မွေးရာပါနယ်ပယ်က သခင်တွေရဲ့ တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားမှု

တန်ခိုးကြီးသော ဓားအလင်းသည် ကောင်းကင်ကို ထိုးဖောက်တော့မည့်နှယ် ၎င်း၏လမ်းကြောင်းပေါ်က လေကိုဖြတ်ကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပေါက်ကွဲသံကို ထုတ်လွှတ်လိုက်လေသည်။

တဟုန်ထိုး မြည်သံသည် မိုးခြိမ်းသံကြီးအလား။ ဓား အလင်းရောင်သည် ထောပတ်ပူပူကို ဖြတ်သွားသလိုမျိုး တောင်ထိပ်ကိုဖြတ်ကာ ခုတ်ထစ်သွားလေသည်။

ဗုန်း!

နောက်အခိုက်အတန့်မှာ တောင်ထိပ်က ပြိုကျသွားသည်။ ဓားအလင်းက တောင်ထိပ်တစ်ခုလုံးကို နှစ်ပိုင်း ခွဲလိုက်သေး၏။

အထွတ်အထိပ်ကို ဖြတ်သွားတဲ့ ဓားတစ်ချောင်း!

ထိုကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မြင်ကွင်းမျိုး၊ သဘာဝ ဘေးအန္တရာယ်ကဲ့သို့ ကြောက်စရာ ကောင်းလှသည်။

ကျယ်ပြောသော တောင်ထိပ်သည် ချင်းယန်ရှေ့တွင် ကွဲကြေသွားကာ ၎င်း၏ အပျက်အစီးများသည် မညှာမတာ ဟောက်သံနှင့်အတူ ချိုင့်ဝှမ်းကြမ်းပြင်အထိ ပြိုကျသွားခဲ့သည်။ ဤဓားစွမ်းအားသည် ဒုံးပျံနှင့်ပင် ပြိုင်ဖက်ဖြစ်လောက်သည်ဟု ဆိုရလိမ့်မည်။

ချင်းယန် သူ့လက်ထဲက ဓားရှည်ကို စူးစူးစိုက်စိုက် ကြည့်ကာ စူးရှသော ဓားသွားကို ခံစားချက်ကြည့်ရင်း သက်ပြင်းချနိုင်သွားသည်။ ဂိုဏ်းဆရာနယ်ပယ် ရောက်ရှိပြီးနောက် လူသားတို့ ထုတ်ထားသော သေနတ်များသည် ၎င်းအား လုံးလုံးလျားလျား တန်ပြန်နိုင်စွမ်းမရှိကြတာ အံ့သြစရာ မဟုတ်တော့ပေ။

ဓားတစ်ချောင်း၏ ပြင်းထန်သော စွမ်းအားဖြင့် မြောက်မြားစွာသော ဒုံးကျည်များကိုပင် တစ်ချက်တည်းဖြင့် ချေမှုန်းပစ်နိုင်သည်။ တစ်ချက်က မလုံလောက်ခဲ့ရင် နှစ်ချက်ပင်။

"ငါ မွေးရာပါနယ်ပယ်မှာတောင် ဒီလောက် အောင်မြင်နိုင်ရင် ဂိုဏ်းဆရာနယ်ပယ် ရောက်ရင်...."

ဒါကိုတွေးရင်း ချင်းယန် သူ့ရဲ့ အနာဂတ် ကျင့်ကြံမှု နယ်ပယ်များကို စောင့်မျှော်နေမိသည်။ တကယ်သာ လုပ်နိုင်ခဲ့ရင် ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးကို လွယ်လွယ်ကူကူ ခွဲထုတ်ပစ်နိုင်မှာ သေချာ၏။ ပြီးတော့ ဒါက တကယ်ကို စိတ်ကူးယဉ်ကမ္ဘာတစ်ခုသာ။

ဝှစ်!

