တကယ်ပဲ ရှက်စရာကောင်းလိုက်တာ

ချင်ဖုန်းသည် မှင်တက်သွားပြီး သူ၏မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်ကာ သူ၏စိတ်ထဲတွင် ဗလာကျင်းသွားသည်။

"မင်း... ဘာပြောလိုက်တယ်။"

"ငါနဲ့ ကလေးယူပါ! ငါက အသူရာမျိုးနွယ်ရဲ့ နောက်မျိုးဆက်ဘုရင်ဖြစ်ပြီး ရှင့်မှာလည်း ဒီလောက် အစွမ်းရှိတယ်။ ငါတို့သာ ပေါင်းစပ်ခဲ့ရင် ငါတို့မွေးထုတ်ပေးမယ့် မျိုးဆက်သစ်က အသူရာမျိုးနွယ်ရဲ့ အနာဂတ်ကို သေချာပေါက် ထိန်းသိမ်းနိုင်မှာပဲ။"

ပါဘလိုက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အာမေဋိတ်ပြုလိုက်ပြီး သူမ၏မျက်လုံးများမှာ တောက်ပနေသည်။

ချင်ဖုန်းသည် ပါးစပ်အဟောင်းသားဖြစ်သွားပြီး သူ၏ဖခင်ပြောခဲ့သည်များကို ရုတ်တရက် သတိရသွားသည်။ သူတို့၏အားကောင်းသော သွေးမျိုးဆက်ကို ဆက်ခံရန်အတွက် အသူရာမျိုးနွယ်သည် ဘာမဆိုလုပ်လိမ့်မည်...

အစပိုင်းတွင် သူသည် အသူရာမျိုးနွယ်က ဒီပန်းတိုင်ကို အောင်မြင်ရန်အတွက် လိင်ကိစ္စများကို လျစ်လျူရှုလိမ့်မည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ယခုတော့ အသက်အရွယ်ကလည်း ပြဿနာမဟုတ်သည့်ပုံပင်။

'တကယ်ပဲ အတိုင်းအဆမရှိပါတကား။'

"ငါငြင်းတယ်။"

ချင်ဖုန်းသည် အနည်းငယ်မျှပင် တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ကြေညာလိုက်သည်။

"ဟင်"

ကြည့်ရှုနေသူများ နောက်တစ်ကြိမ် အံ့ဩတကြီး အာမေဋိတ်ပြုလိုက်ကြသည်။

ချင်ဖုန်းသည် သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် ထူးဆန်းသောအမူအရာဖြင့် ပတ်ပတ်လည်ကြည့်လိုက်သည်။

'ဘာလို့ဒီလူတွေ ဒီလောက်အံ့ဩနေကြတာလဲ။ သူတို့အားလုံးရဲ့စိတ်ထဲမှာ ဘာတွေများ တွေးနေကြတာလဲ။'

'စက်ဆုပ်စရာကောင်းတယ်၊ လုံးဝညစ်ညမ်းတာပဲ။'

ချင်ဖုန်းသည် သူတို့နှင့် ပေါင်းသင်းဆက်ဆံရသည်ကို ရှက်ရွံ့သွားသည်။

အသူရာမျိုးနွယ်အတွက်မူ သူတို့၏တုံ့ပြန်မှုမှာ အတော်လေးတည်ငြိမ်သည်။

ကျစ်ယွီလော့ကပင် ပြုံးလိုက်သည်။

"ဘုရင်ငယ်က တကယ်ပဲ လှုပ်ရှားမှုမြန်တာပဲ၊ သူတကယ်ပဲ အသူရာမျိုးနွယ်ရဲ့ နောက်ဘုရင်ဖြစ်ရတာနဲ့ ထိုက်တန်ပါတယ်။"

