ဒီအန္တရာယ်ရှိတဲ့ ကမ္ဘာကြီးမှာ ငါ အချိန်မဖြုန်းဘဲ နေရမယ်

နောက်တစ်နေ့၌ ချင်းယန် စောစော နိုးလာခဲ့သည်။ လမ်းခရီးမှာ မုန့်စိမ်းကြော်နှစ်ချောင်းနဲ့ မွှေးကြိုင်နေသော တို့ဟူးပူတင်း တစ်ပန်းကန်ကို ဝယ်ခဲ့လိုက်သည်။

ဒီနေ့အတွက် ရိုးရှင်းတဲ့ မနက်စာပါပဲ။

စာကြည့်တိုက်ထဲ ဝင်သွားပြီးတော့ ချင်းယန် သူ့အလုပ်ရုံဆီကိုသာ တည့်တည့်သွားလိုက်သည်။

ပထမထပ်၊ အခန်း ၁။

ကျန်းဟိုင် ကိုယ်ခံပညာ စာကြည့်တိုက်တွင် အထပ် သုံးထပ်ရှိကာ ပထမအထပ်တွင် အခန်းရှစ်ခန်း ပါရှိသည်။ ပထမထပ်တွင် အခြေခံအကျဆုံး ကိုယ်ခံပညာလက်စွဲစာအုပ်များ ရှိသည်။ အထပ် မြင့်လေလေ ကိုယ်ခံပညာ စာအုပ်တွေကလည်း ပိုအဆင့်မြင့်လေ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ချင်းယန် ဒုတိယထပ်သို့ သွားခွင့်မရှိပေ။ သူ့တာဝန်က သူ့ကိုယ်ပိုင်နယ်မြေလေးကို စီမံခန့်ခွဲဖို့ပါပဲ။

အပေါ်ထပ်နှစ်ထပ်ကို စာကြည့်တိုက် ပညာရှင်များက သဘာဝအတိုင်း ဝန်ထမ်းများ ထားရှိထားသည်။ ကျဉ်းမြောင်းစွာ စီစဉ်ထားသော စာအုပ်စင်များတွင် ကိုယ်ခံပညာ လက်စွဲစာအုပ်များစွာကို စီထားသည်။

စာကြည့်တိုက်မှူး တစ်ဦးအနေဖြင့် ချင်းယန်သည် ဤအခြေခံ လက်စွဲစာအုပ်များကို အခမဲ့ဝင်ရောက် ဖတ်ခွင့်ရှိသည်။ ယခုတွင် သူသည် မွေးရာပါနယ်ပယ် အဆင့်ဝက် ကျင့်ကြံသူ အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားသောကြောင့် လေ့ကျင့်ရန် ကိုယ်ခံပညာစာအုပ်ကို ရွေးချယ်ဖို့ စီစဉ်ထားလေသည်။

ဒါမှ အနာဂတ်မှာ အန္တရာယ်တွေ ကြုံလာရရင် မိမိကိုယ်မိမိ ခုခံကာကွယ်နိုင်မှာပါ။

ဟွေယွမ်လက်ဝါးစွမ်းအင်

ကျားဟောက်ဓားစွမ်းအင်

လော်မိသားစုလှံစွမ်းအင်

…

စာအုပ်စင်ပေါ်ရှိ လျှို့ဝှက်လက်စွဲစာအုပ်များကို စကင်ဖတ်ပြီးနောက် ချင်းယန်သည် "လေညှင်းဓားကျင့်စဥ်" အမည်ရှိ ဓားလက်စွဲစာအုပ်ကို နောက်ဆုံးတွင် ကောက်ယူလိုက်သည်။ စာကြည့်တိုက်တွင် ကိုယ်ခံပညာ လက်စွဲစာအုပ် များစွာရှိပါသည်။

ဒါပေမယ့် ချင်းယန်သည် "မင်းစားနိုင်တာထက် ပိုကိုက်ထားရတယ်" ဆိုတဲ့ နိယာမကိုတော့ နားလည်ပါသေး၏။

သူသည် လောဘမကြီးဘဲ အခြေခံဓားနည်းပညာကိုသာ ရွေးချယ်ခဲ့သည်။

ဘာ့ကြောင့် ဓားပညာကို ရွေးချယ်ခဲ့တာလဲ။ ဓားရှည်ကိုင်ရင် ကြည့်ရတာ ချောတာကလွဲလို့ တခြားအကြောင်းပြချက် မရှိပါ။