ရောင်ဝါများစွာ သူ့ဆီ ပြေးလာကြသည်။ သူတို့အရှိန်သည် မယုံနိုင်လောက်အောင် မြန်ဆန်ခဲ့ပြီး သာမန်စစ်သည်တော်များထက် အဆင့်မြင့်ကြတာ ထင်ရှားသည်။

"အသံကြားလို့ ဒီကို ရောက်လာကြတာလား"

ချင်းယန် အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သူသည် အခြား တန်ခိုးကြီးသော စစ်သည်များနှင့် ပေါင်းသင်းရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိသေးပေ။ အဲဒီလမ်းကြောင်းက ရှုပ်ထွေးမှုတွေ အများကြီး ရှိကာ သူ့အတွက် အဆင်မပြေချေ။

ချက်ချင်း ကြယ်ခုနစ်ပွင့်ခြေလှမ်းကို အသက်သွင်းလိုက်ရာ သူ့တစ်ကိုယ်လုံး တဖျပ်ဖျပ်ခတ်ပြီး ထိုနေရာကနေ ပျောက်သွားလေ၏။

အေးမြသော ညလေသည် ချိုင့်ဝှမ်းတစ်လျှောက်ကို တိုက်ခတ်ကာ လေချွန်သံအဖြစ် တောအုပ်တစ်လျှောက် ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။ တောင်ထိပ်က အတားအဆီး မရှိတော့တာကြောင့် တောင်လေက ပိုလို့တောင် ပြင်းထန်လာသလိုပင်။

သူ ထွက်သွားပြီး စက္ကန့်ပိုင်းလောက် အကြာတွင် ကျိုးပဲ့နေသော တောင်ထွတ်အထက်တွင် ကျိုးနေသော ချင်းယန်၏ တည်နေရာသို့ လှမ်းကြည့်နေသော အရိပ်လေးခု လျင်မြန်စွာ ရောက်လာခဲ့သည်။

၎င်းတို့သည် တရားဝင်၀တ်စုံများ ဝတ်ထားသော လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသား နှစ်ဦးနှင့် ဆယ်ကျော်သက် မိန်းကလေးတစ်ဦး၏ လက်ကို ကိုင်ထားသည့် အလယ်ခေတ်ဝတ်စုံ ၀တ်ထားသော သက်ကြီးရွယ်အိုတစ်ဦး ဖြစ်ကြသည်။

ကျိုးပဲ့နေသော တောင်ထွတ်အတွင်းမှ ကျန်နေသေးသော ဓားစွမ်းအင်များက တဟုန်ထိုး တက်လာပြီး လူသတ်နိုင်သော အသွင်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ လေးယောက်သား နီးနီးကပ်ကပ် မချဉ်းကပ်ဝံ့ဘဲ အဝေးကသာ စောင့်ကြည့်နေနိုင်ကြသည်။

သူတို့ရှေ့က မြင်ကွင်းက တကယ်ကို အံ့သြဖို့ကောင်းနေသည်။ လွှမ်းခြုံထားသော ဓားစွမ်းအင်သည် တဟုန်ထိုး လှိုင်းလုံးများကဲ့သို့ ခုန်တက်လာရာ သူတို့ရဲ့လက်များကို ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ တုန်လှုပ်သွားစေသည်။

"ဓားတစ်ချောင်းနဲ့ တောင်ထိပ်ကို ဖြတ်ပစ်လိုက်တယ်... ကျန်းဟိုင်မြို့က ဒီလို အစွမ်းထက်တဲ့ ဓားသမားကို ဘယ်တုန်းက မွေးထုတ်ခဲ့တာလဲ"

လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးသည် စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းထားရန် ကြိုးစားရင်း ရေရွတ်က မျက်ခုံးကို ပင့်တင်လိုက်သည်။

"ထူးဆန်းတယ်! ဒီဓားရောင်ဝါက ဂိုဏ်းဆရာနယ်ပယ်ကို ရောက်သွားပြီ... ဒါပေမယ့် ငါ ကျန်းဟိုင်မြို့ လူဝင်မှုကြီးကြပ်ရေးက စုံစမ်းရေးဌာနမှာ တာဝန်ယူနေတာ ဒီလို အင်အားကြီးတဲ့ လူတစ်ယောက် ဝင်လာတာကို ငါ မသိတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး"

နောက်ထပ် လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးသည် ဓားရည်ရွယ်ချက်ကို သတိပြုသဖြင့် မျက်လုံးကို မှိတ်လျက် သုံးသပ်ပြသည်။ သူသည် သပ်ရပ်သော ရဲယူနီဖောင်းကို ၀တ်ဆင်ထားပြီး သူ၏ ပုခုံးကြိုးများပေါ်ရှိ ရွှေရောင်ကြယ်များသည် လရောင်ကို ဆန့်ကျင်လျက် လင်းလက်နေ၏။

