သင်္ချိုင်းတူးခြင်း

လော့စုယိ သူတို့ မျက်စိရှေ့တွင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို ကြည့်ရင်း လူတိုင်း၏ နှလုံးသားပေါ်သို့ လေးလံသော ကျောက်တုံးကြီးတစ်ခု ဖိကျလာသကဲ့သို့ အသက်ရှူရန်ပင် ခက်ခဲသွားကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် လူတိုင်းက ဒီနေရာက တစ္ဆေသည် စိတ်ကူးမယဉ်နိုင်လောက်အောင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းကြောင်း စတင် သဘောပေါက်လာကြသည်။

တစ္ဆေ၏ ပစ်မှတ်ထားခြင်းကို ခံရသည်နှင့် တစ္ဆေဆရာတစ်ဦးဖြစ်သော လော့စုယိပင်လျှင် ခုခံရန် အခွင့်အရေးမရှိဘဲ ချက်ချင်း အသတ်ခံလိုက်ရသည်၊ သာမန်လူတစ်ယောက်နှင့် ခြားနားမှု မရှိသလောက်ပင် လျင်မြန်လှသည်။

လင်လော့မေ့သည် မြေကြီးကို တူးဆွနေဆဲဖြစ်ပြီး လော့စုယိကို တူးဖော်ရန် ကြိုးစားနေပုံရသည်။

သို့သော် ယန်ကျန့်နှင့် အခြားသူများမှာ ဒါက မဖြစ်နိုင်ကြောင်း သိကြသည်။

လော့စုယိသည် အောက်ဘက်တွင် မြှုပ်နှံမထားဘဲ တစ္ဆေက သူ့ကို အမည်မသိ နေရာတစ်ခုသို့ ဆွဲခေါ်သွားခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

ဒီအမည်မသိ နေရာက ဘယ်မှာလဲ ဆိုတာကိုတော့ ဘယ်သူမှ မသိပေ၊ အကြောင်းမှာ လူတိုင်းက ဒီအခြေအနေကို ပထမဆုံးအကြိမ် ကြုံတွေ့ရခြင်းဖြစ်ပြီး အတွေ့အကြုံ မရှိသောကြောင့်ပင်။

"လော့စုယိရဲ့ တိုက်ခိုက်ခံရမှုက နိမိတ်မရှိဘဲ ဖြစ်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး။ ခုနက တဂျိန်းဂျိန်း အသံက တစ္ဆေက သူ့ကို ပစ်မှတ်ထားနေတဲ့ ရှေ့ပြေးနိမိတ်ပဲ။ ငါ အဲ့ဒီကို ပြေးသွားပြီး အဲ့ဒီအသံရဲ့ ရင်းမြစ်ကို ရှာခဲ့တာက ဒီကိစ္စကို စိုးရိမ်လို့ပဲ။ သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်တွေမှာ ဘယ်အသံမဆို၊ ဘယ်လှုပ်ရှားမှုမဆို အားလုံးမှာ သူ့အကြောင်းရင်းနဲ့သူ ရှိတယ်။"

ယန်ကျန့်က အခုအခါ အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"တကယ်တော့ ငါ့ခန့်မှန်းချက်က မှန်ခဲ့တယ်။ လော့စုယိ တိုက်ခိုက်ခံရတော့မယ်ဆိုတာ ငါ ဘယ်လိုလုပ် ကြိုသိနေလဲလို့ မင်းမေးနေခဲ့တာ မဟုတ်လား။ ဒါက သက်သေပဲ။"

သူက လှည့်ပြီး ရှေးဟောင်း သင်္ချိုင်းတစ်ခုရှေ့က သင်္ချိုင်းကျောက်တိုင်တစ်ခုကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။

သင်္ချိုင်းကျောက်တိုင်သည် အသစ်စိုက်ထူထားခြင်းဖြစ်သည်၊ အရင်က အဲ့ဒီမှာ မရှိခဲ့ပေ။

စုန့်ရန်သည် သူ့တုတ်ကို အားပြုရင်း ထော့နဲ့ထော့နဲ့ လျှောက်လာပြီး တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ့မျက်နှာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။

သင်္ချိုင်းကျောက်တိုင်ပေါ်တွင် မသေသပ်စွာ ထွင်းထုထားသည်မှာ ရင်းနှီးသော နာမည်တစ်ခု ဖြစ်သည်- လော့စုယိ။

ထိုနာမည်သည် သွေးများ ထွက်နေပြီး အနီရောင်ဆေးဖြင့် ဆိုးထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေကာ သွေးများသည် အောက်သို့ စီးကျနေဆဲဖြစ်ပြီး သင်္ချိုင်းကျောက်တိုင်ပေါ်တွင် သွေးစွန်းလမ်းကြောင်းများ ချန်ထားခဲ့ကာ ပုံမှန်မဟုတ်အောင် ထူးဆန်းကြောက်စရာကောင်းသော မြင်ကွင်းတစ်ခုကို ဖန်တီးနေသည်။

