လက်တွေ့ဘဝကို ကျူးကျော်လာသော သင်္ချိုင်း

ဌာနချုပ်က ဝေ့ကျင်းကို ကြားဝင်ဖျန်ဖြေရန် စေလွှတ်ခဲ့သည်။

ယန်ကျန့်နှင့် ရဲကျန့်ကြားက ပဋိပက္ခက အခုတော့ ပြီးဆုံးသွားပြီဟု ဆိုနိုင်သည်။ မရပ်တန့်ခဲ့ရင်တောင် အလုပ်ဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ယန်ကျန့်က သဘာဝလွန်ဖိုရမ်နှင့် ဝေ့ကျင်းတို့ရှေ့မှာ ရဲကျန့်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ယူဆောင်သွားဖို့ လုံးဝမဖြစ်နိုင်ဘူး။

ဒါ့အပြင် သူ့ရဲ့လက်ရှိအခြေအနေက တကယ်ကို ဆိုးရွားနေသည်။

ရဲကျန့်ရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားတွေကိုတောင် မအနိုင်ယူနိုင်ဘဲ ထွက်ပြေးဖို့ နည်းလမ်းတွေသာ စဉ်းစားနေရသည်။

ရှုပ်ရှုပ်ထွေးထွေး ထွက်ပြေးရမယ့်အစား အသာစီးရတုန်း လှလှပပ ရပ်တန့်လိုက်ပြီး အလောင်းကောင် သံချောင်းကို ယူဆောင်သွားတာက နောက်ပိုင်းမှာ နောက်ထပ်ပြဿနာတွေ မဖြစ်အောင်နဲ့ ဆုံးရှုံးမှုတွေ မတိုးပွားအောင် ကာကွယ်ဖို့ ပိုကောင်းသည်။

"ဒီတိုက်ပွဲက တကယ်ကို ရှင်းပြရခက်ပေမယ့် မလွှဲမရှောင်သာ လိုအပ်ခဲ့တယ်။"

ယန်ကျန့်က သူ့ဘာသာသူ တွေးနေသည်။

ရဲကျန့်က အသက်များစွာနဲ့ ကြွားဝါနေတုန်းပဲဆိုတာကို မြင်တော့ ယန်ကျန့်က စိတ်ထဲမှာ နည်းနည်း မမျှတသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူကိုယ်တိုင်က တစ္ဆေသုံးကောင်ရဲ့ ဟန်ချက်ညီမှုကို ရရှိထားပြီး တစ္ဆေအရိပ်ရဲ့ သေခြင်းတရားကို ဟန့်တားထားတဲ့သူတစ်ယောက် ဖြစ်သည်။ သာမန်တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူတွေဆိုရင် သူ့ကို တိုက်ခိုက်ရင်း သေဆုံးသွားမှာ ဒါမှမဟုတ် အားအင်ကုန်ခမ်းပြီး အစွမ်းထက်တစ္ဆေတစ်ကောင် နိုးထလာတဲ့အထိ ဖြစ်သွားမှာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဒီရဲကျန့်က သူ့ထက်တောင် ပိုပြီးထူးခြားနေသည်။

တိုက်ပွဲက သူ့ကို လုံးဝသက်ရောက်မှုမရှိခဲ့သလိုပဲ။

သက်ရောက်မှုရှိနိုင်ပေမယ့် သိသိသာသာကြီးတော့ မဟုတ်ဘူး။

ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ရဲကျန့်ရဲ့ အခြေအနေက အခု ယန်ကျန့်ထက် အများကြီး ပိုကောင်းနေသည်။

ဒီအချိန်မှာ ရဲကျန့်က လေထဲမှာ ရပ်နေတုန်းပဲ၊ သူ့အကြည့်က ဖူရှို့ဥယျာဉ်ဘက်ကို ဦးတည်နေပြီး အဲ့ဒီမှာ ဖြစ်ပျက်နေတဲ့ အဖြစ်အပျက်တွေရဲ့ ကြီးမားမှုကို အတော်အတန် သိရှိနေပုံရကာ မျက်နှာအမူအရာက အနည်းငယ် လေးနက်နေသည်။

