နင့်ကို ကန်သတ်ပစ်မယ်

"လင်းရှောင်ယွဲ့။ နင်.... မနာခံတတ်တဲ့၊ မိဘကိုမသိတတ်တဲ့ ခွေးမလေး..." ကျန်းရှီသည် နာကျင်ပြီး ကြောက်ရွံ့နေသော်လည်း လူများပိုမိုရောက်ရှိလာသည်ကို မြင်သောအခါ သူမသည် သူမကို ကူညီနေသော လင်းလန်ဟွာကို တွန်းဖယ်ကာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်ချလိုက်ပြီး မထတော့ပေ။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် သူမ ဘာလုပ်နေသည်ကို မည်သို့ မသိဘဲနေမည်နည်း။ သူမ၏ နှုတ်ခမ်းပေါ်တွင် ရက်စက်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး သူမသည် ကျန်းရှီထံသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

သူမ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုအရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ "နင်... နင် ဘာလုပ်ချင်နေတာလဲ။"

"ရှင့်ကို ကန်သတ်ပစ်မလို့လေ။" လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အေးစက်စွာ ပြုံးကာ သူမကို နောက်တစ်ကြိမ် ကန်ကျောက်လိုက်သည်။

နောက်တစ်ကြိမ် ကျန်းရှီ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ရှိနေသူအားလုံး မှင်တက်သွားကြသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့က သူမကို တတိယအကြိမ် ကန်ကျောက်မှသာ တစ်စုံတစ်ယောက်က တုံ့ပြန်ခဲ့သည်။

"ရပ်စမ်း။ နင် မနာခံတတ်တဲ့၊ မိဘကိုမသိတတ်တဲ့၊ ပြည့်တန်ဆာမ။" အဘွားလင်းသည် သူမ၏ တုတ်ကောက်နှင့်အတူ လင်းရှောင်ယွဲ့ရှိရာသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

ဤခွေး်က သူမအပေါ် လက်ပါရဲမည်မဟုတ်ဟု သူမ မယုံကြည်ခဲ့ပေ။

ဤအချိန်တွင် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ရုတ်တရက် သူမကို ရှောင်တိမ်းရန် လူးလိမ့်တွားသွားနေသော ကျန်းရှီကို လွှတ်ပေးလိုက်ပြီး အဘွားလင်းကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

သူ၏မျက်လုံးများမှာ အေးစက်ပြီး သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

အဘွားလင်း၏မျက်နှာအမူအရာမှာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ စောစောက အရှိန်အဝါသည် ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူမသည် နောက်ဆုတ်ရန် မနေနိုင်တော့ပေ။

ထို့နောက် သူမသည် နောက်သို့ ယိုင်နဲ့သွားသည်။

လင်းလန်ဟွာက သူမကို ထောက်ပံ့မပေးခဲ့လျှင် သူမ လဲကျသွားပေလိမ့်မည်။

"လင်းရှောင်ယွဲ့၊ နင် ဘာလုပ်မလို့လဲ။ နင့်စတုတ္ထဦးလေးကို တောင်နောက်ကျောဘက် ပစ်ချပြီး ဝံပုလွေစာကျွေးတာ အားမရသေးဘူးလား။ နင်ရဲ့ဒုတိယအဒေါ်ကိုတောင် ကန်ကျောက်သေးတယ်။ အခု နင့်အဘွားကိုပါ ရိုက်ချင်နေတာလား။"

လူတိုင်း အံ့ဩသွားကြသည်။

ဘာလဲ။ ထိုအဖြစ်အပျက်ကို ယွဲ့အာက လုပ်ခဲ့တာလား။

စတုတ္ထဦးလေးလင်းသည် ထိုအဖြစ်အပျက်ပြီးနောက် အတော်လေး နေမကောင်းဖြစ်သွားခဲ့သည်။ သူသည် တစ်လခွဲကြာ အိပ်ရာထဲတွင် လဲလျောင်းနေခဲ့ပြီး ဤနှစ်ရက်အတွင်းမှသာ လယ်ကွင်းသို့ အလုပ်လုပ်ရန် ထွက်သွားခဲ့သည်။

ယွဲ့အာက အတော်လေး ရက်စက်တာပဲ။

လင်းရှောင်ယွဲ့၏ မျက်လုံးများက လှည့်သွားပြီး သူမသည် လင်းလန်ဟွာကို အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