"အရင်က တဂျိန်းဂျိန်း အသံက တစ္ဆေက သင်္ချိုင်းကျောက်တိုင်ကို ထွင်းထုနေတဲ့ အသံလား။"

စုန့်ရန်က လျင်မြန်စွာ သဘောပေါက်သွားသည်။

"အဲ့ဒီလို ပုံပေါ်တယ်။ လော့စုယိရဲ့ နာမည်က သင်္ချိုင်းတစ်ခုရှေ့က သင်္ချိုင်းကျောက်တိုင်တစ်ခုပေါ်မှာ ပေါ်လာတယ်— ဒါက ဘာကို ဆိုလိုသလဲဆိုတာ ငါ ရှင်းပြဖို့ လိုသေးလား။"

ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

"မင်း နာမည်ထွင်းနေတဲ့ တစ္ဆေကို မြင်လိုက်လား။"

စုန့်ရန်က ထပ်မေးလိုက်သည်။

"ငါ ခုနက ဒီနေရာကို ရောက်နှင့်နေပြီ၊ အဲ့ဒီတစ္ဆေကို မြင်ရတော့မယ့် တစ်ခဏမှာပဲ ထွင်းထုသံက ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး တစ္ဆေက ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားတယ်၊ သုံးစက္ကန့်လောက်နဲ့ လွဲသွားတယ်။"

ယန်ကျန့်က ပြန်ဖြေသည်။

"ခေါင်းဆောင်ယန်၊ မင်းရဲ့ တုံ့ပြန်မှုက တော်တော်လေး လျင်မြန်တယ်။ ငါတို့သာဆိုရင် ဖြစ်နိုင်တာက ဒီဧရိယာကို ရှောင်နှင့်နေလောက်ပြီ။ အဲ့ဒီအချိန်ကျရင် လော့စုယိ သေသွားရုံသာမက အဲ့ဒီ တဂျိန်းဂျိန်းအသံက ဘာလဲဆိုတာကိုလည်း ငါတို့ တိတိကျကျ ပိုင်းခြားသိမြင်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒီလိုအခြေအနေမျိုးမှာ လူတိုင်းက တကယ့်အကြောင်းရင်းကို ဘယ်တော့မှ မခန့်မှန်းနိုင်ဘဲ သေသွားနိုင်တယ်။"

စုန့်ရန်က သင်္ချိုင်းကျောက်တိုင်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ခုနက ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာက စိတ်မကောင်းစရာပဲ။ လော့စုယိရဲ့ နာမည်သာ ရေးဖို့ မျဉ်းကြောင်းပိုများခဲ့ရင် တစ္ဆေက ဒီလောက်မြန်မြန် ထွင်းထုပြီးမှာ မဟုတ်လောက်ဘူး။ အခု တစ္ဆေက သွားပြီဆိုတော့ နောက်တစ်ခါ သတ်တဲ့အခါ ငါတို့ နောက်ထပ် လူတစ်ယောက် ဆုံးရှုံးရနိုင်ခြေများတယ်။"

"ဒါဆိုရင် ဒီတစ္ဆေက လူတစ်ယောက်ရဲ့ နာမည်ကို သင်္ချိုင်းကျောက်တိုင်တစ်ခုပေါ်မှာ ထွင်းထုပြီး သတ်တာလား။ ဒါက ကျိန်စာတစ်ခုလိုပဲ... သက်ရှိလူတစ်ယောက်ရဲ့ နာမည်ကို ရေးထွင်းလိုက်တာနဲ့ သူတို့က ဒီသင်္ချိုင်းကနေ ဘယ်တော့မှ ထွက်သွားလို့ မရတော့ဘူး။"

လီယောင်က လျှောက်လာပြီး ပြောလိုက်သည်။

"အဲ့ဒီလိုပဲ ဖြစ်ရမယ်။ ဒီတစ္ဆေက ကြောက်စရာကောင်းတယ်၊ သူ့ကိုယ်သူ ပြစရာမလိုဘဲ လူတစ်ယောက်ရဲ့ နာမည်တစ်ခုတည်းနဲ့တင် တစ္ဆေနှစ်ကောင်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်တဲ့ တစ္ဆေဆရာတစ်ယောက်ကို သတ်နိုင်တယ်၊ သာမန်လူတစ်ယောက်ဆိုရင် ပြောစရာတောင် မလိုဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီသတ်ဖြတ်နည်းက အရမ်း အကျိုးသက်ရောက်မှု မရှိဘူး၊ တစ်ကြိမ်မှာ နာမည်တစ်ခုပဲ ထွင်းထုနိုင်တယ်။"

ယန်ကျန့်ကလည်း ဒီအချက်ကနေ သတင်းအချက်အလက်တွေ အများကြီး ကောက်ချက်ချလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် တစ္ဆေက လော့စုယိရဲ့ နာမည်ကို ဘယ်လို သိသွားတာလဲ။"

