“တကယ်လား ဒါဆိုလဲ ငရဲကိုသွားတော့!”

“သေစမ်း! ဒီမိုက်မဲတဲ့ နှင်းဝံပုလွေ!”

မြင့်မြတ်သော နတ်သံသည် ထိုကဲ့သို့ ခိုးယူခံခဲ့ရပြီး ရေသူဘုရင်မက အလွန်စိတ်မကောင်း ဖြစ်သွားသည်။

လုချန်း ၏ အသွင်အပြင်ကို တွေးလိုက်တိုင်း သူမ မုန်းတီးမှုဖြင့် အံကိုကြိတ်လိုက်သည်။

သို့သော်ငြားလည်း ရေသူဘုရင်မသည် သူမ၏အတွင်းစိတ်ဒေါသကို မျိုသိပ်ကာ လုချန်း နှင့် မယှဉ်ဝံ့ပေ။

ပင်လယ်ထဲတွင် ယခင်တိုက်ပွဲကြောင့် ရေသူဘုရင်မသည် နှင်းဝံပုလွေဘုရင်၏ အဆုံးမရှိသော နည်းဗျူဟာများကို အလွန်သတိထားစေခဲ့သည်။

အသက်ကယ်မှော်ရတနာကြောင့်သာမဟုတ်လျှင် အသက်ရှင်လျက် ပင်လယ်နက်ထဲသို့ ပြန်မလာနိုင်တော့မည်ကို သူမ ကြောက်သည်။

ချည်နှောင်ခြင်းအဆင့်(၄)ရှိ ရေသူဘုရင်မသည်ပင် လုချန်း,၏ နတ်ဆိုးအသွင်ပြောင်းခြင်းကိုလုပ်ဆောင်ပြီးနောက် ပြင်းထန်သောဖိနှိပ်မှုခံစားချက်ကို တွေးမိသောအခါ ထိတ်လန့်သွားခဲ့သည်။

“မေ့လိုက်တော့၊ ဒါက ပင်လယ်နတ်ဘုရားရဲ့အလိုတော်ပဲ”

သူမ အလွန်ဒေါသထွက်နေသေးသော်လည်း ရေသူမဘုရင်မသည် ကူကယ်ရာမဲ့ဖြင့် သက်ပြင်းချရုံသာတတ်နိုင်ခဲ့သည်။ လုချန်း,ကိုရင်ဆိုင်ရမည်ဆိုလျှင်၊ သူမ စွန့်လွှတ်ရန်ကလွဲ၍ အခြားရွေးချယ်စရာမရှိတော့ပေ။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ ရန်နိုင်ငံ၏ တောင်ပိုင်းကမ်းရိုးတန်းတွင် မူလငြိမ်သက်နေသောပင်လယ်သည် ယခုအခါ လှိုင်းလုံးကြီးများဖြင့် လှုပ်ခတ်လာခဲ့သည်။

တောင်ပိုင်းပင်လယ်အနက်ရှိ ရေသူဘုရင်မနှင့် လုချန်း,တို့၏ ယခင်တိုက်ပွဲက ကြီးမားသော လှုပ်ခတ်မှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

အထူးသဖြင့် ပေပေါင်းထောင်ချီမြင့်ပြီး နေကိုပင် ပိတ်ဆို့ထားသည့် ရေသူဘုရင်မ၏ နောက်ဆုံးကြိုးစားမှုတွင် ဖန်တီးခဲ့သော ဆူနာမီ။ ဤလှိုင်းလုံးကြီးများသည် နိုင်ငံအနှံ့ ဖြတ်ကျော်သွားကာ အဝေးမှ ရန်နိုင်ငံကမ်းရိုးတန်းသို့ပင် ရောက်ရှိခဲ့သည်။

ယခုအချိန်တွင် ရန်နိုင်ငံတောင်ပိုင်း ကမ်းရိုးတန်းဒေသများတွင် အမြင့် မီတာတစ်ရာကျော်ရှိသော လှိုင်းလုံးကြီးများသည် ကမ်းရိုးတန်းကာကွယ်ရေးတံတိုင်းကို အဆက်မပြတ် ရိုက်ခတ်လျက်ရှိသည်။