သူမ လင်းမိသားစုနှင့် အဆက်ဖြတ်ခဲ့သော နောက်ဆုံးအကြိမ်တွင် သူမ၏ ဤအဒေါ်သည် ပေါ်မလာခဲ့ပေ။ ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူမ ပေါ်လာခဲ့သည်။

"နင်... နင် ဘာလို့ ငါ့ကို ဒီလိုကြည့်နေတာလဲ။ ဒီမှာ လူတွေအများကြီးရှိတယ်၊ နင် ငါ့ကိုပါ ရိုက်ချင်နေတာလား။"

လင်းလန်ဟွာသည် စိတ်ထဲတွင် ကိုယ့်ကိုယ်ကို အားပေးလိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူမသည် လင်းရှောင်ယွဲ့အား လူတိုင်း ကြည့်နေကြောင်း သတိပေးလိုက်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့၏နှုတ်ခမ်းများက အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခုအဖြစ် ကွေးညွတ်သွားသည်။

"အဒေါ်၊ အဒေါ်ကတော့ တကယ်ပဲ လူကိုစွပ်စွဲတဲ့နေရာမှာ တော်တာပဲ။ လင်းကျန်းရှီက ကျွန်မတို့ကို အနိုင်ကျင့်လို့ သူ့ကို သင်ခန်းစာပေးလိုက်တာ။ ဒါပေမဲ့ စတုတ္ထဦးလေး သရဲနဲ့တွေ့တဲ့ကိစ္စက ကျွန်မနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ။"

လင်းလန်ဟွာ၏မျက်လုံးများမှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

သူမ ဝန်ခံမှာမဟုတ်ဘူးလား။ စတုတ္ထအစ်ကိုက သရဲနဲ့တွေ့ခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်လား။ မဟုတ်ဘူး၊ ဒီယုတ်မာတဲ့ကောင်မလေးရဲ့ လက်ချက်ဖြစ်ရမယ်။

ဟုတ်တယ်၊ ဒါက သူမရဲ့ ခန့်မှန်းချက်သက်သက်ပဲ။ သူမက လင်းရှောင်ယွဲ့ကို ဆွဲဖြဲပစ်ဖို့ အခွင့်အရေးယူချင်ခဲ့တာ။

လင်းရှောင်ယွဲ့ကသာ ဝန်ခံလိုက်လျှင် ၎င်းသည် လူသတ်ရန် ကြိုးပမ်းမှုအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရမည်ဖြစ်သည်။ ကိစ္စကြီးလာလျှင် သူမ ထောင်ကျပေလိမ့်မည်။

သို့သော် အခုလို ငြင်းဆန်လိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

ဟွန့်၊ သူမ ငြင်းဆန်တော့ရော ဘာဖြစ်လဲ။ သူမက သူမအဒေါ်ကို လူအများရှေ့မှာ ကန်ကျောက်ခဲ့တာ။ လူတွေအများကြီး ကြည့်နေကြတယ်၊ သူမ ဒီကိစ္စကနေ ဘယ်လိုလွတ်မြောက်နိုင်မလဲဆိုတာ သူမ ကြည့်ချင်နေခဲ့သည်။

"သူက မင်းတို့မိသားစုကို ဘယ်တုန်းက အနိုင်ကျင့်ခဲ့လို့လဲ။" လင်းလန်ဟွာက အပြစ်ကင်းစင်သော အသွင်အပြင်တစ်ခု ပြုလုပ်လိုက်သည်။

"မင်းတို့က သူ့အကြောင်းပြောနေတာဆိုရင် ငါမှတ်မိသလောက်တော့ သူက မင်းတို့ဝယ်ထားတဲ့ ကျွန်တစ်ယောက်ပဲ မဟုတ်လား။" သူမ ရှောင်ချင်ကို ကြည့်သောအခါ လင်းလန်ဟွာ၏ မျက်လုံးထဲတွင် မထီမဲ့မြင်ပြုခြင်း မရှိဘဲ သူမသည် အချက်အလက်များကို ပြောပြနေသကဲ့သို့သာ စကားပြောခဲ့သည်။

ဤအကြောင်းကြောင့်ပင် လူများ ယုံကြည်သွားနိုင်ပေသည်။

ပွဲကြည့်နေသူများက တက်ကြွစွာ ဆွေးနွေးကြသည်။

လင်းမိသားစုသည် အိမ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် မောက်မာစွာ ပြုမူခဲ့ပြီး လင်းကျန်းရှီသည် ထိုကလေးအပေါ် လက်ပါလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း သူသည် အမှန်တကယ်တွင် ကျွန်တစ်ယောက်သာဖြစ်သည်။

***