နှောင်ကြိုးတို့ကို ဖြတ်တောက်ခြင်း

စုတ်တံတစ်ချက်ဖြင့် ကဗျာတစ်ပုဒ် မွေးဖွားလာခဲ့ပြီး မီးခိုးဖြူများက ကြယ်ရောင်စုံသော ကောင်းကင်ယံသို့ တိုးဝင်သွားကာ ရွှေရောင်အလင်းတန်းကတော့ ပျောက်ကွယ်မသွားခဲ့ပေ။

လူအုပ်ကြီးက အံ့ဩမှင်သက်စွာ ကျန်နေခဲ့ကြသည်။ အကြောင်းမှာ ဒီကဗျာက သူတို့၏ စိတ်ကူးစိတ်သန်းများကို ကျော်လွန်နေသောကြောင့်ပင်!

အကယ်၍ အမျိုးသား ပညာသင်ကျောင်း၏ ကဗျာများကို ဆန်စေ့ပုလဲများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ရမည်ဆိုလျှင် ဆရာချင်၏ ကဗျာကတော့ ညကောင်းကင်ယံမှ တောက်ပသော လမင်းကြီးပင် ဖြစ်လိမ့်မည်။ နှစ်ခုကြားက ကွာခြားချက်မှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကဲ့သို့ပင်!

ဆန်စေ့ပုလဲများက လမင်းကြီး၏ တောက်ပမှုနှင့် ဘယ်လိုလုပ် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်မှာလဲ။

ဟုတ်ပါတယ်၊ အံ့အားအသင့်ဆုံးသူများမှာ သာယာပညာသင်ကျောင်းမှ လူများပင်ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ ဒီကဗျာကို ချင်ဖုန်းက သူတို့အတွက် မူလကတည်းက ရေးစပ်ခဲ့သောကြောင့်ပင်!

ရွှေရောင်သေရည်ခွက်များနှင့် ကျောက်စိမ်းပန်းကန်များပေါ်မှ တန်ဖိုးကြီး အစားအစာများ... သူတို့၏ ခွက်များနှင့် တူများကို ချထားဖို့ မပြောနှင့်ဦး သူတို့ ထိပင် မထိဝံ့ခဲ့ကြ!

အင်အားကြီးသူများက အဆင့်အတန်း ခွဲခြားမှု ကျင့်သုံးရာ မင်းနေပြည်တော်တွင် သူတို့သည် မွေးဖွားကတည်းက မတရားမှုများနှင့် အေးစက်သော အကြည့်များကို အလွန်အမင်း ခံစားခဲ့ရသည်။

သူတို့ စာဖတ်စာရေး ဝါသနာပါသော်လည်း နည်းလမ်းရှာမတွေ့နိုင်ဘဲ နေရာတိုင်းတွင် အတားအဆီးများနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီး မုန်တိုင်းများနှင့် အခက်အခဲများကြားတွင် မျောပါနေခဲ့ရသည်။ ဒါဟာ ရေခဲနေသော မြစ်ဝါကို ဖြတ်ကူးရန် ကြိုးစားခြင်း သို့မဟုတ် ထိုက်ဟန်တောင်တန်း၏ နှင်းဖုံးတောင်များကို တက်ရန် ကြိုးစားခြင်းဟု ဆိုရိုးစကားအတိုင်းပင် မဟုတ်ပါလား။ ခရီးလမ်းက ခက်ခဲကြမ်းတမ်းသည်...

ဘဝခရီးလမ်းက ခက်ခဲကြမ်းတမ်းသလို ပညာသင်ယူရာလမ်းကလည်း ခက်ခဲကြမ်းတမ်းသည်။ လမ်းခွဲများဖြင့် ပြည့်နှက်နေရာ စစ်မှန်သော လမ်းနှင့် အနာဂတ်ကို ဘယ်မှာရှိမှန်း မမြင်နိုင်တော့သလိုပင်။

သို့သော် ယခင်ကဗျာပိုဒ်များ၏ ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်သော မှောင်မိုက်မှုအပြီးတွင် နောက်ဆုံးစာကြောင်းက အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိစေခဲ့သည်။

"တစ်နေ့မှာတော့ ငါတို့ဟာ လေပြင်းကိုစီးပြီး လှိုင်းလုံးကြမ်းကို ချိုးဖျက်မယ်၊ ငါတို့ရဲ့ တိမ်တိုက်ရွက်ကို တည့်မတ်စွာ လွှင့်ထူပြီး နက်ရှိုင်းလှတဲ့ ပင်လယ်ကို တံတားခင်းမယ်။"

