← Chapters

အဘွားကြီးလျို ပေါ်လာခြင်း

Vol. 53 Ch. 788

အဘွားကြီးလျို ပေါ်လာခြင်း

Vol. 53 Ch. 788

လော့စုယိ မြှုပ်နှံထားသော ရှေးဟောင်းသင်္ချိုင်းကို သူတို့ ဖြတ်ကျော်ခဲ့ကြသည်။

ယန်ကျန့်နှင့် သူ့အဖော်များသည် ရှေ့ဆက်သွားကာ အမှတ် ၇၈ သင်္ချိုင်းသို့ ဦးတည်နေကြသည်။

သို့သော် သူတို့ သိပ်မဝေးသေးခင်မှာပင် မှောင်မိုက် တိတ်ဆိတ်နေသော သင်္ချိုင်းထဲတွင် ခေါက်သံအသစ်တစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။ အသံသည်လည်း အလွန်နီးကပ်ပြီး သူတို့နောက်မှ မလှမ်းမကမ်း၊ ရှေးဟောင်းသင်္ချိုင်း ငါးခု သို့မဟုတ် ခြောက်ခုခန့် အကွာတွင်သာ ရှိသည်။

ထိုအသံ ပေါ်ပေါက်လာသည်။

ယန်ကျန့်၏ ခြေလှမ်းများ ရှင်းပြမရနိုင်အောင် ရပ်တန့်သွားသည်။

သူ ရပ်တန့်လိုက်ခြင်းမှာ ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် မဟုတ်သလို ထိတ်လန့်မှုကြောင့်လည်း မဟုတ်ပေ။

သူ့ခေါင်းကို အနည်းငယ် လှည့်၍ နောက်ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။

ယန်ကျန့်၏ အေးစက်သော မျက်နှာတွင် တစ္ဆေမျက်လုံးတစ်လုံးက ထူးဆန်းသော အနီရောင်အလင်းကို ထုတ်လွှတ်နေပြီး သူ့တစ်ကိုယ်လုံးသည် ရှင်းပြမရနိုင်သော ကြမ်းတမ်းမှုတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

ခေါက်သံသည် ဒီလောက်နီးကပ်သော အကွာအဝေးမှ စတင်ခဲ့သည်။

'တစ္ဆေအရိပ်' က နာမည်များ ထွင်းထုသည့် အရှိန်မှာ မမြန်ပေ။

ဒါက သူသာ လှည့်ပြန်ပြီး ပြေးသွားလျှင် ထိုတစ္ဆေကို ရှာတွေ့နိုင်ခြေ မြင့်မားသည်ဟု ဆိုလိုသည်။

သူ ရှာတွေ့သရွေ့ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်စွမ်းရည်များဖြင့် တစ္ဆေကို မဖိနှိပ်နိုင်၊ မကိုင်တွယ်နိုင်ဟု သေချာပေါက် မပြောနိုင်ဘဲ ဒီကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ခေါက်သံကို ထာဝရ ရပ်တန့်သွားစေနိုင်သည်။

သို့သော် ဒါက စွန့်စားရသည်။

လှည့်ပြန်ပြီးနောက် တစ္ဆေက ထပ်မံ ပျောက်ကွယ်သွားလျှင် သို့မဟုတ် တစ္ဆေကို ဖိနှိပ်သည့် လုပ်ငန်းစဉ်က ချောချောမွေ့မွေ့ မဖြစ်ခဲ့လျှင်...

ဒါက သူ အချည်းနှီး အားထုတ်ရုံသာမက အချိန်ဖြုန်းပြီး တစ္ဆေ၏ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံရမည့် ကြီးမားသော အန္တရာယ်ကိုလည်း ထမ်းဆောင်ရမည်ဟု ဆိုလိုသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သတင်းစကား ပို့ဆောင်ခြင်း တာဝန်သည်လည်း သက်ရောက်မှုရှိမည်ဖြစ်သည်။

ဒါက ရွေးချယ်စရာများစွာရှိသော မေးခွန်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး လူခွဲရန် ဖြစ်နိုင်ခြေမရှိပေ။

သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်များတွင် လူခွဲခြင်းသည် အမိုက်မဲဆုံး အပြုအမူဖြစ်သည်၊ အကြောင်းမှာ တစ္ဆေတစ်ကောင်က အဖွဲ့ဖော်တစ်ဦးကို တိုက်ခိုက်လျှင် အနည်းဆုံးတော့ အခြားသူများက ထိုအဖွဲ့ဖော်၏ သေဆုံးမှုမှတစ်ဆင့် တစ္ဆေ၏ သတ်ဖြတ်ပုံစံကို ကောက်ချက်ချနိုင်ပြီး တန်ပြန်ရန် နည်းဗျူဟာများပင် စဉ်းစားနိုင်သည်။ သို့သော် သူတို့သာ လူခွဲလိုက်လျှင် ထိုသေဆုံးမှုသည် အဓိပ္ပာယ်မဲ့သွားလိမ့်မည်။

"ငါတို့ တစ္ဆေကို အရင် ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းသင့်လား။"

စုန့်ရန်က ယန်ကျန့်၏ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်ကို သတိပြုမိပြီး သူ ချက်ချင်း ယန်ကျန့်၏ စဉ်းစားမှုကို နားလည်သွားသည်။

သူတို့သာ သတင်းစကား ပို့ဆောင်ခြင်းမပြုမီ တစ္ဆေကို အရင် ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းခဲ့လျှင် ဒါက အမှန်တကယ် ပို၍ ဘေးကင်းလိမ့်မည်။

သူသာ တူညီသော အခြေအနေတွင် ရှိခဲ့လျှင် သူ စဉ်းစားပေလိမ့်မည်။

နောက်ဆုံးတော့ တစ္ဆေ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် စောင့်ကြည့်ရင်း သတင်းစကား ပို့ဆောင်ခြင်းကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ဆောင်ရမည့် တန်ဖိုးက အလွန်ကြီးမားသည်။

