စီးပွားရေးလုပ်ငန်းတစ်ခု စဖို့ စဉ်းစားဖူးလား။

"ဂျင်ဆင်း ရောင်းတုန်းကတွေ့ခဲ့တဲ့ ကုန်သည်က ကျွန်မကို ငရုတ်သီးတွေ ပေးခဲ့တာလေ။ သူက ဒါကို ပင်လယ်ရပ်ခြားမှာ ထုတ်လုပ်တယ်လို့ ပြောတယ်။"

အဒေါ်ဝမ်နှင့် ဝမ်အာ့ယာတို့၏ တုန်လှုပ်နေသော မျက်နှာများကို မြင်သောအခါ၊ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ဆက်ပြောသည်၊ "သူက သူ့နိုင်ငံက ဒေသခံတွေက ငရုတ်သီးတွေကို ချက်ပြုတ်ဖို့ သုံးတယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်၊ ဒါကြောင့် ကျွန်မက အခွင့်အရေးယူပြီး စမ်းကြည့်လိုက်တာ။ ဒီလောက်အရသာရှိမယ်လို့ ကျွန်မ မမျှော်လင့်ခဲ့ဘူး။"

"ငါ နားလည်ပြီ။ ငါနားလည်ပြီ။" အဒေါ်ဝမ်က ပြောလိုက်သည်။

၎င်းသည် နိုင်ငံခြားပါဝင်ပစ္စည်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး လင်းရှောင်ယွဲ့တွင် များစွာမရှိနိုင်သည်ကို သိသောအခါ၊ အဒေါ်ဝမ်သည် လင်းရှောင်ယွဲ့ထံမှ ငရုတ်သီးပိုမိုတောင်းဆိုခြင်း မရှိတော့ပေ။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် သူမနှင့် ငရုတ်သီးအကြောင်း များစွာပြောဆိုချင်စိတ်မရှိပေ။ သူမသည် အကြောင်းအရာကို အိမ်တည်ဆောက်ခြင်းသို့ အလျင်အမြန် ပြောင်းလဲလိုက်သည်။

အဒေါ်ဝမ်နှင့် ဝမ်အာ့ယာတို့သည် လျိုမိသားစုထံ ချက်ပြုတ်ကူညီရန် လာရန် သဘောတူညီပြီးဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ဝမ်မိသားစုကို ဂရုစိုက်ပြီး သူတို့ကို အလုပ်တစ်ခုပေးသည့်အတွက် လျိုရှီနှင့် လင်းရှောင်ယွဲ့ကို အလွန်ကျေးဇူးတင်ကြသည်။

သူတို့နှစ်ဦးကို နားထောင်ပြီးနောက်၊ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ရှေးခေတ်တွင် ကျေးလက်အမျိုးသမီးများအတွက် ငွေရှာရန် မည်မျှခက်ခဲသည်ကို တစ်ဖန် သဘောပေါက်သွားသည်။

မိသားစုရှိယောက်ျားများသည် မြို့သို့ အလုပ်လုပ်ရန် သွားခြင်းသည် သာမန်ဖြစ်သော်လည်း၊ အမျိုးသမီးများအတွက် အလုပ်ရှာရန် ခက်ခဲသည်။ အလုပ်ရှာနိုင်လျှင်ပင်၊ သူတို့သည် မိသားစုကို ဂရုစိုက်ရသောကြောင့် ထွက်ခွာနိုင်ခြင်းမရှိပေ။

"အဒေါ်ဝမ်၊ မြို့ထဲမှာ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းလေးတစ်ခုလောက် စဖို့ စဉ်းစားဖူးလား။" လင်းရှောင်ယွဲ့က မေးလိုက်သည်။

နောက်ဆုံးတွင်၊ သာ့ရှီရွာသည် မြို့နှင့် အလွန်မဝေးပေ။ ရွာတွင် မြို့၌ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများရှိသော မိသားစုများရှိသည်။ အများအားဖြင့် လမ်းဘေးဈေးသည်များဖြစ်သည်။

"ငါတို့က စီးပွားရေးလုပ်ဖို့ အရင်းအနှီးလိုတယ်၊ ပြီးတော့ ငါတို့ အရှုံးပေါ်မှာကို စိုးရိမ်တယ်။ ဆိပ်ကမ်းမှာ အလုပ်လုပ်တာက ပိုကောင်းတယ်။ တစ်နေ့ကို ပြား ၁၀၀ ကျော် ဝင်ငွေရနိုင်တယ်၊ ဒါက အသားတင်အမြတ်ပဲ။" အဒေါ်ဝမ်က ပြောလိုက်သည်။

သူမ စကားပြောနေစဉ်၊ သူမသည် လျိုရှီကို မနာလိုစွာ ကြည့်လိုက်သည်။

"ငါ့မှာ မင်းအမေရဲ့ကျွမ်းကျင်မှုတွေ မရှိဘူး။ မဟုတ်ရင်၊ ငါက မိသားစုကုန်ကျစရိတ်တွေကို ဖြည့်ဆည်းဖို့ အိမ်မှာပဲ အလုပ်လုပ်နိုင်တယ်။"