ထို့နောက် စုန့်ရန်က လေးနက်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"မရှင်းလင်းဘူး၊ အဲ့ဒါက အကြောက်စရာ အကောင်းဆုံးပဲ။ ဖြစ်နိုင်တာက တစ္ဆေက ငါတို့ နာမည်အားလုံးကို သိတယ်၊ သင်္ချိုင်းကျောက်တိုင်တွေပေါ်မှာ အစီအစဉ်တစ်ခုခုနဲ့ ထွင်းထုနေရုံပဲ။ ဖြစ်နိုင်တာက ငါတို့ သင်္ချိုင်းထဲကို ဝင်လာတာနဲ့ ငါတို့ နာမည်တွေက တစ်နေရာရာမှာ လျှို့ဝှက်စွာ မှတ်တမ်းတင်ခံလိုက်ရတယ်၊ သေမင်းစာရင်းတစ်ခုလိုပေါ့၊ ပြီးတော့ တစ္ဆေက အဲ့ဒီစာရင်းအတိုင်း လိုက်သတ်နေတာ။"

ယန်ကျန့်က ပြောလိုက်သည်။

"ဒါမှမဟုတ် ဖြစ်နိုင်တာက... တစ္ဆေက ငါတို့ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ပြောဆိုတဲ့ စကားစမြည်တွေကနေ ငါတို့ နာမည်တွေကို ကြားသွားတာ။"

"ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါက အရမ်း အန္တရာယ်များတယ်။"

ဒီခန့်မှန်းချက်တွေမှာ အခြေအမြစ်မရှိပေမဲ့ လော့စုယိရဲ့ ပျောက်ဆုံးမှုက သူတို့ကို အရာတချို့ကို အကြမ်းဖျင်း ကောက်ချက်ချခွင့် ပေးခဲ့သည်။

ဒီအရာတွေက တစ္ဆေရဲ့ သတ်ဖြတ်ပုံစံနဲ့ နီးစပ်ပေမဲ့ သူတို့ မှန်ကန်စွာ ခန့်မှန်းနိုင်ခဲ့ရင်တောင် ဘာလုပ်နိုင်မှာလဲ။

အကြောင်းမှာ ဘယ်ဇာတ်လမ်းအရမဆို လူတိုင်း တစ္ဆေ၏ ပစ်မှတ်ထားခြင်းကို ရှောင်ရှားရန် ခက်ခဲသောကြောင့်ပင်၊ အဓိက အခွင့်အရေးက ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်တွေက ဒီလိုပဲ။

အခြေအနေထဲကို ပထမဆုံး စုပ်ယူခံရတဲ့ အသုတ်က ကံအဆိုးဆုံးပဲ၊ အကြောင်းမှာ တစ္ဆေတစ်ကောင်ရဲ့ သတ်ဖြတ်ပုံစံကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခြင်းက မယုံနိုင်လောက်အောင် ကြီးမားတဲ့ တန်ဖိုးတစ်ခုနဲ့ လာတာဖြစ်တယ်။

ထိုအချိန်တွင် လီယောင်က သူ့ရှေ့က သင်္ချိုင်းကျောက်တိုင်ကို စိုက်ကြည့်ပြီး ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။

"ခေါင်းဆောင်ယန်၊ ခင်ဗျားထင်တာ လော့စုယိ အသက်ရှင်နေသေးနိုင်မလား။ နောက်ဆုံးတော့ သူက တစ္ဆေက ယူဆောင်သွားတာပဲ ခံလိုက်ရတာ၊ ငါတို့က သူ အသတ်ခံရတာကို မမြင်ခဲ့ရဘူး။ ဖြစ်နိုင်တာက သူ တစ်နေရာရာမှာ အသက်ရှင်နေသေးတယ်... ဒီရှေးဟောင်း သင်္ချိုင်းတွေထဲက တစ်ခုခုမှာ မြှုပ်နှံထားတာမျိုးပေါ့။ ငါတို့သာ မှန်ကန်တဲ့ သင်္ချိုင်းကို ရှာတွေ့နိုင်ရင် လော့စုယိကို တူးထုတ်နိုင်မယ့် အခွင့်အရေး မရှိဘူးလား။"

"မင်းထင်တာ လော့စုယိက ဒီသင်္ချိုင်းထဲမှာ မြှုပ်နှံထားတယ်ပေါ့။"

ယန်ကျန့်က မေးလိုက်သည်။

အမှန်စင်စစ်၊ ရှေးဟောင်း သင်္ချိုင်းရှေ့တွင် လော့စုယိ၏ နာမည်နှင့် သင်္ချိုင်းကျောက်တိုင်တစ်ခု ရှိနေသည်။

ဒီလိုနည်းနဲ့ ကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်မယ်ဆိုရင် ခုနက ပျောက်ကွယ်သွားတဲ့ လော့စုယိက အထဲမှာ တကယ်ပဲ မြှုပ်နှံထားနိုင်တယ်၊ နောက်ဆုံးတော့ သူက အခု သင်္ချိုင်းရဲ့ ပိုင်ရှင်ပဲလေ။

အနီးအနားတွင် ရပ်နေသော လင်လော့မေ့သည် ဒီစကားကို ကြားသောအခါ ရုတ်တရက် ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ ပြေးသွားကာ ရှေးဟောင်း သင်္ချိုင်းကို သူမ၏ လက်ဖြင့် တူးဖော်ရန် အသင့်ဖြစ်နေသည်။

