လောင်းကြေးပွဲထဲက ဟန်ဆောင်ခြိမ်းခြောက်မှု

ရဲကျန့် ရှုံးနိမ့်သွားသည်နှင့်အမျှ ယန်ကျန့်က အောင်ပွဲခံခဲ့သည်။

ရုန်းကန်လှုပ်ရှားမှုက ခဏတာ ငြိမ်သက်သွားသော်လည်း အခြေအနေက ပြီးဆုံးသွားခြင်းနှင့် အလှမ်းဝေးနေသေးသည်။

သဘာဝလွန်ဖိုရမ်မှ အခြားအဖွဲ့ဝင်များ ရောက်ရှိလာကြသည်။

ယန်ကျန့်က အခု အခြေအနေမကောင်းပေ၊ သူ့ရဲ့တစ္ဆေစွမ်းအားတွေကို မဆင်မခြင် သုံးစွဲနိုင်လောက်အောင် အခြေအနေဆိုးနေပြီး သူ့ရှေ့ကလူတွေကို ခြိမ်းခြောက်ဖို့ ဟန်ဆောင်ခြိမ်းခြောက်ရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။ သို့သော် သူက ခုခံနိုင်စွမ်း လုံးဝမရှိတော့တာတော့ မဟုတ်ပေ၊ သူ့မှာ အားမကောင်းသလို အားလည်းမနည်းတဲ့ နည်းဗျူဟာတစ်ခု ကျန်နေသေးသည်။

တစ္ဆေငယ်က အနီးအနားမှာ ရှိနေတုန်းပဲ။

ဒါပေမဲ့ တိုက်ပွဲတစ်ခု ထပ်ဖြစ်ပွားခဲ့ရင်တော့ တစ္ဆေငယ်က သူ့ကိုယ်သူ ကာကွယ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။

သို့သော် ယန်ကျန့်က ဟန်ဆောင်ခြိမ်းခြောက်နေသော်လည်း သဘာဝလွန်ဖိုရမ်မှ အခြားအဖွဲ့ဝင်များကလည်း စိတ်မလုံမခြုံ ဖြစ်နေကြသည်။

"သူဌေးကြီး ရှုံးသွားပြီ၊ ငါတို့ အခု ဘာလုပ်ကြမလဲ။"

"သူဌေးကြီးက မလှုပ်မယှက် လဲလျောင်းနေတာ သေသွားပြီလား။"

"မဟုတ်ဘူး၊ မမှန်ဘူး၊ သူဌေးကြီးခေါင်းပေါ်မှာ စိုက်နေတာကို ကြည့်စမ်း... သံချောင်းကြီးတစ်ချောင်းလား။ မဟုတ်ဘူး၊ မှားတယ်၊ ဒါက အလောင်းကောင် သံချောင်းပဲ။"

ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ယောက်က ထိတ်လန့်စရာတစ်ခုကို သတိပြုမိသွားပြီး အံ့ဩတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

အလောင်းကောင် သံချောင်းရဲ့ တည်ရှိမှုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားပြီ။

ဒါပေမဲ့ ဒါက ရှင်းနေတာပဲ၊ ဖုံးကွယ်ထားလို့မှ မရတာကိုး။

"ဘာนะ؟ အလောင်းကောင် သံချောင်း ဟုတ်လား။"

အနီးကပ်ကြည့်ပြီးနောက် မန်နေဂျာရဲ့ မျက်နှာက ချက်ချင်းပြောင်းလဲသွားသည်။

တကယ်ပဲ။

ရဲကျန့်ရဲ့ ဆိုးရွားတဲ့ ရှုံးနိမ့်မှုအတွက် အကြောင်းရင်းကို ရှာတွေ့သွားပြီ၊ ဒါက အလောင်းကောင် သံချောင်းကြောင့်ပဲ။ ဒီသံချောင်းက အရင်က ပြိတ္တာဖြစ်ရပ်ကို ဖြေရှင်းပေးခဲ့ပြီး အဲ့ဒီနောက် ဌာနချုပ်က ပြန်လည်သိမ်းယူသွားကာ နှစ်ဝက်ကျော်ကြာ ပျောက်ကွယ်နေခဲ့သည်။ မကြာသေးမီက ဌာနချုပ်က တစ္ဆေပန်းချီကားဖြစ်ရပ်ကို ကိုင်တွယ်နေစဉ်မှာ လုံခြုံရေးပေါက်ကြားမှုတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး တစ်စုံတစ်ယောက်က တစ္ဆေနယ်မြေကိုသုံးပြီး ဌာနချုပ်ထဲကို ခိုးဝင်ကာ ပြိတ္တာကို ခိုးယူသွားခဲ့သည်။