သာယာပညာသင်ကျောင်းမှ ကျောင်းသားများက တိုးညင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် တိတ်တဆိတ် ထပ်ခါတလဲလဲ ရွတ်ဆိုနေကြသည်။

"မယိမ်းမယိုင်တဲ့ စိတ်ဓာတ်" ဆိုသည့် စကားစုကလည်း သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေပြီး ခေတ်အဆက်ဆက် မမှေးမှိန်ဘဲ တည်တံ့နေတော့သည်။

အရင်က တွန့်ဆုတ်မှု၊ စိတ်ဓာတ်ကျမှုနှင့် ရှုပ်ထွေးမှုများက ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ပျောက်ကွယ်သွားသကဲ့သို့ပင်။ သူတို့၏ ခေါင်းများကို မော့လိုက်ကြပြီး ရင်ဘတ်များက ကော့တက်လာကာ မျက်လုံးများက အလင်းရောင်များဖြင့် တောက်ပနေသလို ထင်မှတ်ရသည်။ သူတို့ကို ဒီအထီးကျန်မှုကို ရင်ဆိုင်ရန် သတ္တိပေးခဲ့သူမှာ ဆရာချင်ပင် ဖြစ်သည်!

လူတိုင်း၏ အတွေးများ ထွန်းလင်းသွားစဉ်မှာပင် မျှော်လင့်မထားသော မြင်ကွင်းတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသည်။ ရွှေရောင်အလင်းတန်းက နဂါးတစ်ကောင် ဟိန်းဟောက်သံကဲ့သို့ လည်ပတ်သွားပြီးနောက် ကောင်းကင်တွင် ချိတ်ဆွဲထားသော ကြည်လင်သော ချီစွမ်းအင် ရေတံခွန်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ စိတ်ကို ဉာဏ်အလင်းပွင့်စေရန် တန်းတန်းမတ်မတ် စီးကျလာသည်!

သာယာပညာသင်ကျောင်းမှ ကျောင်းသားများက သူတို့သည် အတော်လေး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အခြေအနေတစ်ခုထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ အတိတ်က သူတို့ဖတ်ခဲ့သော စာအုပ်များက သူတို့မျက်စိရှေ့တွင် လှန်လှောနေသကဲ့သို့ ထင်မှတ်ရပြီး စကားလုံးတိုင်းနှင့် စာကြောင်းတိုင်းကို တစ်ချက်မှမလွဲဘဲ ပြန်လည်အမှတ်ရနိုင်သည်!

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ချင်ဖုန်း၏ မျက်လုံးများက ပြူးကျယ်သွားသည်။ အကြောင်းမှာ သူ၏ကျောင်းသားများက မမျှော်လင့်ဘဲ စာပေသူတော်စင် တာအိုမျိုးဆက်၏ နဝမအဆင့်ဖြစ်သော အုတ်မြစ်ချ နယ်ပယ်သို့ ဝင်ရောက်သွားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ကြည့်စမ်း... စာပေသူတော်စင်၏ နဝမအဆင့်သို့ ဝင်ရောက်ရန် သာမန်လူတစ်ယောက်က စာအုပ်ပေါင်းတစ်သောင်းကို အလွတ်ကျက်မှတ်ရပြီး ၎င်းတို့ကို နတ်ပင်လယ်ထဲတွင် စာပေရေတံခွန်အဖြစ် စုစည်းကာ စာပေချီစွမ်းအင်က သူတို့အပေါ်သို့ သွန်ချပေးမှသာ ဖြစ်နိုင်သည်။

သို့သော် ဒီကျောင်းသားများက အလွန်အမင်း ကြိုးစားကြသော်လည်း ညနက်သည်အထိ စာကျက်ကြသော်လည်း သူတို့က ပထမအဆင့်အတွက် လိုအပ်သော စာအုပ်ပေါင်းတစ်သောင်းသို့ ရောက်ရှိရန် အဝေးကြီး လိုသေးသည်။

သို့သော် အခုတော့ ကဗျာတစ်ပုဒ်ကြောင့် သူတို့အားလုံး ဒီနယ်ပယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားကြရာ တကယ်ကို ကြည်နူးဖွယ်ရာ အံ့အားသင့်မှုတစ်ခုပင်!

