“မြင့်မြတ်တဲ့ နတ်သံကို နှင်းဝံပုလွေဘုရင်က သိမ်းယူသွားပြီ”
Vol. 11 Ch. 155
တောင်ပိုင်းပင်လယ်၏ ကျယ်ပြန့်သော ပင်လယ်ရေမျက်နှာပြင်သည် ယခုအချိန်တွင် လှိုင်းလုံးကြီးများဖြင့် လှိုင်းထန်နေသည်။
ကြီးမားသော ငွေဖြူနှင်းဝံပုလွေသည် ရေသားရဲကြီးနှင့် အပြင်းအထန် တိုက်ပွဲဝင်နေသည်။
နှစ်ဘက်ကြား တိုက်ပွဲ၏ လက်ကျန်စွမ်းအားသည် မိုင်ရာနှင့်ချီသော အချင်းဝက်အတွင်း ပင်လယ်ရေလှိုင်းလုံးကြီးများ ထောင်နှင့်ချီ၍ လှုပ်ခတ်သွားစေခဲ့သည်။
လုချန်း,၏ မျက်ခုံးများ ကြုတ်နေသည်။ သူ့ရှေ့ရှိ ရေသားရဲကြီးက အမှန်တကယ်ကို မသေနိုင်သော သားရဲတစ်ကောင်ကဲ့သို့ပင်။
၎င်းသည် အလွန်အစွမ်းထက်သော ခွန်အားကို ပိုင်ဆိုင်ရုံသာမက ကြံ့ခိုင်သော ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းပုံကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ ပင်လယ်ရေများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော်လည်း ရွှေနှင့် ကျောက်များထက် ပိုမိုမာကျောနေပုံရသည်။
လုချန်း,သည် သူ့၏ကြံ့ခိုင်သောရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအားသာချက်ကို အားကိုးကာ ရေသားရဲကြီးကို အဆက်မပြတ်ထိုးဖောက်နိုင်ခဲ့သော်လည်း ပြိုင်ဘက်က မသေနိုင်လုနီးပါးဖြစ်နေပုံရသည်။
သူ့၏ခန္ဓာကိုယ် ကွဲအက်သွားသော်လည်း၊ သူသည် ပင်လယ်သမုဒ္ဒရာမှ စွမ်းအင်ကို စုပ်ယူနိုင်ပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း သူ့၏ မူလပုံစံကို ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းနိုင်သေးသည်။
“ဘုန်း!” “ဘုန်း!”
လုချန်း ၏ခြေသည်းများသည် ရေများဖြင့်ပြုလုပ်ထားသော ဧရာမခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ကုတ်ဆွဲကာ ရေကို မထိဘဲ ကြမ်းတမ်းမာကျောသော ကျောက်တုံးများကဲ့သို့ သတ္တုချင်းထိခတ်သံများ ဆက်တိုက်ထွက်ပေါ်လာသည်။
“ဇွစ်!”