လီယောင်က ယန်ကျန့်ကို ဘာကြောင့် ရပ်တန့်သွားသလဲဟု မေးတော့မည်ဖြစ်သော်လည်း စုန့်ရန် ပြောသည်ကို ကြားပြီးနောက် သူလည်း ထိုအချိန်တွင် ယန်ကျန့်၏ အတွေးများကို လျင်မြန်စွာ သဘောပေါက်သွားသည်။

သူ မသက်မသာ ခံစားရသော်လည်း သူ့ကိုယ်သူ ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

ယန်ကျန့်သာ တစ္ဆေကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် နောက်ပြန်လှည့်ခဲ့လျှင် သူ တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ လိုက်ပါမည်ဖြစ်သည်။

သူတို့ သုံးယောက် အတူတကွ ဆိုလျှင် စာတိုက်အတွင်းက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တစ္ဆေကိုပင် တွန်းလှန်နိုင်ခဲ့သည်။ ဒီမှာရှိတဲ့ တစ္ဆေကိုလည်း ဖိနှိပ်နိုင်လောက်သည်။

"ငါတို့ ခြောက်ဆယ်ဂဏန်းက သင်္ချိုင်းကျောက်တိုင်တွေဆီ ရောက်နှင့်နေပြီ။ နည်းနည်း ဆက်သွားရင် အမှတ် ၇၈ သင်္ချိုင်းကို ရှာတွေ့နိုင်ခြေများတယ်။ အခု တစ္ဆေကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းဖို့ နောက်ပြန်လှည့်ရင်... အချိန်အရမ်းကုန်လွန်းတယ်။"

ယန်ကျန့်၏ တစ္ဆေမျက်လုံးသည် ကပ်လျက် ရှေးဟောင်းသင်္ချိုင်းများပေါ်က သင်္ချိုင်း ကျောက်တိုင်များကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်၊ သူ့အကြည့်များ တုန်ခါနေသည်။ သူ စဉ်းစားရာတွင် အချိန်အကြာကြီး မတုံ့ဆိုင်းခဲ့ပေ၊ အကြောင်းမှာ အခြေအနေက သံသယများစွာအတွက် ခွင့်မပြုသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"လျစ်လျူရှုထား၊ သတင်းစကားကို အရင်ပို့။"

နောက်ဆုံးတွင် သူက တစ္ဆေကို အရင် ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းမည့် အတွေးကို စွန့်လွှတ်လိုက်သည်။

ဒါက ယန်ကျန့်က တစ္ဆေ၏ သတ်ဖြတ်မှုများ ဆက်လက်ဖြစ်ပွားမည့် အန္တရာယ်ကို ယူရမည်ဟု ဆိုလိုသည်။

သူ စိတ်ပိုင်းဖြတ်လိုက်သည်။

ယန်ကျန့်၏ ခြေလှမ်းများ ရုတ်တရက် မြန်ဆန်လာပြီး သူ ရှေ့သို့ ပြေးထွက်သွားသည်၊ သူ့နောက်မှ မလှမ်းမကမ်းရှိ ခေါက်သံကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုထားသည်။

စုန့်ရန်၏ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသော်လည်း သူ တိတ်ဆိတ်နေသည်။

ယန်ကျန့်က ရွေးချယ်မှုတစ်ခု ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး သူ ဆန့်ကျင်စရာ ဘာမှမရှိပေ။ ဒီလို အခြေအနေမျိုးမှာ ဘယ်သူမှ သူတို့ရဲ့ ရွေးချယ်မှုက မှန်ကန်တယ်လို့ အာမမခံနိုင်ဘူး။ သူတို့သာ တစ္ဆေကို ရင်ဆိုင်ရန် လှည့်သွားပြီး တစ်ခုခု လွဲချော်သွားလျှင် သို့မဟုတ် လူပိုများများ သေသွားလျှင် အခြေအနေက ပိုဆိုးသွားနိုင်သည်။

"သူက သတင်းစကားကို အရင်ပို့ဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့တာက ယန်ကျန့်က တစ္ဆေရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ကိုင်တွယ်နိုင်မယ်လို့ ယုံကြည်မှုရှိလို့လား။ လော့စုယိရဲ့ သေဆုံးမှုက အရမ်း ရုတ်တရက်ဆန်ပေမဲ့ ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုနဲ့ဆိုရင် ခုခံကာကွယ်ဖို့ မဖြစ်နိုင်တာတော့ မဟုတ်ဘူး။"

စုန့်ရန်က တိတ်တဆိတ် သူ့ကိုယ်သူ တွေးလိုက်သည်။

သူတို့ ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် အခြားသူများမှာ စကားမပြောကြပေ။ သူတို့က ယန်ကျန့်နောက်သို့ လိုက်ပါကာ ရှေ့သို့ ပြေးရန် သူတို့ကိုယ်သူတို့ အားတင်းလိုက်ရုံသာ။

သူတို့မှာ ရွေးချယ်စရာ မရှိပေ။ နေရာမှာ နေခြင်းကလည်း တစ္ဆေက သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံရနိုင်သည်၊ ယန်ကျန့်နောက်သို့ လိုက်ခြင်းကမူ သူက သူ့ကိစ္စကို ကိုင်တွယ်ပြီး ထွက်ခွာသွားသည်နှင့် သူတို့ကိုလည်း ဒီတစ္ဆေခြောက်သော နေရာမှ ခေါ်ဆောင်သွားနိုင်သည်ဟု ဆိုလိုနိုင်သည်။

ဒါကြောင့် ရှေ့တွင် အန္တရာယ်ရှိမှန်း ကောင်းကောင်းသိသော်လည်း သဘာဝလွန်ဖိုရမ်မှ အဖွဲ့ဝင်များသည် လင်လော့မေ့နှင့်အတူ လော့စုယိ၏ သင်္ချိုင်းတွင် ကင်းစောင့်ရန် နောက်ကျန်နေမည့်အစား ယန်ကျန့်နောက်သို့ လိုက်ပါရန် ဆန္ဒရှိကြသည်။

အကြောင်းမှာ ဘယ်သူမှ ဒီကျိန်စာသင့်တဲ့ နေရာမှာ သေချင်စိတ် မရှိသောကြောင့်ပင်။

"ခြောက်ဆယ့်ကိုး... ခုနစ်ဆယ့်နှစ်..."

