သူတို့ကို ကျွန်လို့ ဘယ်သူပြောလဲ

တကယ်တော့ လင်းရှောင်ယွဲ့က အစေခံတစ်ယောက်အတွက် လူကြီးတစ်ယောက်ကို လက်ပါတိုက်ခိုက်တာက ကျိုးကြောင်းမဆီလျော်ပေ။

ရှောင်ချင်၏မျက်နှာသည် ဖြူဖျော့သွားပြီး သူဖြည်းညှင်းစွာ ခေါင်းငုံ့လိုက်သည်။

ဟုတ်ပါတယ်။ လျိုမိသားစုက သူ့နှင့် သူ့ဦးလေးကို မိသားစုဝင်တွေလို ဆက်ဆံပေမဲ့ သူတို့က ကျွန်တွေပါပဲ။

ကျွန်တစ်ယောက်ဆိုတာ ပိုင်ရှင်ရဲ့ပစ္စည်းတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

လီရှောင်၏ မျက်နှာအမူအရာလည်း အနည်းငယ်ပြောင်းလဲသွားပြီး လင်းလန်ဟွာကို အန္တရာယ်အငွေ့အသက်များဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

လင်းလန်ဟွာသည် ထိုခြိမ်းခြောက်မှုကို ချက်ချင်းနီးပါး ခံစားလိုက်ရသော်လည်း သူမသည် ကိုယ်ကိုမတ်မတ်ထားပြီး လင်းရှောင်ယွဲ့ကို ကြည့်နေဆဲဖြစ်သည်။ သူမက အမှန်တရားဘက်တွင် ရပ်တည်နေသည့်အလားပင်။

"ဟွန့်၊ ချင်အာက ကျွန်လို့ ဘယ်သူပြောလဲ။" လင်းရှောင်ယွဲ့က အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်! ရှောင်ချင်နဲ့ လီရှောင်တို့က လျိုမိသားစုရဲ့ အိမ်ထောင်စုစာရင်းထဲမှာ မှတ်ပုံတင်ပြီးသားပဲ။" ရုတ်တရက် ရွာသူကြီး၏အသံက တံခါးအပြင်ဘက်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထို့နောက် လူတိုင်းက ရွာသူကြီး၊ သူ့ဇနီးနှင့် လီဟွိုက်ယွီတို့ ဝင်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"သူကြီး..." လူတိုင်းက ပြဿနာကို ဖြေရှင်းပေးရန် မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် ရွာသူကြီးကို ကြည့်နေကြသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့နှင့် လီရှောင်တို့ အရှေ့သို့ အမြန်ပြေးသွားကြသည်။

"ရွာသူကြီးရှေ့မှာ အရှက်ရစရာတွေ ဖြစ်ကုန်ပါပြီ။" လီရှောင်က ရွာသူကြီးကို ဦးညွှတ်ပြီး လက်သီးဆုပ်အရိုအသေပေးလိုက်သည်။

လူအုပ်ကြီးသည် တစ်စုံတစ်ခုကို နားလည်သွားသည့်အလား အားတက်သရော ဆွေးနွေးနေကြသည်။

လီရှောင်က ရွာသူကြီးနှင့် စကားပြောရန် ရှေ့ထွက်လာသည်ဆိုလျှင် သူက လျိုမိသားစုဝင်တစ်ယောက်ဖြစ်ရမည်။

ထို့အပြင် လျိုမိသားစု အိမ်ဆောက်စဉ်ကလည်း လီရှောင်က တာဝန်ခံတစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့သည်။

ထိုနည်းတူစွာ ယခုအချိန်တွင်လည်း လီရှောင်က ဧည့်သည်ကြိုဆိုရေး တာဝန်ယူထားသည်။

ကျွန်တစ်ယောက်က ဒီလိုအခွင့်အရေးမျိုး ဘယ်လိုရနိုင်မှာလဲ။ သူတကယ်ပဲ ကျွန်ဘဝမှ လွတ်မြောက်ပြီး လျိုမိသားစုထဲသို့ တရားဝင်ဝင်ရောက်သွားပြီလား။

ရွာသူကြီးပြောတာ အမှန်ပဲလား။

တကယ်သာအမှန်ဆိုရင် လျိုမိသားစုက သူတို့ကို တကယ်ကောင်းတာပဲ။

သိထားရမှာက ကျွန်ဝယ်ထားတဲ့လူအများစုက သူတို့ရဲ့ကလေးတွေနဲ့ လက်ထပ်ပေးရမယ်ဆိုရင်တောင် အိမ်ထောင်စုစာရင်းထဲ ထည့်မပေးကြဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့ရဲ့စာချုပ်တွေကို သိမ်းထားမှ ထိန်းချုပ်ရလွယ်မှာကိုး။

