သေမင်း၏ တံခါးခေါက်သံ

လျိုယွမ်၏ သမီး လျိုရှင်းယွဲ့ထံမှ အော်သံတစ်ချက်က လူတိုင်း၏ အာရုံကို ချက်ချင်း ဆွဲဆောင်လိုက်သည်။

သင်္ချိုင်းတူးနေသော လူအုပ်အားလုံး အလိုလို လက်များ ရပ်တန့်သွားကြပြီး ညစ်ပေသော သင်္ချိုင်းမြေထဲသို့ ထပ်မံ လက်နှိုက်ရန် မဝံ့တော့ပေ၊ အကြောင်းမှာ သူတို့လည်း ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ တစ်ခုခုကို တူးဖော်မိမှာကို စိုးရိမ်သောကြောင့်ပင်။

"ဘာဖြစ်တာလဲ။"

စုန့်ရန်က ထော့နဲ့ထော့နဲ့ဖြင့် လျင်မြန်စွာ လျှောက်လာသည်။

လျိုရှင်းယွဲ့သည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ပြိုလဲကျနေပြီး သူမ၏ မျက်နှာမှာ သေမင်းတမန်ကဲ့သို့ ဖြူဖျော့နေကာ သူမရှေ့မှ တစ်ဝက်တစ်ပျက် မြှုပ်နှံထားသော အလောင်းတစ်လောင်း၏ မျက်နှာကို ကြောက်လန့်တကြား ကြည့်နေသည်။ မှိန်ဖျော့သော ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်နိုင်သော်လည်း သေဆုံးသူ၏ မျက်နှာမှာ... လော့စုယိ ဖြစ်ကြောင်း သူမ ခွဲခြားသိမြင်နိုင်သေးသည်။

အမှားမရှိပေ။

ဒါ တကယ်ပဲ လော့စုယိပဲ။

ယခင် ခန့်မှန်းချက်မှာ မှန်ကန်ခဲ့သည်၊ ပျောက်ဆုံးနေသော လော့စုယိသည် ဒီမြေသားသင်္ချိုင်းထဲတွင် ထူးဆန်းစွာ မြှုပ်နှံခံခဲ့ရပြီး သင်္ချိုင်းကျောက်တိုင်ပေါ်က စာတမ်းများမှာ အမှတ်အသားတစ်ခုပင်။

"ငါတို့ သူ့ကို တကယ်ပဲ တွေ့ပြီ။"

စုန့်ရန်၏ မျက်လုံးများ မှေးသွားပြီး အံ့ဩသွားသည်။

"လူတိုင်း ဒီသင်္ချိုင်းကနေ လောလောဆယ် ခွာနေကြ။"

ယန်ကျန့်ကလည်း ဒီမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရပြီး သူ့အကြည့်များ စူးရှသွားကာ ညွှန်ပြလိုက်သည်။

လော့စုယိသာ အသက်ရှင်နေသေးလျှင် အရာရာကို စီမံခန့်ခွဲနိုင်မည်ဖြစ်သော်လည်း သူသာ သေဆုံးခဲ့လျှင် လော့စုယိသည် လက်စားချေလိုစိတ်ပြင်းပြသော တစ္ဆေအဖြစ် ပြန်လည်ရှင်သန်လာပြီး သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်အသစ်တစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေလိမ့်မည်။

ဒီစကားကို ကြားသောအခါ အခြားသူများမှာ မတုံ့ဆိုင်းဘဲ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရှေးဟောင်းသင်္ချိုင်းမှ လျင်မြန်စွာ ခွာသွားကြသည်။

ယန်ကျန့်က ချဉ်းကပ်လာပြီး လော့စုယိ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို စစ်ဆေးရန် ကြိုးစားလိုက်စဉ်မှာပင် လင်လော့မေ့က အရင်ဆုံး ပြေးလာပြီး အနီးအနားက သင်္ချိုင်းမြေကို အသည်းအသန် တူးဆွကာ လော့စုယိကို ဆွဲထုတ်ရန် ကြိုးစားသည်။

"သူမကို တားလိုက်။"

ယန်ကျန့်က ချက်ချင်း ပြောလိုက်သည်။

လီယောင်က အလျင်အမြန် လင်လော့မေ့ကို ဖမ်းဆွဲပြီး နောက်သို့ ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

