အံ့မခန်း တိုက်ပွဲ

သင်္ချိုင်းထဲက အငွေ့အသက်က ဒီအချိန်မှာ အတော်လေး လေးလံထိုင်းမှိုင်းနေသည်။

ဒီနေရာမှာ ဖြစ်ပေါ်နေတဲ့ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေကြောင့် တင်းမာနေရုံသာမက သဘာဝလွန်ဖိုရမ်ရဲ့ သူဌေးကြီး ရဲကျန့် ရောက်လာခြင်းက အခြေအနေကို အလွန်အမင်း ရှုပ်ထွေးသွားစေသည်။

ဘယ်သူက ထင်ထားမှာလဲ၊ ရဲကျန့်ရောက်လာလာချင်းမှာပဲ ယန်ကျန့်နဲ့ စကားများရာကနေ ပဋိပက္ခဖြစ်ပြီး တိုက်ခိုက်ကြလိမ့်မယ်လို့။

"စကားတစ်ခွန်းလွဲတာနဲ့ လက်ပါခြေပါဖြစ်တယ်" ဆိုတဲ့ ဆိုရိုးစကားက ဒီအခြေအနေကို အတိအကျ ဖော်ပြနေသည်။

ရလဒ်ကတော့ ဘယ်သူမှ မမျှော်လင့်ထားတဲ့ အရာ ဖြစ်ခဲ့သည်။

ယန်ကျန့်က ချက်ချင်း ဖိနှိပ်ခံလိုက်ရပြီး ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့တာက နားမလည်နိုင်စရာကောင်းသလို အံ့ဩစရာလည်း ကောင်းလှသည်။

အထူးသဖြင့် ယန်ကျန့်ရဲ့ ကိုယ်ရေးရာဇဝင်ဖိုင်ကို မြင်ဖူးပြီး သူနဲ့ ရက်အနည်းငယ်ကြာ အတူတူ အလုပ်လုပ်ခဲ့တဲ့ စုန့်ရန်နဲ့ လီယန်တို့အတွက်တော့ ပိုဆိုးသည်။ သူတို့က ယန်ကျန့်ရဲ့ အရည်အချင်းနဲ့ အစွမ်းကို ကောင်းကောင်းသိကြပေမယ့် ဒီလောက် အစွမ်းထက်တဲ့ ဇာတ်ကောင်တစ်ယောက်က ရဲကျန့်ရှေ့မှာ လုံးဝ ခုခံနိုင်စွမ်းမရှိသလို ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ကြ။

"မဟုတ်ဘူး၊ ဒါမမှန်ဘူး။ ယန်ကျန့်က အားကုန်မထုတ်သေးဘူး၊ သူတကယ်တော်တာကို မပြရသေးဘူး။"

စုန့်ရန်က သူ့ရဲ့အံ့ဩမှုကို ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး ယန်ကျန့်ရဲ့ ခါးသီးတဲ့ ရှုံးနိမ့်မှုကို အလျင်အမြန် ငြင်းပယ်လိုက်သည်။

ခုနက ယန်ကျန့်က ရဲကျန့်ရဲ့ ရုတ်တရက်တိုက်ခိုက်မှုကို ခံလိုက်ရတာ ဖြစ်သည်။ ဌာနချုပ်မှာတောင် အခုအချိန်ထိ ရဲကျန့်ရဲ့ ကိုယ်ရေးရာဇဝင်ဖိုင် မရှိသေးပေ။ သူထိန်းချုပ်ထားတဲ့ တစ္ဆေတွေနဲ့ သူ့ရဲ့အရည်အချင်းတွေအကြောင်း လုံးဝမသိကြ။

ယန်ကျန့်ရဲ့ ဖိုင်ကတော့...

ပြောင်ပြောင်တင်းတင်း ပြောရရင် အသိုင်းအဝိုင်းထဲမှာ အရည်အချင်းနည်းနည်းရှိတဲ့ ဘယ်သူမဆို တစ်စောင်လောက်တော့ ရထားလောက်ပြီ။

သူက တစ္ဆေသုံးကောင်ကို ထိန်းချုပ်ထားတယ်ဆိုတာ လူတိုင်းသိကြသည်။ သူတို့ရဲ့ အရည်အချင်း အသေးစိတ်ကို မသိရင်တောင် ဖြစ်ရပ်တချို့ကို သုံးသပ်ပြီး တော်တော်လေး တိကျတဲ့ ခန့်မှန်းချက် တစ်ခုတော့ ရထားလောက်သည်။

ဒါပေမဲ့... ယန်ကျန့်က သူ့ရဲ့တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို မသုံးရသေးဘူး။

စုန့်ရန်က တာချန်းမြို့ကို အထူးလေယာဉ်နဲ့ ဖြတ်သန်းခဲ့တုန်းက အဖြစ်ကို ပြန်သတိရရင်း မျက်လုံးများက အတွေးနဲ့ အရောင်လက်သွားသည်။ ယန်ကျန့်က လေယာဉ်ပေါ်ကို တစ္ဆေတစ်ကောင် ယူလာခဲ့တယ်လို့ ကိုယ်တိုင်ပြောခဲ့သည်။

ဒါက ယန်ကျန့် ထိန်းချုပ်ထားတဲ့ စတုတ္ထမြောက် တစ္ဆေပဲ။

သူ့ကိုယ်ပေါ်မှာ မရှိပေမယ့် သူ့အမိန့်အောက်မှာ ရှိနေတဲ့ တစ္ဆေတစ်ကောင်။

"အခုတော့ အခြေအနေက ပိုဆိုးလာပြီ။ ရဲကျန့်က ယန်ကျန့်ကို ဖိနှိပ်ချင်ရုံပဲ ဖြစ်နိုင်ပေမယ့် ရလဒ်က သူရည်ရွယ်ထားတာနဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေတယ်။ တခြားတစ္ဆေဆရာတစ်ယောက်သာဆိုရင် အခြေအနေကိုကြည့်ပြီး အလျှော့ပေးသလို ဟန်ဆောင်ကာ စကားပြောလိမ့်မယ်။ 'သူဌေးကြီး' လို့ ဟန်ဆောင်ခေါ်ရုံလေးက လုပ်လို့ရတာပဲလေ။ ဒါပေမဲ့ ယန်ကျန့်ရဲ့ စရိုက်က ဒီလိုလုပ်ခွင့်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ရှင်းနေတယ်။"

