ငါ့ဆီ လာခဲ့

နောက်တစ်ခါလား။

သင်္ချိုင်းထွင်းသံ ပေါ်ပေါက်လာသည်၊ လူတိုင်း စိတ်သက်သာရာရစွာ အသက်ရှူထုတ်လိုက်ရုံ ရှိသေးသည်၊ သူတို့ တစ်ဖန်ပြန်၍ အသက်အောင့်လိုက်ရပြီး သူတို့၏ အာရုံကြောများ တစ်ဖန် တင်းမာလာသည်။

အရမ်းမြန်တယ်။

အသက်ရှူရန် အခွင့်အရေးပင် မရှိ၊ သဘာဝလွန်ဖိုရမ်မှ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦး သေဆုံးသွားသည်။ ဘယ်လောက်ကြာသွားပြီလဲ၊ ဆယ်စက္ကန့်၊ သို့မဟုတ် နှစ်ဆယ်လား။

အများဆုံး တစ်မိနစ်

တစ္ဆေ၏ တိုက်ခိုက်မှုများမှာ တစ်ခုပြီးတစ်ခု လာသည်။ လော့စုယိ၏ သေဆုံးမှုမှ စတင်ပြီး ဒါက စတုတ္ထမြောက် တိုက်ခိုက်မှု ဖြစ်ရမည်။

ဒီအသံကို ကြားသောအခါ ယန်ကျန့်၏ မျက်နှာ မှောင်မိုက်သွားသည်။

သူ့အစီအစဉ်အရ သူတို့သည် တတိယမြောက် တိုက်ခိုက်မှုအပြီးနှင့် စတုတ္ထမစတင်မီ စာပို့ခြင်းတာဝန်ကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ဆောင်ရန် ဖြစ်သော်လည်း သူ့အံ့ဩမှုမှာ သူတို့ အမှတ် ၇၈ သင်္ချိုင်းကို မတွေ့ရှိခဲ့ခြင်းပင်။ ထိုသင်္ချိုင်းသည် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ဒီဧရိယာတွင် လုံးဝ မရှိသကဲ့သို့ပင်၊ သို့မဟုတ်ပါက ဒီလောက်များပြားသော လူများ ရှာဖွေပြီး ဘာမှမတွေ့ဘဲ နေမည်နည်း။

"စတုတ္ထမြောက်လူက သေတော့မယ်၊ ဒီတစ်ခါ ဘယ်သူဖြစ်မလဲ။"

စုန့်ရန်က သူ့တုတ်ကို အားပြုရင်း ရပ်နေသည်၊ သူ့မျက်နှာသွင်ပြင်လည်း အလွန် မသာယာပေ။

တစ္ဆေ၏ တိုက်ခိုက်နည်းမှာ သင်္ချိုင်းကျောက်တိုင်တစ်ခုပေါ်တွင် နာမည်တစ်ခု ထွင်းထုခြင်းဖြစ်ကြောင်း သိသော်လည်း ဒီလိုတိုက်ခိုက်မှုများကို တန်ပြန်နိုင်ခြင်းမရှိဘဲ သူကိုယ်တိုင်ပင် ရှင်သန်နိုင်မည်ဟု ယုံကြည်မှုမရှိပေ။

"ငါတို့ အမှတ် ၇၈ သင်္ချိုင်းကို မတွေ့သေးဘူးလား။ ငါတို့သာ ဒီလို ဆွဲထားနေရင် ငါတို့အားလုံး ဒီမှာ မျိုးတုံးသွားနိုင်တယ်။ မင်းတို့ အသက်ရှင်ချင်တယ်ဆိုရင် အမြန်ရှာကြ။ နယ်ပယ်ကို ချဲ့ထွင်၊ ဒီမှာ စုမနေကြနဲ့။ နည်းနည်း ပိုလျှောက်သွားရုံနဲ့ မင်းတို့ သေမှာမဟုတ်ဘူး။"

စုန့်ရန်က အရေးတကြီး တိုးတိုးလေးပြောရင်း ထိုသဘာဝလွန်ဖိုရမ်မှ အဖွဲ့ဝင်များကို အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

ချွေးအေးများဖြင့် စိုစွတ်နေသော အခြားသူများမှာ သဘာဝအတိုင်း အမှတ် ၇၈ သင်္ချိုင်းကို အသည်းအသန် ရှာဖွေနေကြသည်။

သို့သော် အခြေအနေမှာ အမှန်တကယ် ထူးဆန်းနေသည်။

သင်္ချိုင်းအမှတ် ခုနစ်ဆယ်မှ ရှစ်ဆယ်အထိ အားလုံးရှိနေသော်လည်း အမှတ် ၇၈ တစ်ခုတည်းသာ ပျောက်ဆုံးနေသည်။ ရှာဖွေမှုကို ချဲ့ထွင်ခြင်းမှာ အချည်းနှီးဖြစ်သည်၊ အကြောင်းမှာ မကြာမီမှာပင် တစ်စုံတစ်ယောက်က အဝေးကသင်္ချိုင်းများမှာ ရာဂဏန်းဖြင့် နံပါတ်တပ်ထားပြီးဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့သောကြောင့်ပင်။

ဒါက အမှတ် ၇၈ သင်္ချိုင်းသာ ရှိခဲ့လျှင် ၎င်းသည် ဒီဧရိယာတွင် သေချာပေါက်ရှိမည်ဖြစ်ပြီး သိပ်မဝေးလှပေ။

"မတွေ့ဘူး၊ ဒီမှာ မရှိဘူး။"

"ကျွန်တော်လည်း မတွေ့သေးဘူး၊ အမှတ် ၇၈ သင်္ချိုင်းဆိုတာ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း မရှိဘူး။"

"ကျွန်တော် ရာဂဏန်းနဲ့ သင်္ချိုင်းတွေကိုတောင် တွေ့ခဲ့ပြီးပြီ၊ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားပြောတဲ့ တစ်ခုကိုတော့ မတွေ့ဘူး။"

