ငါ့ကိုယုံပါ၊ ငါ မင်းကိုကာကွယ်ပေးမယ်

ကလေးငယ်တစ်ဦး၏ ငိုသံများ လေထဲတွင်ပြည့်နှက်လာစဉ် လိုကျစ်ကွေ့သည် ရွှေခေါင်းလောင်းခန်းမ၏ မြင့်မားသောတံခါးခုံကို ကျော်ဖြတ်ကာ ရှဲ့သားအဖထံသို့ လျှောက်သွားခဲ့သည်။ သူသည် စစ်အရာရှိတစ်ဦး၏ ညီလာခံဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ကာ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် လိုကျစ်ကွေ့ကို လှမ်းကြည့်လိုက်၊ ထို့နောက် သူ့ဘေးတွင် ခေါင်းမော့ဂုဏ်ယူစွာ လျှောက်လှမ်းနေသော လောင်တကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူမပါးစပ် တွန့်သွားသည်။ ဒီကြောင်က သူ့ကိုယ်သူ ကျားသစ်တစ်ကောင်လို့ ထင်နေတာလား။

လိုကျစ်ကွေ့၏လက်ထဲက ကလေးငယ်သည် မရပ်မနားငိုနေပြီး သူက ကလေး၏ငိုသံကို ချော့မြူရန်ကြိုးစားနေသကဲ့သို့ ကလေး၏ခေါင်းပေါ်တွင် စိမ်းလန်းသောကျောက်စိမ်းအဆောင်တစ်ခုကို ယမ်းနေသည်။

အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့၏မျက်နှာသည် လိုကျစ်ကွေ့ တံခါးအတွင်းသို့ ဝင်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အချိန်မှစ၍ အရောင်အားလုံး ကင်းမဲ့သွားခဲ့သည်။ သူ့လိပ်ပြာသုံးခုထဲမှ နှစ်ခု လွင့်ထွက်သွားသလိုပင် ခံစားလိုက်ရသည်။ ဒီလူက အသက်ရှင်နေသေးတာလား။ သူ တကယ်ပဲ အသက်ရှင်နေသေးတာလား။ အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့သည် သူ့မျက်လုံးများကို မယုံနိုင်ဘဲ လိုကျစ်ကွေ့ကို စိုက်ကြည့်နေပြီး သူ့အကြည့်များက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိုးဖောက်သွားစေရန် ပြင်းပြစွာ ဆန္ဒရှိနေသည်။ သူသည် အလွန်အမင်း ငြင်းဆိုနေသောကြောင့် အရာအားလုံးသည် အိပ်မက်ဆိုးတစ်ခုလားဟုပင် စဉ်းစားစပြုလာသည်။

မယ်တော်ကြီးရှဲ့သည်လည်း ကြောက်ရွံ့မှုဒဏ်ကြောင့် မှင်တက်နေသည်။ လိုကျစ်ကွေ့၏လက်ထဲက အဆောင်ကိုမြင်သောအခါ သူမသည် ခြေထောက်ကျိုးနေသည့်တိုင် ရှေ့သို့ပြေးဝင်သွားခဲ့သည်။ လိုကျစ်ကွေ့က သူမကို ဘယ်လိုလုပ် ထိခိုက်စေနိုင်မည်နည်း။ သူသည် မယ်တော်ကြီးရှဲ့ကို ဘေးသို့လှည့်လိုက်ရုံဖြင့် လွယ်ကူစွာ ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။ မယ်တော်ကြီးသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားပြီး သူမ၏ကျိုးနေသောခြေထောက်သည် ကြမ်းပြင်နှင့် ပြင်းထန်စွာတိုက်မိသွားသည်။ သူမသည် ကြောက်မက်ဖွယ်အော်သံတစ်ချက်ပေးကာ နာကျင်မှုကြောင့် သတိလစ်သွားခဲ့သည်။

လိုင်မော့မော့သည် ကျောက်စိမ်းအဆောင်ကို ထိတ်လန့်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူမ အသိပြန်ဝင်လာသောအခါ သူမသည် "မင်းသား၊ ချန်မင်းသားလေး!" ဟုသာ စိတ်ပျက်စွာ အော်ဟစ်နိုင်တော့သည်။

