အရှင်မင်းကြီးနဉ် တစ်ဦးတည်း တိုက်ပွဲဝင်နေရခြင်း

အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့သည် အကျပ်ရိုက်ပြီး မနှစ်မြို့ဖွယ်အခြေအနေတွင် ရောက်နေသည်။ သူသည် နဉ်ရှောင်ယောင်းကို ရန်လိုစွာဆက်ဆံပြီး သူမ၏ရန်သူအဖြစ် အပြည့်အဝပြောင်းလဲသွားနိုင်သည်၊ သို့မဟုတ် မြေပေါ်တွင်ဒူးထောက်ကာ သူ့အမှားများကိုဝန်ခံပြီး အပြစ်ပေးရန်တောင်းဆိုနိုင်သည်။ ငါက ကျွန်ဖြစ်နေပြီး နဉ်ရှောင်ယောင်းက အရှင်ဖြစ်နေတော့ ဘယ်သူ့ကိုပြောရမှာလဲ။

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့ကို အခုချက်ချင်းပြေးကိုက်ချင်နေပြီး သူမအနေဖြင့် သူ့ကို သေလုမျောပါးရိုက်နှက်ရန် အကြောင်းပြချက်ရချင်နေသည်။

မယ်တော်ကြီးရှဲ့သည် စိတ်မသက်မသာဖြစ်စပြုလာသည်။ လိုကျစ်ကွေ့ တကယ်ပဲသေသွားပြီလား။ ဒါက တကယ်ပဲ မျှော်လင့်ချက်အားလုံးဆုံးရှုံးသွားသလို ပြုမူနေတဲ့ အရှင်မင်းကြီးလား။

"ကျွန်တော်မျိုး မဝံ့ရဲပါဘူး၊" အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့သည် ခေါင်းငုံ့ကာ ဒူးထောက်လိုက်သည်။

"ဒါဆို ငါကိုယ်တော်က စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာချို့တဲ့တာ မဟုတ်ဘူးပေါ့။" နဉ်ရှောင်ယောင်းက မေးလိုက်သည်။

အမတ်တစ်ဦးသည် ထိုစဉ် ရှေ့သို့တက်ကာ "အရှင်မင်းကြီး၊ 'စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာချို့တဲ့ခြင်း' ဆိုတာ ဘာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

"ငတုံးလို့ အဓိပ္ပာယ်ရတယ်၊" နဉ်ရှောင်ယောင်းက စိတ်တိုစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ ဒီကမ္ဘာကလူတွေက "စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာချို့တဲ့ခြင်း" ဆိုတာ ဘာကိုဆိုလိုမှန်းတောင် မသိကြဘူး!

ရယ်ချင်လာသော အမတ်အချို့ရှိသော်လည်း သူတို့ကိုယ်သူတို့ရပ်တန့်ရန် သူတို့လျှာများကို ခပ်နာနာကိုက်လိုက်ကြသည်။ နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် နဂါးပလ္လင်၏ လက်တင်တန်းကိုပုတ်ကာ "တစ်ခုခုပြောလေ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်မျိုး မဝံ့ရဲပါဘူး။ အရှင်မင်းကြီးက ငယ်စဉ်ကတည်းက ထူးချွန်ပြောင်မြောက်စွာ ဉာဏ်ကောင်းခဲ့ပါတယ်၊" အမတ်ချုပ်ကြီးသည် နဉ်ရှောင်ယောင်းကို တစ်ဖန်ပြန်ဦးခိုက်လိုက်သည်။ "ကျွန်တော်မျိုးက အရှင်မင်းကြီးကို ဂရုစိုက်ခဲ့တာကို နေနဲ့လကိုယ်တိုင်က သက်သေခံနိုင်ပါတယ်။"

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် မျက်လုံးများကို ကျဉ်းမြောင်းလိုက်သည်။ ခုနက အမတ်ချုပ်ကြီးက ဒေါသထွက်နေတုန်းပဲ၊ ဒါပေမဲ့ အခု သူတည်ငြိမ်သွားပြီ။ စိတ်ပညာအရပြောရလျှင် သူ့စိတ်ဓာတ်ခိုင်မာမှုက အင်မတန်ကောင်းသည်။

နောက်ဆုံးတွင် အမတ်ချုပ်ကြီး၏ဘက်တော်သားများ လှုပ်ရှားလာပုံရသည်။ အမတ်တစ်ဦးသည် ရှေ့သို့တက်ကာ "ကွယ်လွန်သူဧကရာဇ်မင်းကြီးရဲ့ ဆန္ဒဖြစ်ခဲ့တဲ့အတွက်..."

