အိမ်ပြောင်းရန် ပြင်ဆင်ခြင်း
Vol. 5 Ch. 119
လျိုရှီက ရက်ကောင်းရက်သာ ရွေးခိုင်းရာ ၃ ရက်အကြာတွင် အိမ်သစ်တက်ရန် နေ့ကောင်းရက်သာဖြစ်ကြောင်း သိရသည်။
ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း လျိုမိသားစုက အားမနေနိုင်ပေ။
သူတို့က အိမ်ကို သန့်ရှင်းရေးလုပ်ကြပြီး ဝယ်ထားသမျှ ပစ္စည်းပစ္စယများနှင့် ပရိဘောဂများကို အိမ်ထဲသို့ ရွှေ့ပြောင်းကြမည်။
လင်းရှောင်ယွဲ့၏ အိတ်ထဲမှငွေများက လျင်မြန်စွာ ဆက်လက်ထွက်ခွာနေဆဲဖြစ်သည်။
အရင်က လျိုမိသားစုအိမ်တွင် အလုပ်လုပ်ခဲ့ကြသူများက အိမ်တက်ပွဲကို ဘယ်တော့လုပ်မလဲဟု လာမေးကြသည်။
လျိုရှီက မူလက သူတို့သိကျွမ်းသူများများစားစားမရှိသည့်အပြင် အိမ်ဆောက်ရင်း ငွေအများကြီးကုန်ထားသောကြောင့် မလုပ်ချင်ခဲ့ပေ။
သို့သော် လင်းရှောင်ယွဲ့က အိမ်တက်ပွဲလုပ်ရန် သဘောတူလိုက်သည်။
"ဒါက သမီးတို့အတွက် အထူးကိစ္စကြီးတစ်ခုပဲလေ။ ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင်လုပ်သင့်တယ်။" လင်းရှောင်ယွဲ့က လျိုရှီကို ပြောလိုက်သည်။
"ဒါပေမဲ့..." လျိုရှီက အိမ်မှာငွေမလောက်မည်ကို စိုးရိမ်နေသည်။
"စိတ်မပူပါနဲ့ အမေ။ ရွာသူကြီးမိသားစု၊ အဒေါ်ဝမ်မိသားစုနဲ့ ဆောက်လုပ်ရေးမှာ လာကူညီခဲ့တဲ့သူတွေကလွဲပြီး တခြားဘယ်သူ့ကိုမှ မဖိတ်ပါဘူး။ မဖိတ်ဘဲရောက်လာတဲ့သူလည်း သိပ်များမှာမဟုတ်တော့ စားပွဲ ၆-၇ လုံးစာလောက် ပြင်ဆင်ရုံနဲ့ လုံလောက်မှာပါ။"
"ကျွန်တော်တောင်ထဲသွားပြီး အမဲလိုက်လိုက်မယ်။ အသားဟင်းတွေ ရလာမှာပါ။" လီရှောင်က ပြောလိုက်သည်။
လင်းရှောင်ယွဲ့က ရွာသားတွေနဲ့ ဆက်ဆံရေးကောင်းတည်ဆောက်ချင်နေမှန်း သူသိသည်။
"အခုက နွေလယ်ပိုင်းရောက်နေပြီ။ အမဲလိုက်ရတာ ခက်ခဲမှာမဟုတ်ဘူးလား။" လျိုရှီက လီရှောင်ကို ကြည့်ပြီးပြောသည်။
အိမ်ဆောက်နေစဉ်အတွင်း လင်းရှောင်ယွဲ့နှင့် လီရှောင်တို့သည် စရိတ်စကကာမိစေရန် ငွေအနည်းငယ်ရရှိရေးအတွက် တောင်ပေါ်သို့ အခါအားလျော်စွာ အမဲလိုက်ထွက်ခဲ့ကြသည်။
သို့သော် တောင်ပေါ်တွင် တိရစ္ဆာန်များမည်မျှပင်ရှိနေပါစေ၊ အကန့်အသတ်တော့ရှိသည်။ နွေဦးရာသီလောက် အမဲလိုက်ရတာ မလွယ်ကူတော့ပေ။ မကြာသေးမီက သူတို့အမဲသိပ်မရတော့သည်ကို သူမသတိပြုမိသည်။
"အနောက်တောင်မှာ တောကောင်တွေ သိပ်မရှိတော့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ တောင်နက်ထဲဝင်သွားရင်တော့ အများကြီးရှိသေးတယ်။" လီရှောင်က ပြောသည်။
တိရစ္ဆာန်အရေအတွက်နည်းပါးလာပြီးနောက် သူက တောင်နက်ထဲဝင်ရန် စဉ်းစားမိသည်။
သို့သော် တောင်နက်ထဲခရီးက ပိုရှည်ပြီး အခြေအနေက ပိုရှုပ်ထွေးသောကြောင့် အသွားအပြန် အချိန်အများကြီးကုန်မည်။ ထိုစဉ်က သူ့မှာ အချိန်မရှိခဲ့။