အမျိုးသား ပညာသင်ကျောင်းမှ လူများကလည်း အရိပ်အမြွက်ကို မြင်တွေ့ကြပြီး သူတို့၏ အမူအရာများက တော်တော်လေး ရှုပ်ထွေးနေသည်။ မနာလိုမှု၊ တုန်လှုပ်မှုများ ရှိသော်လည်း အများဆုံးမှာတော့ မယုံကြည်နိုင်ခြင်းပင်!

မော့စီရဲက သူ၏လက်သီးများကို တင်းတင်းဆုပ်ထားပြီး သူ၏မျက်နှာက မယုံနိုင်လောက်အောင်ပင် တင်းမာနေသည်။

အပေါ်ထပ်တွင် မိန်းမစိုးလီက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီး၊ ကြည့်ပါဦး!"

မင်ဧကရာဇ်၏ မျက်လုံးများကလည်း စိတ်လှုပ်ရှားမှုဖြင့် တောက်ပနေသည်။ မဟာချန်တိုင်းပြည်သည် သိုင်းပညာကို ကြာမြင့်စွာကတည်းက လေးစားခဲ့ပြီး ပြည်သူများ၏ စာပေသူတော်စင် တာအိုမျိုးဆက်အပေါ် အထင်အမြင်မှာ အမြဲတမ်း ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်၏ နိုင်ငံတော် ဆရာတစ်ယောက်တည်း အပေါ်တွင်သာ ကန့်သတ်ထားခဲ့သည်။

သို့သော် ချင်ဖုန်း၏ ပေါ်ပေါက်လာမှုက လူများကို စာပေသူတော်စင် တာအိုမျိုးဆက်၏ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အသွင်အပြင်များကို မြင်တွေ့ခွင့်ပေးခဲ့သည်။

သူက တော်ဝင်စာမေးပွဲစနစ်ကို အကောင်အထည်ဖော်ခဲ့ခြင်းမှာ ပထမအချက်အနေဖြင့် တစ်လောကလုံးမှ အရည်အချင်းရှိသူများကို မင်းနေပြည်တော်သို့ စုဆောင်းရန် အင်အားကြီးသူများ၏ လက်ဝါးကြီးအုပ်မှုကို ချိုးဖျက်ပြီး မဟာချန်တိုင်းပြည်အတွက် ငြိမ်းချမ်းသာယာသော ခေတ်တစ်ခေတ်ကို ဖန်တီးရန်ဖြစ်သည်။ ဒုတိယအချက်အနေဖြင့် သူက စာပေတာအိုကို မြှင့်တင်ပြီး လောကကြီးတွင် စာပေသူတော်စင် တာအိုမျိုးဆက် ကျင့်ကြံသူများ ပိုမိုမွေးထုတ်ပေးရန် လိုလားသည်။

သို့သော် ချင်မိသားစုမှ ကောင်လေး၏ ထူးခြားသော ကဗျာတစ်ပုဒ်တည်းဖြင့် ဒီလောက်များတဲ့ စာပေသူတော်စင် တာအိုမျိုးဆက် ကျင့်ကြံသူများ ပေါ်ထွက်လာလိမ့်မည်ဟု သူ ဘယ်လိုလုပ် စိတ်ကူးနိုင်မှာလဲ!

ကောင်းကင်မှ ချိတ်ဆွဲထားသော ရေတံခွန်မြင်ကွင်းမှာ မယုံနိုင်လောက်အောင် အံ့ဩဖွယ်ရာကောင်းပြီး သဘာဝအတိုင်းပင် မင်းနေပြည်တော်မှ မရေမတွက်နိုင်သော လူများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။

ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်၏ ထိပ်တွင် ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်၏ နိုင်ငံတော် ဆရာက ထိုမြင်ကွင်းကို ကျေနပ်သော အမူအရာဖြင့် ကြည့်ရှုနေသည်။

ရွှီလဲ့ရှန်က အံ့အားသင့်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ကဗျာတစ်ပုဒ်တည်းနဲ့ သူက ကျောင်းသားတွေရဲ့ စာပေစိတ်ဓာတ်ကို လှုံ့ဆော်ပေးနိုင်တယ်။ ဒီညီလေးရဲ့ ကဗျာစပ်နိုင်စွမ်းက တကယ်ပဲ ထူးခြားတယ်။"

