ခေတ်များ ပြောင်းလဲသွားပြီ

ယန်ကျန့်က တာဟိုင်မြို့မှ ပြတ်ပြတ်သားသား ထွက်ခွာခဲ့သည်။

ဝေ့ကျင်းနှင့် ရဲကျန့်တို့ ဖူရှို့ဥယျာဉ်တွင် ကိစ္စများကို ကိုင်တွယ်နေဆဲဖြစ်သော်လည်း သူက စုန့်ရန်၏ ကိုယ်ပိုင်ဂျက်လေယာဉ်ပေါ်တွင် ပြန်လမ်းခရီးအတွက် ရောက်နေပြီဖြစ်သည်။

အခြေအနေမကောင်းသော်လည်း ဒါက တစ္ဆေစွမ်းအားများ အသုံးပြုမှုအပေါ် မူတည်နေသည်၊ ထိုကဲ့သို့သော အင်အားများကို အားမကိုးဘဲ ယန်ကျန့်က တစ္ဆေမျက်လုံး နိုးထလာမှုကို ဖိနှိပ်ထား နိုင်သေးသည်ဟု ခံစားရသည်။

နောက်ဆုံးတော့ ဒါက တစ္ဆေလက်နှင့် တစ္ဆေအရိပ်တို့ ပူးပေါင်းပြီး တစ္ဆေမျက်လုံး နိုးထလာမှုကို ဖိနှိပ်ထားခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဒီအချိန်ကစပြီး သူတစ္ဆေများ၏ စွမ်းအားကို ဘယ်တော့မှ ထပ်မသုံးတော့ဖို့ဆိုတာကတော့ မဖြစ်နိုင်ဘူး။

ဒါကြောင့် တစ္ဆေစာတိုက်ကို စုံစမ်းစစ်ဆေးခြင်းအပြင် နောက်ထပ်အရေးတကြီးကိစ္စတစ်ခုကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားရမည်။

တစ္ဆေမျက်လုံး နိုးထလာမှုပြဿနာကို ဘယ်လိုဖြေရှင်းမလဲ။

လေယာဉ်ပေါ်မှာ...

ယန်ကျန့်က ဒီခက်ခဲတဲ့မေးခွန်းကို စဉ်းစားနေသည်။

အလွန်တိုက်ရိုက်ကျတဲ့ အစီအစဉ်တစ်ခုက သူ့စိတ်ထဲမှာ ပုံဖော်လာသည်။

ဒါက စတုတ္ထမြောက်တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို ထိန်းချုပ်ဖို့ပဲ။

သို့သော် သူ့လက်ထဲမှာရှိတဲ့ အရင်းအမြစ်တွေကို သေချာစဉ်းစားပြီးတဲ့နောက်မှာ ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ ယန်ကျန့်အတွက် ထိန်းချုပ်ဖို့ သင့်တော်တဲ့ တစ္ဆေတစ်ကောင်မှ မရှိဘူး၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ တစ်ယောက်ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ တစ္ဆေတွေ ပိုများတာက ပိုကောင်းတာမဟုတ်ဘူး၊ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေနဲ့ နည်းလေ ပိုနှစ်သက်စရာကောင်းလေပဲ၊ များလေလေ ဟန်ချက်မညီမျှမှုရဲ့ အန္တရာယ်က ပိုကြီးလေပဲ။

သူသာ တစ္ဆေအရိပ်ကို ပျက်စီးပြီး ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့အရာတစ်ခုအဖြစ် မပြောင်းလဲစေခဲ့ရင် ဒီအချိန်မှာ နိုးထလာဖို့ လိုအပ်တာက တစ္ဆေမျက်လုံးတစ်ခုတည်း မဟုတ်တော့ဘူး၊ တစ္ဆေလက်နဲ့ တစ္ဆေအရိပ်ပါ အတူတူ နိုးထလာကြမှာပဲ။

"ခေါင်းဆောင်ယန်၊ ခင်ဗျား အဆင်ပြေရဲ့လား။"

စုန့်ရန်က ယန်ကျန့်ရဲ့ အခြေအနေကို အာရုံစိုက်နေပြီး အခုတော့ မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်ကာ လေယာဉ်အတွင်းက တိတ်ဆိတ်မှုကို ဖြိုခွင်းလိုက်သည်။

အရင်က ရဲကျန့်နဲ့ တိုက်ပွဲကနေ အခုအချိန်အထိ သူက ယန်ကျန့်ရဲ့ မျက်လုံးတွေက မှိန်ဖျော့တဲ့ အနီရောင်အလင်းတန်း ထုတ်လွှတ်နေတာကို သတိပြုမိသည်။