ဒါက သူတို့ အခြေအနေကို ဒုတိယအကြိမ် အစီရင်ခံခြင်းဖြစ်သည်။

ဒီရှာဖွေမှုသည် ပထမအကြိမ်ထက် ပို၍ စေ့စပ်သေချာပြီး ဘယ်အသေးစိတ်ကိုမှ မလွတ်စေခဲ့ပေ၊ သို့သော် လူခြောက်ယောက် ခုနစ်ယောက် ဖြန့်ကျက်ပြီး ရှာဖွေသောအခါ သူတို့ ထိုသင်္ချိုင်းကို မတွေ့နိုင်သေးပေ။

"'တစ္ဆေစာတိုက်' က ငါတို့ကို တကယ်ပဲ လှည့်စားခဲ့တာလား။ အဲ့ဒီ ကျိန်စာသင့်တဲ့ နေရာက မရှိသင့်ဘူး။ ငါတို့ ပြန်ရောက်ပြီးရင် အဲ့ဒီ အဆောက်အအုံကို ဖြိုချဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခု ရှာရမယ်။"

စုန့်ရန်က ပြောသည်၊ သူ့မျက်နှာ ညှိုးငယ်နေပြီး အတော်လေး ဆိုးရွားစွာ ခံစားနေရသည်။

"မဟုတ်ဘူး၊ အမှတ် ၇၈ သင်္ချိုင်း ရှိတယ်၊ ငါတို့ နေရာမှားပြီး ရှာနေခဲ့တာ။"

ထိုအချိန်တွင် ယန်ကျန့်က သူကိုင်ထားသော လက်မောင်းကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဘေးသို့ ပစ်လိုက်သည်။

မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျသွားသော လက်မောင်းသည် ချက်ချင်း နစ်မြုပ်သွားပြီး မြေအောက်သို့ လျင်မြန်စွာ မြှုပ်နှံခံလိုက်ရကာ အမြင်အာရုံမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

"မင်း ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ။"

စုန့်ရန်က ချက်ချင်း လှည့်ပြီး သူ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ငါ စဉ်းစားနေခဲ့တာ၊ ပုံမှန်အားဖြင့် စာပို့တာက ပထမထပ် သံတော်ဆင့်တစ်ယောက်အတွက် တာဝန်တစ်ခုသက်သက်ပဲ။ စာတိုက်ရဲ့ ရည်မှန်းချက်က လူသတ်ဖို့ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သံတော်ဆင့်တွေ သူတို့ တာဝန်တွေကို ပိုကောင်းကောင်း ဆောင်ရွက်နိုင်ဖို့ သေချာအောင် လုပ်တာပဲ။ ရည်ရွယ်ချက်ကို လောလောဆယ် မပြောသေးဘဲ ထားရအောင်၊ အနည်းဆုံးတော့ ပို့ဆောင်ရေး တာဝန်တစ်ခုက သေစေလောက်အောင် ဒီဇိုင်းထုတ်ထားမှာ မဟုတ်ဘူး။"

ယန်ကျန့်၏ မျက်လုံးများ ရွေ့လျားသွားပြီး သူက ပြောလိုက်သည်။

"မဟုတ်ရင် ဒါက အဓိပ္ပာယ်မဲ့သွားလိမ့်မယ်။"

"လက်ရှိအခြေအနေကို ထောက်ထားရင် မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ်တွေရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိပြီး အမှတ် ၇၈ သင်္ချိုင်းကို ရှာရမယ်... ဆိုကြပါစို့၊ ငါတို့ တွေ့ပြီးပြီ၊ သင်္ချိုင်းတစ်ခုကို တူးဖော်ပြီး စာပို့ဖို့ ကြာမယ့်အချိန်ကို ခန့်မှန်းကြည့်။ ဒီလုပ်ငန်းစဉ်မှာ လူဘယ်နှစ်ယောက် သေသွားမလဲ။ တစ္ဆေက စတုတ္ထမြောက်လူကို သတ်နေပြီ။"

"ဒါပေမဲ့ ငါတို့ သုံးယောက်အပါအဝင်၊ အရင်က မလာခဲ့တဲ့ သံတော်ဆင့်သုံးယောက်နဲ့ဆိုရင် ငါတို့ စုစုပေါင်း ခြောက်ယောက်ပဲ ရှိတယ်။"

"လူခြောက်ယောက်၊ တစ်ယောက်ချင်းစီက သူတို့အသက်ကို စွန့်စားနေရတယ်၊ စာပို့ခြင်း တာဝန်ကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ဆောင်ဖို့ အချိန်လုံလောက်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါကြောင့် ဒါက လက်ရှိအခြေအနေနဲ့ ပဋိပက္ခတစ်ခု ဖန်တီးနေတယ်။"

အနီးအနားရှိ လီယောင်က စဉ်းစားပြီးနောက် ဒါက အမှန်တကယ်ပင် ဖြစ်သည်ဟု ကောက်ချက်ချလိုက်သည်။

ဒီအခြေအနေတွေအောက်မှာ လူခြောက်ယောက်လုံး သေသွားရင်တောင် စာကို အောင်မြင်စွာ ပို့ဆောင်နိုင်ဦးမှာ မဟုတ်ဘူး။

ဒါက သေချာပေါက် သေဆုံးမယ့် ပို့ဆောင်ရေး တာဝန်တစ်ခုပဲ။

သို့သော် ယန်ကျန့်၏ သုံးသပ်ချက်ကလည်း ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သည်၊ သေဆုံးရန် ကြမ္မာပါသော တာဝန်တစ်ခုသာဆိုလျှင် ဘာလို့ အလုပ်ရှုပ်ခံနေဦးမှာလဲ။

သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်များသည် ထူးဆန်းသော်လည်း ၎င်းတို့သည် ပုံစံတစ်ခုခုကို လိုက်နာနေဆဲဖြစ်ပြီး လုံးဝ စည်းမျဉ်းမရှိဘဲ မဟုတ်ပေ။ မကောင်းဆိုးဝါးဝိညာဉ်များ သတ်ဖြတ်သည့်အခါပင်လျှင် သတ်မှတ်ထားသော ပုံစံများအတိုင်း လုပ်ဆောင်သည်။