လူငယ်တစ်ယောက်အနေဖြင့် ချင်းယန်သည်လည်း ဓားသမားဖြစ်ချင်တဲ့ စိတ်ကူးယဉ်အိပ်မက်ကို အတွင်းစိတ်က သဘာဝအတိုင်း ချုပ်နှောင်ထားခဲ့သည်။

ဘယ်သူက ဓားနဲ့ ကမ္ဘာ မပတ်ချင်လို့လဲ။

ယခု အဲဒီလိုလုပ်ဖို့ သူ့တွင် ခွန်အားမရှိသော်လည်း ၎င်းသည် ချင်းယန်အား ဓားပညာကို ရွေးချယ်ချင်စိတ်အား မရပ်တန့်နိုင်ခဲ့ပေ။ နှလုံးသားထဲမှာ မိန်းမတွေ မရှိရင် ဓားက သဘာဝအတိုင်း နတ်ဘုရားဖြစ်လာနိုင်သည်။

ဒါပေမယ့် ချင်းယန်မှာ ဓားမရှိလို့ စာကြည့်တိုက်မှာ ဓားပညာကို မလေ့ကျင့်နိုင်ခဲ့ပါဘူး။

ထို့ကြောင့် သူသည် ထောင့်စွန်းတွင်သာ ထိုင်ချလိုက်ပြီး လက်စွဲစာအုပ်ထဲတွင် ဓားသွားများကို ဦးစွာ ကျက်မှတ်ခဲ့ရသည်။ အစကတည်းကကိုယ်ခံပညာ လေ့ကျင့်မှုတွင် အတွေ့အကြုံ မရှိထားပေ။ သူ၏ မွေးရာပါနယ်ပယ် ခြေလှမ်းတစ်ဝက်က ကျင့်ကြံထားခဲ့သော်လည်း ချင်းယန်မှာ ပြီးပြည့်စုံသော အတွေ့အကြုံ မရှိသေးတာတော့ အမှန်ပင်။

သို့သော် ဤတစ်ဝက်တစ်ပျက် မွေးရာပါနယ်ပယ် ကျင့်ကြံမှုသည် သူ့အား သိသာထင်ရှားသော အားသာချက် တစ်ခုပေးခဲ့သည်။ အနည်းဆုံးတော့ ဒီအခြေခံ ကျင့်စဥ်က သူ့အတွက် မခက်ခဲနေချေ။

ချင်းယန်သည် မွန်းတည့်ချိန်ရောက်မှသာ သူ့လက်ထဲက လျှို့ဝှက်စာအုပ်ကို ဆန့်တန်းကာ ပိတ်လိုက်သည်။

နေ့လည်စာ စားချိန် ရောက်ပြီ။

စာကြည့်တိုက်တွင် ကော်ဖီဆိုင်ရှိပြီး အစားအသောက်ကလည်း အလွန်ကောင်းမွန်ပါသည်။ ချင်းယန် သုံးယွမ်အောက်သာရှိသော ဝက်သားစွပ်ပြုတ် တစ်ပန်းကန်ကို မှာယူခဲ့သည်။ အဓိကကတော့ အရည်အသွေး ကောင်းပြီး ဈေးနှုန်းချိုသာ၏။

"ဟူး... ဒီဘဝ ဘယ်တော့များမှ ဆုံးမှာလဲ!"

"ဒီစာကြည့်တိုက်မှာ နေ့တိုင်းနေရတာ စိတ်ဓာတ်ကျချင်နေသလိုတောင် ခံစားရတယ်"

ချင်းယန်သည် ဝက်သားစွပ်ပြုတ်ကို မြိန်ရေရှက်ရေ စားနေခဲ့ပြီး ကော်ဖီဆိုင်ရှိ အခြားလုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များ၏ စကားဝိုင်းကို နားထောင်နေခဲ့သည်။

"ဘယ်သူက ငါတို့ကို ဒီလောက်တောင် အရည်အချင်း မရှိအောင် လုပ်ခဲ့တာလဲ... ငါတို့တစ်သက်လုံး အလုပ်သမားတွေ လုပ်ရတော့မယ့်ပုံပဲ!"

