ရွေးချယ်မှု

နတ်ဘုရားဓားခန်းမအတွင်း။

"သိုင်းဦးလေး၊ ခင်ဗျား မှားသွားတာ ဖြစ်နိုင်မလား။"

ညီညွတ်ရေးတောင်ထွတ်သခင် ယန်ဟန်လျန်က ပြောလိုက်သည်။

နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းအတွင်း သိုင်းဦးလေး၊ ဤကောင်းကင်ဘုံသားမှလွဲ၍ စစ်မှန်သောပုံရိပ်အဆင့် ဓားရည်ရွယ်ချက်ကို ပိုင်ဆိုင်သော ဒုတိယလူတစ်ယောက် မည်သို့ရှိနိုင်မည်နည်း။

ရှိနေသော အခြားသူများအားလုံး နက်ရှိုင်းစွာ သဘောတူကြသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဤသိုင်းဦးလေးသည် ဘယ်လိုပြောရမလဲ၊ အနည်းငယ် ခပ်ပေါ့ပေါ့နှင့် စနောက်တတ်သော ပင်ကိုစရိုက်ရှိသည်၊ သူအသက်အလွန်ရှည်သောကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်၊ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူသည် ပေါင်းသင်းရန် မလွယ်ကူပေ။

"ဒီအဘိုးကြီးက အသက်ကြီးပေမယ့် ငါ့စိတ်က မရှုပ်ထွေးသေးဘူး။ အဲ့ဒီလူက ငါ့လက်ထဲကနေ လွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့တယ်၊ အတုအယောင်ဖြစ်နိုင်လို့လား။"

ထိပ်ပြောင်၊ ဆံဖြူအကြီးအကဲက သူ၏မုတ်ဆိတ်ကို မှုတ်ပြီး စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

ညီညွတ်ရေးတောင်ထွတ်သခင် ယန်ဟန်လျန်သည် ထပ်မံစကားမပြောဝံ့တော့ပေ။

"ထားလိုက်တော့၊ မင်းတို့ကို မေးတာ အသုံးမဝင်ဘူး။ ဒီအဘိုးကြီးက သူ့ကို ကိုယ်တိုင်ရှာမယ်။ သူသာ တကယ်ပဲ ငါတို့ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းရဲ့ အဖွဲ့ဝင်တစ်ယောက်ဆိုရင် သူဒီအဘိုးကြီးရဲ့ မျက်လုံးတွေကနေ သေချာပေါက် မလွတ်မြောက်နိုင်ဘူး။"

ထိပ်ပြောင်၊ ဆံဖြူအကြီးအကဲက လက်ဝှေ့ယမ်းပြီးနောက် ထရပ်ကာ တံခါးဆီသို့ လျှောက်သွားသည်။

ရှိနေသူအားလုံး တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် စိတ်ပျက်စွာ ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ထိပ်ပြောင်၊ ဆံဖြူအကြီးအကဲ တံခါးဝသို့ ရောက်သည့်အခါ သူရပ်တန့်လိုက်သည်။

"ဒီအဘိုးကြီးရဲ့ မှတ်ဉာဏ်ကို ကြည့်စမ်း၊ ငါအရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စကို မေ့သွားတော့မလို့။ ဧကရီမယ်တော်ကြီးရဲ့ နှစ် ၂၀၀ ပြည့်မွေးနေ့အတွက် မင်းတို့က ထူးချွန်တဲ့ နားလည်နိုင်စွမ်း၊ ပါရမီ၊ နဲ့ ကျင့်ကြံမှုရှိတဲ့ လူငယ်တပည့်တစ်ယောက်ကို ရွေးချယ်ပြီး ဒီအဘိုးကြီးနဲ့အတူ ကျောက်စိမ်းမြို့တော် ကို အောင်ပွဲခံဖို့ လိုက်ပါရမယ်။ မမေ့နဲ့၊ ပိုထူးချွန်လေ ပိုကောင်းလေပဲ၊ ဒီအဘိုးကြီး မျက်နှာမပျက်ချင်ဘူး။"

