တစ်စုံတစ်ယောက် ထပ်ရောက်လာပြန်ပြီ

အချို့လူများသည် လျိုမိသားစုက သမက်တစ်ယောက် ဝယ်ယူခဲ့ကြောင်း ကြားသိထားပြီး လီရှောင်သည် ထိုလူဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်းခန့်မှန်းမိကြသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့နှင့် သူ ထပ်မံလျှောက်လှမ်းသွားသောအခါ သူတို့ စတင်ဆွေးနွေးကြသည်။

"သူ ကြည့်ရတာ မဆိုးပါဘူး။ အရပ်ရှည်ပြီး သန်မာတယ်၊ အမဲလိုက်လည်း ကျွမ်းကျင်ပုံပဲ။ အင်း၊ လျိုမိသားစုက အရွေးကောင်းသား..."

လီရှောင်သည် ဤအကြောင်းကို မသိခဲ့ပေ။

လျိုမိသားစုသို့ ပြန်ရောက်ပြီးနောက် သူသည် သားကောင်များကို လင်းရှောင်ယွဲ့အား သန့်စင်ရန် ပေးအပ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူကတော့ တောင်များထဲသို့ သစ်ခုတ်ရန် သွားခဲ့သည်။

တစ်နာရီအကြာတွင် သူသည် ထင်းလေးစည်းနှင့် ရစ်ငှက်တစ်ကောင်နှင့်အတူ ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့မှာ အထင်ကြီးသွားသည်။

လီရှောင်သည် အခြားကမ္ဘာမှ ကူးပြောင်းလာသူမဟုတ်ကြောင်း သူမ အတည်ပြုလိုက်သည်။ သူသည် ဤခေတ်၏ ဇာတိဖွားတစ်ဦးဖြစ်သည်။ ကောင်းပြီ၊ ဤသည်မှာ သူ့ဘော့စ်၏ အရင်ဘဝလည်း ဖြစ်နိုင်ခြေ အလွန်များသည်။

သူသည် သူမနှင့် မတူပေ။ သူ့တွင် အထူးစွမ်းရည်များ မရှိပေ။ သူ့ကိုယ်ပိုင်စွမ်းရည်ဖြင့် သားကောင်များစွာ ဖမ်းဆီးနိုင်ခြင်းမှာ... သူ အလွန်ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်ရမည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် သားကောင်များကို ကိုင်တွယ်ပြီးစီးသောအခါ ဦးလေးစွန်းသည် သူတို့လိုအပ်သော လှည်းနှင့်အတူ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

သူမသည် ငွေချေပြီး ဦးလေးစွန်းကို လိုက်ပို့မည်အပြုတွင် ရွာသူကြီးသည် ကူညီမည့်သူများနှင့်အတူ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့ အံ့ဩသွားသည်မှာ ရွာသူကြီး၏ သားကြီး လီကန်းထျန်းနှင့် မြေး လီလိရွှမ်တို့လည်း ပါဝင်နေခြင်းကြောင့်ပင်။

လူတိုင်းကို အခြေအနေရှင်းပြပြီး အလုပ်အတွက် အချိန်အတည်ပြုပြီးနောက် လူတိုင်း ထွက်ခွာသွားကြသည်။

လူတိုင်း သက်ပြင်းချမိကြသည်။ လျိုမိသားစုသည် ဤတစ်ကြိမ်တွင် အမှန်တကယ် အောင်မြင်သွားပြီဖြစ်သည်။ သူတို့ ကျရှုံးသည်ကို မြင်ချင်သူများမှာ စိတ်ပျက်ရတော့မည်...

ညစာ အသင့်ဖြစ်နေလေပြီ။ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ရွာသူကြီး၏ အိမ်သို့ အသားနှပ်တစ်ပန်းကန်နှင့် ရစ်ငှက်တစ်ကောင် ပို့ပေးကာ သူ့အကူအညီအတွက် ကျေးဇူးတင်စကား ပြောကြားခဲ့သည်။

သူ မငြင်းဆန်ခဲ့ပေ။ မနေ့က လင်းရှောင်ယွဲ့ပေးခဲ့သော သွေးခဲဟင်းနှင့် အသားကို စားပြီးနောက် သူသည် ယနေ့ဟင်းလျာအတွက် မျှော်လင့်ချက်အပြည့် ရှိနေခဲ့သည်။

ကျန်းရှီသည်လည်း ဤတစ်ကြိမ်တွင် လင်းရှောင်ယွဲ့အပေါ် ပို၍ဖော်ရွေလာခဲ့သည်၊ အကြောင်းမှာ သူမ၏ ခင်ပွန်းနှင့် သားသည် လျိုမိသားစုကို ကူညီရန် သွားမည်ဖြစ်သောကြောင့်သာမက လင်းရှောင်ယွဲ့က အစားအစာ လာပို့သောကြောင့်လည်း ဖြစ်သည်။