"ငါ့ကို လွှတ်။"

ထူးဆန်းပြီး စူးရှသော အော်သံတစ်ခု၊ လက်စားချေလိုစိတ်ပြင်းပြသော တစ္ဆေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ လင်လော့မေ့၏ ပါးစပ်မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ပတ်ပတ်လည်တွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်၊ ပြောမပြနိုင်သော ကြောက်မက်ဖွယ်ရာနှင့် ကျောချမ်းဖွယ်ကောင်းလှသည်။

'တစ္ဆေအသံ' သည် လင်လော့မေ့ကို ကိုင်ထားသော လီယောင်ကို သက်ရောက်မှုရှိသွားသည်။ သူ ချက်ချင်း သူမလက်ကို လွှတ်လိုက်ပြီး ထိုနေရာတွင် မှင်တက်ကာ ရပ်နေသည်၊ ဘာလုပ်ရမှန်းမသိ ဖြစ်နေသည်။

ဒါက နားလည်ရခက်သော သဘာဝလွန်စွမ်းအားတစ်ခုပင်။

လီယောင်လက်မှ လွတ်မြောက်ပြီးနောက် လင်လော့မေ့သည် လော့စုယိကို ဆက်လက် ကယ်တင်လိုသော်လည်း ယန်ကျန့်က လျင်မြန်စွာ ကြားဝင်တားဆီးလိုက်သည်။

ရေခဲလို အေးစက်ပြီး တောင့်တင်းနေသော လက်ဖဝါးတစ်ဖက်က လင်လော့မေ့၏ လည်ပင်းကို ဆုပ်ကိုင်ပြီး မြှောက်တင်လိုက်သည်၊ အားနည်းနည်း ပိုသုံးလိုက်လျှင် သူမ၏ ဖြူဖျော့သော လည်ပင်းကို အလွယ်တကူ ကြိတ်ချေပြီး နေရာမှာတင် သတ်ပစ်နိုင်သည်။

"မင်းနဲ့ လော့စုယိရဲ့ ဆက်ဆံရေးကို ငါဂရုမစိုက်ဘူး၊ သူ့ကို ဘယ်လောက် ကယ်တင်ချင်တယ် ဆိုတာကိုလည်း ငါဂရုမစိုက်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ မင်းသာ မွှေနှောက်ရင် မင်းကို အရင်ဆုံး သတ်ပစ်ဖို့ ငါဝန်လေးမှာ မဟုတ်ဘူး။ မင်းငါ့ကို အရင်က ကူညီခဲ့ဖူးပေမဲ့ အဲ့ဒါက မင်းကို မဆင်မခြင် ပြုမူခွင့်လိုင်စင် ပေးတာမဟုတ်ဘူး။"

ယန်ကျန့်က မျက်နှာအေးစက်စွာဖြင့် ပြောရင်း ထူးကဲသော ရက်စက်မှုကို ပြသလိုက်သည်။

လည်ပင်း အဆွဲခံထားရသော လင်လော့မေ့သည် စကားပြောရန် ရုန်းကန်နေရပြီး သူမအသံကို မကြားနိုင်တော့ပေ၊ သူမ စကားမပြောနိုင်တော့ဘဲ ဆွံ့အသွားသကဲ့သို့ပင်။ ပုံမှန် တစ္ဆေကဲ့သို့သော အသံသည် ယခုအခါ ပျောက်ကွယ်သွားပြီ။

"လော့စုယိသာ သေပြီဆိုရင် သူ့ကို အခုတူးထုတ်တာက လူတိုင်းကို အန္တရာယ်ဖြစ်စေလိမ့်မယ်။ မင်း အရမ်း စိတ်မရှည်ဘူး။ မင်း စိတ်ငြိမ်အောင် ထားတာ အကောင်းဆုံးပဲ။"

စုန့်ရန်ကလည်း အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က သူမကို ခြောက်လှန့်ရုံသက်သက်သာ ဖြစ်ပြီး သူ့အာဏာကို ပြသနေကြောင်း သူမြင်နိုင်သည်။

