အသက်ကြိုးကိုးချောင်း ကုချင်း
Vol. 11 Ch. 151
ယိုချင်းယန်သည် သူမ၏ ထက်မြက်သော ခြေသည်းများဖြင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့သော်လည်း မြေခွေးနတ်ဆိုးကို မသတ်ခဲ့ပေ။
ယင်းအစား၊ သူမသည် ရွှေရောင်အလင်းလွှာတစ်ခုကိုဖွဲ့စည်းကာ အတွင်းတွင် မြေခွေးနတ်ဆိုးကို ချုပ်နှောင်ထားလိုက်သည်။
“ဘာလို့လဲ... နင်ငါ့ကို မသတ်ဘူးလား”
ယိုချင်းယန်,၏ လှုပ်ရှားမှုကြောင့် ပိတ်လှောင်ခံထားရသော မြေခွေးနတ်ဆိုးက ဒေါသတကြီးဖြင့် မေးခွန်းထုတ်လိုက်သည်။
ယိုချင်းယန်သည် ဤစကားကိုကြားသောအခါ စိတ်တိုခြင်း၊ စိတ်မရှည်ခြင်းမရှိပေ။ သူမသည် မြေခွေးနတ်ဆိုးကို ငုံ့ကြည့်ကာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည်။
“စိတ်မပူနဲ့ ငါ နင့်ရဲ့အသက်ကို စိတ်မဝင်စားဘူး”
“နင့်ရဲ့အသက်ကြိုးကိုးချောင်းကို လက်လွှဲနိုင်သမျှ၊ ငါ ဒီနေ့ နင့်ကို လွှတ်ပေးနိုင်တယ်”
“ဒါပေမယ့် နင်ငါပြောတဲ့အတိုင်း မလုပ်ရင် နင့်တစ်သက်လုံး ငါ့ချုပ်နှောင်မှုအောက်မှာရှိနေလိမ့်မယ်”
“ငါ နင့်ကို မသတ်ဘူး၊ နင့်ကို ငါ့လှောင်အိမ်ထဲမှာ အချိန်တွေကုန်ဆုံးစေပြီး အဆုံးမဲ့ အထီးကျန်မှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိစေမှာပါ!”
ယိုချင်းယန် တိုးတိုးလေးပြောလိုက်သည်။ သူမ၏ အသံသည် အလွန်နူးညံ့သော်လည်း ထိုစကားများက မြေခွေးနတ်ဆိုး၏ မျက်နှာကို သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားစေခဲ့သည်။
မကျေမချမ်းဖြစ်နေသော မြေခွေးနတ်ဆိုးသည် ယခုအခါ လုံးဝပြောင်းလဲသွားသော မျက်လုံးများဖြင့် ယိုချင်းယန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
သူမရှေ့ရှိ နှင်းဝံပုလွေကြီးကို သေချာကြည့်ရင်း သူမမျက်ခုံးများ ကော့တက်လာသည်။
ဤမြေခွေးနတ်ဆိုးသည် အမြီးကိုးချောင်း မြေခွေးမျိုးနွယ်ဝင်လည်းဖြစ်သည်။ လုချန်း,ကို ရှုံးနိမ့်ခဲ့သော အမြီးကိုးချောင်းမြေခွေးကဲ့သို့ပင် နှစ်ဦးစလုံးက စိတ်ဝိညာဉ်၏ ဆင့်ကဲဖြစ်စဉ်ကို အာရုံစိုက်ကြပြီး ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်ပိုင်းတွင် အတော်လေး အားနည်းကြသည်။
သို့သော် ကွာခြားချက်မှာ သူ့ရှေ့ရှိ မြေခွေးနတ်ဆိုးသည် လုချန်း,၏ အမြီးကိုးချောင်း မြေခွေးကဲ့သို့ သားရဲများကို ထိန်းချုပ်ပြီး ခိုင်းစေနိုင်သော စွမ်းရည်မရှိသော်လည်း အသက်ကိုးချောင်းရှိသည်။
မြေခွေးနတ်ဆိုးတစ်ခါသေသွားတိုင်း ပြန်ရှင်သန်ရန်အတွက် သူ့ရဲ့အမြီးတစ်ချောင်းကို အသုံးပြုနိုင်သည်။