ဒါက တစ္ဆေရဲ့ ကျူးကျော်ခြင်း လက္ခဏာပဲ။

ပြီးတော့ အဲ့ဒီလက္ခဏာက မပျောက်ကွယ်သေးဘူး။

"လောလောဆယ်တော့ အရေးကြီးတာ ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး။"

ယန်ကျန့်က သူ့စိတ်ကို ပြန်စုစည်းလိုက်ပြီး အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။

စုန့်ရန်က ဆက်ပြောသည်။

"တစ္ဆေစာတိုက်ကို စုံစမ်းစစ်ဆေးတာကို ဆက်လုပ်သင့်သေးလား။"

ယန်ကျန့်က ရဲကျန့်ကို အနိုင်ယူဖို့ အလွန်ကြီးမားတဲ့ တန်ဖိုးတစ်ခု ပေးဆပ်ခဲ့ရပြီး သူ့အခြေအနေက ဆိုးဆိုးရွားရွား ယိုယွင်းသွားတာကို သူမြင်နိုင်သည်။

"ဆက်လုပ်မယ်။"

ယန်ကျန့်က "ငါ့အခြေအနေအတွက် စိတ်မပူနဲ့၊ ငါ့ကိစ္စငါ ဖြေရှင်းနိုင်တယ်။ ဒါ့အပြင် တစ္ဆေစာတိုက်ရဲ့ ကိစ္စက အရမ်းရှုပ်ထွေးတယ်၊ တစ္ဆေတွေရဲ့ နိုးထလာမှုကို တိတ်တဆိတ် တွန်းအားပေးနေပုံပဲ။ ဖူရှို့ဥယျာဉ်က ဖြစ်စဉ်က ဒါကို သက်သေပြနေတယ်။ ဒါကြောင့် ငါ့အမြင်မှာတော့ တစ္ဆေသံတော်ဆင့်ဆိုတဲ့ တည်ရှိမှုက လုံးဝမရှိသင့်ဘူး။"

"ဒါပေမဲ့ တစ္ဆေစာတိုက်ထဲမှာ ပိုကြီးမားတဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေ ရှိရမယ်။ အဲ့ဒါကိုသာ ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့ရင် တစ္ဆေနိုးထလာမှုရဲ့ နောက်ကွယ်က အမှန်တရားကို ဖော်ထုတ်နိုင်လောက်တယ်။"

"ဒါကြောင့် ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီစုံစမ်းစစ်ဆေးမှုကို ဆက်လုပ်ရမယ်။"

ဒီလိုပြောပြီးနောက် ယန်ကျန့်က ခဏရပ်လိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ဂျက်လေယာဉ်ကို တာချန်းမြို့မှာ အရင်ဆင်းခိုင်းလိုက်၊ ငါအဲ့ဒီကို ပြန်သွားလည်ဖို့ စီစဉ်ထားတယ်။ နောက်ပေးပို့ရမယ့် တာဝန်စတင်ပြီးတဲ့နောက်မှာ ငါအစီအစဉ်တွေ ချမှတ်မယ်။ အဲ့ဒီအချိန်အထိ မင်းဘာမှလုပ်စရာမလိုဘူး။"

"ခေါင်းဆောင်ယန် ဆုံးဖြတ်ပြီးမှတော့ ဒီအတိုင်းပဲ စီစဉ်လိုက်ကြတာပေါ့။ ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို တာဟန်မြို့မှာ စောင့်နေပါ့မယ်။"

စုန့်ရန်က ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ။"

ပထမဆုံး ပေးပို့ခြင်းတာဝန်က အဆုံးသတ်သွားသည်။

ရဲကျန့်နဲ့ အကြောင်းမဲ့ ရန်ဖြစ်ခဲ့တာသာ မဟုတ်ရင် ဒီပေးပို့ခြင်းတာဝန်က နည်းပညာအရတော့ အရင်းကျေတယ်လို့ ဆိုနိုင်တယ်။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ ယန်ကျန့်က အလောင်းကောင် သံချောင်းတစ်ချောင်းကို ယူခဲ့လို့ပဲ။

ဒါက ဘယ်တစ္ဆေကိုမဆို ရင်ဆိုင်ဖို့ သူ့ရဲ့အရင်းအနှီးပဲ၊ သူ့ရဲ့လက်ရှိအခြေအနေဆိုးမှာတောင် သူက သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေကို လုံးဝအင်အားမဲ့နေတာ မဟုတ်ဘူး။