ဒီလို အရေးကြီးတဲ့ အခိုက်အတန့်မှာ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးအနေနဲ့ ယန်ကျန့်က လူတိုင်းကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းနှင့် သဘောထားကို ပြသရန် လိုအပ်သည်။ မနာခံသူများကို သတ်ပစ် သို့မဟုတ် ဆုံးမရမည်၊ သို့မဟုတ်ပါက အဖွဲ့သည် ပရမ်းပတာ ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။

အခြေအနေ၏ ကြီးလေးမှုကို ဘယ်သူမှ နားလည်ပုံမရပေ။

လင်လော့မေ့က ယန်ကျန့်၏ လက်မောင်းကို ဆုပ်ကိုင်ပြီး ဖယ်ရှားရန် ကြိုးစားသော်လည်း အချည်းနှီးသာ မျက်နှာနီရဲလာပြီး အားမရှိပေ။ ရုန်းကန်ပြီးနောက် သူမ တဖြည်းဖြည်း တည်ငြိမ်လာသည်။

"လော့စုယိ အသက်ရှင်သလား သေလားဆိုတာ စစ်ဆေး၊ ပြီးတော့ သူ့ကို ကယ်တင်နိုင်မလား ကြည့်လိုက်။"

ယန်ကျန့်က အချက်ပြလိုက်သည်။

သူက လင်လော့မေ့ကို ကိုင်ထားဆဲဖြစ်ပြီး သူမကို လွှတ်ပေးရန် ဆန္ဒမရှိသေးပေ။

စုန့်ရန်က အများကြီးမပြောဘဲ ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ချကာ သင်္ချိုင်းမြေထဲက ထိုးထွက်နေသော လူသေမျက်နှာကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။

သူက အနည်းငယ် အယူသည်းပြီး အလောင်းကို မထိဝံ့ပေ၊ လော့စုယိ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းက တစ္ဆေက ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်မှာကို ကြောက်သောကြောင့် သူ့ရွှေရောင်တုတ်ဖြင့် အနည်းငယ် ထိုးကြည့်လိုက်သည်။

လော့စုယိ၏ မျက်လုံးများမှာ မှိတ်ထားပြီး သူ့မျက်နှာသွင်ပြင်မှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းကာ ရက်ပေါင်းများစွာ ထားခဲ့သော အလောင်းကောင်တစ်လောင်းကဲ့သို့ အသက်ဝင်မှု ကင်းမဲ့နေပြီး ဘယ်လိုပဲ ထိုးနှက်ပါစေ လှုပ်ရှားမှု လက္ခဏာ မပြပေ။

သူ့မျက်ခွံကို လှန်ဖွင့်လိုက်သည်။

စုန့်ရန်၏ မျက်လုံးများ မှေးသွားပြီး ရှင်းပြမရနိုင်သော အေးစက်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

လော့စုယိ၏ မျက်ခွံများတွင် မျက်လုံးများ မရှိတော့ဘဲ ထူထဲသော အနံ့ဆိုးထွက်နေသော သင်္ချိုင်းမြေများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သူ့ပါးစပ်ကို ဟလိုက်သောအခါ အလားတူ ဖြစ်စဉ်ပင် ရှိနေသည်— သင်္ချိုင်းမြေသည် သူ့ပါးစပ်ကို ပြည့်ကျပ်နေပြီး သူ့တစ်ကိုယ်လုံးသည် ရှေးဟောင်းသင်္ချိုင်းနှင့် ပေါင်းစပ်သွားပုံရသည်။ သင်္ချိုင်းမြေသည် သူ့ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါများ၊ ကလီစာများနှင့် အသားများအပါအဝင် သူ့တစ်ကိုယ်လုံးကို စိမ့်ဝင်နေသည်။

လော့စုယိ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ မပျက်စီးဘဲ ကျန်ရှိနေနိုင်သော်လည်း တကယ်တမ်း သူ့ပိုင်ဆိုင်မှုမှာ အနည်းငယ်သာ ကျန်တော့သည်။

သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိ...

