ရေနွေးနွေးဖြင့် သူ့ကို သုတ်ပေးပါ

"သမီးစိတ်ထင်တော့ လီရှောင်က သူ့တူကြောင့် လူကုန်ကူးသမားတွေဆီကို သူ့ကိုယ်သူ ကျွန်အဖြစ် ရောင်းချခဲ့တာဖြစ်နိုင်တယ်။"

လျိုရှီ၏ မျက်လုံးများသည် ဤအရာကိုကြားသောအခါ နောက်ဆုံးတွင် ပျော့ပျောင်းသွားသည်။

"ကောင်းပြီ။ မင်းနဲ့ မင်းအဖေက ဆုံးဖြတ်ပြီးသားပဲ။" ထိုသို့ပြောပြီးနောက်၊ သူမသည် ထရပ်လိုက်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အမေ။" လင်းရှောင်ယွဲ့က သူမ၏မိခင်၏လက်မောင်းကို အလျင်အမြန် ဖမ်းဆွဲလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူမ၏မျက်လုံးများသည် လှုပ်ရှားသွားပြီး သူမသည် သူမ၏ နေရာလွတ်ပါသော လက်စွပ်ထဲမှ သူမလိုအပ်သောအရာအားလုံးကို အလျင်အမြန် ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ယခု အိမ်တွင် အခြားသူများရှိနေသောကြောင့်၊ သူမသည် ၎င်းကို မကြာခဏ အသုံးပြုနိုင်တော့မည်မဟုတ်ပေ။

လျိုရှီသည် ဤအရာကို မြင်သောအခါ စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။

သူမသည် လင်းရှောင်ယွဲ့ကို ကြည့်ပြီး သူမ၏ နေရာလွတ်ပါသော လက်စွပ်ထဲမှ ကျန်ရှိသောဆန်၊ ဂျုံမှုန့်နှင့် ဆီတို့၏ တစ်ဝက်ကျော်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ၊ ကောင်လေးက ဖျားနေတာမဟုတ်လား။ သွားပြီး သူတို့ကို ခေါ်လာခဲ့။ အစားအသောက်မလုံလောက်သေးဘူး။ အမေ ကြက်ဥမုန့်ကြော်နည်းနည်း လုပ်ပေးမယ်။" လျိုရှီက ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့။ အမေက အလိုက်သိဆုံးအမေပဲ။" လင်းရှောင်ယွဲ့က ပြုံးပြီးပြောလိုက်သည်၊ လှည့်ပြီး တံခါးအပြင်သို့ ပြေးထွက်သွားခဲ့သည်။

ခြံဝင်းဘေးရှိ သစ်ပင်ကြီးအောက်တွင်၊ လီရှောင်သည် နွားလှည်းပေါ်တွင် ထိုင်နေဆဲဖြစ်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့က သူ့ထံသို့ ပြုံးပြီးပြေးလာသည်ကို မြင်သောအခါ၊ သူ၏နှလုံးသားသည် အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ ခုန်လာသည်။

သားအမိနှစ်ယောက်သည် အခန်းထဲတွင် အသံတိုးတိုးဖြင့် စကားပြောသော်လည်း၊ ၎င်းသည် သူ့ကို ရှင်းလင်းစွာကြားနိုင်ခြင်းမှ မတားဆီးနိုင်ပေ။

ဤကောင်မလေးသည် သူ့ကို စိတ်လိုက်မာန်ပါ ဝယ်ယူခဲ့ပြီး သူမ၏မိခင်နှင့် ကြိုတင်ဆွေးနွေးခဲ့ခြင်းမရှိပေ။

သူနှင့် ချင်အာကို နေထိုင်ခွင့်ပြုရန်၊ သူမသည် သူမ၏သေဆုံးသွားသောဖခင်ကိုပင် လိမ်ညာမှုတစ်ခု ဖန်တီးရန် အသုံးပြုခဲ့သည်။ သူမသည် အမှန်တကယ် ကြိုးစားအားထုတ်ခဲ့သည်။

သူမသည် သူ့ကို ဤမျှယုံကြည်သလား။ သူမသည်... သူ၏မျက်နှာပေါ်ရှိ အမာရွတ်ကို စိတ်မရှိဘူးလား။

လီရှောင်၏ နှလုံးသားသည် ရုတ်တရက် အနည်းငယ်ပူလောင်လာသည်။

"မြန်မြန် ချင်အာကို အခန်းထဲခေါ်သွားပြီး အိပ်ခိုင်းလိုက်။ အမေက ကျွန်မတို့အတွက် အစားအသောက်လုပ်ပေးလိမ့်မယ်။" လင်းရှောင်ယွဲ့က ပြုံးပြီးပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ။" လီရှောင်သည် နောက်ထပ်မစဉ်းစားချင်တော့ဘဲ အလျင်အမြန် လှည်းထဲသို့ဝင်ပြီး ရှောင်ချင်ကို ယူလိုက်သည်။