"ဒါပေမဲ့ ဆရာ၊ တပည့် နားမလည်တာ တစ်ခုရှိတယ်။ အမျိုးသား ပညာသင်ကျောင်းမှာ ချီကျင့်ကြံမှု နဝမအဆင့်ကို ရောက်ခါနီး လူတွေအများကြီး ရှိပေမဲ့ ဘာလို့ သူတို့က ကြည်လင်သော ချီစွမ်းအင် ရေတံခွန်ကနေ ဉာဏ်အလင်းမပွင့်နိုင်ရတာလဲ။"

"လူတစ်ဦးချင်းစီကို မင်း ဘယ်လိုလုပ် ယေဘုယျ သတ်မှတ်နိုင်မှာလဲ။ ဒီကဗျာက လူတိုင်းနဲ့ သက်ဆိုင်ပဲ့တင်ထပ်နေတာ မဟုတ်ဘူး။ စာပေသူတော်စင် တာအိုမျိုးဆက်ရဲ့ အဓိဋ္ဌာန်ပြု စင်မြင့် စမ်းသပ်မှုတွေလိုပဲ လူတိုင်းရဲ့ အဖြေတွေက မတူညီကြဘူး။"

"ဒီအရာအားလုံးကို သန့်စင်မှုကြောင့်လို့ သတ်မှတ်နိုင်တယ်။"

ရွှီလဲ့ရှန်က နားလည်သလိုလို နားမလည်သလိုလို ဖြစ်နေသည်။

"သန့်စင်မှု؟"

ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်၏ နိုင်ငံတော် ဆရာက ပြုံးလျက် ရှင်းပြလိုက်ပြီးနောက် ရွှီလဲ့ရှန်ဘက်သို့ လှည့်ကာ ဆိုသည်။

"သန့်စင်တဲ့ ပညာရှာမှီးမှုတစ်ခုပဲ။"

"သာယာပညာသင်ကျောင်းမှာ ကျောင်းသားအရေအတွက်က တိုးပွားနေတယ်။ မင်းကိုလည်း ရည်ရွယ်ချက်မရှိဘဲ လျှောက်သွားနေတာ ငါ မကြာခဏတွေ့တယ်။ ဘာလို့ မင်းရဲ့အာရုံစိုက်မှုကို အဲ့ဒီမှာထားပြီး အဲ့ဒီကျောင်းသားတွေကို စာမသင်ပေးတာလဲ။"

"ဒုတိယအဆင့် နယ်ပယ်ရဲ့ ရှာရခက်တဲ့ ဉာဏ်အလင်းပွင့်မှုကို အဲ့ဒီလို သန့်စင်မှုမျိုးမှာ တွေ့ရှိနိုင်ကောင်းရဲ့။"

"မင်းရဲ့ ညီလေး ဖေးလိုပဲ သူက စတုတ္ထအဆင့်ကို ရောက်နေပြီ။"

ထိုစကားကြောင့် ရွှီလဲ့ရှန်က ခေါင်းအသာညိတ်လိုက်သော်လည်း သူ၏အတွင်းစိတ်ထဲတွင်တော့ စိတ်လှုပ်ရှားမှုတစ်ခု မြင့်တက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ဒါက ဖေး၏ တိုးတက်မှုကြောင့် မဟုတ်ဘဲ ဆရာ၏ စကားကြောင့်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍သာ သူက သာယာပညာသင်ကျောင်းတွင် စာသင်ပေးမည်ဆိုလျှင် မင်းနေပြည်တော်မှ အမျိုးသား ပညာသင်ကျောင်း၏ တပည့်များအားလုံးက သာယာပညာသင်ကျောင်းသို့ ဝင်ရောက်လာကြလိမ့်မည်!

ဒီလှုပ်ရှားမှုနောက်ကွယ်မှ ရည်ရွယ်ချက်များက တကယ်ကို စိတ်ဝင်စားဖွယ်ရာပင်။

ရွှီလဲ့ရှန်က အရိုအသေပေးကာ ပြန်ဖြေသည်။

"ဆရာ၊ တပည့် နားလည်ပါပြီ။"

ကောင်းကင်ပျံ နန်းဆောင်ရှိ သာယာပညာသင်ကျောင်းမှ ကျောင်းသားများကြားမှ အပြောင်းအလဲများက ချင်ဖုန်း၏ ကဗျာကဲ့သို့ပင် အစွမ်းထက်သည်၊ သာလွန်သည်ဟုပင် ဆိုနိုင်သည်။