သူ သေပြီ။

ကယ်တင်နိုင်ခြေ လုံးဝမရှိတော့အောင် သေဆုံးသွားပြီ။

"အသုံးမဝင်တော့ဘူး။ သူသေပြီ။ ဒီရှေးဟောင်းသင်္ချိုင်းနဲ့ သူက လက်တွေ့မှာ ပေါင်းစပ်သွားပြီ။ သူ့ပါးစပ်၊ သူ့မျက်လုံးတွေက သင်္ချိုင်းမြေတွေနဲ့ ပြည့်နေတယ်၊ ဖြစ်နိုင်တာက သူ့ဦးနှောက်လည်းပဲ။ သူက တစ္ဆေဆရာတစ်ယောက် ဖြစ်ပေမဲ့ နောက်ဆုံးတော့ သူက လူသားတစ်ယောက်ပဲလေ။ ဒီလို ပျက်စီးမှုကို ရှင်သန်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ခေါင်းဆောင်ယန်၊ လက်လျှော့လိုက်ပါ။"

စုန့်ရန်က ခေါင်းခါရင်း ဝမ်းနည်းကြောင်း ဖော်ပြလိုက်သည်။

"ငါ သိပြီ။"

ယန်ကျန့်က တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်၊ သူ့မျက်လုံးများ တုန်ခါသွားပြီး အခြေအနေကို ချက်ချင်း နားလည်သွားသည်။

ဒါက 'တစ္ဆေနယ်မြေ' ဖြစ်ပြီး သက်ရှိလူတစ်ယောက်ကို မြှုပ်နှံခြင်းသည် မြေကြီးဖြင့် ဖုံးအုပ်ရုံသက်သက် မဟုတ်ပေ။ အဲ့ဒီအစား လူနှင့် သင်္ချိုင်းမြေသည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ထပ်တူကျသွားသည်။ အဆုံးတွင် လူသည် ဘိလပ်မြေနှင့် သဲကဲ့သို့ မြေဆီလွှာနှင့် ပြီးပြည့်စုံစွာ ရောနှောသွားသည်။

ယန်ကျန့်သည် ဒီလို စွမ်းရည်များကို အရင်က စူးစမ်းရှာဖွေဖူးပြီးဖြစ်သောကြောင့် အံ့ဩစရာမရှိပေ။

တစ္ဆေဆရာတစ်ယောက်ကို ဒီလိုသတ်ရုံနဲ့ မလုံလောက်ပေ။ လော့စုယိ၏ သေဆုံးမှုသည် သူ့ခန္ဓာကိုယ် ရွှံ့များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသောကြောင့် လုံးဝမဟုတ်ဘဲ သင်္ချိုင်းမြေက သူ့ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းက တစ္ဆေကို ဖိနှိပ်လိုက်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

သဘာဝလွန်စွမ်းအား၏ ထိန်းသိမ်းမှုမရှိဘဲ သူ၏သေဆုံးခြင်းသည် မလွှဲမရှောင်သာပင်။

"သင်္ချိုင်းမြေကို ပြန်ဖြည့်လိုက်။ လော့စုယိအတွက် ကယ်ဆယ်ရေးအစီအစဉ်ကို စွန့်လွှတ်ပြီး အမှတ် ၇၈ သင်္ချိုင်းသို့ သတင်းစကား ပို့ဆောင်ရန် ပြင်ဆင်။"

ယန်ကျန့်က အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်ပြီးနောက် သူ့လက်ကောက်ဝတ်ကို တစ်ချက်လှုပ်ကာ လင်လော့မေ့ကို ဘေးသို့ ပစ်ချလိုက်သည်။

"မင်းနဲ့ လော့စုယိရဲ့ ဆက်ဆံရေး အရင်က ဘယ်လောက်ကောင်းခဲ့လဲဆိုတာ ငါဂရုမစိုက်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အခု မင်း လက်တွေ့ကို လက်ခံတတ်ဖို့ သင်ယူရမယ်။ သူသေပြီ။ မင်းသာ သူ့ကို တူးထုတ်ဖို့ အတင်းအကျပ်တောင်းဆိုရင် ငါ သက်ညှာမှာ မဟုတ်ဘူး။ နောက်ဆုံးတော့ တခြားသူတွေက အသက်ရှင်နေဖို့ လိုသေးတယ်။"

သူ့စကားများ ကြမ်းတမ်းသော်လည်း သူ စိတ်ခံစားမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခုကို မထိန်းနိုင်ဖြစ်သွားသည်။