သူမ၏ကြောက်မက်ဖွယ်အော်သံသည် ရှိနေသူအားလုံးကို ထိတ်လန့်သွားစေသည်။ လောင်တ၏ အမွေးအားလုံး ထောင်ထသွားပြီး လိုင်မော့မော့ကို ခုန်ကုတ်လိုက်သည်။

မြောင်၊ သူမက ဒီကြောင်ကို သေအောင်ခြောက်လိုက်တာပဲ!

လိုင်မော့မော့သည် မျက်နှာကိုသွေးလွှမ်းသွားအောင် ကုတ်ခြစ်ခံလိုက်ရပြီး နောက်တစ်ကြိမ်အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူမသည် သူမ၏သခင်ငယ်လေးကို ပြန်လုယူရန် ရူးသွပ်နေသောမိန်းမတစ်ယောက်ကဲ့သို့ လိုကျစ်ကွေ့ထံသို့ ပြေးဝင်သွားခဲ့သည်။

လိုကျစ်ကွေ့သည် မလှုပ်မယှက်ရပ်နေသည်။ ဖန်းထန်သည် နောက်မှချဉ်းကပ်လာပြီး လိုင်မော့မော့ကို ကန်လိုက်ရာ သူမသည် နန်းတော်တိုင်တစ်လုံးထံသို့ လွင့်စင်သွားခဲ့သည်။ သူမခန္ဓာကိုယ် အကြိမ်အနည်းငယ်တွန့်သွားပြီးနောက် ငြိမ်သက်သွားသည်။

"မင်း၊" အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့သည် လိုင်မော့မော့က ချန်မင်းသားလေးဟု အော်ခေါ်လိုက်သည်နှင့် အခြေအနေဆိုးနေမှန်း သိလိုက်သည်။ နဉ်ရှင်းသည် လိုကျစ်ကွေ့၏လက်ထဲသို့ ရောက်သွားခဲ့ပြီး ၎င်းသည် သူတို့၏အသက်သွေးကြောက လိုကျစ်ကွေ့ထံတွင်ရှိနေသည်ဟု ဆိုလိုခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ မသိစိတ်ဖြင့် အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့သည် ကလေးကိုဖမ်းဆုပ်ရန် လက်လှမ်းလိုက်သော်လည်း သူ့မျက်လုံးများက လိုကျစ်ကွေ့၏ ရေခဲတမျှအေးစက်သောမျက်လုံးများနှင့် ဆုံမိသောအခါ သူ့လက်များ လေထဲတွင် တောင့်တင်းသွားသည်။ သူက လိုကျစ်ကွေ့နှင့် ဘယ်လိုယှဉ်နိုင်မှာလဲ။

လိုကျစ်ကွေ့သည် မယ်တော်ကြီးကို ပတ်ရှောင်ကာ ပလ္လင်လှေကားဆီသို့ ဦးတည်သွားခဲ့သည်။ နန်းတွင်းအစောင့်များသည် လိုကျစ်ကွေ့ကိုမြင်သည်နှင့် သူတို့၏လှုံ့ဆော်မှုတစ်ဝက် ဆုံးရှုံးသွားခဲ့သည်။ ဖန်းထန်နှင့်ကျန်သူများထံမှ သွေးစွန်းနေသောဓားများကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူတို့သည် တိုက်ခိုက်လိုစိတ်အားလုံး ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့သည်။ လိုကျစ်ကွေ့၏လူများသည် အန်းယွမ်၏ပြည်နယ်ခြောက်ခုတွင် မြောက်ပိုင်းဟူတို့နှင့် အသက်စွန့်တိုက်ခိုက်ခဲ့သော ဆရာကြီးများဖြစ်ကြသည်။ ငါတို့က ဒီဆရာကြီးတွေနဲ့ အသက်စွန့်တိုက်ခိုက်ရမှာလား။ ထို့ကြောင့် နန်းတွင်းအစောင့်များသည် လိုကျစ်ကွေ့ကို ဖြတ်သန်းခွင့်ပြုရန် အလယ်တွင် ကွဲသွားကြသည်။ သူသည် စကားတစ်ခွန်းမျှပင် ပြောရန်မလိုခဲ့ပေ။ နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် လိုကျစ်ကွေ့၏လက်ထဲက ကလေးကို စူးစမ်းစွာကြည့်လိုက်သည်။ ဒီတော့ ဒါက နဉ်ရှင်းလား။