ထို့ကြောင့် မြေခွေးနတ်ဆိုးသည် သေခြင်းတရားကို မကြောက်သော်လည်း တစ်ဖက်က သူ့ကို ပိတ်လှောင်ထားပါက အလွန်ကြောက်စရာကောင်းသော နှိပ်စက်မှုဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
မြေခွေးနတ်ဆိုးကို အံ့အားသင့်စေသည့်အရာမှာ သူကိုတစ်ခါမှမတွေ့ဖူးသော နှင်းဝံပုလွေသည် သူ့တွင် အသက်ကိုးချောင်းပါရှိသည်ကို အမှန်ပင် သိနေခြင်းဖြစ်သည်။
“ရှောင်ပိုင်၊ အခြေအနေ ဘယ်လိုရှိလဲ”
ယိုချင်းယန် ၏စကားကိုကြားပြီးနောက် မြေခွေးနတ်ဆိုးက တိတ်ဆိတ်သွားသကဲ့သို့ လုချန်း သည်လည်း အဝေးမှ ပျံသန်းလာခဲ့သည်။
“အစ်ကို၊ အဲဒီ နွားနက်က စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ်ကောင်းတဲ့ ခွေးတစ်ကောင်ပဲ၊ သူ ဒီမြေခွေးကို စွန့်ပယ်ပြီး တစ်ကိုယ်တည်း ထွက်ပြေးသွားခဲ့တယ်”
“ဒါပေမယ့် စိတ်မပူနဲ့၊ ဒီမြေခွေးနတ်ဆိုးကတော့ ထွက်ပြေးလို့မရဘူး၊ သူမက ညီမရဲ့ ကန့်သတ်ချုပ်နှောင်မှုမှာ ပိတ်မိနေပြီး သူမသေချင်ရင်တောင် သေလို့မရဘူး”
ယိုချင်းယန်က လူချန်း,ကို ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို ပြောပြခဲ့ပြီး လုချန်း,က အေးစက်သောအကြည့်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြခဲ့သည်။
ပင်းတီယန်နတ်ဆိုးဘုရင်က ချူးယန်ကို စွန့်ပစ်ပြီးကတည်းက လုချန်း,သည် ဤသားရဲက မည်သည့်အရာကိုမဆို လုပ်နိုင်သည်ကို နားလည်ခဲ့သည်။
ယခုတွင် မြေခွေးနတ်ဆိုးကို စွန့်ပယ်ခြင်းက သူမျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင်။
“စကားမစပ်၊ အစ်ကိုရဲ့စိတ်ဝိညာဉ်ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ ဒီမြေခွေးရဲ့ စွမ်းအားက အဓိကအားဖြင့် အသက်ကြိုးကိုးချောင်းရှိတဲ့ ကုချင်းကနေလာတာ”
“ဒါပေမဲ့ ဒီအသက်ကြိုးကိုးချောင်းကို ရဖို့အတွက်ဆိုရင် ဒီမြေခွေးနတ်ဆိုးက ကြိုးပေါ်မှာရှိတဲ့ အမှတ်အသားကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ပယ်ဖျက်မှရမယ်”
ယိုချင်းယန် ၏စကားကိုကြားပြီးနောက် လုချန်း အံ့အားသင့်သွားသည်။
ဤမြေခွေးနတ်ဆိုး၏ လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားသော ကုချင်းကို သတိရသွားသည်။ လုချန်း,သည် မြေခွေးနတ်ဆိုး၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားက ပြင်းထန်လွန်းသည်ဟု ယခင်က ထင်ခဲ့ဖူးသော်လည်း ၎င်းက လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အသက်ကြိုးကိုးချောင်း ကုချင်းကို မှီခိုနေရကြောင်း သိလိုက်ရသည်။