ကမ်းရိုးတန်းအနီးရှိ မြို့တံတိုင်းသည် အမြင့်မီတာတစ်ရာမျှသာ တည်ဆောက်ထားပြီး ကြီးမားလှသော လှိုင်းလုံးများကြောင့် ခံတပ်အများအပြား ပြိုကျခဲ့ရသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့်၊ မြို့တံတိုင်းများသည် ကျယ်ပြန့်ကာ ထူထဲပြီး ဤလှိုင်းဒဏ်က ခံနိုင်ရည်အတိုင်းအတာအတွင်းတွင် ရှိနေသေးသည်။ လှိုင်းလုံးကြီးများက ကြမ်းတမ်းသော်လည်း မည်သူ့တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ ထိခိုက်သေဆုံးခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

သို့သော်လည်း တောင်ပိုင်းကမ်းရိုးတန်းရှိ လူများမှာတော့ ကြောက်လန့်နေကြဆဲပင်။

နောက်ဆုံးတွင်၊ ရန်နိုင်ငံသည် မကြာသေးမီက ရန်သူများ ဝိုင်းရံခြင်းကိုခံရသဖြင့် နယ်ခြားမျဉ်းရှိ ခံတပ်များကို အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့သည်။

ထို့အပြင် တောင်ပိုင်းဒေသသည် ယခင်ကလည်း အတော်အတန် ငြိမ်သက်နေပြီး နေသာသောနေ့များတွင် လှိုင်းကြီးခြင်းမရှိပေ။

ရလဒ်အနေဖြင့် တောင်ပိုင်းပင်လယ်မှ ပင်လယ်သားရဲများ၏ တိုက်ခိုက်ခြင်းကိုခံရသည်ဟု ထိုနေရာတွင် စခန်းချထားသော လူသားများက တွေးထင်ကာ ကြီးမားသော လှုပ်ခတ်မှုများ ရုတ်တရက် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

များမကြာခင်မှာပင် ရန်နိုင်ငံ အင်ပါယာမြို့မှ အထူးစွမ်းရည် အဖွဲ့နှစ်ဖွဲ့ကို ပင်လယ်ပြင်သို့ စေလွှတ်လိုက်သည်။

“စိတ်မပူပါနဲ့ မဟာမိတ်ခေါင်းဆောင်၊ ကျွန်တော်တို့အားလုံး သေချာပေါက် ရှာတွေ့မှာပါ”

ထို့နောက် အထူးစွမ်းရည်အဖွဲ့နှစ်ဖွဲ့သည် တောင်ပိုင်းကမ်းရိုးတန်းအခြေစိုက်စခန်းမှ ထွက်ခွာကာ ပင်လယ်ပြင်သို့ ဦးတည်သွားကြသည်။

အထူးစွမ်းရည်အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့၏ ခေါင်းဆောင်သည် ယနေ့ခေတ် ထိပ်တန်းအထူးစွမ်းရည်ရှိသူများထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူ့ကို ကျန်းလန် ဟုခေါ်သည်။

သူ၏ လက်ရှိအဆင့်သည် နိုးထခြင်းအထွတ်အထိပ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ သူသည် လေထဲတွင် ပျံသန်းနိုင်ရုံသာမက သူ၏ နိုးထလာသော စွမ်းရည်များထဲမှ တစ်ခုမှာ ကြီးမားသော ဤပင်လယ်ပြင်ကျယ်ကြီးတွင် အလွန်ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားဖြင့် ပေါက်ကွဲစေနိုင်သည့် ရေဝိညာဉ်စွမ်းအားဖြစ်သည်။