လုချန်းသည် သူ၏ဝံပုလွေခြေသည်းများဖြင့် ကုတ်ဆွဲကာ ရေသားရဲကြီး၏ ရင်ဘတ်ကို ထပ်မံဆုတ်ဖြဲလိုက်သော်လည်း မကြာမီတွင် သူဆုတ်ဖြဲထားသည့် ကွာဟချက်က ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာပြန်သည်။
လုချန်း,၏ အကြည့်များက အပြာရောင်ရေသားရဲကြီးကို ဖြတ်ကျော်ပြီး အဝေးက ရေသူဘုရင်မကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
ဤအပြာရောင် ရေသားရဲကြီးက သူမ၏ သစ္စာအရှိဆုံး အစေခံကဲ့သို့ သူမ၏ရှေ့တွင် ရပ်နေသည်။
လုချန်း,သည် ရေသူဘုရင်မက ရေသားရဲကြီးကို ထိန်းချုပ်ရာတွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအားကုန်ဆုံးမှုမရှိကြောင်းကိုလည်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။
သို့သော် လုချန်း,သည် သူ၏စွမ်းအားကို အပြည့်အ၀အသုံးမပြုရသေးပေ။ သူသည် နတ်ဆိုးအသွင်ပြောင်းခြင်းကို အသက်သွင်းခဲ့ပြီး ရေသားရဲကြီးနှင့် တိုက်ခိုက်ရန် သူ၏ အစွမ်းထက်သော ခန္ဓာကိုယ်ခွန်အားကိုသာ အားကိုးခဲ့သည်။ သူ၏ အခြားသော စွမ်းရည်များကို အသုံးမပြုရသေးပေ။
သို့သော်လည်း လုချန်း,သည် ပေါ့လျော့မှု မရှိခဲ့ပေ။ ရေသူဘုရင်မသည် မျိုးနွယ်စုတစ်ခု၏ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သောကြောင့် သဘာဝအားဖြင့် သူမတွင် ဤစွမ်းရည်အနည်းငယ်သာရှိသည်က မဖြစ်နိုင်ဘဲ သူမအသုံးမပြုရသေးသည့်လှည့်ကွက်များစွာရှိရမည်ဟု သူသိသည်။
“ဒါက တကယ်ကို ခက်ခဲတဲ့ တိုက်ပွဲတစ်ခုပဲ၊ ဒါပေမယ့် အရာအားလုံးကို အဆုံးသတ်ဖို့ အချိန်ကျပြီ”
လုချန်း,က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။
နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ပင်လယ်ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်၌ ရေသားရဲကြီးနှင့် တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့သော နှင်းဝံပုလွေဘုရင်သည် လေထဲမှ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ ဧရာမ နှင်းဝံပုလွေကြီး၏ရုပ်သွင်က အားလုံး၏ရှေ့တွင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
ဤရေသားရဲကြီးက အမှန်တကယ် ကိုင်တွယ်ရခက်ခဲသည်။ လုချန်း,သည် ရေသူဘုရင်မကို မဖယ်ရှားပါက ဤအတားအဆီးကို ဖြတ်ကျော်ရန် ခက်ခဲမည်ကို သူနားလည်ခဲ့သည်။ ရေသားရဲကြီး၏ အတားအဆီးကို ဖြတ်ကျော်ရန် လွန်းပျံစွမ်းရည်ကို ချက်ချင်းအသုံးပြုခဲ့သည်။
“ဘာဖြစ်တာလဲ? ဘာဖြစ်လို့ ရုတ်တရက် ပျောက်သွားတာလဲ?!”
လုချန်း ၏ရုတ်တရက်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် ရေသူဘုရင်မကို အံ့အားသင့်စေခဲ့ပြီး သူမသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို လျင်မြန်စွာ ဂရုတစိုက်ကြည့်ရှုလိုက်သည်။
သို့ပေမယ့် နောက်တစက္ကန့်တွင် ရေသူဘုရင်မ၏ အမူအရာက သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူမရဲ့ သွယ်လျသောလက်များဖြင့် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ရှေ့တွင် ရေအလွှာများကို လျင်မြန်စွာ ဖန်တီးလိုက်သည်။
သို့သော် သူမခြေလှမ်းက နှေးကွေးနေသေးသည်။ ရေသူဘုရင်မ၏ လှုပ်ရှားမှုမပြီးသေးခင်တွင် ငွေဖြူနှင်းဝံပုလွေကြီးက သူမ၏ခေါင်းထက်တွင် ပေါ်လာသည်။
အပြာရောင် ရေလွှာသည် ရေသူဘုရင်မ၏ အရှေ့တွင် ဖြစ်ပေါ်လာပြီး အပြည့်အဝ ပုံသဏ္ဍာန် မပေါ်သေးမီ လုချန်း ၏ခြေသည်းများသည် ပြင်းထန်သော လေပြင်းများကိုအတူသယ်ဆောင်၍ ကျဆင်းလာသည်။
တိုက်ပွဲအခြေအနေရုတ်တရက်ပြောင်းလဲမှုကြောင့် ရေသူဘုရင်မ ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်သွားပြီး သူမလွတ်မြောက်ရန် အချိန်နှောင်းသွားခဲ့သည်။
လုချန်း ၏ဝံပုလွေခြေသည်းများက အလွန်ကြောက်စရာကောင်းသော ပျက်စီးခြင်း၏အသွင်ကိုဆောင်သည်။
“ဘုန်း!”