ဒီအချိန်မှာ ဖူရှို့ဥယျာဉ်ထဲမှာ သဘာဝလွန် ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှုက ယာယီအားဖြင့် အဆုံးသတ်သွားပြီ။

ဝေ့ကျင်းက မျက်နှာထားတင်းတင်းနဲ့ ထုံထိုင်းတဲ့အမူအရာနဲ့ ဖူရှို့ဥယျာဉ်ထဲက ထွက်လာသည်၊ သူ့လက်ထဲမှာ ကောက်ရိုးကြိုးအဟောင်းတစ်ချောင်းကို ကိုင်ထားသည်။ ကောက်ရိုးကြိုးက အဆုံးမရှိ ရှည်လျားနေပုံရပြီး သူ့နောက်က သင်္ချိုင်းထဲအထိ ရောက်နေသည်။

သူတစ်လှမ်းချင်း လျှောက်လာတာနဲ့အမျှ တစ္ဆေကြိုးရဲ့ တခြားတစ်ဖက်က အလွန်အမင်း ပုပ်သိုးနေတဲ့ အမျိုးသမီးအလောင်းတစ်လောင်းကို ချည်နှောင်ထားသည်၊ အလောင်းက ခါးကနေ တစ်ပိုင်းကျိုးနေပေမယ့် ထူးဆန်းစွာနဲ့ တစ်ခုနဲ့တစ်ခု ရောယှက်နေသည်။

အမျိုးသမီးအလောင်းတစ်လောင်းတည်း မဟုတ်ဘူး။

သူ့နောက်မှာ နောက်ထပ်ရှိသေးတယ်။

တွန့်လိမ်နေတဲ့ ပုံရိပ်တစ်ခုက တစ္ဆေကြမ်းတစ်ကောင်လို ကောက်ရိုးကြိုးရဲ့ ချည်နှောင်မှုကနေ လွတ်မြောက်ဖို့ ရုန်းကန်နေသည်။

လတ်တလော မြှုပ်နှံထားတဲ့ အလောင်းတစ်လောင်းလည်း ရှိသေးသည်၊ အရေပြားအောက်မှာ တစ်ခုခုလှုပ်ရှားနေပြီး မျက်နှာက ဖြူဖျော့နေသည်၊ အဲ့ဒီလူက အရင်က သင်္ချိုင်းထဲမှာ သေဆုံးသွားခဲ့တဲ့ လော့စုယိပဲ။

အိုဟောင်းပြီး ပုပ်သိုးထူထဲတဲ့ စောင်တစ်ထည်လည်း ရှိသေးသည်၊ တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို ပတ်ထားပုံရသည်။ တစ္ဆေကြိုးနဲ့ ချည်နှောင်ထားပေမယ့် ရုန်းကန်နေတုန်းပဲ။

...

ဝေ့ကျင်းက တစ္ဆေကြိုးကို ဆုပ်ကိုင်ရင်း ဒီကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ အရာတွေကို သူ့နောက်ကနေ ဆွဲလာသည်။

သူတို့အားလုံးက မသိရှိရသေးတဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ တစ္ဆေတွေ ဖြစ်ပေမယ့် သူတို့အားလုံး သူ့လက်ထဲမှာ ဖိနှိပ်ခံထားရသည်။

သဘာဝလွန်က အကန့်အသတ်ရှိသည်။

"ဝေ့ကျင်း၊ မင်းတော်တော်ကောင်းတာပဲ။ ယန်ဝူတိက မင်းကို အရေးထားတာ အံ့ဩစရာမရှိဘူး၊ ဌာနချုပ်က မင်းကို ဖျန်ဖြေဖို့ လွှတ်လိုက်မှတော့ မင်းတကယ် အရည်အချင်းတချို့ ရှိတာပဲ။"

ရဲကျန့်က ဖူရှို့ဥယျာဉ်ရဲ့ မုခ်ဦးနားက ကျောက်တိုင်တစ်ခုပေါ်မှာ အေးအေးဆေးဆေး ထိုင်ရင်း ချဉ်းကပ်လာတဲ့ ဝေ့ကျင်းကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ငါ ရဲကျန့်နဲ့ ယှဉ်ရင်တော့ မင်းလိုအပ်နေသေးတယ်။ မင်းငါ့စကားကို မှားတယ်ထင်ရင် ငါ့ကိုလာပြီး ယှဉ်ပြိုင်ဖို့ အားမနာနဲ့။ ငါ ရဲကျန့်က တစ်သက်လုံး အရှုံး မရှိဘူး၊ တစ်ခါပဲရှုံးဖူးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒါက ငါ့ရဲ့မယိမ်းယိုင်တဲ့ စိတ်ဓာတ်ကို မထိခိုက်ဘူး၊ ငါက ကြောက်ရွံ့မှုကင်းမဲ့နေတုန်းပဲ။"