"သူတို့သာ ဆက်တိုက်ခိုက်နေရင် အခြေအနေက ပိုပြီး ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။ သူတို့ကို တားဆီးဖို့ နည်းလမ်းမရှိတော့ဘူးလား။"

စုန့်ရန်က သူတို့နှစ်ယောက်ကြားက ပဋိပက္ခနဲ့ သဘောထားကွဲလွဲမှုကို ဖယ်ရှားနိုင်မယ့် နည်းလမ်းကို ရှာဖွေရင်း ဦးနှောက်ခြောက်အောင် စဉ်းစားနေသည်။

ဒီအချိန်မှာ ယန်ကျန့်က တကယ်ကို ဒေါသထွက်နေပြီ။

သူက ဒေါသတကြီးနဲ့ ရယ်မောလိုက်ပြီး "ရဲကျန့်၊ မင်းက ငါ့ကို 'သူဌေးကြီး' လို့ ခေါ်ထိုက်တယ်လို့ ထင်နေတာလား။ အသာစီးနည်းနည်းလေး ရသွားတာနဲ့ မင်းကိုယ်မင်း ကမ္ဘာမှာ အတော်ဆုံးလို့ တကယ်ထင်နေတာလား။ မင်းတိုက်ချင်မှတော့ ဒီနေ့ ငါလက်ခံမယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းငါ့လက်ထဲကနေ အသက်ရှင်လျက် လွတ်မြောက်သွားမယ်လို့တော့ ငါအာမမခံနိုင်ဘူး။"

သူက အခု သတ်ဖြတ်ဖို့ စိတ်ပိုင်းဖြတ်လိုက်ပြီ။

"ကောင်းသားပဲ၊ သူသေရင် ငါ့တာဝန်ထား။" ရဲကျန့်က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"မင်းဒီလောက် ယုံကြည်မှုရှိမှတော့ ဒီနေ့ ငါတို့ ယှဉ်ပြိုင်ကြတာပေါ့။ ငါ့ကိုသတ်ဖို့ အစွမ်းကုန်ကြိုးစားကြည့်။ ဒီကျယ်ပြန့်တဲ့ ကောင်းကင်အောက်မှာ ငါ့ကို ကျော်လွှားနိုင်မယ့် မင်းရဲ့ကြိုးပမ်းမှုကို ငါစောင့်နေမယ်။ အရှုံးမရှိတာက အတော်လေး အထီးကျန်ဆန်တာကိုး။"

သူက ကြွားဝါနေဆဲဖြစ်သည်။

လက်တစ်ဖက်က ကောင်းကင်ကို ညွှန်ပြပြီး နောက်တစ်ဖက်က ယန်ကျန့်ကို ညွှန်ပြထားသည်။

"ဒီနေရာက အရမ်းထူးဆန်းတယ်၊ မသေချာမရေရာမှုတွေ အရမ်းများတယ်။ ငါအနှောင့်အယှက် မခံချင်ဘူး။ မင်းတိုက်ချင်ရင် အပြင်မှာသွားတိုက်ကြမယ်။"

ယန်ကျန့်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်၊ သူ့ခန္ဓာကိုယ်က အနီရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုနဲ့ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး ထူးဆန်းစွာ ပြင်းထန်တဲ့ အငွေ့အသက်တစ်ခု ထုတ်လွှတ်နေသည်။

သူ့ရဲ့ တစ္ဆေနယ်မြေက ပျံ့နှံ့လာပြီး ရှေ့ကိုလျှောက်သွားစဉ်မှာ သူ့ရဲ့ကျိုးနေတဲ့ လက်မောင်းက ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာသည်။

တစ္ဆေအရိပ်က လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်း ပြန်ရလာပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည် ပြုပြင် လိုက်သည်။

ရဲကျန့်ရဲ့ လက်သီးက တစ္ဆေအရိပ်အပေါ်မှာ ဖိနှိပ်နိုင်စွမ်းရှိပေမယ့် အချိန်အကြာကြီးတော့ မခံခဲ့။

တစ်မိနစ်လောက်သာ။

ဒါတောင် အလွန်ကြောက်စရာကောင်းသည်။ တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို တစ်မိနစ်လောက် ဖိနှိပ်ထားနိုင်တာက ဘယ်လို သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်ကိုမဆို ဖြေရှင်းဖို့ လုံလောက်တာထက် ပိုနေသည်။

"ကောင်းပြီ၊ မင်းသဘောအတိုင်းပဲ။ အပြင်မှာ မျှမျှတတ တိုက်ခိုက်ကြတာပေါ့။ မင်းရှုံးရင် ငါ့ကို သူဌေးကြီးလို့ ခေါ်ရမယ်။"

ရဲကျန့်က ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိခိုက်မခံပဲ ခေါင်းအသာညိတ်လိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က အေးဆေးတည်ငြိမ်နေသည်။ သူက ရဲကျန့်ကို လောလောဆယ် လျစ်လျူရှုထားပြီး တခြားသူတွေကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ကာ "ငါမင်းတို့ကို ဒီနေရာကနေ အရင်ခေါ်ထုတ်သွားမယ်။ ဖူရှို့ဥယျာဉ်ရဲ့ ပြဿနာတွေကို လောလောဆယ် ဘေးဖယ်ထားလိုက်။ ငါ ရဲကျန့်ရဲ့ကိစ္စကို အရင်ဖြေရှင်းမယ်။"

"ခေါင်းဆောင်ယန်၊ စိတ်လိုက်မာန်ပါ မလုပ်ပါနဲ့။ ရဲကျန့်နဲ့ တိုက်ခိုက်တာက ဘာအကျိုးမှ မရှိပါဘူး။ အခြေအနေမှန်ကို စဉ်းစားပါ။"

စုန့်ရန်က ပြောလိုက်ပြီး "ရဲကျန့်၊ ငါ့အကြံကို နားထောင်ပေးပါ။ ငါတို့အားလုံးက မိတ်ဆွေတွေ၊ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေပါ။ ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်ဖို့ မလိုအပ်ပါဘူး။ ဒီကိစ္စက ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရဖြစ်သွားရင် ဘယ်သူ့အတွက်မှ မကောင်းပါဘူး၊ အထူးသဖြင့် ပိုအရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စတွေ ရှိနေချိန်မှာပေါ့။"