"အဲ့ဒီသင်္ချိုင်းက တကယ်ကို ထူးခြားတာတွေ ရှိပေမယ့် ငါ ရဲကျန့်လိုလူတစ်ယောက်အတွက်တော့ ဒါတွေက ပြဿနာမဟုတ်ဘူး။ ငါအရင် သွားကြည့်လိုက်ဦးမယ်။ တခြားသူတွေအတွက်တော့ ပုံမှန်လုပ်ထုံးလုပ်နည်းအတိုင်းပဲ—ရွှေ့ပြောင်းရမယ့်သူတွေကို ရွှေ့ပြောင်းပြီး ပိတ်ဆို့ရမယ့်ဟာကို ပိတ်ဆို့လိုက်။"

သူက တခြားဖိုရမ်အဖွဲ့ဝင်တွေကို အမိန့်ပေးနေသည်။

ပြီးတော့ ရဲကျန့်က ယန်ကျန့်ဘက်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

"ငါမမျှော်လင့်ထားတာက မင်းလက်ထဲမှာ အလောင်းကောင် သံချောင်း တကယ်ရှိနေတာပဲ။ ငါဝန်ခံပါတယ်၊ ဒီတစ်ကြိမ် ငါရှုံးတာ ထိုက်တန်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ နောက်တစ်ကြိမ်မှာ ငါဒါကို တန်ပြန်နိုင်မယ့် နည်းလမ်းကို သေချာပေါက် ရှာတွေ့မှာပါ။ ဒါကြောင့် ယန်ကျန့်၊ မင်းလမ်းခုလတ်မှာ မကျရှုံးသွားနဲ့၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အရှုံးမရှိတဲ့ လမ်းက အထီးကျန်ဆန်တာကိုး။"

"မင်းမရှိရင် ငါဒီကောင်းကင်အထက်မှာ မြင့်မြင့်မားမား ရပ်တည်နေရင်တောင် သူ့ရဲ့အရောင်အသွေးတွေ အများကြီး ဆုံးရှုံးသွားလိမ့်မယ်။"

ယန်ကျန့်က အခု အခြေအနေမကောင်းဘူးဆိုတာကို သူလည်း မြင်နိုင်သည်။

ရဲကျန့်က ဆယ်ကျော်သက် စိတ်ကူးယဉ်မှုတွေ ရှိပေမယ့် လိုအပ်တဲ့ စီရင်ဆုံးဖြတ်နိုင်စွမ်းတော့ ရှိနေသေးသည်။

"ငါက အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ တိုက်ပွဲကို မတိုက်ဘူး၊ ဒါကြောင့် မင်းသာ နောက်တစ်ကြိမ် ငါ့ကို တိုက်ချင်သေးရင် မင်းရဲ့သေတမ်းစာနဲ့ ဘိသိက်ကို ပြင်ဆင်ထားသင့်တယ်၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ မင်းရှုံးခဲ့ရင် ငါဘယ်သူ့ကိုမှ နောက်တစ်ခါ နိုးထခွင့်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒီတစ်ကြိမ် ဌာနချုပ်က ကြားဝင်ဖျန်ဖြေပေးလို့၊ မဟုတ်ရင် မင်းတို့ရဲ့ သဘာဝလွန်ဖိုရမ်က ဒီနေ့ ပျောက်ကွယ်သွားပြီ။"

ယန်ကျန့်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်၊ သူ့စကားလုံးတွေက ကြွားဝါနေပေမယ့် အလွန်ပြင်းထန်သည်။

"ဟားဟား၊ အဲ့ဒီယုံကြည်မှုကို ငါသဘောကျတယ်။ မင်းက ငါ့ကိုအနိုင်ယူခဲ့တဲ့လူဆိုတာ အမှန်ပဲ။"

ရဲကျန့်က ရယ်မောရင်း "ဒါပေမဲ့ ငါ ရဲကျန့်က အလကားနာမည်ကြီးတာ မဟုတ်ဘူး။ တစ်နေ့မှာ မင်းဒါကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြုံရမှာပါ။"

သူရှုံးနိမ့်ခဲ့ပေမယ့် သူ့စိတ်ထဲမှာတော့ အနည်းငယ် မကျေမနပ်ဖြစ်နေတုန်းပဲ။

အကြောင်းကတော့ ရဲကျန့်က သူယန်ကျန့်ကို ရှုံးနိမ့်ရတဲ့ အကြောင်းရင်းတစ်ဝက်က အလောင်းကောင် သံချောင်းကြောင့်လို့ ခံစားနေရသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

သူသာ ဒီပြဿနာကို ကျော်လွှားနိုင်ခဲ့ရင် နောက်တစ်ကြိမ်မှာ သူယန်ကျန့်ကို သေချာပေါက် ရှုံးမှာမဟုတ်ဘူးလို့ သူယုံကြည်သည်။

