အိမ်ဆောက်ရန် အတည်ပြုခြင်း

"ဒါဆို ဦးလေးကျန်း၊ အုတ်လုပ်တဲ့သူရော သိလား။" လင်းရှောင်ယွဲ့က အမြန်မေးလိုက်သည်။

"သိတာပေါ့။ ငါ မင်းကို မိတ်ဆက်ပေးမယ်လေ၊ ပြီးတော့ မင်းများများဝယ်ရင် ဈေးနည်းနည်းသက်သာလိမ့်မယ်။" ကျန်းတာ့ဟယ်က ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ အုတ်တွေက ဈေးကြီးတယ်။ လျှော့ဈေးရှိရင်တောင် ဈေးကြီးနေတုန်းပဲ။ နောက်ပြီး အုတ်တွေသယ်ဖို့ နွားလှည်းတစ်စီးလောက်တော့ ရှာထားတာ ပိုကောင်းလိမ့်မယ်။ ဒီလိုဆိုရင် မင်းအတွက် ပိုသက်သာမှာပေါ့။"

"နွားလှည်း ဘယ်နှစ်စီးလောက်လိုမလဲ။ ပစ္စည်းတွေသယ်နိုင်တဲ့ နွားလှည်း ဘယ်မှာငှားလို့ရလဲ သိလား။" လင်းရှောင်ယွဲ့က ထပ်မေးလိုက်သည်။

"ဒါကတော့ အဆောက်အဦးရဲ့ တိုးတက်မှုအပေါ်မှာ မူတည်တယ်။ အနည်းဆုံးတော့ နွားလှည်းနှစ်စီးနဲ့ တစ်နေ့ကို ခြောက်ခေါက်လောက် ပစ္စည်းသယ်ရလိမ့်မယ်။ ပစ္စည်းသယ်တာကို စောစောစနိုင်ရင် ပိုကောင်းတယ်။ မင်း ဘယ်သူ့ကိုမှ ရှာမတွေ့ရင် ငါ မိတ်ဆက်ပေးနိုင်ပါတယ်။" ကျန်းတာ့ဟယ်က ပြောသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့၏ မျက်လုံးများက အရောင်တောက်သွားသည်။

"သဘောတူတယ်။ ဘယ်တော့စလို့ရမလဲ။ ပြီးဖို့ ဘယ်လောက်ကြာမှာလဲ။"

"ငါတို့ ရှန်းယန်ရွာက အိမ်ကို နှစ်ရက်အတွင်း အပြီးသတ်ရမယ်။ မင်းအတွက် အဆင်ပြေရင် အဲ့ဒါပြီးတာနဲ့ ငါတို့လာခဲ့မယ်။"

ကျန်းတာ့ဟယ်သည် ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် "ငါ ၅ ရက်အတွင်း စလို့ရတယ်။ အချိန်ဇယားကတော့ နည်းနည်းကျပ်သွားတာပေါ့။" ဟု ပြောလိုက်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့၏ မျက်လုံးများက အရောင်တောက်သွားသည်။

"ဒါဆို ၅ ရက်နေ့ပေါ့။ စောစောစနိုင်လေ အိမ်သစ်ထဲကို စောစောပြောင်းနိုင်လေပဲ။"

ကျန်းတာ့ဟယ်က အပြုံးဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"လူအင်အားအနေနဲ့တော့ ငါ့လူတွေအပြင် တောက်တိုမယ်ရလုပ်ဖို့ လူတချို့ ငှားရလိမ့်မယ်။ မင်းရွာကလူတွေကိုပဲ မေးကြည့်တာ အကောင်းဆုံးပဲ။"

"ကိစ္စမရှိပါဘူး။ ကျွန်မ ရွာသူကြီးဆီသွားပြီး အကူအညီတောင်းလိုက်ပါ့မယ်။" လင်းရှောင်ယွဲ့က ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းတာ့ဟယ်က သူ့မေးစေ့ကို နောက်တစ်ကြိမ် ပွတ်သပ်လိုက်သည်။

"လူအင်အားလုံလောက်ရင်တော့ ရက် ၂၀ အတွင်း ပြီးလောက်တယ်။"

သူ့လူများသည် အလုပ်လုပ်ရာတွင် မြန်ဆန်ကြသည်။ ပစ္စည်းများ အချိန်မီ သယ်ယူပို့ဆောင်ပေးနိုင်သမျှ ကာလပတ်လုံး ရက် ၂၀ အတွင်း အလုပ်ပြီးမြောက်ရန်မှာ ပြဿနာကြီးကြီးမားမား မဟုတ်ပေ။