"မင်း ရူးသွားပြီလား၊ ချက်ချင်း တူးဖော်ဖို့ စတင်ချင်နေတာလား။ ဒါက ခန့်မှန်းချက်တစ်ခုပဲ။ ဒါသာ မှားပြီး ငါတို့ ဒီသင်္ချိုင်းကို ဖွင့်လိုက်ရင်၊ လော့စုယိကို မတွေ့ဘဲ တခြားတစ်ခုခုကိုသာ တွေ့ခဲ့ရင် ဒီမှာ အခြေအနေက အရင်ကထက် ပိုရှုပ်ထွေးသွားလိမ့်မယ်။"

စုန့်ရန်က သူမကို တားဆီးရန် သူ့တုတ်ကို ချက်ချင်း ဆန့်တန်းလိုက်သည်။

"သင်္ချိုင်းမှာ တခြား တစ္ဆေတွေ ပါဝင်နိုင်တယ်၊ ဒါက သာမန်လူတွေကို မြှုပ်နှံတဲ့ သင်္ချိုင်းမဟုတ်ဘူး။"

သူက လော့စုယိ၏ မကြာသေးမီက သေဆုံးမှုမှတစ်ဆင့် ဒီသင်္ချိုင်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာကို အကြမ်းဖျင်း နားလည်ခဲ့သည်။

တစ္ဆေဆရာတစ်ဦးကိုပင် မြှုပ်နှံနိုင်သော သင်္ချိုင်းတစ်ခုသည် တစ္ဆေများကိုလည်း ပါဝင်နိုင်ကြောင်း ဆိုလိုသည်။

ဒါ့အပြင် ဒီနေရာက အလွန် ဟောင်းနွမ်းပုံရသည်။ ဒီအချိန်အတွင်းမှာ လော့စုယိ တစ်ဦးတည်းသာ ဒီမှာ သေဆုံးခဲ့ပြီး သူ့တစ္ဆေကိုသာ မြှုပ်နှံခဲ့တယ်လို့ ပြောခဲ့ရင် စုန့်ရန် ဘယ်တော့မှ ယုံမည်မဟုတ်ပေ။

"တကယ်တော့ ဒီလို ကြိုးပမ်းမှုမျိုးက အနည်းငယ် လိုအပ်တယ်။ တစ်စုံတစ်ယောက် ထပ်ပြီး ပစ်မှတ်ထားခံရခဲ့ရင် အနည်းဆုံးတော့ သင်္ချိုင်းကို တူးဖော်ပြီး သူတို့ကို ကယ်တင်ဖို့ အခွင့်အရေးတစ်ခု ရှိတယ်။"

ယန်ကျန့်၏ အကြည့်များ တုန်ခါသွားပြီး သူ သင်္ချိုင်းတူးဖော်မည့် အတွေးကို စဉ်းစားနေသည်။

"လော့စုယိက တစ္ဆေဆရာတစ်ယောက်၊ ဒီလောက် လွယ်လွယ်နဲ့ မသေဘူး။ သာမန်လူတစ်ယောက်သာ ဆိုရင် အခုချိန်လောက်ဆို အသက်ရှူကျပ်ပြီး သေနေလောက်ပြီ ဖြစ်လို့ တူးဖော်ရတာ အဓိပ္ပာယ်ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး။"

"ခေါင်းဆောင်ယန်၊ တကယ်ပဲလား။ ငါတို့ တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို တူးထုတ်မိရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။"

စုန့်ရန်က ယန်ကျန့်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် အဲ့ဒါက လော့စုယိကို ကယ်တင်လို့ မရတော့ဘူးဆိုတာ သက်သေပြလိမ့်မယ်။ နောက်ပိုင်းမှာ တခြားတစ်ယောက် ပစ်မှတ်ထားခံရပြီး တစ္ဆေက မြေဆီလွှာထဲကို အောင်မြင်စွာ ဆွဲသွင်းသွားခဲ့ရင် ငါတို့ ချက်ချင်း လက်လျှော့လိုက်ရုံပဲ၊ တုံ့ဆိုင်းနေစရာ မလိုဘူး။"

ယန်ကျန့်က ပြောလိုက်သည်။

"စဉ်းစားကြည့်။ ငါတို့မှာ အခု တခြားအရာတွေနဲ့ အာရုံလွှဲဖို့ အချိန်မရှိဘူး။ ငါတို့က သတင်းစကား ပို့ဆောင်ဖို့ ရှေ့ဆက်သွားမလား ဒါမှမဟုတ် ထွက်ခွာဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခု ရှာမလားပဲ။ ငါတို့ ဒီလို အချိန်ဖြုန်းနေရင် နောက်တစ်ခါ တစ္ဆေတိုက်ခိုက်မှု လာနိုင်ခြေများတယ်။"

စုန့်ရန်က အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သော်လည်း သူ့အလျင်လိုမှုမှာ ထင်ရှားနေသည်။

အကြောင်းမှာ သူတို့ ဒီသင်္ချိုင်းတွင် ကြာကြာနေလေ၊ တစ္ဆေက အမှတ်အသားပြုနိုင်ခြေ ပိုများလေ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