သူက ငြိမ်းချမ်းရေးသမားလုပ်ပြီး အငြင်းပွားမှုကို ဖြေရှင်းချင်သည်။

ဒါပေမဲ့ ယန်ကျန့်က တိတ်ဆိတ်နေပြီး သူ့ရဲ့ တစ္ဆေနယ်မြေက နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံကျယ်ပြန့်လာသည်။

အနီရောင်အလင်းတန်းနဲ့ ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

ရုတ်တရက် စုန့်ရန်၊ လီယန်နဲ့ မောင်နှမနှစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ လျိုရှင်းယွဲ့၊ အဘွားကြီးလျိုရဲ့ ခေါင်းမှာစိုက်နေတဲ့ အလောင်းကောင် သံချောင်းတို့ပါ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

တစ္ဆေနယ်မြေထဲမှာ ယန်ကျန့်က အလောင်းကောင် သံချောင်းကို လက်ထဲမှာ ကိုင်ထားပြီး ရဲကျန့်ကို အေးစက်စွာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ကာ ဘာမှမပြောဘဲ တိတ်တဆိတ် အိတ်ထဲထည့်လိုက်သည်။

ဒီအရာကို မဆင်မခြင် သုံးလို့မဖြစ်။

ဒါက ရဲကျန့်ကို မသတ်နိုင်ခဲ့ရင် သူ့ဆီကို လက်ဆောင်ပေးလိုက်သလို ဖြစ်သွားလိမ့်မည်၊ ဒါကြောင့် အလွန်အမင်း သတိထားပြီး သုံးရမည်။

ဒီသင်္ချိုင်းမှာ နောက်ဘာဖြစ်လာနိုင်မလဲဆိုတာကိုတော့ ယန်ကျန့်က လောလောဆယ် ဂရုမစိုက်တော့ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

"မင်းတို့အားလုံး ဒီနေရာကနေ ငါနဲ့လိုက်ခဲ့။"

ရဲကျန့်က သဘာဝလွန်ဖိုရမ်မှ အခြားအဖွဲ့ဝင်များကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး လက်ဝေ့ယမ်းလိုက်သည်။

ထိုလူတွေက ချက်ချင်း မျက်စိရှေ့ကနေ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

အရင်က မှောင်မည်းထူးဆန်းနေတဲ့ သင်္ချိုင်းက မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပဲ ဗလာကျင်းသွားသည်။

သူတို့ပြန်ပေါ်လာတဲ့အခါမှာတော့ သူတို့က ဖူရှို့ဥယျာဉ်အပြင်ဘက်က လမ်းပေါ်ကို ရောက်နေပြီဖြစ်သည်။

အနီးအနားက လမ်းတွေအားလုံးကို ပိတ်ဆို့ထားသည်။

လူသူကင်းမဲ့နေတဲ့ လမ်းပေါ်မှာ ယာဉ်တစ်စီးမှမရှိ၊ ဒီအဖြစ်ဆိုးကနေ အသက်ရှင်လွတ်မြောက်လာတဲ့ သူတို့သာ ရှိနေသည်။

"ငါတို့ ထွက်လာနိုင်ပြီလား။"

စုန့်ရန်က ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ပြီး သက်ပြင်းချလိုက်သည်၊ ဒါပေမဲ့ ပြီးတော့ သူ့ရင်ထဲမှာ ပြန်လည်တင်းကြပ်လာသည်။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ လာမယ့်အဖြစ်အပျက်တွေက လုံးဝမပြီးသေးသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

"လီယန်၊ တာဟိုင်မြို့မှာ ယန်ကျန့်နဲ့ ရဲကျန့်ကြားက ပဋိပက္ခက အဖြစ်အပျက်ကြီးတစ်ခုပဲ။ ယန်ကျန့်က ဌာနချုပ်ရဲ့ မျက်နှာကို ကိုယ်စားပြုပြီး ရဲကျန့်က သဘာဝလွန်ဖိုရမ်ရဲ့ ဩဇာကို ကိုယ်စားပြုတယ်။ ဒီနေ့ ဘယ်တစ်ဖက်ကမဆို ထိခိုက်မှုရှိရင် အခြေအနေကို သက်ရောက်လိမ့်မယ်၊ ဒါကြောင့် ချက်ချင်း ဌာနချုပ်ကို အကြောင်းကြားပြီး သူတို့ ဘာပြောမလဲဆိုတာ ကြည့်လိုက်။ ချောင်ယန်ဟွာက ဒီနှစ်ယောက်ကို တားဆီးဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခုခု ရှိကောင်းရှိနိုင်တယ်။"

စုန့်ရန်က ချက်ချင်းပြောလိုက်သည်။

လီယန်က "ဟုတ်ကဲ့၊ ကျွန်တော် ဌာနချုပ်ကို ချက်ချင်းဆက်သွယ်လိုက်ပါ့မယ်။"

ပြောပြီးနောက် သူက ဂြိုဟ်တုတည်နေရာပြ မိုဘိုင်းဖုန်းတစ်လုံးကို ထုတ်ပြီး အော်ပရေတာကို ဆက်သွယ်ကာ ဒီမှာဖြစ်နေတဲ့ အခြေအနေကို ဌာနချုပ်သို့ တင်ပြလိုက်သည်။

"ငါက သဘာဝလွန်ဖိုရမ်ကို သွားပြီး အဲ့ဒီမှာ ရဲကျန့်ကို ဖျောင်းဖျနိုင်မယ့်သူ ရှိမလားဆိုတာ ကြည့်လိုက်ဦးမယ်။"

စုန့်ရန်က ချက်ချင်း တုတ်ကောက်နဲ့ ထပြီး လှည့်ထွက်သွားသည်။

သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေထက် ပိုအရေးကြီးတာက မကြာခင် ဖြစ်ပေါ်လာတော့မယ့် အဖြစ်အပျက်ပဲ။

