လူ ၇ ယောက်အဖွဲ့
Vol. 54 Ch. 808
ဒီနေ့ ရှန်ထုံမျှော်စင်၏ အပေါ်ဆုံးထပ်ရှိ ရုံးခန်းက အတော်လေး စည်ကားနေသည်။
ယန်ကျန့်၊ ဖုန်းချွမ်း၊ ထုံချန်၊ လီယန်၊ ဟွမ်ကျီယာ၊ ကျန်းဟန်၊ စုစုပေါင်း တစ္ဆေဆရာခြောက်ယောက် စုဝေးနေကြသည်၊ ဒီလိုအရေအတွက်နဲ့ လူအင်အားဖွဲ့စည်းပုံက ဘယ်နေရာမှာမဆို လျစ်လျူရှုလို့မရတဲ့ ကြီးမားတဲ့အင်အားစုတစ်ခု ဖြစ်သည်။
တစ္ဆေဆရာတွေက လမ်းဘေးက မုန်လာဥတွေလို အလွယ်တကူတွေ့နိုင်တာ မဟုတ်ဘူး။
သူတို့က ရှားပါးတဲ့ ဖြစ်တည်မှုတစ်ခုပဲ။
ရဲကျန့်ရဲ့ သဘာဝလွန်ဖိုရမ်မှာတောင် အက်ဒမင် ဆယ်ယောက်ဝန်းကျင်လောက်သာ အများဆုံးရှိသည်။
တစ္ဆေဆရာတိုင်းက အရည်အချင်းပြည့်မီတာ မဟုတ်ဘူး၊ သာမန်လူတချို့က ကံကောင်းလို့ တစ္ဆေဆရာတွေ ဖြစ်လာကြပေမယ့် အရည်အသွေးနဲ့ အရည်အချင်း ချို့တဲ့ကြတယ်၊ ပုံမှန်အားဖြင့် အမြန်သေဆုံးသွားတတ်ကြတယ်၊ မသေရင်တောင် သူတို့ရဲ့စိတ်ကို တစ္ဆေကြမ်းတွေက တိုက်စားသွားပြီး ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့သူတွေ ဖြစ်သွားကာ အဖွဲ့ဝင်တွေအဖြစ် တာဝန် မထမ်းဆောင်နိုင်တော့ဘူး။
ဒါကြောင့် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ပြီး အရည်အချင်းရော အရည်အသွေးပါ ပိုင်ဆိုင်တဲ့ တစ္ဆေဆရာတွေက မများလှဘူး။
"ခုနက ဘေးကနေ အမျိုးသမီးတစ်ယောက် ငိုသံကြားလိုက်တယ်ထင်တယ်။ ခေါင်းဆောင် တစ်ခုခု မဟုတ်တာလုပ်နေတာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်။"
ဟွမ်ကျီယာရဲ့ အပြစ်ကင်းစင်တဲ့ မျက်နှာပေါ်မှာ အဓိပ္ပာယ်ပါတဲ့ အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
"အိုး၊ ညီထွေးလေးမှာ ဒီလိုစိတ်ဝင်စားမှုတွေ ရှိလို့လား။ ငါတို့ကိုလည်း မျှဝေပါဦးကွာ။"
အတွေ့အကြုံရင့်ကျက်တဲ့ ဖုန်းချွမ်းက ဘေးကနေ ဝင်ပြောလိုက်သည်။
ထုံချန်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်-။
"ပျင်းစရာကောင်းလိုက်တာ၊ အခုချိန်မှာ တစ္ဆေတွေချည်းပဲ၊ ဘယ်သူက အဲ့ဒီကိစ္စတွေကို စိတ်ဝင်စားနေမှာလဲ။"
"အစ်မကြီးထုံချန်၊ ဒီလိုမပြောပါနဲ့၊ တကယ်တော့ ရှင်သာ လိုချင်ရင် ကျွန်မ ရှင့်ရဲ့ အရင်က ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်ရအောင် ကူညီပေးနိုင်တယ်၊ ယောက်ျားတွေ ရင်ခုန်ပြီး မိန်းမတွေ မနာလိုဖြစ်စေရမယ်လို့ အာမခံတယ်။"