"ဒီလူက ဒီလောက်ကြောက်မက်ဖွယ်အစွမ်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားတယ်၊ သူ့ရဲ့သွေးမျိုးဆက်ပါရမီကလည်း ထူးခြားရမှာပဲ၊ ပြီးတော့ သူက အဲ့ဒီဓားနတ်ဘုရားမရဲ့ ယောက်ျားဖြစ်နိုင်ခြေအရမ်းများတယ်။"

"ဘုရင်ငယ်ကသာ သူနဲ့အောင်မြင်စွာပေါင်းစပ်နိုင်ခဲ့ရင် အသူရာမျိုးနွယ်ရဲ့အနာဂတ်က နောက်ထပ်ပြိုင်ဘက်ကင်းတဲ့ အင်အားကြီးတစ်ဦးကို ရရှိလိမ့်မယ်။"

"ဘုရင်ကြီး၊ ခင်ဗျားလည်း ဒီလိုပဲခံစားရတယ်မဟုတ်လား။"

ဘုန်း!

သတ်ဖြတ်လိုသည့်အငွေ့အသက် လှိုင်းထလာသည်။

"ဟင်။"

ကြီးမြတ်သောစစ်ဘုရင်လေးပါးမှာ စူးစမ်းသွားကြသည်။ သတ်ဖြတ်လိုသည့်အငွေ့အသက်ကို အာရုံခံမိသဖြင့် သူတို့လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူတို့၏ဘုရင်၏ ကြမ်းတမ်းသောမျက်နှာအမူအရာကို တွေ့လိုက်ရပြီး သူ၏မျက်လုံးများထဲမှ သတ်ဖြတ်လိုသည့်အငွေ့အသက်မှာ လက်တွေ့အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားလုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။

"လူသားမျိုးနွယ်က ပုရွက်ဆိတ်ကောင်က ငါ့ပါဘလိုကိုတောင် တပ်မက်ရဲတယ်ပေါ့။ ငါသူ့ကို အပိုင်းတစ်ထောင်ဖြစ်အောင် ကြိတ်ချေပစ်မယ်။"

ကောင်းကင်သတ် အသူရာသည် သူ၏ညာလက်သီးကိုဆုပ်လိုက်ရာ နေရာလွတ်စုတ်ပြဲသံများ အဆက်မပြတ်ထွက်ပေါ်လာသည်။

ကြီးမြတ်သောစစ်ဘုရင်လေးပါးသည် တစ်စုံတစ်ခုကိုအာရုံခံမိပုံရပြီး သူတို့၏အကြည့်များကို တိတ်ဆိတ်စွာရုပ်သိမ်းလိုက်ကြသည်။

သူတို့၏ဘုရင်သည် အရာရာတွင်ကောင်းသော်လည်း တစ်ခါတစ်ရံ သူ ပါဘလိုကို အလွန်အကျွံအလိုလိုက်တတ်သည်။

ဒါကြောင့်ပင် ဒီလောက်အားကောင်းသော ဘုရင်ငယ်တစ်ပါးရှိနေသည့်တိုင် မျိုးနွယ်ဝင် တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ သူမကို ချစ်ရေးဆိုဝံ့ခြင်းမရှိခဲ့ပေ...

"အမ်၊ ဘာလို့လဲ။"

အတားအဆီးအတွင်း၌ ချင်ဖုန်းအပေါ်ဖိထားသော ပါဘလိုက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"ဘာလို့လဲဆိုတာမရှိဘူး၊ မဖြစ်နိုင်လို့ပဲ။ ငါ့ကိုအမြန်လွှတ်။"

ချင်ဖုန်းက ကျယ်လောင်စွာအော်ဟစ်လိုက်ပြီး စိတ်ထဲတွင် တိတ်ဆိတ်စွာထပ်ပြောလိုက်သည်။

'ငါ့မိန်းမနှစ်ယောက်ဒေါသမထွက်ခင်မှာ...'