"ဒါဆို မင်း ဘာစဉ်းစားနေတာလဲ။"

စုန့်ရန်က တုံ့ဆိုင်းစွာ မေးလိုက်သည်။

"ဒါက ရိုးရှင်းပါတယ်၊ ငါတို့ အမှားလုပ်ခဲ့တယ်။ ငါတို့က ပြဿနာကို တစ္ဆေဆရာတစ်ယောက်ရဲ့ ရှုထောင့်ကနေ ကြည့်နေခဲ့ပြီး အမှတ် ၇၈ သင်္ချိုင်းက ဒီရှေးဟောင်း သင်္ချိုင်းတွေထဲမှာ ရှိတယ်လို့ ယူဆခဲ့တယ်။ တကယ်တမ်းမှာတော့ ဒါက စာထဲမှာ ပြောထားတဲ့အတိုင်းပဲ မူလ ဖူရှို့ဥယျာဉ်ထဲမှာ တည်ရှိနေတာ ဖြစ်နိုင်ခြေများတယ်၊ ငါတို့ ခုနက သွားခဲ့တဲ့ နေရာပေါ့။"

ယန်ကျန့်က ပြောလိုက်သည်။

"အဘွားကြီးလျိုက ကြိုတင်မှာယူထားတဲ့ မြှုပ်နှံရာနေရာက ငါတို့ရှာနေတဲ့ အမှတ် ၇၈ သင်္ချိုင်းပဲ၊ ပြီးတော့ သေဆုံးသွားတဲ့ အဘွားကြီးလျိုက စာလက်ခံရမယ့်သူပဲ။"

"ငါတို့က ဒီမှာဖြစ်ပျက်နေတဲ့ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေကြောင့် လမ်းလွဲသွားခဲ့တာ၊ မဟုတ်ဘူး၊ အဘွားကြီးလျိုရဲ့ အလောင်းပျောက်ဆုံးမှုကြောင့် ငါတို့ သံသယဝင်ခဲ့ရတာ။"

"ကျွန်တော် နားလည်ပါတယ်။ သာမန်သံတော်ဆင့်တစ်ယောက်အတွက် သတင်းစကားတစ်ခုကို အောင်မြင်စွာ ပို့ဆောင်ဖို့ သူတို့က လုပ်ဆောင်နိုင်တဲ့ တာဝန်တစ်ခုကို သေချာပေါက် စီစဉ်ပေးမှာပဲ၊ ဒီစာကို အဘွားကြီးလျိုထံသို့ ပို့ဆောင်ခြင်းက လက်ခံနိုင်တဲ့ အခက်အခဲအဆင့်အတွင်းမှာ ရှိတယ်။ 'တစ္ဆေနယ်မြေ' ထဲကို ပိုနက်ရှိုင်းစွာ ဝင်ရောက်ပြီး သတင်းစကားပို့ဆောင်ရမယ်ဆိုရင် သာမန်လူတစ်ယောက် သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိ သေဆုံးလိမ့်မယ်။"

စုန့်ရန်က ပြောသည်။

"ဒါဆိုရင် အမှတ် ၇၈ သင်္ချိုင်းက ဒီမှာ လုံးဝမရှိဘူးပေါ့၊ ဒါက ကျွန်တော် ခုနက ရှိနေခဲ့တဲ့ နေရာကို ပြန်သွားရမယ်လို့ ဆိုလိုတာလား။"

"မဟုတ်ဘူး၊ သင်္ချိုင်းနေရာက အရေးမကြီးဘူး။ အခု အရေးအကြီးဆုံးက အဘွားကြီးလျိုကို ရှာဖို့ပဲ။ သူက အမှတ် ၇၈ သင်္ချိုင်းရဲ့ တကယ့်ပိုင်ရှင်ပဲ။"

ယန်ကျန့်က ချက်ချင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ဒီလောက် ကျယ်ပြန့်တဲ့ သင်္ချိုင်းကြီးထဲမှာ ပျောက်ဆုံးနေတဲ့ အဘွားကြီးလျိုရဲ့ အလောင်းကို ငါတို့ ဘယ်မှာ ရှာနိုင်မှာလဲ။"

လီယောင်က မေးလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်ကလည်း ဒီမေးခွန်းရဲ့ အဖြေကို မသိပေ။

သူ့'တစ္ဆေနယ်မြေ' အပေါ် ထိန်းချုပ်မှုက ဒီမှာ အလျှော့ပေးခံထားရပြီး ဒီသင်္ချိုင်းအကြောင်း အရာအားလုံးကို စေ့စေ့စပ်စပ် စုံစမ်းစစ်ဆေးနိုင်ခြင်းမရှိ၊ အဘွားကြီးလျို ပျောက်ဆုံးမှုကလည်း မဖြေရှင်းနိုင်သော လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုအဖြစ် ကျန်ရှိနေသည်။

အဘွားအိုတစ်ဦး၏ အလောင်း ဒီမှာ ပျောက်ဆုံးသွားခြင်းက ထူးကဲသော ကြောက်မက်ဖွယ်ရာကို ဖော်ထုတ်နှင့်နေပြီဖြစ်သည်။

"ငါတို့ အချိန်မရှိတော့ဘူး။ ရှာဖွေမှုကို ဆက်လုပ်နေရင် လူပိုများများ သေဆုံးလိမ့်မယ်။ ယန်ကျန့်၊ ငါတို့ လောလောဆယ် ဆုတ်ခွာသင့်တယ်။ ငါတို့ စာပို့ဖို့ ခုနစ်ရက် အချိန်ရှိတယ်။ ဒီအခိုက်အတန့်ကို အလျင်စလိုလုပ်စရာ မလိုဘူး။ ငါတို့ စဉ်းစားပြီးမှ စာပို့ဖို့ ပြန်လာနိုင်တယ်။"