ဟွမ်ကျီယာက သူ့လည်ပင်းမှာ ဆွဲထားတဲ့ အနက်ရောင်ကျောက်သလင်းဆွဲသီးကို ကစားနေသည်။
အရမ်းပေါတဲ့ ပစ္စည်းတစ်ခု၊ အပြင်မှာဝယ်ရင် တစ်ခုကို ဆယ်ယွမ်အများဆုံးပဲ။
ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီကျောက်သလင်းဆွဲသီးက တစ္ဆေကြမ်းတစ်ကောင်ကို အကျဉ်းချထားသည်။
လက်တွေ့ပစ္စည်းတွေကို သက်ရောက်မှုရှိနိုင်တဲ့ တစ္ဆေကြမ်းတစ်ကောင်။
သက်ရှိတွေရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တွေအပါအဝင်ပေါ့။
"မလိုပါဘူး၊ ငါဒီလိုနေသားကျနေပြီ၊ ပြီးတော့ ဒါက တော်တော်ကောင်းပါတယ်၊ စက်ဆုပ်ရွံရှာစရာကောင်းတဲ့ ယောက်ျားတချို့ရဲ့ အတွေးတွေကနေ ကင်းဝေးစေတယ်။"
ထုံချန်က သူ့ရဲ့ပုံမှန်ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လည်ရယူမယ့် အဆိုပြုချက်ကို တကယ်ပဲ ငြင်းပယ်လိုက်သည်။
"အစ်မကြီးထုံချန်၊ ရှင်လိုလူက လှပတဲ့အမျိုးသမီးတစ်ယောက်အနေနဲ့ မနေထိုင်ရတာ နှမြောစရာပဲ။"
ဟွမ်ကျီယာက "ကျွန်မကိုကြည့်လေ၊ ခုနက အဆောက်အအုံထဲမှာ ခဏလျှောက်သွားရုံနဲ့ ဘယ်လောက်များတဲ့လူတွေ ကြောင်သွားလဲ မသိဘူး။"
သူမရဲ့လက်ချောင်းက သူ့ရှေ့မှာ ညင်သာစွာ ခြစ်ဆွဲလိုက်သည်။
အံ့ဩစရာကောင်းပြီး ပြီးပြည့်စုံတဲ့ ကောက်ကြောင်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်၊ ရုပ်ရှင်ထဲက တစ္ဆေတစ်ကောင်လိုပဲ၊ စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် လှပသည်။
သို့သော် ရှိနေတဲ့လူတွေထဲက ဘယ်သူမှ သူမကို စိတ်မဝင်စားကြဘူး။
သူတို့အများစုက ဟွမ်ကျီယာရဲ့ တကယ့်ရုပ်ရည်ကို မြင်ဖူးကြတယ်၊ တစ္ဆေကြမ်းတစ်ကောင်ရဲ့ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုကို ခံစားနေရတဲ့ သာမန်အမျိုးသမီး တစ်ယောက်သာဖြစ်ပြီး အခုသူမက မျက်နှာဖုံးတစ်ခု တပ်ထားသလိုပဲ၊ အလှတရားက ယာယီပဲ၊ တစ္ဆေနိုးထလာမှုပြဿနာကို မဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့ရင် နောက်တစ်ကြိမ် ရုပ်ဆိုးသွားဖို့က အချိန်ပိုင်းပဲ လိုတော့တယ်။