လိုကျစ်ကွေ့သည် လှေကားရင်းတွင်ရပ်ကာ ဒူးကွေးပြီး ဒူးထောက်ရန်ပြင်လိုက်သည်။ သို့သော် နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် လှေကားအောက်သို့ ပြေးဆင်းသွားပြီး နဉ်ရှင်း၏မျက်နှာကို ဖုံးကွယ်ထားသော အဖုံးကို လှန်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော့်ကို သူ့ကိုကြည့်ခွင့်ပေး။" သူမသည် သူကြီးပြင်းလာပြီးနောက် မြင်ဖူးသော်လည်း ကလေးဘဝက မမြင်ဖူးခဲ့ပေ။

ဤသို့ဖြင့် လိုကျစ်ကွေ့အတွက် ဒူးထောက်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။ ထိုးထွင်းသိမြင်သော စုန့်ကျင်းသည် နဉ်ရှောင်ယောင်းကို ဒူးထောက်အရိုအသေပြုရန် ဦးဆောင်လိုက်ပြီး ဖန်းထန်နှင့်ကျန်သူများက အလျင်အမြန် လိုက်လုပ်ကြသည်။ နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် သူတို့ကိုထူပေးရန် ရှေ့သို့အလျင်အမြန်တိုးလိုက်သည်။ သူတို့သည် အချင်းချင်း အလွန်ရင်းနှီးနေကြပြီ၊ ဘာလို့ ဒူးထောက်ဖို့လိုသေးလဲ။

ထိုစဉ် အကြီးအကဲလီသည် လိုကျစ်ကွေ့ကို လက်ညှိုးထိုးလိုက်သည်။ "မင်းက ခေါ်ယူခြင်းမရှိဘဲ ဘယ်လိုဝင်လာနိုင်တာလဲ..."

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် စုန့်ကျင်းနှင့်ကျန်သူများကို ထူပေးပြီးသည်နှင့် သူ့စကားများကိုကြားလိုက်ရသည်။ ၎င်းတို့က သူမကို တစ်ဖန်ပြန်လည်သေချင်စိတ်ပေါက်သွားစေသည်။ "တော်ပါတော့၊" နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် အကြီးအကဲလီကို လှည့်ပြောလိုက်သည်။ "အဲဒီနန်းတွင်းအစောင့်တွေကိုကော အထဲဝင်ဖို့ အော်ခေါ်ခဲ့လို့လား။"

အကြီးအကဲလီ၏တုံ့ပြန်မှုမှာ ဒေါသထွက်နေသည်။ "ဒီလူတွေက ညဘက်အမှောင်ကိုအကာအကွယ်ယူပြီး မကောင်းမှုလုပ်ဖို့လာတဲ့ သူခိုးတွေလိုပဲ။ သူတို့ကို သတ်ပစ်သင့်တယ်!"

"ဟဟ၊" နဉ်ရှောင်ယောင်းက ပြန်ဖြေသည်။ သူတို့ကိုသတ်ဖို့ အဲလောက်လွယ်ရင် တိုက်ပွဲက ဒီအခြေအနေအထိ ရောက်လာပါ့မလား။

အကြီးအကဲလီ၏မျက်နှာ နီရဲသွားသည်။ 'ဟဟ' တစ်ချက်တည်းမှ အရှင်မင်းကြီးက သူ့ကိုဘယ်လိုလှောင်ပြောင်နေသည်ကို သူကြားနိုင်ခဲ့သည်။

"ငါ မင်းတို့အားလုံးကို ခန်းမဆောင်ကြီးထဲဝင်ဖို့ ခေါ်ယူတယ်၊" နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် ဖန်းထန်နှင့်ကျန်သူများကို ပြောပြီးနောက် အကြီးအကဲလီဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။ "အခု မင်းကျေနပ်ပြီလား။"

အကြီးအကဲလီ၏မုတ်ဆိတ် တုန်ခါသွားသည်။ သူတို့က သူ့ကို နောက်ပြောင်နေကြတာလား။ သူတို့ကလေ!?