စကားပြောပြီးနောက် သူသည် တိုက်ရိုက်ထွက်ခွာသွားသည်။

နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်း၏ အဆင့်မြင့်အရာရှိများသည် ဤကိစ္စကို ကြားပြီးနောက် အလွန်အလေးအနက်ထားပြီး နှောင့်နှေးခြင်းမရှိဘဲ ချက်ချင်းဆွေးနွေးစပြုသည်။

"အထွတ်အထိပ်တပည့်တွေက နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းကနေ မထွက်ခွာနိုင်ဘူး၊ ဒါကြောင့် ငါတို့က အရင်က နတ်ဘုရားဓားတွေနဲ့ ယှဉ်တွဲနိုင်ခဲ့တဲ့ အတွင်းဂိုဏ်းတပည့်တွေထဲကပဲ ရွေးချယ်နိုင်တယ်။"

နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းချုပ် ဖုန်းရှောက်ယွီက ပြောသည်၊ "ရွေးချယ်စရာသုံးခုပဲ ရှိတယ်၊ ငါတို့ဘယ်သူ့ကို လွှတ်သင့်တယ်လို့ ထင်လဲ။"

"ဂိုဏ်းချုပ်၊ ကျွန်တော့်တပည့် ချန်ရှောက်ယောင်က မွေးရာပါနယ်ပယ်မှာ နှစ်နှစ်ကျော်ရှိပြီ၊ အလယ်အလတ်အဆင့်နဲ့ မဝေးတော့ဘူး။ သူ့ရဲ့ဓားရည်ရွယ်ချက်နားလည်မှုက လျင်မြန်စွာ တိုးတက်နေတယ်။ ကျွန်တော်ထင်တာက သူအသင့်တော်ဆုံးပဲ။"

ရေစက်ကျတောင်ထွတ်သခင် ယွင်လေ့က စကားပြောလိုက်သည်။

"တောင်ထွတ်သခင်ယွင်၊ အဲ့လိုပြောလို့မရဘူး။ သိုင်းဦးလေးက 'ထူးချွန်တဲ့ နားလည်နိုင်စွမ်း၊ ပါရမီ၊ နဲ့ ကျင့်ကြံမှု' လို့ပြောတယ်၊ နားလည်နိုင်စွမ်းက အရေးအကြီးဆုံးဆိုတာ ညွှန်ပြနေတယ်။ ကျွန်တော့်တပည့် ကျိမင်က ဓားရည်ရွယ်ချက်ကို ချန်ရှောက်ယောင်ထက် လနည်းနည်းစောပြီး နားလည်ခဲ့တယ်။ ပြီးတော့ သူကလည်း မွေးရာပါနယ်ပယ်ကို ထိုးဖောက်အောင်မြင်ပြီးပြီ။ ပိုအရေးကြီးတာက သူအသက်နှစ်ဆယ့်ငါးနှစ် မပြည့်သေးဘူး။"

သိုင်းတေးသွားတောင်ထွတ်သခင် ရှဲ့ထျန်းချန်က ဂုဏ်ယူစွာ ပြောလိုက်သည်။

"အဲ့တော့ ဘာဖြစ်လဲ။ သူငါ့တပည့်ကို အနိုင်ယူနိုင်လို့လား။"

ရေစက်ကျတောင်ထွတ်သခင် ယွင်လေ့က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်း"

သိုင်းတေးသွားတောင်ထွတ်သခင် ရှဲ့ထျန်းချန်က အေးစက်စွာ နှာမှုတ်လိုက်သည်။

ဓားရည်ရွယ်ချက်နှင့် ကျင့်ကြံမှု ကွာခြားချက်ဖြင့် နှစ်ဦးစလုံး နတ်ဘုရားဓားများနှင့် ယှဉ်တွဲနိုင်ခဲ့သော်လည်း သူ၏တပည့်သည် သဘာဝကျကျ ပြိုင်ဘက်မဟုတ်ပေ။

"တောင်ထွတ်သခင်ယွင်၊ တောင်ထွတ်သခင်ရှဲ့၊ အဘိုးကြီးကျိုးကို မေ့သွားကြပြီလား။ သူ့တပည့်ကလည်း နတ်ဘုရားဓားတစ်လက်နဲ့ ယှဉ်တွဲနိုင်ခဲ့ပြီး မွေးရာပါနယ်ပယ်မှာလည်း ရှိတယ်။ သူ့ရဲ့ဓားရည်ရွယ်ချက်နဲ့ ကျင့်ကြံမှုကလည်း မဆိုးဘူး။"