ထုံချန်က ပြန်မဖြေခဲ့ပေမယ့် ဘေးက ငိုသံက သူမကို စိတ်ပူစေသည်၊ သူမက မတ်တပ်ထရပ်ပြီး "ငါသွားကြည့်လိုက်ဦးမယ်။"
ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် သူမက ယန်ကျန့်ကို သံသယနဲ့ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။
"ရှင်တကယ်ပဲ လွန်လွန်ကျူးကျူး တစ်ခုခုလုပ်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးမလား။"
"ငါ့ကို အဲ့ဒီလိုမကြည့်နဲ့၊ ငါ ယန်ကျန့်က တစ်သက်လုံး သန့်ရှင်းဖြူစင်တယ်၊ ဘယ်တော့မှ အာဏာသုံးပြီး တခြားသူတွေကို အနိုင်မကျင့်ဘူး၊ အပြင်မှာ မကောင်းတဲ့ ကောလာဟလတွေ ရှိခဲ့ရင် ဒါက တစ်ယောက်ယောက်က ပိုက်ဆံပေးပြီး လူငှားကာ ဖြန့်ခိုင်းတာပဲ ဖြစ်ရမယ်။" ယန်ကျန့်က ပြောလိုက်သည်။
ဒီအချိန်မှာ လီယန်က "ခေါင်းဆောင်ယန်၊ အထဲမှာ ငိုနေတာက ရှုန်ဝမ်ဝမ်ရဲ့ အမေဖြစ်သင့်တယ်၊ ကျွန်တော်သူမကို ဒီမနက်တွေ့လိုက်တယ်၊ နောက်ဆုံးတစ်ခေါက် လျိုစန်းက ရှုန်ဝမ်ဝမ်အတွက် စက္ကူရုပ်တစ်ရုပ် ထားခဲ့တယ်၊ ဒီကိစ္စအတွက်ပဲ ဖြစ်နိုင်ခြေများတယ်။"
"လျိုစန်းရဲ့ စက္ကူရုပ် ဟုတ်လား။ အဲ့ဒီကောင်က အရမ်းလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တယ်၊ ငါတာချန်းမြို့ကို တာဝန်ယူတုန်းက သူ့အကြောင်း ကြားဖူးတယ်၊ သူက အချိန်အကြာကြီး အသက်ရှင်နေတဲ့ တစ္ဆေဆရာတစ်ယောက်ပဲ။" ဖုန်းချွမ်းက ပြောလိုက်သည်။
သူ့ရဲ့ 'အချိန်အကြာကြီး အသက်ရှင်တယ်' ဆိုတဲ့ အသုံးအနှုန်းက အနည်းဆုံး တစ်နှစ်ထက်ပိုတယ်ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲ။
တစ္ဆေဆရာတွေရဲ့ ကမ္ဘာမှာ ဒါက တော်တော်လေးကြာတယ်လို့ ယူဆရတယ်။
"အခြေအနေက ဒီလိုလေ..."
ယန်ကျန့်က တစ္ဆေပန်းချီကားနဲ့ ရှုန်ဝမ်ဝမ်ရဲ့ ကိစ္စအကြောင်းကို တခြားသူတွေကို အတိုချုံးရှင်းပြလိုက်ပြီး လူတိုင်း ဇာတ်လမ်းအစအဆုံးကို နားလည်သွားအောင် လုပ်လိုက်သည်။
"ဒါဆို ခေါင်းဆောင်က ရှုန်ဝမ်ဝမ်ကို ပြန်လည်အသက်သွင်းချင်တာလား။"
ဟွမ်ကျီယာက နားလည်သွားပြီး သူမရဲ့မျက်နှာအမူအရာက အနည်းငယ် လေးနက်သွားသည်။
သေဆုံးသူကို ပြန်လည်အသက်သွင်းတာက တားမြစ်ချက်တွေ ရှိတယ်လေ။