ကျယ်လောင်သောပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ လုချန်း ၏ဝံပုလွေခြေသည်းများက ရေလွှာကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်လိုက်သည်။ တိုက်ခိုက်မှု၏ စွမ်းအားလှိုင်းများက ချက်ချင်းပျံ့နှံ့သွားပြီး ကီလိုမီတာများစွာအကွာအဝေးအတွင်း ပင်လယ်ရေသည် ကောင်းကင်သို့ရုတ်တရက် ထိုးတက်သွားသည်။
သို့သော်လည်း လုချန်း အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး သူ့၏ဝံပုလွေခြေသည်းများက ရေသူမဘုရင်မ၏ ဦးခေါင်းကို ထိမှန်သော်လည်း ရပ်တန့်ကာ အောင်မြင်စွာ ဖိမချနိုင်ခဲ့ပေ။
အောက်ဖက်ရှိ အသားစားဝေလငါးကြီးကြီး၏ ပါးစပ်နှင့်နှာခေါင်းထဲမှ သွေးများထွက်နေပြီး သူ့၏ခန္ဓာကိုယ်က ပင်လယ်ထဲသို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း နစ်မြုပ်သွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
လုချန်း,သည် သူ၏ဝံပုလွေခြေသည်းများအောက်တွင် ရေသူမဘုရင်မကို ကာကွယ်ပေးသည့် အပြာရောင်အလင်းတစ်ခုရှိနေကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။
“ခရက်! ကရက်!”
ထို့နောက် ကွဲအက်သံနှင့်အတူ အပြာရောင်အကာအရံအလွှာက အပိုင်းပိုင်းဖြစ်သွားသည်။
ရေသူဘုရင်မလည်း ဤအခွင့်အရေးကို မြန်မြန်ဆန်ဆန် လွတ်မြောက်အောင် အသုံးချခဲ့ပြီး ပေတစ်ရာအကွာတွင် ချက်ချင်းပေါ်လာသည်။ သူမ ထိတ်လန့်နေဆဲဖြစ်ပြီး သူမ၏ရွှေရင်အစုံက လှိုင်းလုံးများကဲ့သို့ တုန်ခါနေသည်။
လုချန်း,သည် သူ၏ အနီးကပ် တိုက်ခိုက်မှုကို ပိတ်ဆို့ထားခဲ့သည့်အရာမှာ အမှန်တကယ်တွင် နီလာကဲ့သို့ လှပသော အပြာရောင် ရေပုလဲလုံးဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။ သို့သော် လုချန်း ၏တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် သိသိသာသာ ပျက်စီးသွားကာ အပြာရောင်ဘောလုံးပေါ်တွင် အက်ကြောင်းတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
ပေါ်လာသော အက်ကွဲကြောင်းကို ကြည့်လိုက်ပြီး ရေသူဘုရင်မက ရုတ်တရက် ဝမ်းနည်းသွားသည်။ လုချန်း,ကို မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ သူမ၏မျက်လုံးများက ကြောက်ရွံ့မှုအပြည့်ရှိနေသည်။
ရေသူမမျိုးနွယ်၏ ဘုရင်မအနေဖြင့်၊ သူမသည် လုချန်း ကဲ့သို့ ခက်ခဲကြမ်းတမ်းသော ပြိုင်ဘက်ကို မတွေ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ တိုက်ခိုက်မှုအပြီးတွင် ရှုံးနိမ့်လိမ့်မည်ဟု သူမ မမျှော်လင့်ထားပေ။
“မင်းကို ဒီလိုကာကွယ်ပေးတဲ့ မှော်လက်နက်မျိုး ရှိလိမ့်မယ်လို့ ငါတကယ် မမျှော်လင့်ထားဘူး၊ မင်းကို ငါတကယ် လျှော့တွက်ခဲ့မိတယ်”
