သွေးဆာနေသော မျှော့ရဲ့ မူလခန္ဓာကိုယ်
Vol. 2 Ch. 20
ကြယ်ပွင့်ရဲဌာန၊ အဆင့်မြင့် အစည်းအဝေးခန်း။
ဒါဇင်ပေါင်းများစွာသော အစောင့်များသည် အပြင်ဘက်စင်္ကြံ၏ ဘေးနှစ်ဖက်တွင် စောင့်ကြပ်နေပြီး သတိအနေအထားဖြင့် ရပ်နေကြသည်။ သူတို့အားလုံးသည် အထူးအစည်းအဝေးကို စောင့်ကြပ်ကာ လေးနက်သော အမူအရာများကို ရှိနေ၏။
ဤအခိုက်တွင် တည်ငြိမ်သော ခြေသံများနှင့်အတူ ဦးစီးချုပ်ကြီးသည် စင်္ကြံအဆုံးတွင် ပေါ်လာပြီး အစည်းအဝေး အခန်းတံခါးကို ဖြည်းညှင်းစွာ ချဉ်းကပ်လာသည်။
တံခါးဝမှာ တပ်စွဲထားတဲ့ အစောင့်က ချက်ချင်း ရှေ့ကို လှမ်းလာပြီး ဆို၏။
"ဦးစီးချုပ်... စာကြည့်တိုက်မှူးနဲ့ ကိုယ်ခံပညာအကယ်ဒမီက ကျောင်းအုပ်ကြီးတို့ အထဲမှာ စောင့်နေပါတယ်!"
"အင်း.. အပြင်က စစ်အုပ်ချုပ်ရေးကို ထိန်းထား အက်ကြောင်းတွေထဲကတောင် ဘယ်သူမှ မလွတ်စေနဲ့..."
တစ်ဖက်က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြတဲ့အခါ ဦးစီးချုပ်လည်း တံခါးကို တွန်းဖွင့်ကာ အထဲသို့ ဝင်သွားလေသည်။ ကျယ်ဝန်းသော အခန်းမှာ သန့်ရှင်းတောက်ပနေလျက်။
နံရံများတွင် အသံလုံသည့် မှန်များ တပ်ဆင်ထားပြီး ပြင်ပမှ ခိုးယူမှုများကို ပိတ်ဆို့ထားသည်။
ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကိုယ်ခံပညာအကယ်ဒမီ၏ ကျောင်းအုပ်ကြီးနဲ့ ကျန်းဟိုင်မြို့ စာကြည်တိုက်မှူးတို့သည် စားပွဲတစ်ဖက်စီ၌ ရပ်နေကာ ၎င်းတို့၏ မျက်နှာများမှာတော့ ရေကဲ့သို့ တည်ငြိမ်နေသည်။
ထို့အပြင် အခြားသော ထိပ်တန်းခေါင်းဆောင်များလည်း တက်ရောက်လာခြင်း မရှိပေ။ သူတို့ရှေ့က စားပွဲပေါ်မှာတော့ သေးငယ်တဲ့ သွေးဆာနေတဲ့ မျှော့တစ်ကောင်ကို ချထားသည်။
၎င်း၏ ထူးခြားစွာ ထင်ရှားသော ကိုယ်ထည်သည် အားဖြည့်တင်းထားသော ဖန်ခွက်ဖြင့် ပုလင်းအတွင်းထဲတွင် ပိတ်မိနေသည်။ မျှော့ပါးစပ်မှ အနီရောင်အရည်များ ဖျန်းကျလာကာ ဖန်ခွက်ကို စွန်းထင်းစေခဲ့သည်။
၎င်းထွက်ပြေးမည့် လမ်းကြောင်းကို ပိတ်ဆို့ထားသော်လည်း မျှော့သည် ပုလင်းထဲ၌ အရူးအမူး ရုန်းကန်နေကာ သူ့အလိုလို ကွေးကောက်ရင်း အပြင်ဘက်ကို လွှင့်ထွက်လာတော့မည့်အတိုင်း ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ပုံပေါက်လေသည်။