"ချန်မင်းသားလေးက မင်းလက်ထဲမှာ ဘာလို့ရောက်နေတာလဲ။" မယ်တော်ကြီးရှဲ့သည် ကြမ်းပြင်ပေါ်မှ ဆံပင်များရှုပ်ပွကာ ထလာရင်း ကျယ်လောင်စွာမေးလိုက်သည်။ စက်ဆုပ်စရာကောင်းလိုက်တာ၊ သူတို့တွေ သူမသား လိုကျစ်ကွေ့ရဲ့လက်ထဲတွင်ရှိနေသည်ကို မမြင်ကြဘူးလား။ ဒီလူက ဘာလို့ ဒီလိုအဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့စကားတွေ ပြောနေသေးတာလဲ။

လိုကျစ်ကွေ့သည် မယ်တော်ကြီးရှဲ့ကို လှမ်းကြည့်ပြီးနောက် လက်ကိုမြှောက်ကာ ကျောက်စိမ်းအဆောင်ကို သူမရှေ့သို့ ပစ်ချလိုက်သည်။ ကျောက်စိမ်းသည် ပစ်ပေါက်လျှင် ကွဲအက်လွယ်သော သဘောသဘာဝရှိသည်၊ ထို့ကြောင့် တောက်ပသောကျောက်စိမ်းအဆောင်သည် ကြမ်းပြင်နှင့်ထိမိသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် အပိုင်းပိုင်းကွဲကြေသွားသည်။ နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် နာကျင်သွားသည်။ အပြင်မှာ အဲလိုမျိုးတစ်ခုခုကို ပိုက်ဆံအများကြီးနဲ့ ရောင်းလို့ရနိုင်တယ် မဟုတ်လား။ မယ်တော်ကြီးရှဲ့သည် ကွဲကြေနေသောကျောက်စိမ်းအပိုင်းအစများကို သူမလက်ထဲတွင် ပွေ့ဖက်လိုက်သည်။ ဒါက သူမ နဉ်ရှင်းနှင့်ကစားရန်သုံးခဲ့သော အဆောင်ဖြစ်သည်မှာ သေချာသည်။ သူမသည် ကျောက်စိမ်းနှင့်တွဲထားသော ကြိုးကိုပင် ကိုယ်တိုင်ချည်ခဲ့သောကြောင့် မှားယွင်းစရာမရှိပေ။

"ဒီလောက် ဆူညံပူလောင်လုပ်နေတာ ဘာအဓိပ္ပာယ်ရှိလို့လဲ။" လိုကျစ်ကွေ့သည် စုရုံးနေသောလူအုပ်ကို မေးလိုက်ပြီး သူ့လေသံမှာ တည်ငြိမ်နေသည်။ နဉ်ရှောင်ယောင်း မျက်တောင်ခတ်လိုက်မိသည်။ စစ်သေနာပတိချုပ်၊ ရှင်က ကျွန်မတို့ ဘာလို့ဆူညံပူလောင်လုပ်နေမှန်းတောင် မသိဘူးလား။

မည်သူမျှ စကားမပြောကြပေ။ ရှဲ့သားအဖ ပုန်ကန်ခဲ့သည်ဟု သူတို့ပြောနိုင်ပါ့မလား။ သို့မဟုတ် အရှင်မင်းကြီးက ကျေးဇူးကန်းပြီး မယ်တော်ကြီးကို မျက်ရည်ကျအောင်လုပ်ခဲ့သည်ဟု ပြောသင့်သလား။ ဘယ်ဘက်က သာလွန်သည်ကိုမသိမီ သူတို့သည် ဘယ်ဘက်ကိုမှ စိတ်မဆိုးစေချင်ကြပေ။