ဒီလိုပြောပြီးနောက် ရဲကျန့်က ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

သူ ဖူရှို့ဥယျာဉ်ကို သွားခဲ့သည်။

"ခေါင်းဆောင်ယန် ခင်ဗျားအဆင်ပြေရဲ့လား။"

စုန့်ရန်က ဒီအချိန်မှာ မေးလိုက်သည်။

"အရေးကြီးတာ ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး၊ အကောင်းဆုံးအခြေအနေမှာ မဟုတ်ရုံပါပဲ။"

ယန်ကျန့်က အေးဆေးစွာ "ဒီကောင်နဲ့ တိုက်ခိုက်ပြီးတဲ့နောက်မှာ အင်အားမဆုံးရှုံးဘဲ နေဖို့က မဖြစ်နိုင်ဘူးလေ။ ရဲကျန့်က တကယ်ကို အလွန်အန္တရာယ်များတဲ့ လူတစ်ယောက်လို့ ငါပြောရမယ်။"

"ဟုတ်တယ်၊ သဘာဝလွန်ဖိုရမ်ရဲ့ သူဌေး၊ နာမည်ကြီးတာကြာပြီ၊ ခေါင်းဆောင်ရန် သူ့ကို အနိုင်ရဖို့ မလွယ်ဘူး။" စုန့်ရန်က ပြောလိုက်သည်။

သူက ယန်ကျန့်က ရဲကျန့်ကို ယှဉ်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူးလို့ အမြဲထင်ခဲ့သည်။

မမျှော်လင့်ဘဲ တကယ်တိုက်ခိုက်ကြတဲ့အခါမှာတော့ ရဲကျန့်က ခဏလေးအတွင်းမှာ မြေပေါ်ကို သံချောင်းနဲ့ အစိုက်ခံလိုက်ရသည်။ ဒီနေ့ဖြစ်ရပ်တွေသာ ပျံ့နှံ့သွားရင် သဘာဝလွန်အသိုင်းအဝိုင်းက နောက်တစ်ကြိမ် တုန်လှုပ်သွားဦးမည်။

ဒီအချိန်မှာ ဝေ့ကျင်းက ထုံထိုင်းတဲ့ မျက်နှာအမူအရာနဲ့ လျှောက်လာသည်။

"ငါဒီကို ရောက်နေမှတော့ သင်္ချိုင်းက အခြေအနေကို ဘာလို့ မစစ်ဆေးကြည့်သင့်တာလဲ။ မင်းအဲ့ဒီနေရာကို အရင်က သွားဖူးပြီး အချက်အလက်တချို့ ရှိသင့်တယ်။ ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်ရင် အန္တရာယ်တွေကို နည်းနည်းလျှော့ချနိုင်လိမ့်မယ်။ ရဲကျန့်က အရမ်းယုံကြည်မှုလွန်ကဲတတ်တယ်၊ သတိထားတာက ပိုကောင်းတယ်။"

ယန်ကျန့်ရဲ့ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

"ရဲကျန့်သာ ဝင်မစွက်ဖက်ခဲ့ရင် ပြဿနာက ဖြေရှင်းပြီးလောက်ပြီ ဖြစ်နိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ သွားကြည့်တာကလည်း ကောင်းတာပါပဲ၊ ငါလည်း အခု ဖူရှို့ဥယျာဉ်ထဲမှာ တိတိကျကျ ဘာတွေဖြစ်နေလဲ ဆိုတာကို သိချင်တယ်။"

သူ့အခြေအနေက အကောင်းဆုံးမဟုတ်ပေမယ့် သူက တစ္ဆေစာတိုက်ကို စုံစမ်းစစ်ဆေးပြီး အဲ့ဒီပေးပို့မှုတွေရဲ့ နောက်ကွယ်က လျှို့ဝှက်ချက်ကို နားလည်ဖို့ လိုအပ်သည်။

"ဒါဆို အတူတူသွားကြတာပေါ့။"

ဝေ့ကျင်းက ပြောလိုက်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်က အရာအားလုံးက အမှောင်ထုတစ်လွှာနဲ့ လျင်မြန်စွာ ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

ဒီအမှောင်ထုက အရမ်းပြင်းထန်ပြီး ယန်ကျန့်၊ စုန့်ရန်၊ လီယန်နဲ့ အရိပ်ထဲမှာ ပုန်းနေတဲ့ တစ္ဆေငယ်ကို မျိုချသွားသည်။

