← Chapters

အဝတ်အစားအောက်မှာ ဒဏ်ရာရှိတယ်၊ မယုံဘူးလား။ ကျွန်မပြမယ်

Vol. 41 Ch. 615

အဝတ်အစားအောက်မှာ ဒဏ်ရာရှိတယ်၊ မယုံဘူးလား။ ကျွန်မပြမယ်

Vol. 41 Ch. 615

အသူရာမျိုးနွယ်အတွက် ကျင်းပသော ပွဲသည် သုံးရက်သုံးည ကြာမြင့်ခဲ့သည်။

လမ်းမများပေါ်တွင် အရည်အသွေးကောင်းသော ဝိုင်များနှင့် အရသာရှိသော အစားအစာများ၏ ရနံ့တို့သည် လေထုထဲတွင် ပြည့်နှက်နေပြီး နှလုံးသားနှင့် စိတ်ဝိညာဉ်တို့ကို လန်းဆန်းစေသည်။

နန်းတော်အတွင်း၌ သိုလှောင်ထားသော ကုန်ကြမ်းများ၏ ထက်ဝက်နီးပါးမှာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီး အစားအသောက်များ ပြင်ဆင်ရန် တာဝန်ရှိသော စားဖိုမှူးများမှာလည်း ကိုယ်ရောစိတ်ပါ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေကြသည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် ဒီလိုရက်များမှာ အဆုံးသတ်ရပေမည်။

ပါတီများစွာ၏ အကူအညီဖြင့် လူသားမျိုးနွယ်နှင့် အသူရာမျိုးနွယ်ကြားမှ မဟာမိတ်ဖွဲ့ခြင်းမှာ ပြီးစီးလုနီးပါးဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးသဘောတူညီချက် ရရှိသည့်အခါ အသူရာမျိုးနွယ် ထွက်ခွာရမည့် အချိန်ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ချင်မိသားစု၏ စံအိမ်တော်တွင် ထျန်းကျီလော့သည် ပြန်လည်ပေါက်ဖွားလာသော သူ၏ ကိုယ်တစ်ခြမ်းကို ခံစားလိုက်ရပြီး သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

"မင်းရဲ့အစွမ်းက အံ့ဩစရာကောင်းရုံတင်မကဘူး၊ ဒီလောက် ကောင်းမွန်တဲ့ ဆေးပညာ ကျွမ်းကျင်မှုတွေပါ ရှိလိမ့်မယ်လို့တော့ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘူး။"

မင်ဧကရာဇ်၏ အမိန့်အရ ထျန်းကျီလော့နှင့် အခြားသူများသည် လွန်ခဲ့သောရက်အနည်းငယ်အတွင်း ချင်မိသားစုစံအိမ်တော်တွင် ယာယီတည်းခိုခဲ့ကြသည်။

ဒါက နှစ်ဖက်ကြားမှ ကြီးမားသောတိုက်ပွဲ၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုများကို ဖြေလျှော့ရန်နှင့် မကျေနပ်မှုများ ကျန်ရှိနေခြင်းကို ရှောင်ရှားရန်အတွက် ဖြစ်ပုံရသည်။

သို့သော် မင်ဧကရာဇ်တွင် ဒုတိယအတွေးများ ရှိနေသည်မှာ ထင်ရှားသည်။ နောက်ဆုံးတော့လည်း အသူရာမျိုးနွယ်သည် အစွမ်းကို အမြဲတမ်းလေးစားသည်။ တိုက်ပွဲရှုံးနိမ့်ပြီးနောက် သူတို့အတွက် ကျန်ရှိနေသော တစ်ခုတည်းသောခံစားချက်မှာ သူတို့၏ပြိုင်ဘက်အပေါ် လေးစားမှုသာဖြစ်ပြီး အခြားစိတ်ခံစားချက်များမရှိပေ။

လူသားမျိုးနွယ်နှင့် အသူရာမျိုးနွယ်ကြားမှ မဟာမိတ်ဖွဲ့ခြင်းမှာ ခိုင်မာနေပြီဖြစ်ရာ ချင်ဖုန်းသည် များများစားစားမတုံ့ဆိုင်းတော့ပေ။ သူသည် ရှေ့သို့တိုးကာ ပြင်းထန်စွာဒဏ်ရာရနေသော ထျန်းကျီလော့နှင့် ကျစ်ယွီလော့တို့ကို ကုသပေးခဲ့သည်။