"ထွက်သွား၊" လိုကျစ်ကွေ့၏မျက်လုံးများသည် ခန်းမဆောင်ကြီးအတွင်းတွင် ရပ်နေဆဲဖြစ်သော နန်းတွင်းအစောင့်များကို ကြည့်ရှုလိုက်သည်။ အစောင့်များသည် အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့ဘက်သို့ ကြည့်လိုက်ကြသည်။

"တစ်ယောက်ယောက် လာခဲ့၊" လိုကျစ်ကွေ့သည် နန်းတွင်းအစောင့်များ မလှုပ်ရှားသောအခါ ပြောလိုက်သည်။ သူသည် အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့၏တုံ့ပြန်မှုကို မစောင့်ဘဲ အသံကိုမြှင့်ကာ အော်လိုက်သည်။ နန်းတော်တံခါးများ၏အကြွင်းအကျန်များသည် ကြီးမားသောအင်အားဖြင့် တိုက်ခိုက်ခံရပြီး ကျယ်လောင်သောပဲ့တင်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သံချပ်ကာဝတ် နန်းတွင်းအစောင့်တပ်ဖွဲ့နောက်တစ်ဖွဲ့သည် အပြင်ဘက်မှ ပြေးဝင်လာခဲ့သည်။

"ငါတို့လူတွေပဲ၊" ဖန်းထန်သည် နဉ်ရှောင်ယောင်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားမည်စိုးသောကြောင့် တိုးတိုးလေးရှင်းပြလိုက်သည်။

နဉ်ရှောင်ယောင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ဖန်းထန်၏စကားများမပါဘဲပင် သူမသည် လိုကျစ်ကွေ့၏အမိန့်ကိုနားထောင်သူမည်သူမဆို ရှဲ့သားအဖတို့ဘက်မှ မဖြစ်နိုင်ကြောင်း သိနေသည်။

"အကြီးအကဲလီ ပြောတာမှန်တယ်၊" လိုကျစ်ကွေ့သည် ကျန်ရှိနေသောနန်းတွင်းအစောင့်များကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။ "ဒီလူတွေက နိုင်ငံတော်ရဲ့ဥပဒေကို နားမလည်တဲ့သူခိုးတွေပဲ။" အသစ်ရောက်လာသော နန်းတွင်းအစောင့်များသည် သူတို့၏ရဲဘော်များကို ဖမ်းဆီးရန် ပြေးဝင်လာပြီး မျက်နှာချင်းဆိုင်တွေ့ကြသည်။

"အမတ်ချုပ်ကြီး၊" နန်းတွင်းအစောင့်အချို့က အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့ဘက်သို့ အော်လိုက်ကြသည်။ စစ်သူကြီးတစ်ဦးသည် ရှေ့သို့တိုးလာပြီး သူ့မျက်နှာကို ရိုက်လိုက်ရာ သူ့နှုတ်ခမ်းများ ပုပ်နေသောမက်မွန်သီးများကဲ့သို့ဖြစ်သွားပြီး ထိုလူ စကားမပြောနိုင်တော့ပေ။ နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် တိတ်တဆိတ် သူမ၏တံတွေးကို မျိုချလိုက်သည်။ အရမ်းရိုင်းစိုင်းတာပဲ။

အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့သည် ဤနန်းတွင်းအစောင့်အုပ်စုကို ကာကွယ်ရမည်ဖြစ်သည်။ ဒုက္ခရောက်သောအခါ သူက သူတို့ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ အေးစက်သောနှလုံးသားပြလိုက်လျှင် အနာဂတ်တွင် ဘယ်သူက သူ့ကို သစ္စာရှိစွာလိုက်နာမည်နည်း။ အသက်ပြင်းပြင်းရှူရင်း အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့က "မင်းတို့အားလုံး ဆုတ်ခွာကြ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဤစကားကိုကြားသောအခါ နန်းတွင်းအစောင့်များသည် အထွေထွေလွတ်ငြိမ်းချမ်းသာခွင့်ရသလို ခံစားလိုက်ရပြီး ဆုတ်ခွာရန် အလျင်အမြန်လုပ်ဆောင်ကြသည်။