"ရပ်လိုက်၊ မင်း၊" နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် စကားပြောသူထံသို့ လက်ကိုမြှောက်လိုက်သည်။ "မင်း ခုနက မယ်တော်ကြီးက သူက အိမ်ထောင်ရှင်မိန်းမတစ်ယောက်ပဲလို့ ပြောတာ မကြားလိုက်ဘူးလား။ သူက ကန့်လန့်ကာနောက်ကနေ နန်းတွင်းကိုတောင် မအုပ်ချုပ်ရသေးဘူး၊ သူက ဒီလိုငိုနေပြီ။ မင်းက ငါ့ကို သူ့ကိုသေအောင် အတင်းအကျပ်ခိုင်းစေချင်နေတာလား။"

"....." အမတ်ဖြစ်သူ ဆွံ့အသွားသည်။ အရှင်မင်းကြီးက လူမိုက်၊ လူယုတ်မာပဲ မဟုတ်လား။

"အရှင်မင်းကြီး အထင်လွဲနေပါတယ်၊" မယ်တော်ကြီးရှဲ့က အလျင်အမြန်ပြောလိုက်သည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်းက ပြန်ဖြေသည်၊ "ခုနက အမတ်ချုပ်ကြီးက ငါကိုယ်တော်က ငယ်စဉ်ကတည်းက ထူးချွန်ပြောင်မြောက်စွာ ဉာဏ်ကောင်းခဲ့တယ်လို့ ပြောတယ်။ ငါကိုယ်တော်က တခြားသူတွေ ဘာကိုဆိုလိုမှန်းတောင် နားမလည်သေးဘူးလား။"

မယ်တော်ကြီးရှဲ့သည် ယခု သူမ၏လုပ်ရပ်များကို အလွန်နောင်တရနေသည်။ ဘာလို့ သူမက ကျိုးနွံဟန်ဆောင်ပြီး သူမ၏အားနည်းချက်ကို ပြသခဲ့မိတာလဲ။ "ကျွန်မတို့က ကွယ်လွန်သူဧကရာဇ်မင်းကြီးရဲ့ နောက်ဆုံးသေတမ်းစာကို ဘယ်လိုလုပ် မနာခံနိုင်မှာလဲ" ဟု သူမကမေးကာ ကွယ်လွန်သူဧကရာဇ်မင်းကြီးကိုသုံးပြီး နဉ်ရှောင်ယောင်းကို တိုက်ရိုက်ဖိနှိပ်လိုက်သည်။

"ကွယ်လွန်သူဧကရာဇ်မင်းကြီးရဲ့ နောက်ဆုံးသေတမ်းစာ၊" နဉ်ရှောင်ယောင်းက ပဲ့တင်ထပ်လိုက်သည်၊ "အဲဒါက နန်းတွင်းအမိန့်တော်နဲ့အတူ လာတာလား။"

"ဒါတွေက ကွယ်လွန်သူဧကရာဇ်မင်းကြီးရဲ့ နှုတ်မိန့်တော်တွေပါ၊" အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့က ပြောသည်။

"ဘယ်သူတွေကြားခဲ့လဲ။" နဉ်ရှောင်ယောင်းက ထပ်မေးလိုက်သည်။ "မင်းတို့သားအဖနှစ်ယောက် ပြောရုံနဲ့ သေတမ်းစာက ရှိနေတာလား။"

"ကျွန်တော်မျိုး ကိုယ်တိုင်နားနဲ့ ကြားခဲ့တာပါ!" နဉ်ရှောင်ယောင်း၏စကားကို တုံ့ပြန်သည့်အနေဖြင့် အသံတစ်ဒါဇင်ခန့်က တစ်ပြိုင်နက်တည်း သံပြိုင်ဆိုကာ သူတို့ပိုင်ရှင်များက ဒူးထောက်လိုက်ကြသည်။

"......" နဉ်ရှောင်ယောင်း ဆွံ့အသွားသည်။ ဒီနှုန်းအတိုင်းဆို သူမက လူအုပ်နဲ့အရိုက်ခံရတော့မယ်။

"အရှင်မင်းကြီးက မယ်တော့်ကို အပြစ်တင်နေတာလား။" မယ်တော်ကြီးရှဲ့သည် သူမမျက်နှာကိုဖုံးကာ ငိုချလိုက်သည်။ သူမခန္ဓာကိုယ် တုန်ယင်နေပြီး မူးလဲတော့မည့်ပုံ ပေါက်နေသည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် သူမကိုမောင်းထုတ်ရန် အခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ "ခင်ဗျား နေမကောင်းရင် နန်းတွင်းမောင်းမဆောင်ကို ပြန်သွားလိုက်။"