၎င်းသည် ဤအချုပ်အနှောင်မှ လွတ်မြောက်ပြီး ပြင်ပကမ္ဘာသို့ မည်သည့် အခိုက်အတန့်တွင်မဆို လွတ်မြောက်သွားမည့်ပုံပေါက်သည်။
"ဦးစီးချုပ်... မင်း ငါတို့ကို ဆင့်ခေါ်လိုက်တာက ဘာအကြောင်းကြောင့်လဲ"
စာကြည့်တိုက်မှူးက ရှေ့ကိုလှမ်းပြီး ဦးစီးချုပ် ဝင်လာတာကို တွေ့တာနဲ့ မေးလေသည်။
သိပ်မကြာခင်ကပဲ သူနဲ့ ကျောင်းအုပ်ကြီးဟာ ဦးစီးချုပ်ဆီက ဖိတ်စာရထားခဲ့သည်။ ကြယ်ပွင့်ရဲဌာန အစည်းအဝေးခန်းသို့ အမြန်လာရန် သူတို့ကို ညွှန်ကြားထားသည်။ သို့သော် ဖုန်းခေါ်ဆိုသူသည် သွေးဆာနေသော နတ်ဆိုးနှင့်သာ သက်ဆိုင်ကြောင်း အကြောင်းပြချက်ကို မရှင်းပြခဲ့ပေ။
ကျောင်းအုပ်ကြီးနဲ့ စာကြည့်တိုက်မှူးဟာ အခြေအနေရဲ့ ဆွဲငင်အားကို သဘောပေါက်ကာ စကားရပ်လိုက်ပြီး ကြယ်ပွင့်ရဲဌာနသို့သာ တိုက်ရိုက် ပြေးသွားခဲ့သည်။
ယင်းကြောင့် ဤအထူး အစည်းအဝေးကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။
"ထူးဆန်းတာ တစ်ခုရှိတယ်... ဒီပိုးကောင်ရဲ့ အငွေ့အသက်က မမှန်ဘူး..."
အသက်အကြီးဆုံး ကျောင်းအုပ်ကြီး လောင်လီသည် သူ၏ မုတ်ဆိတ်ဖြူဖြူများကို ပွတ်သပ်ကာ ပုလင်းထဲတွင် ပိတ်မိထားသော မျှော့ကို ကြည့်ရင်း လေးလေးနက်နက် ပြောသည်
"ဒီမျှော့လေးထဲက သွေးစွမ်းအင်က အရမ်းကြွယ်ဝတယ်။ သာမန် အင်းဆက်ပိုးကောင် မဟုတ်ဘူး..."
"လောင်လီကတော့ မျှော်လင့်ထားသလိုပဲ တကယ့်ကို ဗဟုသုတရှိပြီး အတွေ့အကြုံလည်း ရှိသူပဲ... ဒီပိုးကောင်ရဲ့ ထူးခြားမှုကို ခင်ဗျား မြန်မြန်ဆန်ဆန်နဲ့ သိလိုက်ပြီ..."
ဦးစီးချုပ်က ချီးကျူးစကား ဆိုလိုက်သည်။ သူသည် အစည်းအဝေး စားပွဲဆီသို့ ချဉ်းကပ်လာပြီး ပုလင်းပေါ်တွင် သူ့လက်ကို တင်ကာ ဖြည်းညှင်းစွာ ရှင်းပြသည်-
"ကျုပ်တို့ ကြယ်ပွင့်ရဲဌာနက ရဲတွေ ရက်အတော်ကြာ စုံစမ်းပြီးနောက်မှ နောက်ဆုံးမှာ သွေးဆာနေတဲ့ နတ်ဆိုးနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ သဲလွန်စတချို့ကို တွေ့ရှိခဲ့တာ..."
