အုတ်မှာယူခြင်း

လီရှောင်သည် မြို့သို့သွားရာလမ်းမှာ အလွန်ရှည်လျားနေသည်ဟုသာ ခံစားလိုက်ရသည်။ တာ့ရှီမြို့၏ ဂိတ်တံခါးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ နောက်ဆုံးတွင် သက်ပြင်းချနိုင်တော့သည်။

မြို့ထဲသို့ ဝင်ပြီးနောက် သူတို့နှစ်ဦးသည် ဦးစွာ မြို့အနောက်ဘက်ရှိ အုတ်ဖိုသို့သွား၍ အုတ်များမှာယူကြသည်။

ကြီးကြပ်သူသည် လင်းရှောင်ယွဲ့ကို ဟွမ်ရှီရွာမှ ကျန်းတာ့ဟယ်က မိတ်ဆက်ပေးခဲ့ကြောင်းနှင့် လင်းရှောင်ယွဲ့က အုတ်များစွာ လိုချင်ကြောင်း ကြားသိရသောအခါ သူသည် သူမကို ပို၍သက်သာသော ဈေးနှုန်းတစ်ခု ပေးခဲ့သည်။

အုတ်ဖိုတွင် လက်ကျန်ပစ္စည်းများ ရှိနေသေးသောကြောင့် ငွေချေပြီးနောက် နောက်တစ်နေ့တွင် အုတ်များ စတင်သယ်ယူနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် လီရှောင်ကို မြို့ပြင်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီး အဘိုးရှီကို စောင့်နေလိုက်သည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် သစ်ပင်အောက်တွင် ကြာကြာမစောင့်လိုက်ရဘဲ သူ ဒုတိယအကြိမ် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် နွားလှည်းတစ်စီး အမှန်တကယ် ဝယ်ယူခဲ့သည်ကို မြင်သောအခါ အဘိုးရှီသည် အနည်းငယ် အံ့ဩသွားသည်။

"မနက်ဖြန်မနက်ဆိုရင် မြို့အနောက်ဘက်က အုတ်ဖိုကို သွားလို့ရပြီ။ လင်းရှောင်ယွဲ့မှာထားတဲ့ အုတ်တွေကို ပေးခိုင်းပြီး သာ့ရှီရွာက လျိုမိသားစုအိမ်ကို သယ်ပေးပါ၊ ရွာအစွန်ဆုံးမှာပါ။ တစ်ခေါက်ကို အုတ်အချပ်တစ်ရာဆိုတော့ တစ်နေ့ကို အနည်းဆုံး ခြောက်ခေါက်လောက် သယ်ရမယ်။ ဈေးနှုန်းအနေနဲ့တော့ တစ်ခေါက်ကို ကြေးနီပြား ၅၄ ပြား ပေးမယ်။" လင်းရှောင်ယွဲ့က တိုက်ရိုက်ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီလေ။ မနက်ပိုင်းမှာ လေးခေါက်လုပ်မယ်၊ ပြီးတော့ နေ့လယ်ပိုင်း နေသိပ်မပူတော့တဲ့အချိန်မှာ နောက်ထပ်နှစ်ခေါက် ထပ်လုပ်မယ်။" အဘိုးရှီက ချက်ချင်းတုံ့ပြန်လိုက်သည်။

ဤမိန်းကလေး၏ ကမ်းလှမ်းချက်သည် ဈေးကွက်ပေါက်ဈေးထက် ကြေးနီ ၁ ပြား ပိုများနေသည်။ သူမသည် သူ့ကို အခွင့်အရေးမယူခဲ့ပေ။

ထို့အပြင် သူသည် လမ်းတွင် လူအနည်းငယ်ကို တင်ဆောင်နိုင်ပြီး တစ်နေ့လျှင် ကြေးနီပြား ၃၂၀ ကျော် ရရှိနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ လင်းရှောင်ယွဲ့၏ အဆိုအရ ဤတာဝန်သည် ရှစ်ရက်မှ ကိုးရက်အထိ ကြာမြင့်မည်ဖြစ်ပြီး သူသည် ငွေ ၃ စကျော် ရရှိနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

"သဘောတူတယ်။"

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အဘိုးရှီကို အသေးစိတ်အချက်အလက်အချို့ ထပ်မံပြောပြပြီးနောက် လီရှောင်နှင့်အတူ မြို့ထဲသို့ နောက်တစ်ကြိမ် ဝင်ရောက်သွားသည်။

သူမသည် ယနေ့ မြို့သို့ အုတ်မှာရန်တစ်ခုတည်းအတွက် လာရောက်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ အချို့အရာများကို ဝယ်ယူရန်လည်း လာရောက်ခြင်းဖြစ်သည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် ဦးစွာ ကုန်စုံဆိုင်သို့ သွားကြသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် မိသားစုတွင် လူများစွာအတွက် အစားအစာများ ပြင်ဆင်ရန် အိုးများနှင့် ဒယ်အိုးအချို့ကိုလည်း ဝယ်ယူခဲ့သည်။