ဝေ့ကျင်းက သူ့စကားတွေကို ကြွားဝါခြင်းလို့ သတ်မှတ်ပြီး ခံစားချက်ကင်းမဲ့စွာ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

"ဖူရှို့ဥယျာဉ်က အရမ်းထူးခြားတဲ့ နေရာတစ်ခုပဲ။ ဒီမှာရှိတဲ့ အခြေအနေကို ယာယီပဲ ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ပြီး လုံးဝဖယ်ရှားပစ်လို့မရဘူး။ သင်္ချိုင်းဟောင်းတွေ အရမ်းများတယ်၊ အချိန်မရွေး တစ္ဆေတစ်ကောင် ပေါ်လာနိုင်တယ်။ ဒါကြောင့် ဒီနေ့ကစပြီး မင်းဒီနေရာကို သတိထားဖို့ လိုအပ်တယ်။"

"ယန်ကျန့် ဘယ်မှာလဲ။"

"သူထွက်သွားတာ ကြာပြီ။ သူက တစ်ခုခုကို စုံစမ်းစစ်ဆေးနေပုံပဲ၊ ပြီးတော့ လျှို့ဝှက်ချက်လေးတစ်ခု ရှိပုံရတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါအဲ့ဒါကို စိတ်မဝင်စားဘူး။ ငါစိတ်ဝင်စားတာက နောက်တစ်ကြိမ် သူ့လက်ထဲက အလောင်းကောင် သံချောင်းကို ဘယ်လိုကျော်လွှားပြီး သူ့ကို ပြန်အနိုင်ယူမလဲဆိုတာပဲ။"

ရဲကျန့်က မှတ်ချက်ပေးလိုက်သည်။

ဝေ့ကျင်းက ဆက်ပြောသည်။

"ယန်ကျန့်ကို နောက်တစ်ကြိမ် တိုက်ခိုက်ဖို့ မသွားနဲ့တော့။ နောက်တစ်ကြိမ်သာ ရှိခဲ့ရင် ဌာနချုပ်က ယန်ကျန့်နဲ့ ပူးပေါင်းပြီး မင်းကို ရှင်းပစ်လိမ့်မယ်။ ဖျန်ဖြေမှုက တစ်ကြိမ်ပဲရှိမယ်၊ ဒုတိယအကြိမ်တော့ သေချာပေါက် ရှိမှာမဟုတ်ဘူး။ မင်းနားလည်မယ်လို့ မျှော်လင့်တယ်။"

"ဝေ့ကျင်း၊ ခေတ်တွေ ပြောင်းလဲသွားပြီ။"

ရဲကျန့်က ရှားရှားပါးပါး လေးနက်တဲ့ လေသံနဲ့ "ဘုရင်တွေက ကောင်းကင်ထက်မှာ ရပ်တည်ကြလိမ့်မယ်၊ ရှုံးနိမ့်သူတွေကတော့ ကြွေကျတဲ့ သစ်ရွက်တွေလို ညှိုးနွမ်းသွားလိမ့်မယ်။"

"မင်း တိတိကျကျ ဘာကိုပြောနေတာလဲ။"

ဝေ့ကျင်းရဲ့ ထုံထိုင်းတဲ့ မျက်နှာအမူအရာက ဘယ်လိုခံစားချက်ကိုမှ မပြနိုင်ပေမယ့် သူ့လေသံမှာတော့ ရှုပ်ထွေးမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပါဝင်နေသည်။

ရဲကျန့်ရဲ့ ဆယ်ကျော်သက်ဆန်တဲ့ စကားလုံးတွေကို သူနားမလည်နိုင်ဘူး။

ရဲကျန့်က အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်သည်။

"မင်းနားလည်နိုင်တဲ့ စကားလုံးတွေနဲ့ ပြောရရင် ဒီကမ္ဘာကြီးကို နောင်အနာဂတ်မှာ ဘယ်သူက လွှမ်းမိုးမှာလဲ။ အဆက်မပြတ် နိုးထလာတဲ့ တစ္ဆေတွေလား။ ကမ္ဘာဟောင်းက မင်းမျိုး မင်းနွယ်တွေလား။ ဒါမှမဟုတ် အသစ်ပေါ်ထွန်းလာတဲ့ တစ္ဆေဆရာတွေလား။ မျှော်လင့်ချက်၊ ရှင်သန်မှု၊ ဆက်လက်တည်ရှိမှု—အရာအားလုံးက ကြီးမားတဲ့ ဖိအားအောက်မှာ ကျရောက်ပြီး အမှတ်တစ်ခုမှာ စုစည်းသွားတဲ့အခါ ဒီခေတ်ကနေ တစ်ခုခု မွေးဖွားလာလိမ့်မယ်။"