ဒါက သဘာဝလွန်အသိုင်းအဝိုင်းမှာ အထူးသဖြင့် မှန်တယ်၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ပြန်လည်အသက်ရှင်လာတဲ့သူက တကယ်ပဲ အရင်လူ ဟုတ်မဟုတ်ဆိုတာကို သင်မသိနိုင်ဘူး။
ဖုန်းချွမ်းက "အန္တရာယ်တချို့တော့ ရှိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ပြန်လည်အသက်သွင်းဖို့ အခြေအနေတွေက အကုန်ပြည့်စုံနေတယ်၊ တကယ်ကို ကြိုးစားကြည့်ဖို့ ထိုက်တန်တယ်၊ ဌာနချုပ်က သေချာစဉ်းစားပြီးပြီ၊ ငါတို့မှာ နည်းလမ်းတွေရှိတယ်၊ ညီလေးထွေးရဲ့ သဘောတူညီချက်ကိုပဲ စောင့်နေတာ၊ ညီလေးထွေး မင်းအခုအချိန်ထိ နှောင့်နှေးနေမယ်လို့တော့ မထင်ထားခဲ့ဘူး၊ ငါသာဆိုရင် နောက်ဆုံးတစ်ခေါက်ကတည်းက ကြိုးစားကြည့်လောက်ပြီ။"
"လေးစားမှုအရ ရှုန်ဝမ်ဝမ်ရဲ့ အမေ ချန်ရှူမေ့ရဲ့ ထင်မြင်ချက်ကို ငါတို့တိုင်ပင်ဖို့ လိုသေးတယ်၊ ရှုန်ဝမ်ဝမ်ရဲ့ ပြန်လည်အသက်သွင်းမှုမှာသာ တစ်ခုခုပုံမှန်မဟုတ်တာ ဖြစ်ခဲ့ရင် ငါက သူ့ကို ထိန်းသိမ်းဖို့ ဝင်ရောက် လုပ်ဆောင်ရလိမ့်မယ်၊ ပြီးတော့ လျိုစန်းထားခဲ့တဲ့ စက္ကူရုပ်ကို ပြန်လည် အသက်သွင်းဖို့ အတွက် ခန္ဓာကိုယ်အဖြစ် သုံးတာက ပုန်းကွယ်နေတဲ့ ပြဿနာတွေ ရှိမရှိဆိုတာကိုလည်း မသေချာဘူး။"
"ဟုတ်တယ်၊ ချန်ရှူမေ့ကလည်း သူ့သားက စက္ကူရုပ်တစ်ရုပ် ဖြစ်သွားတယ်ဆိုတဲ့ ခါးသီးတဲ့အမှန်တရားကို လက်ခံရမှာပဲ။"
"ဒါက အမေတစ်ယောက်အတွက် တကယ်ကို ရက်စက်ပါတယ်၊ သံယောဇဉ်သာ အဲ့ဒီလောက် မခိုင်မာရင် သူ့ကလေးကို ငြိမ်းချမ်းစွာ အနားယူခွင့်ပေးလိုက်တာက မကောင်းတဲ့အရာတစ်ခု မဟုတ်လောက်ဘူး။"
ကျန်းဟန်က တစ်ဖက်ကနေ မှတ်ချက်ပေးလိုက်သည်။
သူ့ကလေးက တစ်နှစ်ပဲ ရှိသေးတယ်။
သူ့ကလေးသာ ဒီလိုဖြစ်သွားခဲ့ရင် သူက ကယ်တင်ဖို့ ရွေးချယ်မှာ မဟုတ်လောက်ဘူး။
မလိုချင်လို့ မဟုတ်ဘူး။
ဒါပေမဲ့ စက္ကူရုပ်တစ်ရုပ်အဖြစ် ရှင်သန်နေရတာက ကလေးတစ်ယောက်အတွက် အရမ်းရက်စက်လွန်းတယ်။
လူလည်းမဟုတ် တစ္ဆေလည်းမဟုတ်တဲ့ ဘဝနဲ့ ရှင်သန်နေရမယ့်အစား ငြိမ်းချမ်းစွာ အနားယူတာက ပိုကောင်းတယ်။
ယန်ကျန့်က "ဒါကြောင့် ငါက ရှုန်ဝမ်ဝမ်အတွက် ဆုံးဖြတ်ချက်တွေ မချနိုင်ဘူး၊ ရွေးချယ်မှုက ချန်ရှူမေ့ရဲ့ လက်ထဲမှာပဲ၊ ပြီးတော့ ငါတို့ခုနက ဆွေးနွေးနေခဲ့ကြတာက အဲ့ဒါပဲ။"