"အဲဒါက နယ်စပ်ကို ဖြတ်ကျော်ဝင်ရောက်လာတဲ့ နတ်ဆိုးတွေထဲက တစ်ကောင်ဖြစ်မလား... အဲဒီသွေးဆာနေတဲ့ နတ်ဆိုးက အခုနောက်ပိုင်းမှာ ဒုက္ခအများကြီးပေးခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား"

"ပြောရခက်တယ်... ဒီလိုမျိုး အင်အားကြီးတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်က နယ်စပ်ကို အလွယ်တကူ ဖြတ်ကျော်နိုင်တာတော့ အမှန်ပဲ... တကယ် ပုန်းအောင်းနေတယ်ဆိုရင် သူက ဘာလို့ တောင်ထိပ်ကို ဓားတစ်ချောင်းနဲ့ ဖြတ်ပြသွားရတာလဲ"

လူလတ်ပိုင်းနှစ်ယောက် စကားစမြည် ပြောနေကြသည်။

ခဏလောက် တွေးတောပြီးတဲ့ နောက်မှာတော့ မတွေးတတ်တော့တာကြောင့် အဘိုးကြီးဘက် လှည့်ပြီး မေးလိုက်တော့သည်။

"လောင်လီ...ခင်ဗျားရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက ကျနော်တို့ထဲမှာ အမြင့်ဆုံးပဲ... အဲဒီလူကို သတိထားမိလိုက်လား...."

"ဟင့်အင်း... ငါ မြန်မြန်ရောက်လာတာပဲ ဒါပေမယ့် တောင်ထိပ်ကို ဖြတ်တဲ့သူက ပိုမြန်တယ်.. သူ့ကျောကိုပဲ မြင်လိုက်ရတယ်..."

အလယ်ခေတ် ဝတ်စုံဝတ်ထားတဲ့ အဖိုးအိုက မုတ်ဆိတ်ဖြူတွေကို ပွတ်သပ်ရင်း ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်ပြီး သက်ပြင်းသာ ချလိုက်လေသည်။

"ခင်ဗျားရဲ့မျက်လုံးတွေကနေ ရှောင်လွှဲနိုင်တဲ့လူ ရှိသေးတာလား"

"ဘယ်လိုလုပ်ဖြစ်နိုင်မှာလဲ?!"

အဘိုးအို၏ အဖြေကို ကြားပြီးနောက် လူလတ်ပိုင်း နှစ်ဦးစလုံး မယုံနိုင်စွာ တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

"ဟုတ်တယ်... အစွမ်းထက်တဲ့ လူတစ်ယောက် ရောက်လာတာ... အရမ်းမြန်တယ်... သူ့ရဲ့ ဓားပညာက လေးနက်ရုံတင်မကဘူး သူ့ရဲ့ ထက်မြက်မှုကလည်း ထူးထူးခြားခြားပဲ"

အဘိုးအိုသည် တောင်ထိပ်ကို ချောမွေ့စွာ ဖြတ်သွားသော ဓားစွမ်းအင်ကို စိုက်ကြည့်ကာ သက်ပြင်း ထပ်ချသည်။

"တောင်ထိပ်ကို ဖြတ်သွားတဲ့ အဲဒီလူက မိတ်ဆွေလား ရန်သူလား မသိရသေးဘူး... ကျန်းဟိုင်မြို့ရဲ့ အနာဂတ်က ကမောက်ကမ ဖြစ်တော့မှာလား..."

အဘိုးအိုရဲ့ စီရင်ချက်ပြီးနောက် ပတ်ဝန်းကျင်က တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။

အင်းဆက်ပိုးကောင်များ၏ တေးဆိုသံသည် ချိုင့်ဝှမ်းတစ်လျှောက် ပဲ့တင်ထပ်နေသော်လည်း သူတို့ရဲ့ နှလုံးသားများမှာ ဓားစွမ်းအင် ရောင်ဝါက တွယ်ကပ်နေဆဲ။ တောင်ထိပ်ကို ဖြတ်သွားသောလူသည် မရှိတော့သော်လည်း ဖြတ်သွားသော တောင်ထိပ်ကို မြင်လိုက်ရသည်မှာ သူတို့၏ နှလုံးသားများကို ရိုက်ခတ်နေသော တူတစ်ချောင်း ရှိနေသလိုကြီး ခံစားနေရသည်။