………………

တောင်ပိုင်းပင်လယ်အတွင်း၊ နက်ရှိုင်းသောနေရာမှ ရေသူမများ၏ နယ်မြေအစွန်၊

နတ်သံကို ကိုင်ဆောင်ကာ ပင်လယ်ထဲ လျှို့ဝှက်စွာ ခိုးထွက်နေသည့် အဖြူရောင် ကိုယ်လုံးကိုယ်ထည်နှင့် နှင်းဝံပုလွေတစ်ကောင်ကို မြင်ရမည်ဖြစ်သည်။ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ဤနှင်းဝံပုလွေသည် နားခြောက်ဖက် မျောက်တစ်ကောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

နားခြောက်ဖက်ရှိသော မျောက်သည် လုချန်း နှင့် သူ့ညီမတို့ လာနေပြီဆိုသည်ကို ပင်လယ်အောက်ခြေရှိ ရေသူမလေးဆီက ကြားသိခဲ့ရပြီး လုချန်း,ကို အပြစ်ပုံချရန်အတွက် အသွင်ပြောင်းလဲခဲ့သည်။

ခွန်လွန် တောင်တန်းမှ နားခြောက်ဖက် မျောက်သည် ရေထဲတွင် နှင်းဝံပုလွေဘုရင်၏ ပုံပန်းသဏ္ဍာန်အဖြစ် ပြောင်းလဲရန် သူ၏ စွမ်းရည်ကို အားကိုးခဲ့ပြီး ရေသူမများရှေ့တွင် နတ်သံကို လုယူသွားခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် ရေသူမများက နတ်သံကို လုယူသွားသူက လုချန်း,ဟု ထင်ခဲ့ကြပြီး မျောက်တစ်ကောင်ဖြစ်မည်ဟု မထင်ခဲ့ကြပေ။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ရေသူမမျိုးနွယ်၏ ပိုင်နက်ရေပြင်တွင် အလွန်ခမ်းနား‌သော နန်းတော်တစ်ခုက ပင်လယ်ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် တည်ရှိနေသည်။

နန်းတော်ကို အရောင်မျိုးစုံရှိသော သန္တာကျောက်များဖြင့် လုံးလုံးလျားလျား တည်ဆောက်ထားပြီး တောက်ပသော ပုလဲများဖြင့် အလှဆင်ထားသည်။

၎င်းသည် ဒဏ္ဍာရီများနှင့် ပုံပြင်များကဲ့သို့ ကြီးကျယ်ခမ်းနားခြင်းမရှိသော်လည်း ၎င်းသည် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော သားရဲများအတွက် အလွန်ခမ်းနားနေဆဲဖြစ်သည်။

သန္တာကျောက်များနှင့် ညပုလဲများက တစ်ခုနှင့်တစ်ခု အားဖြည့်ပေးကာ ပင်လယ်ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် အလင်းတန်းများဖြင့် တောက်ပနေသည်။

ယခုမူ ဖိတ်ခေါ်မထားသော ဧည့်သည်နှစ်ဦးက ရေအောက်နန်းတော်ရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။ သူတို့သည် ယခင်က ဆူနာမီကြောင့် ပင်လယ်ထဲတွင်မျောပါသွားခဲ့သော လုချန်း,တို့မောင်နှမဖြစ်သည်။

ရေသူဘုရင်မ၏ မျက်နှာက ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားကာ သူမ ထိတ်လန့်ပြီး ဒေါသထွက်သွားသည်။ သူမ၏ ပေထောင်နှင့်ချီသော ဆူနာမီလှိုင်းလုံးကြီးအောက်တွင် နှင်းဝံပုလွေဘုရင်နှင့် သူ့ညီမတို့မှာ အမှန်တကယ်ပင် ထိခိုက်ဒဏ်ရာမရှိဘဲ လျင်မြန်စွာ လိုက်လာနိုင်လိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားပေ။

သူမကို ပိုလို့တောင် ဒေါသထွက်စေခဲ့သည်မှာ မြင့်မြတ်သော ရတနာကို ခိုးယူသွားခဲ့သော်လည်း အနှီး လုချန်း,က သူ့အိမ်တံခါးကို အမှန်တကယ် လာခေါက်နေခြင်းဖြစ်သည်။ ရေသူဘုရင်မအတွက်၊ ဤသည်မှာ ပြောင်ပြောင်တင်းတင်း အရှက်ခွဲခံရခြင်းပင်။

“နင် ငါ့နယ်မြေထဲကို ဘာလာလုပ်တာလဲ?”