ဖြစ်နိုင်တာက ဌာနချုပ်ထဲ ခိုးဝင်ခဲ့တဲ့သူက ယန်ကျန့်လား။

သေချာစဉ်းစားကြည့်ရင် ဒါက မဖြစ်နိုင်တာတော့ မဟုတ်ဘူး၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ပြိတ္တာရော အလောင်းကောင် သံချောင်းရော နှစ်ခုလုံးကို ယန်ကျန့်က အရင်က ကိုင်တွယ်ခဲ့ဖူးတာကိုး။ ဌာနချုပ်ရဲ့ လုံခြုံရေး အားနည်းနေချိန်မှာ သူက ပြန်လည်သိမ်းယူတာက ကျိုးကြောင်းဆီလျော်မှုရှိတယ်။

"ဥက္ကဋ္ဌရဲက သေသွားတာ မဖြစ်နိုင်လောက်ဘူး၊ အလောင်းကောင် သံချောင်းကြောင့် ထိန်းချုပ်ခံထားရတာပဲ ဖြစ်ရမယ်။ ငါတို့သာ အလောင်းကောင် သံချောင်းကို ဖယ်ရှားနိုင်ရင် ဥက္ကဋ္ဌရဲက ပြန်လည်နိုးထလာနိုင်ခြေများတယ်။ ဥက္ကဋ္ဌရဲ နိုးလာပြီး အလောင်းကောင် သံချောင်းကို ပြန်သိမ်းယူလိုက်တာနဲ့ ယန်ကျန့်က သူ့ကို ယှဉ်နိုင်မှာ မဟုတ်တာ သေချာတယ်။"

မန်နေဂျာက မျက်လုံးများ အရောင်တောက်လာပြီး တိုးညင်းတဲ့အသံနဲ့ "ပြီးတော့ အခု ယန်ကျန့်နဲ့ ဥက္ကဋ္ဌရဲတို့ တိုက်ခိုက်ပြီးသွားတော့ သူ့အခြေအနေက အရမ်းဆိုးနေရမယ်။"

"ဒါကြောင့် ငါတို့ ဒီနေ့ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် နောက်မဆုတ်ရဘူး၊ ဥက္ကဋ္ဌရဲကို ကယ်တင်ရမယ်၊ မဟုတ်ရင် ယန်ကျန့် အားပြန်ပြည့်သွားတာနဲ့ ငါတို့ သဘာဝလွန်ဖိုရမ်ကို ရှင်းလင်းတော့မှာပဲ၊ ငါက အပိုပြောနေတာ မဟုတ်ဘူး။ ယန်ကျန့်က အရင်က မိတ်ဆွေအဖွဲ့ဝင်တွေကို ရှင်းလင်းခဲ့ဖူးတယ်၊ သာဓကရှိတယ်။"

ဒီစကားတွေ ပြောလိုက်တာနဲ့ တခြားသူတွေက စိတ်ပိုင်းဖြတ်လိုက်ကြပြီး ချက်ချင်း အကြံဉာဏ်တွေ ထွက်လာကြသည်။

ဟုတ်တယ်။

ရဲကျန့် သေလို့မဖြစ်ဘူး။

သူသေသွားရင် ဟန်ချက်ညီမှု ပျက်သွားပြီး သဘာဝလွန်ဖိုရမ်က ရှင်းလင်းခံရမယ့် အန္တရာယ်နဲ့ ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မယ်၊ သူတို့လည်း ဒုက္ခအကြီးအကျယ် ရောက်ကြလိမ့်မည်။