"ငါတို့ လူခွဲလို့ ရတယ်။ ငါတို့ ဒီမှာ လူအများကြီး ရှိတယ်၊ သင်္ချိုင်းတူးဖို့ တချို့ကို ချန်ထားခဲ့လို့ ရတယ်။"

လီယောင်က အကြံပြုလိုက်သည်။

"မဟုတ်ဘူး၊ သူတို့သာ ဖွင့်လိုက်ပြီး ဒီလူတွေကို စောင့်ကြည့်ဖို့ တစ္ဆေဆရာတစ်ယောက်မှ မရှိရင် သူတို့အားလုံး သေသွားလိမ့်မယ်။ သူတို့ သတင်းစကားတောင် ပို့ဆောင်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး၊ ပြီးတော့ ငါတို့ ဒီမှာ မရှိဘဲနဲ့ မင်းထင်လို့လား သူတို့က သင်္ချိုင်းကို လိမ္မာယဉ်ကျေးစွာ တကယ်တူးကြလိမ့်မယ်လို့။"

ယန်ကျန့်က အနက်ရောင်ဝတ်စုံဝတ် ဖိုရမ်အဖွဲ့ဝင်များကို တစ်ချက်ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

ဒီလူတွေက အရပ်ရှည်ပြီး သန်မာသော်လည်း ထိုအချိန်တွင် သူတို့ မျက်လုံးများက လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုနေပြီး ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် တင်းမာမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

တစ္ဆေဆရာ အနည်းငယ်သာ မရှိခဲ့လျှင် ဒီလူတွေ ပြေးထွက်သွားနှင့်ပြီ၊ သူတို့ နေခဲ့လျှင်တောင် သင်္ချိုင်းတစ်လုံးကို တူးဖော်ဝံ့မည်မှာ သေချာပေါက် မဟုတ်ပေ။

"ဒါဆို ခေါင်းဆောင်ယန်၊ ခင်ဗျားရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်က... သင်္ချိုင်းတူးဖို့လား။"

စုန့်ရန်က မေးလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်သည် သူ့ဆုံးဖြတ်ချက်ချရာတွင် ပြတ်သားပြီး အချိန်အကြာကြီး မစဉ်းစား သို့မဟုတ် တုံ့ဆိုင်းနေမည်မဟုတ်ပေ။ သူ ချက်ချင်းပင် လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"တူး။"

ဒီလို ပြောပြီးနောက် သူက ထိုဖိုရမ်အဖွဲ့ဝင်များကို ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်းတို့ကို သဘာဝလွန်ဖိုရမ်ကနေ ငါ မေးဖို့ လိုသေးလား။"

နောက်မှ လိုက်ပါလာသော အဖွဲ့ဝင် ခြောက်ယောက် ခုနစ်ယောက်လုံး၏ မျက်နှာအမူအရာများမှာ အလွန် မသာယာပေ။

ဖိုရမ် စီမံခန့်ခွဲသူ လော့စုယိ ကျဆုံးသွားပြီ။

ဒီမှာ အခြေအနေက မျှော်လင့်ထားသည်ထက် ကျော်လွန်နေသည်။

သူတို့ထဲက တစ်ယောက်က တုံ့ဆိုင်းပြီးမှ ပြောလိုက်သည်။

"ခေါင်းဆောင်ယန်၊ ငါတို့ ခင်ဗျားကို အစီရင်ခံတာ မဟုတ်ဘူး။ ငါတို့ တူးမတူး ဆုံးဖြတ်ရမှာ ခင်ဗျား မဟုတ်ဘူး၊ ငါတို့ရဲ့ တခြား စီမံခန့်ခွဲသူ လင်..."

"ဒိုင်း။"

သူ သူ့စကားကို မဆုံးလိုက်ပေ။

သေနတ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး၏ ခေါင်းသည် ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး သူ နေရာမှာတင် သေဆုံးသွားသည်။

သေပြီ၊ တစ်ယောက်ယောက် သေသွားပြီလား။

ထိုလျိုယွမ်၏ သမီး လျိုရှင်းယွဲ့သည် အနီးအနားတွင် ရှိနေပြီး သူမ မျက်နှာတစ်ခုလုံး သွေးများ စင်ကျလာသောကြောင့် သူမ မျက်လုံးများ တုန်လှုပ်မှုဖြင့် ပြူးကျယ်သွားသည်၊ သူမ တစ်ကိုယ်လုံး ကျောက်ရုပ်ဖြစ်သွားပုံရပြီး ရှုပ်ထွေးကြောင်အမ်းမှုနှင့် အားကိုးရာမဲ့မှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

"ငါ အစောပိုင်းက ပြောခဲ့တာကို မင်းတို့ မကြားဘူးလား။ ဒီမှာရှိတဲ့ တစ္ဆေတစ်ကောင်က ငါတို့ စကားစမြည်ပြောဆိုမှုကို ချောင်းနားထောင်ပြီး သင်္ချိုင်းကျောက်တိုင်တွေပေါ်မှာ ထွင်းထုဖို့ နာမည်တွေ ရယူနေနိုင်တယ်လို့ ငါ ခုနက ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောခဲ့ပြီးပြီ။ မင်းတို့က နာမည်တွေ အော်ခေါ်ရဲသေးတယ်လား။"