သူ ပြောပြီးသည်နှင့် စာကြည့်တိုက် ပိုင်ရှင်သည် အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ သူ့မျက်နှာပေါ်က ရှုပ်ထွေးနေသည့် အကြည့်ဖြင့် ကြည့်နေသည်။
"ဦးစီးချုပ် ဒါက ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ...ခင်ဗျား သွေးဆာနေတဲ့ နတ်ဆိုးကို ခေါင်းဖြတ်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား တခြား အကြွင်းအကျန်တွေ ရှိနိုင်သေးတာလား"
အနီးနားတွင် ရပ်နေသော လောင်လီကလည်း တူညီသော စိတ်ရှုပ်ထွေးမှုကို ပြသပေမယ့် သူက နှုတ်ဆိတ်နေ၏။ သူသည် ဦးစီးချုပ် တုံ့ပြန်မှုကို စိတ်ရှည်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။
"စိတ်မပူပါနဲ့ ကျုပ်တို့ရဲချုပ်က ဒီဂြိုလ်အင်းဆက်ပိုးတွေရဲ့ အရင်းအမြစ်ကို စုံစမ်းဖို့ လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းက သတင်းတွေကို သိုသိပ်ထားခဲ့တာ... မင်း မသိဘူးဆိုတာ နားလည်ပါတယ်"
“တကယ်တော့ ဒီသွေးဆာနေတဲ့ နတ်ဆိုးက လူတစ်ဦးတည်း မဟုတ်ဘဲ ဂိုဏ်းတစ်ခုအနေနဲ့ လုပ်ဆောင်နေတာပါ”
"ဘာ?!"
"ဒီလိုမျိုးတောင်ရှိလား"
ဦးစီးချုပ် ပြောပြီးသည်နှင့် စာကြည့်တိုက်မှူးနှင့် ကျောင်းအုပ်ကြီးတို့ အံ့ဩသွားကြသည်။
သွေးဆာနေသော နတ်ဆိုးများသည် လွန်ခဲ့သည့် ရက်အနည်းငယ်က ကျန်းဟိုင်မြို့၌ ထိတ်လန့်စေခဲ့သလို စာကြည့်တိုက်နှင့် ကိုယ်ခံပညာ အကယ်ဒမီကိုတောင် သိသိသာသာ ထိခိုက်စေခဲ့သည်။
ဤနေရာနှစ်ခု၏ အကြီးအကဲများအနေနှင့် ကြီးမားသော ဖိအားကိုလည်း ခံစားခဲ့ရသည်။ နောက်ဆုံးတော့ အခြေအနေတွေ ငြိမ်သွားပြီလို့ ထင်ခဲ့ပေမယ့် အခြေအနေက လုံးဝ မငြိမ်သေးချေ။
"တကယ်တောင်းပန်ပါတယ် ... ဒါက အရေးတကြီးကိစ္စပဲ ထိတ်လန့်မှု မဖြစ်ရအောင် အခုလောလောဆယ် သတင်းတွေကို နှိမ်နှင်းပြီး ရှာဖွေမှုတွေလုပ်ဖို့ ရဲတပ်ဖွဲ့ဝင်တွေ ထပ်တိုးထားပါတယ်...ရက်အတော်ကြာ ရှာဖွေပြီး နောက်ဆုံးမှာတော့ ဒီကြယ်သားရဲကို ဖမ်းမိခဲ့တယ်"
ဦးစီးချုပ်က ပုလင်းထဲက မျှော့ကို ညွှန်ပြပြီး။
"ကျုပ်တို့ ရဲဌာနက သုတေသနတွေ အများကြီး လုပ်ထားပေမယ့် အများကြီး မတိုးတက်သေးပါဘူး... ဒါကြောင့် ဂြိုလ်သား အင်းဆက်တွေရဲ့ အရင်းအမြစ်ကို ခြေရာခံရာမှာ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုကို တောင်းခံချင်ပါတယ်.."
"လတ်စသတ်တော့ အဲ့လိုကိုး...." ဒါကိုကြားတော့ လောင်လီက သက်သာရာရသွားပုံဖြင့်။
"ဒီသွေးဆာနေတဲ့ နတ်ဆိုးတွေက နိုင်ငံသားတွေကို အန္တရာယ်ဖြစ်စေတယ်... ဦးစီးချုပ် စိတ်ချပါ။ ဒီအဘိုးကြီး မင်းတို့ရဲ့ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုမှာ သေချာပေါက် ကူညီပေးမယ်.."
