သူ့အနာဂတ်ယောက္ခမက သူ့ကို ကြောက်တယ်
Vol. 4 Ch. 85
အချို့လူများသည် နွားလှည်းသံကိုကြားပြီး ထွက်ကြည့်ကြသော်လည်း၊ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် လှည်းထဲတွင်ရှိသောကြောင့် ထိုလူများသည် သူမကို မမြင်ကြပေ။ သူတို့သည် အခြားရွာမှ နွားလှည်းသည် တစ်စုံတစ်ဦးကို ပို့ဆောင်ရန် ဤနေရာသို့ လာသည်ဟုသာ ထင်မြင်ကြသည်။
ရွာသို့ဝင်ပြီးနောက်၊ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အနည်းငယ်စိုးရိမ်လာသည်။
သူမ မထွက်ခွာမီ၊ သူမသည် သူမ၏မိခင်ကို နေ့လည်မတိုင်မီ ပြန်လာမည်ဟု ပြောခဲ့သော်လည်း၊ နေ့လည် ၁၂:၃၀ ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။ သူမကို စိုးရိမ်ပူပန်စေခဲ့မည်မှာ သေချာသည်။
ထို့အပြင်...
သူမသည် လှည်းမောင်းနေသော လီရှောင်နှင့်၊ သူမ၏ဆေးကို သောက်ပြီးနောက် အိပ်ပျော်နေပြီဖြစ်သော ရှောင်ချင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
သူမသည် မည်သူ့ကိုမျှ ဝယ်ယူခြင်းအကြောင်းကို သူမ၏မိခင်ကို ကြိုတင်မပြောခဲ့ပေ။ သူမသည် ရှင်းပြစရာများစွာ ရှိမည်ကို ကြောက်ရွံ့နေသည်။
လျိုမိသားစု။
လျိုရှီသည် အစားအသောက်များကို ပြင်ဆင်ပြီးဖြစ်သည်။ သူမသည် သူမ၏သားနှင့်အတူ အချိန်ကြာမြင့်စွာ စောင့်ဆိုင်းခဲ့သော်လည်း၊ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ပြန်မလာသေးပေ။
သူမသည် စိုးရိမ်လာပြီး ရွာသို့သွားရောက်ကြည့်ရှုရန် အပြု၊ နွားလှည်းသံကို ကြားလိုက်ရသည်။
ထို့နောက်၊ သူမသည် သူတို့၏အိမ်ဆီသို့ လာနေသော နွားလှည်းတစ်စီးကို မြင်တွေ့ခဲ့သည်။
လျိုရှီသည် ဝမ်းမြောက်သွားပြီး အပြင်သို့ထွက်လိုက်သည်။
ယာဉ်မောင်းသည် သန်မာထွားကျိုင်းအမျိုးသားတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း မြင်သောအခါ၊ သူမ၏မျက်နှာပေါ်ရှိ ပျော်ရွှင်မှုသည် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
သို့သော်၊ လျိုရှီသည် နွားလှည်းရောက်လာသည်အထိ စောင့်ဆိုင်းခဲ့သည်။
သူတို့သည် တောင်ခြေရှိ တစ်ခုတည်းသောမိသားစုဖြစ်သည်။ နွားလှည်းသည် သူတို့အတွက် လာခဲ့ခြင်းဖြစ်ရမည်။
"အမေ။" ထို့နောက် လျိုရှီသည် သူမသမီး၏အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။
ထို့နောက်၊ နွားလှည်းသည် လျိုရှီနှင့်မနီးမဝေးတွင် ရပ်တန့်သွားသည်။ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် နွားလှည်းမှ ခုန်ဆင်းလိုက်သည်။
သူမသည် လျိုရှီထံသို့ တိုက်ရိုက်မလျှောက်သွားဘဲ၊ လီရှောင်ကို ပြောလိုက်သည်၊ "နွားကို သစ်ပင်ကြီးအောက်မှာ ထားလိုက်။ ကျွန်မ အမေ့ကို ပြောစရာရှိတယ်။"
လီရှောင်သည် လျိုရှီကို ကြည့်လိုက်သည်။ ဤအရာကိုမြင်သောအခါ၊ လျိုရှီသည် ကြောက်ရွံ့သွားပြီး ချက်ချင်း သူ၏အကြည့်ကို ရှောင်ရှားလိုက်သည်။
သူသည် သူ့အနာဂတ်ယောက္ခမကို ကြောက်လန့်စေခဲ့သည်ဟု သဘောပေါက်သွားသောကြောင့်၊ သူ့အမူအရာကို အလျင်အမြန် ပျော့ပျောင်းစေခဲ့သည်။