သတိဖြင့် သူဘေးဘက်သို့လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ အတားအဆီးအပြင်ဘက်တွင် သူ၏မိန်းမနှစ်ယောက် တည်ငြိမ်စွာကြည့်နေပြီး သူတို့၏မျက်နှာအမူအရာများမှာ မပြောင်းလဲပေ။

'သူတို့ဒေါသမထွက်ဘူးလား။ ကြည့်ရတာ ငါ့မိန်းမတွေက ငါ့ရဲ့စရိုက်ကို ယုံကြည်နေတုန်းပဲ...' ချင်ဖုန်း စိတ်သက်သာရာရသွားသည်။

ပါဘလိုသည် ထိုအကြည့်ကိုအာရုံခံမိပြီး ရုတ်တရက်သဘောပေါက်သွားသောအမူအရာကို ပြလိုက်သည်။

"ဒါဆို ရှင်ကအဲ့ဒီလိုပုံစံကို သဘောကျတာကိုး။"

စကားများဆုံးသည်နှင့် သူမ၏နဖူးပေါ်တွင် ရွှေရောင်ပုံစံများ နောက်တစ်ကြိမ်ပေါ်လာသည်။ တစ်ခဏအတွင်း ချစ်စရာကောင်းသောမိန်းကလေးမှာ ရင့်ကျက်သောမိန်းမပျိုအဖြစ်သို့ ပြန်လည်ပြောင်းလဲသွားသည်။

"ဒီပုံစံနဲ့ ငါနဲ့ကလေးယူချင်သေးလား။"

ပါဘလိုက မျှော်လင့်တကြီးဖြင့် သူမ၏နှုတ်ခမ်းကိုလျက်လိုက်သည်။

ဝှစ်!

လေခွင်းသံနှစ်ချက် ချင်ဖုန်း၏နားထဲတွင် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ချင်ဖုန်းမတုံ့ပြန်နိုင်ခင်မှာပင် ပါဘလိုသည် လျိုကျန့်လီနှင့် ချန်းဖေးလန်တို့၏ မြေပြင်ပေါ်သို့ဖိချခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး သူတို့တစ်ဦးချင်းစီက သူမ၏ပုခုံးများကို ဖိထားကြသည်။

ချန်းဖေးလန်၏ မျက်ဝန်းပြာဖျော့များ အေးစက်မှုဖြင့်တောက်ပနေသည်။ အနက်ရောင်ပုဝါအောက်မှ ခံစားချက်ကင်းမဲ့သောအသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"အဲ့ဒီလိုကိစ္စမျိုးအတွက် ငါတို့တာဝန်ယူမယ်၊ မင်းကိုမလိုအပ်ဘူး။"

ချင်ဖုန်း၏မျက်နှာမှာ တောင့်တင်းသွားသည်။ မိန်းမနှစ်ယောက်လုံးက သူ၏အကြိုက်များကို အချိန်အတော်ကြာကတည်းက ထွင်းဖောက်မြင်ပြီးဖြစ်ကြောင်း သူပြောနိုင်သည်။ အိမ်ထောင်ဖက်များကြားတွင် ယုံကြည်မှုရှိသော်လည်း ဒါကအကြွင်းမဲ့တော့မဟုတ်...

"ငါတို့ရဲ့ထူးချွန်တဲ့မျိုးဆက်ကို ဆက်ခံဖို့အတွက် အိမ်ထောင်ဖက်လုယက်တာက အသူရာမျိုးနွယ်မှာ အဖြစ်များပါတယ်။"

ပါဘလိုက စိတ်လှုပ်ရှားပြီး အနည်းငယ်ကြိုးစားချင်စိတ် ပြင်းပြနေသည်။

သူမသည် သူမဘေးမှ လျိုကျန့်လီကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူမနှင့် ကျစ်ယွီလော့ကြားမှ အရင်တိုက်ပွဲကိုစဉ်းစားရင်း တိတ်ဆိတ်စွာသူမ၏အကြည့်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။

သူမသည် ဒီအမျိုးသမီး၏ပြိုင်ဘက်မဟုတ်သေးပေ၊ သို့သော် နောက်တစ်ယောက်ကတော့...

