စက္ကူလူသား၏ ပြန်လည်နိုးထလာခြင်း
Vol. 54 Ch. 810
နေ့လယ်ခင်းမှာ ယန်ကျန့်နှင့် သူ့အဖွဲ့က ကုမ္ပဏီကနေ စောစောထွက်ခွာခဲ့ကြသည်။
သူက ဖုန်းချွမ်း၊ ထုံချန်၊ လီယန်နှင့် အခြားသူများအတွက် နေထိုင်စရာ စီစဉ်ပေးပြီး ကွမ်းကျန်းလူနေအိမ်ရာ၏ ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်စေကာ ရှေ့ဆက်သွားရမယ့် လူတိုင်းရဲ့ တာဝန်များအကြောင်း အတိုချုံးပြောပြခဲ့သည်။
ပတ်ပတ်လည် လျှောက်ကြည့်ပြီးနောက်...
ယန်ကျန့်က သူတို့ကို သူ့အိမ်အနီးရှိ ဗီလာတစ်လုံးအောက်တွင် တည်ရှိသော ဘေးကင်းလုံခြုံသည့်အိမ်တစ်လုံးသို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။
"ဥက္ကဋ္ဌယန်၊ ဒါက ကျန်းရှန်းကူ အသစ်တည်ဆောက်ထားတဲ့ နံပါတ် ၂ ဘေးကင်းလုံခြုံတဲ့အိမ်ပါ၊ ဥက္ကဋ္ဌယန် ကိုယ်တိုင်ပိုင်ဆိုင်တာပါ။ ကျွန်မကုန်ကျစရိတ်တွေကို စာရင်းပြုစုထားပြီး နောက်မှ အစီရင်ခံစာကို ပြပါ့မယ်။"
ကျန်းလီချင်က ပြောလိုက်သည်။
"ဒီကိစ္စကို နောက်မှပြောကြတာပေါ့။"
ယန်ကျန့်က လက်ဟန်ပြလိုက်ပြီး သူနှင့် အခြားသူများက ဘေးကင်းလုံခြုံသည့်အိမ်ကို လှည့်လည်ကြည့်ရှုကြသည်။
ဒီဘေးကင်းလုံခြုံသည့်အိမ်က အလွန်ကြီးမားပြီး မြေအောက်သုံးထပ်အထိ ကျယ်ဝန်းကာ အမျိုးမျိုးသော နေထိုင်မှုဆိုင်ရာ အဆောက်အအုံများနှင့် ထောက်ပံ့ရေးပစ္စည်းများ သိုလှောင်ထားပြီး လိုအပ်သမျှ အရာအားလုံး ရှိနေသည်။ သာမန်လူတစ်ယောက်က ဒီမှာ ဘာပြဿနာမှမရှိဘဲ ခြောက်လလောက် နေထိုင်နိုင်ပြီး ထောက်ပံ့ရေးပစ္စည်းတွေ မပျက်စီးရင် ဆယ်နှစ်ကျော်တောင် နေနိုင်သည်။ သို့သော် ဒါတွေက အရေးကြီးဆုံးအချက်တွေ မဟုတ်ဘူး—ဘေးကင်းလုံခြုံသည့်အိမ်က တစ္ဆေကြမ်းတွေရဲ့ ကျူးကျော်မှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိသည်။
ဒီဘေးကင်းလုံခြုံသည့်အိမ်ကို တည်ဆောက်ဖို့ ယန်ကျန့်က သူရှာဖွေထားသမျှ ပိုက်ဆံအားလုံးနီးပါးကို ရင်းနှီးမြှုပ်နှံခဲ့သည်၊ သူ့ရဲ့နောက်ဆုံး ဂျပန်ခရီးစဉ်က ရွှေတွေအပါအဝင်ပေါ့။
ဒါက တကယ့်ရွှေရဲတိုက်တစ်ခုပဲ။
ကြီးမားတဲ့ကုန်ကျစရိတ်က ထိရောက်မှုရှိသည်။
ဘေးကင်းလုံခြုံသည့်အိမ်က ကျယ်ဝန်းပြီး လူများစွာကို နေရာချထားပေးနိုင်သည်။
ယန်ကျန့်က အနည်းဆုံး လူငါးဆယ်လောက်က ဒီမှာ အလွန်သက်သောင့်သက်သာနဲ့ လွတ်လပ်စွာ နေထိုင်နိုင်တယ်လို့ ခန့်မှန်းသည်၊ ချုံ့ကြပ်နေရင်တောင် လူတစ်ရာလောက်က ပြဿနာမရှိဘူး။
"ရှင်က ဒီဘေးကင်းလုံခြုံတဲ့အိမ်ကို တည်ဆောက်ဖို့ ဒီလောက်စောစောကတည်းက စီစဉ်နေခဲ့မယ်လို့ ကျွန်မတစ်ခါမှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘူး။"
ထုံချန်က ပတ်ပတ်လည်ကို လေ့လာရင်း ယန်ကျန့်ရဲ့ ကြိုတင်မျှော်မြင်နိုင်စွမ်းကို အနည်းငယ် အထင်ကြီးသွားသည်။
ယန်ကျန့်က "မတတ်နိုင်ဘူးလေ၊ ငါက သေမှာကြောက်တာကိုး။ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒါကို အခုမပြောကြနဲ့တော့။ ငါမင်းတို့ကို ဒီကို လျှောက်ကြည့်ဖို့သက်သက် ခေါ်လာတာမဟုတ်ဘူး။ ရှုန်ဝမ်ဝမ်ရဲ့ ကိစ္စကို စတင်ဖို့ အချိန်တန်ပြီ။ ထိန်းချုပ်လို့မရတဲ့ တစ်ခုခုဖြစ်ခဲ့ရင် ဒီဘေးကင်းလုံခြုံတဲ့အိမ်က အရာအားလုံးကို သီးခြားခွဲထုတ်နိုင်ပြီး ဘယ်လိုသဘာဝလွန်ဖြစ်စဉ်မှ အပြင်ကို မပေါက်ကြားအောင် တားဆီးနိုင်တယ်။"
"ဒါက တကယ်ကို စေ့စေ့စပ်စပ် စဉ်းစားထားတာပဲ။" ဖုန်းချွမ်းက မှတ်ချက်ပေးလိုက်သည်။
"ဒါနဲ့ ခေါင်းဆောင်၊ ရှုန်ဝမ်ဝမ်ကို ဘယ်လိုပြန်လည်အသက်သွင်းဖို့ စီစဉ်ထားလဲ။"
ဟွမ်ကျီယာက ပြန်လည်အသက်သွင်းမယ့်အစီအစဉ်ကို မသိတဲ့အတွက် စပ်စုစွာ မေးလိုက်သည်။
"တော်တော်လေး ရိုးရှင်းပါတယ်။"