လုချန်း,သည် အပြာရောင်ရေဘောလုံးကဲ့သို့ပုလဲလုံးကို ကြည့်ပြီး အံ့သြစွာ ပြောလိုက်သည်။
ဤကဲ့သို့သေးငယ်သော အရာက အလွန်မာကျောပြီး နတ်ဆိုးအသွင်ပြောင်းခြင်းကို အသက်သွင်းပြီးနောက် ဤတိုက်ခိုက်မှုကိုပင် တားဆီးနိုင်ခဲ့သည်။
အဝေးမှတိုက်ပွဲကိုကြည့်နေသော ယိုချင်းယန်သည် ရေသူဘုရင်မတွင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုကာကွယ်ရန် မှော်ရတနာတစ်ခုရှိနေသည်ကို တွေ့ရသောကြောင့် အနည်းငယ် အံ့သြသွားသည်။
ယိုချင်းယန် ၏ယခင်ဘဝတွင် ရေသူဘုရင်မသည် ဤကဲ့သို့မှော်ရတနာအား အသုံးပြုခဲ့သည်ကို သူမ,မမြင်ခဲ့ဖူးပေ။
မမျှော်လင့်ထားဘဲ၊ ရေသူဘုရင်မက ဝှက်ဖဲအဖြစ်အသုံးပြုသည့်ရတနာအား သူမ၏အစ်ကိုဖြစ်သူက လျင်မြန်စွာ ဖျက်ဆီးခဲ့ပြီး အက်ကြောင်းတစ်ခုကိုပင် ဖန်တီးခဲ့သည်။
“ဒါက... ဒဏ္ဍာရီလာ ပင်လယ်နှလုံးသား အင်ပါယာရေပုလဲလား!”
ယိုချင်းယန်သည် ရေသူဘုရင်မလက်ထဲက အပြာရောင်ရေဘောလုံးကို ဂရုတစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူမ ပိုကြည့်လေ၊ သူ့ယခင်ဘဝက ဤရတနာအကြောင်း သိထားသကဲ့သို့ သူမနှင့် ပိုရင်းနှီးလာလေလေဖြစ်သည်။
ပထမတိုက်ခိုက်မှု မအောင်မြင်သောအခါ လုချန်း,သည် ထပ်မံတိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်ခဲ့သော်လည်း ရေသူဘုရင်မက သူမ၏ပါးစပ်ကိုဖွင့်ကာ ကျယ်လောင်စွာအော်ဟစ်လိုက်သည်။
အသံက ကျယ်လောင်လွန်းသဖြင့် လုချန်းသည်ပင် သူ့နားကို ဖုံးအုပ်ထားချင်ခဲ့သည်။
ရေသူဘုရင်မ၏ အော်သံကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်ပင်လယ်ရေက လျင်မြန်စွာ မြင့်တက်လာသည်။
လှိုင်းလုံးကြီးများသည် ကောင်းကင်နှင့် နေကိုပင် တိုက်ရိုက်ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး တခဏချင်းတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ဆူနာမီကဲ့သို့ လှိုင်းလုံးကြီးများကပေထောင်ပေါင်းများစွာအထိ မြင့်တက်လာသည်။
ကောင်းကင်မှ နေကိုပင် ဤလှိုင်းလုံးကြီးများက ဖုံးလွှမ်းချင်နေပုံရသည်။
လုချန်း,သည် ပင်လယ်ရေမျက်နှာပြင်အထက် ပေထောင်နှင့်ချီမြင့်သော လှိုင်းလုံးကြီးများကို ငေးကြည့်နေမိသည်။ ဤမျှကြီးမားသော အမြင်အာရုံသက်ရောက်မှုသည် အမှန်တကယ်ပင် မမေ့နိုင်စရာအမှတ်တရတစ်ခုဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ကြီးမားသောလှိုင်းလုံးကြီးများသည် ရေနဂါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ လုချန်း,ကိုဖုံးအုပ်လာသည်။
“သေစမ်း!”