နှစ်ယောက်လုံးက ချက်ချင်း လမ်းခွဲထွက်သွားကြသည်။

ဒါပေမဲ့ ဒီအချိန်မှာ တာဟိုင်မြို့ပေါ်က ညနေခင်းကောင်းကင်က မီးလောင်နေသလို ရုတ်တရက် အနီရောင်ပြောင်းသွားသည်၊ နေဝင်ဆည်းဆာက ကောင်းကင်ကို ဆေးဆိုးလိုက်သလိုပဲ၊ ဒါပေမဲ့ အနီရောင်က ထူးခြားစွာ သဘာဝမကျပေ၊ ကောင်းကင်သာမက အဆောက်အအုံတွေနဲ့ မြေကြီးတွေပါ သွေးရောင်ဖျော့ဖျော့နဲ့ ဖုံးလွှမ်းနေသလို၊ သွေးထဲမှာ စိမ်ထားသလို ဖြစ်နေသည်။

သွေးလို ခဲပျစ်နေတဲ့ အနီရောင်က အောက်ကို ယိုစီးကျတော့မလိုပဲ။

"ကောင်းကင်က ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး ရုတ်တရက် အရောင်ပြောင်းသွားရတာလဲ။"

နိုင်ငံသားများစွာက ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်ရင်း ရှုပ်ထွေးစွာ တွေးတောနေကြသည်။

အနီရောင်ကမ္ဘာက ဖူရှို့ဥယျာဉ်အနီးအနားကနေ မယုံနိုင်လောက်တဲ့ အရှိန်နဲ့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး တာဟိုင်မြို့ရဲ့ တစ်ဝက်နီးပါးကို လျင်မြန်စွာ ဖုံးအုပ်သွားသည်၊ မင်ကျူးအဆောက်အအုံထဲက ရဲကျန့်ရဲ့ ရုံးခန်းပါ အပါအဝင် ဖြစ်သည်။

"ဒါက... တစ္ဆေနယ်မြေရဲ့ ကမ္ဘာလား။"

မင်ကျူးအဆောက်အအုံရဲ့ အပေါ်ဆုံးထပ်မှာ သဘာဝလွန်ဖိုရမ်ရဲ့ မန်နေဂျာ အာဝူရဲ့ မျက်နှာက သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားပြီး အပြင်ကိုကြည့်ဖို့ ပြတင်းပေါက်ဆီ အမြန်သွားလိုက်သည်။

ဟုတ်တယ်။

ကမ္ဘာကြီးက အရောင်ပြောင်းသွားပြီ။

မန်နေဂျာရဲ့ မျက်လုံးများက ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး "ဒါက ယန်ကျန့်ရဲ့ တစ္ဆေနယ်မြေပဲ။ ငါသူ့ဖိုင်ကို မြင်ဖူးတယ်၊ မှားစရာမရှိဘူး။ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ။ ယန်ကျန့်ရဲ့ တစ္ဆေနယ်မြေက တာဟိုင်မြို့ကို ဖုံးလွှမ်းသွားတာလား။ သူက သူဌေးကြီးနဲ့ တိုက်ခိုက်တော့မလို့လား။"

"မြန်မြန်၊ အပြင်ထွက်ကြည့်။"

ထိုခဏမှာပဲ သူက ပြဿနာရဲ့ ကြီးမားမှုကို သဘောပေါက်လိုက်သည်။

"ဘာ မင်းခုနက ဘာပြောလိုက်တာလဲ။ ရဲကျန့်နဲ့ ယန်ကျန့်က တိုက်ခိုက်တော့မယ်ဟုတ်လား။"

တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ဌာနချုပ်မှာ ချောင်ယန်ဟွာကလည်း ဒီအရေးပေါ်သတင်းကို လက်ခံရရှိလိုက်သည်။

အရင်က တစ္ဆေနယ်မြေထဲကနေ သတင်းအချက်အလက်တွေ မပို့နိုင်ခဲ့ပေမယ့် အခုတော့ ရနေပြီ။

ဌာနချုပ်ရုံးခန်းထဲမှာ လူများစွာက ဒုတိယညွှန်ကြားရေးမှူး ချောင်ယန်ဟွာဆီကို အာရုံစိုက်လိုက်ကြသည်၊ သူတို့မျက်နှာတွေမှာ အံ့ဩမှုတွေ ပြနေသည်။

ရှန်လျန်က ချက်ချင်း "ဂြိုဟ်တုကို တာဟိုင်မြို့ရဲ့ လေပိုင်နက်ဆီ ချိန်ညှိပြီး ပုံရိပ်ကို ဒီကိုလွှဲပြောင်းလိုက်။"

ဂြိုဟ်တုပုံရိပ်ပေါ်လာတဲ့အခါမှာတော့ လူများစွာရဲ့ မျက်နှာအမူအရာတွေ ချက်ချင်းပြောင်းသွားသည်။

ပုံရိပ်ထဲမှာ သိပ်သည်းတဲ့ အနီရောင်အလင်းတန်းက တာဟိုင်မြို့ရဲ့ ကြီးမားတဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုကို ဖုံးလွှမ်းထားပြီး ထူးဆန်းတဲ့အခြေအနေက ပုံရိပ်ကို ပုံပျက်စေသည်၊ အဲ့ဒီဧရိယာတစ်ခုလုံးက မြေပုံပေါ်ကနေ အချိန်မရွေး ပျောက်ကွယ်သွားနိုင်သလိုပဲ။

"မှားစရာမရှိဘူး၊ ဒါ ယန်ကျန့်ရဲ့ လက်ချက်ပဲ။ သူလှုပ်ရှားတိုင်း ဒီလိုပဲ၊ တစ္ဆေနယ်မြေက မြို့တစ်မြို့ကို လွှမ်းမိုးသွားတယ်။"

ရှန်လျန်က လေးနက်တဲ့အသံနဲ့ ပြောလိုက်သည်။

"ငါတို့ သူတို့ကို တားရမယ်၊ သူတို့တကယ်တိုက်ခိုက်ကြရင် မကောင်းဘူး။" သူက ထပ်ပြောလိုက်သည်။

"ငါသိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ယန်ကျန့်နဲ့ ရဲကျန့်ကို ငါတို့ ဘယ်လိုတားမလဲ။ ဘယ်သူက သူတို့ကို ဖိနှိပ်နိုင်မှာလဲ။ အဖိုးကြီးချင်ကို ထပ်သုံးလို့မဖြစ်တော့ဘူး..."