ဝတုတ်အကြီးအကဲက ပြုံးကာပြောလိုက်သည်။

"နတ်ဘုရားဓားတစ်လက်ကို ကံနဲ့ယှဉ်တွဲနိုင်ခဲ့တဲ့သူက ငါ့တပည့်နဲ့ ဘယ်လိုယှဉ်နိုင်မှာလဲ။"

ရှဲ့ထျန်းချန်က ပေါ့ပေါ့တန်တန် ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ၊ ရန်မဖြစ်ကြနဲ့တော့။ သုံးယောက်လုံးကို ခေါ်ပြီး သိုင်းဦးလေး ကိုယ်တိုင်ရွေးချယ်ပါစေ။"

နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းချုပ် ဖုန်းရှောက်ယွီ ခေါင်းကိုက်နေသည်။

ဤတပည့်သုံးယောက်သည် အမှန်တကယ် ထူးချွန်ကြသည်။

ကျိုးပုဖိန်၏ တပည့်ပင်လျှင် နတ်ဘုရားဓားတစ်လက်နှင့် ယှဉ်တွဲနိုင်ခြင်းသည် ကံကြောင့်ဖြစ်နိုင်သော်လည်း ကံသည်လည်း ခွန်အား၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု မဟုတ်လော။

ထို့အပြင် မွေးရာပါနယ်ပယ်သို့ မရောက်မီ ဓားရည်ရွယ်ချက်ကို နားလည်ခြင်း၊ သုံးနှစ်အတွင်း မွေးရာပါနယ်ပယ်သို့ ထိုးဖောက်အောင်မြင်ခြင်း၊ နှင့် နောက်ဆုံးတွင် နတ်ဘုရားဓားတစ်လက်နှင့် ယှဉ်တွဲနိုင်ခြင်းတို့အားလုံးသည် ဤတပည့်သည် လုံလောက်စွာ ထူးချွန်ပြီးဖြစ်ကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။

ကောင်းကင်သည် မလင်းသေးပေ။

ကြည်လင်သော ခေါင်းလောင်းသံသည် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းအထက် လေထဲတွင် ပျံ့နှံ့နေပြီဖြစ်သည်။

တောင်လမ်းတစ်လျှောက် တန်ဆောင်းတစ်ခု၏ ထိပ်တွင် ထိပ်ပြောင်၊ ဆံဖြူအကြီးအကဲသည် နှစ်ခြိုက်စွာ အိပ်ပျော်နေပြီး ဘေးတွင် ဝိုင်အိုးတစ်လုံး ရှိသည်။

ရုတ်တရက် သူ၏ခန္ဓာကိုယ် တုန်ခါသွားပြီး အလိုအလျောက်သကဲ့သို့ ထထိုင်လိုက်သည်။

သူသည် သူ၏မျက်နှာကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ပွတ်သပ်လိုက်သည်။

"ခေါင်းလောင်းသံ?"

သူသည် မနေ့ညက သူ၏ဝိညာဉ်အသိစိတ် ထူးဆန်းသော ခေါင်းလောင်းသံဖြင့် တိုက်ခိုက်ခံရသည်ကို မလွှဲမရှောင်သာ ပြန်လည်အမှတ်ရမိသည်။

"နည်းနည်းဆင်တူတယ်၊ ဒါပေမယ့် ကွဲပြားတယ်။"

သူလျင်မြန်စွာ ထရပ်ပြီး လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုဖြင့် လေထဲသို့ ပျံတက်ကာ အဝေးသို့ ပျံသန်းသွားသည်။

ခေါင်းလောင်းထိုးပြီးနောက် လီချန်သည် နှလုံးသားမဲ့ဓားသိုင်းကျမ်းကို စတင်ကျင့်ကြံသည်။