လုချန်း,က ခေါင်းညိတ်ပြပြီး မြေခွေးနတ်ဆိုးကို ကြည့်ကာ “မြေခွေးနတ်ဆိုး၊ မင်း အဲဒါကို တွေးပြီးပြီလား၊ မင်း လွတ်လပ်မှုကို လိုချင်လား ဒါမှမဟုတ် တစ်သက်လုံးပိတ်လှောင်ခံထားရတာကို လိုချင်တာလား”
လုချန်း ၏စကားကိုကြားပြီးနောက် မြေခွေးနတ်ဆိုးက သူ့ခေါင်းကိုလှည့်ကာ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။
“ဟမ့်! ငါ့ရဲ့ဆန္ဒကို မင်းလက်မခံတာက ဒဏ်ပေးခံရမှာကို တောင်းတနေတာလား! မင်း နေ့တိုင်း ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခံချင်နေတာလား”
ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပြန်လည်ရှင်သန်နေသော ဤကမ္ဘာတွင် ခွန်အားသည်သာ အရာရာဖြစ်သည်။ လုချန်း,သည် တစ်ဖက်က မြေခွေးတစ်ကောင် မပြောနှင့် မိန်းမတစ်ယောက်ဆိုလျှင်ပင် သနားနေမည်မဟုတ်ပေ။
ဤမြေခွေးငြင်းဆိုပါက လုချန်း,သည် လိုအပ်သည့်နည်းလမ်းကို အသုံးပြုရန် လုံးဝ တွန့်ဆုတ်နေမည်မဟုတ်ပေ။
သူမကို ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်တော့မှာမို့ သေခြင်းထက် ပိုဆိုးတဲ့ဘဝနဲ့ ရှင်သန်နေရတာကို သေချာပေါက် ခံစားခွင့်ရစေမယ်။
“ဟင့်အင်း! မလုပ်ပါနဲ့၊ ငါပေးပါ့မယ်!”
လုချန်း ပြောသည်ကိုကြားပြီးနောက် မြေခွေးနတ်ဆိုးက ရုတ်တရက် စိတ်မသက်မသာ ခံစားလိုက်ရသည်။
အထူးသဖြင့် လုချန်း,၏ အေးစက်နေသော ရေခဲပြာမျက်လုံးများကို သူမတွေ့လိုက်သောအခါ မြေခွေးနတ်ဆိုးသည် သူ့နှလုံးသားထဲတွင်ပင် အေးခဲသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ ထိုအစွမ်းထက်သော သားရဲများနှင့်မတူဘဲ မြေခွေးနတ်ဆိုးက အလွန်အားနည်းပြီး ဖြစ်နိုင်ချေရှိသော ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုများကို တွေးတောကာ ထိတ်လန့်သွားခဲ့သည်။
“နှင်းဝံပုလွေဘုရင်! အသက်ကြိုးကိုးချောင်းကို ငါလွှဲပေးလို့ရတယ်၊ ဒါပေမယ့် ငါလွှဲပြီးလို့ နင်ငါ့ကို လွှတ်မပေးသေးရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ”
ယိုချင်းယန်က ထိုအချိန်တွင် အထင်အမြင်သေးမှုအပြည့်ဖြင့် “ဟမ်၊ ငါ့အစ်ကိုက စကားမတည်တဲ့ ပင်းတီယန်နတ်ဆိုးဘုရင်လို့ နင်ထင်နေတာလား”
“ငါ့အစ်ကိုက သူပြောရင် ပြောတဲ့အတိုင်းလုပ်တယ်၊ အဲဒါကို နင်စိတ်ပူနေစရာမလိုဘူး၊ ဒါ့အပြင် ငါတို့နဲ့ ညှိနှိုင်းဖို့နင့်မှာ ဘာအခွင့်အရေးမှမရှိဘူး”
ယိုချင်းယန် နှင့် လုချန်း ကိုကြည့်ပြီးနောက်၊ မြေခွေးနတ်ဆိုးက ခဏမျှစဉ်းစားပြီး, နောက်ဆုံးတွင် သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်သည်။
သူမကိုယ်တိုင် အသက်ကြိုးကိုးချောင်းမှ အမှတ်အသားကို ဖယ်ရှားခဲ့ပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သောကုချင်းက ပိုင်ရှင်မဲ့ဖြစ်သွားပြန်သည်။