ယန်ကျန့်က ချက်ချင်း ကုမ္ပဏီကနေ စက္ကူရုပ်တစ်ရုပ်ကို ယူဆောင်လာပြီး ဘေးကင်းလုံခြုံသည့် အိမ်ထဲက အခန်းတစ်ခန်းထဲမှာ ထားလိုက်သည်။
"အန်တီချန်၊ ဓာတ်ပုံ။"
သူက ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
ချန်ရှူမေ့က စိတ်လှုပ်ရှားစွာနဲ့ သူ့နှုတ်ခမ်းကို ဖိကိုက်လိုက်ပြီး အဖြူအမည်းဓာတ်ပုံကို ယန်ကျန့်ဆီ ကမ်းပေးလိုက်သည်။
ယူပြီးတဲ့နောက် ယန်ကျန့်က အော်လိုက်သည်။
"ထွက်ခဲ့။"
ဘေးကင်းလုံခြုံသည့်အိမ်ရဲ့ ထောင့်တစ်နေရာကနေ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ ပုံရိပ်တစ်ခု ပြေးထွက်လာသည်။
ဒါက ညစ်ပတ်ပြီး ဟောင်းနွမ်းနေတဲ့ အခေါင်းဝတ်ရုံ ဝတ်ထားတဲ့ ကလေးတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး အရေပြားက ပြာနှမ်းမည်းနေကာ ရေနစ်သလို စိုစွတ်နေပြီး အသက်ရှင်သန်မှု လက္ခဏာကင်းမဲ့နေသည်။
တကယ့်စစ်မှန်တဲ့ တစ္ဆေသေးသေးလေးတစ်ကောင်။
ရှုန်ဝမ်ဝမ်ကို ပြန်လည်အသက်သွင်းဖို့ ဓာတ်ပုံထဲကလူကို လွှတ်ပေးဖို့ လိုအပ်သည်။
ဒီလွှတ်ပေးခြင်းကို သာမန်နည်းလမ်းတွေနဲ့ မလုပ်ဆောင်နိုင်ဘူး။
ဒါက နောက်ထပ်သဘာဝလွန်ပစ္စည်းတစ်ခု လိုအပ်တယ်။
ဝိညာဉ် ကမ္ပည်းပြားတစ်ချပ်။
သို့သော် ဝိညာဉ် ကမ္ပည်းပြားကို နောက်ဆုံးတစ်ခေါက်က သူမျိုချသွားခဲ့ပေမယ့် သူ့ရဲ့ထူးဆန်းတဲ့ အရည်အချင်းက ပျောက်ကွယ်မသွားဘဲ တစ္ဆေငယ်ဆီကို လွှဲပြောင်းသွားသည်။
နောက်ဆုံးတော့ တစ္ဆေငယ်ရဲ့ ဇာစ်မြစ်က ပြိတ္တာကနေ ဆင်းသက်လာတာကိုး။
သူ့မှာ ပြိတ္တာရဲ့ လက္ခဏာတွေ ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။
"ဓာတ်ပုံထဲကလူကို အဲ့ဒီစက္ကူရုပ်ထဲကို လွှတ်ပေးလိုက်။"
ယန်ကျန့်က အမိန့်ပေးရင်း ဓာတ်ပုံကို တစ္ဆေငယ်ဆီ ကမ်းပေးလိုက်သည်။
တစ္ဆေငယ်ရဲ့ မျက်လုံးတွေက ယန်ကျန့်လိုပဲ အနီရောင်တောက်လောင်နေသည်။ တစ်ခုတည်းသော ခြားနားချက်က သူ့မျက်လုံးတွေမှာ မျက်ဆံမရှိဘဲ ဖန်ပုတီးစေ့နှစ်လုံးနဲ့တူပြီး ဆိုးရွားတဲ့ အငွေ့အသက်တစ်ခု ထုတ်လွှတ်နေသည်။
သူ့ရဲ့အေးစက်တဲ့ လက်သေးသေးလေးနဲ့ ဓာတ်ပုံကို လက်ခံပြီးတဲ့နောက်မှာ တစ္ဆေငယ်က ချက်ချင်း စက္ကူရုပ်ရှိတဲ့ အခန်းထဲကို ပြေးဝင်သွားသည်။
ယန်ကျန့်က တံခါးကို မပိတ်ခဲ့ဘူး။
သူက အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်ဖို့ လိုအပ်တယ်၊ လိုအပ်ရင်တော့ သူပိတ်လိုက်မှာပေါ့။
"သာမန်လူတွေ နောက်ဆုတ်နေ။"
ယန်ကျန့်က သတိပေးလိုက်သည်။
သာမန်လူတွေဖြစ်တဲ့ ချန်ရှူမေ့၊ ကျန်းလီချင်နဲ့ ကျန်းယန်တို့က ချက်ချင်း တံခါးဆီကို နောက်ဆုတ်သွားကြပြီး အခြေအနေဆိုးသွားရင် ချက်ချင်းထွက်ပြေးဖို့ အသင့်ဖြစ်နေကြသည်။
"ဒီအကောင်လေးက တကယ်ပဲ စကားနားထောင်တာပဲ။"
ဖုန်းချွမ်းက တစ္ဆေငယ်ကို အနည်းငယ် မနာလိုစွာ ကြည့်ရင်း မှတ်ချက်ပေးလိုက်သည်။
တစ္ဆေငယ်က သူ့လှုပ်ရှားမှုတွေကို မရပ်တန့်ခဲ့ဘူး၊ သူအခန်းထဲဝင်ပြီး ချက်ချင်း ရှုန်ဝမ်ဝမ်ရဲ့ အဖြူအမည်းဓာတ်ပုံကို စက္ကူရုပ်ရဲ့ နဖူးပေါ်မှာ တင်လိုက်သည်။
ရိုးရှင်းတဲ့ လုပ်ဆောင်မှုတစ်ခု။
နည်းနည်းတောင် ပေါ့ပေါ့တန်တန်နိုင်သေးတယ်။
သို့သော် ဒီလုပ်ဆောင်မှုက တစ္ဆေငယ်က ဝိညာဉ် ကမ္ပည်းပြားကို မျိုချထားတဲ့အတွက် ဓာတ်ပုံထဲကလူကို လွှတ်ပေးနိုင်စေသည်။
ဓာတ်ပုံက နာရေးဓာတ်ပုံတစ်ပုံလို သက်ရှိလူတစ်ယောက်ရဲ့ အသိစိတ်ကို ပိတ်လှောင်ထားသည်။
တစ္ဆေကင်မရာ အလုပ်မလုပ်တော့တဲ့အခါမှာ သက်ရှိလူတွေရဲ့ အသိစိတ်တင်မကဘဲ တစ္ဆေတွေပါ ပိတ်မိသွားခဲ့သည်။
သက်ရှိတွေရဲ့ အသိစိတ်နဲ့ တစ္ဆေက ဓာတ်ပုံသေးသေးလေးတစ်ခုထဲမှာ အလုံပိတ်ခံလိုက်ရပြီး သဘာဝလွန်ဓာတ်ပုံလို့ ခေါ်တဲ့အရာကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။
အခု ရှုန်ဝမ်ဝမ်ကို လွှတ်ပေးတဲ့အခါမှာ ဆက်စပ်နေတဲ့ တစ္ဆေကလည်း လွတ်မြောက်လာလိမ့်မည်။