ရုတ်တရက် သူသည် သူ့ကို လေ့လာနေသော မထင်ရှားသောအကြည့်တစ်ခုကို ခံစားမိသည်။

၎င်းမှာ ထိုကောင်းကင်ဘုံသားကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်လောက်သည်။

လီချန်သည် သတိမထားမိဟန်ဆောင်ပြီး သူ၏ဓားကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဆက်လက်လေ့ကျင့်သည်။

ထို့အပြင် သူသည် သူ၏စစ်မှန်သောချီလည်ပတ်မှုကို စစ်မှန်သောချီနယ်ပယ်၏ အစောပိုင်းအဆင့်သို့ လျှော့ချလိုက်သည်။

နိယာမကိရိယာ အချိန်ပြခေါင်းလောင်းတွင် သူ၏ကိုယ်ပိုင်အရှိန်အဝါအားလုံးကို ကာကွယ်ပြီး အားနည်းစေသည့် အစွမ်းရှိသောကြောင့် ဤသို့အောင်မြင်ခြင်းသည် အလွန်လွယ်ကူသည်။

သူသာ မနေ့ညက ထိုးဖောက်အောင်မြင်နေစဉ် အနည်းငယ်ဆူညံမှု မဖြစ်စေခဲ့ပါက ထိုကောင်းကင်ဘုံသားကျွမ်းကျင်သူသည် သူ့ကို သေချာပေါက် သတိပြုမိမည်မဟုတ်ပေ။

အချိန်ပြခေါင်းလောင်းစင်နှင့် မီတာရာပေါင်းများစွာ ကွာဝေးသော သစ်ပင်တစ်ပင်ပေါ်တွင်။

ထိပ်ပြောင်၊ ဆံဖြူအကြီးအကဲသည် လက်ပိုက်ပြီး လီချန်၏ ဓားလေ့ကျင့်မှုကို ရံဖန်ရံခါ မှတ်ချက်ချသည်၊ "အင်း၊ ဒီဓားသိုင်းနည်းစနစ်က ကောင်းကောင်းလေ့ကျင့်ထားတယ်၊ ပြီးတော့ သူ့ရဲ့ကျင့်ကြံမှုက အတော်လေးကောင်းတယ်။ သူဘယ်သူ့တပည့်လဲ မသိဘူး။"

ရုတ်တရက် သူသည် ခေါင်းလောင်းစင်၏ အခြားတစ်ဖက်သို့ ကြည့်လိုက်ရာ ကျိုးပုဖိန်သည် သူ၏လက်များကို နောက်ပစ်ပြီး ဆင်းလာသည်။

"အမ်၊ သူက ဒီကလေးရဲ့တပည့်လား။ ဓားသိုင်းနည်းစနစ်က ရင်းနှီးသလိုပဲလို့ ထင်ခဲ့တာ အံ့ဩစရာမရှိဘူး။"

"ဒီလောက်နှစ်တွေ ဝေးကွာပြီးနောက် ဒီကလေးက တကယ်ပဲ သင့်တော်တဲ့ တပည့်တစ်ယောက် ရှာတွေ့ခဲ့တယ်လို့ မထင်ခဲ့ဘူး။"

ထို့ကြောင့် သူသည် လှည့်ပြီး ပျံသန်းထွက်ခွာသွားသည်။

အကြည့် ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို ခံစားမိသောအခါ လီချန်သည် သူ၏ပုံမှန်ကျင့်ကြံမှုကို ပြန်လည်စတင်သည်။

သူ အတော်လေး ပျော်ရွှင်နေသည်။

သူဟာ ကောင်းကင်ဘုံသားတစ်ဦးထံမှ လွတ်မြောက်ခဲ့သူပင်။

ထိုကောင်းကင်ဘုံသားသည် သူ၏အစွမ်းအကုန်ကို ထုတ်မသုံးခဲ့တာကြောင့်လည်း ပါပေမယ့်ပေါ့။

သူလွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့ခြင်းသည် သူ၏ခွန်အားသည် အားနည်းခြင်းမရှိတော့ကြောင်း ပြသနေသည်။

ထို့အပြင် ထိုကောင်းကင်ဘုံသား၏ ဓားရည်ရွယ်ချက်သည် ရှင်းလင်းစွာ စစ်မှန်သောပုံရိပ်အဆင့်တွင်လည်း ရှိသည်။