အခုအိမ်ဆောက်ပြီးပြီဆိုတော့ သူက ငွေရှာပေးနိုင်သည်။
"မဖြစ်ဘူး။ တောင်နက်ထဲမှာ အရမ်းအန္တရာယ်များတယ်။" လျိုရှီက ချက်ချင်းပြောလိုက်သည်။
လီရှောင်က ပြန်မဖြေ။
ဒီမိသားစုကိုရောက်လာပြီးနောက် လျိုရှီက သူ့နှင့် ချင်အာကို ရိုးသားစွာဆက်ဆံခဲ့သည်။
လင်းရှောင်ယွဲ့လည်း ပြန်မဖြေ။
သူမ ပရိဘောဂဖိုးပေးပြီး တခြားပစ္စည်းတွေဝယ်ပြီးသွားရင် ငွေသိပ်ကျန်တော့မည်မဟုတ်။
ဆောင်းဦးရိတ်သိမ်းပြီးနောက် အောက်တိုဘာလအစောပိုင်းတွင် မြို့ထဲက ကျောင်းတော်တွေက ကျောင်းသားသစ်တွေခေါ်မည်။ သူမက ရှောင်ကျစ်နှင့် ချင်အာကို ကျောင်းတော်ပို့ရန် စီစဉ်နေသည်။
သူမက အမဲလိုက်ခြင်းကို တကယ်မစွန့်လွှတ်ချင်။
သူတို့နှစ်ယောက်စလုံး ပြန်မဖြေသည်ကိုမြင်တော့ လျိုရှီက သူတို့ဘာတွေးနေသည်ကို သိလိုက်သည်။
"တောင်ထဲမှာ တိရစ္ဆာန်တွေ သိပ်မရှိတော့ဘူးဆိုရင် နောက်မသွားကြနဲ့တော့။"
"မင်း ကောက်ညှင်းအေးတုံး ရောင်းချင်တယ် မဟုတ်လား။ အဲဒါကို စမ်းကြည့်လေ။" လျိုရှီက ပြောလိုက်သည်။
လင်းရှောင်ယွဲ့၏ မျက်လုံးများတွင် တုံ့ဆိုင်းမှုအရိပ်အယောင်များ ဖြစ်ပေါ်သွားပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"ကောင်းပါပြီ အမေ။"
ထားလိုက်တော့။ သူမက တောင်နက်ထဲဝင်ဖို့ ယုံကြည်မှုရှိပေမယ့် လီရှောင်အတွက်တော့ ပြောရခက်သည်။
တောင်ပေါ်လမ်းက လျှောက်ရခက်ပြီး တောင်နက်ထဲမှာ သားရဲတိရစ္ဆာန်တွေ အများကြီးရှိသည်။ လီရှောင်မှာ အထူးစွမ်းရည်တွေမရှိသလို ပစ္စည်းသိမ်းဖို့ နေရာလွတ်လက်စွပ်လည်း မရှိသောကြောင့် သူသွားလျှင် အမှန်တကယ် အန္တရာယ်များသည်။
အခုက သြဂုတ်လအစောပိုင်းဖြစ်ပြီး သာ့ရှီရွာမှာ အောက်တိုဘာလနှောင်းပိုင်းမှာ အပူချိန်ကျလေ့ရှိသည်။ ထို့နောက် နိုဝင်ဘာလလယ်တွင် ဆောင်းရာသီသို့ လျင်မြန်စွာရောက်ရှိမည်။ သူတို့တောင်ပေါ်မှာ ဆက်လက်အမဲလိုက်နေရင်တောင် ကြာကြာလုပ်နိုင်မည်မဟုတ်။
အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းအတွက် တခြားနည်းလမ်းတွေ ရှာဖွေစီစဉ်တာက ပိုကောင်းသည်။
လင်းရှောင်ယွဲ့၏ အဖြေကိုကြားရသောအခါ လျိုရှီ စိတ်သက်သာရာရသွားသည်။
ထို့နောက် သူမက လီရှောင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
"ဟုတ်ကဲ့ ဒေါ်လေး။" လီရှောင်က နောက်ဆုံးတွင် ပြောလိုက်သည်။
"ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း တခြားဘာမှမစဉ်းစားနဲ့။ အားရင် ထင်းပိုကောက်ထားလိုက်။ ထင်းခန်းက ကျယ်တော့ နေရာမဆံ့မှာ ပူစရာမလိုဘူး။ အိမ်တက်ပွဲက သန်ဘက်ခါလုပ်မှာဆိုတော့ ထင်းအများကြီးလိုလိမ့်မယ်။" လျိုရှီက ပြောသည်။
"ဟုတ်ကဲ့။" လီရှောင်က ပြန်ဖြေသည်။
***