“ဘာလာလုပ်တာလဲ ဟုတ်လား? ငါ နတ်သံကို ယူမယ်လို့ မင်းကို အရင်က မပြောခဲ့ဘူးလား”

“နှင်းဝံပုလွေဘုရင်၊ ငါနင့်ကို လိုတာထက်ပိုမယူဖို့ အကြံပေးတယ်၊ နင်မြင့်မြတ်တဲ့ရတနာကို နင်ယူထားပြီးသား၊ နင်ငါ့ကို လှည့်စားဖို့ကြိုးစားနေတာလား”

ရေသူဘုရင်မ၏ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်သံကိုကြားပြီး လုချန်း ခဏမျှ စိတ်ရှုပ်သွားသည်။

“ရေသူဘုရင်မ မင်းရဲ့ မှတ်ဥာဏ်တွေ ဆုံးရှုံးသွားပြီလား၊ မင်းရဲ့ ဆူနာမီကြောင့် ငါတို့ တွန်းထုတ်ခံခဲ့ရတယ်၊ မင်းရဲ့ နတ်သံကို ငါဘယ်လို ယူနိုင်မလဲ?”

လုချန်း,က မြင့်မြတ်သောရတနာကို ခိုးယူခဲ့ကြောင်း ယုံကြည်ထားပြီးဖြစ်သော ရေသူဘုရင်မသည် ထိုစကားကိုကြားပြီးနောက် ပို၍ပင် ဒေါသထွက်လာခဲ့သည်။

“နှင်းဝံပုလွေ နင်က ဒါကို လက်ခံဖို့ သတ္တိမရှိဘူးလား!”

“ငါရဲ့ကလေးမတွေက ငါတို့ရဲ့မြင့်မြတ်တဲ့ရတနာကို ခိုးခဲ့တာ နင်ပဲလို့ မျက်စိနဲ့ထပ်အပ် မြင်ခဲ့တယ်!”

အနားမှာရပ်နေသော ယိုချင်းယန်သည် ရေသူဘုရင်မ၏ ဒေါသထွက်နေသောအမူအရာကိုကြည့်ရင်း မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ “အစ်ကို၊ ရေသူဘုရင်မက မလိမ်ဘူးထင်တယ်”

“အစ်ကို့ကို ညီမပြောခဲ့တာ မှတ်မိသေးလား၊ ခွန်လွန် တောင်မှာရှိတဲ့ နားခြောက်ဖက်မျောက်က အသွင်ပြောင်းနိုင်စွမ်းရှိတယ်၊ နားခြောက်ဖက်မျောက်က ဒီပင်လယ်ဧရိယာထဲကို ခိုးဝင်ခဲ့တာထင်တယ်”

“ညီမတို့ရောက်လာတာကို သူသိပြီးတဲ့နောက်မှာ အစ်ကို့ပုံစံကို အယောင်ဆောင်ပြီး နတ်သံကို ယူသွားခဲ့တာပဲဖြစ်ရမယ်!”

မဝေးလှသောနေရာမှ ရေသူဘုရင်မသည် ယိုချင်းယန်၏ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာချက်ကို ကြားပြီးနောက် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ သူတို့ကို လမ်းပြခဲ့သည်။

နတ်သံကို သိမ်းဆည်းထားသည့်နေရာသည် ယခုအခါ ကွက်လပ်ဖြစ်နေကြောင်း လုချန်း မြင်လိုက်ရပြီး ယိုချင်းယန် ၏စကားကို ပို၍ပင်ယုံကြည်လာခဲ့သည်။

“ဒီနားခြောက်ဖက်ရှိတဲ့ မျောက်တစ်ကောင်က ငါ့ကို အသုံးချပြီး ရတနာခိုးယူဖို့တောင် သတ္တိရှိတယ်! သူ တကယ်ကို သေချင်နေတာပဲ!!”