"မင်းတို့ ထွက်သွားချင်တာလား။" ဖန်းထန်သည် သူ့လက်ထဲကဓားကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ "အဲလောက်လွယ်နိုင်ပါ့မလား။"

စုန့်ကျင်းက ဖန်းထန်ကို ဘေးသို့ဆွဲလိုက်သည်။ ထိုနန်းတွင်းအစောင့်များသည် ယခုအချိန်တွင် အရေးကြီးသောအချက်မဟုတ်ပေ။

နန်းတွင်းအစောင့်များသည် ရွှေခေါင်းလောင်းခန်းမထဲမှ ပြေးထွက်သွားကြသည်။ အပြင်ဘက်တွင် ကျန်ရှိနေသောနန်းတွင်းအစောင့်များနှင့် သံချပ်ကာဝတ်နန်းတော်အစောင့်များ၏အလောင်းများ မြေပြင်ပေါ်တွင် ပြန့်ကျဲနေပြီး သူတို့၏သွေးများသည် ရေနှင့်ရောနှောကာ လှေကားအောက်သို့ စီးဆင်းနေသည်။ လိုကျစ်ကွေ့သည် ခန်းမဆောင်ကြီးထဲသို့မဝင်မီ သူ့ဝေစုကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်မှာ ထင်ရှားသည်။ ယခု ထိုလူသည် အတွင်းတွင်ရပ်နေပြီး သူ့လက်ထဲက နဉ်ရှင်းကို ခေါင်းငုံ့ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ "ကွယ်လွန်သူဧကရာဇ်မင်းကြီးမှာ တကယ်ပဲ နောက်ဆုံးသေတမ်းစာရှိခဲ့ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူ့ရည်ရွယ်ချက်က မယ်တော်ကြီးက အရှင်မင်းကြီးလိုအပ်ရင် အကူအညီအဖြစ် ကန့်လန့်ကာနောက်ကနေ နန်းတွင်းကို အုပ်ချုပ်ဖို့ဖြစ်တယ်လို့ ကျွန်တော်ယုံကြည်ပါတယ်။ ကွယ်လွန်သူဧကရာဇ်မင်းကြီးရဲ့ သေခါနီးနောက်ဆုံးသေတမ်းစာက သဘာဝအတိုင်း အရှင်မင်းကြီးအတွက်ပဲ ဖြစ်မှာပါ။ အမတ်ချုပ်ကြီး၊ ကွယ်လွန်သူဧကရာဇ်မင်းကြီးက အနောက်ဆောင်ကို နိုင်ငံရေးမှာပါဝင်ခွင့်တားမြစ်တဲ့စည်းမျဉ်းတွေကို မေ့သွားမှာလား။"

လိုကျစ်ကွေ့၏လက်ထဲတွင် နဉ်ရှင်း ရှိနေမှတော့ အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့ ဘာများထပ်ပြောနိုင်ဦးမည်နည်း။

လိုကျစ်ကွေ့သည် အကြီးအကဲလီဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။ "အကြီးအကဲ၊ ခင်ဗျား ဘယ်လိုထင်လဲ။"

အကြီးအကဲလီသည် နဉ်ရှောင်ယောင်း၏ကျေးဇူးကန်းသောပုံစံကို မကျေနပ်သော်လည်း သူသည် ရှဲ့မျိုးနွယ်က ကောင်းကင်အောက်ကအရာအားလုံးကို ထိန်းချုပ်နေသည်ကို လုံးဝမလိုလားပေ။ အလျင်အမြန်ပင် သူသည် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "အတိအကျပဲ။"