တစ်ဖက်မှာတော့ ရဲကျန့်သာ နိုးလာရင် သူဌေးကြီးရဲ့ လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းနဲ့ အလောင်းကောင် သံချောင်းကို ပြန်သိမ်းယူပြီး ယန်ကျန့်ကို တွန်းလှန်လိုက်တာနဲ့ အာဏာက သဘာဝလွန်ဖိုရမ်ရဲ့ လက်ထဲကို ချက်ချင်း ပြန်ရောက်လာနိုင်တယ်။

"ယန်ကျန့်၊ မင်းဒီလိုအခြေအနေနဲ့ ဆက်တိုက်နိုင်သေးရဲ့လား။ တစ္ဆေတွေက နိုးထလာတော့မယ် မဟုတ်လား။ မင်းမျက်လုံးတွေက နီရဲနေပြီ၊ ဒါက တစ္ဆေရဲ့တိုက်စားခြင်း လက္ခဏာပဲ။"

ထိုအချိန်မှာ အာဝူဆိုတဲ့ လူတစ်ယောက်က အေးစက်စွာ ရှေ့ထွက်လာပြီး "အလောင်းကောင် သံချောင်းနဲ့ ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် တိုက်ခိုက်တာသာ မဟုတ်ရင် သူဌေးကြီးက မင်းကို ရှုံးမှာမဟုတ်တာ သေချာတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့ဖြစ်ရပ်က တော်တော်ကြီးမားသွားပြီ၊ ငါတို့သူဌေးကို ပြန်ပေး၊ ဒါဆို ငါတို့ ဒီကိစ္စကို ဘာမှမဖြစ်ခဲ့ဘူးလို့ သတ်မှတ်လိုက်မယ်။ မင်းသာ ငါတို့သူဌေးကို တစ်ခုခုလုပ်ဖို့ ကြိုးစားရင် ငါတို့ သဘာဝလွန်ဖိုရမ်ရဲ့ အက်ဒမင်တိုင်းက မင်းကို အသေခံတိုက်လိမ့်မယ်။"

"မင်း တာဟိုင်မြို့ထဲကနေ အရှင်လတ်လတ် ထွက်သွားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။"

ယန်ကျန့်ရဲ့ အကြည့်က ပြောင်းလဲသွားပြီး ဝတ်စုံပြည့်နဲ့ လူလတ်ပိုင်းအရွယ် လူကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

ဒီလူက စကားပြောနေတာကို သူသိပေမယ့် အရမ်းတိုးတိုးလေးပြောနေလို့ နည်းနည်း မရှင်းလင်းဘူး။ ဒီစကားလုံးတွေက သဘာဝလွန်ဖိုရမ်အဖွဲ့ဝင်တွေကို သေမထူးနေမထူး သတ္တိတွေ ပေးလိုက်ပုံရပြီး သူက အခု သူတို့ကို နည်းနည်း မဖိနှိပ်နိုင်တော့ဘူး။

"ရဲကျန့်သာ သဘာဝလွန်ဖိုရမ်ရဲ့ လက်ထဲကို ပြန်ရောက်သွားပြီး သူတို့က အလောင်းကောင် သံချောင်းကို ဖယ်ရှားလိုက်ရင် ရဲကျန့်က နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်နိုးလာနိုင်ခြေများတယ်။ ဟုတ်ပါတယ်၊ သူပြန်မနိုးလာနိုင်တဲ့ အခွင့်အရေးလည်း ရှိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါအဲ့ဒီအပေါ်မှာ လောင်းကြေးမထပ်နိုင်ဘူး။ မဟုတ်ရင် အလောင်းကောင် သံချောင်းနဲ့ ရဲကျန့်က တကယ်ကို ရှုံးဖူးတယ်မရှိ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။"

အလောင်းကောင် သံချောင်းနဲ့ ကိုယ်စားသေတစ္ဆေတို့ရဲ့ ပေါင်းစပ်မှုက ရဲကျန့်ကို ဘေးအန္တရာယ်အဆင့် ဖြစ်သွားစေတယ်။