မယ်တော်ကြီးရှဲ့သည် ပလ္လင်လှေကားပေါ်တွင် ထိုင်ကျသွားသည်။ နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် သူမ မည်သို့လဲကျသွားသည်ကို မမြင်လိုက်သော်လည်း သူမ၏လှုပ်ရှားမှုများသည် မလွှဲမရှောင်သာစွာ လှပပြီး ကနေသူတစ်ယောက်နှင့်တူသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

"မယ်တော်ကြီး!" အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့က အော်လိုက်သည်။

မယ်တော်ကြီးရှဲ့သည် သူမရင်ဘတ်ကို ညင်သာစွာထုကာ ရှိုက်ငိုလိုက်သည်။ "မယ်တော်က အခုချက်ချင်း ကွယ်လွန်သူဧကရာဇ်မင်းကြီးလိုပဲ ကွယ်လွန်သွားချင်တော့တယ်။ အရှင်မင်းကြီး၊ မယ်တော်က မိန်းမတစ်ယောက်ပါပဲ။ အခု မယ်တော့်ခင်ပွန်းသေဆုံးသွားပြီ၊ သားကိုပဲ အားကိုးရတော့မယ်။ အရှင်မင်းကြီးက မယ်တော်ကို ဘာပဲလုပ်ခိုင်းလုပ်ခိုင်း မယ်တော် လုပ်ပါ့မယ်။ အတိတ်က မယ်တော်က အရှင်မင်းကြီးကို အပြစ်လုပ်ခဲ့ပြီး အမတ်ချုပ်ကြီးရဲ့စံအိမ်မှာ ဆယ်စုနှစ်ကျော်နေစေခဲ့ပြီး ကွယ်လွန်သူဧကရာဇ်မင်းကြီးကိုတောင် တွေ့ခွင့်မရခဲ့ဘူး။ ဒါ မယ်တော့်အပြစ်ပါ။ အရှင်မင်းကြီး၊ အာ့~" မယ်တော်ကြီးရှဲ့၏ ရှိုက်သံများသည် တိုးညင်းသော်လည်း နှလုံးသားကို ဆွဲဆောင်နိုင်လောက်အောင် လုံလောက်နေသည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် သူမပေါင်ကို ပြင်းထန်စွာဆွဲလိမ်လိုက်သည်။ သူမလည်း ငိုချင်သည်၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ မယ်တော်ကြီးက အမတ်များရှေ့တွင် သနားစရာကောင်းအောင် ဟန်ဆောင်နေမှန်း သူမသိနေသည်။ သို့သော် နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် အကြိမ်များစွာဆွဲလိမ်ပြီးသည့်တိုင် မငိုနိုင်သေးပေ။ အားနည်းပြီး ငိုယိုဟန်မဆောင်ဆောင်နိုင်ခြင်းသည် သူမ၏အားနည်းချက်များထဲမှ တစ်ခုပင်!

အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့သည် နန်းတွင်းဆွေတော်မျိုးတော်များ ရပ်နေသောနေရာသို့ မျက်ရိပ်ပြလိုက်သည်။ ဤမင်းသားများနှင့် မင်းမျိုးမင်းနွယ်များသည် လက်ရှိတွင် စိတ်မဝင်စားဘဲ ကြည့်နေကြသည်။

"အရှင်မင်းကြီး။" ရွှေခေါင်းလောင်းခန်းမအတွင်းမှ အဘိုးကြီးတစ်ဦး၏ တည်ငြိမ်သောအသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့သည် ထိုအသံကြောင့် လန့်သွားသည်။ နဉ်ရှောင်ယောင်း လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ အသက် ၇၀ အရွယ်ခန့်ရှိ ဆံပင်ဖြူ၊ မုတ်ဆိတ်ဖြူနှင့် အဘိုးကြီးတစ်ဦးကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူက ပိန်ပါးပြီး သူ့ခေါင်းငုံ့ထားသောကြောင့် နဉ်ရှောင်ယောင်းက သူ့မျက်နှာကို မမြင်နိုင်ပေ။ အဲဒီအစား သူမသည် ထိုမျှအသက်ကြီးသောသူတစ်ဦးထံမှ ဦးခိုက်ခြင်းကို လက်ခံရသည့်အတွက် အပြစ်လုပ်မိသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