"ကျန်းဟိုင်မြို့ရဲ့ အဖွဲ့ဝင်တစ်ယောက်အနေနဲ့ အစွမ်းကုန်လုပ်ဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်!"
စာကြည့်တိုက်မှူးကလည်း ခေါင်းညိတ်ပြသည်။
"ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ်"
သဘောတူညီချက်ကို ရရှိပြီးနောက် ဦးစီးချုပ်လည်း သက်ပြင်းချကာ စာကြည့်တိုက်မှူးထံ လှည့်လိုက်သည်။
"စာကြည့်တိုက်မှူး...ခင်ဗျားက မရေမတွက်နိုင်တဲ့ စာအုပ်တွေ ဖတ်ဖူးတယ်... ဒီဂြိုလ်သားအင်းဆက်တွေရဲ့ ဇစ်မြစ်အကြောင်း အချက်အလက်တွေ ရှိလား..."
"ငါ စဉ်းစားပါရစေ"
စာကြည့်တိုက်မှူးက ခေါင်းညိမ့်ပြလိုက်ပေမယ့် ခဏကြာတော့ သူက ခေါင်းကို ကူကယ်ရာမဲ့စွာ ခါလိုက်သည်။
"ကျုပ်မှာ အထင်ကြီးစရာ ဘာမှမရှိပါဘူး... ဒီလိုအင်းဆက်တွေကို ပထမဆုံးမြင်ဖူးတာပဲ"
ဦးစီးချုပ်က တခြားဘာမှ မပြောဘဲ ခေါင်းညိတ်ပြပြီး အကြီးအကဲလီကို ကြည့်နေလိုက်သည်။ အဘိုးကြီးလီကလည်း ခေါင်းယမ်းပြီး သက်ပြင်းချလေ၏။
"ဒီအင်းဆက်ပိုးကို သိပ်ပြီး အကျွမ်းတဝင် မရှိပါဘူး ဒါပေမယ့် သူ့ရဲ့ အစွမ်းအစနဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့ ငါ့မှာ မရေရာတဲ့ အတွေးတစ်ခုတော့ ရှိတယ်... ဒီအင်းဆက်က ကိုယ်ခွဲ ဖြစ်နိုင်တယ်"
"ကိုယ်ခွဲလား?" ဦးစီးချုပ် အံ့အားသင့်သွားသည်။
"ဟုတ်တယ် အရင်က ဒီလို အင်းဆက်မျိုးတွေကို မြင်ဖူးတယ်... ဒီမျိုးပွားတွေက တွေ့ရခဲတယ်... ဒါပေမယ့် မူရင်းကို ခြေရာခံချင်ရင်တော့ အကြံကောင်းရှိတယ်။"
သူစကားပြောနေစဉ်တွင် အထုပ်တစ်ထုပ်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး ပုလင်းထဲက အင်းဆက်ပိုးကောင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
"ဒီဝိညာဥ်ဖမ်းအမှုန့်နဲ့ဆို မူလခန္ဓာကိုယ်ကို အလွယ်တကူ ရှာတွေ့နိုင်တယ်"
စကားပြောနေစဉ် ဦးစီးချုပ်ရဲ့ မျက်လုံးများ တောက်ပလာပြီး ချက်ချင်း လက်ခုပ်တီးလိုက်သည်။
"ကောင်းပြီ... ခင်ဗျားပြောတဲ့အတိုင်း လုပ်မယ်... မူလခန္ဓာကိုယ်ကို ကျုပ်တို့ဖမ်းလိုက်တဲ့အခါကျရင် သွေးဆာနေတဲ့ နတ်ဆိုးအင်းဆက်ရဲ့ အသွင်သဏ္ဌာန် အမှန်က အန္တရာယ် ရှိမှာတော့ သေချာတယ်!"
…………….
