တစ်ယောက်ကျန်သေးတယ်
Vol. 4 Ch. 80
ထို့နောက် လူတိုင်းက သူမကို လှမ်းကြည့်ကြသည်။
သူမဘေးမှ မုဆိုးမှာ တုန်လှုပ်သွားသည်။ ဒါဆို... သူမက သူ့လိုယောက်ျားမျိုးကို ကြိုက်တာလား။
သူမကို ခဏလောက်စောင့်ကြည့်ခဲ့သော်လည်း သူမက ဈေးမပေးခဲ့ပေ။ သူ အခွင့်အရေးရှိနိုင်သေးသည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။
သို့သော် ယခုတော့...
စင်ပေါ်မှ ကြမ်းတမ်းပြီး ကြောက်စရာကောင်းသော လူကို ကြည့်လိုက်ရင်း မုဆိုးမှာ အနည်းငယ် ကြောက်လန့်သွားသည်။
တောင်ပေါ်က တောဝက်တစ်ကောင်လိုပဲ၊ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်က အရမ်းပြင်းထန်တယ်။ ဒီကောင်မလေးက ဘယ်လိုအရသာခံစားမှုမျိုးရှိနေတာလဲ။
အခြားပရိသတ်များကလည်း လင်းရှောင်ယွဲ့ကို အံ့ဩစွာ ကြည့်နေကြသည်။ မည်သူမျှ သူမနှင့် ယှဉ်ပြိုင်၍ ဈေးမပေးကြပေ။
သူတို့ထဲမှ အချို့သည် သူမနှင့် မုဆိုးကြားမှ စကားပြောဆိုမှုကို ကြားသိထားပြီး သူမသည် ခင်ပွန်းဝယ်ရန် လာရောက်ခြင်းဖြစ်ကြောင်း သိကြသည်။ သူမက လီရှောင်ကို ဈေးပေးနေသည်ကို မြင်သောအခါ သူတို့အားလုံးသည် မသိစိတ်က သူမနှင့် ဝေးဝေးနေလိုကြသည်။
ဒီကောင်မလေးရဲ့ စရိုက်က သူမရဲ့ ရုပ်ရည်နဲ့ သိပ်မလိုက်ဖက်ဘူး။
လီရှောင်ကလည်း လင်းရှောင်ယွဲ့ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
သူ ဒဏ်ရာရနေသော်လည်း သိုင်းပညာလေ့ကျင့်သူများ၏ အကြားအာရုံမှာ အလွန်ကောင်းမွန်သည်။ ထို့အပြင် ဒီကောင်မလေး၏ စောစောက အပြုအမူမှာလည်း ပုံမှန်မဟုတ်သောကြောင့် သူ သူမကို အာရုံစိုက်နေခဲ့သည်။
ထို့အပြင် သူမဘေးမှ လက်ပြတ်နေသော လူနှင့် ပြောဆိုခဲ့သည့် စကားများကိုလည်း သူ ကြားခဲ့သည်။
သူမက ခင်ပွန်းဝယ်ဖို့လာတာလား။ ပြီးတော့ လူပေါင်းများစွာထဲကမှ သူ့ကို သဘောကျသွားတာလား။
သူ ထူးဆန်းသည်ဟု ခံစားရသော်လည်း သူ ကြိုးစားကြည့်လို့ ရနိုင်လောက်သည်...
သူသည် အားနည်းနေသော ချင်အာနှင့်အတူ ထွက်ပြေးရန် စွန့်စားရခြင်းမှာ မသေးလှပေ။ သူ အောင်မြင်စွာ ထွက်ပြေးနိုင်ခဲ့လျှင်ပင် ကျိုးမိသားစုက ရဲမက်ကို သေချာပေါက် တိုင်ကြားမည်ဖြစ်သည်။
သို့သော် သူသာ ချင်အာကို ဒီကောင်မလေးရဲ့ အိမ်ကို ခေါ်သွားနိုင်ခဲ့လျှင်တော့ အရာအားလုံး အဆင်ပြေသွားမည်ဖြစ်သည်။
ဒီကောင်မလေးရဲ့ ဝတ်စားဆင်ယင်မှုကို ကြည့်ရလျှင် သူမ ဘယ်ရွာကလာသည်ကို သူ မသိပေ။
သူမက သူ့ရဲ့ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်ကို သဘောကျလို့ သူ့ကို ဝယ်တာဖြစ်နိုင်တယ်။ မိသားစုက အလုပ်အကျွေးပြုဖို့ သန်မာတဲ့လူတစ်ယောက် လိုအပ်နေတာလား။
ကောင်းပြီလေ၊ သူမသာ သူနဲ့ ချင်အာကို လက်ခံမယ်ဆိုရင် သူ ကူညီပေးမှာပါ။
