တစ်ချက်ခေါက်လိုက်သည်။

ပါဘလိုသည် 'ဘုတ်' ခနဲအသံနှင့်အတူ ထိုင်ကျသွားပြီး အသူရာ ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားပုံစံမှာ ပျောက်ကွယ်သွားကာ ရင့်ကျက်သောမိန်းမပျိုမှာ အရင်က ချစ်စရာကောင်းသောမိန်းကလေးအဖြစ်သို့ ပြန်လည်ပြောင်းလဲသွားသည်။

"မင်းရှုံးပြီ။"

ချင်ဖုန်းက တိုးညင်းစွာဆိုလိုက်သည်။

ဒီစကားများထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် သာမန်ပြည်သူများသည် အခြေအနေကိုမသိနိုင်သေးပေ။ တိုက်ပွဲမတိုင်ခင်က လူသားမျိုးနွယ်က ဒီယုတ္တိမတန်သောလောင်းကြေးကို အမှန်တကယ် အနိုင်ရနိုင်မည်ဟု ဘယ်သူထင်ထားမလဲ။

လူတိုင်းသတိပြန်ဝင်လာသည်နှင့် စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်အားပေးသံများ ဆူနာမီကဲ့သို့တိုက်ခတ်လာပြီး မင်းနေပြည်တော်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။

"သခင်လေး ချင်နိုင်ပြီ၊ လူသားမျိုးနွယ်နိုင်ပြီ။"

"အသူရာမျိုးနွယ်က လူသားမျိုးနွယ်နဲ့ မဟာမိတ်ဖွဲ့တော့မယ်။"

မင်ဧကရာဇ်၏ မျက်ခုံးများ နောက်ဆုံးတွင် ပင့်ထားရာမှ လုံးဝပြန်ကျသွားပြီး သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် စိတ်အေးလက်အေးပြုံးရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"ငါတကယ်ပဲ ချင်မိသားစုကို ကျေးဇူးတင်ရတော့မှာပဲ။"

"ချင်မိသားစုရဲ့ သခင်လေးက တကယ်ပဲထူးခြားတာပဲ။"

အိမ်ရှေ့စံမင်းသားက ရိုးသားစွာချီးကျူးလိုက်သည်။

အန်းယာသည် နှုတ်ခမ်းစူလိုက်ပြီး သူမပတ်လည်မှ လူအုပ်ကြီး၏အားပေးသံများကို နားထောင်ရင်း သူမ၏မျက်လုံးများမှာ အမဲရောင်ပုံရိပ်ပေါ်တွင် စူးစိုက်နေပြီး မျက်နှာမလွှဲနိုင်တော့ပေ။

သို့သော် လူတိုင်းအားပေးရွှင်မြူးနေစဉ်မှာပင် ပါဘလိုသည် ရုတ်တရက်မြေပြင်မှခုန်ထလိုက်ပြီး ချင်ဖုန်းကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ကြမ်းတမ်းစွာဖိလဲလိုက်သည်။

ဒီရုတ်တရက်အပြောင်းအလဲက ချင်ဖုန်းကို လန့်သွားစေသည်။

သူ၏နတ်ဘုရားစွမ်းအားအားလုံးကို အသုံးပြုပြီးဖြစ်သည့်အတွက် သူသည် ဒီအချိန်တွင် လုံးဝကာကွယ်မဲ့နေသည်။

လူအုပ်ကြီးသည်လည်း အသူရာမျိုးနွယ်က သူတို့၏စကားကို ပြန်ပြင်သွားသည်ဟုထင်ပြီး မယုံနိုင်လောက်အောင် တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

သို့သော် နောက်ဆက်တွဲဖြစ်ပျက်သွားသောအရာမှာ မည်သူ့မျှော်လင့်ချက်များထက်မဆို ကျော်လွန်နေခဲ့သည်။

ပါဘလို၏မျက်နှာမှာ အနည်းငယ်နီမြန်းနေပြီး သူမ၏မျက်လုံးများမှာ ဝေဝါးနေသည်။

"မင်းအရမ်း အားကောင်းတာပဲ၊ မင်းငါနဲ့ ကလေးယူချင်လား။ ငါတို့အတူတူ အားကောင်းတဲ့ နောက်မျိုးဆက်တစ်ခုကို မွေးမြူလို့ရတယ်။"

"အမ်။"

လူတိုင်း မှင်တက်သွားကြသည်။