လင်းရှောင်ယွဲ့၏ မျက်လုံးများက အရောင်တောက်သွားသည်။

သူမသည် ချက်ချင်းပင် ကျန်းတာ့ဟယ်နှင့် အသေးစိတ်အချက်အလက်များ ထပ်မံဆွေးနွေးလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူမသည် လီရှောင်နှင့် ကျန်းတာ့ဟယ်ကို အိမ်သစ်ဆောက်မည့်နေရာသို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။

ကျန်းတာ့ဟယ်သည် ထိုနေရာကို ယခင်က မြင်ဖူးထားပြီး အခြေခံအားဖြင့် နားလည်ထားပြီးဖြစ်သည်။

ထို့နောက် သူသည် လင်းရှောင်ယွဲ့နှင့် လီရှောင်တို့နှင့်အတူ အိမ်သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။

တိကျသောအသေးစိတ်အချက်အလက်များကို ဆွေးနွေးပြီးနောက် နှစ်ဖက်စလုံးက စာချုပ်တွင် လက်မှတ်ရေးထိုးလိုက်ကြသည်။

ထို့နောက် ကျန်းတာ့ဟယ်သည် နောက်ဆက်တွဲလုပ်ဆောင်ရမည့်အရာများကို လင်းရှောင်ယွဲ့အား ပြောပြပြီးနောက် ထွက်ခွာသွားလေသည်။

လျိုမိသားစုထံမှ ထွက်ခွာပြီးနောက် ကျန်းတာ့ဟယ်သည် ဟွမ်ရှန်းရွာသို့ ချက်ချင်းမပြန်သေးဘဲ လက်သမားစွန်း၏ အိမ်သို့ သွားခဲ့သည်။

လျိုမိသားစုသည် အခန်းပေါင်းတစ်ဒါဇင်ကျော်ပါသော အုတ်တိုက်ကြီးတစ်လုံး ဆောက်လုပ်တော့မည်ဖြစ်ကြောင်း အဒေါ်စွန်း သိလိုက်ရသောအခါ သူမ၏ မေးရိုးပင် ပြုတ်ကျမတတ် တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။

"ဘုရားရေ၊ လျိုမိသားစုက လင်းမိသားစုနဲ့ ခွဲထွက်သွားတာမကြာသေးဘူး။ သူတို့ ပိုက်ဆံတွေ ဘယ်ကရတာလဲ။ ဖြစ်နိုင်တာက..."

"ဘာလဲ။ ဒီအိမ်ဆောက်ဖို့ လျိုမိသားစုက ငွေစ ၂၄၀ ကျော် သုံးရမယ်လို့ ပြောတာ မင်းမကြားလိုက်ဘူးလား။ သူ့ကွယ်လွန်သွားတဲ့အဖေကသာ ဒီလောက်ဝင်ငွေကောင်းခဲ့ရင် တခြားသူတွေအတွက် အိမ်ဆောက်ပေးဖို့ မြို့တက်စရာ လိုပါ့မလား။"

အဒေါ်စွန်းမှာ ခဏရပ်တန့်သွားသည်။

"ဒါပေမဲ့ လျိုမိသားစုက ဒီလောက်ပိုက်ဆံတွေ ဘယ်ကရတာလဲ။ မနေ့က သူတို့ စားပွဲခုံနဲ့ ထိုင်ခုံတွေ လာဝယ်တုန်းက မင်း ကြေးပြား ၁၂၀ ပဲ တောင်းခဲ့တာလေ။" ဤသို့တွေးမိသောအခါ အဒေါ်စွန်းသည် အနည်းငယ် စိတ်မကောင်းဖြစ်သွားသည်။

"မင်းပဲ ငါ့ကို ဈေးလျှော့တောင်းခိုင်းတာ မဟုတ်ဘူးလား။" လက်သမားစွန်းက သူ့ဇနီးကို စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါ့အပြင် မနေ့ညက ရှောင်ယွဲ့ ရစ်ငှက်တစ်ကောင် လာပို့သွားတယ်။ မြို့ထဲက စားသောက်ဆိုင်တွေမှာဆို တစ်ပေါင်ကို ကြေးပြား ၁၀ ပြားကျော်ပေးရတာ၊ အဲ့ဒီရစ်ငှက်က ကြေးပြား ၅၀၊ ၆၀ လောက်တန်တယ်။ မင်းက တခြားသူတွေ အဆင်ပြေနေတာကို မမြင်ချင်လောက်အောင် မနာလိုဖြစ်နေတာလား။"

အဒေါ်စွန်းသည် ရှက်ရွံ့စွာဖြင့် နောက်ဆုတ်သွားတော့သည်။

***