ယန်ကျန့် ပြေးနေစဉ်တွင် သူ့မငြိမ်မသက်ဖြစ်နေသော တစ္ဆေမျက်လုံးသည် ရှေးဟောင်းသင်္ချိုင်း တစ်ခုချင်းစီ၏ သင်္ချိုင်းကျောက်တိုင်များကို စူးစမ်းကြည့်ရှုနေသည်၊ ကျောက်တိုင်များ၏ ထောင့်များပေါ်က နံပါတ်များက အဆက်မပြတ် ပြောင်းလဲနေပြီး သူက အမှတ် ၇၈ သင်္ချိုင်းနှင့် အလွန်နီးကပ်နေပြီဖြစ်ကြောင်း အချက်ပြနေသည်။

ငါတို့ စာပို့ရမယ့် သင်္ချိုင်းကျောက်တိုင်က အနီးအနားမှာပဲ။

ခုနစ်ဆယ့်ငါး

ယန်ကျန့်၏ မျက်ခွံများ လှုပ်သွားသည်၊ သူက ကျိုးပဲ့နေသော သင်္ချိုင်းကျောက်တိုင်တစ်ခု၏ ထောင့်တွင် ထွင်းထုထားသော ရှေးဟောင်း အမှတ်အသားတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသည်။

ရုတ်တရက် သူ သူ့ခြေလှမ်းများကို တစ်ဖန် ရပ်တန့်လိုက်သည်၊ အကြောင်းမှာ သူ ရှေ့သို့ ခြေလှမ်းတစ်ဒါဇင်ခန့် ဆက်ပြေးသွားသောအခါ သင်္ချိုင်းကျောက်တိုင်ပေါ်က နံပါတ်သည် ရှစ်ဆယ်သို့ ခုန်တက်သွားသောကြောင့်ပင်။

ကျော်သွားပြီ။

သို့သော် လမ်းတစ်လျှောက်တွင် အမှတ် ခုနစ်ဆယ့်ရှစ် သင်္ချိုင်းကျောက်တိုင်ကို မမြင်ခဲ့ရပေ။

"ဒါက ဒီအနီးအနားမှာပဲ၊ သေချာရှာဖွေကြ၊ ငါတို့ အခု ခုနစ်ဆယ့်ရှစ်ခုမြောက် သင်္ချိုင်းနေရာနားမှာ ရောက်နေပြီ၊ သင်္ချိုင်းကျောက်တိုင်ပေါ်က အဲ့ဒီ ရင်းနှီးတဲ့ အမှတ်အသားကို ရှာ၊ တွေ့တာနဲ့ ငါတို့ တာဝန်ပြီးမြောက်ပြီ၊ ပြီးရင် ငါတို့ ဒီနေရာကနေ ထွက်သွားလို့ရပြီ။"

ယန်ကျန့်က အသံနက်ဖြင့် ပြောရင်း တာဝန်ပေးအပ်ခဲ့သော သူ့လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များကို မျှော်လင့်ချက် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေးလိုက်သည်။

ဒီစကားကို ကြားတော့ အခြားသူများမှာ ချက်ချင်းပင် သူတို့ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြောက်ရွံ့မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် စူးစမ်းလေ့လာကြသည်။

သူတို့ ကြောက်နေသော်လည်း မျှော်လင့်ချက်မဲ့မှုကြောင့် သူတို့ သတ္တိမွေးကာ သင်္ချိုင်းကျောက်တိုင် တစ်ခုချင်းစီသို့ သွားရောက်ပြီး ၎င်းပေါ်က စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ် နံပါတ်များကို စစ်ဆေးဝံ့ကြသည်၊ အကြောင်းမှာ သူတို့အားလုံးက ယန်ကျန့် တာဝန်ကို အမြန်ဆုံး ပြီးမြောက်စေလိုသော ဆန္ဒ ပြင်းပြနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ခုနက ကြားခဲ့ရသော ခေါက်သံသည် တစ်ဖန် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်— လော့စုယိ တိုက်ခိုက်ခံရပြီးနောက် ဒုတိယအကြိမ်ပင်တည်း။

'တစ္ဆေအရိပ်' သည် လူတစ်ယောက်၏ နာမည်ကို ထွင်းထုပြီးသွားပြီ။

သို့သော် ထိုလူမှာ ဘယ်သူဖြစ်နိုင်မည်နည်း။

ထိုတစ်ခဏအတွင်း လူတိုင်း တောင့်ခဲသွားကြပြီး သူတို့ အသက်ရှူခြင်း ရပ်တန့်သွားသည်။

ယန်ကျန့်၊ စုန့်ရန်နှင့် လီယောင်တို့သည် အလိုလို အတူတကွ စုရုံးလိုက်ကြသည်။

သူတို့ထဲက တစ်ယောက်ယောက် တိုက်ခိုက်ခံရပြီး မြေဆီလွှာထဲသို့ ဆွဲသွင်းခံရလျှင် ကျန်နှစ်ယောက်က တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ ကြားဝင်ပြီး တစ္ဆေ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို တားဆီးလိမ့်မည်။