မူလက ထျန်းကျီလော့၏ ခန့်မှန်းချက်အရ သူ၏ကိုယ်ထဲမှ မြောက်ပိုင်းတစ္ဆေခေါင်း ၏ ကျန်ရှိနေသောစွမ်းအင်ကို ဖယ်ရှားရန် အနည်းဆုံးလအနည်းငယ်ကြာပြီးမှသာ သူ၏ရုပ်ခန္ဓာကို ပြန်လည်တည်ဆောက်ရန် အသူရာမျိုးနွယ်၏ အားကောင်းသော ပြန်လည်ထူထောင်နိုင်စွမ်းကို အသုံးပြုနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူ၏ရှေ့မှ လူသားကောင်လေးက ကျန်ရှိနေသောစွမ်းအင်အားလုံးနီးပါးကို သုံးရက်အတွင်း ဖယ်ရှားနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူဘယ်တုန်းကမှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

ချင်ဖုန်းသည် ထျန်းကျီလော့၏ ပြန်လည်ပေါက်ဖွားလာသော ရုပ်ခန္ဓာကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏မျက်လုံးထောင့်များ အနည်းငယ်လှုပ်ခတ်သွားသည်။ အသူရာမျိုးနွယ်၏ ပြန်လည် ကောင်းမွန်နိုင်စွမ်းသည် နတ်သိုင်းစစ်သည်တော်၏ မရှုံးနိမ့်နိုင်သော ဝရဇိန်ခန္ဓာအဆင့်ကိုပင် ကျော်လွန်နေသည်။

အကယ်၍သာ ဒါက အင်အားပြိုင်ပွဲတစ်ခုသာဖြစ်ခဲ့လျှင် တန်ခိုးကြီးသောနဂါးမျိုးနွယ်ပင်လျှင် အသူရာမျိုးနွယ်၏ ပြိုင်ဘက်ဖြစ်မည်မဟုတ်ပေ။

ကံကောင်းစွာဖြင့် ဒီလောက်အားကောင်းသောမျိုးနွယ်သည် မကြာမီမှာပင် လူသားမျိုးနွယ်၏ မဟာမိတ်တစ်ဦး ဖြစ်လာတော့မည်။

ထိုအချိန်တွင် လျိုကျန့်လီ၏ ဖြတ်တောက်ခံထားရသော လက်မောင်းများဖြင့် ကျစ်ယွီလော့သည် ချင်ဖုန်း၏ ကိုယ်ထံသို့ ချဉ်းကပ်လာပြီး သူ၏နားထဲတွင် တိုးညင်းစွာဆိုလိုက်သည်။

"ကျွန်မရဲ့ဒဏ်ရာတွေကရော။"

ချင်ဖုန်း၏ နားရွက်များ စပ်ဖျဉ်းဖျဉ်းဖြစ်သွားပြီး သူလျင်မြန်စွာနောက်ဆုတ်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော်အရင်ကပြောခဲ့သလိုပဲ၊ ကျွန်တော်က ခင်ဗျားရဲ့နာကျင်မှုကို သက်သာအောင်ပဲ ကူညီပေးနိုင်ပါတယ်။ ခင်ဗျားရဲ့ဒဏ်ရာတွေက ကျွန်တော့်မိန်းမကဖြစ်စေခဲ့တာဖြစ်ပြီး အထဲမှာ တာအိုပါဝင်နေတယ်။ အထဲကတာအိုက အချိန်နဲ့အမျှ ပျော်ဝင်သွားမှသာ ခင်ဗျားရဲ့လက်မောင်းတွေကို ပြန်ပေါက်စေနိုင်မှာပါ။"

ဒီ တာအိုဟုခေါ်သော အရာကို နားလည်ရန်အတွက် ချင်ဖုန်းသည် မိုးသံနားဆင်ပြာသာဒ်ထဲမှ စာအုပ်များကို အထူးတလည်ရှာဖွေခဲ့ပြီး နတ်ပင်လယ်ထဲမှ စီနီယာရွှမ်းကို တိုင်ပင်ခဲ့သည်။

