ကောက်ညှင်းအေးကိတ်

ကမ္ဘာမပျက်မီက ဆပ်ပြာမှုန့်ကို သူမ လွမ်းမိသည်။ ဤနေရာတွင် သူတို့သည် ပန်းကန်ဆေးရန်နှင့် ဆီချေးချွတ်ရန် ရေနွေးနှင့် ပြာကိုသာ အသုံးပြုနိုင်သည်။

ပြာသည် အသုံးပြုရန် အလွန်ခက်ခဲသောကြောင့် သူတို့သည် အခြေခံအားဖြင့် အိမ်တွင် ပန်းကန်ဆေးရန် ရေနွေးကိုသာ ကျိုချက်ကြသည်။ ပန်းကန်ဆေးပြီးတိုင်း သူမ၏ လက်များပေါ်တွင် ဆီများပေကျံနေတတ်သည်။

သူမအတွက် ပို၍သည်းမခံနိုင်သောအရာမှာ ဤခေတ်၏ ရွာသားများသည် အဓိကအားဖြင့် ခေါင်းလျှော်ရန်နှင့် ရေချိုးရန် ပြာကို အသုံးပြုခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

သူမ၏ နေရာလွတ်လက်စွပ်ထဲတွင် ခေါင်းလျှော်ရည်နှင့် ဆပ်ပြာအနည်းငယ်သာ ကျန်တော့သည်၊ သို့မဟုတ်လျှင် သူမ အခက်အခဲတွေ့နေရပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ဤသည်မှာ ရေရှည်ဖြေရှင်းချက်တစ်ခု မဟုတ်ပေ။ အိမ်ဆောက်ပြီး သူမ အလုပ်သိပ်မများတော့သည့်အခါ သူမသည် ကင်ပွန်းသီးခေါင်းလျှော်ရည်နှင့် ဆပ်ပြာအချို့ ပြုလုပ်ချင်နေခဲ့သည်။

ကောင်းပြီ၊ သူမ ၎င်းတို့ကို ရောင်းချနိုင်ကောင်း ရောင်းချနိုင်ပေလိမ့်မည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် စိတ်ထဲတွင် စာရင်းတစ်ခု ပြုလုပ်လိုက်သည်။

"ကောင်းပြီလေ၊ ဒါဆို ငါတို့ မနက်ဖြန် စောစောချက်ပြုတ်ကြတာပေါ့။" အဒေါ်ဝမ်က ပြောလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အဒေါ်ဝမ်။"

သူတို့သည် နေ့စဉ် လူများစွာကို ကျွေးမွေးရသည်။ သူမသည် မီးမွှေး၊ ချက်ပြုတ်၊ ရေနွေးကျိုရသည်။ သူမ၏ မိခင်သည် ဤအရာများကို လုပ်ကိုင်လေ့မရှိသောကြောင့် သူမသည် အဒေါ်ဝမ်နှင့် ဝမ်အာ့ယာတို့လောက် လျင်မြန်ဖျတ်လတ်ခြင်း မရှိပေ။

သူမသည်လည်း အခြားကိစ္စရပ်များကို ကိုင်တွယ်ရန် အခြားသူများက အခါအားလျော်စွာ ခေါ်သွားတတ်သည်။ အခြေခံအားဖြင့် အဒေါ်ဝမ်နှင့် အာ့ယာတို့သည် မီးဖိုချောင်ကို တာဝန်ယူကြသည်။

"ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး။ ငါတို့က အလကားလုပ်ပေးနေတာမှ မဟုတ်တာ။" အဒေါ်ဝမ်က အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

သူမသည် လျိုမိသားစုကို ကူညီရန် ဆန္ဒရှိသည်။ ချက်ပြုတ်ခြင်းနှင့် မသက်ဆိုင်သောအရာဖြစ်လျှင်ပင် သူမ ကူညီပေးပေလိမ့်မည်။

လစာမြင့်မားပြီး ကောင်းမွန်သော အစားအသောက်များ ပံ့ပိုးပေးသောကြောင့်သာမက သူတို့နှင့် လျိုမိသားစုကြားမှ ဆက်ဆံရေးကြောင့်လည်း ဖြစ်သည်။

သူတို့မိသားစုတစ်ခုလုံးသည် လျိုမိသားစုကို ကူညီခြင်းဖြင့် ငွေရှာနိုင်ပြီး ကောင်းမွန်စွာ စားသောက်နိုင်သည်။

ဤဆယ်ရက်အတွင်း သူမ ကိုယ်အလေးချိန်တက်လာသည်ဟုပင် ခံစားမိသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အဒေါ်ဝမ်နှင့် ဆက်လက်စကားစမြည်ပြောချင်သော်လည်း လီရှောင်သည် ပုံးတစ်လုံးနှင့်အတူ ရောက်ရှိလာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