လျိုယွမ်၏ ကလေးများဖြစ်သော လျိုရှင်းယွဲ့နှင့် ရှောင်ဟောင်တို့သည် တစ်ယောက်လက်တစ်ယောက် တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဆုပ်ကိုင်ထားကြပြီး သူတို့ မျက်လုံးများမှာ ကြောက်ရွံ့မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေကာ ယန်ကျန့်၏ အဖွဲ့ဘက်သို့ ကြည့်နေကြသည်။

သူတို့သာ တိုက်ခိုက်ခံရသူများ ဖြစ်ခဲ့လျှင် သူတို့ ချက်ချင်း အကူအညီတောင်း အော်ဟစ်ကြမည် ဖြစ်သည်။

ဒါက အသုံးဝင်မည် မဝင်မည်ကို သူတို့ မသိသော်လည်း အနည်းဆုံးတော့ သူတို့ ကြိုးစားရမည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် ကြောက်လန့်တကြား အော်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဒါက သဘာဝလွန်ဖိုရမ်မှ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူ့အောက်က မြေကြီး ရုတ်တရက် ပျော့ကျသွားကာ သူ မြေဆီလွှာထဲသို့ နက်ရှိုင်းစွာ နစ်မြုပ်သွားသည်၊ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ခါးအထိ မြှုပ်နှံခံလိုက်ရပြီး နစ်မြုပ်မှုမှာ အလွန်အမင်း လျင်မြန်နေသည်။

စက္ကန့်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် မြေဆီလွှာသည် သူ့ရင်ဘတ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

သူ အစွမ်းကုန် ရုန်းကန်သော်လည်း အချည်းနှီးသာ။

မြေဆီလွှာအတွင်းတွင် ရေခဲလို အေးစက်သော လက်များက သူ့ကို ဆွဲနေပြီး မြေကြီးထဲသို့ ဆွဲချရန် ကြိုးစားနေသည်ဟု သူခံစားလိုက်ရသည်။

"ကယ်၊ ကယ်ကြပါဦး။"

သူက သေချင်စိတ်မရှိဘဲ အကူအညီမျှော်လင့်ချက်ဖြင့် ကျယ်လောင်စွာ အော်ခေါ်လိုက်သည်။

"သူ့ကို မကယ်ဘူး။"

စုန့်ရန်က ခံစားချက်ကင်းမဲ့စွာ ပြောရင်း အေးစက်သော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်နေသည်။

အခြားသူများမှာ ကြောက်လန့်မှုကြောင့် မျက်နှာဖြူဖျော့သွားပြီး မတည်ငြိမ်ဖြစ်နေဆဲဖြစ်သော်လည်း အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့် သူတို့က တစ္ဆေက သူတို့ကို ပစ်မှတ်မထားသည့်အတွက် ကပ်ဘေးတစ်ခုမှ လွတ်မြောက်ခဲ့သကဲ့သို့ စိတ်သက်သာရာရသွားကြသည်။

ဒါက သူတို့ မဟုတ်သည့်အတွက် မယုံနိုင်လောက်သော ကံကောင်းမှုတစ်ခုလိုပင်။

လီယောင်က ဒါကိုမြင်ပြီး ဘာမှမလုပ်ပေ၊ လော့စုယိကိုပင် မကယ်နိုင်မှတော့ သာမန်လူ တစ်ယောက်ဆိုရင် ပြောစရာတောင်မလို၊ အထူးသဖြင့် ဒီလိုအချိန်မျိုးမှာ သာမန်လူတစ်ယောက်၏ အသက်သည် တန်ဖိုးမရှိ၊ သူတို့ သေသွားလျှင် လက်စားချေလိုစိတ်ပြင်းပြသော တစ္ဆေအဖြစ် ပြန်လည်ရှင်သန်လာမည်ကို စိုးရိမ်စရာမရှိသဖြင့် သူတို့ကို ကယ်တင်ခြင်းသည် ဘာအဓိပ္ပာယ်မှမရှိပေ။

ဒါကြောင့် ယန်ကျန့် မှန်သည်။

သာမန်လူများသည် သာမန်လူများ၏ သန္နိဋ္ဌာန် ရှိသင့်ပြီး သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များတွင် မပါဝင်သင့်ပေ။ သူတို့သာ စပ်စုစိတ် သို့မဟုတ် သေချင်စိတ်ကြောင့် ဒီလိုလုပ်ခဲ့လျှင် သေဆုံးခြင်းသည် သူတို့ ထိုက်တန်သောအရာသာဖြစ်ပြီး သနားကြင်နာမှု သို့မဟုတ် ကရုဏာသက်ထိုက်ခြင်း မရှိပေ။

သူတို့ ဆန္ဒမပါဘဲ ပါဝင်ပတ်သက်မိသော သာမန်လူများမှာတော့ ခြွင်းချက်ဖြစ်သည်။

"တခြားလူတွေအားလုံး အမှတ် ခုနစ်ဆယ့်ရှစ် သင်္ချိုင်းကို ဆက်ရှာကြ။"

ယန်ကျန့်က သဘာဝလွန်ဖိုရမ်မှ အဖွဲ့ဝင်ထံသို့ ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် လျှောက်သွားရင်း ပြောလိုက်သည်။

သို့သော် သူ အဲ့ဒီကို ရောက်ရှိသည့်အချိန်တွင် ထိုလူမှာ သူ့လက်မောင်းများကိုသာ မြင့်မားစွာ မြှောက်ထားပြီး မြေပြင်အထက်သို့ ဆန့်တန်းထားသည်။

ယန်ကျန့်က လက်တစ်ဖက် ထိုးထွက်နေသော ထိုထူးဆန်းသော သင်္ချိုင်းကို မြင်ခဲ့သည့်အချိန်ကလိုပင်။