"ကိစ္စရှိလို့လား။" နဉ်ရှောင်ယောင်းက မေးလိုက်သည်။

အဘိုးကြီးက ပါးစပ်ဖွင့်ကာ "အရှင်မင်းကြီး၊ ဒီလိုပြုမူတာက မသင့်တော်ပါဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် သူမလက်ချောင်းများကို လက်ဖဝါးထဲသို့ စိုက်ဝင်သွားအောင် ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ ဒီမှာ သူမကိုဆန့်ကျင်တဲ့ နောက်တစ်ယောက်ပေါ်လာပြန်ပြီ။ ထိုစဉ် အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့၏ နှလုံးသားထဲတွင် သံသယများ ပြည့်နှက်နေသည်။ ဤအကြီးအကဲလီသည် နန်းတော်ထဲတွင် သူ့ကိုဆန့်ကျင်နိုင်သေးသော ကျန်ရှိသူအနည်းငယ်ထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သည်။ သူသည် နိုင်ငံရေးကို စိတ်ဝင်စားသော်လည်း အာဏာရှိသူများနှင့် ခပ်ကင်းကင်းနေသော ပညာရှင်အုပ်စုများ၏ ခေါင်းဆောင်အဖြစ် သူ့ကိုယ်သူ အမြဲချီးကျူးခဲ့သည်။ သူက ဒီနေ့ အမတ်ချုပ်ကြီးဘက်မှာ ရပ်တည်နေတာလား။

အကြီးအကဲလီသည် ရှေ့သို့ကိုင်းကာ တရားမျှတမှုအင်အားဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "မယ်တော်ကြီးက အရှင်မင်းကြီးရဲ့ မယ်တော်အရင်းပါ။ အရှင်မင်းကြီးက မယ်တော်ကြီးကို ဒီလိုမျိုး ဘယ်လိုလုပ်ဆက်ဆံနိုင်မှာလဲ။"

အကြီးအကဲလီ၏ စကားများသည် အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့၏စိတ်ကို ရုတ်တရက် ကြည်လင်သွားစေသည်။ သူတို့လက်ထဲက အပြင်းထန်ဆုံးလက်နက်က ဘာလဲ။ သားသမီးဝတ္တရား မဟုတ်ဘူးလား။ နဉ်ယွီက အမြင့်မြတ်ဆုံး ကောင်းကင်ဘုံ၏သားတော်ဖြစ်နေရင်တောင်မှ သူမမိခင်ကို ခန်းမဆောင်ကြီးထဲမှာ နာကျင်စွာမျက်ရည်ကျသည်အထိ တွန်းပို့ရန် အကြောင်းပြချက်မရှိပေ။

"အိုင်း..." အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့က လေသံတိုးတိုးဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ "အရှင်မင်းကြီးက ငယ်ပါသေးတယ်။ အကြီးအကဲလီ၊ ခင်ဗျား အရှင်မင်းကြီးကို ပြစ်တင်ကြိမ်းမောင်းလို့မရပါဘူး။"

အကြီးအကဲလီက ပြောသည်၊ "သားတစ်ယောက်က သူ့မိခင်အပေါ် သားသမီးဝတ္တရား ကျေပွန်စွာပြုမူသင့်တယ်။ ဒါအတွက် အသက်အရွယ်ကြည့်ဖို့လိုလို့လား။ ဘယ်ပညာရှိက ဒီလိုသင်ပေးခဲ့လဲ။" သူ၏ နဉ်ရှောင်ယောင်းကို ပထမဆုံးဝေဖန်မှုသည် သူ့ကိုဆရာတင်သော အရာရှိများထံမှ နောက်လိုက်များကို ဆွဲဆောင်စပြုလာသည်။ အနောက်ဆောင်သည် နိုင်ငံရေးတွင် မစွက်ဖက်သင့်သော်လည်း သားသမီးဝတ္တရားတွင် အမှားများကို ခွင့်မပြုပေ။ အရှင်မင်းကြီးသည် ဤကိစ္စတွင် ထုံးတမ်းစဉ်လာများကို လိုက်နာရမည်ဖြစ်သည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်း ခြေထောက်ဆောင့်ချင်စိတ်ပေါက်လာသည်။ ထိုအခြေအနေအတိုင်းဆိုလျှင် သူမက မယ်တော်ကြီးကို ကန့်လန့်ကာနောက်ကနေ အုပ်ချုပ်ပေးဖို့ ဒူးထောက်တောင်းပန်ရတော့မည် မဟုတ်လော။ ပြီးတော့ အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့ကို နောက်ထပ်ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကြာ နိုင်ငံတော်ကို ဖြုန်းတီးခွင့်ပေးပြီး လူကောင်းတွေ၊ နိုင်ငံသားတွေ ပိုသေဆုံးသွားအောင် လုပ်ရမှာလား။ လူ့အသက်ကို တန်ဖိုးမထားတဲ့ လိမ်ညာနေတဲ့မိန်းမတစ်ယောက်အတွက်လား။ နဉ်ရှောင်ယောင်းက ဒီလူတွေကို အကျိုးအကြောင်းပြောပြချင်သော်လည်း အကြီးအကဲလီ၏ဘက်တော်သားများအားလုံးက စာပေတရုတ်ဘာသာ၊ ပညာတတ်စကားလုံးများနှင့် ကွန်ဖြူးရှပ်ပြောစကားများကို ကျွမ်းကျင်သော ပညာတတ်များဖြစ်ကြသည်။ သူတို့က နဉ်ရှောင်ယောင်းကို အငြင်းအခုံမရှိဘဲ စကားမဲ့ကျန်ရစ်သည်အထိ ချေမှုန်းနိုင်ကြသည်။ သူမက သူတို့စကားတွေကို နားမလည်ဘဲ သူတို့နဲ့ ဘယ်လိုငြင်းခုံရမှာလဲ။