ရွာသားတွေက ဒီလူတွေကို ကျွန်လိုမဆက်ဆံပေမဲ့ သူတို့ကို အထင်သေးနေကြဆဲဖြစ်သည်။

"ဟားဟား၊ အိမ်ထောင်စုမှတ်ပုံတင်တာကို စောစောမလုပ်ပေးမိဘဲ ကြန့်ကြာနေလို့ မင်းတို့ဒီလိုအရှက်ရစရာဖြစ်ရတာ ငါ့အမှားပါကွာ။" ရွာသူကြီးက ပြုံးပြီးပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူက အိမ်ထောင်စုမှတ်ပုံတင်အသစ်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

"ဒါက မင်းတို့ရဲ့ အိမ်ထောင်စုမှတ်ပုံတင်အသစ်ပဲ။ မင်းနဲ့ ရှောင်ချင်ကို ထည့်ပေးထားတယ်။"

ဤစကားထွက်လာသည်နှင့် လူတိုင်း တီးတိုးစကားပြောဆိုကြတော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် အရာအားလုံးရှင်းလင်းသွားသည်။ လီရှောင်နှင့် သူ့တူရှောင်ချင်တို့သည် ကျွန်ဘဝမှ တကယ်လွတ်မြောက်ပြီး လျိုမိသားစု၏ အိမ်ထောင်စုစာရင်းဝင်များ ဖြစ်သွားကြပြီ။ သူတို့က ယခု လျိုမိသားစု၏ တကယ့်မိသားစုဝင်များ ဖြစ်နေပြီ။

ရှောင်ချင်က ရွာသူကြီးကို မယုံနိုင်စွာကြည့်လိုက်ပြီး လီရှောင်နှင့် လင်းရှောင်ယွဲ့ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ။ လျိုရှီနဲ့ လင်းရှောင်ယွဲ့တို့က သူတို့ကို ဘယ်တုန်းက မှတ်ပုံတင်ခိုင်းလိုက်တာလဲ။ သူ့ဦးလေးကရော ဒီအကြောင်းသိရဲ့လား။

"မဖြစ်နိုင်ဘူး! ကျွန်တစ်ယောက်က ဘယ်လိုလုပ် မှတ်ပုံတင်လို့ရမှာလဲ။ သူကြီး၊ ဒီကောင်မလေးကို ကာကွယ်မပေးစမ်းပါနဲ့။" လင်းလန်ဟွာက အနည်းငယ်ထိတ်လန့်နေသည့် လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

သူမမလာခင်က သူမ၏ အကြီးဆုံးနှင့် ဒုတိယယောင်းမတို့ကို ထိုကျွန်ကို ပစ်မှတ်ထားရန် ပြောခဲ့သူမှာ သူမကိုယ်တိုင်ဖြစ်သည်။ လျိုမိသားစုကို ဒေါသထွက်စေပြီး အမှားလုပ်မိအောင် လုပ်ဖို့အတွက်ပင်။

နောက်ဆုံးတော့ သူတို့ရဲ့နည်းဗျူဟာက အောင်မြင်ခဲ့သည်။ ထိုကောင်မစုတ်က သူမ၏ ဒုတိယယောင်းမကို လက်ပါလိုက်သဖြင့် သူတို့မှာ အခွင့်အရေးရသွားသည်။

သို့သော် မည်သူသိမည်လဲ၊ ကျွန်တွေက ကျွန်တွေမဟုတ်တော့ဘူးတဲ့။ ဒီကောင်မလေးက သူတို့ကို တကယ်မှတ်ပုံတင်ပေးခဲ့တယ်။

ရွာသူကြီးက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"ကျွန်တစ်ယောက်က ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ရွေးပြီး လွတ်လပ်သူဖြစ်လာနိုင်တယ်။ လီရှောင်က ယွဲ့အာနဲ့လက်ထပ်ပြီး လျိုမိသားစုရဲ့သမက်ဖြစ်နေပြီ။ ဘာလို့ လျိုမိသားစုဝင်အဖြစ် မှတ်ပုံတင်လို့မရရမှာလဲ။" သူက လေးနက်သောအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ထိုစကားများထွက်လာသည်နှင့် လူတိုင်းတစ်ဖန် ဆွေးနွေးငြင်းခုံကြပြန်သည်။

ဒါက ဘယ်တုန်းကဖြစ်သွားတာလဲ။ ယွဲ့အာက လီရှောင်နဲ့ လက်ထပ်လိုက်ပြီလား။

သို့သော် သမက်ဝယ်ခြင်းသည် အဆန်းမဟုတ်ပေ။

***