ယန်ကျန့်က အေးစက်စွာ ပြောရင်း သူ့ပစ္စတိုကို ဖြည်းညင်းစွာ နှိမ့်ချလိုက်သည်။

"မင်းတို့သာ ငါတို့ကို နောက်ဆွဲပြီး သေအောင်လုပ်ဖို့ ရည်ရွယ်တယ်ဆိုရင် ငါကိုယ်တိုင် မင်းတို့ကို သတ်ပစ်မယ်။"

အခြားသူများမှာ တုန်လှုပ်ပြီး တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။

ဒီအချိန်မှသာ သူတို့က ယန်ကျန့်သည် မည်မျှ ရက်စက်ပြီး ကရုဏာမဲ့သည်ကို စတင် သဘောပေါက် လာကြသည်။ အရင်က သူတို့က သူက တာဟိုင်မြို့တွင် သိပ်အများကြီး မလုပ်ရဲတဲ့ နာမည်ကြီး တစ်ယောက်ပဲလို့ ထင်ခဲ့ကြသည်။

တကယ်တော့ ယန်ကျန့်က လူသတ်ရတာကို မျက်တောင်တစ်ချက်မခတ်တဲ့ ရက်စက်တဲ့ လူသတ်သမားတစ်ယောက်လည်း ဖြစ်နေသည်။

ထိုအချိန်တွင် လင်လော့မေ့က ယန်ကျန့်ကို ဘာမှမပြောဘဲ မော့ကြည့်လိုက်ပြီး သင်္ချိုင်းတူးခြင်းကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ရန် ခေါင်းငုံ့လိုက်ရုံသာ။ သူမက လော့စုယိကို ကယ်တင်ရန် စိတ်အား ထက်သန်နေသည်၊ တခြားသူများ၏ သေဆုံးမှုက သူမနှင့် မသက်ဆိုင်ပေ။

ဒါ့အပြင် ယန်ကျန့်က ဘာအမှားမှ မလုပ်ခဲ့ပေ။

"အခု မင်းတို့ တူးမှာလား မတူးဘူးလား။"

ယန်ကျန့်က ထပ်မေးလိုက်သည်။

ကျန်ရှိနေသော လူခြောက်ယောက်မှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်— ဒီလို အခြေအနေမျိုးမှာ သဘောမတူဖို့ နေရာရှိသေးလို့လား။

တူး။

တစ်ညီတစ်ညွတ်တည်း ဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီးနောက် နောက်ထပ် စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ သူတို့ ရှေးဟောင်းသင်္ချိုင်းသို့ ချဉ်းကပ်ပြီး လျော့ရဲသော မြေကြီးကို လက်ဖြင့် တူးဆွကာ သင်္ချိုင်းကို လျင်မြန်စွာ တူးဖော်ရန် စတင်လိုက်ကြသည်။

"မင်းတို့က အဲ့ဒီ ဥက္ကဋ္ဌလျို၊ လျိုယွမ်ရဲ့ ကလေးတွေလား။ လော့စုယိက မင်းတို့ကို လိုက်ခဲ့ဖို့ တောင်းဆိုတာက ကြည့်ရှုသူတွေအဖြစ် မဟုတ်ဘူး။ အလုပ်လုပ်ကြစမ်း။"

ယန်ကျန့်က လှပသော အမျိုးသမီးနှင့် သူမ၏မောင်ထံသို့ လက်ဟန်ပြလိုက်သည်။

လျိုရှင်းယွဲ့သည် တုန်လှုပ်နေဆဲ အခြေအနေတွင် ရှိနေသကဲ့သို့ ရပ်နေသော်လည်း ယန်ကျန့် စကားပြောသည်နှင့် သူမ တုန်လှုပ်သွားပြီး ခုခံရန် အတွေးမရှိဘဲ အလိုလို သူမ၏ မောင် ရှောင်ဟောင်ကို ဆွဲကာ သင်္ချိုင်းရှေ့သို့ ပြေးသွားပြီး တူးဆွရန် စတင်လိုက်သည်။

သူတို့ အားမစိုက်ထုတ်လျှင်တောင် အနည်းဆုံးတော့ ဟန်ဆောင်လှုပ်ရှားမှုများ လုပ်ရမည်။

သူမကဲ့သို့သော သာမန်လူတစ်ယောက်ပင်လျှင် ရှင်သန်လိုစိတ် ပြင်းပြနေသည်ကို ပြသနေသည်။

"ငါတို့ ဒီအနီးအနားမှာ သင်္ချိုင်း ငါးဆယ်ကျော်ကို ရောက်နှင့်နေပြီ။ ငါတို့ နည်းနည်း ဆက်လျှောက်ရင် အမှတ် ၇၈ သင်္ချိုင်းကို ရှာတွေ့နိုင်သင့်တယ်။ ငါတို့ အချိန်မဖြုန်းဘူးဆိုရင် ဒီသတင်းစကားပို့ဆောင်တဲ့ မစ်ရှင်ကို အမြန်ဆုံး ပြီးမြောက်နိုင်တယ်။"