"ကျွန်တော်မျိုး မယ်တော်ကြီးကို ကန့်လန့်ကာနောက်ကနေ နန်းတွင်းကို အုပ်ချုပ်ပေးဖို့ တောင်းဆိုပါတယ်၊" အမတ်ချုပ်ကြီး၏ဘက်တော်သားတစ်ဦးက အကြီးအကဲလီ၏ ပြစ်တင်ဝေဖန်မှုနောက်တွင် မြေပေါ်တွင်ဒူးထောက်ကာ အော်လိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီးက မယ်တော်ကြီးကို ထဖို့ မမိန့်သေးဘူးလား။" အကြီးအကဲလီက နဉ်ရှောင်ယောင်းကို မနှစ်မြို့သောအကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"ကွယ်လွန်သူဧကရာဇ်မင်းကြီး..." မယ်တော်ကြီးရှဲ့က ဆက်ငိုနေသည်။

"မယ်တော်ကြီး ကန့်လန့်ကာနောက်ကနေ နန်းတွင်းကို အုပ်ချုပ်တော်မူပါ၊" အမတ်ချုပ်ကြီး၏ဘက်တော်သားများက ဆက်အော်နေကြသည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် နဂါးပလ္လင်မှ ခုန်ထလိုက်သည်။ သူမ ဘယ်သူ့ကိုမှ အကျိုးအကြောင်းပြောလို့မရတော့ဘူးထင်သည်။ "ကောင်းပြီလေ၊" သူမက ကျယ်လောင်စွာပြောလိုက်သည်။ "မယ်တော်ကြီးက ဒီနေ့ ကန့်လန့်ကာနောက်ကနေ အုပ်ချုပ်မယ်ဆိုရင် ငါကိုယ်တော် မနက်ဖြန် နန်းစွန့်မယ်။"

သူမ၏ပြတ်သားသောပြောဆိုချက်သည် မယ်တော်ကြီးရှဲ့နှင့် စုရုံးနေသောအမတ်များကို မှင်တက်သွားစေသည်။ နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် အမြင့်တစ်နေရာမှ မယ်တော်ကြီးရှဲ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။ မင်းဘဝရည်မှန်းချက်က ကန့်လန့်ကာနောက်ကနေ နန်းတွင်းကိုအုပ်ချုပ်ရင်း မယ်တော်ကြီးအဖြစ် ဇိမ်ကျကျနေဖို့ မဟုတ်လား။ ဒါဆို ငါ ဧကရာဇ်မလုပ်တော့ဘူး။ ငါ မင်းနဲ့ ဆက်မကစားချင်တော့ဘူး၊ အခု ဘာလုပ်မလဲ။

"မင်း၊" မယ်တော်ကြီးရှဲ့သည် အခု တကယ်ပဲတုန်နေပြီ၊ ဒါပေမဲ့ ဒေါသကြောင့်ပင်။ ဒီကောင်မလေးက သူမကို သေသည်အထိတိုက်ခိုက်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားတာလား။ "အရှင်မင်းကြီး၊ မယ်တော်ကို သေတဲ့အထိ အတင်းအကျပ်လုပ်ချင်နေတာလား။" သူမက မေးလိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီး!" အကြီးအကဲလီ ဒေါသထွက်နေသည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် အဘိုးကြီးကို လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ "ခုစကားမပြောနဲ့ဦး၊ ငါကိုယ်တော် အရင်ပြောပါရစေ။ သားသမီးဝတ္တရား ဟုတ်လား။ ငါက မယ်တော်ကြီးကို ကူလီတစ်ယောက်လို ပလ္လင်ကိုအုပ်ချုပ်ပြီး နိုင်ငံတော်ရေးရာတွေကို စီမံခန့်ခွဲခိုင်းတာက သားသမီးဝတ္တရားလား။ မင်းတို့အားလုံး တကယ့်သားသမီးဝတ္တရားက ဘာလဲဆိုတာ သိကြရဲ့လား။"

