← Chapters

ဓားသံတမန်

Vol. 4 Ch. 55

ဓားသံတမန်

Vol. 4 Ch. 55

အလုပ်ကြမ်းဆောင်သည် အလွန်ထိရောက်သည်။

ရှန်အချိန် (ညနေ ၃ နာရီမှ ၅ နာရီ) ကုန်ဆုံးပြီးနောက် သူတို့သည် အလုပ်ကြမ်းတပည့်အများအပြားကို ခေါင်းလောင်းစင်အောက်သို့ စေလွှတ်ခဲ့သည်။

"စီနီယာအစ်ကိုလီ။"

ဒုခန်းမဆောင်သခင်ရှူက အလျင်အမြန် လေးစားစွာ ပြောသည်၊ "ဒီအလုပ်ကြမ်းတပည့်ငါးယောက်စလုံး ပြီးခဲ့တဲ့နှစ်က ဝင်ရောက်ခဲ့ကြတာပါ။ ပြီးတော့ သူတို့ရဲ့မိသားစုနောက်ခံတွေက သန့်ရှင်းပြီး သူတို့ရဲ့ပင်ကိုစရိုက်တွေက ရိုးသားတယ် တာဝန်လည်းကျေပွန်ကြတယ်။"

သူ၏နောက်တွင် လူငယ်ငါးယောက် ရပ်နေသည်။

အားလုံး ခေါင်းငုံ့ထားပြီး အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်။

"မင်းတို့ခေါင်းတွေ မော့ပြီး စီနီယာအစ်ကိုလီကို သေချာကြည့်ခိုင်းလိုက်။"

ဒုခန်းမဆောင်သခင်ရှူက သူ၏နောက်မှ လူငယ်ငါးယောက်အား ပြောလိုက်သည်။

လူငယ်ငါးယောက်သည် အလျင်အမြန် ခေါင်းမော့လိုက်ကြပြီး သူတို့ထဲမှ အချို့သည် စိတ်လှုပ်ရှားလွန်း၍ မတ်တပ်ပင်မရပ်နိုင်ကြပေ။

"အဲ့ဒီတစ်ယောက်။"

လီချန်က တစ်ချက်ကြည့်ပြီး အနည်းငယ်ပို၍ မျက်စိပသာဒဖြစ်ဖွယ်ရှိသော အသားမည်းပြီး ပိန်သော လူငယ်တစ်ဦးကို လက်ညှိုးထိုးလိုက်သည်။

"လျူမင်၊ မင်းအချိန်ပြခေါင်းလောင်းစင်မှာနေပြီး စီနီယာအစ်ကိုလီရဲ့စကားကို နားထောင်။"

ဒုခန်းမဆောင်သခင်ရှူက အသားမည်းပြီး ပိန်သော လူငယ်အား ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် လီချန်အား ဦးညွှတ်သည်၊ "စီနီယာအစ်ကိုလီ၊ ဒါဆို ကျွန်တော့်ကို ပြန်ခွင့်ပြုပါ။"

"သွားတော့။"

လီချန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ဒုခန်းမဆောင်သခင်ရှူသည် အခြားအလုပ်ကြမ်းတပည့်အသစ်လေးယောက်ကို တောင်အောက်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။

အသားမည်းပြီး ပိန်သော လူငယ်တစ်ဦးတည်းသာ ထိုနေရာတွင် ဘာလုပ်ရမှန်းမသိဘဲ ရပ်ကျန်ခဲ့သည်။

"လျူမင်၊ ဟုတ်တယ်မလား။"

လီချန်က ပြောလိုက်သည်။

"စီ..စီနီယာအစ်ကိုလီ၊ စီနီယာအစ်ကိုလီ"