လိုကျစ်ကွေ့သည် အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့ဘက်သို့ ပြန်လှည့်လိုက်သည်။ "ကွယ်လွန်သူဧကရာဇ်မင်းကြီးက အရှင်မင်းကြီးအတွက်ပဲ စဉ်းစားနေခဲ့တာပါ။ ဘာကြောင့်များ သူ့ရည်ရွယ်ချက်တွေက အမတ်ချုပ်ကြီးဆီရောက်တဲ့အခါ မယ်တော်ကြီးက ကန့်လန့်ကာနောက်ကနေ နန်းတွင်းကိုအုပ်ချုပ်ဖို့ လိုတယ်ဆိုပြီးဖြစ်သွားရတာလဲ။"

မယ်တော်ကြီးရှဲ့သည် လိုကျစ်ကွေ့၏လက် နဉ်ရှင်း၏လည်ပင်းဆီသို့ ရွေ့လျားသွားသည်ကိုမြင်သောအခါ "မလုပ်နဲ့!" ဟု အော်လိုက်သည်။

လိုကျစ်ကွေ့၏လက်သည် နဉ်ရှင်း၏လည်ချောင်းပေါ်တွင် တည်ရှိနေပြီး ချန်မင်းသားလေး၏ငိုသံများ ပို၍စူးရှလာသည်။

"မလုပ်နဲ့၊" မယ်တော်ကြီးရှဲ့သည် ဓားတစ်ချောင်းက သူမနှလုံးသားကို လှီးဖြတ်သွားသလို ခံစားလိုက်ရပြီး ရှိုက်ငိုလိုက်သည်။ "သူ့ကို အဲ့လိုငိုအောင်မလုပ်နဲ့။"

နဉ်ရှောင်ယောင်းသည် နဉ်ယွီအတွက် သုံးစက္ကန့် တိတ်ဆိတ်စွာငြိမ်သက်ပေးလိုက်သည်။ သူမ၏ဤမိခင်သည် အာတိတ်သမုဒ္ဒရာမှ အန္တာတိကတိုက်ကြီးသို့ ပြောင်းလဲသွားသော နှလုံးသားရှိသည်။ သူမသည် လိုကျစ်ကွေ့ဘေးသို့လျှောက်သွားပြီး နဉ်ရှင်း၏မျက်ရည်စွန်းနေသောမျက်နှာကို တို့ထိရန် လက်လှမ်းလိုက်သည်။ သူမလက်ချောင်းများမှ စိမ်းဖျော့ရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် နဉ်ရှင်း ငိုရပ်သွားခဲ့သည်။

လိုကျစ်ကွေ့သည် နဉ်ရှင်းကို အနည်းငယ်မျှပင် ဂရုမစိုက်ဘဲ အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့ကို ဖိအားပေးလိုက်သည်၊ "အမတ်ချုပ်ကြီးမှာ ပြောစရာဘာမှမရှိဘူးလား။"

အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့သည် ဒူးထောက်ထိုင်ချလိုက်ပြီး သူ့လှုပ်ရှားမှုများက မယ်တော်ကြီးရှဲ့ကို ထူပေးတော့မည့်ပုံစံကို ညွှန်ပြနေသည်။ "ဒါ တကယ်ပဲ ချန်မင်းသားလေးလား။" သူက သူမကို လေသံတိုးတိုးဖြင့်မေးလိုက်သည်။

မယ်တော်ကြီးရှဲ့ လန့်သွားသည်။ သူမသည် အဆောင်ကိုသာမြင်ခဲ့သော်လည်း ကလေးငယ်၏ပုံစံကို မမြင်ခဲ့ပေ။ သေချာစဉ်းစားပြီးနောက် သူမသည် ကလေးက နဉ်ရှင်းဖြစ်ကြောင်း သေချာမပြောနိုင်မှန်း သိလိုက်ရသည်။ သို့သော် သူမသည် "အဖေက ချန်မင်းသားလေးရဲ့အသက်နဲ့ လောင်းကစားလုပ်ချင်လို့လား။" ဟု ညင်သာစွာပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ကလေးက တကယ်ပဲ နဉ်ရှင်းဖြစ်နေရင်ကော။ သူသာတစ်ခုခုဖြစ်သွားရင် သူမက သူ့နေရာမှာအစားထိုးဖို့ နောက်ထပ်သားတစ်ယောက်ကို ဘယ်မှာရှာရမှာလဲ။ အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့သည် လေသံတိုးတိုးဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ ဒီသမီးနဲ့ အဲဒီအထိန်းတော်က ဒီကလေးကို နဉ်ရှင်းလို့ အသိအမှတ်မပြုခဲ့ရင် သူမှာ တခြားအကြံအစည်တွေရှိမှာပဲ။ ကလေးတစ်ယောက်ဆိုရင် သူတို့က နောက်တစ်ယောက်နဲ့ လဲလှယ်နိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ အခု၊ အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့သည် အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်သည်၊ အခု သူမှာ အရှုံးဝန်ခံဖို့မှလွဲ၍ အခြားရွေးချယ်စရာမရှိတော့ပေ။