အကြီးအကဲလီက ပြောသည်၊ "အရှင်မင်းကြီး သင်ကြားပြသတော်မူပါ။"

"မနက်ဖြန် ငါကိုယ်တော်က မယ်တော်ကြီးကို ကမ္ဘာပတ်ခရီးထွက်ဖို့ ခေါ်သွားမယ်၊" နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် နန်းတော်အပြင်ဘက်သို့ ညွှန်ပြလိုက်သည်။ "လူတစ်ယောက် အသက်ကြီးလာရင် သက်သောင့်သက်သာနဲ့ ပျော်ရွှင်တဲ့ဘဝကို ခံစားသင့်တယ်"

အမတ်အားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။ မယ်တော်ကြီးက တကယ်ပဲ အဲလောက်အသက်ကြီးနေပြီလား။

ဆံပင်အနက်ရောင်အပြည့်နှင့် မယ်တော်ကြီးရှဲ့သည် နဉ်ရှင်းက ငယ်လွန်းနေသည်ကိုသာ မကျေမနပ်ဖြစ်နေသည်။ ယခုအချိန်တွင် သူမ နဉ်ရှောင်ယောင်းကို သေခွင့်မပေးနိုင်ပေ။

"ဒါတွေက ဒီနေ့ ငါကိုယ်တော်ရဲ့စကားတွေပဲ။ တခြားဘာမှ အလုပ်မဖြစ်ရင် ငါကိုယ်တော် နန်းစွန့်မယ်၊" နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် လုံးဝကို ထက်မြက်သောလူမိုက်တစ်ယောက်ဖြစ်သည်။

အကြီးအကဲလီက ပြောသည်၊ "နန်းတွင်းအာဏာကို ကောင်းကင်ဘုံက ပေးသနားတော်မူတာပါ။ အရှင်မင်းကြီးက ဒါကို ကစားစရာတစ်ခုလို ဘယ်လိုလုပ် သဘောထားနိုင်မှာလဲ။"

နဉ်ရှောင်ယောင်းက ပြန်ဖြေသည်၊ "နန်းတွင်းအာဏာကို ကောင်းကင်ဘုံက ပေးသနားတော်မူတာလား။ ငါကိုယ်တော်ကို လူတိုင်းက လေ့ကျင့်ပေးထားတဲ့ခွေးတစ်ကောင်လိုပဲ ဆက်ဆံနေကြတာ မဟုတ်ဘူးလား။ မင်းတို့ကိုယ်တိုင်တောင် မင်းတို့စကားတွေကို ယုံရဲ့လား။"

ဧကရာဇ်ကို ခွေးတစ်ကောင်လို ဘယ်လိုလုပ် လေ့ကျင့်ပေးနိုင်မှာလဲ။ အကြီးအကဲလီ ဒူးထောက်ကျသွားသည်။ နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် ရှောင်ရှားရန် တစ်ဖက်သို့ရွှေ့လိုက်သည်။ ထိုမျှအသက်ကြီးသောသူတစ်ဦး သူမကိုဒူးထောက်ခြင်းသည် သူမထိုက်တန်သည်ထက် ပိုနေသည်။ အကြီးအကဲလီသည် သူ့ခေါင်းကို ကြမ်းပြင်နှင့်တိုက်ကာ "ကျွန်တော်မျိုးက အတတ်နိုင်ဆုံး ရိုးသားတဲ့အကြံဉာဏ်ကို တင်ပြဖို့ပဲ ကြိုးစားခဲ့တာပါ။ ရိုးသားတဲ့အကြံဉာဏ်က နားထဲမှာ မချိုမြိန်တတ်ဘူးလို့ ပညာရှိက ပြောခဲ့ပါတယ်..."