အသားမည်းပြီး ပိန်သော လူငယ်၊ လျူမင်သည် အနည်းငယ် ထစ်ငေါ့သွားသည်။

"မင်းစိတ်လှုပ်ရှားစရာမလိုဘူး။ အနာဂတ်မှာ မင်းရဲ့အလုပ်က ငါမရှိတဲ့အခါ အချိန်မှန် ခေါင်းလောင်းထိုးဖို့ပဲ။ ငါရှိရင် မင်းခေါင်းလောင်းထိုးဖို့ စိတ်ပူစရာမလိုဘူး။ မင်းက ခေါင်းလောင်းစင်ရဲ့ သန့်ရှင်းရေးနဲ့ တစ်နေ့သုံးနပ်အတွက်ပဲ တာဝန်ယူရမှာ။"

လီချန်က ပြောလိုက်သည်။

အသားမည်းပြီး ပိန်သော လူငယ်၊ လျူမင်သည် စိတ်ဝင်တစား နားထောင်နေသည်။

သို့သော် သူသည် အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးနေဆဲဖြစ်သည်။ ခေါင်းလောင်းထိုးခြင်းသည် သူကဲ့သို့သော အလုပ်ကြမ်းတပည့်တစ်ဦးအတွက် အလုပ်မဟုတ်ဘူးလား။

စီနီယာအစ်ကိုလီ မရှိသည့်အခါမှသာ ဘာကြောင့် သူက ခေါင်းလောင်းထိုးရမှာလဲ။

သူသည် အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးနေသော်လည်း မမေးခဲ့ပေ။

သူသည် အဓိကအားဖြင့် နာခံမှုအပေါ် အာရုံစိုက်သည်။ စီနီယာအစ်ကိုလီ ပြောသမျှကို သူလုပ်မည်။

ထို့နောက် လီချန်သည် လျူမင်ကို ခေါင်းလောင်းစင်ထဲသို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီး ခေါင်းလောင်းထိုးရမည့် အကြိမ်အရေအတွက်၊ နည်းစနစ်၊ သဲနာရီကို မည်သို့ချိန်ညှိရမည်၊ နှင့် အချို့သော အထူးပွဲတော်များအကြောင်းကို စတင်သင်ကြားသည်။

"အခုကစပြီး နေ့စဉ်သဲနာရီချိန်ညှိတာကိုလည်း မင်းကို လွှဲထားမယ်။"

လီချန်က ထပ်ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့၊ စီနီယာအစ်ကိုလီ။"

လျူမင်က အလျင်အမြန် ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

ယိုအချိန် (ညနေ ၅ နာရီမှ ၇ နာရီ) အချိန်ရောက်သောအခါ လီချန်သည် လျူမင်အား ဘေးမှ ကြည့်ရန် ပြောလိုက်သည်။

လီချန်သည် နေရာယူပြီး ခေါင်းလောင်းထိုးတံကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ကာ ညင်သာစွာ တွန်းလိုက်သည်နှင့် ခေါင်းလောင်းထိုးတံသည် အချိန်ပြခေါင်းလောင်းကို ပြင်းထန်စွာ ထိမှန်သွားသည်။

ကြည်လင်ပြီး သာယာသော ခေါင်းလောင်းသံ ပျံ့နှံ့ထွက်လာပြီး တိမ်တိုက်များအနှံ့ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

ဒေါင် ဒေါင် ဒေါင် ဒေါင်

၎င်းသည် ခုနစ်ကြိမ်ဆက်တိုက် ထိုးပြီး အသံသည် အချိန်ကြာမြင့်စွာ တည်ရှိနေသည်။

လျူမင်သည် စိတ်ဝင်တစား ကြည့်နေပြီး မည်သည့်အသေးစိတ်ကိုမျှ လွတ်သွားမည်ကို မဝံ့ရဲပေ။

"ကောင်းပြီ၊ မင်းအဲ့ဒီသဲနာရီကို သွားပြန်ညှိလိုက်။"