ဤသို့တွေးမိသော် လီရှောင်သည် လင်းရှောင်ယွဲ့ကို ပို၍ တည်ငြိမ်အေးဆေးစွာ ကြည့်လိုက်သည်။
လင်းရှောင်ယွဲ့၏ မျက်လုံးများက တောက်ပလာပြီးနောက် သူမ၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် နီမြန်းသွားသည်။
သူက သူမကို အရမ်းနူးညံ့စွာ ကြည့်နေပါလား။
စင်မြင့်ပေါ်တွင် တတိယသခင်လေးကျိုးကလည်း လင်းရှောင်ယွဲ့ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။
သူမ၏ နီမြန်းနေသော မျက်နှာကို မြင်သောအခါ သူ့နှလုံးသားမှာ လှုပ်ခတ်သွားသည်။
ဒီလောက်သေးငယ်တဲ့ နေရာလေးမှာ ဒီလောက်ချောမောတဲ့ မိန်းကလေးတစ်ယောက် ရှိနေပါလား။
လင်းရှောင်ယွဲ့က တတိယသခင်လေးကျိုးကို ဂရုမစိုက်ပေ။ ခဏစောင့်ပြီးနောက် မည်သူမျှ သူမနှင့် ယှဉ်ပြိုင်သူမရှိသည်ကို မြင်သောအခါ သူမ ပါးစပ်ဖွင့်လိုက်သည်။
"တခြားဘယ်သူမှ ဈေးမပေးတော့ဘူးဆိုရင် သူက ကျွန်မအပိုင်ပဲ။ မြန်မြန်မောင်းခေါက်လိုက်တော့။" သူမက စင်ပေါ်မှ အလုပ်သမားကို ပြောလိုက်သည်။
သူက တတိယသခင်လေးကျိုးကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
ဒီလူက ကိုယ်လုံးကိုယ်ထည်ကြီးပြီး ကြမ်းတမ်းပုံရတယ်။ သာမန်လူတွေက သူ့ကို မထိန်းချုပ်နိုင်မှာစိုးလို့ မဝယ်ရဲကြဘူး။ ဒါကြောင့် သူတို့က သူ့ကို အမြန်ဆုံး ရောင်းထုတ်ချင်နေကြတယ်။
ထိုအခါမှ တတိယသခင်လေးကျိုးက လင်းရှောင်ယွဲ့ထံမှ အကြည့်ကို ပြန်လွှဲလိုက်သည်။
ထို့နောက် သူ ပြုံးလိုက်သည်။
"ကောင်မလေး၊ ဘာလို့ ဒီလောက်ကြမ်းတမ်းပုံရတဲ့ ယောက်ျားတစ်ယောက်ကို ဝယ်ချင်ရတာလဲ။" သူ မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်သည်။
လင်းရှောင်ယွဲ့မှာ ခဏရပ်တန့်သွားသည်။
သူမက သူ့ကို ခင်ပွန်းတော်ချင်တယ်လို့ ပြောချင်သည်။ သို့သော် သူမပတ်ဝန်းကျင်မှ လူများက သူမကို ကြည့်နေကြသည်ကို မြင်သောအခါ...
ရုတ်တရက် သူမ အနည်းငယ် အပြစ်ရှိသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
"အဟမ်း... ဒါ ရှင့်အလုပ်မဟုတ်ပါဘူး။"
တတိယသခင်လေးကျိုးမှာ မှင်တက်သွားသည်။ သူ အများကြီး မေးမိသွားသည်ကို သဘောပေါက်သွားသည်။
သူသည် သူ့ဘေးမှ အလုပ်သမားကို ကြည့်လိုက်ရာ ထိုသူက နားလည်ပြီး မောင်းကို အမြန်ခေါက်လိုက်သည်။
"ငွေစ ၂၅ စနဲ့ ရောင်းလိုက်ပါပြီ။ ဒီမှာ လုပ်ထုံးလုပ်နည်းတွေ လာလုပ်ပေးပါ။"
လင်းရှောင်ယွဲ့၏ မျက်နှာမှာ ဝင်းပသွားသည်။
မမျှော်လင့်ဘဲ စင်ပေါ်မှ လူက ရုတ်တရက် စကားပြောလိုက်သည်။
"နောက်တစ်ယောက်ကျန်သေးတယ်။" စကားပြောသူမှာ လီရှောင်ဖြစ်သည်။
လူတိုင်း မှင်တက်သွားကြသည်။
စင်ပေါ်မှ ကျွန်များသည် စကားပြောလျှင် အရိုက်ခံရမည်ဖြစ်သောကြောင့် စကားမပြောဝံ့ကြပေ။ ယနေ့ လူများစွာ လေလံတင်ရောင်းချပြီးနောက် စကားပြောဝံ့သော ပထမဆုံးကျွန်မှာ သူပင်ဖြစ်သည်။
***