"ဒါက မျှော်လင့်ချက်ကို ယူဆောင်လာနိုင်တယ်၊ အသက်ကို ထိန်းသိမ်းပေးနိုင်တယ်၊ အသက်ကို ကယ်တင်နိုင်တယ်။"

"ဒါက ဘာလဲ။"

ဝေ့ကျင်းက မေးလိုက်သည်။

"ဒါက ဘုရားသခင်ပဲ။"

ကောင်းကင်ကို လက်တစ်ဖက်နဲ့ ညွှန်ပြရင်း ရဲကျန့်က ကြေညာလိုက်သည်။

"ပြီးတော့ ငါ ရဲကျန့်က အကြမ်းဆုံးဆိုတဲ့ နာမည်နဲ့ ဘုရားအဖြစ်ကို တက်လှမ်းမှာ။"

"ငါဒီကို မလာခင် တစ်ယောက်ယောက်က မင်းဦးနှောက် သိပ်မမှန်ဘူးလို့ ပြောခဲ့တယ်၊ အဲ့ဒီတုန်းက ငါသိပ်မယုံခဲ့ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ငါယုံသွားပြီ။"

ဝေ့ကျင်းက ဆယ်ကျော်သက်ကို လျစ်လျူရှုပြီး တစ္ဆေကြိုးကို ကိုင်ကာ တစ္ဆေကြမ်းအများအပြားကို ရှေ့ကို ဆွဲခေါ်သွားသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်က တဖြည်းဖြည်း ထူထဲတဲ့ အမှောင်ထုထဲ မျိုချခံလိုက်ရသည်။

ဝေ့ကျင်းက အမှောင်ထုထဲ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး တစ္ဆေကြိုးနဲ့ ချည်နှောင်ထားတဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ တစ္ဆေတွေကလည်း အထဲကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဆွဲသွင်းခံလိုက်ရသည်။

တစ္ဆေကြိုးရဲ့ နောက်ဆုံးတစ်ပိုင်း ပျောက်ကွယ်သွားတာနဲ့ အမှောင်ထုတစ်ခုလုံးက လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အနီးအနားမှာ ဘာမှမကျန်တော့ဘူး။

"ယန်ကျန့်ရဲ့ အလောင်းကောင် သံချောင်းလိုမျိုးတွေက ဒီသင်္ချိုင်းထဲမှာ တွေ့ရပုံပဲ၊ ငါနောက်တစ်ခါ သေချာရှာကြည့်သင့်တယ်၊ နောက်တစ်ချောင်း ရှာတွေ့နိုင်လောက်တယ်။"

ဝေ့ကျင်း ထွက်သွားပြီးနောက် ရဲကျန့်က အောက်ကို ငုံ့ကြည့်ရင်း စဉ်းစားနေသည်။

သူက ခုနက တော်တော်လေး ဆိုးဆိုးရွားရွား အခြေအနေနဲ့ မြေပေါ်မှာ သံချောင်းနဲ့ အစိုက်ခံခဲ့ရတာကိုး။

အဲ့ဒီလို တွေးမိတော့ ရဲကျန့်က ဘယ်ကမှန်းမသိ ဂေါ်ပြားတစ်ချောင်း ရှာတွေ့ပြီး ပခုံးပေါ်ထမ်းကာ ဖူရှို့ဥယျာဉ်ထဲကို ပြန်ပြေးသွားသည်။

တခြားသူတွေအတွက်တော့ ဘယ်လိုနည်းနဲ့မဆို ရှောင်ရှားရမယ့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ နေရာတစ်ခုက ရဲကျန့်အတွက်တော့ စွန့်စားခန်းထွက်ပြီး ရတနာရှာဖွေဖို့ နောက်ဖေးဥယျာဉ်တစ်ခုလိုပဲ၊ ဝင်ရလွယ်တယ်၊ ဂရုမစိုက်ဘဲ လျှောက်သွားတယ်၊ အတွင်းထဲမှာ သေဆုံးပြီး ထွက်မလာနိုင်မှာကို ဘယ်တော့မှ မစိုးရိမ်ဘူး။