ပြီးတော့ ဒီသက်ရောက်မှုက အမျိုးသား ပညာသင်ကျောင်းမှ ကျောင်းသားများကို တိုက်ရိုက် ထိုးနှက်ချက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ကျောင်းသားများက အလွန်အမင်း ပျော်ရွှင်နေကြစဉ် သူတို့၏ ယုံကြည်မှုက မြင့်တက်လာခဲ့သည်။ သူတို့တစ်ယောက်ချင်းစီက စင်မြင့်ပေါ်သို့ တက်လှမ်းကြပြီး သူတို့၏ အတွေးများက စမ်းရေကဲ့သို့ စီးဆင်းကာ သုံးကျန့်အမြင့်ကျော်သော လက်ရာမြောက်ကဗျာများစွာကို ထုတ်လုပ်နိုင်ခဲ့ကြသည်!

တကယ်တော့ ရှိနေသော လူတိုင်းက ဒီကဗျာပြိုင်ပွဲ၏ ရလဒ်ကို သိနှင့်ပြီးသားဖြစ်သည်။ ချင်ဖုန်း၏ ကဗျာပြီးဆုံးသွားသည့်အခိုက်တွင် အရာအားလုံးက ရှင်းလင်းသွားသည် - အမျိုးသား ပညာသင်ကျောင်းက လုံးဝရှုံးနိမ့်ရန် ကံကြမ္မာပါလာခဲ့သည်!

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သာမန်ပညာတတ်များက စာပေသူတော်စင်များကို ဘယ်တော့မှ ကျော်လွန်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလေ။

အစပိုင်းတွင် ဆင်းရဲနွမ်းပါးသော ပညာတတ်များကို လှောင်ပြောင်မှုက အစွမ်းကုန် ပြင်းထန်ခဲ့သလောက် အခု အမျိုးသား ပညာသင်ကျောင်းမှ လူများ၏ မျက်နှာများကလည်း ထပ်တူထပ်မျှ ဖြစ်နေသည်။

ပွဲကြည့်ပရိသတ်များ၏ တိုးတိုးပြောဆိုမှုများနှင့် လက်ညှိုးထိုးမှုများက သူတို့ကို တွင်းတစ်တွင်းရှာပြီး ဝင်ပုန်းချင်စိတ် ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

မော့စီရဲ၏ အမူအရာက ရေများ ယိုစီးကျနိုင်လောက်အောင်ပင် တင်းမာနေသည်။ သူက ဖြည်းညင်းစွာ ပျောက်ကွယ်စပြုနေသော ကြည်လင်သော ချီစွမ်းအင် ရေတံခွန်ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။

ကြည်လင်သော ချီစွမ်းအင်က ရွှေရောင်အလင်းတန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ချင်ဖုန်း ရေးစပ်ခဲ့သော ကဗျာစာလိပ်ဖြူထဲသို့ ပြန်လည်ပေါင်းစပ်ဝင်ရောက်သွားသည်။ ဒါဟာ ပညာတတ်များကို စာပေအရည်အချင်း ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်သော ရှားပါးရတနာတစ်ခုဖြစ်ပြီး လောကကြီးတွင် အဖိုးတန်ပြီး ရှားပါးလှသည်!

မော့စီရဲက ဒါကို သူ့ဟာအဖြစ် သိမ်းပိုက်လိုသော စိတ်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသော်လည်း ဒီစိတ်က နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်တုံတရားဖြင့် ဖိနှိပ်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

သူက သာယာပညာသင်ကျောင်းမှ ကျောင်းသားများကို အေးစက်စွာ လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏အကြည့်ကို ချင်ဖုန်းအပေါ်တွင် စူးစိုက်ထားလိုက်ကာ မထီမဲ့မြင် နှာမှုတ်လိုက်ပြီး အမျိုးသား ပညာသင်ကျောင်းမှ လူများကို ဦးဆောင်ကာ ထွက်ခွာသွားသည်။

"သွားကြစို့။"

သူတို့၏ အရှက်ရမှု အတိုင်းအတာကို သူတို့ကိုယ်တိုင်သာ သိကြသည်။

လုံးဝဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် သာယာပညာသင်ကျောင်းမှ ကျောင်းသားများကတော့ ပျော်ရွှင်မြူးထူး နေကြသည်။ သူတို့က ကဗျာပြိုင်ပွဲတစ်ခုကိုသာ အနိုင်ရခဲ့သော်လည်း သူတို့အတွက် အရေးပါမှုကတော့ ထူးခြားလှသည်။

အကြောင်းမှာ မျိုးရိုးနောက်ခံ သီအိုရီဟုခေါ်သော သံကြိုးများက ဒီအခိုက်အတန့်တွင် ကျိုးပဲ့သွားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူတို့က အာဏာကို နောက်တစ်ကြိမ် ရင်ဆိုင်ရလျှင် အောင်မြင်မှု မသေချာရင်တောင် သူတို့က တည့်တည့်ရင်ဆိုင်ရန် ဝံ့ရဲနေကြပြီ!