သို့သော် ချင်ဖုန်းမှတ်မိသကဲ့သို့ပင် စာအုပ်များထဲတွင် တာအိုအကြောင်း အနည်းငယ်သာ ဖော်ပြထားသည်။ ပြီးတော့ သူ၏မှတ်ဉာဏ်ဆုံးရှုံးမှုကြောင့် စီနီယာသည် တာအိုအကြောင်း အလွန်အကန့် အသတ်ရှိသော အသိပညာသာရှိပြီး ဒါက ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ နိယာမတရားများကို ကျော်လွန်သော ကိုယ်ပိုင်ပညာရပ်တစ်ခုဖြစ်ကြောင်းသာ သိသည်။

'ကျွမ်းကျင်မှုကိုကျော်လွန်သော်လည်း တာအိုနှင့်နီးစပ်သည်' ဟူသော ဆိုရိုးစကားအတိုင်းပင်။

စီနီယာရွှမ်းပြောခဲ့သည်များအရ သူကျွမ်းကျင်ခဲ့သော နတ်ဘုရားစွမ်းအားနည်းလမ်းသည် တစ်နည်းအားဖြင့် ပထမအဆင့် တာအိုနည်းလမ်းတစ်ခုအဖြစ်လည်း အမျိုးအစားခွဲခြားနိုင်သည်။

ကျစ်ယွီလော့၏ လက်မောင်းများကို စစ်ဆေးနေစဉ် ချင်ဖုန်းသည်လည်း လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အရှိန်အဝါတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရပြီး ဒါက ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ နိယာမတရားများကို ကျော်လွန်နေသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။

ဒီလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အရှိန်အဝါကြောင့်ပင် ကျစ်ယွီလော့သည် အသူရာမျိုးနွယ်၏ အားကောင်းသော စွမ်းရည်ကို မသုံးနိုင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

"လက်မောင်းတွေက ယာယီအားဖြင့် မပျောက်ကင်းနိုင်ဘူးဆိုတော့ ဘယ်သူမှမရှိတဲ့နေရာ တစ်ခုကိုရှာပြီး တခြားဒဏ်ရာတွေကို စစ်ဆေးပေးရင် မကောင်းဘူးလား။"

ကျစ်ယွီလော့သည် သူမ၏နှုတ်ခမ်းကိုလျက်လိုက်ပြီး နောက်ထပ်တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုကို စတင်လိုက်သည်။

ဘုရင်ငယ်က ချင်ဖုန်း၏သွေးမျိုးဆက်ကို ဆုပ်ကိုင်ပြီး အားကောင်းသောမျိုးဆက်သစ်များ မွေးထုတ်လိုခဲ့ရာ သူမ၊ ကျစ်ယွီလော့က ဘာလို့အလားတူ မလုပ်ချင်ရမည်နည်း။

အရင်တစ်ယောက်ပြောခဲ့သလိုပင် အသူရာမျိုးနွယ်တွင် ထူးချွန်သော အိမ်ထောင်ဖက်များအတွက် တိုက်ခိုက်ရသည်။

အရင်တုန်းက မျိုးနွယ်ထဲမှအမျိုးသမီးများသည် ဘုရင်နှင့်ပေါင်းဖက်ခွင့်ရရန်အတွက် ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်။

ကျစ်ယွီလော့ တဖြည်းဖြည်းနီးကပ်လာစဉ်မှာပင် သူမသည် သူမ၏ဦးရေပြားတွင် စပ်ဖျဉ်းဖျဉ်းဖြစ်မှုကို ရုတ်တရက်ခံစားလိုက်ရပြီး သူမ၏စုဆောင်းထားသော တိုက်ခိုက်ရေးအသိစိတ် က သူမအား အဆက်မပြတ်သတိပေးနေသည်၊

အန္တရာယ်! အန္တရာယ်! အန္တရာယ်!

"ကျွန်မယောက်ျားက တခြားဒဏ်ရာတွေမရှာနိုင်တော့ဘူးဆိုရင် ရှင့်အတွက် ဒဏ်ရာအနည်းငယ် ထပ်ထည့်ပေးရင် မကောင်းဘူးလား။"

နောက်ကွယ်မှ ကြည်လင်သောအသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

လေသံမှာ ရိုးရှင်းသော်လည်း ကျစ်ယွီလော့သည် ၎င်းမှ အေးစက်သော သတ်ဖြတ်လိုသည့် အငွေ့အသက်ကို အာရုံခံမိလိုက်သည်။