နောက်ပိုင်းမှာ အမှောင်ထုက လာသလောက် မြန်မြန် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ရှိနေတဲ့သူတွေရဲ့ ပုံရိပ်တွေက အဲ့ဒီနေရာကနေ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အားလုံးကို ဝေ့ကျင်းရဲ့ တစ္ဆေနယ်မြေက ယူဆောင်သွားခဲ့သည်။

"ဒီနေ့ကိစ္စတွေက ကျေနပ်ဖွယ်အဆုံးသတ်တစ်ခုကို ရောက်ရှိသွားပုံပဲ၊ ကျန်တာကတော့ ဥက္ကဋ္ဌရဲနဲ့ ဝေ့ကျင်း၊ ယန်ကျန့်တို့က ဖူရှို့ဥယျာဉ်က ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ အခြေအနေကို ဘယ်လို ကိုင်တွယ်မလဲ ဆိုတာကို ကြည့်ရမှာပဲ။"

သဘာဝလွန်ဖိုရမ်ရဲ့ မန်နေဂျာက ပြောလိုက်ပြီး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သူ့တစ်ကိုယ်လုံး ချွေးတွေနဲ့ စိုရွှဲနေပြီး ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကြောင့် လဲကျလုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။

သူ့ဘေးက အာဝူက သူ့နဖူးပေါ်က ချွေးစေးတွေကို မသုတ်ဘဲမနေနိုင်တော့ပေ။

"ခုနက ငါတို့ တကယ်တိုက်ခိုက်လုနီးပါး ဖြစ်သွားတာပဲ။ ငါ့စိတ်ထဲမှာ တကယ်သာ တိုက်ခိုက်ဖြစ်ခဲ့ရင် ငါတို့ သူဌေးကြီးကို ပြန်ရနိုင်မယ့် အခွင့်အရေးက နည်းပါးပြီး ငါတို့အားလုံး သုတ်သင်ခံရမှာ သေချာတယ်လို့ ခံစားနေရတယ်။ ကံကောင်းစွာနဲ့ လင်းလော့မေ့က အချိန်မီ ဝင်တားခဲ့တယ်၊ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ဌာနချုပ်က ဝေ့ကျင်းကို ဖျန်ဖြေဖို့ စေလွှတ်ခဲ့တယ်။"

"တစ္ဆေတမန်တော် ဝေ့ကျင်း၊ ဥက္ကဋ္ဌရဲလောက် ကြောက်စရာကောင်းတာပဲ။"

မန်နေဂျာရဲ့ မျက်နှာအမူအရာက လေးနက်နေသည်။

"ငါစိုးရိမ်တာက ယန်ကျန့်က ဥက္ကဋ္ဌရဲကို လွှတ်ပေးပြီးတဲ့နောက်မှာ ဥက္ကဋ္ဌရဲက ဆက်ပြီး တိုက်ခိုက်ချင်နေမှာကိုပဲ။ အဲ့ဒီလိုသာဆိုရင် ဝေ့ကျင်းက လှုပ်ရှားဖို့ တွန့်ဆုတ်နေမှာ မဟုတ်ဘူး၊ ငါတို့တကယ် ဘေးအန္တရာယ်နဲ့ ရင်ဆိုင်ရတော့မှာပဲ။"

"ကံကောင်းစွာနဲ့ ဥက္ကဋ္ဌရဲက အတော်လေး ကျိုးကြောင်းဆီလျော်ပြီး စိတ်လိုက်မာန်ပါ မလုပ်ခဲ့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ငါနားမလည်တာက ယန်ကျန့်မှာ ဘာလို့ အလောင်းကောင် သံချောင်း ရှိနေရတာလဲ။ ဌာနချုပ်ကနေ ပျောက်ဆုံးသွားတဲ့ ပြိတ္တာက ယန်ကျန့်နဲ့ ပတ်သက်နေပေမယ့် ကျိုးကြောင်းဆီလျော်စွာ ပြောရရင် ယန်ကျန့်က ဒီလိုမဆင်မခြင်လုပ်ရပ်မျိုးကို ကျူးလွန်မှာ မဟုတ်ဘူး။"

ယန်ကျန့်က တစ္ဆေသေးသေးလေးတစ်ကောင်ကို ထိန်းချုပ်ထားတာနဲ့ သူ့လက်ထဲက အလောင်းကောင် သံချောင်းကို မြင်ရတာက ပြိတ္တာနဲ့ ဖြစ်ခဲ့တဲ့ ဖြစ်ရပ်ကို ပြန်လည်သတိရလုနီးပါးပဲ။