တိတ်ဆိတ်သော သင်္ချိုင်းထဲတွင် ခေါက်သံ တဂျိန်းဂျိန်း ကြားနေရသည်။

စုန့်ရန်သည် ကြီးမားသော ဖိအားတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရပြီး အသက်ရှူကျပ်ခြင်းနှင့် နှလုံးတုန်ခြင်းတို့ကို ခံစားရကာ ဒီနေရာမှ ထွက်ခွာချင်စိတ် ပြင်းပြနေသည်။

ယန်ကျန့်၏ မျက်နှာအမူအရာ သိမ်မွေ့စွာ ပြောင်းလဲသွားသော်လည်း သူ မငြင်းခုံပေ၊ အကြောင်းမှာ စုန့်ရန်၏ စကားများထဲက ကျိုးကြောင်းဆီလျော်မှုမှာ ခိုင်လုံသောကြောင့်ပင်။

နာမည်များ ထွင်းထုပြီး သတ်ဖြတ်သည့် နည်းလမ်းမှာ အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်။ 'တစ္ဆေဆရာ' များပင်လျှင် မခံနိုင်ပေ။ ဒီမှာ နေခြင်းသည် အမှန်တကယ် အန္တရာယ်များသည်။

သို့သော် သူတို့သည် ယခုအခါ လမ်းဆုံးတစ်ခုတွင် ပိတ်မိနေသည်။

မည်သည့် သဲလွန်စမှ ရှာမတွေ့နိုင်ပေ။

သူတို့ စာပို့နိုင်ခြင်း သို့မဟုတ် ဒီမှာရှိသော တစ္ဆေများကို ကိုင်တွယ်နိုင်ခြင်းမရှိဘဲ အချည်းနှီး အချိန်ဖြုန်းနေရုံသာ။

"တကယ်ပဲ၊ ငါတို့ ယာယီ ဆုတ်ခွာဖို့ လိုအပ်တယ်။"

ယန်ကျန့်က တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားပြီး စုန့်ရန်၏ အကြံပြုချက်မှာ မှန်ကန်သည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

စွန့်စားရမှုနှင့် ဆုလာဘ်မှာ အချိုးမညီပေ။ အရာရာကို သဘောပေါက်ပြီးမှ ပြန်လာခြင်းက နောက်မကျသေးဘဲ အချိန်အလုံအလောက်လည်း အမှန်တကယ် ရှိနေသည်။

ထိုအချိန်တွင်ပင်...

"ကျွန်မ၊ ကျွန်မ ခုနက သေဆုံးသွားတဲ့ အဖွားကို ဟိုဘက်မှာ တွေ့လိုက်တယ်..."

လျိုရှင်းယွဲ့ အမည်ရှိ မိန်းကလေးသည် သူ့ညီ ရှောင်ဟောင်ကို ဆွဲကာ ကြောက်လန့်တကြား မျက်နှာနှင့် သူတို့ထံသို့ ပြေးလာပြီး ယန်ကျန့်၊ စုန့်ရန်နှင့် လီယောင်တို့၏ ရှေ့တည့်တည့်တွင် ရပ်တန့်လိုက်သည်။

သူမ၏ ထိတ်လန့်မှုမှ သတိပြန်ဝင်လာသော လျိုရှင်းယွဲ့သည် နောက်ဆက်တွဲ ဘာလုပ်ရမှန်း မသိဘဲ ခုနက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကိုသာ ပြောပြနိုင်ပြီး အကူအညီရရန် မျှော်လင့်နေသည်။

ထိုစကားများနှင့်အတူ သုံးဦးသား ချက်ချင်းပင် သူတို့၏ အာရုံစိုက်မှုကို သူမထံသို့ လှည့်လိုက်ကြသည်။

"မင်းအဖွားလား။ မင်းဆိုလိုတာ အဘွားကြီးလျိုလား။ မင်းသူ့ကို ဘယ်မှာတွေ့ခဲ့တာလဲ။"

ယန်ကျန့်က အရေးတကြီး မေးလိုက်သည်။

"ကျွန်မ၊ ကျွန်မ မသိဘူး။ ကျွန်မ ခုနက အဖွားကို အဲ့ဒီ သင်္ချိုင်းနှစ်ခုကြားမှာ ရပ်နေတာကို တွေ့လိုက်တယ်၊ ပြီးတော့ သူ ကျွန်မကို မြင်တယ်... အဲ့ဒီနောက်မှာ ကျွန်မအဖွားက ထပ်ပျောက် သွားတယ်။ ကျွန်မ ခုနက ကြောက်လန့်ပြီး မလှုပ်နိုင်ဖြစ်နေခဲ့တာ။ လှုပ်နိုင်တာနဲ့ ရှင်တို့ကို ချက်ချင်း ပြေးပြောတာပါ။ ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်မကို အပြစ်မတင်ပါနဲ့။"

လျိုရှင်းယွဲ့၏ စကားများမှာ အနည်းငယ် မပီမသဖြစ်နေပြီး ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် တောင်းပန်တိုးလျှိုးမှုတို့ ရောနှောနေသည်။

သူမက ဒီသုံးယောက်က သူမနှင့် သူမ၏ မောင်ကို ဒုတိယအတွေးမရှိဘဲ သတ်ပစ်မှာကို ကြောက်လန့်နေသည်။

"ဦးတည်ရာ၊ ငါ့ကို ညွှန်ပြ။ မင်းက အဘွားကြီးလျိုက သင်္ချိုင်းနှစ်ခုကြားမှာ ရှိတယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်။ ဒီမှာ သင်္ချိုင်းတွေ အများကြီး ရှိတယ်၊ ငါ ဘယ်နှစ်ခုလဲဆိုတာ ဘယ်လိုသိမှာလဲ။"

ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

လျိုရှင်းယွဲ့က သူမ၏ နှလုံးခုန်သံများဖြင့် ဦးတည်ရာတစ်ခုကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။