သို့သော် သူသာ ဂေါ်ပြားနဲ့ ရည်ရွယ်ချက်မဲ့စွာ တူးဆွနေရင် အလောင်းကောင် သံချောင်း ရှာတွေ့နိုင်ခြေထက် တစ္ဆေကြမ်းတစ်ကောင် တူးမိနိုင်ခြေက ပိုများလောက်သည်။

တာဟိုင်မြို့က ဖြစ်ရပ်တွေ အဆုံးသတ်သွားတာနဲ့အမျှ ညဘက်မှာယန်ကျန့်နဲ့ ရဲကျန့်ကြားက ပြင်းထန်တဲ့ တိုက်ပွဲရဲ့ ဗီဒီယိုရိုက်ကူးမှုတွေက အင်တာနက်ပေါ်မှာ အပြင်းအထန် ပျံ့နှံ့သွားပြီး သဘာဝလွန်အသိုင်းအဝိုင်းကလည်း ဒီကိစ္စကို အနီးကပ်အာရုံစိုက်နေသည်။

ထိပ်တန်းတစ္ဆေဆရာတွေ တိုက်ခိုက်တာကို မြင်ရခဲတယ်လေ၊ အထူးသဖြင့် သာမန်နိုင်ငံသားတွေ အများကြီးရှေ့မှာပေါ့။

မမြင်နိုင်တဲ့ မုန်တိုင်းတစ်ခုက တိုက်ခတ်နေသည်။

ဒါပေမဲ့ ဗီဒီယိုတွေနဲ့ သတင်းတွေထဲက အဓိကဇာတ်ကောင်တစ်ယောက်အနေနဲ့ ယန်ကျန့်က တာချန်းမြို့ကို ပြန်ရောက်နေပြီ။

သူအနားယူပြီး ပြန်လည်ကောင်းမွန်ဖို့ လိုအပ်သည်။

"တစ္ဆေစာတိုက်က ပထမအဆင့် စာပို့သမားရဲ့ ပေးပို့ခြင်းတာဝန်အရ နောက်တစ်ကြိမ်ပေးပို့မှုက နောက်ထပ် ရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာ ဖြစ်သင့်တယ်။ လီယန်၊ ဒီရက်တွေမှာ နည်းနည်း အနားယူလိုက်။ ဒါက အစပဲရှိသေးတယ်၊ ပြီးဆုံးဖို့ အဝေးကြီးလိုသေးတယ်။ မင်းပြင်ဆင်ထားမယ်လို့ ငါမျှော်လင့်တယ်။"

ယန်ကျန့်က လေယာဉ်ပေါ်က ဆင်းပြီးတဲ့နောက် လမ်းခွဲဖို့ ပြင်ဆင်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့ ခေါင်းဆောင်၊ ကျွန်တော်အဆင်ပြေပါတယ်။"

လီယန်က အခြေအနေကောင်းနေတုန်းပဲ၊ ခေါင်းညိတ်ရင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

သို့သော် ယန်ကျန့်က လေဆိပ်ကနေ ထွက်ပြီး အိမ်ပြန်ဖို့ ကားစီးဖို့ ပြင်ဆင်နေချိန်မှာပဲ ရုတ်တရက် ခန်းမထဲက မီးတွေက မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် ဖြစ်လာပြီး ထူးဆန်းတဲ့ အငွေ့အသက်တစ်ခု ပျံ့နှံ့လာသည်။

"ဘယ်သူလဲ။"

ယန်ကျန့်က ရုတ်တရက် ရပ်တန့်ပြီး သတိထားလိုက်သည်၊ သူ့နောက်မှာ တစ္ဆေငယ် ပေါ်လာသည်။

ဒီထူးဆန်းတဲ့ အခြေအနေက သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်ကြောင့် ဖြစ်တာ သေချာပေါက် မဟုတ်ဘူး၊ တာချန်းမြို့မှာသာ တစ်ခုခုဖြစ်ခဲ့ရင် သူအစီရင်ခံစာ ရထားလောက်ပြီ။ ဒါက တခြားတစ္ဆေဆရာ တစ်ယောက်ရဲ့ တည်ရှိမှုကြောင့် ဖြစ်ရမယ်။

ရုတ်တရက် ခန်းမထဲက လားရာတစ်ခုကနေ ထူထဲတဲ့ မြူခိုးတွေ တိုးဝင်လာပြီး မြူခိုးထဲကနေ ပုံရိပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ငါပါ၊ ဖုန်းချွမ်း။"