လောင်တသည် ရှဲ့သားအဖအတွဲကို အချိန်ပြည့် အနီးကပ်စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။ သူတို့စကားဝိုင်းကိုကြားသောအခါ သူသည် သူ့အမြီးကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ ကလေးကိုဘယ်လိုကယ်တင်ရမလဲဆိုတာ စဉ်းစားမည့်အစား ဒီနှစ်ယောက်က လိုကျစ်ကွေ့၏လက်ထဲကကလေးက တကယ်ပဲ နဉ်ရှင်းဟုတ်မဟုတ်ကို ငြင်းခုံနေကြတုန်းပဲ။ ကြောင်တစ်ကောင်အနေဖြင့် သူသည် လူယုတ်မာများက သူတို့ခေါင်းကို ဘယ်လိုသုံးသည်ကို နားမလည်နိုင်ခဲ့ပေ။

အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့သည် မတ်တပ်ထရပ်ကာ လိုကျစ်ကွေ့ကို လက်ဆုပ်၍ အရိုအသေပြုလိုက်သည်။ "ဒီအဘိုးကြီးက စစ်သေနာပတိချုပ်ရဲ့ ညွှန်ပြချက်တွေအတွက် ကျေးဇူးတင်ရမယ်ထင်တယ်။ ဒီအဘိုးကြီးက စိတ်ရှုပ်ထွေးပြီး ကွယ်လွန်သူဧကရာဇ်မင်းကြီးရဲ့ နောက်ဆုံးသေတမ်းစာကို အထင်လွဲခဲ့တာပါ။"

"ခင်ဗျား အရှင်မင်းကြီးကို တောင်းပန်သင့်တယ်၊" လိုကျစ်ကွေ့က ရိုးရှင်းစွာပြောလိုက်သည်။

အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့သည် ချက်ချင်း နဉ်ရှောင်ယောင်းကို ဒူးထောက်ကာ သူ့ခေါင်းကို ကြမ်းပြင်နှင့်တိုက်၍ ဦးခိုက်လိုက်သည်။ "အရှင်မင်းကြီး၊ ကျွန်တော်မျိုး အကြိမ်တစ်သောင်းသေထိုက်ပါတယ်။"

နဉ်ရှောင်ယောင်းက ပြောသည်၊ "ဒါဆို မင်း သွား..."

နဉ်ရှောင်ယောင်းက အမတ်ချုပ်ကြီးရှဲ့ကို သေစေချင်သော်လည်း လိုကျစ်ကွေ့က သူမစကားမဆုံးမီ တိတ်တဆိတ်ခေါ်လိုက်သည်။ "အရှင်မင်းကြီး။"

"ဟင်။" နဉ်ရှောင်ယောင်း လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

"အခု သူတို့ကိုသတ်ဖို့ အချိန်မဟုတ်သေးဘူး၊" လိုကျစ်ကွေ့သည် နဉ်ရှောင်ယောင်းဘက်သို့ ခေါင်းကိုအနည်းငယ်ငုံ့ကာ အလွန်တိုးညင်းသောအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ငါ့ကိုယုံပါ၊ ငါ မင်းကိုကာကွယ်ပေးမယ်။"

***