ကျွန်မကို ယွဲ့အာလို့ခေါ်

အရေးအကြီးဆုံးမှာ သူမတို့အိမ်ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နေရာများအားလုံးသည် သဲမြေဖြစ်ပြီး အာလူးနှင့် ကန်စွန်းဥများ ကြီးထွားရန် အသင့်တော်ဆုံးဖြစ်ကြောင်း သူမ လေ့လာတွေ့ရှိခဲ့သည်။

"ဒါက အလုပ်ဖြစ်ပါ့မလား။ မြေရှင်းပြီးရင် စပါးခွန်ပေးရဦးမယ်။ ငရုတ်သီးတွေကို ပိုက်ဆံနဲ့ ရောင်းမရရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ..." လျိုရှီသည် အနည်းငယ် စိုးရိမ်နေခဲ့သည်။

ဤငရုတ်သီးသည် ကောင်းမွန်သော်လည်း ဤကမ္ဘာလောကမှ မျိုးစိတ်မဟုတ်ပေ။ သူတို့ စိုက်ပျိုးလိုက်သည့်အခါ အခြားသူများက ငရုတ်သီး၏ အကျိုးကျေးဇူးကို မသိပါက ရောင်းချနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

အာလူးနှင့် ကန်စွန်းဥများနှင့် ပတ်သက်၍မူ သူမ ယုံကြည်မှုရှိသည်။ ဤနှစ်မျိုးမှာ စားသုံးနိုင်ပြီး ကြည့်ကောင်းသောကြောင့် ရောင်းချနိုင်လောက်သည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့၊ သမီးမှာ ယုံကြည်မှုအပြည့်ရှိတယ်။" လင်းရှောင်ယွဲ့က ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ငရုတ်သီးသည် ၂၁ ရာစုတွင် ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းလုံး၌ လူကြိုက်များခဲ့ပြီး ငရုတ်သီးဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်များဖြင့် သူမ နာမည်ရအောင် လုပ်နိုင်မည်ဟု လုံးဝယုံကြည်မှုရှိသည်။

သူမလက်ထဲတွင် ငရုတ်သီးအလုံအလောက် မရှိသေးပေ။ သို့မဟုတ်လျှင် သူမသည် ရူယီစားသောက်ဆိုင်မှ စားဖိုမှူးလျိုကို သူမနှင့်အတူ အလုပ်လုပ်ချင်သလားဟု မေးမြန်းနေလောက်ပြီ။

အဆင်မပြေခဲ့လျှင်ပင် မြို့ထဲတွင် သူမရောင်းချရန် ဈေးကွက်တစ်ခု ရှိနေဦးမည်ပင်။

အာလူးနှင့် ကန်စွန်းဥများသည်လည်း သူမ၏ လျှို့ဝှက်လက်နက်များဖြစ်သည်။ ရှေးခေတ်တွင် အစားအစာထုတ်လုပ်မှုမှာ နည်းပါးသော်လည်း ဤသီးနှံနှစ်မျိုးမှာ လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားပြီး အလွန်ဗိုက်ပြည့်စေသည်။

အာလူးကို အဓိကအစားအစာအဖြစ်သာမက အခြားပါဝင်ပစ္စည်းများနှင့်လည်း ချက်ပြုတ်နိုင်သည်။ အာလူးချက်ပြုတ်နည်းများစွာရှိပြီး ကြော်ခြင်း၊ ကင်ခြင်းကဲ့သို့သော နည်းလမ်းများဖြင့် ချက်ပြုတ်နိုင်သည်။ ၎င်းတို့ကို အရံဟင်းများ သို့မဟုတ် အဓိကဟင်းလျာများအဖြစ် အသုံးပြုသည်ဖြစ်စေ တရုတ်လူမျိုးများက အလွန်နှစ်သက်ကြသည်။

အာလူးကို ပါးပါးလှီးပြီး ဆီမြှုပ်ကြော်လိုက်လျှင် အာလူးကြော်အဖြစ်ပင် ပြောင်းလဲသွားနိုင်သည်။ အာလူးကြော်သည် လူသားမျိုးနွယ်စုအားလုံးနီးပါးကို သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့သော သရေစာတစ်မျိုးဖြစ်သည်။

ကန်စွန်းဥနှင့် ပတ်သက်၍မူ ပင်စည်နှင့် အမြစ်နှစ်မျိုးစလုံးကို စားသုံးနိုင်သည်။ ၎င်းသည် လူသားများအတွက်သာမက တိရစ္ဆာန်များအတွက်ပါ အစာဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ကန်စွန်းဥကို သရေစာများအဖြစ်လည်း ပြုလုပ်နိုင်သည်။ သူမ၏ ယခင်ဘဝတွင် သူမငယ်စဉ်က သူမ၏ အဘွားသည် သူမအတွက် ကန်စွန်းဥခြောက်များ ပြုလုပ်ပေးခဲ့ပြီး အလွန်အရသာရှိခဲ့သည်။