ယန်ကျန့်က ထိုလူ၏ လက်မောင်းကို ဆုပ်ကိုင်ပြီး ဆွဲလိုက်သည်။

သိပ်အများကြီး အားမစိုက်ထုတ်ရဘဲ ထိုလူ၏ လက်မောင်းသည် ထူးဆန်းစွာ ပြတ်ထွက်သွားသည်။

သွေးထွက်သံယိုခြင်း မရှိ၊ စုတ်ပြဲခြင်းလည်း မရှိ၊ ဒါက ဂျစ်ဆောပဟေဠိ သို့မဟုတ် ဆောက်လုပ်ရေးတုံးများကို ဖြုတ်တပ်နေသကဲ့သို့ပင်၊ သက်ရှိခန္ဓာကိုယ်မှ လက်မောင်းကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဖြုတ်ခွဲလိုက်ခြင်းပင်။

ဒါက 'တစ္ဆေအရိပ်' ၏ စွမ်းရည်ပင်။

သူက သူ့လက်ထဲက လက်မောင်းကို မျက်နှာအမူအရာမရှိဘဲ ကြည့်ပြီးနောက် မြေပြင်သို့ အကြည့်နှိမ့်ချလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က ဒီလူကို ကယ်တင်လို့ မရတော့ဘူးဆိုတာ သိသော်လည်း သူက စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုတစ်ခု ပြုလုပ်ချင်သည်။

သူက ထိုလူ၏ လက်မောင်းကို ဖြုတ်ခွဲပြီးနောက် သူလည်း တိုက်ခိုက်ခံရမလားဆိုတာ ကြည့်ချင်သည်။

အဖြေက လျင်မြန်စွာ ရှင်းလင်းသွားသည်။

ယန်ကျန့် တိုက်ခိုက်မခံရပေ၊ သူက ထိုလူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုကို ယူခဲ့သော်လည်း ဒီတိုက်ခိုက်မှုထဲသို့ ဆွဲသွင်းမခံရပေ။

ဒါက ဆိုလိုသည်မှာ...

ဒီမှာရှိတဲ့ ရှေးဟောင်းသင်္ချိုင်းတစ်ခုက အလေးချိန်မပြည့်ဖို့ ခွင့်ပြုထားသည်၊ ပြီးပြည့်စုံသော လူတစ်ယောက်ကို မြှုပ်နှံရန် မလိုအပ်ပေ။

"မင်း တစ်ခုခု ကြိုးစားနေတာလား။"

"ဘယ်လောက် အံ့ဩစရာကောင်းတဲ့ ကောင်လဲ၊ အခုထိတောင် မင်းက တစ္ဆေရဲ့ ပုံစံတွေကို ချိုးဖျက်ဖို့၊ ဟာကွက်တစ်ခု ရှာဖွေဖို့ စဉ်းစားနေတုန်းပဲ။"

စုန့်ရန်က မျက်လုံးမှေးလိုက်သည်။

သူ ယန်ကျန့်နှင့် အတူရှိခဲ့သည့် အချိန်အတွင်းမှာ ယန်ကျန့်သည် သူ့ကိုယ်သူနှင့် မည်မျှ ကွဲပြားသည်ကို သူ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း နားလည်လာခဲ့သည်။

တခြားသူများ တစ္ဆေများကို ကြောက်ရွံ့ပြီး သူတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို ရှောင်ရှားနေစဉ်တွင် သူက သူတို့ကို တက်ကြွစွာ ချဉ်းကပ်ပြီး သူတို့၏ သတ်ဖြတ်ပုံစံများကို ဖော်ထုတ်ကာ အသက်ရှင်နေနိုင်မည့် နည်းလမ်းများကို အတည်ပြုသည်။

တစ်ယောက်က အလိုက်သင့် ရှင်သန်ရန် ကြိုးစားပြီး နောက်တစ်ယောက်က တက်ကြွစွာ ရှင်သန်ရန် ကြိုးစားသည်။

သို့သော် သာမန်လူများအတွက်တော့ ယန်ကျန့်၏ လုပ်ရပ်များသည် ထိုလူကို ကယ်တင်ရန် ကြိုးပမ်းမှုတစ်ခုလို ထင်ရပြီး ကယ်ဆယ်ရေး မအောင်မြင်ဘဲ လက်မောင်းတစ်ဖက်သာ ကယ်တင်နိုင်ခဲ့သည်ဟု ထင်ရသည်။

"တတိယမြောက် ခေါက်သံ မရပ်ခင်မှာ တစ္ဆေတွေက နောက်ထပ် လူတစ်ယောက်ကို သတ်လိမ့်မယ်။ အမှတ် ၇၈ သင်္ချိုင်းကို ရှာ၊ စာပို့ခြင်း တာဝန်ကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်၊ မဟုတ်ရင် စတုတ္ထမြောက် လူတစ်ယောက် သေလိမ့်မယ်။"

ယန်ကျန့်က ဘာမှ ချုပ်တည်းမနေဘဲ ကျယ်လောင်စွာ ကြေညာလိုက်သည်။

ဒီမှာ အကျယ်ကြီး ပြောဆိုခြင်းက တစ္ဆေ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်မည်မဟုတ်သောကြောင့် တိုးတိုးလေး ပြောရန် မလိုအပ်ပေ။