စုန့်ရန်က ပြောသည်၊ သူက မတူးပေ။ တစ္ဆေဆရာတစ်ဦးအနေဖြင့် သူလုပ်ဆောင်ရမည့် ကိုယ်ပိုင်တာဝန်များ ရှိသည်။

ဒါက သူတို့ ပတ်ဝန်းကျင်က ပုံမှန်မဟုတ်တာတွေကို စောင့်ကြည့်ဖို့ပဲ။

တစ်ခုခု ဖြစ်ခဲ့လျှင် သူနှင့် ယန်ကျန့်က ချက်ချင်း ရင်ဆိုင်ရမည်ဖြစ်သည်။

ဒါကြောင့် လွယ်ကူပုံရသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင် သူတို့က အကြီးမားဆုံး ဖိစီးမှုကို ခံနေရသူများဖြစ်သည်။

"ငါတို့ တတ်နိုင်သလောက် အမြန်ဆုံး လှုပ်ရှားရင်တောင် တစ္ဆေက နောက်တစ်ယောက်ကို မသတ်ခင်မှာ ဒီအရာအားလုံးကို ပြီးမြောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါကြောင့် ငါက တစ္ဆေနဲ့ လောင်းကြေးထပ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်၊ သူ နောက်ထပ် လူတစ်ယောက်ကို သတ်ပါစေ။ ဒီကြားထဲမှာ ငါတို့က တစ္ဆေဆရာတစ်ယောက်ကို ကယ်တင်နိုင်ခြေရှိတဲ့ အခွင့်အရေးတစ်ခု ရတယ်။ ဒါက စွန့်စားရကျိုးနပ်တယ်။"

ယန်ကျန့်က အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒီသင်္ချိုင်းမှာ ပြန့်ကျဲနေတဲ့ လူတွေ အတော်များများ ရှိတယ်၊ ငါတို့တစ်ဖွဲ့တည်း မဟုတ်ဘူး။ ပြီးတော့ တစ္ဆေက တစ်ကြိမ်မှာ လူတစ်ယောက်ပဲ သတ်တယ်။ လော့စုယိက ပစ်မှတ်ထားခံရတာ ကံဆိုးရုံသက်သက်ပဲ၊ နောက်တစ်ယောက် သေမယ့်သူက ငါတို့ထဲက ဖြစ်မယ်လို့ မဆိုလိုဘူး။"

"ဒါ့အပြင် လော့စုယိ အသက်ရှင်နေတုန်းပဲဆိုတာကို ငါတို့ အတည်ပြုနိုင်ခဲ့ရင် တစ္ဆေရဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ်အဆင့်က အများကြီး လျော့ကျသွားလိမ့်မယ်၊ ဒါက ငါတို့ စစ်ဆင်ရေးကိုလည်း အများကြီး ကူညီပေးလိမ့်မယ်။"

ဒီစကားကို ကြားတော့ စုန့်ရန်မှာ ကန့်ကွက်စရာ မရှိတော့ပေ။

ယန်ကျန့်က ခြုံငုံကြည့်ရှုမှုကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားနေပြီး သူကတော့ သူ့ကိုယ်ပိုင် ရှင်သန်ရေးကိုသာ စဉ်းစားနေသည်၊ လုံးဝ အဆင့်မတူပေ။

ဒါ့အပြင် အန္တရာယ်က စုန့်ရန် တစ်ယောက်တည်းအပေါ်မှာ မဟုတ်ဘဲ ပါဝင်ပတ်သက်သူတိုင်း မျှဝေခံစားရသည်၊ ယန်ကျန့် အပါအဝင် သူလည်း ပစ်မှတ်ထားခံရနိုင်သည်။

ထိုအတွေးနှင့်အတူ သူ့စိတ်ထဲတွင် မကျေနပ်မှု မခံစားရတော့ပေ။

သင်္ချိုင်းတူးခြင်း ဆက်လက်လုပ်ဆောင်နေသည်။

လူတိုင်းက အချိန်နှင့်အမျှ ပြိုင်ပွဲဝင်နေသကဲ့သို့ အလုပ်လုပ်ကြပြီး မြေကြီးကို အသည်းအသန် တူးဆွကြကာ အရေးတကြီး ချွေးများ ထွက်နေကြသည်။

သင်္ချိုင်းမြေသည် လျော့ရဲပြီး လက်ဖြင့် အလွယ်တကူ ရွှေ့ပြောင်းနိုင်သော်လည်း ရှေးဟောင်းသင်္ချိုင်းက အတော်လေး ကြီးမားသောကြောင့် လူရှစ်ယောက် ကိုးယောက် အတူတကွ လုပ်ဆောင်လျှင်ပင် အချိန်အနည်းငယ် လိုအပ်နေသေးသည်။

ဒီအချိန်အတွင်းမှာ လူတိုင်း အကြောက်ဆုံးအရာက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်။