အကြိမ်အနည်းငယ် ကြိုးစားပြီးနောက်၊ သူမသည် လက်လျှော့ခဲ့သည်။ ပန်းထိုးအလုပ်ရုံ၏လိုအပ်ချက်များသည် အလွန်မြင့်မားပြီး၊ သူမအတွက် ၎င်းတို့ကို ဖြည့်ဆည်းရန် အမှန်တကယ် ခက်ခဲသည်။

သူမသည် ပန်းထိုးခြင်းဖြင့် ငွေရှာရန် မလိုလားတော့ပေ။ ယခု၊ သူမသည် သူမ၏သမီးတွင် အရည်အချင်းရှိမရှိ ကြည့်ရှုရန် နေ့စဉ် လျိုရှီထံသို့ လာရလေသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် သူ‌ေမိခင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

သူမအမေသည် ချက်ချင်း သူမကို မာနကြီးသောအမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အလျင်အမြန် ခေါင်းခါပြီး သူမအမေ၏အကြည့်ကို ရှောင်ရှားလိုက်သည်။

ထို့နောက်၊ သူမသည် ဝမ်အာ့ယာသည်လည်း သူမအမေကို မနာလိုစွာ ကြည့်သည်ကို မြင်တွေ့ခဲ့သည်။

သူမအမေသည် သူမကို ကြည့်နေသည်ကို မြင်သောအခါ၊ သူမကို ပန်းထိုးသင်ယူရန် ထပ်မံဖျောင်းဖျမည်စိုးသကဲ့သို့၊ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ထိုင်ခုံမှ အလျင်အမြန် ထရပ်လိုက်သည်။

"အဲ၊ လီရှောင် လာနေပုံပဲ။ သူ သမီးနဲ့အတူ အမဲလိုက်ချင်သလားလို့ သွားမေးလိုက်ဦးမယ်။"

ထို့နောက်၊ လျိုရှီ စကားမပြောမီ၊ သူမသည် ထွက်ပြေးသွားခဲ့သည်။

လျိုရှီသည် သူမ၏လက်ကို မြှောက်ပြီး သူမ၏သမီးကို တားဆီးရန် ကြိုးစားသော်လည်း၊ သူမသည် သက်ပြင်းချပြီး ကူကယ်ရာမဲ့စွာ သူမကို လွှတ်ထားလိုက်သည်။

အဒေါ်ဝမ်သည် လင်းရှောင်ယွဲ့ကြောင့် ရယ်မောမိသည်။ "မင်းသမီးက ငါတို့နဲ့မတူဘူး။ သူက ယောက်ျားတစ်ယောက်လောက် ကောင်းတယ်။ မင်း သူ့အတွက် စိတ်ပူစရာမလိုပါဘူး။"

လျိုရှီသည် သူမ၏သမီးကို ထပ်မံကြည့်လိုက်သည်။ "ဘယ်သူနဲ့များသွားတူလဲမသိတော့ပါဘူး။"

ထိုအရာသည် အဒေါ်ဝမ်ကို ရယ်မောစေသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် သူမအမေက သူမကို ခေါ်သည်ကို မကြားရတာကြောင့် စိတ်သက်သာရာရသွားသည်။

သူမသည် လီရှောင်ထံသို့ အလျင်အမြန် လျှောက်သွားခဲ့သည်။

"ကျွန်မ တောင်တွေထဲကို အမဲလိုက်သွားမလို့၊ ရှင် ကျွန်မနဲ့အတူ လိုက်ခဲ့ချင်လား။" သူမက လီရှောင်ကို ပြုံးပြီးမေးလိုက်သည်။

လီရှောင် ခဏရပ်သွားသည်။

သူသည် အိမ်မှ တဲသို့ ပစ္စည်းများရွှေ့ပြောင်းစဉ်က မြင်တွေ့ခဲ့သော လေးနှစ်လက်နှင့် ဓားအချို့ကို သတိရမိလိုက်သည်။

"အင်း။"

လျိုမိသားစုထံ ရောက်ရှိပြီးနောက်၊ သူနှင့် ချင်အာတို့သည် လျိုမိသားစု၏ငွေများစွာကို သုံးစွဲခဲ့ကြသည်။ တောင်များသို့သွားပြီး သားကောင်အချို့ကို အမဲလိုက်ပြီး ငွေအနည်းငယ်ဖြင့် လဲလှယ်ခြင်းသည် ကောင်းမွန်မည်ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့်၊ သူတို့နှစ်ဦးသည် တဲသို့သွားပြီး သူတို့၏လေးများနှင့် မြားများကို ယူပြီး ထွက်ခွာခဲ့ကြသည်။

လျိုရှီသည် ထွက်ခွာသွားသော လူနှစ်ဦး၏နောက်ကျောကို ကြည့်ပြီး သူမ၏နှလုံးသားထဲတွင် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

***