တစ်ဖက်လူက မိတ်ဆွေလား ရန်သူလား ဆိုတာလည်း မသေချာသေးပေ။

ကောင်မလေးသည် အဘိုးကြီးနောက်သို့ လိုက်ကာ ကျိုးကျနေသော တောင်ထွတ်ကို တိတ်တဆိတ် ကြည့်နေကာ သူမ၏ နှလုံးသားကလည်း တဆတ်ဆတ် ခုန်နေခဲ့သည်။

တောင်ပေါ်မှ ထွက်လာသော ဓားစွမ်းအင်ရဲ့ ဖိအားက သူမကို အသက်ရှုကြပ်လာစေသည်။ အဘိုးအို၏ အကာအကွယ် ပေးမှုကြောင့်သာ သူမသည် ဤကြောက်စရာကောင်းသော အံ့ဖွယ်အမှုကို သက်သေခံနိုင်ခဲ့၏။

သူမကို ဤနေရာသို့ ခေါ်ဆောင်လာသော အကြီးအကဲ သုံးဦးရဲ့ စကားဝိုင်းတစ်ခုလုံးကို ကြားခဲ့ရပြီးနောက် ပို၍ပင် အံ့သြသွားခဲ့သည်။

သူမကို ဤနေရာသို့ ခေါ်ဆောင်လာသော အဖိုးအိုသည် မရေမတွက်နိုင်သော အရည်အချင်းရှိ ကျောင်းသားများကို သင်ကြားခဲ့သူ ကျန်းဟိုင် ကိုယ်ခံပညာအကယ်ဒမီ၏ ကျောင်းအုပ်ကြီး ဖြစ်သည်။ ပြီးတော့ ဒီလူလတ်ပိုင်းနှစ်ယောက်ရဲ့ လက္ခဏာတွေက ပိုလို့တောင် ထူးခြားသေးသည်။

တစ်ယောက်က ကျန်းဟိုင်မြို့ ကြယ်သားရဲ ကာကွယ်ရေးအစီအစဉ်တစ်ခုလုံးအတွက် တာဝန်ယူရသော ကြယ်ပွင့်ရဲဌာနက အကြီးအကဲဖြစ်သည်။

စာအုပ်အငွေ့အသက်တွေ များများပါတဲ့ တစ်ယောက်က ကျန်းဟိုင်စာကြည့်တိုက်ရဲ့ ဒါရိုက်တာ ဖြစ်ပြီး မရေမတွက်နိုင်တဲ့ ကိုယ်ခံပညာ လက်စွဲစာအုပ်တွေကို ဖတ်ဖူးသူပင်။

သူတို့ သုံးယောက်စလုံး ယခုလို ခက်ခဲသော အခြေအနေနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသည်က တောင်ဖြတ်သူ၏ ကြောက်စရာကောင်းသော စွမ်းအားကို ပြသလိုက်ခြင်းပင်။

"ကောင်းပြီ... ဒီမှာပြောစရာအကြောင်း မရှိတော့ဘူး"

ရဲမှူးက သူ့လက်ကို ဝှေ့ယမ်းပြီး။

"ဒီနေရာကို မကြာခင် ပိတ်ထားလိုက်မယ် ဘယ်သူမှ ဝင်ခွင့်မရှိဘူး"

"နေပါဦး ရဲမှူး... ကျုပ်မှာ တောင်းဆိုစရာရှိတယ်"

ဒါကိုမြင်တော့ ကျောင်းအုပ်ကြီးက ရှေ့ကို လှမ်းလာပြီး စကားပြောလိုက်သည်။

"လောင်လီ.. ကျေးဇူးပြုပြီး ပြောပါ အားမနာပါနဲ့"

ရဲမှူးက အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

"ကြီးကြီးမားမားတော့ မဟုတ်ပါဘူး ဒီဓားရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ထူးထူးခြားခြားပဲလေ... ငါတို့ ကျောင်းသားတွေကလည်း အဲဒါကို လေ့လာကြည့်နိုင်ရင် အများကြီး အကျိုးရှိမှာပါ... အချိန်တန်ရင် အဆင့်မှီအောင် လေ့ကျင့်လာနိုင်လောက်တယ်"

"စိတ်မပူပါနဲ့... အဲ့အချိန်ကျရင် ကျုပ် သတိလှမ်းပေးပါ့မယ်..."