သူမ တောင့်တင်းစွာလှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏လက်မောင်းများကို ဖြတ်တောက်ခဲ့သော အဖြူရောင်ဝတ်အမျိုးသမီး၏ ပုံရိပ်သည် သူမ၏နောက် မလှမ်းမကမ်းတွင် ရပ်နေပြီး လှပသောမျက်လုံးတစ်စုံက သူမကို တိတ်ဆိတ်စွာကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"ဒါက ကျွန်မအမြင်မှားတာပဲဖြစ်မယ်၊ ဒဏ်ရာတွေက အရင်ကလောက်မဆိုးတော့ဘူးထင်တယ်။"

ကျစ်ယွီလော့သည် သူ့ဘာသာဆိုလိုက်ပြီး ချင်ဖုန်းထံမှ အကွာအဝေးကို ထားလိုက်သည်။

အသူရာမျိုးနွယ်သည် အားကောင်းသောပြိုင်ဘက်များကို စိန်ခေါ်ခြင်းကို နှစ်သက်နိုင်သော်လည်း သူတို့သည် ဦးနှောက်မရှိသောအရူးတစ်စုတော့မဟုတ်ပေ။

လက်မောင်းနှစ်ဖက်စလုံး ရှိနေသည့်တိုင် သူမသည် တစ်ဖက်လူ၏ပြိုင်ဘက်ဖြစ်မည်မဟုတ်ပေ။ ဒီအချိန်တွင် သူမကိုရန်စခြင်းသည် သေလမ်းရှာခြင်းနှင့် တူမျှမည်မဟုတ်ဘူးလား။

စဉ်းစားကြည့်ပါ၊ တိုက်ပွဲအတွင်းမှာ သူမဒီယောက်ျားအကြောင်း မကောင်းတာအနည်းငယ်ပြောခဲ့ရုံနှင့် သူမဒေါသမုန်တိုင်းထန်သွားခဲ့သည်။ အကယ်၍သာ သူမက အတင်းအကျပ်သူ့ကလေးကို မွေးဖွားပေးခဲ့လျှင်...

ကျစ်ယွီလော့သည် ရှေ့ဆက်မစဉ်းစားဝံ့တော့ပေ။

ချင်ဖုန်းသည် ဒီမြင်ကွင်းကြောင့် သက်ပြင်းချလိုက်သည်၊ ကံကောင်းစွာဖြင့် မိန်းမ အချိန်မီရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

သို့သော် လှိုင်းတစ်လုံးငြိမ်သက်သွားသည်နှင့် နောက်တစ်လုံးထလာသည်။ ရုတ်တရက် ဟာရီကိန်းမုန်တိုင်းတစ်ခု တိုက်ခတ်လာပြီး သိမ်မွေ့သောပုံရိပ်တစ်ခုသည် လျှပ်စီးကဲ့သို့ သူ့ထံသို့ ပြေးဝင်လာသည်။

သို့သော် နှစ်ဦးသား တစ်မီတာမပြည့်မီအကွာအဝေးသို့ ရောက်ရှိသည့်အခါ ချန်းဖေးလန်သည် ရုတ်တရက်ပေါ်လာပြီး သိမ်မွေ့သောမိန်းကလေး၏လည်ပင်းကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

ထိုတစ်မီတာသည် ချောက်နက်ကြီးတစ်ခုသဖွယ်ဖြစ်နေနိုင်ပေသည်။

ပါဘလိုသည် သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို လှုပ်ခါလိုက်ပြီး သူမ၏မြင်းမြီးဆံပင်မှာ အပေါ်အောက်ယိမ်းနွဲ့နေသည်။

"ငါ့ကိုလွှတ်။"

"မင်းဘာလုပ်မလို့လဲ။"

ချန်းဖေးလန်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ အေးစက်စွာမေးလိုက်သည်။

"ငါ ဒဏ်ရာရနေတယ်၊ သူ ငါ့ကိုကုသပေးဖို့လိုတယ်။"

ပါဘလိုက အခိုင်အမာဆိုသော်လည်း သူမ၏လေသံမှာတော့ သိပ်ပြီးယုံကြည်မှုမရှိပေ။

ချင်ဖုန်းသည် သူမ၏လန်းဆန်းတက်ကြွသောအသွင်အပြင်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏မျက်နှာမှာ တောင့်တင်းသွားသည်။

"ငါစစ်ဆေးပြီးသွားပြီ၊ မင်းလုံးဝကျန်းမာနေတယ်၊ ဘာဒဏ်ရာမှမရှိဘူး။"