ပြန်လည်အသက်သွင်းမှုရဲ့ မသေချာမရေရာမှုက ဒီမှာပဲ ရှိနေသည်။
ရှုန်ဝမ်ဝမ်က အသက်ရှင်နေတုန်း ဖြစ်နိုင်တယ်၊ ဒါမှမဟုတ် တစ္ဆေကြမ်းက သူကို လုံးဝတိုက်စားသွားပြီး ထွက်လာတာက ရှုန်ဝမ်ဝမ်မဟုတ်တော့ဘဲ သူရဲ့ပုံပန်းသဏ္ဌာန်ကို ဝတ်ဆင်ထားတဲ့ တစ္ဆေတစ်ကောင်သာ ဖြစ်နေနိုင်တယ်။
ကောင်းသည်ဖြစ်စေ ဆိုးသည်ဖြစ်စေ...ရလဒ်က မကြာခင်မှာ ပေါ်လွင်လာလိမ့်မယ်လို့ ယုံကြည်တယ်။
အဖြူအမည်းဓာတ်ပုံက စက္ကူရုပ်ရဲ့ နဖူးပေါ်မှာ ကပ်ထားပြီး ဓာတ်ပုံထဲက ရှုန်ဝမ်ဝမ်ရဲ့ ကြောက်လန့်တကြားဖြစ်နေတဲ့ အမူအရာက ထင်ရှားနေတုန်းပဲ။ သို့သော် အခုတော့ သိမ်မွေ့တဲ့ ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ ပြောင်းလဲမှုတချို့ ပေါ်လာပြီ။
ဓာတ်ပုံထဲက ရှုန်ဝမ်ဝမ်ရဲ့ အမူအရာက ပြောင်းလဲနေပုံရသည်။
ပါးစပ်ဟပြီး ထိတ်လန့်နေတဲ့ အမူအရာကနေ ပါးစပ်ပိတ်ပြီး မျက်နှာက ထုံထိုင်းအေးစက်နေတဲ့ အမူအရာအဖြစ်၊ အဲ့ဒီဟောက်ပက်ဖြစ်နေတဲ့ မျက်လုံးတွေက ဓာတ်ပုံကို ဖောက်ထွင်းပြီး ရှိနေတဲ့လူတိုင်းကို စိုက်ကြည့်နေသလိုပဲ။
"တစ်ခုခုတော့ လွဲနေပြီ။"
ထုံချန်က မျက်ခုံးအနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်သည်။
"ဒီမှာ လူခြောက်ယောက်ရှိတယ်၊ တစ်ခုခုမှားသွားရင် ငါတို့ကိုင်တွယ်နိုင်ပါတယ်။"
ဖုန်းချွမ်းက ဆေးလိပ်သောက်ရင်း "ဘာမှကြီးကြီးမားမား မဟုတ်ပါဘူး၊ ဆက်ကြည့်ကြတာပေါ့။"
ဓာတ်ပုံထဲက ရှုန်ဝမ်ဝမ်က အခု တစ္ဆေကြမ်းတစ်ကောင်နဲ့ တူနေသည်။ အရင်က ထိတ်လန့်မှုက ဟန်ဆောင်မှုတစ်ခုသာ ဖြစ်ပုံရပြီး အခုတော့ အထူးအခြေအနေတစ်ခုခုကြောင့် ဒီဟန်ဆောင်မှုက စုတ်ပြဲသွားပြီး အမှန်တရားကို ဖော်ထုတ်လိုက်သည်။
ဒါပေမဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ အခြေအနေက ဆက်ဖြစ်နေတုန်းပဲ။
ဓာတ်ပုံထဲက မျက်နှာအေးစက်ထုံထိုင်းနေတဲ့ ရှုန်ဝမ်ဝမ်က အခု ရုန်းကန်လာသည်၊ ဘယ်ညာယိမ်းပြီး ခေါင်းကို ဆုပ်ကိုင်ကာ နာကျင်နေပုံရသည်။
သို့သော် ပုံရိပ်က ပုံသေဖြစ်ပြီး ဓာတ်ပုံက ပုံရိပ်ယောင်တွေ ပြနေသည်။
ပုံရိပ်ယောင်တစ်ခုက ရှုန်ဝမ်ဝမ် နာကျင်စွာ ရုန်းကန်နေတာကို ပြသည်၊ နောက်တစ်ခုကတော့ သူရဲ့ထုံထိုင်းအေးစက်တဲ့ အမူအရာကို ပြသည်။
အမူအရာနှစ်ခုက တစ်လှည့်စီ ပြောင်းလဲနေပြီး slideshow ပုံစံနဲ့ ပြသနေသည်။
"ရှုန်ဝမ်ဝမ် အသက်ရှင်နေတုန်းပဲ။"
ယန်ကျန့်ရဲ့ မျက်လုံးတွေက အနီရောင် မှိန်ဖျော့စွာ တောက်ပနေပြီး ဒီထူးဆန်းတဲ့ မြင်ကွင်းကနေ ကောက်ချက်ချလိုက်သည်။
တစ္ဆေက ရှုန်ဝမ်ဝမ်ကို လုံးဝမတိုက်စားသေးဘူး။
ခန့်မှန်းချက်က မှန်ကန်တယ်။
တစ္ဆေကင်မရာက တစ္ဆေကို အလုံပိတ်လိုက်ပြီး ရှုန်ဝမ်ဝမ် တစ္ဆေနိုးထလာမှုအတွင်းမှာ ရှိနေတဲ့ အခြေအနေကို အတင်းအကျပ် ဖြတ်တောက်လိုက်ကာ အဲ့ဒီဖြတ်တောက်ခံထားရတဲ့ အခြေအနေကို ထိန်းသိမ်းထားခဲ့သည်။
ဒါပေမဲ့ အခု ရှုန်ဝမ်ဝမ်ရဲ့ အသိစိတ်က ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာပြီး တစ္ဆေက သူမကို ဆက်လက်တိုက်စားနေသည်။
သို့သော် ဒီတိုက်စားမှုက မပြင်းထန်ဘူး။
ဘာလို့လဲဆိုတော့ တစ္ဆေရော ရှုန်ဝမ်ဝမ်ရော ဓာတ်ပုံရဲ့ အလုံပိတ်မှုကနေ မလွတ်မြောက်သေးလို့ပဲ။
ဓာတ်ပုံထဲက ပြောင်းလဲမှုက သဘာဝလွန်ဖြစ်စဉ်တစ်ခုသာဖြစ်ပြီး အခြေအနေတွေ ဘယ်လိုဖြစ်လာမလဲဆိုတာကို ကိုယ်စားမပြုဘူး။
နောက်ပိုင်းမှ ဓာတ်ပုံထဲက ရှုန်ဝမ်ဝမ်ရဲ့ ပုံရိပ်က လျင်မြန်စွာ မှေးမှိန်သွားသည်၊ အရောင်လွင့်တာ အရှိန်မြှင့်လိုက်သလိုပဲ။
နှစ်စက္ကန့် သုံးစက္ကန့်အတွင်းမှာ ဓာတ်ပုံထဲက ရှုန်ဝမ်ဝမ်က လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားပြီး အဖြူအမည်းဓာတ်ပုံက ဗလာကျင်းသွားကာ ဘာမှမကျန်တော့ဘူး။