"ကြိုးစားလေ့ကျင့်.... တစ်နေ့ ငါသာ နောက်ဖွားနယ်ပယ် တတိယအဆင့်ကို ဖြတ်ကျော်နိုင်ရင် အလုပ်ကောင်းကောင်း ရှာနိုင်မှာပါ"

"နောက်ဖွားနယ်ပယ် တတိယအဆင့်လား... ငါ့ရဲ့ အလယ်အလတ် အရည်အချင်းနဲ့ ဆိုရင် ငါအသက် သုံးဆယ်လောက်မှ ရောက်တော့မှာပဲ... ပြီးရင်တော့ လုံခြုံရေး အစောင့်တစ်ယောက်ပဲ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်"

"အင်း... ငါလုပ်နိုင်တာလည်း ဘာမှမရှိဘူး ငါတို့ကို ဒီလောက်တောင် အရည်အချင်းမရှိအောင် လုပ်ခဲ့တာ ဘယ်သူလဲ? ဘယ်သူက ငါတို့တစ်သက်လုံး အလုပ်သမားတွေ ဖြစ်စေချင်နေတာလဲ"

သူ့နောက်က လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေရဲ့ တိုင်ကြားချက်ကို နားထောင်ရင်း ချင်းယန် ခေါင်းခါလိုက်ပါ၏။ သူလည်းပဲ ရင်တွင်းထဲ၌ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ သူ့အရင်ဘဝထက် ဒီကမ္ဘာက ပိုခက်ခဲနေပုံရသည်။

သန်မာသူများက လေးစားခံရပြီး ခွန်အားမရှိလျှင် လူ့အဖွဲ့အစည်းထဲက တစ်သက်တာလုံး အောက်ခြေသို့ တန်းဆင်းသွားရမည် ဖြစ်သည်။

ဒါပေါ့။ ဒါက ချင်းယန်နဲ့ ဘာမှ မဆိုင်ပါဘူး။

သူ့တွင် မြင့်မြတ်သော စိတ်ကူးယဉ် ရည်မှန်းချက်များ မရှိပါ။ စားရေးသောက်ရေး လုံလုံလောက်လောက်နဲ့ ကောင်းမွန်တဲ့ ဘဝနေထိုင်မှု ရှိရင်ကို လုံလောက်နေပါပြီ။

သူသည် မွေးရာပါနယ်ပယ် ခြေလှမ်းတစ်ဝက် ဖြစ်လာသော်လည်း ချင်းယန် အလုပ်ပြောင်းရန် ဆန္ဒမရှိပေ။ သူ့အမြင်မှာတော့ ဒီစာကြည့်တိုက်မှာ နေရတာက ကျေနပ်စရာကောင်းတယ်လို့ ခံစားရလေသည်။

ပထမအချက်က သူ ပိုက်ဆံရှာချင်စိတ် မရှိတော့ဘူး။

သူ၏ယခင်ဘဝတွင် ဆယ်စုနှစ်များစွာ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ခဲ့ရပြီးနောက် ငြိမ်းချမ်းသော ဘဝနှင့် ငြိမ်းချမ်းစွာ အနားယူရန်ထက် မည်သည့်အရာကိုမျှ မလိုချင်ခဲ့ပေ။

ဒုတိယအချက်က စနစ်ရဲ့ စကားအတိုင်းဆို ဤကမ္ဘာက စိတ်ကူးယဉ်နယ်မြေ ဖြစ်သည်။

သူ၏ယခင်ဘဝက မရေမတွက်နိုင်သော ဝတ္ထုများကို ဖတ်ဖူးပြီးသားမလို့ စိတ်ကူးယဉ်ကမ္ဘာများ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားအဆင့်များကို သဘာဝကျကျ နားလည်သဘောပေါက်ထားခဲ့သည်။

သူသာ အပြင်ထွက်ပြီး ခုန်ပေါက်ပြနေရင် အစွမ်းထက်သော မွေးရာပါနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူတွေဆီက သတ်ဖြတ်တာကို ခံရနိုင်သည်။ ပြင်ပကမ္ဘာက အလွန်အန္တရာယ်များလှသည်။ စာကြည့်တိုက်မှာ နေတာကသာ သူ့အတွက် အကောင်းဆုံး ဖြစ်မှာ သေချာသည်။