"အဘိုးကြီး၊ တော်ပါတော့၊" နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် 'ပညာရှိက ပြောခဲ့တယ်' ဆိုတာကြားသည်နှင့် သေချင်စိတ်ပေါက်သွားသည်။ ပညာရှိတွေက အများကြီးပြောခဲ့ပေမယ့် လောကကြီးက ခွေးတွေထက် ဆိုးရွားတဲ့အခြေအနေမှာ နေထိုင်နေရတဲ့လူတွေနဲ့ ပြည့်နေတုန်းပဲ။

အကြီးအကဲလီသည် နဉ်ရှောင်ယောင်းက သူ့ကို 'အဘိုးကြီး' လို့ခေါ်တာကြားတော့ လန့်သွားသည်။ ရွှေခေါင်းလောင်းခန်းမထဲမှာ ဒီလိုနာမ်စားမျိုး ဘယ်လိုလုပ်ပေါ်လာရတာလဲ။ နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် သူမစိတ်မရှည်မှုကြောင့် ချွေးတွေထွက်နေပြီဖြစ်သည်။ သူမသည် လက်ကိုဆန့်တန်းကာ သူမနဂါးဝတ်ရုံ၏ကော်လံကို ဆွဲလိုက်သည်။ ဒီအဝတ်အစားတွေက ခန့်ညားပြီး အရှိန်အဝါရှိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူမက ချည်သားစစ်စစ်အဝတ်အစားတွေကို ပိုကြိုက်တယ်လို့ ပြောခွင့်ရှိရဲ့လား။

မယ်တော်ကြီးရှဲ့သည် နဉ်ရှောင်ယောင်းက သူမကော်လံကိုဆွဲနေတာမြင်သည်နှင့် "အရှင်မင်းကြီး!" ဟု အော်လိုက်သည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်း၏လက် တောင့်တင်းသွားသည်။ သူမသည် ခေါင်းငုံ့ကာ မယ်တော်ကြီးရှဲ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူမက မယ်တော်ကြီးကိုတန်ပြန်ဖို့ နောက်ထပ်အကြံအစည်တစ်ခု စဉ်းစားမိသွားပြန်ပြီလား။ မယ်တော်ကြီးရှဲ့သည် လှေကားပေါ်မှ သူ့ဘာသာသူထကာ အမတ်များအုပ်စုကို မျက်နှာမူလိုက်သည်။

အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့၏အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

သူ့သမီး ဘာလုပ်ဖို့ကြံနေတာလဲ။

မယ်တော်ကြီးရှဲ့သည် ရုတ်တရက် ဒူးတစ်ဖက်ထောက်ကာ လူအုပ်ကို ဦးညွှတ်လိုက်သည်။ ထိုသို့ဖြစ်သွားသောအခါ နဉ်ရှောင်ယောင်းမှလွဲ၍ ခန်းမဆောင်ကြီးထဲတွင် မည်သူမျှ ရပ်နေရဲခြင်းမရှိတော့ပေ။ အမတ်အားလုံး အလျင်အမြန် ဒူးထောက်ကျသွားကြသည်။

မယ်တော်ကြီးရှဲ့က ဝမ်းနည်းစွာပြောလိုက်သည်၊ "ကွယ်လွန်သူဧကရာဇ်မင်းကြီးက အရှင်မင်းကြီး သူ့ကိုတစ်ခါမှ တွေ့ခွင့်မရဘဲ ကွယ်လွန်သွားခဲ့ပါတယ်။ နန်းတော်ထဲဝင်ပြီးနောက် အရှင်မင်းကြီးက အကြိမ်များစွာ သတိလစ်သွားသည်အထိ ပြင်းထန်စွာငိုကြွေးခဲ့ပါတယ်။ ကျွန်မတို့ဘိုးဘေးတွေရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေသာမရှိရင်၊ ပြီးတော့ ဒီနေ့က အကြီးစားညီလာခံကျင်းပမယ့်နေ့သာ မဟုတ်ရင် အရှင်မင်းကြီးက နန်းတော်ထဲမှာ တိတ်ဆိတ်စွာ အနားယူနေဦးမှာပါ။"

နဉ်ရှောင်ယောင်း သွေးအန်ချင်သွားသည်။ ဒီမိန်းမက အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေကို အရမ်းကောင်းကောင်း သရုပ်ဆောင်ပြီး ပြောနိုင်တာပဲ!