ဓာတ်ပုံထဲက တစ္ဆေနဲ့ ရှုန်ဝမ်ဝမ် နှစ်ယောက်လုံး လွှဲပြောင်းခံလိုက်ရပြီ။
ရှေ့က စက္ကူရုပ်ထဲကို လွှဲပြောင်းခံလိုက်ရသည်။
အခု အသုံးမဝင်တော့တဲ့ ဓာတ်ပုံက စက္ကူရုပ်ရဲ့ နဖူးပေါ်ကနေ တဖျပ်ဖျပ် လွင့်ကျလာပြီး ကြမ်းပြင်ကို မထိခင်မှာပဲ ဖုန်မှုန့်အနည်းငယ်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ ဒီကမ္ဘာကနေ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
သဘာဝလွန်ဓာတ်ပုံတွေက သူတို့ကိုယ်တိုင် သဘာဝလွန်ထုတ်ကုန်တွေဖြစ်ပြီး အခု သဘာဝလွန်စွမ်းအားရဲ့ ထိန်းသိမ်းမှုမရှိတော့ဘဲ ဓာတ်ပုံကလည်း သဘာဝအတိုင်း ပြိုကွဲသွားသည်။
လူတိုင်းက ဒီအချိန်မှာ အခန်းထဲက စက္ကူရုပ်ကို စူးစိုက်ကြည့်နေကြသည်။
စပ်စုတာထက် ပိုပြီးသတိထားနေကြသည်။
ရှုန်ဝမ်ဝမ်ရဲ့ ပြန်လည်အသက်သွင်းမှုသာ ကျရှုံးခဲ့ရင် သူတို့က ချက်ချင်း အရေးယူဖို့ တွန့်ဆုတ်နေမှာ မဟုတ်ဘူး၊ သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုအဖြစ် မကြီးထွားသွားအောင် ချက်ချင်း ထိန်းသိမ်းလိုက်မှာပဲ။
နောက်ထပ် ဆယ်စက္ကန့်လောက်ကြာပြီးတဲ့နောက်မှာ အရင်က သက်မဲ့ဖြစ်နေတဲ့ စက္ကူရုပ်က အခု သိမ်မွေ့စွာ လှုပ်ရှားလာသည်၊ သူ့မျက်လုံးတွေက အနည်းငယ် လည်ပတ်လာပြီး သူ့လက်ချောင်းတွေ၊ သူ့ခန္ဓာကိုယ်က တုန်ခါလာသည်.....
စက္ကူရုပ်က အသက်သွင်းခံရသလို ပြန်လည်နိုးထလာသည်။
"ဝမ်ဝမ်။"
ဒီလိုမြင်တော့ ချန်ရှူမေ့က အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားလာသည်၊ သူမက ဒီထူးဆန်းတဲ့ မြင်ကွင်းကို ကြောက်ရွံ့ခြင်း သို့မဟုတ် ထိတ်လန့်ခြင်း မခံစားရဘူး။
"မစ္စချန်၊ စိတ်ငြိမ်ငြိမ်ထားပါ။"
ကျန်းလီချင်က ဘယ်လိုမဆင်မခြင်လုပ်ရပ်မျိုးမှ မလုပ်အောင် သူမရဲ့လက်မောင်းကို အလျင်အမြန် ဖမ်းဆွဲလိုက်သည်။
ချန်ရှူမေ့က ဒီမြင်ကွင်းကို မကြောက်ပေမယ့် ကျန်းလီချင်ကတော့ ကြောက်လန့်နေသည်။
သူတို့ရှေ့က စက္ကူရုပ်က ရှုန်ဝမ်ဝမ် ဖြစ်နိုင်ပေမယ့် တစ္ဆေကြမ်းတစ်ကောင်လည်း ဖြစ်နိုင်တယ်။
စက္ကူရုပ်ရဲ့ ပြန်လည်အသက်သွင်းမှုက မပြီးသေးပုံရတယ်၊ ဒါမှမဟုတ် ဒီထူးဆန်းပြီး မရင်းနှီးတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို မကျွမ်းဝင်သေးတာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်၊ သူ့လှုပ်ရှားမှုတွေက တောင့်တင်းပြီး ထူးဆန်းနေသည်။
ဒါပေမဲ့ အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ စက္ကူရုပ်က သက်ရှိလူတစ်ယောက်နဲ့ ပိုပိုတူလာသည်။
စက္ကူရုပ်မှာ နှလုံးနဲ့ ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါတွေ မရှိပေမယ့် သူက အသက်ရှူတယ်၊ အခန်းထဲမှာ အသက်ရှူသံတွေ ကြားနေရသည်။
ဒါက ကောင်းတဲ့ လက္ခဏာပဲ။
ဘာလို့လဲဆိုတော့ သက်ရှိသတ္တဝါတွေမှာ အသက်ရှူတဲ့ အလေ့အကျင့်ရှိတယ်၊ ဒီအလေ့အကျင့်က ကူးစက်လာပြီး စက္ကူရုပ်ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေကို လွှမ်းမိုးနေသည်။
တကယ်တော့ စက္ကူရုပ်က အသက်ရှူသည်ဖြစ်စေ မရှူသည်ဖြစ်စေ အရေးမကြီးဘူး၊ သူရှူသွင်းလိုက်တဲ့ လေက တခြားအပေါက်တွေကနေ အမြန်ပြန်ထွက်သွားမှာပဲ၊ ဘေးဘက်အားလုံးကနေ ယိုစိမ့်နေတဲ့ ကွန်တိန်နာတစ်လုံးလိုပဲ။
"ဒီစက္ကူရုပ်က ရှုန်ဝမ်ဝမ်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက တစ္ဆေနိုးထလာမှုကို ထိန်းသိမ်းပေးနိုင်ပါ့မလား။"
ယန်ကျန့်က စက္ကူရုပ်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း တိတ်တဆိတ် တွေးတောနေသည်။
တခြားသူတွေလည်း ဒီအတွေးကို မျှဝေနိုင်လောက်သည်။