ချန်းဖေးလန်သည် ပါဘလို၏အတွေးများကို အာရုံခံမိပုံရပြီး မဲ့ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။

"ကောင်းကောင်းပြောတာပဲ။ အားအကောင်းဆုံးသူသာ ရှင်သန်ခွင့်ရှိတယ်ဆိုတာကလည်း နဂါးမျိုးနွယ်အတွင်းမှာ မကြာခဏလိုက်နာတဲ့ စည်းမျဉ်းတစ်ခုပဲ။"

သူမပြောနေစဉ်မှာပင် သူမ၏ခါးမှ ဓားမြှောင်တိုတစ်ချောင်းကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ သူမ၏လက်ကို တစ်ချက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်နှင့် ငွေဖြူရောင်လျှပ်စီးကြောင်းတစ်ခု ကောင်းကင်ကို ခွဲခြမ်းသွားသည်။

နဂါး၏ဟိန်းဟောက်သံမှာ နားကွဲမတတ်ကျယ်လောင်လှသည်။

"နဂါးမျိုးနွယ်၊ နဂါးပြာမျိုးဆက်၊ ဘေးဒုက္ခခုနစ်ပါး သံသရာ..."

ပါဘလို၏မျက်နှာအမူအရာမှာ အနည်းငယ်ဗလာဖြစ်သွားပြီးနောက် သူမသည် မလှမ်းမကမ်းမှ ချင်ဖုန်းကို ကြည့်လိုက်သည်။

ဒီလူသားယောက်ျားက ဒီလိုအမျိုးသမီးနှစ်ယောက်နှင့် အတူရှိနေသည်မှာ တကယ်ပဲထူးခြားလှသည်။

သူမ၏မျက်လုံးများထဲမှ စိတ်ပိုင်းဖြတ်မှုမှာ ပို၍ပင်ခိုင်မာလာသည်။

သူမသည် သူမ၏အသူရာ ဝိညာဉ်နတ်ဘုရားပညာရပ်ကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ပြတ်သားစွာဆိုလိုက်သည်။

"ငါအခုနားလည်သွားပြီ။ ငါအခုလောလောဆယ်မင်းတို့ရဲ့ပြိုင်ဘက်မဟုတ်သေးဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ငါမင်းတို့ကို အနိုင်ယူနိုင်တဲ့နေ့ကျရင် ငါသူ့ကိုခေါ်သွားပြီး သူ့ရဲ့သွေးမျိုးဆက်ကို ဆက်ခံမယ်။"

"အဲ့ဒီနေ့ကို ငါစိတ်အားထက်သန်စွာနဲ့ စောင့်မျှော်နေပါတယ်။"

ချန်းဖေးလန်က မဲ့ပြုံးပြုံးလိုက်ပြီး အစ်မကျန့်လီနှင့် အကြည့်ချင်းဖလှယ်လိုက်ပြီးနောက် သူတို့နှစ်ဦးစလုံး အတူတကွလက်များကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ကြသည်။

ဒီမြင်ကွင်းသည် ကြည့်ရှုနေသောလူသားအားလုံးကို မှင်တက်သွားစေသည်။

လူသားမျိုးနွယ်လောင်းကြေးနိုင်သည့် ပျော်ရွှင်မှုမှာ ယခုမနာလိုမှုနှင့် ငြူစူမှုတို့ဖြင့် အစားထိုးသွားသည်။

သူတို့သွားကြိတ်လိုက်ပြီး စိတ်ထဲတွင်တွေးလိုက်ကြသည်။

"သခင်လေး ချင်၊ ခင်ဗျား တကယ်ပဲ သေသင့်တယ်..."