သို့သော်၊ လျိုရှီသည် သူ့ကို ထပ်မံကြည့်ရန် မရဲတော့ပေ။
လီရှောင်သည် ရွေးချယ်စရာမရှိဘဲ ထွက်ခွာခဲ့ရသည်။
လီရှောင်၏အမူအရာကို မြင်သောအခါ၊ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အပြုံးကို မထိန်းနိုင်ဖြစ်သွားသည်။
သူမသည် သူမ၏မိခင်ထံသို့ အလျင်အမြန် လျှောက်သွားခဲ့သည်။
"ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ။ အဲ့ဒီလူက..." လျိုရှီက အလျင်အမြန် မေးလိုက်သည်။
ကြည့်ရသည်မှာ၊ သူမ၏သမီးသည် ထိုကြမ်းတမ်းသောအသွင်အပြင်ရှိသော အမျိုးသားကို အစားအစာအတွက် နေထိုင်ခိုင်းရန် လိုလားသလား။
"အမေ၊ အရင်ဆုံး အိမ်ထဲကို သွားကြရအောင်။ သမီး အသေးစိတ်ပြောပြမယ်။" လင်းရှောင်ယွဲ့က လီရှောင်၏နောက်ကျောကို တစ်ချက်ကြည့်ရင်း ပြုံးပြီး လျိုရှီကို အိမ်သို့ပြန်ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။
ထို့နောက်၊ သူမသည် သူမကို ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို ပြောပြခဲ့သည်။
လျိုရှီသည် သူမ၏သမီးသည် လူနှစ်ဦးကို ရဲတင်းစွာ ပြန်ဝယ်ယူလာခဲ့သည်ကို သိရှိသောအခါ၊ သူမသည် တုန်လှုပ်သွားသည်။
ထို့အပြင်၊ သူမ၏သမီးသည် ဒီကြီးမားသောအမျိုးသားကို သူမ၏သားမက်ဖြစ်ရန် ပြန်ဝယ်ယူလာခဲ့သည်ကို ကြားသောအခါ၊ သူမသည် မပျော်ရွှင်ခဲ့ပေ။
"မဟုတ်တာ။ မင်း ကျွန်တွေဝယ်ခဲ့တာလား။" လျိုရှီသည် လင်းရှောင်ယွဲ့ကို ဒေါသတကြီး ကြည့်လိုက်သည်၊ သူမသည် သူမ၏အသံကို နှိမ့်ပြီး ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်သည်၊ "သူတို့က လိမ်မာရင်၊ ငါတို့ အလွယ်တကူ ထိန်းချုပ်နိုင်တယ်၊ မဟုတ်ရင် ငါတို့က ဒုက္ခကို ဖိတ်ခေါ်နေတာပဲ။"
ထိုကြီးမားသောကောင်ကြီးသည် ထိန်းချုပ်ရန်မလွယ်ကူကြောင်း ထင်ရှားသည်။ သူမ၏သမီးသည် ထိုလူကိုကြည့်ပြီး ဘာကိုများမြင်ခဲ့လို့လဲ။
ဤသို့သောလူတစ်ဦးသည် သူတို့၏အိမ်တွင် နေထိုင်ပြီး မကောင်းသောရည်ရွယ်ချက်များရှိပါက၊ သူတို့သုံးယောက် ဘာဖြစ်သွားမည်နည်း။
"အမေ၊ စိတ်မပူပါနဲ့။ လီရှောင်က လူဆိုးတစ်ယောက်မဟုတ်ပါဘူး။" လင်းရှောင်ယွဲ့က လျိုရှီကို အလျင်အမြန် နှစ်သိမ့်ခဲ့သည်။
သူသည် လူဆိုးတစ်ဦးဖြစ်လျှင်ပင်၊ သူမတွင် သေနတ်တစ်လက်ရှိသည်။ သူမတွင် အခြားရွေးချယ်စရာမရှိပါက၊ သူ့ကို သတ်ပစ်နိုင်သည်။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ သူတို့နှစ်ဦးကြားရှိ ကျွန်စာချုပ်သည် သူမ၏လက်ထဲတွင် ရှိနေသည်။ သူမ အမှန်တကယ် သူ့ကို သတ်လျှင်ပင်၊ မည်သူမျှ ဂရုစိုက်မည်မဟုတ်ပေ။
သူမသည် လီရှောင်နှင့် ရှောင်ချင်ကို ဝယ်ယူရာတွင် သူမ၏ကိုယ်ပိုင် အတ္တဆန်သောရည်ရွယ်ချက်များ ရှိခဲ့သည်၊ သူမ၏ယခင်ဘဝတွင် သူမရှိခဲ့သော အိပ်မက်ကို ဖြည့်ဆည်းရန်ဖြစ်သည်။ ဒါ့အပြင်၊ သူမ၏မိသားစုသည် အမှန်တကယ် ယောက်ျားတစ်ဦးလိုအပ်သည်၊ သူတို့ကို ထောက်ပံ့ရန် သန်မာသောတစ်ဦး။
ကျေးလက်ဒေသရှိဘဝသည် ဤသို့ဖြစ်သည်။ ရှေးခေတ်ဖြစ်စေ၊ ၂၁ ရာစုဖြစ်စေ၊ မိသားစုတွင် ယောက်ျားတစ်ဦးမရှိဘဲ ခက်ခဲသည်။
***