ရှောင်ချင်ကို သူ၏ကျောပေါ်တွင် သယ်ဆောင်ပြီး၊ သူသည် လင်းရှောင်ယွဲ့နောက်သို့ အိမ်ထဲသို့ လျှောက်သွားခဲ့သည်။

အိမ်ထဲသို့ဝင်ပြီးနောက်၊ သူသည် လျိုရှီကို မကြည့်ပေ။ နှစ်စက္ကန့်ခန့် တုံ့ဆိုင်းပြီးနောက်၊ သူသည် ရှောင်ချင်ကို အိမ်ရှိ တစ်ခုတည်းသောကုတင်ပေါ်တွင် တင်လိုက်သည်။

ဤအချိန်တွင်၊ ရှောင်ချင်သည်လည်း နိုးထလာခဲ့သည်။ သူသည် အနည်းငယ်ရှုပ်ထွေးနေသော်လည်း၊ သူ၏မူးဝေမှုကြောင့်၊ သူသည် မမေးပေ။

"ဘေးမှာ စမ်းချောင်းတစ်ခုရှိတယ်။ အရင်ဆုံး သွားဆေးကြောလိုက်။ ပြီးတော့ ရေတစ်ပုံးယူပြီး ချင်အာရဲ့ကိုယ်ကို သုတ်ပေး။" လင်းရှောင်ယွဲ့က ပြောလိုက်သည်။

သူမသည် ရေပုံးတစ်ပုံးကိုယူပြီး လီရှောင်အား ပေးအပ်လိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ။" လီရှောင်က ပြန်ဖြေပြီး ရေပုံးနှင့်အတူ ထွက်ခွာခဲ့သည်။

သူ တံခါးသို့ရောက်သောအခါ၊ သူသည် အစားအသောက်နှင့် မုန့်ကြော်များ၏ရနံ့ကိုရပြီး၊ သူသည် ခဏရပ်တန့်သွားသည်။

လျိုရှီသည် လီရှောင်ကို လုံးဝမကြည့်ရဲပေ။

လီရှောင် အိမ်မှထွက်ခွာသွားသောအခါ၊ သူမသည် သူမ၏သမီးကို ကြည့်လိုက်သည်။

"သူ့ကိုယ်ကို ရေအေးနဲ့ ဘယ်လိုသုတ်နိုင်မှာလဲ။ ရေဆူအောင် အရင်စောင့်ပါ။" သူမက ပြောလိုက်သည်။

အပြင်တွင် မဝေးသေးသော လီရှောင်သည် ထိုစကားကိုကြားသောအခါ ပြုံးခြင်းကို မထိန်းနိုင်ဖြစ်သွားသည်။

"ကောင်းပြီ အမေ။" လင်းရှောင်ယွဲ့က အလျင်အမြန် ပြုံးပြီးပြန်ဖြေလိုက်သည်၊ ထို့နောက် သူမသည် အခန်းထောင့်သို့သွားပြီး အဝတ်စတစ်စကို ယူလိုက်သည်။

လျိုရှီသည် အလျင်အမြန် မုန့်ကြော်များကို ပြုလုပ်ပြီးနောက် ရေဆူအောင်လုပ်လိုက်သည်။

ထို့နောက်၊ လီရှောင် ပြန်လာခဲ့သည်။

ဆေးကြောပြီးနောက်၊ သူသည် ယခင်ကကဲ့သို့ ကြောက်စရာမကောင်းတော့ပေ။ သူ၏ကိုယ်ပေါ်ရှိအဝတ်အစားများသည် အနံ့အနည်းငယ်ရှိနေသေးသော်လည်း၊ ယခင်ကကဲ့သို့ စူးရှခြင်းမရှိတော့ပေ။

လီရှောင်ကို မြင်သောအခါ၊ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ခဏတာ ကြောင်သွားသည်။

ထို့နောက်၊ သူမသည် အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်၊ "အမေက ရေနွေးအောင်တည်ပြီးပြီ။ ရှင် နောက်မှ ချင်အာကို သုတ်ပေးဖို့ ရေနွေးသုံးနိုင်ပါတယ်။"

လီရှောင်သည် လျိုရှီကို ကြည့်ပြီး သူ၏ပါးစပ်သည် လှုပ်ရှားသွားသော်လည်း၊ သူသည် ဘာမှမပြောပေ။

"ကောင်းပြီ။"

ဤအမူအရာသည် လျိုရှီကို အနည်းငယ် ပိုမိုသက်တောင့်သက်သာ ခံစားစေသည်။

လီရှောင်သည် ရေပုံးကို ရေဖြင့်ဖြည့်နေသည်ကို မြင်သောအခါ၊ လျိုရှီသည် များစွာပိုမိုသက်တောင့်သက်သာ ခံစားမိလိုက်သည်။

"စားကြရအောင်။" ထိုသို့ပြောပြီးနောက်၊ သူမသည် ပန်းကန်များကို စားပွဲပေါ်တွင် တင်လိုက်သည်။

လီရှောင်သည် လင်းရှောင်ယွဲ့ကို ကြည့်ပြီး၊ မလှုပ်ရှားရဲပေ။

***