အခြားသူများမှာ တုန်လှုပ်သွားပြီး ချက်ချင်း သတိပြန်ဝင်လာကာ အနီးအနားက သင်္ချိုင်းကျောက်တိုင်များကို ရှာဖွေကူညီရန် အလျင်စလိုလုပ်ကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် တိတ်ဆိတ်သော သင်္ချိုင်းထဲတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ခေါက်သံများ ရပ်တန့်သွားခဲ့ပြီး ထိုလူကို သတ်ပြီးနောက် တစ္ဆေသည် သူ့သတ်ဖြတ်ပွဲကို ဆက်လက်မလုပ်ဆောင်ခဲ့ပေ။ ဒီငြိမ်သက်မှု၏ အကြောင်းရင်းကို ဘယ်သူမှ မသိသော်လည်း ဒီရပ်တန့်မှုသည် ယာယီသာဖြစ်ကြောင်း သူတို့ သိရှိကြသည်။

မကြာမီ တတိယမြောက် အသံ လာလိမ့်မည်။

"မဟုတ်ဘူး၊ ငါ အမှတ် ၇၇ သင်္ချိုင်းကို တွေ့ပြီ၊ ဒါပေမဲ့ ၇၈ ရဲ့ လက္ခဏာ မရှိဘူး။"

"ဒါက ၇၉။"

"ငါ့ဘက်မှာတော့ သင်္ချိုင်းအမှတ် ၇၆။"

သင်္ချိုင်းကျောက်တိုင်များ ရှာဖွေနေသူများက သူတို့၏ တွေ့ရှိချက်များကို ပြန်လည် အစီရင်ခံကြသည်။

အနီးအနားက ရှေးဟောင်းသင်္ချိုင်းများကို ပတ်ပတ်လည် လှည့်ပတ်ပြီးနောက် သင်္ချိုင်းတိုင်းနီးပါးတွင် တစ်ယောက်ယောက် ရပ်နေသော်လည်း အဓိက သင်္ချိုင်းအမှတ် ၇၈ မှာမူ ရှာမတွေ့ဘဲ ကျန်ရှိနေသည်။

"မင်း နောက်နေတာလား၊ ရှာမတွေ့ဘူးလား။"

စုန့်ရန်၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး သူ့လက်ထဲက တုတ်ကို သင်္ချိုင်းများကို ရိုက်ချင်စိတ် ပေါက်လောက်အောင် တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

'တစ္ဆေစာတိုက်' က သူ့ကို ကစားနေတာလား။

ဒီမှာ မရှိတဲ့ အမှတ် ၇၈ က သူ စာပို့ရမယ့် တစ်ခုတည်းသော တစ်ခုဖြစ်နေသည်။ ဒါက ဘယ်လို စာပို့ခြင်း တာဝန်မျိုးလဲ၊ သေမင်းမစ်ရှင်နဲ့ ပိုတူတယ်။

"သေနာကျ၊ ဒါက သေမင်းမစ်ရှင်ပဲ။ ငါတို့ ဒီကို မလာသင့်ဘူး၊ စာဆက်ပို့မနေသင့်ဘူး။ အဲ့ဒီ စာအနီကို စုတ်ဖြဲပစ်လိုက်၊ အဆိုးဆုံးကတော့ ငါတို့ တစ္ဆေတိုက်ခိုက်မှုကို ခုခံရမှာပေါ့။ ငါတို့ သုံးယောက်က စာတိုက်က တစ္ဆေ တိုက်ခိုက်မှုကို မခံနိုင်ဘူးလို့ ငါ မယုံကြည်ဘူး။"

စုန့်ရန်က ကျိန်ဆဲသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဒီလောက် ကြီးမားသော အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ဒီရလဒ်က ဘယ်သူမဆို ခံနိုင်သည်ထက် ပိုနေသည်။

"စိတ်ထိန်းစမ်း၊ အရာတွေက ဒီလောက် မရိုးရှင်းဘူး။ မင်း ဆန့်ကျင်ဘက်ကို စဉ်းစားသင့်တယ်၊ တခြားဟာတွေ အားလုံး ဒီမှာ ရှိနေရင် ဘာလို့ သင်္ချိုင်းအမှတ် ၇၈ တစ်ခုတည်းက ပျောက်နေရတာလဲ။ ပြီးတော့ ဒါက ငါတို့ ပို့ဆောင်ရေးမစ်ရှင်ရဲ့ အကြောင်းရင်း ဖြစ်နိုင်မလား။"

"ငါတို့ ဒီကို စာပို့ဖို့ သက်သက် လာတာ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သူ့နောက်ကွယ်က လျှို့ဝှက်ချက်ကို တူးဆွဖို့၊ 'တစ္ဆေစာတိုက်' ရဲ့ တည်ရှိမှုကို အတည်ပြုဖို့၊ သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်တွေ နောက်ကွယ်က အမှန်တရားကို နားလည်ဖို့ပဲ။ ဒါသာ ပို့ဆောင်ရေး သက်သက်အတွက်ဆိုရင် ငါတို့က တခြားသူတွေနဲ့ ဘယ်လို ကွဲပြားတော့မှာလဲ။ ငါတို့ ရည်ရွယ်ချက်ကို မမေ့နဲ့။"

ယန်ကျန့်က ညီတူညီမျှ ပြောလိုက်သည်။

"ဒီလို အချိန်မျိုးမှာ ငါ ဘယ်လိုလုပ် စိတ်ထိန်းနိုင်မှာလဲ။ ငါတို့ ဒီမှာ ကြာကြာနေလေ၊ သေနိုင်ခြေ ပိုမြင့်လေပဲ။ သင်္ချိုင်းကျောက်တိုင်တစ်ခုပေါ်မှာ ထွင်းထုပြီး သတ်တဲ့ တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို ဖြေရှင်းနည်း မရှိဘူး၊ ခုနက လော့စုယိနဲ့ ဖြစ်ခဲ့သလိုပဲ။"