လော့စုယိ၊ လင်လော့မေ့နှင့် အခြားတစ်ယောက်တို့ သုံးဦးသား ကောင်းမွန်စွာ နေထိုင်ခဲ့ကြပြီး တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် အပြန်အလှန် ပံ့ပိုးကူညီခဲ့ကြသည်။

နောက်တစ်ကြိမ် တွေ့ဆုံသောအခါ လင်လော့မေ့ တစ်ယောက်တည်းသာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်မည်ဟု ဘယ်သူက ထင်ထားမည်နည်း။

ဘာမှ လုပ်လို့မရတော့ပေ၊ တစ္ဆေဆရာများ၏ လောကက ဒီလိုပဲ။

သူ အရင်က သိခဲ့သော တစ္ဆေနိုင်သူများ၊ အများစု သေဆုံးနှင့်ပြီ မဟုတ်လား။

လင်လော့မေ့သည် ရွှံ့မြေပေါ်သို့ လဲကျသွားပြီး မထဘဲ အဲ့ဒီအစား လော့စုယိကို ပြန်မြှုပ်နှံထားသော ရှေးဟောင်းသင်္ချိုင်းကို ဗလာကျင်းစွာ စိုက်ကြည့်နေသည်၊ ငိုချင်ပုံရသော်လည်း သူမ ဘာကြောင့် ဘာအမူအရာမှ မရှိသလဲဆိုတာ မသိပေ၊ သူမ ငိုတော့ ငိုနိုင်တော့ပုံမရပေ။

သူမလည်း တစ္ဆေများကြောင့် အလွန်အမင်း တိုက်စားခံခဲ့ရပြီး သူမ၏ စိတ်ခံစားချက်များလည်း သက်ရောက်မှုရှိခဲ့သည်။

သူမက ငိုနိုင်စွမ်း သို့မဟုတ် စိတ်ခံစားချက်များကို ဖော်ပြနိုင်စွမ်း ဆုံးရှုံးသွားခဲ့သည်။

"ခေါင်းဆောင်ယန်၊ ပြီးပါပြီ။"

သဘာဝလွန်ဖိုရမ်မှ အခြားအဖွဲ့ဝင်များ တုန်လှုပ်စွာဖြင့် သင်္ချိုင်းမြေများကို လက်တစ်ဆုပ်စာ ပြန်တွန်းထည့်ကာ လော့စုယိကို တစ်ဖန် ပြန်မြှုပ်နှံလိုက်ကြသည်။

"ဒင်၊ ဒင်-ဒင်။"

သို့သော် အဝေးက မြှုပ်နှံရာကုန်းများကြားတွင် သင်္ချိုင်းကျောက်တိုင်များပေါ်မှ ခေါက်သံသည် နောက်ထပ် ထိုးနှက်ချက်အနည်းငယ်အပြီးတွင် မမျှော်လင့်ဘဲ ရပ်တန့်သွားသည်၊ တစ်နေရာရာတွင်၊ ရှေးဟောင်းသင်္ချိုင်းတစ်ခု၏ သင်္ချိုင်းကျောက်တိုင်ပေါ်တွင် တစ္ဆေတစ်ကောင်က တစ်စုံတစ်ယောက်၏ နာမည်ကို ထွင်းထုပြီးသွားသကဲ့သို့ပင်။

"အသံ ရပ်သွားပြီလား။"

လော့စုယိကို တူးဖော်ခြင်းက အနည်းငယ် ကြန့်ကြာမှုများ ဖြစ်စေခဲ့သည်။

တစ္ဆေ၏ သတ်ဖြတ်ပုံစံ အဆုံးသတ်သွားသည်။

တစ်ခဏအတွင်း လူတိုင်း သူတို့ တစ်ကိုယ်လုံးကို လွှမ်းခြုံနေသော ရှင်းပြမရနိုင်သော အေးစက်မှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူတို့၏ နှလုံးများ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကျုံ့သွားသည်။

မကြာမီ နောက်တစ်ယောက် သေဆုံးတော့မည်။

လော့စုယိကဲ့သို့ပင် တစ္ဆေက သင်္ချိုင်းမြေတွင် မြှုပ်နှံပြီး ကယ်တင်မရနိုင်တော့ပေ။

"ရှေ့ဆက်သွား၊ အဲ့ဒီအသံကို လျစ်လျူရှုထား။"