လီချန်သည် ခေါင်းလောင်းထိုးတံကို လွှတ်လိုက်ပြီး လျူမင်အား ပြောလိုက်သည်။

လျူမင်သည် အလျင်အမြန် ပြေးသွားပြီး ၎င်းကို ကစားလိုက်သည်။

လီချန်သည် သူ၏အဖိုးတန်ဓားကို ထုတ်ယူပြီး သူ၏ဓားသိုင်းနည်းစနစ်ကို စတင်လေ့ကျင့်သည်။

လျူမင် ပြီးဆုံးပြီးနောက် သူသည် လီချန်၏ ဓားလေ့ကျင့်မှုဖြင့် ဆွဲဆောင်ခံရသည်။

ဓားသိုင်းနည်းစနစ်တစ်ခုလုံးသည် လုံးဝလှပနေခြင်းမဟုတ်သော်လည်း သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ အမွှေးများအားလုံး ထောင်မတ်နေသည်ကို သူခံစားနိုင်သည်၊ လေထုသည် မမြင်နိုင်သော ဆူးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး သူ၏အရေပြားကို ခပ်ရေးရေး ကျင်စေသည်။

အရမ်းအားကောင်းတာပဲ!

၎င်းမှာ သူ၏ပထမဆုံးခံစားချက်ဖြစ်သည်။

သူသည် ၎င်းကို လုံးဝနားမလည်ပေမယ့်ပေါ့။

လေ့ကျင့်ပြီးနောက် လီချန်သည် လျူမင် ကြည့်နေဆဲဖြစ်သည်ကို တွေ့ရှိပြီး "သွားပြီး ညစာချက်တော့။"

"ဟုတ်ကဲ့၊ စီနီယာအစ်ကိုလီ။"

လျူမင်က တုံ့ပြန်ပြီး ခေါင်းလောင်းစင်အောက်သို့ ဆင်းတော့မည်ဖြစ်သည်။

"ခဏလေး၊ ငါမင်းကို ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ သင်ပေးမယ်။"

လီချန်က သူ့ကို တားလိုက်သည်။

"စီနီယာအစ်ကိုလီ၊ ကျွန်တော့်မိသားစုက ကျေးလက်ကပါ။ ကျွန်တော်ငယ်ငယ်ကတည်းက ချက်ပြုတ်၊ အလုပ်ကြမ်းလုပ်၊ အိမ်မှုကိစ္စတွေ လုပ်ခဲ့ပါတယ်"

လျူမင်က အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။

"ဒါကောင်းတာပဲ။"

လီချန်က ခေါင်းညိတ်ပြီး လျူမင်အား တစ်နေ့သုံးနပ်အတွက် ဆေးဘက်ဝင်အသားဆန်ပြုတ်ချက်ပြုတ်ခြင်းအပြင် သာမန်ဟင်းလျာအနည်းငယ်ကိုလည်း ပြုလုပ်ရမည်ဖြစ်ကြောင်း စတင်ပြောပြသည်။

လျူမင်သည် စိတ်ဝင်တစား နားထောင်ပြီး ခေါင်းလောင်းစင်သို့ ပြန်သွားကာ အလုပ်စလုပ်တော့။

ဤလူငယ်သည် အတော်လေး လျင်မြန်ပြီး အမှန်တကယ်ပင် အိမ်မှုကိစ္စများတွင် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးဖြစ်သည်။

အစားအစာ အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီးနောက် ဆရာကျိုးပုဖိန်လည်း ရောက်လာသည်။

သူသည် လီချန် အလုပ်ကြမ်းတပည့်တစ်ဦးကို ခေါ်ယူခဲ့သည်ကို မြင်သောအခါ အလွန်ကျေနပ်နေသည်။

အတွင်းဂိုဏ်းတပည့်တစ်ဦး ခေါင်းလောင်းထိုးခြင်းကဲ့သို့သော အလုပ်ကြမ်းများ ဆက်လက်လုပ်ဆောင်နေခြင်းသည် အနည်းငယ် လွန်လွန်းသည်။ ခေါင်းလောင်းထိုးခြင်းသည် ကျင့်ကြံမှုအတွက် အမှန်တကယ် အထောက်အကူပြုလျှင်ပင် သူသည် သူ့ကိုယ်သူ အချိန်ပြခေါင်းလောင်းစင်နှင့် ချည်နှောင်၍မဖြစ်နိုင်ပေ။