၎င်းမှာ သူ၏ဓားရည်ရွယ်ချက်သည် အလွန်အားကောင်းနေပြီဟု မဆိုလိုဘူးလား။

"ဓားရည်ရွယ်ချက်က ကောင်းကင်ဘုံသားတစ်ဦးနဲ့ နှိုင်းယှဉ်နိုင်ပေမယ့် ကျင့်ကြံမှုက မမီသေးဘူး။ အနာဂတ်မှာ ဒါကို တိုးတက်အောင်လုပ်ဖို့ လိုပုံရတယ်။"

လီချန်က တွေးလိုက်သည်။

စစ်အချိန်(နံနက် ၉ နာရီမှ ၁၁ နာရီ)။

ခေါင်းလောင်းထိုးပြီးနောက် လီချန်သည် ကျင့်ကြံတော့မည်အပြု သူ့ဆရာသည် တောင်အောက်မှ ပြန်လာခဲ့သည်။

"လီချန်၊ ငါနဲ့အတူ နတ်ဘုရားဓားခန်းမကို မြန်မြန်လိုက်ခဲ့။"

ဆရာကျိုးပုဖိန်က ခေါင်းလောင်းစင်အပြင်ဘက်မှ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဆရာ၊ ဘာကိစ္စလဲ။"

လီချန်သည် ခေါင်းလောင်းစင်ပေါ်မှ ခုန်ချပြီး စပ်စုစွာ မေးလိုက်သည်။

"ဒါက သေချာပေါက် သတင်းကောင်းပဲ။ ငါတို့ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းရဲ့ ကောင်းကင်ဘုံသားက ဧကရီမယ်တော်ကြီးရဲ့ မွေးနေ့ကို အောင်ပွဲခံဖို့ ကျောက်စိမ်းမြို့တော်ကို အတွင်းဂိုဏ်းတပည့်တစ်ယောက်ကို ခေါ်သွားဖို့ ပြင်ဆင်နေတယ်။ သူက နတ်ဘုရားဓားတွေနဲ့ ယှဉ်တွဲနိုင်ခဲ့တဲ့ မင်းတို့အတွင်းဂိုဏ်းတပည့်သုံးယောက်ထဲက ရွေးချယ်လိမ့်မယ်။ တပည့်၊ မင်းကောင်းကောင်းလုပ်ဆောင်ပြီး ကျောက်စိမ်းမြို့တော်ကို သွားဖို့ အခွင့်အရေးကို ကြိုးစားရယူရမယ်။ ဒီလိုဆိုရင် မင်းရဲ့အမြင်ကျယ်လာစေနိုင်ပြီး ဂိုဏ်းအသီးသီးက ပါရမီရှင်တပည့်တွေကို တွေ့မြင်ခွင့်ရလိမ့်မယ်။"

ဆရာကျိုးပုဖိန်က ပြောလိုက်သည်။

၎င်းမှာ သူထိုဓားသံတမန် ကောင်းကင်ဘုံသားနှင့် ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဆုံခြင်းလည်း ဖြစ်သည်။ လီချန်သာ ရွေးချယ်ခံရပါက ၎င်းမှာ သူ၏တပည့်သည် ကောင်းကင်ဘုံသား၏ အမြင်အာရုံထဲသို့ ကြိုတင်ဝင်ရောက်နိုင်သည်ဟု ဆိုလိုပြီး ၎င်းသည် သူ၏အနာဂတ်သိုင်းပညာကျင့်ကြံမှုအတွက် ပို၍ပင် အကျိုးရှိမည်ဖြစ်သည်။

"အဲ့ဒါမှာ ဘာကောင်းတာရှိလို့လဲ။"

လီချန်သည် သူ၏နှုတ်ခမ်းကို အနည်းငယ်စေ့လိုက်သည်။ သူသည် ကြီးကျယ်သော နေရာတွင် သူ၏မျက်နှာကို ပြသရသည့် ဤသို့သောအရာကို မကြိုက်ပေ။

သူသည် အနည်းငယ် စိုးရိမ်မှုရှိနေသည်။

........