လီရှောင်သည် နောက်ဆုံးတွင် စကားပြောလာသည်။ "ဆောက်လုပ်ရေးကာလအတွင်းမှာပဲ လူပိုများမှာပါ။ ပန်းကန်နဲ့ တူတွေ အများကြီးမလိုလောက်ဘူးထင်တယ်။ ပြီးတော့ အိမ်မှာရှိတဲ့ အိုးနှစ်လုံးက အခြေခံအားဖြင့် လုံလောက်နေပြီ။"

"ဒီပစ္စည်းတွေက ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ပျက်စီးသွားမှာမှ မဟုတ်တာ။ ဒါ့အပြင် အိမ်ဆောက်ပြီးရင် ကျွန်မ အစားအသောက်နဲ့ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းပြုတော့မှာ။ အားလုံး အသုံးဝင်မှာပါ။"

အမဲလိုက်ခြင်းသည် အမှန်တကယ်တွင် ရေရှည်ဖြေရှင်းချက်တစ်ခု မဟုတ်ပေ။ အထူးသဖြင့် ဆောင်းရာသီတွင် သူမ၏ မိခင်သည် သူမကို တောင်များထဲတွင် အမဲလိုက်ခွင့်ပြုမည် မဟုတ်ပေ။ ချက်ပြုတ်ခြင်းသည် သူမ စဉ်းစားနိုင်သမျှထဲတွင် ငွေရှာရန် အဖြစ်နိုင်ဆုံးနည်းလမ်းဖြစ်သည်။

"ကောင်းပြီ။" လီရှောင်က တုံ့ပြန်ပြီး သူမကို မတားဆီးတော့ပေ။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ဆီမီးခွက်တစ်လုံး၊ သစ်သားပုံးငယ်နှစ်လုံးနှင့် အဖုံးပါသော သစ်သားစည်ပိုင်းနှစ်ခုကို ရွေးချယ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် လီရှောင်ကို အဝတ်အထည်ဆိုင်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့က သူ့အတွက် အဝတ်အစားများ ဝယ်ပေးချင်သည်ကို သိသောအခါ လီရှောင်သည် ချက်ချင်းငြင်းဆန်လိုက်သည်။

"ဒေါ်လေးလျိုက မင်းကို အဝတ်ချုပ်ဖို့ အထည်စနည်းနည်းဝယ်ခိုင်းထားတာ မဟုတ်ဘူးလား။ အထည်စနည်းနည်းပဲ သွားဝယ်ကြရအောင်။" ဒေါ်လေးလျိုက သူ့ကို လင်းရှောင်ယွဲ့ကို စောင့်ကြည့်ခိုင်းစဉ်က သူ လိုအပ်သည်ဟု မထင်ခဲ့သော်လည်း ယခုမူ သူမသည် မျက်တောင်မခတ်တမ်း ငွေသုံးစွဲသူဖြစ်ကြောင်း သူ သဘောပေါက်သွားသည်။

သူမသည် ဂျင်ဆင်းရောင်းချ၍ ချမ်းသာလာခဲ့လျှင်ပင် အိမ်ဆောက်ခြင်း၊ နွားလှည်းဝယ်ခြင်းနှင့် သူနှင့် ချင်အာကို ဝယ်ယူခြင်းတို့သည် ထက်ဝက်ကျော် ကုန်ကျလောက်ပြီဖြစ်သည်။ ယခု သူ့အတွက် အဝတ်အစားများ ဝယ်ယူခြင်းသည် ဖြုန်းတီးရာကျပေလိမ့်မည်။

လီရှောင်သည် သူ လျိုမိသားစုကို စတင်ထည့်သွင်းစဉ်းစားနေမိပြီး သူ့ကိုယ်သူ လျိုမိသားစု၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်နေမိသည်ကို သတိမထားမိခဲ့ပေ။

"အမေ အဝတ်ချုပ်ဖို့ နှစ်ရက်လောက်ကြာမှာ။ ရှင်နဲ့ ချင်အာကတော့ မကြာခင် အဝတ်မကပ်ဘဲဖြစ်နေတော့မယ်။"

သူမသည် သူ့ကြွက်သားများကို အခါအားလျော်စွာ ကြည့်ရသည်ကို စိတ်မ၀င်စားသော်လည်း သူ့တွင် ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖုံးကွယ်ရန် အဝတ်အစားပင်မရှိသောကြောင့် သူ့အတွက် ရင်နာမိသည်။

"မြန်မြန်သွားပြီး စမ်းကြည့်လိုက်။" လင်းရှောင်ယွဲ့က ထပ်မံတိုက်တွန်းလိုက်သည်။

လီရှောင်မှာ တိတ်ဆိတ်နေသည်။

ထို့နောက် သူ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

သူသည် အရွယ်အစားအကြီးဆုံးအဝတ်ကို ရွေးချယ်ပြီး စမ်းဝတ်ကြည့်ရန် သွားလိုက်သည်။

မနက်ဖြန်မှစ၍ သူသည် အုတ်ဖိုတွင် အုတ်များသယ်ယူရာတွင် ကူညီရမည်ဖြစ်ပြီး သူ့ကိုယ်ခန္ဓာကို ဖော်ပြထားခြင်းမှာ အမှန်တကယ် မကောင်းပေ။

***