တစ္ဆေမြူထဲက ထွက်လာတဲ့သူက ဖုန်းချွမ်း ဖြစ်နေသည်။

"မင်းရဲကျန့်နဲ့ တိုက်ခိုက်တဲ့အကြောင်း ငါကြားတယ်၊ ဒါကြောင့် မင်းကို အားပေးဖို့ လာခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ ငါခရီးစထွက်ခါစမှာပဲ မင်းတို့ကြားက ပဋိပက္ခက ငြိမ်းသွားပြီလို့ ဌာနချုပ်က သတင်းရတယ်။ ဒါကြောင့် ငါတာချန်းမြို့ လေဆိပ်ကိုပဲ ဦးတည်ပြီး မင်းကို စောင့်နေလိုက်တာ။"

ထူထဲတဲ့ မြူခိုးထဲမှာ တခြားပုံရိပ်တွေ ပေါ်လာသည်။

ဒါက ရှည်လျားသွယ်လျတဲ့ ခြေထောက်တွေ၊ လှပတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ရှည်လျားတဲ့ ဆံပင်အနက်ရောင်နဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး လောကနဲ့မဆိုင်လောက်အောင် အလွန်လှပသည်။

သူမက ဟွမ်ကျီယာ၊ ကုတ်နံပါတ် 'တစ္ဆေဆံပင်'။

"ရဲကျန့်က ဒုက္ခများတဲ့ကောင်ပဲ၊ ဌာနချုပ်က သူ့ကို အရင်က ခေါ်ယူဖို့ ကြိုးစားခဲ့ဖူးပေမယ့် မအောင်မြင်ခဲ့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ တကယ်သာ တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားခဲ့ရင် ငါမင်းကို သေချာပေါက် ကူညီမှာပါ။"

တတိယပုံရိပ်က ထူထဲတဲ့ တစ္ဆေမြူထဲက ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဒါက ခေါင်း巾တစ်ခုနဲ့ ပတ်ထားပြီး ဆံပင်ကို မြင်းမြီးစည်းထားတဲ့သူတစ်ယောက်ဖြစ်သည်၊ သူ့မျက်နှာအမူအရာက အေးစက်နိုင်ပေမယ့် ရဲရင့်တဲ့ စွမ်းအင်တွေ ထုတ်လွှတ်နေသည်။

ဒါက 'တစ္ဆေမျက်နှာ' ထုံချန်ပဲ။

"ငါက ရန်သူတစ်ယောက်က ဒီမှာ ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်တယ်လို့ ထင်နေတာ။ မင်းတို့ဖြစ်နေမယ်လို့ ငါမထင်ထားခဲ့ဘူး။"

ယန်ကျန့်က အနည်းငယ် စိတ်သက်သာရာရသွားပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ငါတို့လည်း ဒီနေ့ပဲ ရောက်တာ ခေါင်းဆောင်။ ခင်ဗျား သဘာဝလွန်ဖိုရမ်နဲ့ ပဋိပက္ခဖြစ်တုန်းက ငါတို့ကို ခေါ်ခဲ့သင့်တယ်၊ ဒါဆို ငါတို့ကူညီနိုင်ခဲ့မှာပေါ့။"

ဟွမ်ကျီယာရဲ့ လှပတဲ့ မျက်နှာက အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး ယန်ကျန့်ဆီ ချဉ်းကပ်ကာ သူ့ကို ပတ်ပတ်လည် လျှောက်ကြည့်လိုက်သည်။

အခြေအနေကို အကဲဖြတ်နေသလိုပဲ။

ဒါပေမဲ့ သူမက ယန်ကျန့်နောက်မှာ ပုန်းနေတဲ့ တစ္ဆေငယ်ကို အမြန်သတိပြုမိသွားသည်။

"ဒါက အဲ့ဒီတစ္ဆေသေးသေးလေး ဖြစ်ရမယ်၊ ဟုတ်တယ်မလား။ ခေါင်းဆောင်နဲ့ တစ်ပုံစံတည်းပဲ။"

ဟွမ်ကျီယာက အံ့ဩတကြီး ပြောလိုက်ပြီး ထိကြည့်မယ့်အလား လက်ဆန့်လိုက်သည်။

ဖုန်းချွမ်းက "မင်းမဆင်မခြင် မထိတာ ပိုကောင်းလိမ့်မယ်၊ ဒါက ဒုတိယအဆင့် ပြိတ္တာ၊ အခု လူလည်းမဟုတ် တစ္ဆေလည်းမဟုတ်တဲ့ ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ သတ္တဝါဖြစ်ပြီး တော်တော်လေး အန္တရာယ်များတယ်။"