ချောင်ယန်ဟွာရဲ့ အကြည့်က ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ့စိတ်ထဲမှာ ဖြေရှင်းနည်းကို အမြန်စဉ်းစားနေသည်။

"ငါတို့ သူတို့ကို မတားနိုင်ရင် အနည်းဆုံး တစ်ယောက်ကိုတော့ ကယ်ရမယ်။" ရှန်လျန်က ဖိနှိပ်ထားတဲ့အသံနဲ့ ပြောလိုက်သည်။

"ငါတို့ သူတို့နှစ်ယောက်လုံးကို ဒီမှာသေခွင့်မပေးနိုင်ဘူး၊ ဒါက ဘေးအန္တရာယ်ကြီးတစ်ခုပဲ။"

တစ်ယောက်ကို ကယ်ရမယ်?

ချောင်ယန်ဟွာက ချက်ချင်းနားလည်သွားပြီး လက်ထောက်တစ်ယောက်ကို အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"ချောင်ယန်ကို ခေါ်လာခဲ့။"

အရေးကြီးတဲ့ အခိုက်အတန့်မှာ ဌာနချုပ်က သူတို့နှစ်ယောက်ကြားက ရလဒ်ကို ထိန်းချုပ်ရမည်။

တစ်ယောက်ယောက် သေရမယ်ဆိုရင် ဒါက သူတို့လက်ခံနိုင်တဲ့ သူတစ်ယောက် ဖြစ်သင့်သည်။

ပြီးတော့ ဒီအချိန်တွင် တာဟိုင်မြို့ထဲတွင် ရဲကျန့်က ကောင်းကင်မှာ မားမားမတ်မတ်ရပ်နေပြီး အနီရောင်အလင်းတန်းနဲ့ ဖုံးလွှမ်းနေတဲ့ ကမ္ဘာကြီးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ကာ "တစ္ဆေနယ်မြေကြီးတာက ဘာအသုံးဝင်လို့လဲ။ သာမန်လူတွေကို ခြောက်လှန့်ဖို့ပဲ ကောင်းတယ်။ ဒီတစ္ဆေနယ်မြေက အရင်ကထက်တောင် ပိုဆိုးသေးတယ်၊ ငါ့အပေါ်မှာ ဘာသက်ရောက်မှုမှ မရှိဘူး။ ငါစိတ်ကူးလိုက်ရုံနဲ့ ဒီကမ္ဘာကြီးရဲ့ အရောင်ကို ချက်ချင်းပြောင်းလဲပစ်နိုင်တယ်။"

ဒီလိုပြောပြီးနောက် သူက ပါးစပ်ကိုဖွင့်ပြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

"ကွဲပျက်စမ်း။"

အနီးအနားက ကမ္ဘာကြီးရဲ့ အနီရောင်က လျင်မြန်စွာ မှေးမှိန်သွားပြီး လှိုင်းတစ်ခုလို အပြင်ဘက်ကို ပျံ့နှံ့သွားကာ ထိုဧရိယာကို မူလအခြေအနေသို့ ပြန်ရောက်စေသည်။

တစ္ဆေနယ်မြေတွေက တစ်ခုနဲ့တစ်ခု ချေဖျက်ကြ၊ ဖိနှိပ်ကြပြီး နောက်ဆုံးမှာ ဘာမှမကျန်တော့။

ယန်ကျန့်က မိုးမျှော်တိုက်တစ်လုံးရဲ့ အပေါ်ဆုံးထပ်မှာ ရပ်နေပြီး သူ့ရဲ့အနီရောင်တစ္ဆေမျက်လုံးတွေက ရဲကျန့်ကို ဆိုးရွားကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းစွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။

သူ့စိတ်ထဲမှာ တစ္ဆေနယ်မြေကို သုံးပြီး အနိုင်ယူဖို့ တစ်ခါမှ မတွေးခဲ့ပေ။ ဒီကောင်ရဲ့ တစ္ဆေနယ်မြေကလည်း ကြောက်စရာကောင်းပြီး သူ့တစ္ဆေမျက်လုံးရဲ့ ပဉ္စမအလွှာအထိ ရောက်နိုင်တာကိုး။

အဲ့ဒီအရည်အချင်းက လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ဝက်ကျော်က သဘာဝလွန်ပြန်လည်နိုးထမှုရဲ့ အစောပိုင်းအဆင့်တွေမှာ ဖြေရှင်းမရနိုင်တဲ့ အဆင့်လို့ သတ်မှတ်ခံခဲ့ရသည်။ အခုအချိန်မှာတောင် တစ္ဆေနယ်မြေရဲ့ ပဉ္စမအလွှာကို ရောက်နိုင်တဲ့သူတွေက ရှားပါးလှသည်။

ဒါကြောင့် သူက သူ့ကိုယ်သူ အကြမ်းဆုံးလို့ ကြွားဝါခဲ့တာ အကြောင်းရှိသည်။

"ငါ့တစ္ဆေနယ်မြေက မင်းအတွက် ပြင်ဆင်ထားတာ မဟုတ်ဘူး။"

ယန်ကျန့်က ရုတ်တရက် အေးစက်ပြီး လူ့စိတ်ခံစားမှုကင်းမဲ့တဲ့ အသံနဲ့ ပြောလိုက်သည်။

"စိတ်ဝင်စားစရာပဲ၊ ပရိယာယ်တချို့ သုံးဖို့ စဉ်းစားနေတာလား။ ထုတ်သုံးလိုက်လေ။ ငါ ရဲကျန့်က ကောင်းကင်မှာဖြစ်ဖြစ် မြေကြီးမှာဖြစ်ဖြစ် ဘယ်နေရာသွားသွား ရှုံးဖူးတယ်ဆိုတာ မရှိဘူး။ ရှောင်ယန်၊ မင်းရဲ့အစွမ်းကုန်နဲ့ ငါ့ကို အထင်ကြီးသွားအောင် ကြိုးစားကြည့်စမ်း။"

ရဲကျန့်က လက်နှစ်ဖက်ကို ဖြန့်ကျက်ပြီး အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်ရဲ့ အေးစက်တဲ့အသံက ရုတ်တရက် ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။

"သူ့ကို မျိုချလိုက်။"

တစ်ခဏအတွင်း ပြာနှမ်းမည်းနက်နေတဲ့ အရေပြားနဲ့၊ အသုဘ ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားတဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ ကလေးတစ်ယောက်က ဘယ်ကမှန်းမသိ ပေါ်လာပြီး ရဲကျန့်ဆီကို ခုန်အုပ်လိုက်သည်။

"ဒါ ဘာကောင်ကြီးလဲ။"