လီမိသားစုတစ်ခုလုံးသည် ဝမ်မိသားစုကဲ့သို့ပင် လင်းရှောင်ယွဲ့ ပို့ပေးသော ဟင်းလျာများကို အလွန်ကြိုက်နှစ်သက်ကြသည်။ ကျန်းရှီသည် လင်းရှောင်ယွဲ့ကို ငရုတ်သီးအကြောင်းလည်း မေးမြန်းခဲ့သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် သူမ အဒေါ်ဝမ်ကို ပြောခဲ့သည့်အတိုင်းပင် သူမကို ပြောပြခဲ့သည်။ ကျန်းရှီသည် လင်းရှောင်ယွဲ့တွင် များများစားစားမရှိကြောင်း သိသောကြောင့် သူမ ထပ်မံမမေးတော့ပေ။

ညဘက်တွင် လျိုမိသားစုသည် စားပွဲပတ်လည်တွင် စုဝေးကာ စားသောက်ကြသည်။

ရှောင်ချင်၏ တောင့်တနေသော အကြည့်ကိုမြင်သောအခါ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် နောက်ဆုံးတွင် သူ့ကို အသားနှပ်အနည်းငယ် စားသုံးခွင့်ပြုလိုက်သည်။

သူ မမြည်းစမ်းခဲ့လျှင် ပိုကောင်းမည်ဖြစ်သည်။ မြည်းစမ်းပြီးနောက် ရှောင်ချင်သည် သူ့လျှာကိုပင် သူ့ဗိုက်ထဲသို့ မျိုချလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

သူ ပဉ္စမမြောက်တစ်တုံးကို ကောက်ယူစဉ်က သူ့ဦးလေးက သူ့ကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သောကြောင့်သာ မဟုတ်လျှင် သူ ရပ်တန့်မည်မဟုတ်ပေ။

သူ အသားပြန်စားနိုင်ရန်အတွက် လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ကျန်းမာလာအောင် အကောင်းဆုံးကြိုးစားရမည်ဟု သူ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ထိုညတွင် လျိုမိသားစုသည် စောစောအိပ်ရာဝင်ခဲ့ကြသည်။

ညသန်းခေါင်ယံတွင် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ညင်သာသော အသံတစ်ခုကြောင့် နိုးလာခဲ့သည်။

သူမ၏ စိတ်စွမ်းအင်ကို ထုတ်လွှတ်၍ စုံစမ်းကြည့်ရာ လီရှောင်သည် တဲအပြင်ဘက်တွင်ရှိနေပြီး တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ဖမ်းဆုပ်ထားသည်ကို လင်းရှောင်ယွဲ့ ချက်ချင်းသိရှိလိုက်သည်။

တစ်ခုခုဖြစ်ပျက်ခဲ့နိုင်သည်ကို သဘောပေါက်သွားသောကြောင့် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အိပ်ရာမှ အမြန်ထလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူမသည် တံခါးကို ညင်သာစွာဖွင့်ကာ ထွက်လာခဲ့သည်။

ဤအချိန်တွင် အပြင်ဘက်တွင် ပိုးကောင်များက မရပ်မနား အော်မြည်နေကြသည်။ ရွာဘက်သို့ ကြည့်လိုက်ရာ ငြိမ်းချမ်းနေခဲ့သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် တဲ၏ နောက်ဘက်သို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

သူမ ထောင့်ချိုးကို ကွေ့လိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် လီရှောင်သည် လျင်မြန်စွာ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

သူသည် မသိစိတ်က တိုက်ခိုက်ချင်စိတ်ပေါက်သွားသော်လည်း ထိုသူမှာ လင်းရှောင်ယွဲ့ဖြစ်ကြောင်း သူ မှတ်မိသွားသည်။

လီရှောင်၏ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်သည် ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ဤအချိန်တွင် သူကိုင်ထားသော လူ၏ ခြေထောက်များမှာ တုန်ယင်နေပြီး သူ့တစ်ကိုယ်လုံးမှာ တုန်လှုပ်နေခဲ့သည်။

အရမ်းကြောက်စရာကောင်းလိုက်တာ။ သူ အခုမှရောက်လာရုံရှိသေးတယ်၊ ဒီလူက သူ့ကိုတခါတည်းဆွဲဖမ်းထားလိုက်ပြီ။

သူ ပို၍အာရုံစိုက်မခံချင်သောကြောင့် အသံမပြုလုပ်ခဲ့ပေ။

သို့သော် သူသည် ဤလူကို လုံးဝမယှဉ်နိုင်ကြောင်း သူ သဘောပေါက်သွားသည်။ ထိုလူ၏ စောစောက အကြည့်မှာ အလွန်ကြောက်စရာကောင်းပြီး သူ့ကို သတ်ပစ်ချင်နေသကဲ့သို့ပင်။

***