"ကိုယ့်သားက ဓာတ်ပုံတစ်ပုံအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတာကို မြင်ရတာက တကယ်ကို စိတ်ပျက်စရာပဲ။"
ဟွမ်ကျီယာက သူ့ရဲ့ထူထဲတဲ့ အနက်ရောင်ဆံပင်ကို အပျင်းပြေကစားရင်း အတွေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။
ယန်ကျန့်က "ဒါက အရေးတကြီးကိစ္စမဟုတ်ဘူး၊ ချန်ရှူမေ့ကို စဉ်းစားခိုင်းလိုက်။ ငါဒီနေ့ လူတိုင်းကို ခေါ်လိုက်တဲ့အကြောင်းရင်းက အဖွဲ့တစ်ခုဖွဲ့စည်းဖို့ ဆွေးနွေးချင်လို့ပဲ။"
"ငါက အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ဖြစ်ပေမယ့် ဌာနချုပ်မှာ ငါက နာမည်တစ်ခုပဲ။ လက်တွေ့မှာတော့ အလုပ်ထွက်ထားတာနဲ့ ဘာမှမခြားဘူး။ လက်ရှိမှာ ငါက ဒီတာချန်းမြို့နဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်က မြို့ငယ်တွေ၊ ရွာတွေရဲ့ လုံခြုံရေးကိုပဲ တာဝန်ယူတယ်။ ငါ့ရဲ့အုပ်ချုပ်ခွင့်က မကြီးဘူး၊ ဒါကြောင့် ငါ့မှာ အဖွဲ့ဖွဲ့စည်းဖို့ နေရာတွေ အများကြီးမရှိဘူး။"
"ခုနစ်နေရာပဲ။"
အဖွဲ့နေရာတွေက အရေးကြီးတယ်။ ယန်ကျန့်ရဲ့ လက်ထဲမှာသာမရှိခဲ့ရင် ဖုန်းချွမ်း၊ ထုံချန်၊ လီယန်တို့ကို ဌာနချုပ်က နေရာပြောင်းရွှေ့ဖို့ အမိန့်ပေးလောက်ပြီ။
ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဖွဲ့ဝင်အများစုက ဌာနချုပ်ရဲ့ နာမည်အောက်မှာ ရှိနေလို့ပဲ။
ဒီနေရာတွေနဲ့ဆိုရင် ယန်ကျန့်သာ အရည်အချင်းရှိသရွေ့ သူက အဖွဲ့ဝင်ခုနစ်ယောက်အထိ တိုက်ရိုက်ခေါ်ယူနိုင်ပြီး ဌာနချုပ်က မျက်စိမှိတ်ပေးလိမ့်မည်။
"ညီထွေးလေး၊ ဒါဆို ငါတို့အဖွဲ့မှာ ဒီလူနည်းနည်းပဲ ရှိနိုင်မှာလား။"
ဖုန်းချွမ်းက မေးလိုက်သည်။
ဟွမ်ကျီယာက "ဒီလူအရေအတွက်က လုံလောက်ပါတယ်။ နိုင်ငံရပ်ခြားက တစ္ဆေထိန်းချုပ်ရေးအဖွဲ့တစ်ဖွဲ့မှာ ယေဘုယျအားဖြင့် ငါးယောက်လောက်ပဲ ပါဝင်တယ်၊ ခုနစ်ယောက်အဖွဲ့က မသေးပါဘူး။"
"ခေါင်းဆောင်ယန်၊ ကြည့်ရတာ ငါတို့မှာ ခုနစ်ယောက်တောင် မရှိသေးဘူးထင်တယ်၊ ငါတို့အင်အားအပြည့် မရှိသေးဘူး။"
လီယန်က အရေအတွက်ကို ရေတွက်လိုက်သည်၊ သူကိုယ်တိုင်အပါအဝင် ထုံချန်၊ ဖုန်းချွမ်း၊ ဟွမ်ကျီယာ၊ ကျန်းဟန်နဲ့ ယန်ကျန့်၊ ဒါဆို ခြောက်ယောက်ပဲ။