ကျန်းဟိုင်မြို့၊ လီရွှေရေကန်။
မိုးမခပင်များသည် ကမ်းစပ်တစ်လျှောက် လေပြင်းများကြောင့် လှုပ်ခတ်နေကာ လေထုက ခရီးသွားများကလည်း ရယ်မော ပျော်ရွှင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပါသည်။
ကျယ်ပြောလှသော ရေကန်ကြီးတစ်ဝိုက်တွင် စားသောက်ပွဲများ ဝိုင်းဖွဲ့ပျော်မြူးနေသော မိသားစုများကို နေရာတိုင်းတွင် မြင်တွေ့နိုင်သည်။ ဒီရေကန်ရဲ့ ကမ်းစပ်မှာ နေ့စဉ်နဲ့အမျှ လူတွေ ဆော့ကစားနေကာ ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် နာမည်ကြီးတဲ့ အကြီးဆုံးရေကန် ဖြစ်ပေသည်။
သို့သော် ဘယ်သူမှ သတိမထားမိသည်မှာ ရေကန်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာ၌ ဝှက်ထားသော ဂူရှိသည်။ ၎င်းက မှောင်မိုက်ပြီး လျှို့ဝှက်ထားသော ဂူကြီးဖြစ်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် အနီရောင် တောက်တောက် အလင်းတချို့ ထွက်လာတဲ့ အခိုက်မှာတော့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်လာသည်။
ဂူထဲကို ဆက်ပြီး နက်နက်နဲနဲ စူးစူးစိုက်စိုက် ကြည့်မယ်ဆိုရင် အရှည်ငါးမီတာနီးပါး ရှိသော ဧရာမမျှော့ကြီးတစ်ကောင်ကို ကျောက်ထွတ်များပေါ် တွဲခိုနေသည်အား မြင်တွေ့နိုင်ပါသည်။
ရွှတ်!
၎င်းသည် အနီးနားရှိ ရေများကို စွန့်ထုတ်ပြီး ကြီးမားသော အရည်များကို ရေဝဲအဖြစ်သို့ ပို့ဆောင်ပေးသည်။ ဖြတ်သွားသော ငါးများ ခပ်ဝေးဝေးတွင် ကူးခတ်နေလျှင်ပင် ရေဝဲ၏ အကွာအဝေးသို့ အစုလိုက်အပြုံလိုက် ဝင်ရောက်လာသည်နှင့် ချက်ချင်း စုပ်ယူဝါးမြို ခံလိုက်ရကာ သွေးတစ်စက်တောင် မကျန်ခဲ့ပေ။
ထိုအချိန်တွင် မည်းမှောင်နေသော အသွင်သဏ္ဌာန်များစွာ ပျံဝဲလာသည်။ ၎င်းတို့သည် အနက်ရောင် မျှော့အုပ်စုတွေသာ ဖြစ်ကြပြီး ၎င်းတို့ စုပ်ယူလိုက်သော အနှစ်သာရနှင့် သွေးတို့ကို ယူဆောင်ကာ ဧရာမခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ လျင်မြန်စွာ ပေါင်းစပ်သွားကြသည်။
နောက်အခိုက်အတန့်ရောက်သော် အနှစ်သာရနှင့် သွေးများကို စုပ်ယူမှုနှင့်အတူ ၎င်း ထိန်းချုပ်ထားသော ရေစုန်သည် မီတာများစွာ မထင်မှတ်ဘဲ ကျယ်ပြန့်လာသည်။ ကန်အောက်ခြေရှိ ရေကိုမွှေပြီး ငါးများကို စုပ်ယူစားသောက်ရန် ပို၍ပင် စိတ်အားထက်သန်လာခဲ့သည်။
"မလောက်ဘူး... ရေငတ်နေတုန်းပဲ.... သွေးတွေ ထပ်လိုသေးတယ်..."
ဤ၏ အေးစက်ပြီး သနားညှာတာမှုကင်းသော စကားသံမှာ နောက်ဆုံး တွေ့ရှိထားတဲ့ ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေး နိုးကြားလာသလို တစ်လုံးချင်း ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
………
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် စာကြည့်တိုက်ဘက်ရှိ ချင်းယန်သည်လည်း ရှဟဲ၏ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုမှ အချက်အလက်ကို နောက်ဆုံးတွင် လက်ခံရရှိခဲ့သည်။