ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတစ်ခု

ထို့နောက် သူမသည် လှည်းပေါ်မှ ကိုယ်ကိုင်းကာ လီရှောင်ကို ပြောလိုက်သည်။ "ချင်အာကို လှည်းပေါ်တင်လိုက်။ ပြီးရင် ကျွန်မတို့ မြို့ထဲကို ပစ္စည်းနည်းနည်းထပ်ဝယ်ဖို့ လှည်းစီးသွားကြမယ်။"

လီရှောင်နှင့် ရှောင်ချင်တို့နှစ်ဦးစလုံး မှင်တက်သွားကြသည်။

ချင်အာ? သူမက အရမ်းကို သဘာဝကျကျ ပြောလိုက်တာပဲ။

သူ့ကို နွားလှည်းပေါ်သို့ သယ်ဆောင်လာသော ဦးလေးကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ့ဦးလေးကို မျက်တောင်မခတ်တမ်း စိုက်ကြည့်နေသော လင်းရှောင်ယွဲ့ကို ကြည့်လိုက်ရင်း ရှောင်ချင်သည် ရုတ်တရက် ခန့်မှန်းချက်အချို့ ရရှိသွားသည်။

ဖြစ်နိုင်တာက...

လယ်သမားများသည် ကျွန်ဈေးတွင် လူဝယ်ခြင်းမှာ ရှားပါးသော်လည်း ဝယ်လေ့ရှိသည့် အကြောင်းရင်းမှာ...

သူမက သူ့ဦးလေးကို ကြည့်နေပုံက...

သူ့ကို ဝယ်ယူရန် ငွေ ၁၅ စ အပိုသုံးစွဲခဲ့ပြီး သူ့ကို "ချင်အာ" ဟု ချစ်ခင်စွာ ခေါ်ဝေါ်ခဲ့သည်။

ဒါပဲဖြစ်ရမယ်။

ဖြစ်နိုင်ခြေအချို့ကို တွေးမိသောအခါ ရှောင်ချင်သည် သူ့ဦးလေးကို အံ့ဩစွာ ကြည့်လိုက်သည်။

သူ့ဦးလေးသည် အသက် ၁၅ နှစ်အရွယ်တွင် စစ်မြေပြင်၌ မျက်နှာဒဏ်ရာရခဲ့ပြီးနောက် သူ၏ ကြမ်းတမ်းသော နာမည်ဂုဏ်သတင်းသည် ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ သူ့အဘွားနှင့်အမေသည် သူ့အိမ်ထောင်ရေးအတွက် စိုးရိမ်ပူပန်နေခဲ့ကြသည်။

ယခု သူတို့မိသားစု ဒုက္ခရောက်နေချိန်တွင် ချင်းရှီမြို့သို့ အသက်လုပြေးလာခဲ့ကြရသည်။ သူတို့က သူ့ဦးလေးအတွက် ဇနီးတစ်ယောက် ရှာတွေ့အောင် ကူညီပေးနိုင်ခဲ့လျှင်တော့ အံ့ဩစရာကောင်းသော အဖြစ်အပျက်တစ်ခု ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ဤသို့တွေးမိသော် ရှောင်ချင်သည် လင်းရှောင်ယွဲ့ကို ပို၍ စူးစမ်းစွာနှင့် ရင်းနှီးစွာ ကြည့်လိုက်သည်။

ဒီကောင်မလေးက သူ့ထက် အသက်သိပ်မကြီးပုံရသော်လည်း ပွင့်လင်းသော စရိုက်ရှိပြီး ချမ်းသာသော အသိုင်းအဝိုင်းမှ မိန်းကလေးများထက် ပို၍ ပွင့်လင်းသည်။ သူမသည် နူးညံ့လှပပြီး အကယ်၍ တကယ်တမ်း ပြင်ဆင်လိုက်ပါက ထိုလူများထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုလှပေလိမ့်မည်။

သူမသည် သူ့ဦးလေး၏ အရပ်မြင့်ပြီး သန်မာသော ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်နှင့် ပုံပျက်နေသော ရုပ်ရည်ကို ဂရုမစိုက်ပေ။ အရေးအကြီးဆုံးမှာ သူမသည် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးဖြစ်နေသော သူ့ကိုပင် လက်ခံခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သူ့ဦးလေးသည် ဤတစ်ကြိမ်တွင် ကံကောင်းသွားလောက်သည်။

လီရှောင်သည် သူ့တူက ဤမျှလောက်များစွာ တွေးတောနေသည်ကို မသိပေ။

ရှောင်ချင်ကို နွားလှည်းပေါ်သို့ တင်ပေးပြီးနောက် သူသည် ထွက်လာပြီး လင်းရှောင်ယွဲ့နှင့်အတူ နွားလှည်းမောင်းနှင်လိုက်သည်။