စုန့်ရန်က မတည်ငြိမ်ဖြစ်လာပြီး စိုးရိမ်ပူပန်မှု သူ့အပေါ်သို့ တက်လာသည်။

သို့သော် ဒါက ပုံမှန် တုံ့ပြန်မှုတစ်ခုပင်။

တစ္ဆေကြမ်းတစ်ကောင်၏ တိုက်ခိုက်မှုနှင့် သေခြင်းတရား၏ ခြိမ်းခြောက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါ လူအနည်းငယ်သာ တည်ငြိမ်နေနိုင်သည်။

"မင်း စိတ်မထိန်းနိုင်ဘူးဆိုရင် ငါ့ကို ယုံ၊ ငါ မင်းတို့ကို ဒီကနေ အသက်ရှင်လျက် ခေါ်ထုတ်သွားနိုင်တယ်။"

ယန်ကျန့်က သူ့နှင့် မျက်လုံးချင်းဆုံလိုက်သည်။

"စိတ်ခံစားချက် နောက်မလိုက်နဲ့။ လူသစ်တောင်မှ မင်းထက် ပိုကောင်းကောင်း ကိုင်တွယ်နေတယ်။"

စုန့်ရန်က လီယောင်ဘက်သို့ တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

လီယောင်၏ မျက်နှာက မသက်မသာဖြစ်နေသော်လည်း သူ ထိတ်လန့်မနေပေ။

'တစ္ဆေပန်းချီကားကမ္ဘာ' မှ ရှင်သန်လွတ်မြောက်ခဲ့ပြီး တစ္ဆေပန်းချီကားတစ်ခုကို ထိန်းချုပ်ရန် စစ်ဆင်ရေးတစ်ခုတွင်ပင် ပါဝင်ခဲ့ပြီး အဖွဲ့လိုက် မျိုးတုံးခြင်းမှ ရှင်သန်ကျန်ရစ်ခဲ့သောကြောင့် သူက ကြမ်းတမ်းသော ပင်လယ်များကို ဖြတ်သန်းခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ တစ္ဆေဆရာတစ်ယောက် ဖြစ်လာတာ အသစ်ဖြစ်သော်လည်း သူ့အလားအလာက သိသာထင်ရှားသည်။

စုန့်ရန်သည် ဖုန်းချွမ်းနှင့် တစ်သုတ်တည်းဖြစ်သော တစ္ဆေဆရာတစ်ဦးဖြစ်ပြီး တာဟန်မြို့တွင် နေထိုင်သောကြောင့် သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များစွာ မကြုံတွေ့ခဲ့ရပေ။ အခွင့်ထူးနှင့် သက်သောင့်သက်သာ ဖြစ်မှုကို အချိန်အတော်ကြာ ကျင့်သားရနေသောကြောင့် ဒီလို အရေးပေါ် အခြေအနေများနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ သူ မလွှဲမရှောင်သာ ဟန်ချက်ပျက်သွားသည်။

သို့သော် သူ့စွမ်းရည်များမှာ အားကောင်းပြီး သူ့စိတ်အခြေအနေသာ အနည်းငယ် လိုအပ်နေခြင်းဖြစ်သည်။

"ငါ နားလည်ပါတယ်... ငါ မင်းကို နားထောင်မယ်။"

စုန့်ရန်က အသက်ပြင်းပြင်းရှူထုတ်လိုက်သည်၊ သူ လာခဲ့ပြီး သူ့အသက်ကို ယန်ကျန့်အပေါ် လောင်းကြေးထပ်လိုက်တာ ပိုကောင်းမည်ဟု သိသည်။

နောက်ဆုံးတော့ 'တစ္ဆေမျက်လုံး' ယန်ကျန့်၏ ဂုဏ်သတင်းသည် အလကားသက်သက် မဟုတ်ပေ။

ဒါက S အဆင့် သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်များတွင် တကယ့်ဘဝ အတွေ့အကြုံများမှတစ်ဆင့် တည်ဆောက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ဒီခေတ္တ အငြင်းပွားမှု အလယ်တွင် အခြားတစ်ဖက်တွင်...

"အစ်မ၊ ကျွန်တော် အဖွား ဟိုဘက်ကနေ လျှောက်သွားတာကို တွေ့လိုက်သလိုပဲ။"

ရှောင်ဟောင်က ပြောသည်၊ သူ့အသံ တုန်ရီနေပြီး မှိန်ဖျော့သော ရှေးဟောင်းသင်္ချိုင်းနေရာကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။

"မဟုတ်တာ၊ မဟုတ်တာတွေ မပြောနဲ့၊ အဖွားက သေနေပြီ။"

လျိုရှင်းယွဲ့သည် သူ့မောင်၏လက်ကို ကိုင်ထားရင်း ဒီအချိန်တွင် ငိုလုနီးပါး ကြောက်လန့်နေသည်။ သူမက ဆေးရုံကုတင်ပေါ်က သူမအဖွား၏ ပိန်လှီသော အသွင်အပြင်၊ လုံးဝ အသက်မဲ့နေပုံ၊ သူမ ကွယ်လွန်ပြီးနောက် အေးစက်ပြီး မရင်းနှီးသော မျက်နှာသွင်ပြင်၊ ပြီးတော့ အသုဘအချိန်က မိတ်ကပ်အပြင်းစားနှင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မြင်ကွင်းတို့ကို တွေးမိသည်။

ဒီလို လူတစ်ယောက်ကသာ ဒီမှိန်ဖျော့သော သင်္ချိုင်းကို ဖြတ်လျှောက်သွားခဲ့လျှင်...အနီးစပ်ဆုံး မြေးမလေး လျိုရှင်းယွဲ့ပင်လျှင် တခြားဘယ်သူထက်မဆို ပို၍ ကြောက်လန့်တကြားဖြစ်မည်မှာ သေချာသည်။

"အမှန်ပဲ၊ တကယ်ပဲ။ ကျွန်တော် ခုနက အဖွားကို တွေ့လိုက်တယ်၊ အဖွားက အနက်ရောင်ဝတ်စုံ ဝတ်ထားတယ်..."