စိုက်ပျိုးရသည်မှာ ရိုးရှင်းပြီး ကန်စွန်းဥပင်စည်များသည် မြေပြင်နှင့်နီးကပ်စွာ ကြီးထွားသောကြောင့် သီးနှံများစွာနှင့်အတူ ယှဉ်တွဲပေါက်ပွားနိုင်သည်။

ဥပမာအားဖြင့် ကန်စွန်းဥခင်းထဲတွင် ပဲ၊ ငရုတ်သီးနှင့် ပြောင်းဖူးပင်များကိုပါ စိုက်ပျိုးနိုင်သည်။ အကြောင်းမှာ ထိုအပင်များသည် နေရောင်ခြည်လိုအပ်ပြီး ကန်စွန်းဥပင်များမှာ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ဤသို့ဖြင့် မြေတစ်ကွက်တည်းတွင် သီးနှံနှစ်မျိုး စိုက်ပျိုးနိုင်ပြီး ထုတ်လုပ်မှုကို မလျှော့ချဘဲ မြေကို ချွေတာနိုင်သည်။

စဉ်းစားကြည့်ရုံနှင့်ပင် သူမသည် မြေဝယ်ပြီး ချက်ချင်း စိုက်ပျိုးရေးလုပ်ငန်း စတင်ချင်စိတ် ပေါက်လာသည်။

သူမ အလျင်လို၍ မဖြစ်ပေ။ အိမ်ဆောက်ပြီးနောက် ခြေတစ်လှမ်းချင်း လုပ်ဆောင်သင့်သည်။

ညစာစားပြီးနောက် လျိုရှီသည် ပန်းကန်များကို ဆေးကြောလိုက်သည်။

မိသားစုဝင်အားလုံး သန့်စင်ပြီးနောက် လီရှောင်သည် ရှောင်ချင်ကို တဲသို့ သယ်ဆောင်သွားပြီး ကျန်သူများမှာ အိမ်ထဲတွင် အနားယူကြသည်။

.....

နောက်တစ်နေ့။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် လီရှောင်ကို နံနက်စောစောခေါ်ကာ နွားလှည်းဖြင့် ထွက်ခွာသွားသည်။

"ရှေ့မှာ လမ်းမကြီးပဲ။ ကျွန်မကို နွားလှည်းမောင်းနည်း သင်ပေးလို့ရမလား။" လင်းရှောင်ယွဲ့သည် သူမဘေးမှ လီရှောင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

ထိုလူ၏ ဘေးတိုက်မျက်နှာသွင်ပြင်သည်လည်း အလွန်ဆွဲဆောင်မှုရှိကြောင်း သူမ သဘောပေါက်သွားသည်။

"ရပါတယ်။" လီရှောင်က တုံ့ပြန်လိုက်သည်။ လင်းရှောင်ယွဲ့၏ စူးစိုက်ကြည့်ခြင်းကို ခံနေရသဖြင့် သူ အနည်းငယ် မလုံမလဲဖြစ်နေသည်။

"အရင်က ဘယ်မိန်းကလေးကိုမှ မကြိုက်ဖူးဘူးလား။" ရုတ်တရက် လင်းရှောင်ယွဲ့က မေးလိုက်သည်။

"မရှိပါဘူး။"

"ရှင့်ကို ကြိုက်တဲ့ မိန်းကလေးတွေ အများကြီးရှိလား။"

လီရှောင်မှာ ခဏရပ်တန့်သွားသည်။

"မရှိပါဘူး။" ဒီလိုမျက်နှာနဲ့ဆိုရင် အဲ့ဒီမိန်းမတွေ ကြောက်နေမှာပေါ့။ ဘယ်သူက သူ့ကို ကြိုက်မှာလဲ။

"သိပ်မရှိတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် တစ်ယောက်မှမရှိတာလား။"

"တစ်ယောက်မှမရှိဘူး။" လီရှောင်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ သူ့လေသံတွင် စိတ်ခံစားမှု အတက်အကျမရှိပေ။

လင်းရှောင်ယွဲ့၏ မျက်လုံးများက တောက်ပနေသယောင်ပင်။

"ဘယ်သူမှမရှိဘူးလို့ ဘယ်လိုပြောနိုင်မှာလဲ။ ကျွန်မက လူတစ်ယောက်မဟုတ်ဘူးလား။" သူမသည် တောက်ပစွာ ပြုံးနေခဲ့သည်။

လီရှောင်မှာ တောင့်တင်းသွားသည်။ သူ့မျက်နှာမှာ ပူနွေးလာသည်။

"ဟဟ၊ လီရှောင်၊ ဘာအရောင်ကြိုက်လဲ။"

"လီရှောင်၊ ဘာစားရတာ ကြိုက်လဲ။"

"ရှင် ကျွန်မနာမည်ကို တစ်ခါမှမခေါ်ဖူးဘူး။"

"ရှောင်... ရှောင်ယွဲ့။"

သူမက ချွဲနွဲ့စွာဖြင့် "ကျွန်မကို ယွဲ့အာလို့ခေါ်..."

"ယွဲ့... ယွဲ့အာ။"

***