အခန်းထဲက စက္ကူရုပ်က စကားပြောဖို့ ကြိုးစားသည်၊ ပါးစပ်ဖွင့်ဖို့ ကြိုးစားပေမယ့် သူ့ပါးစပ်က ဗလာကျင်းနေပြီး လျှာ၊ သွား၊ လည်ချောင်းမရှိဘူး... သက်ရှိလူတစ်ယောက်က ဒီအင်္ဂါတွေမရှိဘဲ မနေနိုင်ဘူး။
ဒါပေမဲ့ လျိုစန်းရဲ့ စက္ကူရုပ်ကိုယ်တိုင်က သဘာဝလွန်ထုတ်ကုန်တစ်ခုဖြစ်ပြီး သူက ထိန်းချုပ်နိုင်ပေမယ့် ဒါက လက်ရှိရှုန်ဝမ်ဝမ်က လုပ်နိုင်တယ်လို့ မဆိုလိုဘူး။
ဒါက လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခု လိုအပ်တယ်။
"ဝမ်ဝမ်၊ အဲ့ဒါ မင်းလား။"
ချန်ရှူမေ့က ပါးစပ်ကို အုပ်ပြီး ငိုကြွေးနေသည်၊ ရှုန်ဝမ်ဝမ်ရဲ့ ပြန်လည်အသက်သွင်းမှုက သူ့ကို ဒီလိုဖြစ်သွားစေလိမ့်မယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘူး။
ထူးဆန်းပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းနေသည်။
စက္ကူရုပ်က သူ့လည်ပင်းကို လှည့်ပြီး ချန်ရှူမေ့ကို ကြည့်လိုက်သည်၊ သူ့မျက်လုံးတွေက မင်ပန်းချီလို မည်းနက်နေပြီး မှိန်ဖျော့ထုံထိုင်းနေကာ ဘယ်လိုစိတ်ခံစားမှု အရိပ်အယောင်မှ ကင်းမဲ့နေပြီး သက်မဲ့ပစ္စည်းတစ်ခုလို သူမကို စိုက်ကြည့်နေသည်။
အမူအရာတွေကို မခွဲခြားနိုင်၊ မျက်လုံးတွေကို မဖတ်နိုင်၊ စက္ကူရုပ်က တကယ်ပဲ ရှုန်ဝမ်ဝမ် ဟုတ်မဟုတ်ဆိုတာကိုလည်း မဆုံးဖြတ်နိုင်ဘူး။
ဖုန်းချွမ်းက "ညီထွေးလေး၊ သူက ချန်ရှူမေ့ကို အရမ်းဂရုစိုက်နေပုံပဲ၊ တကယ်ပဲ ရှုန်ဝမ်ဝမ် ပြန်လည်အသက်ရှင်လာတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။"
"ငါမြင်တယ်၊ ဒါကို စမ်းသပ်ဖို့ လိုတယ်၊ သူ့ကို တစ်ပေါင်းတစ်က ဘယ်လောက်လဲလို့ မေးကြည့်၊ သူသာမဖြေနိုင်ရင် ချက်ချင်း ဖမ်းဆီးလိုက်။"
ယန်ကျန့်က ပြောလိုက်သည်။
ဒါက သူငယ်တန်းရဲ့ အလွယ်ဆုံးမေးခွန်းဖြစ်ပေမယ့် တစ္ဆေတွေက သင်္ချာပုစ္ဆာတွေ မတွက်ဘူး။
"ကောင်းပြီ။"
ဖုန်းချွမ်းက ချဉ်းကပ်ပြီး "ရှုန်ဝမ်ဝမ်၊ မင်းပြန်လည်အသက်ရှင်လာပြီးတဲ့နောက်မှာ မင်းက လူလား တစ္ဆေလားဆိုတာ ငါတို့လက်ရှိမှာ မသေချာဘူး၊ ဒါကြောင့် ငါတို့မင်းကို စမ်းသပ်ဖို့ လိုတယ်။ ငါ့ကိုပြော၊ တစ်ပေါင်းတစ်က ဘယ်လောက်လဲ။ မင်းမဖြေနိုင်ရင် တောင်းပန်ပါတယ်။"
စက္ကူရုပ်က ရှင်းလင်းစွာ ကြားလိုက်သည်။
မဟုတ်ရင် သူက ချန်ရှူမေ့ရဲ့ အသံကို တုံ့ပြန်မှာ မဟုတ်ဘူး။
သိပ်မကြာခင်မှာပဲ စက္ကူရုပ်က သူ့ရဲ့တောင့်တင်းနေတဲ့ လက်နှစ်ဖက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး လက်ခလယ်နှစ်ချောင်းလုံးနဲ့ ဖုန်းချွမ်းကို ထောင်ပြလိုက်သည်။
ဖုန်းချွမ်းရဲ့ မျက်နှာက ချက်ချင်း မည်းမှောင်သွားသည်။
"ဒါဝမ်ဝမ်ပဲ၊ ဒါဝမ်ဝမ်ပဲ၊ သူပြန် အသက်ရှင်လာပြီ၊ အောင်မြင်သွားပြီ၊ သူ ပြန်အသက်ရှင်လာပြီ။"
ချန်ရှူမေ့က ဒါကိုမြင်တော့ စိတ်လှုပ်ရှားပြီး ပျော်ရွှင်သွားသည်။
သို့သော် ဘေးမှာရပ်နေတဲ့ ကျန်းလီချင်နဲ့ ကျန်းယန်တို့ကတော့ ပျော်ရွှင်ခြင်းနဲ့ အလှမ်းဝေးနေသည်၊ သူတို့က ရှင်းပြမရနိုင်တဲ့ ချမ်းစိမ့်မှုကိုသာ ခံစားလိုက်ရသည်။
စက္ကူရုပ် ပြန်လည်အသက်ရှင်လာသည်။
ဒါ တကယ် မကြောက်စရာကောင်းဘူးလား။
အမေတွေမဟုတ်တဲ့အတွက် သူတို့နှစ်ယောက်က ဒီအခိုက်အတန့်မှာ ချန်ရှူမေ့ရဲ့ ခံစားချက်တွေကို နားမလည်နိုင်ဘူး။
"ခေါင်းဆောင်၊ ဒါက တိုက်ဆိုင်မှုတစ်ခုပဲ ဖြစ်နိုင်တယ်၊ နောက်တစ်ကြိမ် စမ်းသပ်ဖို့ လိုအပ်တယ်လို့ ကျွန်မထင်တယ်။"
ဟွမ်ကျီယာက "ရှုန်ဝမ်ဝမ်၊ ငါမင်းကို မေးမယ်၊ ငါးပေါင်းငါးက ဘယ်လောက်လဲ။"
စက္ကူရုပ်က ထောင်ထားတဲ့ လက်ခလယ်နှစ်ချောင်းကို ကြက်ခြေခတ်ပြီး X ပုံစံလုပ်ကာ ဟွမ်ကျီယာကို ပြလိုက်သည်။
"..." ဟွမ်ကျီယာက ရုတ်တရက် ဆဲဆိုချင်တဲ့ စိတ် ပေါ်လာသည်။
"ကြည့်ရတာ တကယ်ပဲ ရှုန်ဝမ်ဝမ်ပဲ။"
ထုံချန်က ယန်ကျန့်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။