"လောလောဆယ်တော့ ငါတို့ပဲ။ ကျန်တဲ့နေရာတွေကို တဖြည်းဖြည်း ဖြည့်သွားမယ်။ ငါအရင်က ကျန်းလေ့ကို စဉ်းစားခဲ့ဖူးတယ်၊ သူက တော်တော်ထူးခြားတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူ့အခြေအနေက တော်တော်ဆိုးပုံရတယ်၊ ဒါကြောင့် ငါသူ့ကို တစ္ဆေနိုးထလာမှုပြဿနာကို ဖြေရှင်းဖို့ တာဝန်ပေးထားတယ်။ သူကိုင်တွယ်နိုင်မလားဆိုတာတော့ မသေချာဘူး။ ငါရှုန်ဝမ်ဝမ်ကိုလည်း စဉ်းစားနေတယ်၊ သူတကယ် ပြန်လည်အသက်ရှင်လာနိုင်တယ်လို့ ယူဆရင်ပေါ့။"
ယန်ကျန့်က ပြောရင်း ဘေးကင်းလုံခြုံတဲ့အိမ်ဘက်ကို နောက်တစ်ကြိမ် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
ချန်ရှူမေ့ရဲ့ ငိုသံက ရပ်တန့်သွားပြီ၊ သူမရဲ့စိတ်ခံစားမှုတွေက တော်တော်လေး ပြန်ကောင်းလာသင့်ပြီ။
"အဲ့ဒီကျန်းလေ့၊ ကုတ်နံပါတ် တစ္ဆေဆရာလား။"
ဖုန်းချွမ်းက စဉ်းစားပြီး "တကယ်ပဲ၊ သူက အရမ်းထူးခြားတဲ့လူတစ်ယောက်ပဲ၊ ဒါပေမဲ့ သူက တစ္ဆေနိုးထလာဖို့ အရမ်းလွယ်တယ်၊ ရှင်းနေတာက သူထိန်းချုပ်ထားတဲ့ တစ္ဆေတွေက ကြောက်စရာကောင်းတယ်။ ငါတို့သာ ဒီပြဿနာကို မဖြေရှင်းရင် သူ့ကိုအဖွဲ့ထဲထည့်လိုက်တာက တည်ငြိမ်မှုကို ပျက်ပြားစေနိုင်တယ်၊ ဒါက ပိုပြီးဆိုးတဲ့အရာတစ်ခု ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။"
"ရှုန်ဝမ်ဝမ်ကတော့ ကောင်းတယ်၊ သူ့ရဲ့ကြိုတင်သိမြင်နိုင်စွမ်းက အရမ်းအရေးကြီးတယ်၊ ကြိုးစားတိုက်ခိုက်ရကျိုးနပ်တယ်။"
ယန်ကျန့်က "ငါဒါကို လုပ်ဆောင်နေတယ်၊ ဒါကြောင့် လောလောဆယ် ဒီအဖွဲ့ဝင်တွေနဲ့ပဲ အတည်ပြုထားလိုက်ကြရအောင်။ ဒါ့အပြင် ငါမင်းတို့အားလုံးကို ကွမ်းကျန်းလူနေအိမ်ရာကို ပြောင်းရွှေ့ဖို့ စီစဉ်ပေးမယ်၊ ဟုတ်ပါတယ်၊ မင်းတို့ရဲ့မိသားစုတွေ၊ ဆွေမျိုးတွေ၊ သူငယ်ချင်းတွေလည်း အဲ့ဒီကို ပြောင်းရွှေ့နိုင်တယ်။ ငါ့အတွင်းရေးမှူးကို အိမ်တွေစီစဉ်ခိုင်းလိုက်မယ်။"
"အခမဲ့လား။"
လီယန်က မေးလိုက်သည်။
"ဟုတ်တယ်၊ တစ်ယောက်ကို ဗီလာတစ်လုံး၊ ပြီးတော့ ဘေးကင်းလုံခြုံတဲ့အိမ်တစ်လုံးကို အသုံးပြုခွင့်။ ဆွေမျိုးတွေ၊ သူငယ်ချင်းတွေအတွက်တော့ အဲ့ဒီလောက်ကောင်းမှာ မဟုတ်ဘူး၊ သာမန်တိုက်ခန်းတွေပဲ ပေးလိမ့်မယ်။"
ယန်ကျန့်က ပြောလိုက်သည်။