...

ပြင်ပကမ္ဘာက ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်နေကြပေမယ့် ဤအရာအားလုံးကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သူ တရားခံ ချင်းယန်သည် သူ့အငှားတိုက်ခန်းသို့ ပြန်ရောက်လာသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် သူသည် ယခင်လှုပ်ရှားမှုထဲက အသေးစိတ် အချက်အလက်များကို အဆက်မပြတ် တွေးတောကာ တိုးတက်မှုအတွက် နေရာများစွာ ကျန်နေသေးကြောင်း သဘောပေါက်လာခဲ့သည်။

"ဒီဓားက အရမ်း အစွမ်းထက်ပေမယ့် စွမ်းအင်အများကြီး သုံးရတယ်..."

ချင်းယန် သူ့လက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး သူ့ဓားကို ညင်သာစွာ လှန်လိုက်ကာ သူ့အတွင်းစိတ်ထဲက စွမ်းအင်တွေ စီးဆင်းနေတာကို ခံစားလိုက်သည်။ တောင်ဖြတ်ဓားကို ကိုင်ဆောင်ပြီးကတည်းက သူ၏အတွင်း စိတ်စွမ်းအင်က သိသိသာသာ ကုန်သွားကြောင်း သိပါသည်။

တစ်ချက်တည်းနဲ့ သခင်သန်းချီကို အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့ပေမဲ့ သုံးရတဲ့ စွမ်းအားကလည်း မသေးချေ။

ဤကမ္ဘာကြီးသည် အလွန်အန္တရာယ်များလွန်းပြီး ထူးထူးဆန်းဆန်း ကြယ်သားရဲမျိုးစုံ အဆက်မပြတ် ပေါ်လာတတ်သည်။ အကောင်သေးသေးလေးကို သတ်ပြီးရင် ဆိတ်ကွယ်ရာမဲ့ ပုန်းနေတဲ့ ဘီလူးတစ်ကောင် ထပ်ပေါ်လာဦးမလား ဘယ်သူက သိမှာလဲ။

သူ့အတွင်း စိတ်စွမ်းအင်များ လုံးဝ ကုန်ခမ်းသွားသည်နှင့် သတ်ဖြတ်ရန် စောင့်ဆိုင်းနေသည့် ကြယ်သားရဲတွေ ထွက်လာနိုင်သည်။ ဒါကြောင့် ဒီအားနည်းချက်ကို မြှင့်တင်ဖို့ နည်းလမ်းရှာရမည်။

"ကြယ်စွမ်းအင်ကျင့်စဥ်ကို ပြုစုပျိုးထောင်ဖို့ အချိန်တန်ပြီထင်တယ်"

ချင်းယန် အတွေးများ လျင်မြန်စွာဖြင့် ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်သည်။

သူသိသလောက်ဆို မွေးရာပါနယ်ပယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် ပညာရှင်များသည် ကြယ်စွမ်းအင်ကျင့်စဥ်ကို လေ့ကျင့်ခြင်းဖြင့် ကြယ်များ၏ ကြီးမားသော စွမ်းအားကို တက်ကြွစွာ စုပ်ယူနိုင်ကြသည်။

လူတစ်ယောက်၏ ရုပ်ခန္ဓာကို ပုံဖော်ရန် ဤကြယ်စွမ်းအားကို တက်ကြွစွာ ဆွဲသွင်းနိုင်မှုသည် မွေးရာပါနှင့် နောက်ဖွားနယ်ပယ် သူရဲများကြားတွင် အကြီးမားဆုံး ကွာခြားချက်ဖြစ်သည်။

"စာကြည့်တိုက် ပထမအလွှာက အခြေခံ ကြယ်စွမ်းအင်ကျင့်စဥ် နှစ်ခု ရှိတယ်... ချို့ယွင်းချက်တွေ ရှိနေပေမယ့် တစ်ခုကိုတစ်ခု ဖြည့်စွမ်းပေးနေရလို့ အခုလို ကွဲသွားတာ...ငါ အဲဒါတွေကို သုံးပြီး အသစ်တစ်ခု ဖန်တီးလိုက်တာ အကောင်းဆုံးပဲ..."