"မင်းအောင်မြင်သွားပြီ၊ ရှုန်ဝမ်ဝမ် ပြန်လည်အသက်ရှင်လာပြီ။"
ယန်ကျန့်က စက္ကူရုပ်ကို လေ့လာပြီး ညွှန်ကြားလိုက်သည်။
"လီယန်၊ ဂိတ်တဲက အခန်းကို သော့ခတ်လိုက်၊ ရှုန်ဝမ်ဝမ်ရဲ့ လက်ရှိအခြေအနေကို ထည့်စဉ်းစားရင် ငါတို့သူမရဲ့ ဘေးကင်းလုံခြုံမှုကို အပြည့်အဝ အာမမခံနိုင်ဘူး။ သူ့ကို ရက်အနည်းငယ် သော့ခတ်ထားလိုက်၊ သူမကို စက္ကူရုပ်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ကျွမ်းဝင်အောင် လုပ်ခိုင်းလိုက်၊ အနည်းဆုံးတော့ သူက လမ်းလျှောက်တတ်ပြီး စကားပြောတတ်ဖို့ လိုတယ်။"
"ရှုန်ဝမ်ဝမ်၊ မခုခံနဲ့၊ ဒါတွေအားလုံးက မင်းအတွက်ပဲ။ မင်းအခြေအနေက သက်ရှိလူတစ်ယောက်နဲ့ ပိုတူလာတာနဲ့ ငါမင်းကို လွှတ်ပေးမှာပါ။"
အဲ့ဒီအချိန်မှာ လီယန်က အခန်းကို သော့ခတ်ဖို့ သွားလိုက်သည်။
စက္ကူရုပ်က ထွက်သွားဖို့ စိတ်ကူးမရှိဘူး၊ သူက ချန်ရှူမေ့ကို တိတ်တဆိတ် ကြည့်ပြီး ခေါင်းအနည်းငယ် ငုံ့လိုက်သည်။
"သူမစကားမပြောတတ်ခင်အထိ သူမကို အပြင်မလွှတ်နဲ့။ ရှုန်ဝမ်ဝမ်သာ အတင်းအကျပ် ထွက်ဖို့ကြိုးစားရင် သူ့ကို ထိန်းသိမ်းလိုက်။ ကျန်းဟန်၊ မင်းက အိမ်ရာမှာ မကြာခဏနေတယ်၊ နည်းနည်းပင်ပန်းပေမယ့် သူ့ကို စောင့်ကြည့်ပေး။"
ယန်ကျန့်က ညွှန်ကြားလိုက်သည်။
"ဒီကိစ္စက ရိုးရှင်းပါတယ်။" ကျန်းဟန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
ယန်ကျန့်က "ကောင်းပြီ၊ ဒီကိစ္စကို လောလောဆယ် ဒီမှာပဲ ထားလိုက်ကြရအောင်၊ ငါတို့အားလုံး ဒီနေရာကနေ ထွက်သွားကြစို့။"
"ခေါင်းဆောင်ယန်၊ ကျွန်မဒီမှာ နေလို့ရမလား။ ကျွန်မဝမ်ဝမ်နဲ့ ဒီမှာနေချင်တယ်။"
ချန်ရှူမေ့က အဲ့ဒီအချိန်မှာ ပြောလိုက်သည်။
"ရပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်းက ဘေးကင်းလုံခြုံတဲ့အိမ်ထဲမှာ နေလို့မဖြစ်ဘူး၊ နေထိုင်ဖို့ မသင့်တော်ဘူး။ ဘေးအိမ်ကို သွား၊ အဲ့ဒီမှာ ဗီလာတစ်လုံးရှိတယ်၊ ဒါကို ရှုန်ဝမ်ဝမ်အတွက် ငါ့ရဲ့စောစောစီးစီး လက်ဆောင်လို့ သဘောထားလိုက်၊ မင်းအဲ့ဒီမှာ နေနိုင်တယ်။ မင်းရှုန်ဝမ်ဝမ်ကို ကြိုက်သလောက် စောင့်ကြည့်ခွင့်ပေးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ရှုန်ဝမ်ဝမ် ပုံမှန်ပြန်ဖြစ်သွားရင် ငါ့ကိုအသိပေး၊ ပြီးတော့ ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ သူ့ကို မလွှတ်ပေးနဲ့။"
ယန်ကျန့်က ရက်စက်သူတစ်ယောက် မဟုတ်ဘူး၊ ချန်ရှူမေ့အတွက် နေအိမ်တစ်ခု စီစဉ်ပေးလိုက်သည်။
"ကျေး၊ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ခေါင်းဆောင်ယန်။"
ချန်ရှူမေ့ရဲ့ မျက်လုံးတွေက မျက်ရည်တွေနဲ့ ပြည့်လျှံနေပြီး ယန်ကျန့်ကို တကယ်ပဲ ကျေးဇူးတင်နေသည်။
ယန်ကျန့်က စကားပြောင်ပြောင်တင်းတင်း ပြောတတ်ပြီး ရက်စက်တတ်ပေမယ့် သူ့စကားတွေက အမှန်တရားဖြစ်ပြီး ယုံကြည်ထိုက်တယ်ဆိုတာကို သူမအခုမှပဲ သိလိုက်ရသည်။
တချို့လူတွေက လှလှပပ စကားပြောတတ်ပေမယ့် တကယ်ဒုက္ခရောက်လာတဲ့အခါမှာတော့ ဘာမှမလုပ်ကြဘူး။
"ကျေးဇူးတင်စရာမလိုပါဘူး၊ ငါအများကြီး မလုပ်ခဲ့ပါဘူး၊ မင်းတစ်ယောက်ယောက်ကို ကျေးဇူးတင်ချင်ရင် ရှောင်မင်၊ အဲ့ဒီပါမောက္ခဝမ်ကို ကျေးဇူးတင်လိုက်၊ ဒါက သူ့အစီအစဉ်ပဲ၊ ငါက အဆင်ပြေအောင် လုပ်ပေးရုံပဲ။ နောက်ဆုံးတော့ ငါဘာမှမပေးခဲ့ဘူး၊ ဓာတ်ပုံတွေရော၊ စက္ကူရုပ်ရော၊ ဝိညာဉ်ယဇ်ပလ္လင်ရော၊ ဘာတစ်ခုမှ ငါနဲ့မပတ်သက်ဘူး၊ တကယ့်အားထုတ်မှုက အဲ့ဒီအကောင်လေးဆီကပဲ။"
ယန်ကျန့်က တစ္ဆေငယ် ပုန်းနေတဲ့ ထောင့်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။
"ရှုန်ဝမ်ဝမ် ပြန်အသက်ရှင်လာပြီးတဲ့နောက်မှာ ဒီစက္ကူရုပ်ခန္ဓာကိုယ်က ခဏလောက် ခံနိုင်ပါစေလို့ မျှော်လင့်ပါတယ်၊ မဟုတ်ရင်..."