ဒါပေမဲ့ အခြေအနေကို သုံးသပ်ပြီး ကောင်းကျိုးဆိုးကျိုးတွေကို ချိန်ဆကြည့်ရင် ယန်ကျန့်မှာ ပြိတ္တာကို ခိုးယူပြီး အလောင်းကောင် သံချောင်းကို ယူဖို့ ရည်ရွယ်ချက်မရှိဘူး။

ဒါကြောင့် သံသယရှိရင်တောင် ဒါက သဲလွန်စမရှိခြင်းအပေါ် အခြေခံထားတာပဲ။

"မန်နေဂျာ၊ ကျွန်တော်ပြောသင့်တယ်လို့ ခံစားမိတဲ့ အရာတစ်ခုရှိတယ်၊ အဲ့ဒီအလောင်းကောင် သံချောင်းက ဌာနချုပ်ကဟာ မဟုတ်ဘူး၊ ယန်ကျန့်က သင်္ချိုင်းထဲမှာ ရှာတွေ့ခဲ့တာ။"

ရုတ်တရက် သဘာဝလွန်ဖိုရမ်အဖွဲ့ဝင်တစ်ယောက်က ချီတုံချတုံဖြစ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"မင်းဒါကို ဘယ်လိုသိတာလဲ။"

မန်နေဂျာက အံ့ဩပြီး သံသယနဲ့ မေးလိုက်သည်။

ထိုလူက "ကျွန်တော်က ယန်ကျန့်က သင်္ချိုင်းထဲက တစ္ဆေလက်တစ်ဖက်ကနေ အတင်းအကျပ် ယူသွားတာကို ကိုယ့်မျက်စိနဲ့ကိုယ် မြင်ခဲ့ရတာပါ။ ကျွန်တော်မြင်ရုံတင်မကဘူး၊ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် အနည်းငယ်လည်း မြင်ခဲ့ကြတယ်။ အဲ့ဒီတစ္ဆေက အဲ့ဒီအလောင်းကောင် သံချောင်းကို သုံးပြီး သင်္ချိုင်းထဲမှာ စာတမ်းတွေ ထွင်းနေတာ၊ ပြီးတော့ လော့စုယိက အဲ့ဒီတစ္ဆေကြောင့် သေဆုံးခဲ့ရတာ။"

"ဒုတိယတစ်ခုလား။ ဒါက တိုက်ဆိုင်လွန်းမနေဘူးလား။"

မန်နေဂျာရဲ့ မျက်လုံးတွေက မသေမချာ အရောင်လက်နေသည်။

မဟုတ်ဘူး၊ ဥက္ကဋ္ဌရဲက ကံဆိုးလွန်းတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။

ယန်ကျန့်က အလောင်းကောင် သံချောင်းတွေအကြောင်း သတင်းရလို့ ဖူရှို့ဥယျာဉ်ကို တမင်သက်သက် လာခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်တယ်၊ ဥက္ကဋ္ဌရဲက အရမ်းစိတ်မြန်ပြီး ခေါင်းတိုက်ဝင်သွားတာပဲ။

ပြီးတော့ အခု ကြည့်လိုက်တော့ သူဘယ်လိုဖြစ်သွားလဲ။

ယန်ကျန့်က ဒုတိယ အလောင်းကောင် သံချောင်းကို အောင်မြင်စွာ ရယူသွားပြီး နောက်ဆက်တွဲအနေနဲ့ သူတို့နှစ်ယောက်ကြားမှာ တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။

"ထားလိုက်တော့၊ အဲ့ဒါကို လောလောဆယ် စိတ်မပူနဲ့တော့။ ငါဒီသတင်းအချက်အလက်ကို နောက်မှ စီစစ်လိုက်မယ်။ လက်ရှိလုပ်ငန်းကို အာရုံစိုက်ကြရအောင်။ ပြီးတော့ ဝေ့ယွင်၊ မင်းအဆင်ပြေရဲ့လား။"

မန်နေဂျာက ပြောပြီး တခြားတစ္ဆေဆရာတစ်ယောက်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

ဝေ့ယွင်လို့ခေါ်တဲ့ အဲ့ဒီတစ္ဆေဆရာက အရပ်နှစ်မီတာနီးပါး မြင့်ပြီး တုတ်တစ်ချောင်းလို ပိန်လှီနေကာ အရေပြားနဲ့ အရိုးပဲကျန်ပြီး စိုစွတ်နေတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့အတူ ကိုက်ခဲခံထားရတဲ့ အမှတ်အသားတွေ ရှိနေပြီး တစ်ကိုယ်လုံးက ညှီစို့စို့အနံ့ ထွက်နေသည်။

