ကောက်ညှင်းအေးတုံးလေးတွေ ရောင်းရင် ဘယ်လိုနေမလဲ။

"တကယ်ကို အရသာရှိတာပဲ။ ဆန်အများကြီးသုံးလိုက်ပုံမပေါ်ပေမဲ့ ဒီလောက်အများကြီးလုပ်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး။ ဒါပေမဲ့ သကြားညိုကတော့ နည်းနည်းဈေးကြီးတယ်။" အဒေါ်ဝမ်ကလည်း ပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်မတော့ အဆင်ပြေတယ်လို့ထင်တယ်။ ခုနက သကြားဘယ်လောက်ထည့်လိုက်လဲတောင် သတိမထားမိလိုက်ဘူး။" လျိုရှီက ဝင်ပြောသည်။

"ဟီးဟီး၊ အားလုံးကြိုက်ကြရင် ပြီးတာပါပဲ။" လင်းရှောင်ယွဲ့က လူတိုင်း၏ တုံ့ပြန်မှုကိုကြည့်ပြီး အလွန်ကျေနပ်နေသည်။

"မြို့ထဲမှာ တစ်ပန်းကန်ကို ၅ ပြားနဲ့ ရောင်းမယ်ဆိုရင် ဘယ်လိုထင်လဲ။"

လျိုရှီနှင့် အဒေါ်ဝမ်တို့ စကားပြောနေရာမှ ရပ်တန့်သွားကြသည်။

ဘေးနားမှာ ကောက်ညှင်းအေးတုံးစားနေသည့် ဝမ်အာ့ယာပင်လျှင် စားနေသည်ကို ရပ်လိုက်သည်။

"စမ်းကြည့်သင့်တယ်။ ဒီကောက်ညှင်းအေးတုံးက အရသာလည်းရှိပြီး နွေရာသီအပူဒဏ်ကိုလည်း သက်သာစေတယ်။ လူကြီးရော ကလေးရော စားလို့ရတာပဲ။" အဒေါ်ဝမ်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောသည်။

"ဒါပေမဲ့ ၅ ပြားဆိုတာ နည်းနည်းဈေးမကြီးလွန်းဘူးလား။ မြို့အနောက်ဘက်က ခေါက်ဆွဲတစ်ပွဲတောင် ၇ ပြားပဲ ရှိတာ။" သူမက ဆက်ပြောသည်။

လျိုရှီက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"တစ်ပန်းကန် ၄ ပြားဆိုရင်တော့ ရောင်းလို့ရမှာ သေချာတယ်။" သူမလည်း စိတ်လှုပ်ရှားလာသည်။

သူမသမီးက စီးပွားရေးလုပ်ချင်တယ်လို့ အမြဲပြောနေခဲ့တာ ဒီကောက်ညှင်းအေးတုံးရောင်းဖို့ကို ရည်ညွှန်းနေတာလား။

ဒီမုန့်က အသစ်အဆန်းလည်းဖြစ်၊ အရသာလည်းရှိပြီး ကုန်ကျစရိတ်လည်း မများဘူး။ တကယ်ပဲ အောင်မြင်နိုင်လောက်တယ်။

"ဒါဆိုရင် တစ်ပန်းကန်ကို ၅ ပြား၊ နှစ်ပန်းကန်ကို ၈ ပြားနဲ့ ရောင်းမယ်။" လင်းရှောင်ယွဲ့က ပြောလိုက်သည်။

သူမလုပ်တဲ့ ကောက်ညှင်းအေးတုံးအပေါ် သူမကိုယ်တိုင် ယုံကြည်မှုရှိသည်။ မြို့အနောက်ပိုင်းက ဈေးမှာ လူအလွန်စည်ကားသည်။ မြို့ပြင်က လယ်သမားတွေသာမက မြို့ထဲကလူတွေပါ ဈေးပေါသောကြောင့် လာရောက်ဝယ်ယူကြသည်။

တစ်ပန်းကန် ၅ ပြား၊ နှစ်ပန်းကန် ၈ ပြားနဲ့ ရောင်းမည်ဆိုလျှင် စမ်းစားကြည့်ချင်တဲ့သူတွေ အများကြီးရှိမှာ သေချာသည်။

သူတို့သာ စမ်းစားကြည့်မည်ဆိုလျှင် လူအများစုက သူမ၏ အမြဲတမ်းဖောက်သည် ဖြစ်လာမည်ဟု သူမယုံကြည်သည်။

ကောက်ညှင်းအေးတုံးတွေကို အိမ်မှာလုပ်ပြီးတာနဲ့ တန်းရောင်းမည်။ ဝယ်သူတွေက ဝယ်ချင်တယ်ဆိုရင် သူမက လှီးပြီး ပန်းကန်ထဲထည့်၊ သကြားညိုရည်ဆမ်းပေးလိုက်ရုံသာ။