နတ်ဘုရားဓားခန်းမ။

၎င်းမှာ လီချန် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်း၏ ဤဗဟိုနေရာသို့ ပထမဆုံးအကြိမ် ဝင်ရောက်ခြင်းဖြစ်သည်။

များသောအားဖြင့် ဤနေရာသို့ ဝင်ရောက်ခွင့်ရှိသူများသည် အခြေခံအားဖြင့် အကြီးအကဲများ၊ တောင်ထွတ်သခင်များ၊ အထွတ်အထိပ်တပည့်များနှင့် ဓားသံတမန်များ၏ အဆင့်တွင် ရှိသည်။ အခြားအတွင်းဂိုဏ်းတပည့်များအတွက်မူ သူတို့သည် ဤအရည်အချင်းမျိုး သေချာပေါက် မရှိပေ။

လီချန်သည် အခြားအတွင်းဂိုဏ်းတပည့်နှစ်ဦးကို တွေ့ရှိရသောကြောင့် အံ့ဩသွားသည်။

သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် လွန်ခဲ့သောတစ်ကြိမ်က ဓားသင်္ချိုင်းဂူတွင် နတ်ဘုရားဓားများနှင့် ယှဉ်တွဲနိုင်ခဲ့သူများ ဖြစ်ကြသည်။

လီချန် ရောက်ရှိလာသည်ကို မြင်ပြီးနောက် အတွင်းဂိုဏ်းတပည့်နှစ်ဦးစလုံးသည် ရန်စသော အရှိန်အဝါတစ်ခုကို ထုတ်ဖော်လိုက်ကြသည်။

သို့သော် ဤနှစ်ယောက်အကြား ရန်လိုမှုသည် ပို၍ပင်ပြင်းထန်ပုံရသည်။

ခန်းမရှိ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းလူကြီးများအုပ်စုကြီးကို ကြည့်ရင်း လီချန်သည် သူ၏အကြည့်ကို သ့်နှာခေါင်းပေါ်တွင် စူးစိုက်ပြီး သူ၏နှာခေါင်းကို သ့်နှလုံးသားပေါ်တွင် စူးစိုက်ကာ တည်ငြိမ်ပြီး စုစည်းနေပုံရသည်။

ထို့အပြင် သူသည် သူ့ကို လေ့လာနေသော အကြည့်တစ်ခုကို ခပ်ရေးရေး ခံစားမိသည်။

သို့သော် သ် စိတ်မပူပေ။

သူသည် သူ့အရှိန်အဝါကို ဖုံးကွယ်ရန် အချိန်ပြခေါင်းလောင်းကို အမြဲအသုံးပြုခဲ့ပြီး ၎င်းမှာ အလိုအလျောက်အလေ့အကျင့်တစ်ခု ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

ခန်းမ၏ နောက်ဘက်တွင် ထိပ်ပြောင်၊ ဆံဖြူအကြီးအကဲတစ်ဦးသည် နတ်ဘုရားဓားများနှင့် ယှဉ်တွဲနိုင်ခဲ့သော အတွင်းဂိုဏ်းတပည့်သုံးယောက်ကို လေ့လာနေသည်။

"ဟင်း...၊ သူတို့အားလုံး အတူတူလောက်ပဲ။ ဘာလို့ပိုထူးချွန်တဲ့သူတွေ မရှိတာလဲ။"

သူသည် သူ့ဘာသူ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

"သိုင်းဦးလေး၊ ခင်ဗျားရွေးချယ်ပြီးပြီလား။"

သူ့ဘေးတွင် ရပ်နေသော နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းချုပ် ဖုန်းရှောက်ယွီက မလွှဲမရှောင်သာ မေးလိုက်သည်။

"ဘယ်ဘက်က တစ်ယောက်။"

ထိပ်ပြောင်၊ ဆံဖြူအကြီးအကဲက ပြောလိုက်သည်။

"အမ်… သိုင်းဦးလေး၊ ခင်ဗျားဘယ်လို ရွေးချယ်လိုက်တာလဲ။"

နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းချုပ် ဖုန်းရှောက်ယွီက စပ်စုစွာ မေးလိုက်သည်။

