ကြီးမားသော ကုန်ကျစရိတ်များ

ကောက်ညှင်းကိတ်သည် အေးမြပြီး လန်းဆန်းစေကာ၊ နွေရာသီတွင် အအရသာအရှိဆုံး သရေစာနှင့် အချိုပွဲများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။

ဤအရာကိုတွေးမိသောအခါ၊ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ၎င်းတို့ကို ပြုလုပ်ရန် စိတ်ပိုင်းဖြတ်လိုက်သည်။

"အဒေါ်ဝမ်၊ ကျွန်မတို့ရွာမှာ ကျောက်ဆုံရှိတဲ့သူတစ်ယောက်ယောက် ရှိသလား။" သူမက ချက်ချင်း အဒေါ်ဝမ်ကို မေးလိုက်သည်။

"ရွာသူကြီးအိမ်မှာ တစ်လုံးရှိတယ်၊ ဘာဖြစ်လို့လဲ။" အဒေါ်ဝမ်က ပြုံးပြီးမေးလိုက်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့၏ မျက်လုံးများသည် လင်းလက်သွားသည်။

"ကျွန်မ ရင်အေးစေတဲ့သရေစာတစ်ခုကို စဉ်းစားမိလိုက်တာ။ စမ်းလုပ်ကြည့်လို့ရမယ်လို့ထင်တယ်။"

"ဘယ်လိုသရေစာလဲ။" အဒေါ်ဝမ် မမေးမီ၊ ဝမ်အာ့ယာက မေးလိုက်သည်။

"ဟဲဟဲ၊ မနက်ဖြန် သိရမှာပါ။"

သူမသည် နောက်နေ့ မြို့သို့သွားသောအခါ သကြားညို နှစ်ပေါင် ယူဆောင်လာရမည်ဖြစ်သည်။

......

နောက်တစ်နေ့။

လင်းရှောင်ယွဲ့နှင့် ဝမ်ရွှမ်ကျစ်တို့သည် နံနက်စောစော နွားလှည်းဖြင့် မြို့သို့ သွားခဲ့ကြသည်။

ပထမဦးစွာ၊ သူမသည် သားကောင်အချို့ကို ရောင်းချရန် ရူယီစားသောက်ဆိုင်သို့ သွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူမသည် ဟင်းသီးဟင်းရွက်အချို့ကို ဝယ်ယူရန် ဈေးသို့ သွားခဲ့သည်။

ပါဝင်ပစ္စည်းများကို ဝယ်ယူပြီးနောက်၊ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် သကြားညို နှစ်ပေါင် ဝယ်ယူရန် ကုန်စုံဆိုင်သို့ သွားခဲ့သည်။

ထို့နောက်၊ သူမသည် ခြင်းတောင်းကို သယ်ဆောင်ပြီး မြို့အပြင်သို့ လျှောက်သွားခဲ့သည်။

သူမ အကြာကြီးမစောင့်ရဘဲ ဝမ်ရွှမ်ကျစ်သည် နွားလှည်းဖြင့်ပြန်လာသည်ကို မြင်တွေ့ခဲ့သည်။ သူမသည် နွားလှည်းပေါ်သို့တက်ပြီး သူနှင့်အတူ သာ့ရှီရွာသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။

သူတို့ အိမ်ပြန်ရောက်သောအခါ၊ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် သူမဝယ်ယူခဲ့သောပစ္စည်းများကို လျိုရှီအား ပေးပြီးနောက် ကောက်ညှင်းအေးကိတ်အတွက် ပါဝင်ပစ္စည်းများကို ပြင်ဆင်မှုများ စတင်ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

အရင်ဆုံးကတော့ စမ်းသပ်ရမည်ဖြစ်သည်။

အလုပ်ဖြစ်ပါက၊ အိမ်တည်ဆောက်ပြီးနောက် မြို့သို့သွားပြီး ၎င်းတို့ကို ရောင်းချနိုင်သည်။

သူတို့မိသားစု အိမ်တည်ဆောက်မှု စတင်ကတည်းက၊ မိသားစု၏နေ့စဉ်ကုန်ကျစရိတ်များသည် များစွာတိုးပွားလာခဲ့သည်။

ပိုမိုကောင်းမွန်သောအိမ်တစ်လုံး တည်ဆောက်ရန်၊ သူမသည် ဦးလေးကျန်းကို အုတ်များပေါ်တွင် ချွေတာရန် မတောင်းဆိုခဲ့ပေ။ ရလဒ်အနေဖြင့်၊ သူမသည် အုတ်ဖိုမှ မှာယူသော အုတ်အရေအတွက်ကို တိုးမြှင့်ခဲ့သည်။

အိမ်သည် တစ်ဝက်သာ တည်ဆောက်ပြီးဖြစ်သည်။ ဆောက်လုပ်ရေးအဖွဲ့ကို ပေးချေခဲ့သော ငွေစ ၆၀ ကို ဖယ်ထုတ်လိုက်လျှင်၊ ပစ္စည်းများ၏ကုန်ကျစရိတ်၊ အလုပ်သမားများ၏လစာနှင့် နေ့စဉ်အစားအသောက်ဝယ်ယူမှုတို့သည် သူမသည် စုစုပေါင်း ငွေစ ၈၀ ကျော် သုံးစွဲခဲ့သည်။

သို့သော်၊ အိမ်တစ်လုံးတည်ဆောက်ခြင်းအပြင်၊ သူမသည် အပူပေးကုတင်တစ်လုံး၊ မီးဖိုတစ်လုံး တည်ဆောက်ရန်နှင့် ခြံဝင်းနှင့် အခန်းတိုင်းတွင် ကျောက်ပြားများခင်းရန်လည်း စီစဉ်ထားသည်။ ဤကုန်ကျစရိတ်များသည် သေးငယ်သောအရေအတွက် ဖြစ်မည်မဟုတ်ပေ။