ယန်ကျန့်၏ မျက်နှာ တင်းမာနေသည်။ ဘယ်သူ သေရမည်ဖြစ်စေ သူ လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားကာ ရှေ့သို့ ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် လှမ်းလိုက်သည်။

စုန့်ရန်က တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက် ယန်ကျန့်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို လျင်မြန်စွာ နားလည်သွားသည်။

ဒီသတ်ဖြတ်နည်းက အဆုံးသတ်သွားပြီ၊ ဒါက တစ်ယောက်ယောက် သေဆုံးခြင်းက သေချာနေပြီဟု ဆိုလိုသည်။ ဒီမှာ ရလဒ်ကို စောင့်နေခြင်းက အသုံးမဝင်ပေ၊ တစ္ဆေက နောက်ထပ် နာမည်တစ်ခု မထွင်းထုခင်မှာ လက်ထဲက တာဝန်ကို အပြီးသတ်ရန် အလျင်စလိုလုပ်တာက ပိုကောင်းသည်။

"အားလုံး လိုက်မှီအောင် လိုက်ခဲ့ကြ၊ နောက်ကျမကျန်ခဲ့တာ အကောင်းဆုံးပဲ။ သတိရ၊ လမ်းမှာ ဘယ်သူ့နာမည်မှ မခေါ်နဲ့၊ နာမည်ပြောင်တွေတောင် ရှောင်တာ အကောင်းဆုံးပဲ၊ တစ္ဆေတွေက နာမည်ပြောင်တစ်ခုတည်းနဲ့ သတ်နိုင်မလား ငါမသိဘူး။"

စုန့်ရန်က အခြားသူများကို သတိပေးလိုက်သည်။

နောက်ထပ် လူမိုက်တစ်ယောက် မပေါ်ပေါက်လာစေရန်ပင်။

နောက်ဆုံးတော့ လူပိုများလေ၊ လူမိုက်များ ပေါ်ပေါက်နိုင်ခြေ ပိုများလေပင်။

အခြားသူများမှာ မတုံ့ဆိုင်းဝံ့ဘဲ အမီလိုက်ရန် အလျင်စလိုလုပ်ကြသည်။

သို့သော် လင်လော့မေ့က မလှုပ်ရှားပေ၊ သူမက လော့စုယိကို မြှုပ်နှံထားသော ရှေးဟောင်းသင်္ချိုင်းကို ဗလာကျင်းစွာ ကြည့်ရင်း ထိုင်နေဆဲပင်။

"ခေါင်းဆောင်ယန်၊ သူမကရော။"

စုန့်ရန်က စုံစမ်းမေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဂရုမစိုက်နိုင်ဘူး၊ သူ လိုက်ချင်ရင် သဘာဝအတိုင်း လိုက်လာမှာပဲ။ လော့စုယိရဲ့ သေဆုံးမှုက သူမအတွက် အရမ်းကြီးမားတဲ့ ထိုးနှက်ချက်ဖြစ်ခဲ့တယ်။ သူမကို ဒီမှာနေခွင့်ပေးလိုက်၊ မကြာခင်မှာ သူမ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာပြီး အမီလိုက်လာလိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်တယ်။ ငါတို့အားလုံးက အရွယ်ရောက်ပြီးသားတွေ၊ ငါတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ရွေးချယ်မှုတွေအတွက် တာဝန်ယူရမယ်။ ဘယ်သူမှ သူမ အညစ်အကြေးကို သုတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး၊ ဒီမှာနေတာက ရှေ့ဆက်သွားတာထက် တကယ်တော့ ပိုလုံခြုံနိုင်တယ်။"

ယန်ကျန့်က တစ်ချက်လှမ်းကြည့်ပြီး လင်လော့မေ့ နောက်ကျကျန်ခဲ့ခြင်းအတွက် မရပ်တန့်ပေ။

ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးအနေဖြင့် သူ ဆုံးဖြတ်ချက်များ ချမှတ်ရမည်။