"ငါ့ အဝတ်အစားအောက်မှာ ဒဏ်ရာရှိတယ်။ ရှင့်အနေနဲ့ မယုံဘူးဆိုရင် ငါချွတ်ပြီးပြမယ်။"

ပါဘလိုက ခြိမ်းခြောက်လိုက်ပြီး သူမ၏သားရေဝတ်စုံကို ဆွဲချွတ်လိုက်သည်။

"မိန်းမ၊ သူမကိုအမြန်တားလိုက်၊ သူမကို မဆင်မခြင်မလုပ်စေနဲ့။"

ချင်ဖုန်းသည် သူ၏အမြင်အာရာကို သူ၏လက်ဖဝါးဖြင့် ပိတ်ဆို့လိုက်ပြီး သူ၏လက်ချောင်းများကြားမှ ခိုးကြည့်နေသည်။

ကလေးများအတွက်မသင့်တော်သော မြင်ကွင်းမှာ မပေါ်ပေါက်ခဲ့ဘဲ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက် တုတ်ခိုင်သော ပုံရိပ်တစ်ခု ရုတ်တရက်ပေါ်လာသည်၊ အသူရာဘုရင် — ကောင်းကင်သတ် အသူရာ။

"အဖေ"

"ဘုရင်ကြီး။"

ရှိနေသောအသူရာမျိုးနွယ်အားလုံး မြေပြင်ပေါ်သို့ ဒူးတစ်ဝက်ထောက်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏မျက်နှာ အမူအရာများမှာ လေးစားမှုအပြည့်ဖြင့် ကောင်းကင်သတ် အသူရာက ခေါင်းညိတ်ခြင်းဖြင့် တုံ့ပြန်ပြီးနောက်မှသာ သူတို့နောက်တစ်ကြိမ်ထရပ်လိုက်ကြသည်။

ချင်ဖုန်းသည် သူ၏ရှေ့မှလူထွားကြီးကို တုန်လှုပ်သောအမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ တစ်ဖက်လူက ထိုနေရာတွင် ရပ်နေရုံမျှဖြင့် သူထံမှထွက်ပေါ်လာသော ကြီးမားသည့်ဖိအားမှာ ကောင်းကင် ပြိုကျလာသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။

'ဒါဆိုရင်တော့ ဒါက နတ်ဘုရား အစောင့်အရှောက်နဲ့ ရင်ဆိုင်နိုင်တဲ့ အသူရာဘုရင်ပဲ...'

ကောင်းကင်သတ် အသူရာသည် တစ်ဝက်လိပ်တက်နေသော သားရေဝတ်ရုံဝတ်ဆင်ထားသော ပါဘလိုကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ချင်ဖုန်းကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏မျက်နှာအမူအရာမှာ ရုတ်တရက်မှောင်မိုက်သွားသည်။

ချင်ဖုန်း၏နှလုံးသားမှာ နားမလည်နိုင်စွာ တုန်လှုပ်သွားသည်။ ဒီကြောက်မက်ဖွယ် သတ်ဖြတ်လိုသည့် အငွေ့အသက်နှင့် နားမလည်နိုင်သောရန်လိုမှုက ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ။

တစ်ခုခုမှားယွင်းနေသည်ကို အာရုံခံမိသဖြင့် လျိုကျန့်လီနှင့် ချန်းဖေးလန်တို့သည် ချင်ဖုန်း၏ တစ်ဖက်တစ်ချက်တွင် အစောင့်အကြပ်ရပ်လိုက်ကြသည်။

ခန်းမဆောင်ထဲတွင် လက်ဖက်ရည်သောက်နေခဲ့သော ချင်သခင်ကြီးသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး သူ၏အရှိန်အဝါမှာ အပြင်ဘက်သို့ ဖြာထွက်သွားသည်။

"ဟင်။ စိတ်ဝင်စားစရာပဲ။"

ကောင်းကင်သတ် အသူရာသည် ခန်းမဆောင်လားရာဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ အဲ့ဒီရင်းနှီးနေသော သတိပေးအရှိန်အဝါက လွန်ခဲ့သောရက်အနည်းငယ်က မြောက်ပိုင်းတစ္ဆေခေါင်း နှင့်အတူ ပေါ်ပေါက်ခဲ့သောအရှိန်အဝါနှင့် တူတူပဲမဟုတ်ဘူးလား။