"အဲ... ကျွန်မ တစ်ခါမှ နွားလှည်းမမောင်းဖူးဘူး။" လင်းရှောင်ယွဲ့သည် သူမဘေးတွင် ထိုင်နေသော လီရှောင်ကို ကြည့်ရင်း နှလုံးခုန်မြန်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူမသည် လီရှောင်၏ ကိုယ်ပေါ်မှ ချဉ်စုတ်စုတ်အနံ့ကိုပင် လျစ်လျူရှုထားလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်လုပ်လိုက်မယ်။" လီရှောင်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

နွားစီးခြင်းသည် မြင်းစီးခြင်းထက် များစွာပိုလွယ်ကူပြီး ကျွမ်းကျင်မှုများစွာ မလိုအပ်ပေ။

"ကောင်းပြီ။" လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အလုပ်ကို လီရှောင်ထံသို့ အပ်နှံလိုက်ရသဖြင့် စိတ်သက်သာရာရသွားပြီး လီရှောင်ကို လမ်းပြပေးလိုက်ရုံသာဖြစ်သည်။

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် လီရှောင်သည် ရှေ့တည့်တည့်ကိုသာ ကြည့်နေပြီး လင်းရှောင်ယွဲ့၏ အကြည့်ကို သည်းခံနေခဲ့သည်။ သူသည် မျက်နှာပေါ်တွင် မပြသော်လည်း စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားပြီး ထူးဆန်းစွာ ခံစားနေရသည်။

သူမက သူ့ကို ဘာလို့ စိုက်ကြည့်နေရတာလဲ။ သူမ မကြောက်ဘူးလား။

"အဟွတ်..." လီရှောင်သည် ခဏလောက် သည်းခံထားပြီးနောက် တစ်ခုခုပြောမည်အပြုတွင် ကားနောက်မှ ရှောင်ချင်၏ ချောင်းဆိုးသံကို ကြားလိုက်ရသည်။

သူ၏ မျက်နှာအမူအရာသည် ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။

"ဆေးခန်းက ရှေ့မှာပဲ။ အဲ့ကိုမောင်းသွားလိုက်၊ ကျွန်မ ချင်အာကို သွားကြည့်လိုက်ဦးမယ်။" လင်းရှောင်ယွဲ့က ပြောလိုက်သည်။

လီရှောင်မှာ မှင်တက်သွားသည်။ သူကိုင်ထားသော ကြိုးကိုင်လက်မှာ ခဏတာ တောင့်တင်းသွားသည်။

သူ မတုံ့ပြန်မီမှာပင် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် သူ့ဘေးမှ ထွက်ခွာသွားပြီး လှည်းထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ထို့နောက် လီရှောင်သည် မတုံ့ဆိုင်းတော့ဘဲ ဆက်လက်မောင်းနှင်လိုက်သည်။

သူမက... ချင်အာကို သမားတော်ပြဖို့ ခေါ်သွားတာလား။

ကောင်းပြီ၊ သူ သူမကို တောင်းပန်ဖို့ ပြင်ဆင်နေခဲ့ပြီး သူမ သဘောမတူနိုင်လောက်ဘူးလို့လည်း ကြိုတင်တွေးထားခဲ့သည်။ ဒါပေမယ့်...

သူမက သူ့ကို ခင်ပွန်းအဖြစ် ဝယ်ယူခဲ့သည့် ရည်ရွယ်ချက်ကို တွေးမိသောအခါ လီရှောင်သည် နောက်ဆုံးတွင် ခင်ပွန်းအဖြစ် အဝယ်ခံရခြင်းကို စိတ်ထဲမထားတော့ပေ။ ထို့နောက် သူ၏မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် နီမြန်းသွားသည်...

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် လှည်းထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး ရှောင်ချင်ကို ကူညီရန် အမြန်သွားလိုက်သည်။

ရှောင်ချင်၏ အားနည်းစွာ ငြင်းဆန်နေမှုကို လျစ်လျူရှုကာ သူမသည် ရှောင်ချင်၏ နဖူးပေါ်သို့ လက်လှမ်းလိုက်သည်။

"ပူလိုက်တာ။" သူ၏ နဖူးသာမက ခန္ဓာကိုယ်ပါ ပူနေသည်။

"ကျွန်တော်... အဟွတ်... ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး။" ရှောင်ချင်က အမြန်ပြောလိုက်သည်။ သူ သတ္တိရှိချင်ယောင်ဆောင်ချင်သော်လည်း စကားထွက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ချောင်းပြန်ဆိုးလာတော့သည်။

***