ရဲကျန့်က ရုတ်တရက် လန့်သွားသည်။

တစ္ဆေငယ်ကို စုန့်ရန်ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ဂျက်လေယာဉ်ပေါ်ကနေ ယန်ကျန့်က တစ္ဆေနယ်မြေကိုသုံးပြီး ခေါ်ယူလိုက်ခြင်းဖြစ်ပြီး အမိန့်တစ်ခုနဲ့ တစ္ဆေငယ်က ချက်ချင်း ရဲကျန့်ကို တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

ရဲကျန့်က သူ့တစ္ဆေနယ်မြေက သူ့ကိုယ်သူ ပျံသန်းနိုင်ရုံလောက်သာ ဖုံးအုပ်ထားလောက်အောင် အလွန်အမင်း ယုံကြည်မှုလွန်ကဲနေသည်။

တစ်နည်းအားဖြင့် သူ့တစ္ဆေနယ်မြေက ကြွားဝါဖို့အတွက်ပဲဖြစ်ပြီး ကာကွယ်ဖို့အတွက် မဟုတ်ပေ။

ဒါကြောင့် တစ္ဆေငယ်က ရဲကျန့်ရဲ့ လက်မောင်းကို ဖမ်းဆွဲပြီး သူ့ဆီကို ကိုက်ချလိုက်သည်၊ သူ့ပါးစပ်က ကျယ်ပြန့်စွာ ပွင့်ဟနေပြီး အထဲမှာ မည်းနက်နေတဲ့ ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခုကို ပြနေကာ တံတွေးများစွာက တစက်စက် ကျနေသည်။

ရဲကျန့်က တံတွေးကျတဲ့နေရာတွေက ပျက်စီးပုပ်သိုးသွားတာကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ဒါ တစ္ဆေလား။

ရဲကျန့်က သတိဝင်လာပြီး အကျယ်ကြီးအော်လိုက်သည်။

"ရိုင်းစိုင်းလိုက်တာ၊ ဒီလောက်သေးငယ်တဲ့တစ္ဆေက ငါ ရဲကျန့်ကိုတောင် ကိုက်ရဲတယ်လား။"

ဒါပေမဲ့ သူစကားမဆုံးခင်မှာပဲ ယန်ကျန့်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က အနီရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ့ဆီကို လျှပ်တစ်ပြက်အတွင်း ပြေးဝင်လာသည်။

သူသိတယ်၊ တစ္ဆေငယ်တစ်ကောင်တည်းနဲ့ ရဲကျန့်ကို အနိုင်ယူဖို့ မလုံလောက်ဘူး၊ ဒါက သူ့ကို နှောင့်နှေးစေပြီး အားနည်းအောင်သာ လုပ်နိုင်တယ်။ တကယ့်အဆုံးအဖြတ်ပေးမယ့်သူက သူကိုယ်တိုင်ပဲ ဖြစ်နေသေးသည်။

ရုတ်တရက် ယန်ကျန့်ရဲ့ အေးစက်မည်းနက်နေတဲ့ တစ္ဆေလက်က ရဲကျန့်ရဲ့ လည်ပင်းကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ဖိနှိပ်မှုက ချက်ချင်းပေါ်လွင်လာသည်။

"ဒီကနေ ဆင်းခဲ့စမ်း။"

သူ့ရဲ့ တောင့်တင်းနေတဲ့ လက်ချောင်းတွေရဲ့ အားက မယုံနိုင်လောက်အောင် သန်မာပြီး ရဲကျန့်ရဲ့ လည်ပင်းအရေပြားနဲ့ အသားတွေကို သူ့ရဲ့လည်ပင်းရိုးတွေ ကျိုးကြေသွားတဲ့ 'ဂျွတ်ဂျွတ်' အသံတွေနဲ့အတူ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားသည်။

ကောင်းကင်မှာ မားမားမတ်မတ်ရပ်နေတဲ့ ရဲကျန့်က အခုတော့ ပြင်းထန်တဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး ကောင်းကင်ပေါ်ကနေ ထိုးကျသွားသည်။

"ဘုန်း!"

ကျယ်လောင်တဲ့ အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။

ရဲကျန့်က ကြမ်းခင်းကြွေပြားတစ်ချို့ကို ချိုးဖျက်ပြီး မိုးမျှော်တိုက်တစ်လုံးရှေ့က ပလာဇာတစ်ခုထဲကို ကျသွားသည်။

ပလာဇာထဲမှာ နိုင်ငံသားများစွာ ရှိနေပြီး ကျယ်လောင်တဲ့အသံကြောင့် လန့်သွားကာ အသံလာရာဘက်ကို အလိုလို လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်၊ သူတို့ထဲက အများစုက ဖုန်းတွေကို ကိုင်ထားပြီး ခုနက ကောင်းကင်ထူးဆန်းစွာ နီရဲသွားတာကို ရိုက်ကူးနေကြသည်။

ဒါပေမဲ့ ဒီအချိန်မှာတော့ အောက်ဘက်က ဆူညံသံက ပိုကြီးမားနေပုံရပြီး အားလုံးက ဒီဘက်ကို အာရုံစိုက်လာကြသည်။

"ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ။"

"သွားပြီ၊ နောက်နေတာလား၊ တစ်ယောက်ယောက် ကောင်းကင်ပေါ်က ပြုတ်ကျလာတယ်၊ မြေကြီးတွေတောင် ကွဲကြေသွားပြီ။"

"တစ်ယောက်ယောက် အဆောက်အအုံပေါ်က ခုန်ချတာပဲ။"

အနီးကပ်ကြည့်နေသူတွေက တုန်ယင်တဲ့အသံနဲ့ ပြောလိုက်ကြသည်။

"သွားပြီ၊ သူမသေသေးဘူး၊ ခုန်ချတဲ့သူက အသက်ရှင်နေသေးတယ်။"

ဒီအချိန်မှာ ရဲကျန့်က အပျက်အစီးတွေလိုဖြစ်နေတဲ့ မြေကြီးပေါ်ကနေ လူးလဲထပြီး ခုန်ထလိုက်ကာ အော်လိုက်သည်။

"ရှောင်ယန်၊ ဒါတော့ များသွားပြီ။ မင်းက ဘာသတိပေးချက်မှမရှိ၊ တိုက်ကွက်နာမည်တောင်မခေါ်ဘဲ အဲ့ဒီတစ္ဆေကောင်ကို ငါ့အပေါ်လွှတ်လိုက်တာပဲ။"

သူ့လက်မောင်းကနေ အသားတစ်နေရာလုံး အကိုက်ခံလိုက်ရပြီး သွေးတွေက သွန်ကျနေသည်၊ ဒဏ်ရာက မရပ်မနား ပုပ်သိုးပြီး ပိုဆိုးလာသည်။

ဒါက တစ္ဆေငယ်ရဲ့ တံတွေးပဲ၊ အလောင်းရည်နဲ့ ပိုတူတယ်၊ နည်းနည်းလေးထိမိရုံနဲ့ သာမန်လူတစ်ယောက်ကို ရက်ပိုင်းအတွင်း အရည်ပျော်သွားစေနိုင်တယ်။

နောက်တစ်ခဏ...

အနီရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုက ကောင်းကင်ပေါ်ကနေ ထိုးကျလာပြီး ရဲကျန့်ဆီကို တန်းတန်းမတ်မတ် ပြေးဝင်လာသည်။

ယန်ကျန့်က ချက်ချင်း ပြေးဝင်လာသည်၊ သူ့မျက်နှာအမူအရာက မည်းမှောင်နေသည်၊ ရဲကျန့်က မသေဘူးဆိုတာကို သူတွေ့လိုက်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

သိပ်မစဉ်းစားဘဲ သံချေးတက်နေတဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ ထင်းခုတ်ဓားတစ်ချောင်းက ချက်ချင်းပေါ်လာပြီး ရဲကျန့်ရဲ့ နှလုံးကို တန်းတန်းမတ်မတ် ထိုးစိုက်လိုက်သည်။ အလွန်ကြီးမားတဲ့ အားကြောင့် ရဲကျန့်က နောက်ကို ယိုင်နဲ့သွားပြီး အနီးအနားက အနုပညာပန်းပုရုပ်တုတစ်ခုကို ဝင်တိုက်မိသည်။

ထင်းခုတ်ဓားရဲ့ ကျိန်စာသာ ထွက်ပေါ်လာရင် သူက နှလုံးမရှိရင်တောင် တစ္ဆေအရိပ်ကိုသုံးပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်သေးသည်။

ရဲကျန့်ကလည်း အဲ့ဒီလိုလုပ်နိုင်မယ်လို့ သူ မယုံဘူး။

"ဝေါ့"

ရဲကျန့်က သွေးတစ်လုပ်ကို ထွေးထုတ်လိုက်ပြီး သူ့နှုတ်ခမ်းတွေက အနည်းငယ်ပြုံးလိုက်သည်။

"ဒါ တကယ်ရက်စက်တာပဲ ရှောင်ယန်။ ဒါပေမဲ့ ငါသဘောကျတယ်၊ ဆက်လုပ်၊ ငါခံနိုင်သေးတယ်။"

နောက်တစ်ခဏ သူ့နောက်က ပန်းပုရုပ်တုက ကြေမွသွားပြီး အပျက်အစီးအပိုင်းအစကြီးတွေက မြေပေါ်ကို ပြုတ်ကျလာသည်။

ယန်ကျန့်ရဲ့ မျက်ဆံတွေက ဒီအချိန်မှာ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။

သူက တစ္ဆေငယ်ကိုက်သွားတဲ့ နေရာက ပြန်ကောင်းသွားတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ပုပ်သိုးသွားတဲ့ နေရာတွေတောင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီ။

ပြန်လည်ကောင်းမွန်ခြင်းလား။

မဟုတ်ဘူး၊ ပြန်လည်ကောင်းမွန်ခြင်းက ဘာသဲလွန်စမှ မကျန်စေဘဲ မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ ဒါက reset လုပ်လိုက်တာနဲ့ ပိုတူတယ်။

ဒါပေမဲ့ ကျိန်စာက အကျိုးသက်ရောက်မှုမရှိသေးတဲ့အတွက် သူ့နှလုံးကို မထိုးမိတာက ကောင်းတဲ့အရာတစ်ခုပဲလို့ ယန်ကျန့်က စိတ်သက်သာရာရသွားသည်။

"သူက ငါ့အရည်အချင်းတွေကို စမ်းသပ်နေတာလား။"

ယန်ကျန့်က ရဲကျန့်ဟာ သူ့ရဲ့ဒဏ်ရာတွေကို အဆက်မပြတ် ကုစားဖို့ စွမ်းအားတစ်ခုခုကို အသုံးပြုနေပြီး ယန်ကျန့်ကို နည်းဗျူဟာအမျိုးမျိုးကို မရပ်မနား ထုတ်ဖော်ပြသအောင် ဖိအားပေးနေတယ်ဆိုတာ ချက်ချင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။

"မင်းအရမ်းမောက်မာလွန်းနေပြီ၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သေအောင်မကစားမိဖို့ သတိထား။"

"စမ်းကြည့်လေ... ဆက်လုပ်၊ ငါ ရဲကျန့်က သေမှာလား။"

ရဲကျန့်က 'ဆက်လုပ်' လို့ ပြောချင်ပေမယ့် သူ့စကားကို မျိုချလိုက်သည်၊ ယန်ကျန့်က အဲ့ဒီတစ္ဆေသေးသေးလေးကို သူ့ကို ထပ်ကိုက်ခိုင်းမှာ စိုးသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

"ပျောက်ကွယ်သွားစမ်း။"

ယန်ကျန့်ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုက မရပ်တန့်သွားပေ၊ တစ္ဆေမျက်လုံးငါးလုံးလုံးက တစ်ပြိုင်နက် ပွင့်လာပြီး အားလုံးက ရဲကျန့်ရဲ့ ခေါင်းကို အာရုံစိုက်ထားသည်။

လက်တွေ့ဘဝလို ခိုင်မာတဲ့ အလင်းတန်းတစ်ခုက အပြင်ဘက်ကို ထုတ်လွှတ်လာပြီး ရဲကျန့်ရဲ့ ခေါင်းကို ဒီကမ္ဘာကနေ ဖယ်ရှားပစ်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားသည်။ သူ့ရဲ့ပဉ္စမအလွှာ တစ္ဆေနယ်မြေက လက်တွေ့ဘဝကို လွှမ်းမိုးနိုင်ပြီး သဘာဝအတိုင်း လူတွေကိုလည်း လွှမ်းမိုးနိုင်သည်။

