ကူညီမည့်သူများ

"ဒါ့အပြင် တောင်ထဲသွားပြီး သစ်သားနည်းနည်းခုတ်ဖို့ လူနှစ်ယောက် ထပ်လိုသေးတယ်။ ဦးလေးစွန်းက လက်သမားလုပ်ငန်းကို ကူညီပေးဖို့ သဘောတူထားပြီးသားပါ။ ဒီလိုဆိုရင် သစ်သားဝယ်တဲ့ပိုက်ဆံကို ချွေတာနိုင်မှာပေါ့။"

"ကျွန်မ တွက်ကြည့်ပြီးပြီ။ လီရှောင်၊ ဦးလေးနဲ့ ရွှမ်ကျစ်တို့နဲ့ဆိုရင် ရွာထဲက လူခုနစ်ယောက် ထပ်လိုသေးတယ်။"

"ဒါက လွယ်ပါတယ်။ အခု လယ်ထဲမှာ အလုပ်မရှိတော့ ရွာထဲမှာ အလုပ်ရှာထွက်နေတဲ့လူတွေ အများကြီးရှိတယ်။ လူတိုင်း လာချင်ကြမှာ သေချာပါတယ်။"

လင်းရှောင်ယွဲ့က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ကျွန်မ နောက်ကျရင် ရွာသူကြီးအိမ်ကို ဟင်းနည်းနည်း သွားပို့မလို့။ သူ့ကို လူရှာပေးဖို့ အကူအညီတောင်းလို့ရမလား ကြည့်ရမယ်။"

ဦးလေးဝမ်မှာ ခဏရပ်တန့်သွားသည်။

"ကောင်းတယ်။ ရွာသူကြီးရဲ့ အကူအညီနဲ့ဆိုရင် မင်းတို့မိသားစု အိမ်ဆောက်ရတာ ပိုလွယ်သွားမှာပဲ။" ဤသို့ပြုလုပ်ခြင်းဖြင့် လင်းမိသားစုနှင့် မနာလိုဖြစ်နိုင်သော ရွာထဲမှ အချို့လူများ၏ ရန်မှ ကာကွယ်နိုင်ကြောင်း သူက အရိပ်အမြွက်ပြောလိုက်သည်။

ယွဲ့အာသည် ကံကောင်းစွာဖြင့် တောဂျင်ဆင်းကို ရရှိပြီး ငွေများစွာဖြင့် ရောင်းချနိုင်ခဲ့သည်။ ယခုမူ သူမသည် အိမ်ကြီးတစ်လုံးဆောက်ရန် ကြံရွယ်နေသည်။ လင်းမိသားစုသည် သေချာပေါက် စိတ်ယုတ်မာများပေါ်လာပေလိမ့်မည်။ ရွာထဲတွင်လည်း မနာလိုမဖြစ်ဘဲ မနေနိုင်သော လူအချို့ ရှိနေသေးသည်။

အကယ်၍ ရွာသူကြီးက လျိုမိသားစုကို ဤကိစ္စတွင် ကူညီပေးမည်ဆိုလျှင် အမှန်တကယ်ပင် များစွာပိုလွယ်ကူပေလိမ့်မည်။

သူသည် ဤကောင်မလေးကို လေးစားလာမိသည်ကို သဘောပေါက်သွားသည်။ သူမသည် ကံကောင်းရုံသာမက အရာရာကို ကြိုတင်စဉ်းစားတတ်သူဖြစ်သည်။

ရွာထဲမှ လူများစွာသည် လျိုမိသားစု အရှက်ရသည်ကို ကြည့်ရန် စောင့်နေကြသည်။ လျိုရှီသည် အမျိုးသမီးအိမ်ထောင်စု တည်ထောင်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်းမှာ ပညာမဲ့သော ရွေးချယ်မှုဖြစ်ပြီး မကြာမီ သို့မဟုတ် နောင်တွင် နောင်တရလိမ့်မည်ဟု သူတို့ ခံစားနေကြရသည်။

သို့သော် ဤကောင်မလေးရှိနေသမျှ လျိုမိသားစု၏ အနာဂတ်သည် ပို၍ပို၍ ကောင်းမွန်လာမည်ကို သူ သိသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ဦးလေးဝမ်နှင့် ခဏတာ စကားစမြည်ပြောပြီးနောက် သွေးခဲဟင်းနှင့် ဝက်သားအချို့နှင့်အတူ ရွာသူကြီးအိမ်သို့ သွားခဲ့သည်။

သူမ ရောက်သွားသောအခါ အခြားအိမ်များနှင့် သိသိသာသာကွဲပြားနေသော ခြံဝင်းထဲမှ အုတ်များနှင့် အုတ်ကြွပ်မိုးကြီးများကို ကြည့်ရင်း လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားနေမိသည်။