သူသာ အဲ့ဒီအချိန်ကျရင် ငါ့ကိုသတ်ပြီး ဒီထူးဆန်းတဲ့ ထင်းခုတ်ဓားကို ယူသွားခဲ့ရင်... အဲ့ဒီအခါကျရင် သူက တကယ်ကို ရှုံးဖူးတယ်မရှိ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။"

"ငါ့ကို အသေခံတိုက်မယ် ဟုတ်လား။ မင်းတို့လည်း အရည်အချင်းရှိလို့လား။"

ယန်ကျန့်က မျက်နှာထားတည်တည်နဲ့ သူ့မျက်လုံးတွေက အနီရောင်တောက်လောင်နေကာ ဒီလူတွေကို ထူးဆန်းစွာ စေ့စေ့စပ်စပ် ကြည့်လိုက်သည်။

"ငါ့အခြေအနေက တကယ်မကောင်းဘူးဆိုတာ မှန်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ အားကုန်ထုတ်သုံးလိုက်ရင် မင်းတို့လို အမှိုက်တွေကို ရှင်းပစ်ဖို့တော့ ဖြစ်နိုင်သေးတယ်၊ ငါတို့ကြားက ကွာဟချက်က အရမ်းကြီးမားတယ်၊ အနိုင်အရှုံးကို ဆုံးဖြတ်ဖို့ စက္ကန့်ပိုင်းပဲ လိုလိမ့်မယ်။ ငါအခုထိ မလုပ်သေးတဲ့ တစ်ခုတည်းသော အကြောင်းရင်းက မင်းတို့ရဲ့တစ္ဆေတွေ နိုးထလာတဲ့ နောက်ဆက်တွဲကို ဖြေရှင်းဖို့ ငါ့မှာ အားမရှိတော့လို့ပဲ။"

"ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ငါက တာချန်းမြို့ရဲ့ တာဝန်ခံ၊ ဌာနချုပ်က ကပ္ပတိန်တစ်ယောက်ပဲ၊ ငါက ဩဇာအရှိန်အဝါတချို့ကို ထည့်စဉ်းစားရမယ်။"

"ဒါပေမဲ့ မင်းတို့သာ ငါ့ရဲ့သည်းခံနိုင်စွမ်းကို တကယ်စမ်းသပ်ရင်တော့ ငါဂရုမစိုက်ဘူး၊ အဆိုးဆုံးက နောက်မှ အစီရင်ခံစာတစ်စောင် ရေးလိုက်ရုံပဲ။"

ယန်ကျန့်က မျက်စိစုံမှိတ်ပြီး ဟန်ဆောင်ခြိမ်းခြောက်နေတာ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါက သူ့ရဲ့အတွင်းစိတ် အားနည်းမှုကို ဖော်ပြနိုင်တယ်။ သူက သူ့ရဲ့အခြေအနေဆိုးကို ဝန်ခံလိုက်ပေမယ့် ဒီလူတွေကို အသေခံ တိုက်ခိုက်နိုင်တဲ့ အရည်အချင်း ရှိနေသေးတယ်ဆိုတာကိုလည်း ပြသလိုက်သည်။

တစ်ဝက်အမှန်၊ တစ်ဝက်ဟန်ဆောင်။

အာဝူရဲ့ မျက်နှာအမူအရာက မည်းမှောင်သွားပြီး သူ့အကြည့်က ချီတုံချတုံ ဖြစ်သွားသည်။

ယန်ကျန့်မှာသာ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ရှိနေသေးရင် သူဌေးကြီးကို အနိုင်ယူနိုင်တဲ့ သူ့အရည်အချင်းနဲ့ သူ့လူတွေကို ရှင်းပစ်ဖို့ စက္ကန့်အနည်းငယ်ပဲ လုံလောက်မှာ သေချာတယ်။

ကွာဟချက်က အဲ့ဒီလောက် လွယ်လွယ်ကူကူ ကျဉ်းမြောင်းလို့မရဘူး။

ဒါပေမဲ့ သူနောက်ဆုတ်လို့မဖြစ်ဘူး။

သူသာနောက်ဆုတ်ရင် သဘာဝလွန်ဖိုရမ်က ပျက်စီးသွားလိမ့်မယ်၊ မန်နေဂျာပြောတာမှန်တယ်။ ယန်ကျန့်သာ အားပြန်ပြည့်သွားရင် သူက ဒီလူတွေကို သေချာပေါက် ရှင်းလင်းလိမ့်မယ်၊ အဲ့ဒီအခါကျရင် တစ္ဆေမျက်လုံး ယန်ကျန့်ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ဘယ်သူက ခံနိုင်မှာလဲ။

"ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သူဌေးကို ထိခိုက်လို့မဖြစ်ဘူး။ ဒီလိုလုပ်၊ မင်းအလောင်းကောင် သံချောင်းကို ဆွဲထုတ်၊ တာဟိုင်မြို့ကနေ ထွက်သွား၊ ငါတို့မင်းကို မတားဘူး။ ဒါဆို ဒီနေ့ဖြစ်ရပ်ကို ဘာမှမဖြစ်ခဲ့ဘူးလို့ သတ်မှတ်လိုက်မယ်၊ ငါတို့ နောက်ပိုင်းမှာ မင်းကို လျော်ကြေးလည်း ပေးမယ်။ ဈေးနှုန်းတစ်ခုသာ ပြောလိုက်၊ မင်းဆီကနေ သူဌေးကို ဝယ်လိုက်တယ်လို့ သဘောထားလိုက်။"

အာဝူက အေးစက်စွာ ရှေ့တိုးလာသည်။

သူက သူ့ရဲ့ရပ်တည်ချက်ကို ပြသဖို့ လိုအပ်သည်။

ဒါပေမဲ့ ဒီခြေလှမ်း၊ ဒီခြေလှမ်းတစ်လှမ်းက သူ့ကို ကြောက်လန့်တကြား ချွေးတွေပြန်စေပြီး သူ့ခြေထောက်တွေ တုန်ယင်နေသလိုပဲ။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ ယန်ကျန့်သာ လှုပ်ရှားလိုက်ရင် သူက သွားပြီ။ အာဝူရဲ့ နဖူးကနေ ချွေးစေးတွေ တစက်စက် ကျလာသည်။

ယန်ကျန့်က ဟန်ဆောင်ခြိမ်းခြောက်နေတာ မဟုတ်ဘူးလား။ သူတို့လှုပ်ရှားမှာကို သူတကယ် မကြောက်ဘူးလား။

"ငါတို့ အခု ဘာလုပ်ကြမလဲ။"

တခြားသူတွေလည်း ချီတုံချတုံ ဖြစ်သွားကြသည်။

ဘယ်သူမှ ယန်ကျန့်ရဲ့ လက်ရှိအခြေအနေကို မခန့်မှန်းနိုင်သလို မဆင်မခြင်လည်း မလုပ်ရဲကြဘူး။

ဒီအချိန်မှာ မန်နေဂျာရဲ့ မျက်လုံးများက အရောင်လက်သွားပြီး ယန်ကျန့်ကို စောင့်ကြည့်ရင်း အခြေအနေကို လျင်မြန်စွာ သုံးသပ်လိုက်သည်။ ယန်ကျန့်ရဲ့ အခြေအနေက ဆိုးရွားနေရမယ်ဆိုတာ သူသေချာတယ်၊ မဟုတ်ရင် သူဒီမှာ အချိန်ဖြုန်းပြီး စကားပြောနေမှာ မဟုတ်ဘူး။ ယန်ကျန့်ရဲ့ ကိုယ်ရေးရာဇဝင်အကြောင်း သူမှတ်မိသလောက်တော့ သူက မလိုအပ်ဘဲ စကားပြောရတာကို မကြိုက်တဲ့သူတစ်ယောက်ပဲ။

စကားအများကြီးပြောတာက သူက သူ့ရဲ့ခွန်အားတစ်ခုတည်းနဲ့ လူတိုင်းကို မဖိနှိပ်နိုင်တော့ဘူးဆိုတာကို ညွှန်ပြနေသည်။

ဒါက အခြေအနေဆိုးရွားသွားတဲ့ လက္ခဏာပဲ။

ဒါ့အပြင် ယန်ကျန့်က သူတိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ရှိနေသေးတယ်လို့ ပြောတာကလည်း မမှားနိုင်လောက်ဘူး။