သူက အမေတစ်ယောက်ရဲ့ နှလုံးသားကို မထိခိုက်စေဖို့ ဆက်မပြောတော့ဘူး။
ချက်ချင်းပဲ ယန်ကျန့်က တခြားသူတွေကို ဘေးကင်းလုံခြုံတဲ့အိမ်ကနေ ခေါ်ထုတ်ပြီး လူနေအိမ်ရာကို ပြန်လာခဲ့သည်။
လျိုစန်း ထားခဲ့တဲ့ စက္ကူရုပ်က တစ်သက်လုံး ခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး၊ သူလည်း ပျက်စီးသွားမှာပဲ၊ ပြီးတော့ လျိုစန်းသာ သေသွားခဲ့ရင် ဒီစက္ကူရုပ်က ပြဿနာတွေ ဖြစ်စေမလားဆိုတာလည်း မသေချာဘူး။
အနှစ်ချုပ်ရရင် ရှုန်ဝမ်ဝမ်က ပြန်အသက်ရှင်လာတာကလွဲရင် အန္တရာယ်ပေါင်းများစွာကို တင်ပြနေသည်။
သူသာ သက်ရှိခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်မရနိုင်ရင်ပေါ့။
ဒါပေမဲ့ အခြေခံလိုအပ်ချက်နှစ်ခု ရှိတယ်။
ပထမတစ်ခုက သူက ဒုတိယတစ္ဆေတစ်ကောင်ကို ထိန်းချုပ်ပြီး တစ္ဆေကြမ်းတွေ နိုးထလာတဲ့ ပြဿနာတွေကို ကျော်လွှားရမယ်။
ဒုတိယတစ်ခုက နောက်တစ်ကြိမ် အသိစိတ်လွှဲပြောင်းဖို့ တစ္ဆေကင်မရာကို ငှားရမယ်။
အခက်အခဲက အရမ်းကြီးမားတယ်။
လုပ်ဆောင်နိုင်တဲ့ နေရာက အရမ်းနည်းတယ်။
ဒါပေမဲ့ အခုတော့ တခြားရွေးချယ်စရာ မရှိဘူး။
သို့သော် ရှုန်ဝမ်ဝမ်သာ ပုံမှန်ပြန်ဖြစ်သွားရင် ယန်ကျန့်ရဲ့ ခုနစ်ယောက်အဖွဲ့က နောက်ဆုံးမှာ အပြည့်အစုံ ဖွဲ့စည်းပြီးဖြစ်လိမ့်မည်။
ကြိုတင်သိမြင်နိုင်စွမ်းရှိတဲ့ လူတစ်ယောက် ထပ်တိုးလာတာနဲ့ ယန်ကျန့်လက်ထဲက အလောင်းကောင် သံချောင်းနဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ ထင်းခုတ်ဓား၊ ပြီးတော့ တခြားသူတွေရဲ့ အကူအညီနဲ့ ပေါင်းစပ်လိုက်ရင် ဒီအဖွဲ့ရဲ့ အင်အားကို နောက်တစ်ဆင့်ကို သံသယဖြစ်စရာမရှိ မြှင့်တင်ပေးလိမ့်မည်။
လူကြီးတွေ့ရဲ့ကမ္ဘာမှာတော့ အားလုံးက ကောင်းကျိုးဆိုးကျိုးတွေကို ချိန်ဆရတာပဲ။
ရှုန်ဝမ်ဝမ်ရဲ့ ရှားပါးပြီး ထူးဆန်းတဲ့ အရည်အချင်းသာ မဟုတ်ရင် ယန်ကျန့်က ဘာလို့ဆန္ဒအလျောက် ဒီလောက်အချိန်နဲ့ အားထုတ်မှုတွေ အများကြီးကုန်ခံပြီး သေပြီးသားလူတစ်ယောက်ကို ပြန်လည် အသက်သွင်းဖို့ အန္တရာယ်တချို့ကိုတောင် ယူမှာလဲ။
ဒါပေမဲ့ ယန်ကျန့်က ကောင်းကျိုးဆိုးကျိုးတွေကို ထည့်စဉ်းစားတဲ့သူတွေက ပိုပြီးအားကိုးထိုက်ပြီး လုံးဝရုပ်ဆိုးမနေဘူးလို့ ယုံကြည်တယ်။
စိတ်ခံစားမှုကတ်ကို အဆက်မပြတ် ကစားပြီး ဖြောင့်မတ်ခြင်းအကြောင်း ပြောတဲ့လူတွေက အလွန်အရေခြုံပြီး ကြောက်စရာအကောင်းဆုံးပဲ။
ဘာလို့လဲဆိုတော့ စိတ်ခံစားမှုတွေနဲ့ ဖြောင့်မတ်ခြင်းက တန်ဖိုးတစ်ခု မလိုအပ်လို့ပဲ။
တန်ဖိုးမရှိဘဲ ရလာတဲ့အရာတစ်ခုကို ဘယ်သူက ယုံကြည်မှာလဲ။
ဒုတိယလုံခြုံရေးအိမ်ကနေ ထွက်ခွာပြီးတဲ့နောက်မှာ လူတိုင်း အမြန်ကွဲသွားကြသည်။
အကြောင်းရင်းက ရိုးရှင်းတယ်၊ ထုံချန်၊ ဖုန်းချွမ်း၊ လီယန်နဲ့ ဟွမ်ကျီယာတို့က ပြောင်းရွှေ့နေကြလို့ပဲ။
ကျန်းဟန်က ဘေးကင်းလုံခြုံတဲ့အိမ်အပေါ်က ဗီလာမှာ ယာယီနေထိုင်သည်၊ သူက ရှုန်ဝမ်ဝမ်ကို စောင့်ကြည့်ဖို့ တာဝန်ယူသည်။
ချန်ရှူမေ့က အိမ်နီးချင်းဗီလာကို ပြောင်းရွှေ့သည်၊ သူမက ပင်ပန်းနေပုံရတယ်၊ ရက်ပေါင်းများစွာ ကောင်းကောင်းမနားရသေးဘဲ အိပ်ပျော်သွားသည်။
ယန်ကျန့်က ကျန်းလီချင်နဲ့ ကျန်းယန်တို့နဲ့အတူ အိမ်ပြန်သွားသည်။
ဒါက အလုပ်များတဲ့နေ့တစ်နေ့ဖြစ်ပေမယ့် အကျိုးအမြတ်များတဲ့နေ့တစ်နေ့လည်း ဖြစ်သည်။
"ဘာလို့ အဲ့ဒီအမျိုးသမီးက အဲ့ဒီလောက်လှနေရတာလဲ၊ ရုပ်ရှင်မင်းသမီးတစ်ယောက်ထက် ဒါဇင်နဲ့ချီပြီး ပိုလှတယ်၊ ဒေါသထွက်စရာပဲ။"
အိမ်ပြန်ရောက်တော့ ကျန်းယန်က စပြီး တတွတ်တွတ်ပြောသည်၊ အနည်းငယ် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်နေသည်။
"မင်းက မနာလိုဖြစ်နေတာပဲ။" ကျန်းလီချင်က ပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည်။
ပြီးတော့ သူမက ယန်ကျန့်ကို ကြည့်လိုက်သည်၊ သူတစ်ယောက်တည်းသာ အဖြေကို သိပုံရသည်။
ဒါပေမဲ့ သူမကလည်း အမှန်တရားရဲ့ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ခန့်မှန်းမိတယ်၊ ဟွမ်ကျီယာရဲ့ အလှက နည်းနည်းလွန်ကဲနေတယ်၊ ပြီးတော့ သူမက တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူတစ်ယောက်ဖြစ်နေတော့ သဘာဝလွန်စွမ်းအားတွေကြောင့် လွှမ်းမိုးခံထားရမှာပဲ၊ သူမရဲ့တကယ့်ရုပ်ရည်က ဒီလို မဟုတ်လောက်ဘူး။