"ဒါလုံလောက်ပါတယ်၊ ငါတို့လိုလူတွေက ဘယ်လောက်ကြာကြာ အသက်ရှင်မလဲဆိုတာတောင် မသိဘူး၊ အများကြီးရှိနေတာက အဓိပ္ပာယ်မရှိဘူး။"
ဖုန်းချွမ်းက ပြောလိုက်သည်၊ သူက ပျော်ရွှင်မှုကိုသာ ရှာဖွေသူတစ်ယောက်အနေနဲ့ မဟုတ်ဘဲ စံနမူနာတွေနဲ့ ရည်မှန်းချက်တွေ ရှိတဲ့သူတစ်ယောက်အနေနဲ့ ပြောခြင်းဖြစ်သည်။
ယန်ကျန့်က ဆက်ပြောသည်။
"ဒါကြောင့် နောက်ဆက်တွဲကို ကောင်းကောင်းစီစဉ်ထားဖို့ လိုတယ်။ ဒါ့အပြင် ငါ့အတွင်းရေးမှူးကို နောက်ပိုင်းမှာ မင်းတို့တစ်ယောက်ချင်းစီအတွက် ရှယ်ယာလွှဲပြောင်းစာချုပ်တစ်ခု ပေးခိုင်းမယ်၊ ကုမ္ပဏီရဲ့ ရှယ်ယာတွေရဲ့ ဆယ်ပုံတစ်ပုံစီပေါ့။ တစ်ယောက်ယောက်သာ မတော်တဆ သေဆုံးသွားခဲ့ရင် ဒီရှယ်ယာတွေက အမွေအဖြစ် ဆောင်ရွက်နိုင်ပြီး မိဘတွေနဲ့ မျိုးဆက်တွေက အမွေဆက်ခံနိုင်တယ်။"
"ဘယ်လောက်လောက်ရှိလဲဆိုတာ အကြမ်းဖျင်း မေးလို့ရမလား။"
လီယန်က စပ်စုစွာ မေးလိုက်သည်။
"ငါမသေချာဘူး၊ အနည်းဆုံးတော့ ရှယ်ယာတစ်ခုကို ဘီလီယံတစ်ဆယ်ကျော်လောက်တော့ ရှိတယ်၊ ကမ္ဘာ့ထိပ်တန်း ၅၀၀ စာရင်းဝင်ကုမ္ပဏီတွေနဲ့တော့ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်ပေမယ့် မင်းတို့ရဲ့မိသားစုတွေနဲ့ ဆွေမျိုးတွေ ကောင်းကောင်းမွန်မွန် နေထိုင်နိုင်ဖို့တော့ အာမခံနိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းတို့က ရှယ်ယာတွေကနေ နှစ်စဉ်အမြတ်ဝေစုပဲ ရနိုင်မယ်၊ ရောင်းချလို့မရဘူး။ နားလည်ပေးမယ်လို့ မျှော်လင့်တယ်။ ငါက ကုမ္ပဏီရဲ့ ရှယ်ယာတွေက ဝယ်ရောင်းလုပ်ရင်း နောက်ဆုံးမှာ ပြိုလဲသွားတဲ့အထိ ဖြစ်သွားမှာကို မလိုလားဘူး၊ လူတိုင်းကို ထည့်စဉ်းစားရမယ်လေ။"
ယန်ကျန့်က လေးလေးနက်နက် ရှင်းပြလိုက်သည်၊ အစောပိုင်းက သူက ကုမ္ပဏီမှာ အလုပ်လုပ်ပြီး အသိပညာတွေ အများကြီးရထားတဲ့ ကျန်းလီချင်နဲ့ ဒီကိစ္စကို ဆွေးနွေးခဲ့ပြီး ဒါက သူမရဲ့အကြံဉာဏ်ပဲ။
"ညီထွေးလေး၊ မင်းတကယ် ချမ်းသာသွားပြီပဲ၊ အရမ်း ရက်ရောတာပဲ။"
ဖုန်းချွမ်းက ပြုံးရင်း နောက်လိုက်သည်။
"ဒါတွေက အသေးအဖွဲကိစ္စတွေပါ။"
ယန်ကျန့်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လက်ဝေ့ယမ်းပြီး ဆက်ပြောသည်။