သူသာ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းမရှိရင် သူဒီမှာ သာမန်လူတစ်ယောက်လို စကားပြောနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး၊ သူက တစ္ဆေရဲ့ နိုးထမှုကြောင့် သက်ရောက်မှုခံရပြီး သိသာတဲ့ လက္ခဏာတချို့ ပြနေလောက်ပြီ။

သူက တစ္ဆေဆရာတစ်ယောက်ရဲ့ တစ္ဆေနိုးထမလာခင် အခြေအနေကို မြင်ဖူးတယ်- ရူးသွပ်ခြင်း၊တွေဝေခြင်း၊ သူ့ဘာသာသူ တတွတ်တွတ်ပြောခြင်း၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အနာတရဖြစ်အောင် လုပ်ခြင်း၊ ပြီးတော့ ငိုကြွေးမြည်တမ်းခြင်း...

ဒါပေမဲ့ သူတို့လည်း နောက်ဆုတ်လို့မဖြစ်ဘူး။

ယန်ကျန့် အားပြန်ပြည့်သွားတဲ့ နောက်ဆက်တွဲကလည်း အတူတူပဲ ကြောက်စရာကောင်းတယ်၊ အခု ရဲကျန့်ကို ပြန်ရပြီး အခြေအနေကို ထိန်းချုပ်နိုင်မှသာ လက်ရှိအခြေအနေကို ငြိမ်သက်စေနိုင်မှာ ဖြစ်သည်။

ခဏလောက် စဉ်းစားပြီးနောက် မန်နေဂျာက ခြေလှမ်းကျဲကြီးတစ်လှမ်း ရှေ့တိုးလိုက်ပြီး "ကပ္ပတိန်ယန် ခင်ဗျားသာ ရဲကျန့်ကို ပြန်ပေးရင် အရာအားလုံးက ညှိနှိုင်းလို့ရပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကပ္ပတိန်ယန်က ကျွန်တော်တို့ခေါင်းဆောင်ကို အတင်းအကျပ် ယူသွားဖို့ စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားတယ်ဆိုရင်တော့ ကျွန်တော်တို့ခေါင်းဆောင်ကို ပြန်ယူဖို့ အသေခံတိုက်ခိုက်ရုံကလွဲပြီး တခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပါဘူး။ ရဲကျန့်မရှိရင် သဘာဝလွန်ဖိုရမ်ဆိုတာလည်း ရှိနေစရာမလိုတော့ဘူး မဟုတ်လား။"

သူ့ရဲ့စကားက အရေးကြီးတဲ့ သတင်းအချက်အလက်နှစ်ခုကို ဖော်ပြနေသည်။

ပထမတစ်ခုက လူတိုင်းကို ယန်ကျန့်နဲ့ တိုက်ရိုက်မတိုက်ခိုက်ဖို့ သတိပေးခြင်းပဲ၊ သူတို့က အင်အားမမျှဘဲ ချက်ချင်း သေဆုံးသွားနိုင်တယ်၊ ဒါကြောင့် သူတို့က မြေပေါ်မှာ သေနေတဲ့ ခွေးတစ်ကောင်လို လဲလျောင်းနေတဲ့ ရဲကျန့်ကိုပဲ အာရုံစိုက်သင့်တယ်။

ရဲကျန့်ကို ကယ်တင်နိုင်ရင် အရာအားလုံး ပြောင်းပြန်ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။

ဒုတိယတစ်ခုက သူက ယန်ကျန့်ကို အတင်းအကျပ် ယူသွားရင် သဘာဝလွန်ဖိုရမ်တစ်ခုလုံးက အသေခံတိုက်ခိုက်လိမ့်မယ်လို့ သတိပေးခြင်းပဲ။

"ကပ္ပတိန်ယန် ကျေးဇူးပြုပြီး နောက်ထပ်မနှောင့်နှေးပါနဲ့တော့၊ ခင်ဗျားဆီက အဖြေကို ချက်ချင်းရချင်ပါတယ်၊ မဟုတ်ရင် ဆယ်စက္ကန့်အတွင်းမှာ သဘာဝလွန်ဖိုရမ်က လူတိုင်း သူ့ကိုကယ်တင်ဖို့ စတင်လှုပ်ရှားကြပါလိမ့်မယ်။"