"အလယ်က တစ်ယောက်က အရမ်းမာနကြီးပြီး ယုံကြည်မှုလွန်ကဲတယ်။ ငါသူ့ကို ကျောက်စိမ်းမြို့တော်ကို ခေါ်သွားရင် သူစိတ်ဓာတ်ကျသွားမှာ စိုးရိမ်တယ်။ ညာဘက်က တစ်ယောက်က မာနနဲ့ ယုံကြည်မှုမရှိဘူး၊ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်မရှိဘူး၊ အရမ်းပျင်းရိတယ်လို့ ခံစားရတယ်။ ဘယ်ဘက်က တစ်ယောက်က တစ်ချက်ကြည့်ရုံနဲ့ စိတ်ဓာတ်ခိုင်မာပြီး ဂုဏ်အသရေ ဒါမှမဟုတ် အရှက်တရားကြောင့် မတုန်လှုပ်တတ်ဘူးဆိုတာ သိနိုင်တယ်။ သိုင်းပညာလမ်းကြောင်းမှာ သူပိုဝေးဝေးသွားနိုင်သင့်တယ်။"

ထိပ်ပြောင်၊ ဆံဖြူအကြီးအကဲက မှတ်ချက်ချလိုက်သည်။

"သိုင်းဦးလေးက ရေစက်ကျတောင်ထွတ်က ချန်ရှောက်ယောင်ကို ရွေးချယ်ခဲ့တယ်၊ ဒါဆို သူသိုင်းဦးလေးနောက်ကနေ ကျောက်စိမ်းမြို့တော်ကို လိုက်ပါစေ။"

နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းချုပ်က ပြောလိုက်သည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် ထွက်လာပြီး ပြောသည်၊ "ချန်ရှောက်ယောင်၊ ဒီမှာနေ။ ကျိမင်နဲ့ လီချန်၊ မင်းတို့ပြန်လို့ရပြီ။"

"ဂိုဏ်းချုပ်၊ ကျွန်တော် စီနီယာအစ်ကိုချန်ထက် ဘယ်နည်းနဲ့ နိမ့်ကျနေလို့လဲ။"

မာနကြီးသော လူငယ်၊ ကျိမင်က သူ၏မေးကို မြင့်မြင့်မော့ပြီး မေးလိုက်သည်။

"ကျိမင်၊ မင်းနိမ့်ကျတာ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမယ့် သိုင်းဦးလေးက ချန်ရှောက်ယောင်ကို ရွေးချယ်ရတဲ့ သူ့အကြောင်းရင်းတွေ ရှိတယ်။"

နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းချုပ် ဖုန်းရှောက်ယွီက နူးညံ့သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ကျိမင်၊ မြန်မြန်ထွက်သွားတော့။"

ကျိမင်၏ဆရာ၊ သိုင်းတေးသွားတောင်ထွတ်သခင် ရှဲ့ထျန်းချန်က အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။

သူသည် သူ့တပည့်၏ ပင်ကိုစရိုက်ကို သိသည်၊ အလွန်မာနကြီးပြီး ယုံကြည်မှုလွန်ကဲသည်၊ သူသည် ဒေါသထွက်ပြီး ထိုထူးဆန်းသော သိုင်းဦးလေးကို စိတ်ဆိုးအောင်လုပ်မည်ကို စိုးရိမ်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့၊ ဒီတပည့် ပြန်ခွင့်ပြုပါ။"

ကျိမင်သည် မမိုက်မဲဘဲ သူစော်ကားမိကြောင်း ချက်ချင်းသိလိုက်သည်။

ထို့ကြောင့် ဦးညွှတ်ပြီးနောက် သူသည် စိတ်မလိုလားစွာဖြင့် နတ်ဘုရားဓားခန်းမမှ လှည့်ထွက်သွားသည်။

မရွေးချယ်ခံရဘူးလား။

လီချန်သည် လျှို့ဝှက်စွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

သူဖုံးကွယ်တာက အတော်လေးကောင်းမွန်ပုံရသည်၊ ထိုကောင်းကင်ဘုံသားသည် သူ့အကြောင်း ထူးခြားတာဘာမှ သတိမထားမိခဲ့ပေ။

***