မြို့ရိုးပေါ်တွင် စုထျန်းယွဲ့သည် မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး သူ့ဘာသာရေရွတ်လိုက်သည်။

"ဒီလိုဆိုရင်တော့ ငါ့မှာ အခွင့်အရေးရှိနေနိုင်သေးတာပေါ့။"

သူမ၏အဋ္ဌမအဆင့် ဘေးဒုက္ခစွမ်းအားဖြင့် သူမသည် အမျိုးသမီးအားလုံးကြားတွင် ထင်ရှားနေမည်မဟုတ်ဘူးလား။

သို့သော် သူမသည် သူ့အတွက်အနည်းငယ် အသက်ကြီးလွန်းနေနိုင်သည်။

သူမဘေးတွင် စုရှောင်ယွဲ့က အံ့ဩစွာမေးလိုက်သည်။

"အကြီးအကဲ၊ ရှင်ခုနကဘာပြောလိုက်တာလဲ။"

"အာ၊ ငါပြောတာက ဒီကောင်လေး တကယ်ကံကောင်းတာပဲလို့..."

စင်မြင့်ပေါ်တွင် အန်းယာ၏မျက်နှာအမူအရာမှာ ရှုပ်ထွေးနေသည်။ လျိုကျန့်လီနှင့် ချန်းဖေးလန်ကို ထားလိုက်ဦး၊ သူမသည် အဲ့ဒီအသူရာမျိုးနွယ်မိန်းကလေး၏ ပြိုင်ဘက်ပင်မဟုတ်ပေ။

သို့သော် တစ်ဖန်စဉ်းစားကြည့်လျှင် အချစ်ဆိုတာ အပြန်အလှန် ခံစားချက်များ အကြောင်း မဟုတ်ဘူးလား။ လူသားမျိုးနွယ်က ဘယ်တုန်းက လက်သီးပိုကြီးသူက သူ၏အဖော်ကို ရွေးချယ်ခွင့်ရှိသည့် သားရိုင်းတိရစ္ဆာန်များကဲ့သို့ ပြုမူလာခဲ့သနည်း။

အန်းယာသည် ဒီလိုအပြုအမူမျိုးကို သူမ၏နှလုံးသားထဲမှ အတည်မပြုနိုင်သောကြောင့် အေးစက်စွာနှာမှုတ်လိုက်သည်။

"တကယ်ပဲ ရှက်စရာကောင်းလိုက်တာ။"

"ငါတော့ ဘာမှမှားနေတယ်လို့မမြင်ဘူး။"

သူမဘေးမှမင်းသားက မနာလိုမဖြစ်ဘဲမနေနိုင်ပေ။ နောက်ဆုံးတော့ ဘယ်သူက မာန နည်းနည်း မရှိဘဲနေမှာလဲ။ အကယ်၍သာ ဒီလောက်ထူးချွန်တဲ့အမျိုးသမီးတွေ သူ့အတွက် လုယက် နေခဲ့မည်ဆိုလျှင် ထိုအတွေးတစ်ခုတည်းကပင် တစ်ဘဝလုံးကြွားဝါစရာအရာတစ်ခုဖြစ်နေပေမည်။

သို့သော် သူသည်လည်း ချင်ဖုန်းကဲ့သို့သောပုဂ္ဂိုလ်များကို လွယ်လွယ်ကူကူနှိုင်းယှဉ်၍မရကြောင်း နားလည်သည်။

"နင်က ဘာကိုနားလည်မှာလဲ။"

အန်းယာ၏လှပသောမျက်လုံးများ အနည်းငယ်ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။

ထူးဆန်းသောအရောင်တစ်ခု မင်းသား၏မျက်လုံးများထဲတွင် လင်းလက်သွားပြီး နားမလည်နိုင်စွာ ရှုပ်ထွေးသွားသည်။ သူမဘာလို့အကြောင်းမရှိဘဲ ရုတ်တရက်ဒေါသထွက်သွားရတာလဲ။