ဦးတည်ရာမှာ မမှားပေ။

သို့သော် ဒါက တဂျိန်းဂျိန်း အသံ လာရာဘက်ပင်။

မဝေးလှသော်လည်း မနီးလှပေ။

သူတို့ နှလုံးသားထဲတွင် ခုန်တက်သွားသည်။

လျိုရှင်းယွဲ့ရှေ့တွင် ထူးဆန်းစွာ ပေါ်ပေါက်လာပြီးနောက် ပျောက်ကွယ်သွားသော အဘွားကြီးလျိုသည် တစ္ဆေ ရှိနေသည်ဟု ယူဆရသော နေရာနှင့် တူညီသော ဦးတည်ရာတွင် ရှိနေသည်။

ဒီအတွေးက လုံးဝ ကျောချမ်းဖွယ်ကောင်းလှသည်။

တစ္ဆေက သေဆုံးသွားသော အဘွားကြီးလျိုလား။

ဒီအတွေးသည် သုံးဦးသား၏ စိတ်ထဲတွင် ပေါ်ပေါက်လာသည်။

"ဒါဆိုရင် အဆုံးမှာတော့ ငါတို့က အဲ့ဒီတစ္ဆေရဲ့ တကယ့် အထောက်အထား သဘောသဘာဝကို အတည်ပြုရဦးမယ်။ အဲ့ဒီအသံနောက် လိုက်သွားရင် ငါတို့ကို အဘွားကြီးလျိုဆီကို တကယ်ပဲ ပို့ဆောင်ပေးနိုင်လောက်တယ်။"

ယန်ကျန့်က ပြောသည်။

"ဒါက အရမ်း အန္တရာယ်များတယ်။ စတုတ္ထမြောက် ခေါက်သံ ရပ်တာနဲ့ ငါတို့ ချက်ချင်း ဆုတ်ခွာဖို့ အကြံပြုတယ်။ ငါတို့သာ နှောင့်နှေးပြီး ပဉ္စမမြောက် ခေါက်သံ စတင်ခဲ့ရင် နောက်ထပ် လူတစ်ယောက် သေလိမ့်မယ်။ မဲက ငါတို့အပေါ် မတော်တဆ ကျခဲ့ရင် ငါတို့ ပြီးပြီ။ ငါတို့ အဲ့ဒီလောင်းကြေးကို မတတ်နိုင်ဘူး။"

စုန့်ရန်က ပြောသည်။

"ငါတို့ ထွက်သွားပြီးနောက်မှာ ဒီမှာ ခေါက်သံက ဆက်နေခဲ့ရင်ရော။"

ယန်ကျန့်က ပြောသည်၊ သူ့အကြည့်များ ပြင်းထန်လာသည်-

"ဒါက ငါတို့ ကိုယ်ပိုင် အသက်သွေးကြောကို ဖြတ်တောက်လိုက်တာ မဟုတ်ဘူးလား။"

စုန့်ရန်က တစ်ခဏမျှ တောင့်ခဲသွားပြီး ဒီဖြစ်နိုင်ခြေကို မေ့လုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။

"ခေါက်သံက အချိန်အကြာကြီး မခံဘူး၊ မင်း ရှာတွေ့တဲ့အချိန်မှာ တစ္ဆေက တခြားနေရာမှာ ထပ်ပေါ်လာနိုင်တယ်။ ငါ အတည်ပြုပြီးပြီ၊ တစ္ဆေရဲ့ ပေါ်ပေါက်လာမှုက ကျပန်းပဲ— တစ်ခါတစ်ရံ နီးတယ်၊ တစ်ခါတစ်ရံ အရမ်းဝေးတယ်။ ဒီမှာ ငါတို့က ပြေးတာကိုပဲ အားကိုးနိုင်တယ်၊ တစ္ဆေက သူ့သတ်ဖြတ်မှုကို မပြီးမြောက်ခင်မှာ သူ့ကို ရှာဖွေဖို့ ခက်ခဲလိမ့်မယ်။"

"မဟုတ်ရင် ငါတို့ ဒီမှာပဲ စက်ဝိုင်းပတ်ပြီး ပြေးနေရုံပဲ ရှိတော့မယ်။"

ယန်ကျန့်က အချိန်မဖြုန်းချင်ဘဲ ချက်ချင်း ပြောလိုက်သည်။

"လူတိုင်းကို စုပြီး ထွက်ခွာဖို့ ပြင်ဆင်လိုက်။ ငါ သွားရှာလိုက်မယ်။ နောက်ထပ် လူတစ်ယောက်ကို လောင်းကြေးထပ်ကြစို့။ ပဉ္စမမြောက် ခေါက်သံ အဆုံးမှာ ငါ တစ္ဆေကို မတွေ့သေးဘူးဆိုရင် ငါတို့ ချက်ချင်း ဆုတ်ခွာမယ်။ ငါသာ တစ္ဆေကို တွေ့ခဲ့ရင် ငါသူ့ကို ဆက်သတ်တာကို တားဆီးမယ်၊ ပြီးတော့ ငါတို့ ဒီမှာနေရင်း အချိန်မရွေး အသတ်ခံရမယ့် အန္တရာယ်ကို ထမ်းဆောင်စရာ မလိုတော့ဘူး။"

"ကောင်းပြီ၊ မင်းပြောတဲ့အတိုင်း လုပ်ကြတာပေါ့။"

စုန့်ရန်က သဘောတူညီစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

သူက ယန်ကျန့် မကျေမနပ်ဖြစ်နေမှန်း သိသည်၊ သူလည်း အတူတူပင်၊ သို့သော် သူက နောက်ထပ် လူတစ်ယောက်ကို လောင်းကြေးထပ်ရန် ဆန္ဒရှိနေသေးသည်။ သူ တကယ်ကြောက်သည်မှာ အဆုံးမရှိသော နှောင့်နှေးမှုပင်၊ ဒါက အသေအပျောက်အများဆုံး ဖြစ်လိမ့်မည်။

သူ စကားမဆုံးခင်မှာပင် ယန်ကျန့်သည် စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ တစ်ယောက်တည်း ပြေးထွက်သွားပြီး ခေါက်သံလာရာဘက်သို့ တတ်နိုင်သမျှ အမြန်ဆုံး ပြေးသွားသည်။