"လျူမင်၊ မင်းအတွက်လည်း ဆန်ပြုတ်တစ်ပန်းကန် ခပ်ထည့်လိုက်။"

လီချန်က ပြောလိုက်သည်။

"အာ၊ ကျွန်တော်…"

လျူမင် မှင်သက်သွားသည်။

သူလည်း စားနိုင်တာလား။

သူဆေးဥယျာဉ်တွင် အလုပ်ကြမ်းတပည့်တစ်ဦးဖြစ်စဉ်က သူပထမဆုံးလုပ်ရမည့်အရာမှာ ဆေးပင်အမျိုးမျိုး၏ အသိပညာကို မှတ်သားရန်ဖြစ်သည်။

ဤတစ်ကြိမ် ချက်ပြုတ်သော ဆေးဘက်ဝင်အသားဆန်ပြုတ်သည် အဆင့်မြင့်ဆေးပင်များကို အသုံးပြုထားသည်။

အရေးအကြီးဆုံးမှာ ရှားပါးသားရဲအသားခြောက်လည်း ပါဝင်သည်!

သူသည် ဤအကြောင်းကို ကြားဖူးရုံသာရှိသည်၊ အတွင်းဂိုဏ်းတပည့်များသာ စားသုံးနိုင်သည်ဟု ဆိုသည်။

"ဘာလဲ? မင်းမဆာဘူးလား။"

လီချန်က မေးလိုက်သည်။

လျူမင်၏ အစာအိမ်သည် အချိန်အတော်ကြာ မြည်နေပြီဖြစ်သည်။ သူသည် ခေါင်းကုတ်ပြီး ပြုံးလိုက်ကာ ပန်းကန်တစ်လုံးကို ကောက်ယူပြီး သူကိုယ်တိုင်အတွက် ပန်းကန်ငယ်တစ်လုံး ခပ်ထည့်လိုက်သည်။

သို့သော် ဤပန်းကန်ငယ်ဖြင့်ပင် သူသည် မျက်ရည်ကျလုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။

အတွင်း၌ လှီးဖြတ်ထားသော ရှားပါးသားရဲအသားခြောက်အများအပြား ပါဝင်သည်။

အလုပ်ကြမ်းတပည့်များသည် အချိန်ပြခေါင်းလောင်းစင်သို့ လာရန် ငွေနှင့်ဆက်သွယ်မှုများ သုံးစွဲပြီး တိုက်ခိုက်နေကြသည်မှာ အံ့ဩစရာမရှိပေ။

သူဤနေရာသို့ ရောက်သည့် ပထမဆုံးနေ့တွင် သူသည် ဤသို့သော ကောင်းမွန်သော ဆေးဘက်ဝင်အသားဆန်ပြုတ်ပွဲတော်ကို စားသုံးနိုင်ခဲ့သည်။

၎င်းမှာ အလုပ်ကြမ်းတပည့်များစွာ မကြာခဏ ပြောလေ့ရှိသော အခွင့်အရေးများလား။

......

နောက်တစ်နေ့ နံနက်။

လီချန် ခေါင်းလောင်းထိုးပြီးနောက် သူသည် အချိန်ပြခေါင်းလောင်းစင်မှ ထွက်ခွာပြီး ဆရာကျိုးပုဖိန်နှင့်အတူ အတွင်းဂိုဏ်းသို့ သွားသည်။

မထွက်ခွာမီ သူသည် လျူမင်အား သူမရှိသည့်အခါ နောက်ခေါင်းလောင်းထိုးတာဝန်ကို ဆောင်ရွက်ရန် ပြောခဲ့သည်။