အဖွဲ့ထဲက တစ်ယောက်ယောက်က ခြေဆွဲနေလျှင် လူတိုင်း သူတို့၏ တိုးတက်မှုကို တစ်ယောက်အတွက် ရပ်တန့်ထားရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

ဒီလိုနည်းနဲ့ အဖွဲ့တစ်ခုလုံး ပျက်စီးသွားနိုင်သည်။

ထို့ကြောင့် အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းမှာ ခြေဆွဲသူကို ဖယ်ရှားပစ်ရန်ပင်။

ရက်စက်သော်လည်း ဒါက လောကကြီးက အဖွဲ့တိုင်း၊ ဘယ်အမျိုးအစားပဲဖြစ်ဖြစ် လည်ပတ်ပုံပင်။

ကုမ္ပဏီတစ်ခု၏ အရောင်းအဖွဲ့ကဲ့သို့ပင်၊ စွမ်းဆောင်ရည်ညံ့ဖျင်းသော အရောင်းဝန်ထမ်းများကိုလည်း ထုတ်ပယ်သည်၊ ဒါက တူညီသော နိယာမပင်။

တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ ယန်ကျန့်က အခြားသူများကို ဦးဆောင်ပြီး ရှေ့ဆက်သွားသည်။

သင်္ချိုင်းကျောက်တိုင်များပေါ်မှ ခေါက်သံသည် ယခုအခါ စက္ကန့်ပေါင်းများစွာ ရပ်တန့်နေခဲ့သည်။

သို့သော် အဖွဲ့ထဲက ဘယ်သူမှ မသေဆုံးခဲ့ပေ။

လျိုရှင်းယွဲ့နှင့် သူမ၏ ညီ ရှောင်ဟောင် နှစ်ဦးစလုံး ဘေးကင်းလုံခြုံနေပြီး သဘာဝလွန်ဖိုရမ်မှ အဖွဲ့ဝင်များလည်း အတူတူပင်။

ယန်ကျန့်၊ စုန့်ရန်နှင့် လီယောင်တို့လည်း တစ္ဆေ၏ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို မခံခဲ့ရပေ။

"ကြည့်ရတာ ငါတို့ ကံကောင်းတယ်၊ သေဆုံးသွားတဲ့သူက ငါတို့ထဲက မဟုတ်ဘူး။"

စုန့်ရန်က သက်ပြင်းချရင်း ပြောလိုက်သည်။

"အရမ်း စောပြီး မပျော်နဲ့၊ တစ္ဆေက တိုက်ခိုက်တာကို ရပ်မှာမဟုတ်ဘူး။"

ယန်ကျန့်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ တည်ငြိမ်သော်လည်း သူ သတိပေးလိုက်သည်။

သူ စကားမဆုံးခင်မှာပင် သက်သေပြသကဲ့သို့ ယခင်က ပျောက်ကွယ်သွားသော ခေါက်သံသည် တစ်ဖန် ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။

ဒီတစ်ကြိမ်တွင် ၎င်းသည် နောက်ကွယ်မှ လာသည်။

အလွန်နီးကပ်သည်။

ရှေးဟောင်းသင်္ချိုင်း ငါးခု သို့မဟုတ် ခြောက်ခုကျော်လွန်ရုံမျှသာ ရှိပုံရသည်။

ဒင်၊ ဒင်-ဒင်။

သင်္ချိုင်းကျောက်တိုင်များပေါ်မှ ခေါက်သံသည် တစ်ခုပြီးတစ်ခု လာသည်၊ စည်းချက်တွင် တည်ငြိမ်ပြီး ပုံစံတွင် မပြောင်းမလဲပင်။

အသံသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းခြင်း သို့မဟုတ် ထူးဆန်းခြင်းမရှိပေ။

သို့သော် လူများ၏ နားထဲသို့ ရောက်ရှိသောအခါ ၎င်းသည် ထူးကဲစွာ ကျောချမ်းဖွယ်ကောင်းသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

နောက်ထပ် တစ္ဆေတစ်ကောင် နာမည်တစ်ခုကို ထွင်းထုနေသည်။

ဒါဆိုရင် ဒီအချိန်မှာ ဘယ်ကံမကောင်းတဲ့ ဝိညာဉ်က ဒီမှာ သေဆုံးရမှာလဲ။