ဒါ့အပြင်၊ အိမ်တည်ဆောက်ပြီးသောအခါ၊ အိမ်ထဲသို့ ပရိဘောဂများနှင့် အခြားအရာအချို့ကို ထပ်ထည့်ရန် လိုအပ်မည်ဖြစ်သည်။ ထိုအခါ၊ သူမသည် ငွေမည်မျှသုံးစွဲရဦးမည်ကို မသိပေ။

လျန်ချန်းချိုင်သည် သူ မထွက်ခွာမီ သူမကို ကျေးဇူးတင်ခြင်းလက်ဆောင်အဖြစ် ငွေစ ၅၀ ပေးခဲ့ခြင်းမှာလည်း ကံကောင်းသည်။ ထို့ကြောင့် သူမသည် ဦးလေးကျန်းကို အစွမ်းကုန်လုပ်ဆောင်ခွင့်ပေးရန် ယုံကြည်မှုရှိခဲ့သည်။

သို့သော်၊ ဤသို့ဖြစ်နေလျှင်ပင်၊ အိမ်တည်ဆောက်ပြီး အရာအားလုံး အပြီးသတ်သောအခါ၊ သူမတွင် ငွေများစွာ ကျန်ရှိမည်မဟုတ်ပေ။

ယခု နွေရာသီအလယ်ပိုင်းဖြစ်ပြီး၊ သူမနှင့် လီရှောင်တို့သည် တောင်များထဲတွင် အလွန်အကျွံ အမဲလိုက်ခဲ့ကြသောကြောင့်၊ အမဲလိုက်ရန် ဤမျှလွယ်ကူခြင်းမရှိတော့ပေ။

သူမ ထိုအကြောင်းကို တွေးခဲ့ဖူးသည်။ အမဲလိုက်ခြင်းသည် တစ်နည်းအားဖြင့် ကံအပေါ်တွင်လည်း မူတည်သောကြောင့်၊ သူမသည် စီးပွားရေးလုပ်ငန်းလုပ်ဆောင်ခြင်းနှင့် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းပြုရန် အခြားနည်းလမ်းများ ရှာဖွေခြင်းကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားရမည်ဖြစ်သည်။

ဥပမာ၊ ရာသီဥတုပူနေစဉ် ကောက်ညှင်းအေးကိတ် ရောင်းချခြင်း။

အနာဂတ်တွင်၊ သူမသည် ကန်စွန်းဥ၊ အာလူးနှင့် ငရုတ်သီးများ စိုက်ပျိုးသောအခါ၊ သူမတွင် အခွင့်အလမ်းများ ပိုမိုရှိမည်ဖြစ်သည်။

ချင်းရှီမြို့တွင် လူဦးရေများပြားပြီး၊ မြို့ရှိလူများသည် ငွေသုံးစွဲရန် ဆန္ဒရှိကြသည်။ ဒါ့အပြင်၊ ကုန်သည်များစွာ ဝင်ထွက်သွားလာနေသောကြောင့်၊ စီးပွားရေးဈေးကွက်သည် အမှန်တကယ် မဆိုးပေ။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် သစ်သားရေပုံးတစ်ပုံးကိုယူပြီး သူမ၏ နေရာလွတ်လက်စွပ်ထဲမှ ဆန်ချောကို ယူလိုက်သည်။

ဆန်ချောများစွာ မကျန်ရှိရုံသာမက၊ ရေပုံးထဲတွင် ဆန်ကြမ်းပင်တစ်ဝက်မပြည့်သောပမာဏသာ ကျန်ရှိသည်ကို မြင်သောအခါ၊ သူမ၏မျက်နှာသည် ကူကယ်ရာမဲ့မှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

အာရုံစိုက်မှုကို မဆွဲဆောင်ရန်နှင့် ကုန်ကျစရိတ်များကို ချွေတာရန်၊ သူတို့မိသားစုသည် ဤအချိန်တစ်လျှောက်လုံး ဆန်ကြမ်းကို စားသုံးခဲ့ကြသည်။

သို့သော်၊ သူတို့သည် တစ်နေ့လျှင် လူ ၂၀ ကျော်ကို ကျွေးမွေးရပြီး၊ သူတို့ထဲမှ အများစုသည် ကိုယ်လက်လှုပ်ရှားအလုပ်လုပ်သော လူငယ်များဖြစ်သည်။ သူတို့ နေ့စဉ်စားသုံးသော ဆန်ကြမ်းပမာဏသည်လည်း သေးငယ်သောပမာဏမဟုတ်ပေ။

သူမသည် မနက်ဖြန် ဆန်ဆိုင်သို့ ထပ်မံသွားရောက်ရမည်ဟု ထင်ရသည်။

ဒါ့အပြင်၊ သူတို့မိသားစုသည် နေ့စဉ် ဆန်ချောများစွာကို စားသုံးလေ့ရှိသည်။ ယခင်က၊ သူမသည် သူမ၏ နေရာလွတ်လက်စွပ်ထဲရှိ အစားအစာသည် နောက်နှစ်အထိ လုံလောက်နိုင်သည်ဟု တွက်ချက်ခဲ့သော်လည်း၊ ယခုမူ သူတို့သည် ထိုမျှကြာမြင့်စွာ မခံနိုင်မည်ကို သူမ ကြောက်ရွံ့နေသည်။

***