သူသည် ပြဿနာဖြစ်မည်ကို မစိုးရိမ်ကြောင့် လောင်စုန့်ကဲ့သို့ ညွှန်ကြားချက်များစွာ မပေးခဲ့ပေ။

လောင်စုန့်သည် ထိုအချိန်က အလုပ်ကြမ်းတပည့်တစ်ဦးလည်းဖြစ်ပြီး ခေါင်းလောင်းထိုးချိန်တွင် ပြဿနာတစ်ခုခု ရှိပါက ၎င်းကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသည်နှင့် အလုပ်ကြမ်းဆောင်သည် သူ့ကို တာဝန်ယူစေနိုင်သောကြောင့် သူသည် ရေခဲပါးပေါ်တွင် လမ်းလျှောက်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

သို့သော် အလုပ်ကြမ်းဆောင်သည် ယခုအခါ ထိုသို့လုပ်ဝံ့မည်လော။

၎င်းမှာ အဆင့်အတန်းနှင့် ခွန်အားမှ ဆောင်ကြဉ်းလာသော ယုံကြည်မှုဖြစ်သည်။

......

အတွင်းဂိုဏ်း။

နတ်ဘုရားဓားခန်းမအပြင်ဘက်တွင်။

လူနှစ်ဆယ်ကျော် စုဝေးနေပြီဖြစ်သည်။

လီချန်သည် သူသိကျွမ်းသော်လည်း အလွန်မရင်းနှီးသော အသိအကျွမ်းအချို့ကိုလည်း တွေ့လိုက်ရသည်။

သူတို့အားလုံးသည် လွန်ခဲ့သောနှစ်အနည်းငယ်က အထွတ်အထိပ်တပည့် ရွေးချယ်ပွဲတွင် ပါဝင်ခဲ့သော အဓိကတပည့်များ ဖြစ်ကြသည်။

သူတို့သည် လွန်ခဲ့သောတစ်ကြိမ်က ဓားသင်္ချိုင်းဂူသို့ မဝင်ရောက်ခဲ့ကြပေ။ အကြောင်းရင်းမှာ ရိုးရှင်းသည်။

သူတို့ ဓားသင်္ချိုင်းဂူသို့ ကြိုတင်ဝင်ရောက်ခဲ့သည်နှင့် အထွတ်အထိပ်တပည့် ရွေးချယ်ပွဲတွင် မပါဝင်နိုင်တော့ပေ။

ကျိုးပုဖိန်သည် လီချန်အား ဓားသင်္ချိုင်းဂူသို့ ကြိုတင်ဝင်ရောက်စေလိုခြင်း မရှိသည်မှာ သူသည် လီချန်အား အထွတ်အထိပ်တပည့် ရွေးချယ်ပွဲအတွင်း ဓားသွေးဂူသို့ ဝင်ရောက်ခွင့်ရပြီး ဂူအတွင်းမှ နံရံဆေးရေးပန်းချီများကို နားလည်ရန် အခွင့်အရေးရှိစေလိုသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

တောင်ထွတ်တစ်ခုစီမှ အကြီးအကဲများနှင့် တောင်ထွတ်သခင်များသည် နတ်ဘုရားဓားခန်းမသို့ ဝင်ရောက်ပြီးဖြစ်သည်။

ဆရာကျိုးပုဖိန်သည်လည်း ဝင်ရောက်သွားသည်။

"ဂျူနီယာညီလေးလီ၊ မတွေ့ရတာကြာပြီ။"

ဖန်ပိုင်က အနက်ရောင်ဝတ်ဆင်ပြီး ခေါင်းရိတ်ထားကာ အလွန်ထူးခြားစွာ ပြုံးကာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"စီနီယာအစ်ကို ဖန်။"

လီချန်သည်လည်း ခေါင်းညိတ်ပြီး တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