သူသည် ရုတ်တရက်ကျယ်လောင်စွာရယ်မောလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ပတ်လည်မှဖိအားကို ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။

မရှုံးနိမ့်နိုင်သော အသူရာမျိုးနွယ် ဒီမိသားစု၏ အနိုင်ယူခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်မှာ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

လျိုကျန့်လီနှင့် ချင်ဖုန်းတို့၏ အသက်အရွယ်ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားလျှင် အနာဂတ်တွင် သူတို့မည်သည့် နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိနိုင်မည်ကို ဘယ်သူသိနိုင်မည်နည်း။ အနာဂတ်တွင် စာပေနှင့်သိုင်းပညာ နှစ်ခုလုံးဖြင့် မဟာချန်ကိုစောင့်ကြပ်ရန် သူတို့အပေါ်တွင်ပင် ကျရောက်လာနိုင်သည်။

ထျန်းကျီလော့က စူးစမ်းစွာမေးလိုက်သည်။

"ဘုရင်ကြီးက နန်းတော်မှာ လူသားဧကရာဇ်နဲ့ မဟာမိတ်ဖွဲ့ခြင်းကို ဆွေးနွေးနေရမှာမဟုတ်ဘူးလား။"

"ကိစ္စက အခြေခံအားဖြင့်ပြီးစီးနေပြီ ကျန်တာတွေက ခေါင်းခဲစရာကောင်းလို့ ငါဘီမာလာကို လွှဲပေးလိုက်တယ်။ အချိန်ကိုတွက်ကြည့်ရင် သူပြန်ရောက်လောက်ပြီ။"

စကားများဆုံးသည်နှင့် လေထဲတွင် ရုတ်တရက်ရှဲခနဲ အသံတစ်ခုထွက်ပေါ်လာပြီး အသစ် ရောက်ရှိလာသူမှာ ဘီမာလာမှလွဲ၍ အခြားသူမဟုတ်ပေ။ သူအနည်းငယ်ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး မဟာမိတ်ဖွဲ့ခြင်းပြီးစီးသွားပြီဖြစ်ကြောင်း ညွှန်ပြလိုက်သည်။

အခြေအနေများ ဒီအထိရောက်ရှိလာသည်နှင့် အသူရာမျိုးနွယ်ပြန်ရန် နောက်ဆုံးတွင် အချိန်တန်ပြီဖြစ်သည်။

သို့သော် မထွက်ခွာမီမှာပင် ကောင်းကင်သတ် အသူရာသည် ရုတ်တရက်သဘောပေါက်သွားပုံရသည်။ သူလျင်မြန်စွာကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားပြီး ရိုင်းစိုင်းစွာပြုံးရယ်ရင်း အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"အဘိုးကြီး၊ သေဟန်မဆောင်နဲ့။ မင်းမလှုပ်မယှက် နေတာကြာပြီ။ မင်းကြွက်သားတွေ ဆန့်ထုတ်ချင်စိတ် မရှိဘူးလား။"

ကိုးခွေမြစ်တွင် ဆံပင်ဖြူနှင့်မုတ်ဆိတ်နက်ဖြင့် အဘိုးအိုသည် သူ၏ငါးမျှားတံကိုချလိုက်သည်။ ခြေတစ်လှမ်းဖြင့် သူ၏ပုံရိပ်သည် ချက်ချင်းမင်းနေပြည်တော်အပြင်ဘက် မိုင်တစ်ရာအကွာမှ နေရာတစ်ခုသို့ ရွှေ့ပြောင်းသွားသည်။

ကောင်းကင်သတ် အသူရာသည် အနီးကပ်နောက်မှလိုက်ပါသွားသည်။

ကျယ်လောင်သောဟိန်းဟောက်သံတစ်ချက်နှင့်အတူ ကောင်းကင်ကွဲအက်သွားပြီး နေ့မှာညအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဒီတိုက်ပွဲသည် သူတို့၏ဒေါသကို ထုတ်ဖော်နေသော နတ်ဘုရားနှစ်ပါးကြားမှ တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခု ဖြစ်သည်။

နတ်ဘုရားအစောင့်အရှောက် အသက်ကြီးရင့်နေပြီဟူသော ကောလဟာလများမှာ ဒီတိုက်ပွဲအပြီးတွင် ကြေမွပျက်စီးသွားခဲ့သည်...

All Chapters