တိုက်ပွဲနှင့် သတ်ဖြတ်ခြင်းက ချင်းယန် လိုချင်သော ဘဝမျိုး မဟုတ်ပေ။

တတိယအချက်ကတော့ ရွှေလက်ချောင်း စနစ်က အားကိုးလို့မရချေ။ ချင်းယန်မှာ ရွှေလက်ချောင်းက ဘာလဲ ဆိုတာကိုတောင် ဂဃနဏ မသိသေးပါ။ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်သည် သယန္တုဘုံသို့ ခြေလှမ်းတစ်ဝက်မျှပင် တိတိကျကျ မရောက်သေးဘူး မဟုတ်ပါလား။

အပြင်မှာတောင် သန်မာလာဖို့ နည်းလမ်း မရှိလောက်ပေ။

စနစ်က သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို မြှင့်တင်ပေးခဲ့ပေမယ့် သူ့ရဲ့တန်ဖိုးမရှိတဲ့ အရည်အချင်းကတော့ မပြောင်းလဲသေးပါဘူး။ ဒါကြောင့် သူ့ရဲ့ ကြယ်စွမ်းအင် စုပ်ယူမှုသည် ခရုရဲ့အရှိန်အဟုန်အတိုင်း တည်ရှိနေခဲ့သည်။

မွေးရာပါနယ်ပယ် အဆင့်တစ်ဝက် ရောက်နေပြီဖြစ်သော်လည်း ခြေတစ်ဝက်ကတော့ ဝေးနေသေးသည်။ ချင်းယန်သည်လည်း သူ့အရည်အချင်းနှင့်သူ ခြေလှမ်းတဝက်သို့ ရောက်ရန်ပင် ခက်ခဲကြမ်းတမ်းလိမ့်မည်ကို သိပါသည်။

အသုံးမဝင်တဲ့ လူတစ်ယောက်အနေနဲ့ သည်းကြီးမည်းကြီး ကြိုးစားနေမယ့်အစား မေ့ပစ်လိုက်တာ အကောင်းဆုံးမလို့ ဘာမှမလုပ်ဘဲ နေလိုက်သည်။ ချင်းယန် ဒီကိစ္စကို စဉ်းစားဖို့ သိပ်စိတ်မ၀င်စားပါ။ သူ့ပန်းကန်ထဲက ဝက်သားစွပ်ပြုတ် ကုန်သွားတာနဲ့ သူ့အလုပ်ဆီကို ပြန်လာပြီး ဆက်ဖတ်နေလိုက်သည်။

သို့နှင့် အချိန်တွေကုန်သွားတာ နောက်တစ်လပင် ကြာသွားသည်။ ချင်းယန်သည် သူ့ရဲ့ တစ်နေ့တာများကို စာဖတ်ရင်း စားသောက်ရင်းနဲ့ ဖြတ်သန်းနေခဲ့သည်။ ထိုနေ့ရက်များက သိသိသာသာ အေးချမ်းနေခဲ့၏။

နောက်ဆုံးအကြိမ် ပေါ်ထွက်လာပြီးနောက် စနစ်မှာ ဘယ်တော့မှ ပေါ်လာခဲ့ခြင်း မရှိသကဲ့သို့ ပြန်လည် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ ချင်းယန်သည် အကယ်၍ သူ မွေးရာပါနယ်ပယ် ခြေလှမ်းတစ်ဝက် အဆင့်သို့ အမှန်တကယ် မရောက်ရှိခဲ့ပါက စနစ်ရဲ့ တည်ရှိမှုကို သံသယဖြစ်မိလိမ့်မည်။

ချင်းယန်သည် စနစ်ပြန်လည် နိုးထလာစေရန် ကြိုးပမ်းရာတွင်လည်း အခြားတိရစ္ဆာန်ငယ်များကို ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက် သတ်ဖြတ်ရခဲ့သည်။