" အဓိကပြဿနာမရှိပါဘူး။ ယန်ကျန့်မွေးထားတဲ့ အဲ့ဒီတစ္ဆေသေးသေးလေးက ကြောက်စရာ ကောင်းတယ်၊ တကယ့်တစ္ဆေကြမ်းတစ်ကောင်နဲ့ သိပ်မခြားဘူး။ ကံကောင်းစွာနဲ့ တွယ်ကပ်မှုက ခဏလေးပဲ၊ မဟုတ်ရင် ကျွန်တော်ခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။"

ဝေ့ယွင်က ကြောက်စိတ်မပြယ်သေးတဲ့ အသံနဲ့ ပြောလိုက်သည်။

သူက ရုန်းကန်မှုသာ နောက်ခဏလေး ဆက်ဖြစ်ခဲ့ရင် အဲ့ဒီတစ္ဆေသေးသေးလေးက သူ့ကို အရှင်လတ်လတ် စားပစ်လိမ့်မယ်လို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

ပြီးတော့ သူ့မှာ ခုခံဖို့ အင်အားမရှိဘူး။

တစ္ဆေတွေကို သတ်လို့မရဘူးလေ။

အဲ့ဒီတစ္ဆေသေးသေးလေးက သူ့ရဲ့တန်ပြန်တိုက်ခိုက်မှုကို လုံးဝမကြောက်ဘူး၊ မဟုတ်ဘူး၊ သူ့ရဲ့တန်ပြန်တိုက်ခိုက်မှုက လုံးဝအသုံးမဝင်ခဲ့ဘူး။

"မင်းအဆင်ပြေတာ ကောင်းပါတယ်။ ငါတို့က 'တစ္ဆေမျက်လုံး' ယန်ကျန့်နဲ့ ရင်ဆိုင်နေရတာလေ။ သူ့မှာ ဘယ်လောက်များတဲ့ ကတ်တွေရှိလဲ ဘယ်သူမှ မသိဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီတိုက်ပွဲဖြစ်ခဲ့တာကလည်း ကောင်းပါတယ်၊ အနည်းဆုံးတော့ ငါတို့သူ့အကြောင်း အချက်အလက်တွေ အများကြီး အတည်ပြုနိုင်ခဲ့တယ်။"

မန်နေဂျာက လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

သို့သော် ဒီမှာဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့ မြင်ကွင်းက သဘာဝလွန်အွန်လိုင်းဖိုရမ်ရဲ့ အဖွဲ့ဝင်တွေပဲ ပါဝင်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး။

အရင်က ပလာဇာထဲမှာ လမ်းလျှောက်နေတဲ့ နိုင်ငံသားများစွာက ဖြစ်ရပ်တစ်ခုလုံးကို အစအဆုံး မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။

သူတို့က အခု အရာအားလုံးကို သူတို့ရဲ့ဆဲလ်ဖုန်းတွေနဲ့ ရိုက်ကူးနေကြပြီး တချို့ကတော့ တိုက်ရိုက် ထုတ်လွှင့်မှုတွေ စတင်တဲ့အထိ အစွန်းရောက်နေကြသည်။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ ခုနကဖြစ်ပျက်ခဲ့တာက သူတို့ရဲ့နားလည်နိုင်စွမ်းကို ကျော်လွန်နေပြီး သူတို့ဘေးမှာ ပုန်းကွယ်နေတဲ့ ထူးဆန်းပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ ကမ္ဘာတစ်ခုကို ထိတွေ့မိသွားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"ဘုန်း၊ ဘုန်း၊ ဘုန်း..."

ယန်ကျန့်ရဲ့ တစ္ဆေနယ်မြေကြောင့် စုတ်ပြဲသွားတဲ့ အဆောက်အအုံက ပြိုကျနေတုန်းပဲ၊ ဆောက်လုပ်ရေး ပစ္စည်းအမြောက်အမြား ပြုတ်ကျလာနေသည်။ ခဏတာ ထိန်းထားနိုင်ခဲ့တဲ့ အဆောက်အအုံက မခံနိုင်တော့ဘဲ အခု လုံးဝပြိုကျသွားပြီ။

ထူးဆန်းတာက အဆောက်အအုံတစ်ခု ပြိုကျတာက ထိခိုက်သေဆုံးမှု တစ်စုံတစ်ရာ မဖြစ်စေခဲ့ဘူး။

ဘယ်အချိန်ကတည်းကလဲမသိ၊ အဆောက်အအုံက လူရှင်းနေပြီး ထူးဆန်းစွာ မျက်စိရှေ့ကနေ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