မန်နေဂျာက အာဝူကို ကျော်ဖြတ်ပြီး ရဲကျန့်ဆီကို လျှောက်သွားသည်။

ရဲကျန့်က တစ်ကိုယ်လုံး သွေးတွေနဲ့ ပေကျံနေတာကို သူတွေ့လိုက်ရသည်။

သူတို့သာ ဆက်ပြီးနှောင့်နှေးနေရင် ရဲကျန့်က အသက်တစ်ချက်ကျန်နေသေးရင်တောင် အလောင်းကောင် သံချောင်းကို ဖယ်ရှားပြီးရင် ကယ်တင်နိုင်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး။

ယန်ကျန့်က မျက်လုံးကို အနည်းငယ်ကျဉ်းမြောင်းလိုက်ပြီး ဝတ်စုံပြည့်နဲ့ ဒီလူလတ်ပိုင်းမန်နေဂျာကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

ဒါက သာမန်လူတစ်ယောက်ပဲ။

သူ့ရဲ့အရင်က အပြုအမူတွေအရ သဘာဝလွန်ဖိုရမ်ထဲမှာ သူ့ရဲ့အဆင့်အတန်းက တော်တော် မြင့်ပုံရတယ်၊ ရဲကျန့်နဲ့ နီးစပ်တဲ့ အကြံပေးတစ်ယောက်ယောက် ဖြစ်နိုင်လောက်တယ်။

ဒါပေမဲ့ တကယ်ပဲ ဒီလူက အရည်အချင်းရှိတဲ့သူတစ်ယောက်ပဲ၊ သတ္တိရော ဦးနှောက်ပါ ရှိတယ်။

သူ့ရဲ့ဆယ်ကျော်သက် စိတ်ကူးယဉ်မှုတွေနဲ့ ရဲကျန့်က အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုကို စီမံခန့်ခွဲဖို့ ဒီလိုလူတစ်ယောက်ရဲ့ အကူအညီ တကယ်လိုအပ်တယ်၊ မဟုတ်ရင် ရဲကျန့်တစ်ယောက်တည်းက ဒီလိုအင်အားစုတစ်ခုကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။

မခြိမ်းခြောက်နိုင်ဘူး ဟုတ်လား။

ဒီလိုမြင်တော့ ယန်ကျန့်ရဲ့ စိတ်ထဲမှာ ပိုပြီးလေးလံသွားသည်။

အခြေအနေတွေက သူမျှော်လင့်ထားသလို ဖြစ်မလာခဲ့ဘူး။ ရဲကျန့်ကျဆုံးသွားတာနဲ့ ဒီလူတွေက ကွဲပြားသွားမယ့်အစား မမျှော်လင့်ဘဲ စည်းလုံးညီညွတ်ပြီး ရဲကျန့်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကယ်တင်ဖို့ စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားကြသည်။

သူသာ အခြေအနေကောင်းနေရင် ဒါက အရေးမကြီးဘူး။

ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ယန်ကျန့်ကလည်း ဒီရလဒ်ကို သဘောမတူဘူး။ သူသာ အလောင်းကောင် သံချောင်းကို ပြန်ယူပြီး ရဲကျန့်ကို လွှတ်ပေးလိုက်ရင်တောင် ရဲကျန့်ပြန်လည်နိုးထလာပြီး သူတို့ထပ်တိုက်ခိုက်ရရင် သူက သေချာပေါက် သေလိမ့်မည်။

ဒါပေမဲ့ မလွှတ်ပေးရင်လည်း သဘာဝလွန်ဖိုရမ်ရဲ့ အဖွဲ့ဝင်တွေက သူ့ကို အသေခံတိုက်ခိုက်ဖို့ အသင့်ဖြစ်နေပြီ။

"သူတကယ် ဟန်ဆောင်ခြိမ်းခြောက်နေတာပဲ။"

