ကျွန်တံဆိပ်များ

ကျိုးသခင်လေးမှာ မှင်တက်သွားသည်။

သူ့အလုပ်သမားက သူ့ကို ကြည့်နေသည်ကိုမြင်သောအခါ သူ ဒေါသထွက်သွားသည်။

"ဘာရပ်စောင့်နေတာလဲ။ သွား၊ ရေတစ်ပုံးသွားယူပြီး သူ့မျက်နှာကို ဆေးပေးလိုက်စမ်း။" သူက ပြောရင်း လက်ထဲမှ ကြိမ်လုံးတိုဖြင့် ရိုက်လိုက်သည်။

အသုံးမကျတဲ့ကောင်! ဒါက သူ့အတွက် လုပ်ငန်းကို ပထမဆုံး လွှဲပြောင်းယူတာဖြစ်ပြီး ဘာတွေဖြစ်နေလဲဆိုတာ သူမသိဘူး။ သူ့ကို သတိပေးရမှန်း မသိဘူးလား။ အရှက်ရလိုက်တာ။

"ဟုတ်ကဲ့။" အလုပ်သမားသည် ရှောင်မနေဝံ့ဘဲ အရိုက်ခံလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် ရေတစ်ပုံးယူရန် ဘေးသို့ အမြန်သွားလိုက်သည်။

ခဏအကြာတွင် သူသည် ရေတစ်ပုံးနှင့်အတူ ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။

ထို့နောက် သူသည် ရေတစ်ယောက်စာခပ်ယူကာ ထိုအမျိုးသမီး၏ မျက်နှာပေါ်သို့ ပက်လိုက်ပြီး အဝတ်စတစ်စဖြင့် ဖြစ်ကတတ်ဆန်း သုတ်ပေးလိုက်သည်။

သူမ၏ မျက်နှာမှာ ပေါ်လွင်လာသည်။

သူမသည် နူးညံ့လှပပြီး အသက် ၂၀ ထက် မပိုကြောင်း သေချာနေသည်။

"၂၃ စ။"

"၂၄ စ။"

"ငါ ငွေစ ၃၀ ပေးတယ်။"

...

ဈေးပေးခြင်းမှာ လျင်မြန်စွာ ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်နေသည်။

တတိယသခင်လေးကျိုး၏ မျက်လုံးထဲတွင် ကျေနပ်မှုအရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် လူတစ်ဦးက ငွေစ ၄၁ စဖြင့် ဈေးပေးလိုက်သောအခါ မည်သူမျှ ထပ်မံ၍ ဈေးမပေးကြတော့ပေ။

"ဈေးတက်ပေးချင်တဲ့သူ ရှိသေးလား။" တတိယသခင်လေးကျိုးက စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စွာ မေးလိုက်သည်။

သူ့စိတ်ထဲတွင်တော့၊ ဆင်းရဲသားတွေချည်းပဲ။ မိန်းမငယ်တစ်ယောက်အတွက် ငွေစ ၄၁ စပဲလား။

လူအုပ်ထဲတွင် ဆွေးနွေးသံများ ထွက်ပေါ်လာသော်လည်း မည်သူမျှ ဈေးမခေါ်တော့ပေ။

ဇနီးဝယ်ရန်လာကြသော လယ်သမားများမှာ ထိုမျှငွေများများ မပေးလိုကြပေ။ နောက်ဆုံးတော့ ကလေးမွေးရန်အတွက် ရုပ်ရည်က ထိုမျှအရေးမကြီးပေ။ ငယ်ရွယ်သူတစ်ယောက်ဆိုလျှင် လုံလောက်ပြီဖြစ်သည်။

လူပွဲစားကတော့ စိတ်ဝင်စားသည်။ သူမကို သင်ကြားပေးပြီး ချမ်းသာသော မိသားစုများထံတွင် အိမ်ဖော်အဖြစ် ရောင်းချနိုင်မည်ဟု သူထင်ခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ငွေစ ၄၀ ထက်ပိုသွားလျှင် သူတို့၏ အမြတ်အစွန်းမှာ အကန့်အသတ်ရှိသွားမည်ဖြစ်ပြီး ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုကောင်းတစ်ခု ဖြစ်မည်မဟုတ်ပေ။

တစ်ခုတည်းသော ဒွိဟဖြစ်နေသူမှာ ပြည့်တန်ဆာအိမ်မှ မဒမ်ပင်ဖြစ်သည်။

သူမသည် ထိုမိန်းကလေး၏ ရုပ်ရည်နှင့် အသက်အရွယ်ကို နှစ်သက်သည်။

သို့သော်လည်း ကျွန်များပင်လျှင် သူမထံသို့ သွားလိုကြခြင်းမရှိပေ။ လွန်ခဲ့သောနှစ်အနည်းငယ်အတွင်း သူမ ခေါ်ဆောင်သွားပြီးနောက် သေဆုံးသွားသူများစွာ ရှိခဲ့သည်။