သူတို့အိမ်ဆောက်ပြီးသွားလျှင်လည်း ဤမျှလှပနေလောက်မည်။

တံခါးခေါက်ပြီးနောက် တံခါးဖွင့်ပေးသူမှာ ရွာသူကြီး၏ သား လီကန်းထျန်း၏ ဇနီး ကျန်းရှီဖြစ်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အစားအစာနှင့်အတူ လာရောက်ပြီး အသားဟင်းပင် ဖြစ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ကျန်းရှီသည် လင်းရှောင်ယွဲ့ကို ခြံဝင်းထဲသို့ အမြန်ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် သူမ၏ ယောက္ခမအတွက် လာရောက်ခြင်းဖြစ်ကြောင်း ပြောပြပြီး လင်းရှောင်ယွဲ့ကို အိမ်ထဲသို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။

ရွာသူကြီးကို တွေ့ပြီးနောက် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် သူမလာရင်းအကြောင်းကို ပြောပြလိုက်သည်။

လျိုမိသားစုသည် အုတ်ဖြင့် အိမ်ဆောက်တော့မည်ဖြစ်ကြောင်း ကြားသောအခါ သူ အလွန်အံ့ဩသွားသည်။

သူ ထပ်မေးကြည့်သောအခါ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ဂျင်ဆင်းရိုင်းတစ်ပင်ကို တူးဖော်တွေ့ရှိခဲ့သောကြောင့် မတော်တဆ ချမ်းသာလာခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်း သိရှိသွားသည်။ သူ့မျက်လုံးထဲတွင် နားလည်မှုအရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"ဟားဟား၊ ကောင်မလေး၊ မင်းက တကယ်ကိုကံကောင်းတဲ့သူပဲ။" ရွာသူကြီးက အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

သူမသည် ရုတ်တရက် ဉာဏ်ကောင်းလာရုံသာမက အမဲလိုက်နည်းကိုလည်း သင်ယူခဲ့ပြီး တောင်ပေါ်သို့သွား၍ နှစ်တစ်ရာသက်တမ်းရှိ တောင်ပေါ်ဂျင်ဆင်းရိုင်းကိုပင် တူးဖော်တွေ့ရှိခဲ့သည်။ သူမ၏ ဖခင်သည် လျိုမိသားစုကို ထောက်ပံ့နိုင်ရန်အတွက် သူ့သမီးကြီးကို အမှန်တကယ် ကောင်းချီးပေးခဲ့ခြင်းလား။

"ဒါက လွယ်ပါတယ်။ ငါ့သားကို မိသားစုအားလုံးကို ငါ့အိမ်ကို စာရင်းသွင်းဖို့ လာခိုင်းလိုက်မယ်။ လစာနဲ့ ဆောက်လုပ်ရေးကာလအကြောင်း ပြောပြပါ။"

"ဟုတ်ကဲ့။" လင်းရှောင်ယွဲ့က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ငါးရက်အတွင်း ဆောက်လုပ်ရေးစပါမယ်။ ဆောက်လုပ်ရေးကာလက အနည်းဆုံး ရက်နှစ်ဆယ်ပါ။ လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုလုံးမှာ လူအများကြီးလိုမလိုတော့ အာမမခံနိုင်ပေမယ့် ၁၅ ရက်ထက်ပိုပြီး အလုပ်လုပ်ရမှာတော့ သေချာပါတယ်။ အိမ်ဆောက်တာကို ကူညီရင် တစ်ရက်ကို ကြေးနီပြား ၁၅၀ ပါ၊ နေ့လယ်စာနဲ့ ညစာ ကျွေးပါမယ်။ တောင်ထဲသွားရမယ့်သူတွေကတော့ သန်ဘက်ခါစရပါမယ်။ ဆောက်လုပ်ရေးအဖွဲ့မရောက်ခင်ကတော့ တစ်ရက်ကို ကြေးနီပြား ၂၀၀ ပါ၊ အစားအသောက်မပါဘူး။ အဲ့ဒီနောက်မှာတော့ တစ်ရက်ကို ကြေးနီပြား ၁၈၀ ဖြစ်ပြီး နေ့လယ်စာနဲ့ ညစာ ပါဝင်ပါမယ်။ တောင်ထဲမှာ သစ်ခုတ်ရတာ သိပ်မပူတော့ အလုပ်ချိန်က ပိုရှည်ပါလိမ့်မယ်။"

"ကောင်းပြီ။ ဒီဈေးက အရမ်းသင့်တော်တယ်။" ရွာသူကြီးက ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ၊ ငါ ကန်းထျန်းကို ပြောလိုက်မယ်။ မနက်ဖြန် လူတွေ အတည်ပြုပြီးရင် မင်းအိမ်ကို လူလွှတ်ပြီး အကြောင်းကြားခိုင်းလိုက်မယ်။"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ရွာသူကြီး။" လင်းရှောင်ယွဲ့၏ မျက်နှာမှာ ဝင်းပသွားပြီး သူမက အမြန်ကျေးဇူးတင်စကား ပြောလိုက်သည်။

"ဟားဟား၊ ရပါတယ်။ မင်းတို့ရဲ့ အိမ်ထောင်စုစာရင်းလည်း ပြီးသွားပြီ။ မင်းလည်း ဒီမှာရောက်နေတုန်း ငါ အခုပဲ ပေးလိုက်မယ်။ ခဏစောင့်ဦး။" ရွာသူကြီးသည် စကားဆုံးသည်နှင့် ထရပ်လိုက်သည်။

***