ကောင်းကင်ကိုပင် ဖုံးလွှမ်းသွားသော လှိုင်းလုံးကြီးကို ကြည့်လိုက်ပြီး လုချန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
နတ်ဆိုးအသွင်ပြောင်းခြင်းကို အသက်သွင်းထားသော လုချန်း,သည် ဤလှိုင်းလုံးကို မစိုးရိမ်သော်လည်း ယခုတစ်ကြိမ်တွင် သူ့ညီမက သူနှင့်အတူရှိနေခဲ့သည်။
လုချန်း,သည် သူ့ညီမ၏ လုံခြုံရေးအတွက် စိုးရိမ်နေသဖြင့် ယိုချင်းယန် အနားကို အလျင်အမြန်ရောက်လာပြီး သူတို့နှစ်ဦးကို တိုက်ရိုက်ဖုံးအုပ်ထားရန် ရှေးဟောင်းကြေးဝါအိုးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် လှိုင်းလုံးကြီးများက ရှေးဟောင်းကြေးဝါအိုးကို တိုက်ရိုက် ရိုက်ခတ်သွားသည်။
လုချန်း,က အလွန်တန်ခိုးကြီးသည်ကို မြင်လိုက်ရသော ရေသူဘုရင်မသည် လုချန်းကို ပိတ်ဆို့ရန် ဤလှည့်ကွက်ကို အသုံးပြုကာ သူမ၏ ရေသူမလေးများကို ပင်လယ်နက်ဆီသို့ ပြန်ခေါ်သွားခဲ့သည်။
သို့ပေမယ့် ပင်လယ်နက်ထဲသို့ပြန်ရောက်သည်နဲ့ သူ့လက်အောက်ငယ်သားများထံမှ သတင်းဆိုးတစ်ခုကို လက်ခံရရှိခဲ့သည်။
“ဘုရင်မ၊ တစ်ခုခုတော့ ဖြစ်သွားပြီ၊ မြင့်မြတ်တဲ့ နတ်သံကို နှင်းဝံပုလွေဘုရင်က သိမ်းယူသွားပြီ”
“ဘာပြောလိုက်တယ်?!”
ဤစကားကိုကြားသောအခါ သက်ပြင်းကိုချလိုက်သော ရေသူမဘုရင်မက မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။
“မင်းမျက်စိနဲ့ ကိုယ်တိုင်မြင်လိုက်သလား”
“မှန်ပါတယ် ဘုရင်မ၊ ငွေရောင်သားမွေးရှိတဲ့ နှင်းဝံပုလွေတစ်ကောင်ဘဲ”
သူမသည် နှင်းဝံပုလွေဘုရင် နှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီး အချိန်တိုအတွင်း မြင့်မြတ်သောနတ်သံကို ခိုးယူခဲ့ခြင်းမှာ သူမအတွက် အနည်းငယ် သံသယဖြစ်စရာကောင်းသည်။
သို့သော် တဖက်၏ တယ်လီပို့စွမ်းရည်ကို တွေးတောရင်း ရေသူဘုရင်မသည် သူမ၏လက်အောက်ငယ်သားများ ပြောသည်ကို ယုံကြည်လာခဲ့သည်။