'တစ္ဆေအရိပ်' သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ကပ်လျက်ရှိနေသဖြင့် သူ့ပြေးနှုန်းမှာ အနည်းငယ် လူမဆန်ဘဲ သူ့ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ လုပ်ဆောင်ချက်များမှာ အနည်းငယ် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်။ သူက သူ့ရှေ့က သင်္ချိုင်းကုန်းတစ်ခုကို လုပ်ငန်းစဉ်အတွင်း အရှိန်မလျှော့ဘဲ ခုန်ကျော်သွားရုံသာ။

ထိုအချိန်တွင် သူ စိတ်ပူစရာ မလိုပေ။

တစ္ဆေနှင့် လောင်းကြေးထပ်ခြင်းသည် အချိန်နှင့်အမျှ ပြိုင်ပွဲဝင်ခြင်းပင်။ ယခင်က ယန်ကျန့်သည် သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ကို သတိထားခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ အတည်ပြုချက်အချို့အပြီးတွင် သူ အရာအားလုံးကို လက်လွှတ်ပြီး ချုပ်တည်းမှုမရှိဘဲ လှုပ်ရှားနိုင်သည်။

"ဒီတစ်ကြိမ် ခေါက်သံက နည်းနည်း ရှည်တယ်။ ပစ်မှတ်ထားခံရတဲ့သူက အထူးသဖြင့် ရှုပ်ထွေးတဲ့ နာမည်တစ်ခု ရှိနေလို့လား။"

ယန်ကျန့်က ပြေးလာရင်း စဉ်းစားလိုက်သည်။

ဒီတစ်ကြိမ်တွင် တစ္ဆေက ထွင်းထုခြင်းသည် ယခင်နှစ်ကြိမ်ပေါင်းထက် ပိုကြာသည်၊ အကြောင်းရင်းမှာ မသိရပေ။

ဖြစ်နိုင်တာက တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့နာမည်တွင် အလွန်ရှုပ်ထွေးသော စာလုံးတစ်လုံး ပါဝင်သောကြောင့် တစ္ဆေက ထိုစာလုံးကို ထွင်းထုရန် အချိန်ပိုသုံးရန် အတင်းအကျပ် ဖြစ်စေပြီး ယန်ကျန့်ကို အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေးလိုက်သည်။

သူက ဒီလုပ်ဆောင်ချက်အတွက် အချိန်သိပ်မများကြောင်း သိသော်လည်း သူသာ အခြေအနေကို အချိန်မီ အတည်ပြုနိုင်ခဲ့လျှင် ဒါက နောက်ဆက်တွဲ လုပ်ဆောင်ချက်များအတွက်လည်း ကြီးမားသောအကူအညီ ဖြစ်စေလိမ့်မည်။

"သူ တစ်ယောက်တည်း သွားတာ အန္တရာယ်မများဘူးလား။"

လီယောင်က ယန်ကျန့် ထွက်သွားသည်ကို မြင်ပြီး ရှင်းပြမရနိုင်အောင် စိုးရိမ်သွားသည်။

"စိတ်မပူနဲ့၊ သူ သေချာပေါက် အဆင်ပြေမှာပါ။ ငါတို့က စိုးရိမ်ရမယ့်သူတွေပဲ။ သူက အချိန်မရွေး ထွက်သွားနိုင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါတို့က မရဘူး။ ဒါကြောင့် သူက ဒီသီးခြားတာဝန်ကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းဖို့ အစပြုခဲ့တာ။"

စုန့်ရန်က ပြောသည်။

"ဒင်၊ ဒင် ဒင်။"

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ခေါက်သံသည် တိတ်ဆိတ်သော သင်္ချိုင်းထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေဆဲပင်။

ရှေးဟောင်းသင်္ချိုင်းတစ်ခုရှေ့တွင် ဗလာဖြစ်နေသော သင်္ချိုင်းကျောက်တိုင်တစ်ခု စိုက်ထူထားပြီး သံချေးတက်ကာ သင်္ချိုင်းမြေစွန်းထင်းနေသော 'အလောင်းကောင်သံချောင်း' တစ်ချောင်းကို တောင့်တင်း၊ ပိန်လှီပြီး အေးစက်သော လက်တစ်ဖက်က ကိုင်ထားကာ ကျောက်သင်္ချိုင်း ကျောက်တိုင်ကို စက်ယန္တရားကဲ့သို့ ခေါက်နေသည်။ 'အလောင်းကောင်သံချောင်း' ထိမှန်သောနေရာတွင် နက်ရှိုင်းသော အရာတစ်ခု ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

အရာသည် ကောက်ကွေးနေပြီး စာလုံးတစ်လုံး ရေးနေသကဲ့သို့ တဖြည်းဖြည်း မျဉ်းကြောင်းတစ်ခု ဖွဲ့စည်းလာသည်။

စာလုံးသည် မပြည့်စုံသေးပေ၊ သို့သော် ၎င်းဘေးတွင် စာလုံးတစ်လုံးကို ထွင်းထုပြီးဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ ပုံသဏ္ဌာန်မှာ ထူးဆန်းသော်လည်း မှတ်မိနိုင်သေးသည်— ထိုစာလုံးမှာ... ယန်။

ထူးဆန်းသည်မှာ ဒီစာလုံးတွင် မျဉ်းကြောင်းများစွာ မရှိသော်လည်း ၎င်း၏ ထွင်းထုနှုန်းမှာ အလွန်နှေးကွေးသည်။

အခြားလူများ၏ နာမည်များ ထွင်းထုခြင်းထက် များစွာ နှေးကွေးသည်။

ခေါက်သံတိုင်းနှင့် သင်္ချိုင်းကျောက်တိုင်ပေါ်တွင် အရာများစွာ မမှတ်သားဘဲ အလွန်မာကျောသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး စာလုံးကို တဖြည်းဖြည်း ပြီးပြည့်စုံအောင် ဆက်တိုက် ခေါက်ပြီး ထွင်းထုခြင်းမရှိဘဲ ဖွဲ့စည်းနိုင်ခြင်း မရှိပေ။

ဒါက ရှင်းပြမရနိုင်သော ထူးဆန်းကြောက်စရာကောင်းသော သတ္တဝါတစ်ကောင်က ဒီနာမည်၏ ပိုင်ရှင်ကို ကာကွယ်ပေးနေသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

တစ္ဆေက ဆက်လက် ထွင်းထုနေဆဲ ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် တာဟန်မြို့တွင်၊ ယန်ကျန့် ခေတ္တမျှ နေထိုင်ခဲ့သော 'တစ္ဆေစာတိုက်' အနီးရှိ ဟိုတယ်တစ်ခုတွင်...