သင်္ချိုင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော တိတ်ဆိတ် ညှိုးငယ်သော သင်္ချိုင်းထဲတွင် ထိုထူးဆန်းသော အသံကို တစ်ဖန် ပြန်ကြားလိုက်ရသည်။

"ဒင်၊ ဒင် ဒင်။"

အသံသည် ဒီတစ်ကြိမ်တွင် ပို၍ဝေးသည်၊ အရင်လောက် မကျယ်လောင်သော်လည်း သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိ၊ တစ္ဆေသည် တစ်စုံတစ်ယောက်၏ နာမည်ကို သင်္ချိုင်းကျောက်တိုင်တစ်ခုပေါ်တွင် ထပ်မံ ထွင်းထုနေသည်၊ အကြောင်းမှာ အသံသည် စာလုံးထွင်းထုခြင်း၏ အသံဖြစ်ကြောင်း မမှားမယွင်း သိနိုင်သောကြောင့်ပင်။

"ဒါ လာနေပြီ။"

လီယောင်၏ နှလုံးသား တုန်လှုပ်သွားသည်။

အခြားသူများမှာ ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် အသံလာရာဘက်သို့ မော့ကြည့်လိုက်ကြသည်။

အသံ ရပ်တန့်သွားသည်နှင့် တစ်စုံတစ်ယောက်၏ နာမည်သည် သင်္ချိုင်းကျောက်တိုင်ပေါ်တွင် ထွင်းထုခံရမည်ဖြစ်ပြီး ထို့နောက် သူတို့သည် လော့စုယိကဲ့သို့ပင် မြေကြီးထဲတွင် မြှုပ်နှံခံရမည်ဖြစ်သည်။

"လျစ်လျူရှုထား၊ ဆက်လုပ်၊ တစ်ယောက်ယောက် သေရမယ်ဆိုရင်တောင် မင်း ဖြစ်ချင်မှ ဖြစ်မှာ။"

ယန်ကျန့်က အေးစက်သော မျက်နှာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

စုန့်ရန်က သူ့တုတ်ကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က တစ္ဆေ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရန်နှင့် ရှေးဟောင်းသင်္ချိုင်းကို တူးဖော်ရန် သန္နိဋ္ဌာန်ချထားသည်ကို သူသိသည်။

သို့သော် နောက်တစ်ယောက် သေမည့်သူမှာ ဘယ်သူဖြစ်မည်နည်း။

ဒီမှာ လူတစ်ယောက်ချင်းစီမှာ ရွေးချယ်ခံရနိုင်ခြေ ရှိသည်။

ကိုယ့်အလှည့် ဖြစ်နိုင်ခြေ နည်းပါးသော်လည်း သေခြင်းတရားနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ဘယ်သူက တည်ငြိမ်နေနိုင်မည်နည်း။

ဒင်၊ ဒင် ဒင်...

တိတ်ဆိတ်သော သင်္ချိုင်းထဲက အသံသည် ပို၍ ကျယ်လောင်လာပြီး နီးကပ်လာသည်၊ ထိုးနှက်ချက်တိုင်းနှင့် လူတိုင်း၏ နှလုံးခုန်သံကို ရပ်တန့်သွားစေပုံရသည်။

ဖိအားအောက်တွင် သင်္ချိုင်းတူးသူများသည် သူတို့၏ စွမ်းအင်အားလုံးကို ထုတ်သုံးရန် ကြိုးစားနေသကဲ့သို့ ပို၍ပင် အသည်းအသန် ဖြစ်လာကြသည်။

အချိန် ကြာကြာဆွဲလေ၊ လူပိုများများ သေလေပင်။

မကြာသေးမီက တိုက်ခိုက်မှုက တစ္ဆေဆရာတစ်ဦးပင်လျှင် မကာကွယ်နိုင်ကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်၊ သူတို့ ကျန်တဲ့သူတွေဆိုရင် ပြောစရာတောင်မလိုဘူး။

ဥက္ကဋ္ဌလျို၏ ကလေးနှစ်ယောက်ပင်လျှင် ထိုအချိန်တွင် ချွေးများ အလွန်အကျွံ ထွက်နေပြီး သင်္ချိုင်းမြေ၏ ညစ်ညမ်းသောအနံ့ကို လျစ်လျူရှုကာ ဒေါသတကြီး တူးဆွနေကြသည်။

မူလက မြင့်မားသော သင်္ချိုင်းမြေကုန်းသည် လျင်မြန်စွာ တစ်ဝက်ကျော် လျော့ကျသွားသည်။

သို့သော် အလောင်းကို ยังမတွေ့သေးပေ။

"အာ"

ရုတ်တရက် ကြောက်လန့်တကြား အော်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

လျိုရှင်းယွဲ့က သင်္ချိုင်းမြေထဲမှ တစ်စုံတစ်ခုကို တူးထုတ်လိုက်သည်။

ဒါက ရွှံ့ထဲမှာ မြှုပ်နှံထားတဲ့ လူသေတစ်ယောက်ရဲ့ မျက်နှာပဲ။