သူမအနေနဲ့ ပန်းကန်၊ ဇွန်း၊ ပန်းကန်ဆေးဖို့ ရေပုံးတစ်ပုံးလောက်သာ ယူသွားဖို့သာလိုသည်။ ဝယ်သူတွေစားပြီးသွားလျှင် ပန်းကန်နှင့်ဇွန်းများကို ချက်ချင်းဆေးကြောပြီး ပြန်လည်အသုံးပြုနိုင်သည်။

ထို့အပြင် သူတို့အိမ်မှာ နွားလှည်းလည်းရှိတော့ စားပွဲခုံသေးသေးလေးတစ်လုံး၊ ထိုင်ခုံပုလေးတွေ အနည်းငယ်ယူသွားနိုင်သေးသည်။ ဒါက လူတွေကို ပိုပြီး ဆွဲဆောင်နိုင်လိမ့်မည်။

"အရင်ဆုံး အရင်းအနှီးကို တွက်ကြည့်ရအောင်။" လျိုရှီက လင်းရှောင်ယွဲ့ကို ပြောလိုက်သည်။

အဒေါ်ဝမ်ကလည်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် လင်းရှောင်ယွဲ့ကို ကြည့်နေသည်။

သူမက ကောက်ညှင်းအေးတုံးတွေကို ကြည့်လိုက်သည်။ ဆန်ချောနှင့် သကြားညိုက ဈေးကြီးပေမဲ့ ဒီလောက်အများကြီးရဖို့ ကုန်ကြမ်းအများကြီးမလိုဘူး။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဒါက အမြတ်ရှိတဲ့လုပ်ငန်းဟု သူမခံစားမိသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့က ပြုံးပြီးပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်မ ဆန်ချော ၃ ပေါင်လောက် သုံးထားတယ်။ ကုန်စုံဆိုင်က ဆန်ချောက တစ်ပေါင်ကို ၈ ပြားဆိုတော့ ၂၄ ပြားကျတယ်။ သကြားညိုတစ်ပေါင်က ၁၂ ပြားဆိုတော့ ဒီသကြားရည်အတွက် ၄ ပြားလောက်ပဲ ကုန်မှာပါ။ ဒါကြောင့် ထင်းဖိုးနဲ့ လူပင်ပန်းခ မပါရင် ဒီကောက်ညှင်းအေးတုံးတွေအတွက် စုစုပေါင်းကုန်ကျစရိတ်က ၂၈ ပြားပဲ ရှိတယ်။"

"ကျွန်မခန့်မှန်းရသလောက်တော့ ဒီကောက်ညှင်းအေးတုံးတွေကို ခုနကလှီးတဲ့အရွယ်အစားအတိုင်းဆို ပန်းကန် ၄၅ လုံးလောက်ရနိုင်တယ်။ တစ်ပန်းကန်ကို ၄ ပြားနဲ့ရောင်းရင်တောင် ၁၈၀ ပြားရမှာ။"

အဒေါ်ဝမ်၏ မျက်လုံးများ အရောင်တောက်သွားသည်။

"ဒါဆို အကုန်ရောင်းထွက်သွားရင် ၁၅၂ ပြားတောင် မြတ်မှာပေါ့။" သူမက အမြန်ပြောလိုက်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့က သူမကိုကြည့်ပြီး ပြုံးလိုက်သည်။ အဒေါ်ဝမ်၏ တွက်ချက်နှုန်းမြန်ဆန်မှုကြောင့် အနည်းငယ် အံ့ဩသွားသည်။

"ဒါက တစ်ပန်းကန် ၄ ပြားနဲ့ တွက်ထားတာနော်။ တစ်ပန်းကန် ၅ ပြားဆိုရင် စုစုပေါင်း ၂၂၅ ပြားရမှာ။"

အဒေါ်ဝမ်၏ မျက်လုံးများ တဖျပ်ဖျပ်လက်သွားသည်။ "ဝိုး၊ ဒါဆိုရင် အမြတ်က ၁၉၇ ပြားတောင် ရမှာပေါ့။"

လျိုရှီလည်း အလွန်အံ့ဩသွားသည်။ ၁၉၇ ပြားမပြောနှင့်၊ ၁၅၂ ပြားရရင်တောင် ကောင်းလှပြီ။ ဒါက သန်မာတဲ့ယောက်ျားတစ်ယောက် တစ်နေကုန် ပင်ပင်ပန်းပန်းအလုပ်လုပ်မှ ရနိုင်တဲ့ငွေပမာဏနီးပါးဖြစ်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့က ပြုံးလိုက်သည်။ "မြို့ထဲမှာ လူတွေအများကြီးပဲ။ ပန်းကန် ၄၅ လုံးဆိုတာ ဘယ်လောက်မှရှိတာမဟုတ်ဘူး။"

သူမစကားဆုံးသည်နှင့် သူတို့၏ မျက်နှာအမူအရာများ ပြောင်းလဲသွားကြသည်။

***