"အရှင်မင်းကြီးရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က နေမကောင်းဖြစ်နေပါတယ်။ မယ်တော်မြင်တာတော့ ဒီနေ့အကြီးစားညီလာခံကို ဒီမှာပဲ အဆုံးသတ်လိုက်သင့်တယ်၊" မယ်တော်ကြီးရှဲ့က ဆက်ပြောသည်။ "အရှင်မင်းကြီးက သားသမီးဝတ္တရားကျေပွန်တယ်၊ ဒါကြောင့် ကွယ်လွန်သူဧကရာဇ်မင်းကြီးရဲ့ နောက်ဆုံးသေတမ်းစာကို မနာခံဘဲနေမှာမဟုတ်ဘူး။ ဘာမှထပ်ပြောစရာမလိုတော့ဘူး။ မယ်တော်က အရှင်မင်းကြီးရဲ့နှလုံးသားထဲက ခါးသီးမှုကို နားလည်ပါတယ်၊ ဒါကြောင့် အရှင်မင်းကြီးရဲ့ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုကို နားလည်ပေးဖို့ အမတ်မင်းတို့ကို တောင်းဆိုပါတယ်။"

"ကျွန်တော်မျိုး မယ်တော်ကြီးရဲ့အမိန့်တော်ကို ရိုသေစွာနာခံပါတယ်၊" အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့က အော်ဟစ်ကာ ဦးဆောင်လိုက်သည်။ နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် မယ်တော်ကြီးရှဲ့၏ကျောကို မှင်တက်စွာကြည့်နေသည်။ ဒါက ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ။ သူမက ဒီအတိုင်းပဲ ကန့်လန့်ကာနောက်ကနေ နန်းတွင်းကို အုပ်ချုပ်တော့မှာလား။

"ထကြပါ၊" မယ်တော်ကြီးရှဲ့က ဒူးထောက်နေသောအမတ်များကို လက်မြှောက်ပြလိုက်သည်။

"ရပ်လိုက်၊ မင်း၊" နဉ်ရှောင်ယောင်းက ပြောသည်။ "ဘာလို့ မင်းက ဒီမှာ အမိန့်ပေးနေရတာလဲ။"

မယ်တော်ကြီးရှဲ့က နဉ်ရှောင်ယောင်းကို မျက်နှာမူလိုက်သည်။ "တစ်ယောက်ယောက်လာခဲ့။ ဘာလို့ အရှင်မင်းကြီးကို နန်းတော်ထဲပြန်ပို့ဖို့ မြန်မြန်မလုပ်ဆောင်ကြတာလဲ။"

နဂါးပလ္လင်ဘေးတွင် ရပ်နေသော မိန်းမစိုးနှစ်ယောက်သည် ဟုတ်ကဲ့ဟုဖြေကာ နဉ်ရှောင်ယောင်းထံသို့ လျှောက်သွားကြသည်။ အခုမှ သူမ နောက်ဆုံးနားလည်သွားသည်—မယ်တော်ကြီးက သူမနဲ့ငြင်းခုံဖို့ ကြံစည်နေတာမဟုတ်ဘဲ အကြမ်းဖက်မှုကို သုံးတော့မှာပဲ။ မိန်းမစိုးနှစ်ယောက်သည် နဉ်ရှောင်ယောင်းထံသို့ရောက်သောအခါ ဦးညွှတ်ကာ သူမလက်တစ်ဖက်စီကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ကြသည်။ နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် သူတို့လက်များထိမိသောအခါ ရယ်လိုက်သည်။ ဒီနှစ်ယောက်က မိန်းမစိုးတွေ လုံးဝမဟုတ်ဘူး! သူတို့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ယောက်ျားဟော်မုန်းတွေက ပုံမှန်အတိုင်းပဲရှိနေတယ်။ သူတို့က မိန်းမစိုးတွေ လုံးဝမဟုတ်ဘူး!

အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့သည် "မိန်းမစိုး" နှစ်ယောက်က နဉ်ရှောင်ယောင်း၏လက်များကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သောအခါ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သူက နဉ်ရှောင်ယောင်း သိုင်းပညာတတ်ကြောင်းသိသောကြောင့် သူ့စံအိမ်မှ ဒီကျွမ်းကျင်သူနှစ်ယောက်ကို သေချာရွေးခဲ့သည်။ သူတို့က ရန်ပွဲဖြစ်ပွားလျှင် နဉ်ရှောင်ယောင်းကို ထိန်းချုပ်ထားရန်အတွက်ဖြစ်သည်။

ရှင်းလင်းချက်:

သုံးကြိမ်ဒူးထောက် ကိုးကြိမ်ဦးခိုက်ခြင်း ) ဧကရာဇ်အသစ်တစ်ပါး နန်းတက်ပွဲအခမ်းအနားတွင် ပြုလုပ်လေ့ရှိသော အရိုအသေပြုခြင်းတစ်မျိုးဖြစ်ပြီး၊ မတ်တပ်ရပ်နေရာမှ သုံးကြိမ်ဒူးထောက်ပြီး တစ်ကြိမ်စီတွင် သုံးခါဦးခိုက်ရသည်။