၎င်းကိုမြင်တော့ လုချန်း,က ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“ကောင်းပြီ၊ ငါရဲ့ ကတိအတိုင်း၊ မင်း အခု သွားနိုင်ပြီ”
ယိုချင်းယန်သည် သူမ၏ စွမ်းအင်အလွှာကို ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး လုချန်း,က မြေခွေးနတ်ဆိုးအား ခြေသည်းတစ်ချောင်းဖြင့် လွှဲယမ်းကာ အပိုင်းပိုင်း ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။
မြေခွေးနတ်ဆိုးကို သတ်လိုက်သော်လည်း ပြတ်တောက်သွားသော မြေခွေးအမြီးတစ်ချောင်းသာ ဤနေရာတွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
“ရှောင်ပိုင်၊ ဒီကုချင်းက မင်းအတွက်ပဲ”
အပိုစကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောဘဲ လုချန်း,က အသက်ကြိုးကိုးချောင်း ကုချင်းကို ယိုချင်းယန်,ထံ ပေးအပ်လိုက်သည်။
ယခု ကြေးဝါအိုးကို သူ့သန့်စင်ထားသောကြောင့် ဤကုချင်းကို သူ့ညီမအား ပေးလိုက်ခြင်းက အသင့်တော်ဆုံးဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
ယိုချင်းယန်,သည်လည်း မငြင်းဘဲ ကုချင်းကို ယူပြီး သန့်စင်ခြင်းကို စတင်လုပ်ဆောင်တော့သည်။
သူမ၏ ဝိညာဉ်က ကုချင်းကို တဖြည်းဖြည်းခြင်း ထိန်းချုပ်လာသည်နှင့်အမျှ ယိုချင်းယန်၏ အရှိန်အဝါများ ဆက်လက် တိုးတက်လာပြီး သူမတစ်ကိုယ်လုံးက မတူညီသောအနေအထားကို ရောက်ရှိသွားပုံရသည်။
ဤကုချင်းတွင် ထူးခြားသောလုပ်ဆောင်ချက်တစ်ခုရှိသည်။ ၎င်းသည် မြေခွေးနတ်ဆိုး၏လက်ထဲတွင်ပင် ပြင်းထန်သောတိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်နိုင်သည်။
ယခု ယိုချင်းယန်,မှ သန့်စင်ထားပြီး၊ ၎င်းက ကြီးမားသော အခန်းကဏ္ဍတွင် ပါဝင်လာနိုင်သည်။ ဤသည်မှာ ယိုချင်းယန်,က လမ်းတွင် မြေခွေးနတ်ဆိုးကို ပိတ်ဆို့ထားရသည့် အကြောင်းရင်းလည်း ဖြစ်သည်။
ဤသားရဲ အသက်ရှင်သည်ဖြစ်စေ သေသည်ဖြစ်စေ အရေးမကြီးပေ။ အရေးကြီးဆုံးက ဤအသက်ကြိုးကိုးချောင်း ကုချင်း။
“ဒီနွားနက်ကြီးက တကယ်ပြေးနိုင်တယ်”
ပင်းတီယန်နတ်ဆိုးဘုရင် ထွက်ခွာသွားသည့် လမ်းကြောင်းကို ကြည့်လိုက်ပြီး လုချန်း,က မငြီးတွားဘဲမနေနိုင်ပေ။
ပင်းတီယန်နတ်ဆိုးဘုရင် ကိုသတ်ရန် ခွန်လွန် တောင်တန်းဆီကို ပြေးလာခဲ့သော်လည်း ဤမျှ အလှည့်အပြောင်းအများအပြား ကြုံတွေ့ရလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားပေ။
“နွားနက်ကြီးက ဘယ်ကိုသွားပြန်တာလဲ၊ မြေခွေးနတ်ဆိုးကို လာရှာမယ်လို့ ချူးယန် ပြောတာကို ကြားတယ်၊ သူရော အတူရှိအုံးမှာလား?”