"ရေက ကုန်တော့မယ်၊ နောက်တစ်အိုး ထပ်ကျိုရမယ်။" သူသည် လင်းရှောင်ယွဲ့ထံသို့ လျှောက်သွားပြီး ပုံးအလွတ်ကို ဘေးတွင် ချထားလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီလေ။ နောက်ထပ်ရေတစ်အိုး ကျိုပေးပါဦး။" လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အဒေါ်ဝမ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ရပါတယ်။" အဒေါ်ဝမ်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ထို့နောက် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် လှည့်၍ တဲငယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီးနောက် ရေနွေးကျိုရန် အသုံးပြုသော အိုးတစ်လုံးကို ယူဆောင်လာခဲ့သည်။

အိုးကို မီးဖိုပေါ်တွင် တင်ပြီးနောက် အဒေါ်ဝမ်သည် မီးမွှေးလိုက်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အိုးထဲသို့ ရေခပ်ထည့်မည်အပြုတွင် လီရှောင်သည် ရှေ့တက်လာပြီး ရေပုံးကို မကာ ရေကို အိုးထဲသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် လောင်းထည့်လိုက်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် သူ့ကို မတားဆီးပေ။ သူမသည် ဘေးတွင်ရပ်ကာ လီရှောင်ကို ပြုံးပြလိုက်သည်။ သူမသည် စိတ်ထဲမှ လီရှောင်ကို လက်မထောင်ပြလိုက်သည်။

အဒေါ်ဝမ်သည်လည်း သူတို့နှစ်ဦးကို ပြုံးပြလိုက်သည်။ သူမ လင်းရှောင်ယွဲ့ကို ကြည့်သောအခါ သူမ၏ မျက်လုံးထဲတွင် နောက်ပြောင်လိုသော အသွင်အပြင်တစ်ခု ရှိနေခဲ့သည်။

ယခင်က လင်းရှောင်ယွဲ့သည် မျက်နှာနီမြန်းသွားတတ်သည်။ ယခုမူ သူမ၏မျက်နှာမှာ ထူထဲလာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ သူမသည် ရှက်ရွံ့ခြင်းမရှိရုံသာမက အဒေါ်ဝမ်ကိုပင် ပြန်ပြုံးပြလိုက်သေးသည်။

လီရှောင်သည် စိုက်ကြည့်ခံနေရသဖြင့် မလုံမလဲဖြစ်သွားပြီး လှည့်၍ ပုံးအလွတ်နှစ်လုံးကို ကောက်ယူလိုက်သည်။

"ငါ ရေနှစ်ပုံး ထပ်သွားခပ်လိုက်ဦးမယ်။" ပြောပြီးနောက် သူ အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွားသည်။

"ဟီးဟီး၊ မင်း အရွေးကောင်းသားပဲ။" သူ မီတာဆယ်ဂဏန်းကျော်အကွာသို့ ရောက်သွားပြီးနောက် အဒေါ်ဝမ်သည် လင်းရှောင်ယွဲ့ကို ပြုံးပြလိုက်သည်။

"ကျွန်မလည်း သဘောတူတယ်။" လင်းရှောင်ယွဲ့ကလည်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူတို့ ရယ်မောလိုက်ကြသည်။

သူတို့သည် မီးဖိုချောင်တွင် ဆက်လက်အလုပ်လုပ်ကြသည်။ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် သူမ၏ အင်္ကျီလက်ဖြင့် ချွေးများကို သုတ်လိုက်သည်။

သူမ စိတ်ထဲတွင် "ရေခဲသုပ်တစ်ပန်းကန်လောက် စားလိုက်ရရင် ကောင်းမှာပဲ" ဟု တွေးမိသည်။

ထို့နောက် လင်းရှောင်ယွဲ့၏ မျက်လုံးများ ရုတ်တရက် အရောင်တောက်သွားသည်။

ရှေးခတ်အချိန်တွင် ရေခဲရရှိရန် အလွန်ခက်ခဲခဲ့သည်။ သို့သော် သူမအတွက် ကောက်ညှင်းအေးကိတ်တချို့ ပြုလုပ်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သည်တော့ မဟုတ်ပေ။

မလှမ်းမကမ်းရှိ ဆောက်လုပ်ရေးအဖွဲ့ အသုံးပြုသော ထုံးကို ကြည့်ရင်း လင်းရှောင်ယွဲ့၏ မျက်လုံးများက အရောင်တောက်သွားသည်။

သူမ ငယ်စဉ်က သူမအဘွား ကောက်ညှင်းအေးကိတ်များ ပြုလုပ်သည်ကို မကြာခဏ ကြည့်ရှုခဲ့သည်။ နောက်ပိုင်း သူမ ကြီးလာသောအခါ သူမအဘွားနှင့်အတူ လိုက်လုပ်ခဲ့ဖူးသည်။ နွေရာသီတွင် သူတို့သည် ၎င်းတို့ကို ဈေးတွင် ရောင်းချခဲ့ပြီး စီးပွားရေးမှာ အလွန်ကောင်းမွန်ခဲ့သည်။

***