ဒါပေမယ့် သူ့ရဲ့ကြိုးစားမှုတွေ အားလုံးက မအောင်မြင်ခဲ့ချေ။ ကူကယ်ရာမဲ့ ဖြစ်သွားတဲ့ ချင်းယန်လည်း ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ ရပ်လိုက်သည်။ သူသည် နေ့တိုင်း အလုပ်ကို လုပ်ရင်း စာအုပ်တွေကို စေ့စေ့စပ်စပ် ဖတ်သည်။

ခွေးအလိုစနစ် မထွက်လာလည်း ကိစ္စမရှိတော့ပါ။ ချင်းယန်သည် စနစ် မရှိတော့ဘူးလို့တောင် ယုံကြည်ထား၏။

အေးအေးဆေးဆေး လဲလျောင်းနေရုံအပြင် စာကြည့်တိုက်ရှိ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေနဲ့ တဖြည်းဖြည်း ရင်းနှီးလာခဲ့သည်။

သူ၏မူလ ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးသည် အနည်းငယ် ညံ့ဖျင်းပြီး မိမိကိုယ်ကို နှိမ့်ချရတဲ့ လူမှုဆက်ဆံရေးကို မကြိုက်သောကြောင့် သူ၏ ကန့်သတ်ကျော်ကြားမှုကို ဖြစ်စေသည်။

သို့သော် လွန်ခဲ့သည့်လတွင် ချင်းယန်၏ ကြိုးစားအားထုတ်မှုကြောင့် လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များ၏ အထင်အမြင်မှာ နောက်ဆုံးတွင် သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

အထူးသဖြင့် အချို့သော လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် အမျိုးသမီးများသည် သူ့ကို "စာကြည့်တိုက်မြက်" ဟုပင် လျှို့ဝှက်စွာ ခေါ်ဝေါ်လေ့ရှိကြသည်။

ချင်းယန် မတတ်နိုင်စွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ရုပ်ချောတာကလည်း ပြဿနာတစ်ခုပဲ...."

"ချင်းယန်... ပြန်ဖတ်နေပြန်ပြီလား... သွားရအောင်... နေ့လည်စာ စားချိန်ရောက်ပြီ!"

ချင်ယန်အနားမှာ လူတစ်ယောက် ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး သူ့ကို ပုခုံးပေါ် လက်တင်လာ၏။ စာဖတ်နေသော ချင်းယန်လည်း လန့်ဖျပ်သွားပြီး ထိုလူကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်းငါ့ကို ကြိုသတိပေးလို့ ရမလား"

ထိုလူမှာ စာကြည့်တိုက် ပထမထပ်ရှိ အခန်း၂တွင် စီမံခန့်ခွဲရသူ ရှဟဲ ဖြစ်သည်။ သူသည် ချင်းယန်၏ အရင်းနှီးဆုံး အမျိုးသား လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များထဲမှ တစ်ဦးပင်။

အကယ်၍ ချင်းယန် ငွေကြေးအခက်အခဲကြောင့် စာကြည့်တိုက်သို့ အတင်းအကြပ် လာအိပ်ရပါက ရှဟဲကလည်း အစပြုပြီး ရောက်လာလိမ့်မည်။

သူသည် ချမ်းသာသော မိသားစုမှ ဆင်းသက်လာသူပင်။ သူ့မိဘများက အတော်လေး ချမ်းသာကြပြီး စာကြည့်တိုက်အတွင်းမှ လူချမ်းသာဒုတိယမျိုးဆက်ဟု ယူဆကြသည်။

သူ့အရည်အချင်းတွေက နိမ့်ပါးလွန်းတာကြောင့် မိသားစုမှာ တစ်ဦးတည်းသော ညံ့ဖျင်းသူလေး ဖြစ်နေခဲ့သည်။ ဒါ့အပြင် သူ့မိဘတွေက သူ့ကို စွန့်စားတာကို မမြင်ချင်ကြတဲ့အတွက် သူ့ခမျာ ဒီမှာ အလုပ်လုပ်ဖို့ကလွဲလို့ ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ချေ။

"ဟီးဟီး... နောက်တစ်ခါ သေချာပေါက် အသံပေးပါ့မယ်ကွာ..."

ရှဟဲ ရယ်မောလိုက်ပြီး ချင်းယန်ပုခုံးပေါ်မှ သူ့လက်ကို တင်ကာ အမှုမဲ့အမှတ်မဲ့ ပြောလိုက်သည်။