ငွေစ ၄၀ သုံးစွဲရခြင်းမှာ လောင်းကစားတစ်ခုပင် ဖြစ်နေသေးသည်။

ကျိုးသခင်လေး၏ အကြည့်သည် ဝယ်သူများ၏ မျက်နှာများပေါ်တွင် လှည့်လည်သွားပြီး မဒမ်၏ မျက်နှာအမူအရာကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူ့မျက်လုံးထဲတွင် ရက်စက်သော အသွင်အပြင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားပြီး ရုတ်တရက် ထိုအမျိုးသမီးကို ဆွဲယူလိုက်ပြီး သူမ၏ အဝတ်အစားများကို ဆွဲဖြဲလိုက်သည်။

"အာ့။" အမျိုးသမီးသည် အံ့ဩတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူမ၏ ရင်ဘတ်ကို လက်များဖြင့် အမြန်ဖုံးကွယ်လိုက်သည်။

သို့သော် သူမ၏ ဖြူဖွေးသော အသားအရေမှာ ပေါ်လွင်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ပရိသတ်များကြားတွင် ဆူညံသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"၄၂ စ။" မဒမ်က နောက်ဆုံးတွင် ဈေးခေါ်လိုက်သည်။

သူမသည် အနည်းငယ် ပိန်သော်လည်း သူမ၏ ဖြူဖွေးသော အသားအရေဖြင့် ဖောက်သည်များစွာကို ဆွဲဆောင်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

"၄၃ စ။" စောစောက ဈေးခေါ်ခဲ့သော သက်လတ်ပိုင်းအရွယ်လူက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ အော်လိုက်သည်။

သူသည် ဆယ်နှစ်ကျော်ကြာ အိမ်ပါသမက်အဖြစ် နေထိုင်ခဲ့ပြီး ယခုအခါ သူ့ဇနီးသေဆုံးသွားပြီး ငွေကြေးလည်းရှိနေပြီဖြစ်သောကြောင့် လှပသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို ဝယ်ယူကာ ဘဝကို ပျော်ရွှင်စွာ ဖြတ်သန်းတော့မည်ဖြစ်သည်။

"၄၄ စ။" မဒမ်က ထိုသက်လတ်ပိုင်းအရွယ်လူကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"၄၅ စ။"

မဒမ်၏ မျက်နှာတွင် စိတ်ရှုပ်ထွေးနေဟန် ပေါ်လာသည်။

"ထားလိုက်တော့။" သူမက နောက်ဆုံးတွင် ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်သည်။

တတိယသခင်လေးကျိုးက မျက်ခုံးပင့်ကာ သူ့လက်အောက်ငယ်သားကို ကြည့်လိုက်သည်။

သူသည် ချက်ချင်း မောင်းကို ထုလိုက်သည်။

"ရောင်းလိုက်ပြီ။" သူက အကျယ်လောင်ဆုံး ပြောလိုက်သည်။

သက်လတ်ပိုင်းအရွယ်လူက ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် အမြန်ထွက်ခွာသွားသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ထိုသက်လတ်ပိုင်းအရွယ်လူက ဘေးသို့သွား၍ ငွေချေကာ စာချုပ်ယူသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ထို့နောက် ကျိုးကုန်သွယ်ရေးလုပ်ငန်းမှ အလုပ်သမားများကို ထိုအမျိုးသမီး၏ ပခုံးပေါ်တွင် 'ကျွန်' ဟူသော စာလုံးကို တံဆိပ်တုံးနှိပ်ခိုင်းလိုက်သည်။

ပူလောင်နေသော သံတုံးက သူမ၏ ပခုံးပေါ်သို့ ဖိကပ်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ထိုအမျိုးသမီးသည် အော်ဟစ်ကာ သတိလစ်သွားတော့သည်။

မည်သူမျှ သူမကို အာရုံမစိုက်ကြပေ။ အရာအားလုံးသည် ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

သက်လတ်ပိုင်းအရွယ်လူက ထိုအမျိုးသမီးကို သယ်ဆောင်သွားသည်ကို မြင်ပြီးနောက် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် စင်မြင့်ပေါ်သို့ ဆက်လက်ကြည့်နေလိုက်သည်။

ဤစာလုံးကို ပခုံးပေါ်တွင် တံဆိပ်တုံးနှိပ်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ထိုသူသည် တရားဝင်ကျွန်တစ်ဦး ဖြစ်သွားတော့သည်။

***