ဒါက သူ ပဉ္စမအလွှာ တစ္ဆေနယ်မြေကို သုံးတာ တတိယအကြိမ်ပဲ။

ပြီးတော့ ဒါက နောက်ဆုံးအကြိမ်ပဲ။

သူ ဒီနေ့ ဆက်မသုံးနိုင်တော့ဘူး၊ မဟုတ်ရင် သူ့အခြေအနေက ပိုဆိုးလာလိမ့်မည်။

"ငါ့အပေါ်မှာ တူညီတဲ့တိုက်ကွက်ကို နှစ်ခါမသုံးနဲ့။"

နောက်တစ်ခဏမှာတော့ ထင်းခုတ်ဓားနဲ့ နှလုံးကိုထိုးဖောက်ခံပြီး ပန်းပုရုပ်တုမှာ ကပ်နေတဲ့ ရဲကျန့်က လေထဲမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အံ့ဩဖွယ်ရာ တိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်တိမ်းသွားသည်။

ထူးဆန်းတဲ့ အနီရောင်အလင်းတန်းက လက်တွေ့ဘဝကို တွန့်လိမ်သွားစေပြီး ကမ္ဘာကြီးကို စုတ်ဖြဲလိုက်သလိုပဲ ဖြစ်စေသည်။

ရဲကျန့်ရဲ့ နောက်ကအထပ်ဒါဇင်ပေါင်းများစွာမြင့်တဲ့ အဆောက်အအုံတစ်လုံးမှာ ကြီးမားတဲ့ အက်ကွဲကြောင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားသည်။

အဆောက်အအုံတစ်ခုလုံး ယိုင်နဲ့သွားပြီး ပြိုကျလုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။

"ဘုရားရေ။"

အနီးအနားမှာ ဒီမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရတဲ့ သာမန်လူတွေက အံ့ဩလွန်းလို့ မျက်လုံးတွေ ပြူးထွက်မတတ် ဖြစ်သွားကြသည်။

"ဒါ လူရောဟုတ်သေးရဲ့လား။ ကမ္ဘာကြီးက ဘယ်တုန်းက ဒီလိုဖြစ်သွားရတာလဲ။"

"ငါ၊ ငါ ဘုရားသခင်ကို မြင်လိုက်ရတယ်ထင်တယ်။"

အံ့ဩနေတဲ့ နိုင်ငံသားတစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ဘူး၊ လူတော်တော်များများက ဘာဖြစ်သွားလဲဆိုတာကို မြင်လိုက်ကြသည်။

ပဉ္စမအလွှာ တစ္ဆေနယ်မြေကြောင့် စုတ်ပြဲသွားတဲ့ အဆောက်အအုံက ယိုင်နဲ့ပြီး ပြိုကျလာတာက လူတိုင်းရဲ့ ကမ္ဘာ့အမြင်ကို ပြောင်းပြန်လှန်လိုက်ပြီး ရဲကျန့်အရင်က ကောင်းကင်ပေါ်ကနေ မြေပေါ်ကို ပြုတ်ကျလာတာထက်တောင် ပိုကြောက်စရာကောင်းနေသည်။

တစ္ဆေတွေကို အမိန့်ပေးနိုင်သူတွေရဲ့ ကမ္ဘာက အခုတော့ ပေါ်ပေါ်ထင်ထင် ဖော်ထုတ်ပြသခံလိုက်ရပြီ။

ဒါပေမဲ့ ဒီလိုနည်းနဲ့ ဖော်ထုတ်ပြသခံရလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူမှ မထင်ထားခဲ့ဘူး။

"သတ်လို့မရဘူးလား။"

ယန်ကျန့်က သာမန်လူတွေရဲ့ တုံ့ပြန်မှုကို ဂရုမစိုက်ဘဲ လေထဲမှာ နောက်တစ်ကြိမ် ပျံဝဲနေတဲ့ ရဲကျန့်ကို ကြည့်ရင်း အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်သည်။

ပထမတိုက်ခိုက်မှုက မအောင်မြင်ခဲ့ဘူး။

အခု လေထဲမှာရောက်နေတဲ့ ရဲကျန့်က သူ့တစ္ဆေနယ်မြေထဲကို ပြန်ဝင်သွားပြီ၊ သူ့ကိုဖမ်းဖို့ နည်းနည်းခက်ခဲသွားပြီ။

"ဒီလိုဆိုရင်တော့ ငါလည်း အစွမ်းကုန်ထုတ်သုံးပြီး မင်းကို ဒီနေရာမှာပဲ အပြတ်ရှင်းလိုက်တော့မယ်။"

ယန်ကျန့်ရဲ့ အကြည့်က ရုတ်တရက် ပြင်းထန်လာပြီး သူ့နောက်မှာ ကြီးမားတဲ့ တစ္ဆေအရိပ်က ပျံ့နှံ့လာသည်။

"ဒါဘာကြီးလဲ။ ခေါင်းမပါတဲ့ အရိပ်ကြီးလား။"

မြေပေါ်က အရိပ်ကိုမြင်တော့ နိုင်ငံသားတွေက ကြောက်လွန်းလို့ အမြန်နောက်ဆုတ်သွားကြပြီး အဲ့ဒီအပေါ်ကို မနင်းရဲကြဘူး။

ယန်ကျန့်ရဲ့ တစ္ဆေအရိပ်က ရဲကျန့်ပြုတ်ကျခဲ့တဲ့ အပျက်အစီးတွေပေါ်ကို ပျံ့နှံ့သွားသည်။

သူမှတ်မိတယ်၊ ရဲကျန့်က လူးလဲထတုန်းက သူ့ခြေထောက်တွေက မြေကြီးကို ထိခဲ့တယ်။

ခြေရာတွေက ကျန်နေခဲ့တယ်။

ကြားခံ က ဖြစ်ပေါ်လာပြီ။

ပထမလှိုင်းတိုက်ခိုက်မှုက ဒုတိယလှိုင်းအတွက် ရှေ့ပြေးနိမိတ်ပဲ။

မဟုတ်ရင် အမြဲတမ်း ကောင်းကင်မှာ ပျံနေတဲ့ ရဲကျန့်နဲ့ ကြားခံ ကို ဖြစ်ပေါ်စေဖို့ လွယ်ကူမှာ မဟုတ်ဘူး။