လုချန်း,က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးလိုက်သည်။
ယိုချင်းယန်က သူမ ခေါင်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ ခါယမ်းလိုက်ပြီး “စိတ်မပူနဲ့ အစ်ကို၊ သူ မသွားတာ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်တယ်”
“ဒီနွားက ချူးယန် ကို စွန့်ပစ်ခဲ့ပြီး ချူးယန်က ဒါကို သည်းခံနိုင်သေးပေမယ့် အခု သူ့မိန်းမကိုတောင် ရောင်းစားလိုက်ပြီ၊ ချူးယန် နဲ့ ထပ်တွေ့ခဲ့ရင် သေချာပေါက် သူ့ကို သတ်ပစ်လိမ့်မယ်၊ ဒါကြောင့် နွားကြီးက သူတို့ဆီကို မသွားရဲလောက်တော့ဘူး”
“မေ့လိုက်တော့၊ ငါတို့ သူ့ကို ရှာမတွေ့မှတော့ ဖြေသိမ့်ဖို့ ချူးယန်ကို အရင်ရှာကြရအောင်”
ယိူချင်းယန် ချက်ချင်းထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်ခဲ့သော်လည်း ယိုချင်းယန်,က ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ပြန်သည်။
“အစ်ကို၊ ချူးယန်,ကို ဒီအတိုင်း လိုက်မဖမ်းနိုင်ဘူး၊ ချူးယန်,က ခွန်လွန် တောင်တန်းမှာ မရှိလောက်တော့ဘူး၊ ဒါပေမယ့် တောင်ဘက်ကို သွားလောက်တယ်”
လုချန်း ထိုစကားကိုကြားပြီး “သူ တောင်ဘက်ကို သွားတာလား?”
ယိုချင်းယန်,က ခေါင်းညိတ်ပြီး “ဟုတ်တယ် ချူးယန်,က တောင်ပိုင်းပင်လယ်ကို သွားသင့်တယ်၊ နက်ရှိုင်းတဲ့ပင်လယ်ထဲမှာ နတ်သံအပိုင်းအစတစ်ခုရှိတယ်၊ ဒါပေမယ့် တံငါသည်တွေက ဒါကသိမ်းပိုက်ထားတယ်”
“ချူးယန်,က အဲဒီကို သွားနေပြီထင်တယ်”
လုချန်း ခဏလောက်စဉ်းစားပြီးနောက် “ပင်လယ်နက်ထဲက နတ်သံ... ဒီအရာက အစွမ်းထက်လား”
“အဲဒီနတ်သံက အရမ်းအစွမ်းထက်တယ်၊ ဒီဟာက ရှေးဟောင်းကြေးဝါအိုး နဲ့ တန်းတူရှိတယ်၊ ဒါပေမယ့် တိုက်ခိုက်ဖို့အတွက် အားကောင်းတဲ့ လက်နက်တစ်ခုပဲ!”
လုချန်း,၏ မျက်လုံးများ တောက်ပလာပြီး ယိုချင်းယန် နှင့်အတူ တောင်ပိုင်းပင်လယ်သမုဒ္ဒရာဆီသို့ သွားရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။