ဟိုတယ်ကို စုန့်ရန်၏ အမိန့်ဖြင့် ချိပ်ပိတ်ထားသည်။

အခန်းများထဲမှ တစ်ခန်းကို ယန်ကျန့်က အချိန်တိုအတွင်း နေထိုင်ခဲ့သည်။

ဒီအခန်း၏ မထင်ရှားသော ထောင့်တစ်နေရာတွင် လိမ်ကောက်နေသော လူပုံသဏ္ဌာန် 'တစ္ဆေကြွေရုပ်' တစ်ခု ထိုင်နေသည်။

တိတ်ဆိတ်သော ထောင့်တွင် ဒီထူးဆန်းသော ကြွေရုပ်သည် တိတ်ဆိတ်စွာနှင့် မရပ်မနား ကွဲအက်နေသည်။

ဒါက မမြင်နိုင်သော သံချောင်းတစ်ချောင်းက ဒီကြွေရုပ်ကို မရပ်မနား ခေါက်နေသကဲ့သို့ပင်။

အက်ကွဲကြောင်းများမှာ ပြင်းထန်လာပြီး လူပုံသဏ္ဌာန် ကြွေရုပ်၏ တစ်ကိုယ်လုံးကို ထူထပ်စွာ ဖုံးလွှမ်း နေသည်၊ အချိန်မရွေး လုံးဝ ကြေမွသွားနိုင်သည်။၊ အပိုင်းအစ၏ အလယ်ဗဟိုတွင် အက်ကွဲကြောင်း အနည်းငယ်မှာ အခြားနေရာများထက် ပို၍နက်ရှိုင်းပြီး ပို၍ သိသာထင်ရှားသည်။

ဒီသိသာထင်ရှားသော ကွဲအက်မှုများကြားတွင် စာလုံးတစ်လုံး ဖွဲ့စည်းထားသည်- ယန်။

ယန် စာလုံးဘေးတွင် အက်ကွဲကြောင်းအသစ်များ ပြင်းထန်လာပြီး မရပ်မနား ပျံ့နှံ့နေကာ နောက်ထပ် စာလုံးတစ်လုံး ဖွဲ့စည်းတော့မည့်အလားပင်။

ဒီလို အခြေအနေတွေအောက်မှာ နောက်တစ်လုံး ပုံသဏ္ဌာန် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် အချိန်တွင် ဒီထူးခြားသော ကြွေရုပ်သည် လုံးဝ အပိုင်းအစများအဖြစ် ကြေမွသွားလိမ့်မည်။

'တစ္ဆေကြွေရုပ်' ကြေမွသွားသည်နှင့်...

ယန်ကျန့် ပတ်လည်က ကာကွယ်ရေးအလွှာသည် အစအနမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မည်။

ဒါမှမဟုတ် ဖြစ်နိုင်တာက...

ဒီ 'တစ္ဆေကြွေရုပ်' ၏ တည်ရှိမှုသည် ယန်ကျန့်၏ နာမည်ကို ဖွဲ့စည်းရန် အလွန်ခက်ခဲစေခဲ့သော အကြောင်းရင်းဖြစ်ပြီး သူ့အတွက် ပြင်ဆင်ထားသော သင်္ချိုင်းကျောက်တိုင်ကို ထူးကဲစွာ မာကျောစေကာ တစ္ဆေများ သူ့နာမည်ကို အလွယ်တကူ မထွင်းထုနိုင်အောင် တားဆီးထားသည်။

ဖူရှို့ဥယျာဉ်၏ သင်္ချိုင်းသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ...

ယန်ကျန့်သည် တူရွင်းသံနှင့် ပို၍ ပို၍ နီးကပ်လာနေသည်။

သူက အလွန်လျင်မြန်စွာ ပြေးနေပြီး အမီလိုက်တော့မည်ဖြစ်သည်။

"ဒါ မပျောက်ကွယ်သေးဘူး၊ တစ္ဆေက တကယ်ပဲ ဘယ်သူ့နာမည်ကို ထွင်းထုနေတာလဲ။ မျဉ်းကြောင်းတွေ အဲ့ဒီလောက်များလို့လား။"

ယန်ကျန့်က သူ့စိတ်ထဲတွင် ရှင်းပြမရနိုင်အောင် မသက်မသာ ခံစားလိုက်ရသည်။

ဒီအခြေအနေက ပုံမှန်မဟုတ်တာတစ်ခုခုကို အရိပ်အမြွက်ပြနေသည်။

ပုံမှန်မဟုတ်ခြင်းဆိုသည်မှာ အရာများသည် မျှော်လင့်ထားသည်ထက် ကျော်လွန်သွားစပြုနေပြီဟု ဆိုလိုပြီး ဒါက ကောင်းသောနိမိတ်မဟုတ်ဘဲ မကြာမီဖြစ်ပေါ်တော့မည့် အန္တရာယ်၏ ရှေ့ပြေးနိမိတ်ပင်။

တစ္ဆေက ပြောင်းလဲသွားပြီ။

သဘာဝလွန် ဖြစ်ရပ်များတွင် ယန်ကျန့်သည် သတ်မှတ်ထားသော ပုံစံများဖြင့် သတ်ဖြတ်သော တစ္ဆေများကို မကြောက်ပေ၊ သို့သော် သူတို့၏ လုပ်ဆောင်ချက်များ အလယ်တွင် ခန့်မှန်းမရနိုင်သော ပြောင်းလဲမှုများကို ကြောက်သည်၊ ရင်းနှီးသော ပုံစံများ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားစေခြင်း၊