သတ္တိနှင့် သံဓိဋ္ဌာန်က သာမန်ကို ထူးခြားအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲပေးနိုင်ပြီး အကန့်အသတ်မရှိသော ဖြစ်နိုင်ခြေများကို ဖွင့်လှစ်ပေးနိုင်သည်။ ဒါက ချင်ဖုန်း မြင်ချင်ခဲ့တဲ့ ရလဒ်ဖြစ်သည်။

အပေါ်ထပ်တွင် မင်ဧကရာဇ်က ဟက်ဟက်ပက်ပက် ရယ်မောလိုက်သည်။

"တစ်ခါတစ်ရံမှာ လူတစ်ယောက်က လေပြင်းနဲ့ လှိုင်းလုံးတွေကို ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ရင်ဆိုင်ပြီး ကျယ်ပြန့်တဲ့ ပင်လယ်ကို ရဲရဲရင့်ရင့် ရွက်လွှင့်ရမယ်။ ဒီကောင်လေးကတော့ အမြဲတမ်း စိတ်ဝိညာဉ်ကို လှုပ်နှိုးနိုင်တဲ့ ကဗျာတွေ ရေးနိုင်တာပဲ။"

လူအုပ်ကို ပြန်လှမ်းကြည့်ရင်း မင်ဧကရာဇ်က သူ၏ အဖိုးတန်သမီးတော် အန်းယာက အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့် ပုံရိပ်ကို မျက်တောင်မခတ်တမ်း စူးစိုက်ကြည့်နေသည်ကို မြင်သောအခါ မျက်ခုံးအနည်းငယ် ပင့်လိုက်သည်။ သူမ၏ မျက်လုံးများထဲမှ အထင်ကြီးလေးစားမှုက ရေအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲပြီး မျက်လုံးများမှ ယိုစီးကျတော့မလိုပင် မြင်နေရသည်။

"ငါ နောက်တစ်ခါ တိတ်တဆိတ် ကူညီပေးရဦးမှာလား။"

မိန်းမစိုးလီက စိတ်လှုပ်ရှားနေဆဲဖြစ်ပြီး မင်ဧကရာဇ်က သူ့ကို စကားပြောနေသည်ဟု ထင်မှတ်ကာ ချက်ချင်း မေးလိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီး ဒီကျွန်တော်မျိုးကို အမိန့်ပေးစရာများ ရှိပါသလား။"

မင်ဧကရာဇ်က သူ၏အတွေးများကို စုစည်းလိုက်ပြီး ဖြည်းညင်းစွာ ဆိုသည်။

"တကယ်တော့ မင်းကို လုပ်ခိုင်းစရာ တစ်ခုရှိတယ်။ ဝန်ထမ်းရေးရာဝန်ကြီးဌာနက အဆင့်လေး အရာရှိတစ်ယောက် သူ့ရဲ့ နှစ်စဉ်လစာက ငွေဒင်္ဂါးနှစ်သောင်းတောင် မပြည့်လောက်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူ့သားကတော့ ငွေကို ရေလိုသုံးပြီး လိုသလောက် ယူလို့ရတယ်လို့ ပြောတယ်။ ငါ အဲ့ဒါကို အရမ်းသိချင်နေတယ်။"

ဆိုလိုရင်းကို နားလည်သွားသော မိန်းမစိုးလီက ဦးညွှတ်ပြီး ပြန်ဖြေသည်။

"ဒီကျွန်တော်မျိုး နားလည်ပါပြီ။"

ထို့နောက် မင်ဧကရာဇ်က သာယာပညာသင်ကျောင်းမှ ပညာတတ်အုပ်စုကို ကြည့်ပြီး သူ၏ သဘောကျမှုကိုလည်း ပြသလိုက်သည်။ တော်ဝင်စာမေးပွဲ နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ သူက ဒီကျောင်းသားတွေအတွက် အရာရှိရာထူးအချို့ကို ကြိုတင်နေရာဖယ်ထားပေးသင့်တယ်...