"အဖွဲ့ကိစ္စတွေကို ဆက်ဆွေးနွေးကြရအောင်။ အဖွဲ့တိုင်းမှာ ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်၊ ဒုခေါင်းဆောင် တစ်ယောက် လိုအပ်တယ်။ သဘာဝအတိုင်းပဲ ပထမအဖွဲ့ခေါင်းဆောင်က ငါဖြစ်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ လူတိုင်းက သေဆုံးနိုင်တဲ့ ဖြစ်နိုင်ခြေရှိတယ်၊ ဒါကြောင့် ငါသာသေသွားခဲ့ရင် ဒုတိယအဖွဲ့ခေါင်းဆောင်က ဘယ်သူဖြစ်မလဲ။"
"ငါကတော့ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် လုံးဝမလုပ်ချင်ဘူး။"
ဟွမ်ကျီယာက ပြောင်ပြောင်တင်းတင်း ပြောလိုက်သည်။
သူမမှာ အဲ့ဒီလိုအရည်အချင်းမရှိဘူးလို့ သူယုံကြည်သည်။
"ငါနဲ့ အစ်မကြီးထုံချန်ကြားထဲက တစ်ယောက်ယောက် ဖြစ်သင့်တယ်။"
ဖုန်းချွမ်းက ခဏလောက် စဉ်းစားပြီး ရှေ့တိုးလာသည်။
အဖွဲ့ဝင်တွေက အရမ်းအတွေ့အကြုံနုသေးတယ်၊ လီယန်၊ ဟွမ်ကျီယာနဲ့ ကျန်းဟန်တို့က အသစ်တွေလို့ပဲ သတ်မှတ်လို့ရတယ်။ အရည်အချင်းရှိတဲ့သူတွေက အစ်မကြီးထုံချန်နဲ့ သူကိုယ်တိုင်ပဲ ရှိတယ်။
"တခြားဘယ်သူမှ ကန့်ကွက်မယ့်သူမရှိရင် ဒုတိယအဖွဲ့ခေါင်းဆောင်က ဖုန်းချွမ်း၊ တတိယက ထုံချန်... ပြီးတော့ ဒီအတိုင်းပဲ ဆက်သွားမယ်၊ ဘယ်သူမဆို အသက်ရှင်နေသရွေ့ ဒီအဖွဲ့အတွက် တာဝန်ရှိတယ်။"
ယန်ကျန့်က ကြေညာလိုက်သည်။
"တခြားကိစ္စတွေကို ဆက်ဆွေးနွေးကြရအောင်..."
အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ရဲ့ ပေါ်ပေါက်လာခြင်းက အတူတူစုစည်းရုံသက်သက်မဟုတ်ဘူး၊ အကျိုးစီးပွားတွေကို ချည်နှောင်ဖို့ရော စည်းမျဉ်းတွေ ချမှတ်ဖို့ပါ လိုအပ်တယ်။
ဒါက တစ်ယောက်ယောက် ရုတ်တရက် သေဆုံးသွားခဲ့ရင်တောင် အဖွဲ့က ဆက်လက် တည်ရှိနေနိုင်အောင် သေချာစေဖို့လည်း ဖြစ်တယ်။
ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒီအဖွဲ့ရဲ့ တည်ရှိမှုက သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တွေကို ဖြေရှင်းဖို့သက်သက်မဟုတ်ဘဲ စည်းလုံးညီညွတ်စွာ ရှင်သန်ရပ်တည်ဖို့အတွက်ပဲ။
ယန်ကျန့်ရဲ့ အယူအဆအရ အဖွဲ့ဝင်အများအပြား သေဆုံးသွားခဲ့ရင်တောင် ဒီအဖွဲ့သာ တည်ရှိနေသရွေ့ သူတို့ရဲ့မိဘတွေ၊ မိသားစုဝင်တွေနဲ့ မောင်နှမတွေက လိုအပ်ချိန်မှာ စွန့်ပစ်မခံရအောင် လုံလောက်တဲ့ အကျိုးအမြတ်တွေ ရရှိနေလိမ့်မည်။