'တစ္ဆေတမန်တော်' နှင့် 'ပြိတ္တာ' တို့ ယခင်က ဖြစ်ခဲ့သလိုမျိုးကို ဆိုလိုသည်။

သူ့စိတ်ထဲတွင် တုံ့ဆိုင်းမှုရှိသော်လည်း ယန်ကျန့်သည် အရှိန်မလျှော့ပေ။ သူက ထိုတစ္ဆေကို ရှာဖွေပြီး သူ့သံသယများကို အတည်ပြုရန် သန္နိဋ္ဌာန်ချထားသည်။

မကြာမီ သူက စိတ်လှုပ်ရှားမှု လှိုင်းတစ်ခုကို ခံစားလာရသည်။

အကြောင်းမှာ ဒီအထူးအခြေအနေကြောင့် ယန်ကျန့်သည် စတုတ္ထမြောက် တဂျိန်းဂျိန်းအသံ မဆုံးခင်မှာပင် တစ္ဆေကို ရှာတွေ့နိုင်ပုံရသောကြောင့်ပင်။

"တွေ့ပြီ။"

ရုတ်တရက် သူက ကြီးမားသော သင်္ချိုင်းတစ်ခုကို ကျော်တက်ပြီး သင်္ချိုင်းခေါင်းပေါ်တွင် တိုက်ရိုက်ရပ်ကာ တဂျိန်းဂျိန်းအသံလာရာဘက်သို့ ကြည့်လိုက်သည်။

သူ့အမြင်အာရုံမှာ အတားအဆီးမရှိပေ။

တစ္ဆေသည် ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး တူရွင်းသံ မရပ်တန့်သေးပေ။

တစ်ခဏအတွင်း ယန်ကျန့်၏ မျက်ဆံများ ကျုံ့သွားပြီး သူ တူရွင်းသံ၏ တကယ့်ရင်းမြစ်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

ဒါက အနက်ရောင် အသုဘဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော အလောင်းကောင်တစ်လောင်း၊ ပိန်လှီပြီး အေးစက်ကာ မျက်နှာတွင် အရေးအကြောင်းများဖြင့် ပြည့်နေသည်။ ညိုညစ်ရောင်ရမ်းနေသော အရေပြားသည် သူ့လက်ချောင်းအဆစ်များကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ကပ်နေပြီး သူက သံချေးတက်နေသော 'အလောင်းကောင်သံချောင်း' တစ်ချောင်းကို ကိုင်ကာ အမှတ်အသားမရှိသော သင်္ချိုင်းကျောက်တိုင် တစ်ခုကို ထပ်ခါထပ်ခါ ထိုးနှက်နေသည်။

ဒီတစ္ဆေက... အဘွားကြီးလျိုလား။

"ဒါ ဘယ်လို ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။"

ယန်ကျန့် အံ့အားသင့်သွားသည်။

သာမန် သေဆုံးပြီးသား အဘွားအိုတစ်ဦးက ဘယ်လိုလုပ် ရုတ်တရက် တစ္ဆေတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းသွားနိုင်မှာလဲ။

သူမ၏ လက်ထဲတွင် ထွက်ပို့ရန် အသင့်ဖြစ်နေသော စာအနီတစ်စောင်ကိုလည်း ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။

ခေတ္တမျှ တုန်လှုပ်သွားပြီးနောက် ယန်ကျန့်သည် လက်ထဲက တာဝန်ကို အရင်ဆုံး ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ဆောင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူ့ရှေ့က ဒီအရာက တကယ်ပဲ အဘွားကြီးလျိုလား သို့မဟုတ် စစ်မှန်သော တစ္ဆေတစ်ကောင်လားဆိုတာ အရေးမကြီးပေ။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင်...

တူရွင်းသံ ရပ်တန့်သွားသည်။

စတုတ္ထမြောက် လူ၏ နာမည် ပြီးပြည့်စုံသွားပြီ။

"မကောင်းတော့ဘူး။"

သူ့တစ္ဆေအမြင်ဖြင့် ယန်ကျန့် ချက်ချင်း ထိတ်လန့်သွားသည်။ ဒီထောင့်ကနေ သူက ထိုနာမည်၏ ပထမဆုံးစာလုံးကို မသဲမကွဲ မြင်နိုင်သည်... ယန်။

"ဒုန်း။"

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အဝေးက တာဟန်မြို့ရှိ ဟိုတယ်အခန်းတစ်ခန်းတွင် 'တစ္ဆေကြွေရုပ်' သည် အက်ကွဲကြောင်းများ ကန့်သတ်ချက်သို့ ရောက်ရှိသွားသောကြောင့် ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲသွားပြီး ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် အပိုင်းအစများအဖြစ် ပြန့်ကျဲသွားသည်။ ထူးဆန်းကြောက်စရာကောင်းသော စွမ်းအားသည်လည်း မမြင်နိုင်သော လောကကြီးထဲက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကျိန်စာတစ်ခုခုက ချေဖျက်လိုက်သကဲ့သို့ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

သို့သော် ဒါက တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကိုသာ ချေဖျက်နိုင်ခဲ့ပြီး အားလုံးကို မတန်ပြန်နိုင်ခဲ့ပေ။

"ဒီတစ်ကြိမ် တူရွင်းသံက ငါ့ကို ဦးတည်နေခဲ့တာလား။"

ထိုအချိန်တွင် ယန်ကျန့်၏ ဆံပင်များ ထောင်သွားပြီး သူ့ခြေထောက်အောက်က သင်္ချိုင်းမြေသည် ရုတ်တရက် လျော့ရဲသွားသည်။

ဒါက သူ့ကို မျိုချရန် အသင့်ဖြစ်နေသော ချောက်နက်ကြီးတစ်ခုလိုပင်။