သူသည် ပထမအထွတ်အထိပ်တပည့် ရွေးချယ်ပွဲတွင် ပါဝင်ခဲ့သော ဖန်ပိုင်နှင့် အခြားသူများအားလုံး မွေးရာပါနယ်ပယ်သို့ ခြေလှမ်းသွားသည်ကို ခံစားနိုင်သည်။

ဤအထွတ်အထိပ်တပည့် ရွေးချယ်ပွဲတွင် ပါဝင်သူများသာ မွေးပြီးအဆင့်နယ်ပယ်တွင် ရှိနေသေးသည်။

သို့သော် အနည်းဆုံးတော့ သူတို့သည် လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်များနှင့် ဓားရည်ရွယ်ချက်ပင်လျှင် နားလည်ထားကြသည်။ သူတို့မွေးရာပါနယ်ပယ်သို့ ထိုးဖောက်အောင်မြင်ရန် မကြာတော့ပေ။

အခြားသူများသည် လီချန်ကို တစ်ချက်သာကြည့်ပြီး မနှုတ်ဆက်ကြပေ။

လီချန်သည် အတွင်းဂိုဏ်းတွင် နာမည်ကျော်ကြားမှု မရှိသလောက်နီးပါးပင်။ သူယခင်က အထွတ်အထိပ်တပည့် ရွေးချယ်ပွဲတွင် ပါဝင်စဉ်က အချို့လူများ သူ၏အကြောင်းကို သိချင်စိတ်ဝင်ခဲ့နိုင်သော်လည်း နှစ်အနည်းငယ်အကြာတွင် သူသည် ကြာပြီကတည်းက မေ့လျော့ခံထားရသည်။

ထို့အပြင် အတွင်းဂိုဏ်းတွင် နှစ်စဉ် ပါရမီရှင်အသစ်များ ပေါ်ပေါက်လာပြီး အကြောင်းအရာအသစ်များ ဖြစ်လာသည်။

.....

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက်။

နတ်ဘုရားဓားခန်းမရှိ အကြီးအကဲများနှင့် တောင်ထွတ်သခင်များ ထွက်လာကြသည်။

သို့သော် အထင်ရှားဆုံးမှာ အနက်ရောင်သံမျက်နှာဖုံး ဝတ်ဆင်ထားသော ဓားသယ်ဆောင်သူတစ်ဦးဖြစ်သည်။

“ဒီနေရာက ဓားသင်္ချိုင်းဂူကို စောင့်ကြပ်တဲ့ ဓားသံတမန်ပဲ။ ငါ့နောက်လိုက်ခဲ့ကြ။”

အနက်ရောင်သံမျက်နှာဖုံးဝတ်ဆင်ထားသော ဓားသယ်ဆောင်သူသည် ရှတတအသံပြုကာ နတ်ဘုရားဓားခန်းမဆောင်၏ ညာဘက်သို့ လှည့်ထွက်သွားသည်။

နတ်ဘုရားဓားခန်းမဆောင်၏ ဘယ်ဘက်သည် ချောက်ကမ်းပါးနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်တည်ဆောက်ထားသော အထွတ်အထိပ်တပည့်ခန်းမဆောင်ဖြစ်သည်။

ညာဘက်သည် အဖြူရောင်မြူခိုးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော အောက်ခြေမရှိသော ချောက်နက်ကြီးတစ်ခုဖြစ်သည်။

လူတိုင်း အနက်ရောင်သံမျက်နှာဖုံးဝတ် ဓားသယ်ဆောင်သူနောက်သို့ ချောက်ကမ်းပါးအစွန်းသို့ လိုက်သွားသောအခါ သူတို့သည် ချောက်ကမ်းပါးအစွန်းတွင် ရပ်တည်နေသော ကျောက်ပြားတစ်ချပ်ကို ရုတ်တရက်တွေ့မြင်နိုင်သည်။

၎င်းတွင် ‘ဓားသင်္ချိုင်းဂူ တားမြစ်နယ်မြေ၊ ဝင်ခွင့်မပြု’ ဟု ရေးထွင်းထားသည်။

***

All Chapters