ပြိတ္တာဆိုတဲ့ စကားလုံးကို ကြားတော့ ဟွမ်ကျီယာက သူ့လက်ကို အလျင်အမြန် ပြန်ရုတ်လိုက်သည်။

"ဒီအကောင်လေးက ခေါင်းဆောင်စကားကို အရမ်းနားထောင်တာပဲ၊ နည်းနည်းလောက် ထိကြည့်ရုံနဲ့ မနာကျင်လောက်ပါဘူး။"

သူမက မဆင်မခြင်လုပ်တာ မဟုတ်ဘူး၊ အရမ်းသိချင်နေတာပဲ—ယန်ကျန့်က တစ္ဆေငယ်တစ်ကောင်ကို တကယ်ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီး သူ့ဘေးမှာ လက်ထောက်တစ်ယောက်အဖြစ်တောင် သုံးနိုင်တာကို အံ့ဩနေသည်။

"ကိစ္စက ပြီးသွားပြီ၊ ရဲကျန့်နဲ့ ငါ့ရဲ့ပဋိပက္ခက ဒီမှာပဲ ရပ်တန့်သွားပြီ။ ဌာနချုပ်က ကြားဝင် ဖျန်ဖြေပေးတယ်၊ ငါသူတို့ကို မျက်နှာသာပေးခဲ့ရတယ်၊ မဟုတ်ရင် ငါတာဟိုင်မြို့ကနေ ထွက်လာနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။"

ယန်ကျန့်က "မင်းတို့ ငါ့ကို အားပေးနိုင်ခဲ့တာကို ငါတကယ်ဝမ်းသာတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အရာအားလုံးက အရမ်းရုတ်တရက် ဖြစ်သွားတာ၊ မင်းတို့ တာဟိုင်မြို့ကို အချိန်မီ ရောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ငါတွက်ခဲ့တယ်၊ ဒါကြောင့် ငါမစဉ်းစားခဲ့တာ။"

ဖုန်းချွမ်းက တစ္ဆေနယ်မြေ ပိုင်ဆိုင်ပေမယ့် တာဟိုင်မြို့ကို အလျင်စလိုသွားဖို့ တစ္ဆေနယ်မြေကို သုံးတာက သူ့အတွက် သေလမ်းပဲ၊ သူက လမ်းမှာ တစ္ဆေကြမ်းတွေ နိုးထလာမှုကြောင့် သေဆုံးသွားနိုင်လောက်တယ်။

သူ့တစ္ဆေနယ်မြေရဲ့ အတိုင်းအတာက တော်တော်လေးသေးငယ်ပြီး မြို့နယ်တစ်ခုရဲ့ သေးငယ်တဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုကိုသာ ဖုံးအုပ်နိုင်တယ်။ နေရာတွေကြားက ကီလိုမီတာ ရာပေါင်းများစွာ ဒါမှမဟုတ် တစ်ထောင်ကျော်ကို ဖြတ်ကျော်ဖို့ကတော့ လုံးဝမဖြစ်နိုင်ဘူး။

"ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းအဆင်ပြေတာ ကောင်းပါတယ်၊ မဟုတ်ရင် ဒီနေ့ကိစ္စက သေချာပေါက် မပြီးဆုံးသေးဘူး။"

ဖုန်းချွမ်းက ပြောလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က မှတ်ချက်ပေးလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ၊ ဒီအကြောင်းကို ဆက်မပြောကြတော့ဘူး။ နောက်ကျနေပြီ၊ မင်းတို့လည်း ကိုယ့်အိမ်ကနေ ခရီးဝေးလာခဲ့ရတာ။ အခုပြန်ကြရအောင်။ တခြားဘာမဆို မနက်ဖြန်မှ ဆွေးနွေးကြတာပေါ့။"

"ဟုတ်တယ်၊ ညီထွေးလေးလည်း ပင်ပန်းနေမှာပဲ။ ပြန်ပြီး တစ်ညတာ အနားယူကြရအောင်။"

ဖုန်းချွမ်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က သူ့ကို စဉ်းစားနေတဲ့ မျက်နှာအမူအရာနဲ့နောက်တစ်ကြိမ် ကြည့်လိုက်သည်။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဖုန်းချွမ်းရဲ့ တခြားတစ္ဆေက ဖူရှို့ဥယျာဉ်ရဲ့ သင်္ချိုင်းမြေကြီးနဲ့ ဆက်စပ်မှုတချို့ ရှိနေလို့ပဲ၊ သူ့ကို ဘယ်လိုသဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေ ပါဝင်နေလဲဆိုတာကို တွေးတောစေသည်။