မန်နေဂျာက ယန်ကျန့် ချီတုံချတုံဖြစ်နေတာကို မြင်တော့ သူ့ရဲ့ယုံကြည်မှုက မြင့်တက်လာသည်။

ဒါကလည်း စမ်းသပ်မှုတစ်မျိုးပဲ။

လောင်းကြေးထပ်ရပေမယ့် သူလောင်းကြေးနိုင်သွားတယ်ဆိုတာ သံသယဖြစ်စရာမရှိဘူး။

ယန်ကျန့်က အရင်ဆုံး တိုက်ခိုက်ဖို့ မဝံ့မရဲ ဖြစ်နေတယ်၊ သူ့အခြေအနေက ထင်ထားတာထက် ပိုဆိုးနေပြီး တကယ်တိုက်ခိုက်ရင် သူသေချာပေါက် သေလိမ့်မည်၊ မဟုတ်ရင် သူဒီမှာရပ်ပြီး စကားပြောနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။

"သာမန်လူတစ်ယောက်က ငါ့ကို ဖိအားပေးရဲတယ် ဟုတ်လား။ ကောင်းပြီလေ၊ ဒါဆို ဘာလို့စောင့်နေသေးလဲ၊ အခုတိုက်ခိုက်လေ၊ ဒီနေ့ ရဲကျန့်ကို မြေပေါ်မှာ သံချောင်းစိုက်ထားတုန်း မင်းတို့လို အမှိုက်တွေကို တိုက်ရိုက်ရှင်းပစ်လိုက်မယ်၊ နောင်အမှိုက်တွေ မဖြစ်အောင်ပေါ့။"

ယန်ကျန့်ရဲ့ မျက်နှာက ပြောင်းလဲသွားပြီး လူသတ်လိုစိတ်တွေ ပြည့်နှက်နေသည်။

သူက ရဲကျန့်ရှိရာကို ခြေလှမ်းကျဲကြီးတွေနဲ့ လျှောက်သွားပြီး သဘာဝလွန်ဖိုရမ်ရဲ့ အဖွဲ့ဝင်တွေကို တိုက်ရိုက်စိုက်ကြည့်နေသည်။

ဒါက နောက်ဆုတ်ခြင်းအဖြစ် ရှေ့တိုးခြင်းပဲ။

ဒါကလည်း လောင်းကစားတစ်မျိုးပဲ။

"ဒုက္ခပဲ။"

မန်နေဂျာရဲ့ မျက်နှaက ချက်ချင်း ဖြူဖျော့သွားပြီး သူခံစားလိုက်ရတဲ့ ခဏတာ ပျော်ရွှင်မှုက ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ယန်ကျန့်က သူ့ကြောင့် ဒေါသထွက်သွားပြီး အခြေအနေမကောင်းပေမယ့် သူ့ရဲ့နောက်ဆုံး အသက်တစ်ချက်နဲ့ တိုက်ခိုက်ဖို့ စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားသည်။

သူက အရေးကြီးတဲ့အချက်တစ်ချက်ကို လျစ်လျူရှုလိုက်မိသည်။

ဒါက အဆင့်အတန်းနဲ့ ဂုဏ်ပုဒ်ရဲ့ ကွာဟချက်ပဲ။

သူက သာမညဇာတ်ကောင်တစ်ယောက်သာဖြစ်ပြီး ယန်ကျန့်ကတော့ ကပ္ပတိန်အဆင့်၊ ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းက ထိပ်တန်းတစ္ဆေဆရာတွေထဲက တစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး သာမန်လူတွေရဲ့ စိတ်ကူးထဲကထက် အများကြီးသာလွန်တဲ့ ထူးခြားတဲ့စွမ်းအားတွေကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

သူ့ရဲ့လက်ရှိအခြေအနေမှာတောင် သူက သာမန်လူတစ်ယောက်က ရန်စလို့ရတဲ့သူတစ်ယောက် မဟုတ်ဘူး။

သူတို့သူဌေးကြီး ရဲကျန့်ရဲ့ စကားတစ်ခွန်းကို သုံးရရင်- အားကြီးသူကို စော်ကားခြင်း မပြုရာ။