သို့သော် ပြိုကျနေတဲ့ အဆောက်အအုံက ပတ်ဝန်းကျင်ကို သိသိသာသာ သက်ရောက်မှုရှိမှာ သေချာသည်။

"အာဝူ၊ အဲ့ဒီအဆောက်အအုံကို ဂရုစိုက်လိုက်။ တခြားလူတွေအားလုံး၊ ဒီလူတွေရဲ့ ဆဲလ်ဖုန်းတွေအားလုံးကို စုဆောင်းလိုက်။"

မန်နေဂျာက အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး ဖြစ်ရပ်ပျံ့နှံ့မှုကို အရင်ဆုံး ထိန်းချုပ်ဖို့ ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

လူငယ်တစ်ယောက်က တစ်ခုခုမှားနေပြီဆိုတာကို သိလိုက်ပြီး သူ့ဆဲလ်ဖုန်းကို အိတ်ကပ်ထဲ အမြန်ထည့်ကာ ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားပေမယ့် သဘာဝလွန်ဖိုရမ်အဖွဲ့ဝင်တစ်ယောက်က တားဆီးလိုက်သည်။

"ဘာ... ဘာလုပ်မလို့လဲ။"

သဘာဝလွန်ဖိုရမ်အဖွဲ့ဝင်က စကားအများကြီးမပြောဘဲ သူ့ဆီက ဆဲလ်ဖုန်းကို တိုက်ရိုက်လုယူလိုက်ပြီး ယွမ်တစ်သောင်း ပေးကာ သတိပေးလိုက်သည်၊။

"ငါမင်းဖုန်းကို ဝယ်လိုက်တယ်။ ဒီနေ့ကိစ္စကို မင်းပြောခွင့်မရှိဘူး၊ မဟုတ်ရင် အကျိုးဆက်တွေက ဆိုးရွားလိမ့်မယ်။"

တူညီတဲ့ မြင်ကွင်းက ထပ်ခါထပ်ခါ ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။

ဆဲလ်ဖုန်းတွေ စုဆောင်းတာက ချောချောမွေ့မွေ့ ဖြစ်သွားသည်၊ ဘယ်သူမှ သဘာဝလွန်ဖိုရမ် အဖွဲ့ဝင်တွေကို ရင်ဆိုင်ရဲခြင်းမရှိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ကွန်ယက်ထဲကနေ လွတ်သွားတဲ့သူတချို့တော့ ရှိတာပေါ့။

ဒီလိုမြင်တော့ တချို့လူတွေက ဗီဒီယိုကို အလျင်အမြန် ပို့လိုက်ကြပြီး သူတို့ဖုန်းတွေ အသိမ်းခံရပြီးတဲ့နောက်မှာတောင် စိတ်မပူတော့ဘူး။

"ဒါ တကယ်ကြောက်စရာကောင်းတယ်။ အဲ့ဒီလူနှစ်ယောက်ရဲ့ တိုက်ပွဲက တကယ်ပြင်းထန်တာပဲ။ ဒီကမ္ဘာကြီးက ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ။ ငါခုနက အနီရောင်တစ်ချက်လင်းသွားတာကို မြင်လိုက်တယ်၊ ပြီးတော့ အဆောက်အအုံတစ်ခု စုတ်ပြဲသွားတယ်။"

"အဲ့ဒီလူတွေက တကယ်လူရောဟုတ်ရဲ့လား။ ငါခုနက တစ္ဆေသေးသေးလေးတစ်ကောင် ငါ့ဘေးက ပြေးသွားတာကို မြင်လိုက်တယ်ထင်တယ်။"

"ဟုတ်တယ်၊ ခုနကလူက အလောင်းတစ်လောင်းနဲ့ တူတယ်။ ငါမတော်တဆ သူ့လက်ကို ထိမိလိုက်တယ်။ ကြောက်စရာကောင်းလောက်အောင် အေးစက်နေတာပဲ။"

...