မရေမတွက်နိုင်သော မောင်းမတော်များရှိပြီး ပြည့်တန်ဆာအိမ်များကို မကြာခဏသွားရောက်ကာ လောကီဆန္ဒများဖြင့် မထိတွေ့ဘဲ ကျန်ရှိနေသည့်တိုင် သူသက်ပြင်းမချဘဲမနေနိုင်တော့ပေ — မိန်းမတို့၏နှလုံးသားမှာ သမုဒ္ဒရာကြမ်းပြင်ကဲ့သို့ ခန့်းမှန်းရခက်လှသည်။

သို့သော် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဒီစိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်လောင်းကြေးမှာ နောက်ဆုံးတွင် လူသားမျိုးနွယ်၏ အောင်ပွဲဖြင့် နိဂုံးချုပ်သွားသည်။

ပြီးတော့ ဒီအဆုံးသတ်မြင်ကွင်းသည် လာမည့်ရက်များတွင် မင်းနေပြည်တော်ရှိ မရေမတွက်နိုင်သော လူများအတွက် လက်ဖက်ရည်နှင့်ညစာကျော်လွန်၍ ပြောဆိုစရာအကြောင်းအရာတစ်ခု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ထိုဆွေးနွေးမှုများအားလုံးမှာ နောက်တစ်ချိန်အတွက် ပုံပြင်များသာဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်သတ် အသူရာ၏ခြေလှမ်းများ လေဟာနယ်သို့ချဉ်းကပ်လာပြီး ခြေတစ်လှမ်းဖြင့် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း သူသည် ကြည့်ရှုစင်မြင့်ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးဌာနမှ အဖွဲ့ဝင်များမှာ အလွန်အမင်းသတိထားနေကြပြီး အလျင်အမြန်ပင် မင်ဧကရာဇ်ကို သူတို့နောက်တွင် ကာကွယ်လိုက်ကြသည်။

သို့သော် သူတို့၏အစွမ်းဖြင့် အကယ်၍ကောင်းကင်သတ် အသူရာက တကယ်ပဲ သတ်ဖြတ်လိုသည့်စိတ် ရည်ရွယ်ချက်များ ရှိခဲ့လျှင် သူတို့ဘယ်လိုတားဆီးနိုင်မည်နည်း။

"ဘေးဖယ်လိုက်။"

မင်ဧကရာဇ်သည်လည်း ဒီအချက်ကိုကောင်းကောင်းနားလည်သည်။ သူသည် သူ၏လက်ကိုဝှေ့ယမ်းပြီး နှစ်ဦးသားဘေးဖယ်ရန် အမူအရာပြလိုက်ကာ လူထွားကြီးကဲ့သို့မားမားမတ်မတ်ရပ်နေသော ကောင်းကင်သတ် အသူရာကို တည်ငြိမ်စွာမော့ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်းရဲ့အစွမ်းက သာမန်ဖြစ်ပေမယ့် မင်းရဲ့ဟန်ပန်က ဘုရင်ဘွဲ့နဲ့ထိုက်တန်ပါတယ်။"

ကောင်းကင်သတ် အသူရာက ဆိုလိုက်ပြီး ခြေထောက်ချိတ်ထိုင်လိုက်ကာ ဆက်ပြောသည်။

"စကားပြောကြရအောင်၊ ငါတို့ ဘယ်လို မဟာမိတ်ဖွဲ့သင့်လဲ။"

သူ၏အသံသည် ဧရာမခေါင်းလောင်းကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး ရှိနေသူတိုင်း၏နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မင်းနေပြည်တော်၏ နန်းတော်အတွင်း၊ နဂါးခန်းမဆောင်ရှိ နဂါးခွေရစ် တိုင်လုံးပေါ်တွင် ရွှေရောင်နဂါးတစ်ကောင် မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ပြီး ၎င်း၏လက်သည်းများက ခန်းမဆောင်၏အမိုးကို ဖောက်ထွင်းထွက်လာကာ မင်းနေပြည်တော်အထက်တွင် ပျံဝဲသွားသည်။