ရှောင်ဟောင်က ပြောသည်၊ သူလည်း အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားလာသည်။

သူက အလွန် အသေးစိတ်ကျပြီး သူ့အဖွား မသေခင်က ဝတ်ဆင်ခဲ့သော အဝတ်အစားများ၏ အရောင်ကိုပင် သတိပြုမိသည်။

လျိုရှင်းယွဲ့ ကြောက်လန့်လွန်းသဖြင့် သူမ ပါးစပ်ကို အုပ်ထားပြီး အနည်းငယ် တုန်ရီနေကာ သူမ၏မောင် ညွှန်ပြနေသော ဘက်သို့ ကြည့်ရန်ပင် ကြောက်နေသည်၊ သူမ မမြင်သင့်သော အရာတစ်ခုခုကို မြင်မိမှာ စိုးလို့။

သို့သော် သူမ ပိုကြောက်လေ...သူမ ထိုဘက်သို့ မကြည့်ဘဲ မနေနိုင်ဖြစ်လေပင်။

တစ်ချက်ကြည့်ရုံသာ ဖြစ်သည်။ သူမ၏မောင် မမှားယွင်းစွာ မြင်ခဲ့ကြောင်း အတည်ပြုရန် လိုအပ်သည်။

လျိုရှင်းယွဲ့သည် ပူးကပ်ခံရသကဲ့သို့ ထိုဘက်သို့ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်၊ ထိုတစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရုံနှင့်ပင် သူမ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြိုလဲလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။

မလှမ်းမကမ်းရှိ ရှေးဟောင်းသင်္ချိုင်းနှစ်ခုကြားတွင် အနက်ရောင် အသုဘဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော သက်ကြီးရွယ်အိုတစ်ဦး ရပ်နေသည်၊ မျက်နှာဖြူဖျော့၊ ပိန်လှီပြီး အရေးအကြောင်းများဖြင့် အေးစက်သော အသွင်အပြင်နှင့်၊ မလှုပ်မယှက် ဒီဘက်သို့ စိုက်ကြည့်နေသည်။

မဟုတ်ဘူး၊ ဒီဘက်သို့ စိုက်ကြည့်နေတာ မဟုတ်ဘူး။

အလောင်းကောင်တစ်လောင်းကဲ့သို့ တောင့်တင်းစွာ ရပ်နေပြီး ဒီဘက်သို့ မျက်နှာမူထားရုံသာ။

ဒီသက်ကြီးရွယ်အိုမှာ သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိ၊ အမှန်တကယ်ပင် သူမ၏ အဖွားဖြစ်သည်။

လျိုအဘွားကြီး

ခေါင်းတလားအတွင်း သေဆုံးခဲ့ပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားသော ထိုလျိုအဘွားကြီးသည် ယခုအခါ ထူးဆန်းစွာ ပြန်လည်ရှင်သန်လာပြီး ဒီတိတ်ဆိတ်သော သင်္ချိုင်းအလယ်တွင် လျှောက်လှမ်းနေသည်။

သို့သော် ဘယ်သူမှ သတိမထားမိဘဲ လျိုအဘွားကြီး၏ လက်များမှာ သင်္ချိုင်းမြေ၏ ညစ်ညမ်းသော အနံ့ဆိုးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။

သူမ၏ လက်သည်းများအောက်တွင် မြေကြီးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ပြီးတော့ လက်တစ်ဖက်တွင် သံချေးတက်နေသော သံချောင်းတစ်ချောင်းကိုပင် ကိုင်ထားသည်။

သံချောင်းက ကြီးမားသည်။

ဒါက လက်မှုပညာရှင်များ သင်္ချိုင်းကျောက်တိုင်များ ထွင်းထုရန် အသုံးပြုလေ့ရှိသော တစ်ခုနှင့်တူသော်လည်း ဒါက... 'အလောင်းကောင်သံချောင်း' တစ်ချောင်းနှင့် ပိုတူသည်။

လျိုရှင်းယွဲ့၏ စိတ်ထဲတွင် မြူခိုးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ကြောက်လန့်တကြားမှုက သူမ၏ ကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်တုံတရားကို နစ်မြုပ်သွားစေကာ သူမကို နေရာမှာတင် တောင့်ခဲသွားစေပြီး မသန်စွမ်းဖြစ်သွားသည်။

သူမ ကြောက်လန့်ပြီး သတိလစ်သွားပြီ။

ပြီးတော့ လျိုရှင်းယွဲ့၏ မျက်လုံးများမှာမူ အဝေးက လျိုအဘွားကြီး၏ ပုံရိပ်အပေါ်တွင် စွဲမြဲနေဆဲပင်။

ထိုအချိန်တွင် လျိုအဘွားကြီး တောင့်တင်းစွာ လှည့်ပြီး လျှောက်ထွက်သွားသည်။

ခြေလှမ်းအနည်းငယ်သာ လှမ်းသော်လည်း သူမ အမြင်အာရုံမှ ပျောက်ကွယ်သွားနှင့်ပြီဖြစ်သည်။

တိတ်ဆိတ်ပြီး ဗလာဖြစ်နေသော သင်္ချိုင်းထဲတွင် ရင်းနှီးသော်လည်း ကျောချမ်းဖွယ်ကောင်းသော အသံတစ်ခုကို တစ်ဖန် ပြန်ကြားလိုက်ရသည်။

"ဒင်၊ ဒင်-ဒင်။"

တစ္ဆေသည် တစ်ဖန် သင်္ချိုင်းကျောက်တိုင်တစ်ခုကို ထွင်းထုနေသည်။

All Chapters