ဒီည တာဟိုင်မြို့က လူတော်တော်များများ အိပ်မပျော်ကြတော့မှာ သေချာသည်။

သို့သော် ဗီဒီယိုတွေ အပ်လုဒ်လုပ်နေတာနဲ့အမျှ ယန်ကျန့်နဲ့ ရဲကျန့်ကြားက တိုက်ပွဲက လျင်မြန်စွာ ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် လူသိများသွားလိမ့်မည်။

"ဖူရှို့ဥယျာဉ်က ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး ဒီလိုဖြစ်သွားရတာလဲ။"

တစ်ချိန်တည်းမှာ ဝေ့ကျင်းနဲ့ တခြားသူတွေ ဖူရှို့ဥယျာဉ်ရဲ့ ဝင်ပေါက်ကို ပြန်ရောက်လာတဲ့အခါမှာတော့ သူတို့ ချက်ချင်း အံ့ဩသွားကြသည်။

ဖူရှို့ဥယျာဉ်ရဲ့ မုခ်ဦးက ရုတ်တရက် အိုဟောင်းသွားပြီး ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ လေနဲ့မိုးကို ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသလိုပဲ၊ အတွင်းက လမ်းတွေကလည်း ခြေရာမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သူတို့နေရာမှာ ဘယ်ကမှန်းမသိ ပေါ်လာတဲ့ အဆုံးမရှိတဲ့ သင်္ချိုင်းတစ်ခု ရှိနေပြီး မူလက သင်္ချိုင်းမြေရဲ့ အစိတ်အပိုင်းမဟုတ်ဘူး။

ဒါ့အပြင် ယန်ကျန့်က သင်္ချိုင်းထဲမှာ လှည့်လည်သွားလာနေတဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ ပုံရိပ်အချို့ကို တကယ်မြင်လိုက်ရသည်၊ လွင့်မျောနေတဲ့ တစ္ဆေတွေလိုပဲ။

"ခဏလေး၊ သင်္ချိုင်းထဲက တစ္ဆေနယ်မြေက ပျောက်သွားပြီ..."

ရုတ်တရက် သူက အသေးစိတ်တစ်ခုကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

သင်္ချိုင်းကိုယ်တိုင်က အရင်က တစ္ဆေနယ်မြေထဲမှာ တည်ရှိခဲ့ပေမယ့် အခု တစ္ဆေနယ်မြေက ပျောက်သွားပြီး အတွင်းက ထူးဆန်းမှုအားလုံးက လက်တွေ့ဘဝနယ်ပယ်ကို ကျူးကျော် ဝင်ရောက်လာကာ ပြီးပြည့်စုံစွာ ပေါင်းစပ်သွားပြီး တကယ့်ကို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး အန္တရာယ်များတဲ့ ထိတ်လန့်စရာနေရာ တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

"သင်္ချိုင်းထဲမှာ တစ္ဆေတွေရှိတယ်... ပြီးတော့ နည်းနည်းလေးလည်း မဟုတ်ဘူး။"

ဝေ့ကျင်းက ထုံထိုင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

သူက အန္တရာယ်ကို အာရုံခံမိပုံရပြီး သူ့ခါးကနေ လျှော်ကြိုးအဟောင်းတစ်ချောင်းကို ယူလိုက်သည်။

ဒါက တစ္ဆေကြိုးပဲ။

ဝေ့ကျင်းက တစ္ဆေကြိုးကို ကိုင်ပြီး သင်္ချိုင်းထဲကို လျှောက်ဝင်သွားသည်။

"တစ္ဆေသေးသေးလေးတွေက ငါ ရဲကျန့်ရှေ့မှာ ကြွားဝါရဲတယ် ဟုတ်လား။ ဒီနေ့ မင်းတို့ ငါ့ရဲ့ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းမှုကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြုံရမှာ။"

တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ရဲကျန့်ရဲ့ ကြားရရုံနဲ့ ကြက်သီးထချင်စရာကောင်းတဲ့ အသံက သင်္ချိုင်းထဲမှာ ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။

ရှင်းနေတာက ရဲကျန့်က အတွင်းထဲမှာ တစ္ဆေကြမ်းတစ်ကောင်နဲ့ တွေ့ဆုံခဲ့ပြီး အခု သူက ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ဖို့ ရွေးချယ်လိုက်ပြီ။

သူက စိတ်မနှံ့တော့တာလား ဒါမှမဟုတ် တစ္ဆေကြမ်းတစ်ကောင်ကို ရင်ဆိုင်နိုင်တဲ့ အရည်အချင်း တကယ်ရှိလို့ ဒီလောက်ကြောက်ရွံ့မှုကင်းမဲ့နေတာလားဆိုတာကိုတော့ ပြောလို့မရဘူး။

"အခြေအနေက တကယ်ကို ဆိုးရွားနေပြီ။"

ယန်ကျန့်ကလည်း နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။