"ကုမ္ပဏီရဲ့ ဘဏ္ဍာရေးကိုပဲ ကောင်းကောင်းစီမံခန့်ခွဲ၊ တခြားအရာတွေအကြောင်း သိပ်မမေးနဲ့၊ ငါ့ကိုယ်ရေးကိုယ်တာကိစ္စတချို့ကို မင်းသိရင် အဆင်ပြေပါတယ်၊ သူတို့အကြောင်း မပြောနဲ့။ ဒါပေမဲ့ တခြားလူတွေရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို သိတာက ဒုက္ခအကြီးအကျယ် ယူဆောင်လာနိုင်တယ်။"
ယန်ကျန့်က အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။
"နားလည်ပါပြီ။"
သူတို့နှစ်ယောက်လုံးက တစ်ပြိုင်နက် ပြောလိုက်ကြပြီး အနည်းငယ် ချွဲနွဲ့တဲ့ လေသံနဲ့ ဖြစ်ကျသည်။
ချက်ချင်းပဲ ကျန်းလီချင်နဲ့ ကျန်းယန်တို့က အံ့ဩတကြီး မျက်လုံးချင်း ဆုံလိုက်ကြပြီး လျင်မြန်စွာ ပုံမှန်ပြန်ဖြစ်သွားသည်၊ သူတို့မျက်နှာတွေပေါ်မှာ ရှက်ရွံ့မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။
သူတို့နှစ်ယောက်လုံးက သူနဲ့သူတို့ရဲ့ ဆက်ဆံရေးရဲ့ သဘောသဘာဝကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိကြသည်။
ဒါပေမဲ့ သူတို့က ယန်ကျန့်ရဲ့ သဘောထားကို မဖမ်းဆုပ်နိုင်ဘူး၊ ဒါကြောင့် သူတို့က ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မပြောရဲကြဘူး။
"ငါနဲ့အတူ မှတ်စုရေးဖို့ အပေါ်ထပ်ကို လိုက်ခဲ့။"
ယန်ကျန့်က လှည့်ပြီး အပေါ်ထပ်ကို သွားရင်း ပြောလိုက်သည်။
"ကျွန်မလည်း လိုက်မယ်။" ကျန်းယန်က ချက်ချင်း ပြောလိုက်သည်။
ယန်ကျန့်က "မင်းက ရှယ်ယာလွှဲပြောင်းစာချုပ်နဲ့ အိမ်စာချုပ်ကို ပြင်ဆင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူးလား။"
"အိုး ဟုတ်သား၊ ကျွန်မမေ့တော့မလို့။"
ကျန်းယန်က ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားပြီး စိတ်မကောင်းစွာနဲ့ "ဒါပေမဲ့ ဒီလောက်ပိုက်ဆံတွေ အများကြီးနဲ့ လမ်းခွဲရတာ တကယ်အဆင်ပြေရဲ့လား။ လွှဲပြောင်းပေးနေတဲ့ ရှယ်ယာတွေက အားလုံး ရှင့်နာမည်နဲ့။"
"တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူတစ်ယောက်က မွေးရာပါ အရမ်းတန်ဖိုးရှိတယ်၊ ဒီလောက်ပိုက်ဆံက ဘာမှမဟုတ်ဘူး။ ငါပေးတာက ပျမ်းမျှလောက်ပဲ သတ်မှတ်လို့ရတယ်၊ သိပ်မများဘူး။"
ယန်ကျန့်က ပြောလိုက်သည်။
အဖွဲ့ထဲမှာ တန်ဖိုးအရှိဆုံးက ထုံချန်နဲ့ ပြန်လည်အသက်ရှင်လာတဲ့ ရှုန်ဝမ်ဝမ်ပဲ။
တစ်ယောက်က တစ္ဆေကျူးကျော်ခံထားရတဲ့ သန္ဓေပြောင်း၊ နောက်တစ်ယောက်က ရှားပါးတဲ့ ကြိုတင်သိမြင်နိုင်စွမ်းရှိတယ်။
တခြားနိုင်ငံတွေရဲ့ ဌာနချုပ်တွေမှာဆိုရင် သူတို့က အနည်းဆုံး ဘီလီယံပေါင်းများစွာ တန်ဖိုးရှိလိမ့်မည်။
"ဒါ့အပြင် ငါသာ အကျိုးအမြတ်တချို့ကို အရင်မပေးရင် လူတွေက စိတ်မသက်မသာ ခံစားရနိုင်တယ်။"
ယန်ကျန့်က ထပ်ပြောလိုက်သည်။
"ထားလိုက်ပါ၊ ဒါက မင်းနဲ့သိပ်မဆိုင်ဘူး၊ ငါပြောတဲ့အတိုင်းပဲ လုပ်လိုက်။"
"နည်းနည်းညည်းညူရုံပါပဲ၊ ဒါဆို ကျွန်မအလုပ်များတော့မယ်။" ကျန်းယန်က ပြောလိုက်သည်။
ယန်ကျန့်က ခေါင်းညိတ်ပြီး ကျန်းလီချင်နဲ့အတူ အပေါ်ထပ်ကို တက်သွားသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာ တခြားမြို့တစ်မြို့မှာ ဖယောင်းဝါရောင် မျက်နှာနဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ အရေပြားအရောင်ရှိတဲ့ လူတစ်ယောက်က သူ့ခေါင်းကို တာချန်းမြို့ဘက်ကို မော့လိုက်သည်။
"ယန်ကျန့်က ရှုန်ဝမ်ဝမ်ကို တကယ်ပဲ ပြန်လည်အသက်သွင်းခဲ့တာပဲ၊ ကြိုတင်မြင်နိုင်စွမ်းရှိတဲ့ တစ္ဆေတစ်ကောင်က တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းတယ်။ အချိန်က တိုတောင်းပေမယ့် ငါ့အတွက်တော့ လုံလောက်ပါတယ်။"
ထိုလူက မျက်လုံးကို မှိတ်လိုက်သည်။
သူက လမ်းဘေးကို ရောက်လာပြီး အမြန်ပြေးထွက်သွားသည်။
ယာဉ်တွေက သူ့ဘေးကနေ တဝီဝီနဲ့ ဖြတ်သွားကြပေမယ့် မရပ်တန့်ဘူး။
နောက်ဆုံးမှာတော့ သူ့မျက်လုံးတွေ မှိတ်ထားရင်း သူက လမ်းတစ်ဖက်ကို ဘေးကင်းစွာ ရောက်သွားသည်။
"တစ်မိနစ်က အကန့်အသတ်ပဲ။ ရှုန်ဝမ်ဝမ်သာဆိုရင် ဆယ်မိနစ်လောက် ဖြစ်နိုင်လောက်တယ်။ သူသာ တစ္ဆေရဲ့ စွမ်းအားကို အပြည့်အဝ အသုံးချနိုင်ခဲ့ရင် နာရီအနည်းငယ်၊ ရက်ပေါင်းများစွာတောင် ကြာနိုင်လောက်တယ်... ငါ့အတွက်တော့ တခြားတစ္ဆေတွေရဲ့ သဘာဝလွန်စွမ်းအားတွေကို ခိုးယူရတာ တကယ်မလွယ်ဘူး။"
"အရုပ်တွေမှာ ဘယ်လိုလုပ် တစ္ဆေကြမ်းတစ်ကောင်ရဲ့ ပြန်လည်နိုးထလာမှုကို ဖိနှိပ်နိုင်တဲ့ အရည်အချင်းရှိမှာလဲ၊ ဒါက တခြားအရုပ်တွေကို တစ္ဆေရဲ့ စွမ်းအားကို ဖြန့်ဝေခိုင်းရုံပဲ။"
ထိုလူရဲ့ မျက်လုံးတွေက ရွေ့လျားသွားပြီး သူသက်ပြင်းချလိုက်ကာ လူအုပ်ထဲကို ရောနှောပြီး ပျောက်ကွယ်သွားသည်။