အဖြစ်အပျက်ကို အတည်ပြုပြီးနောက် လုချန်း ဒေါသထွက်သွားသည်။ ဤခေတ်ကြီးတွင် သူ့ကို အပြစ်ပုံချမည့်သူ ရှိလိမ့်မည်ဟု ဘယ်တုန်းကမှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

နတ်သံက ရေသူမမျိုးနွယ်တွင် မရှိတော့သောကြောင့် လုချန်း,သည် သူတို့အတွက် ခက်ခဲသောအရာများကို ပြုလုပ်ရန် စိတ်မဝင်စားတော့ပေ။

သူသည် ချက်ချင်းပင် ယိုချင်းယန် နှင့်အတူ ထိုနေရာမှ ထွက်ခွာလာပြီး နားခြောက်ဖက်မျောက်၏ တည်နေရာကို စတင်ရှာဖွေခဲ့သည်။

အပြန်လမ်းတွင် လုချန်း,သည် ပင်လယ်အတွင်းရှိ ဧရာမသားရဲများစွာကို တောက်လျှောက် ဝါးမြိုခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ဆင့်ကဲအမှတ်ပေါင်း ၃ သန်းကို စုဆောင်းနိုင်ခဲ့သည်၊ သူသည် ပင်လယ်ရေမျက်နှာပြင်တွင် ဆင့်ကဲအမှတ်များကိုအသုံးပြုခဲ့ပြီး ချည်နှောင်ခြင်းအဆင့်(၃)သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

ပြင်းထန်သော ရောင်ဝါများ ထွက်ပေါ်လာပြီး အနီးနားရှိ လှိုင်းလုံးကြီးများကို ဖြိုခွင်းလိုက်သည်။

ယိုချင်းယန်သည် သူ့အစ်ကိုနောက်တစ်ကြိမ် ဖြတ်ကျော်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ကူကယ်ရာမဲ့သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူမပြန်လည်မွေးဖွားလာပြီးနောက် သူမသည် လွန်ကဲစွာအစွမ်းထက်လာမည်ဟု တွေးခဲ့ဖူးသည်။

အပြန်လမ်းတွင် လုချန်း နှင့် ယိုချင်းယန် တို့သည် ခွန်လွန် တောင်တန်းမှ ထွက်လာသော ချူးယန်ကို မမျှော်လင့်ဘဲ တွေ့ခဲ့ရသည်။

“နှင်းဝံပုလွေဘုရင်၊ မင်းလား?”

ချူးယန်သည် နားခြောက်ဖက်မျောက်ထံမှအကူအညီတောင်းရန် ဤနေရာကိုလာခဲ့သော်လည်း မမျှော်လင့်ဘဲ လုချန်း နှင့်တွေ့ပြီး ခဏမျှထိတ်လန့်သွားခဲ့သည်။

လုချန်း,က ချူးယန် ကိုမြင်သောအခါ ပို၍ပင် ဒေါသထွက်သွားသည်။ သူ့မျက်လုံးများထဲတွင် အေးစက်သော အလင်းတစ်ချက် လင်းလက်လာပြီး “မင်းညီအစ်ကို နားခြောက်ဖက်မျောက် ဘယ်မှာလဲ၊ ငါ့ကို ပြော၊ မင်းအသက်ကို ချမ်းသာခွင့်ပေးမယ်”

လုချန်း ၏စကားကိုကြားပြီး ချူးယန် ချက်ချင်းပင် ရယ်မောလိုက်သည်။

“ဟာဟား၊ မင်း အိပ်မက်မက်နေတာလား၊ ငါ့ညီကိုတွေကို ဘယ်တော့မှ သစ္စာမဖောက်ဘူး”

“တကယ်လား ဒါဆိုလဲ ငရဲကိုသွားတော့!”

လုချန်း,သည် ဤချူးယန်နှင့် အချိန်ဖြုန်းရန် အလွန်ပျင်းရိလှပြီး ချူးယန်ကို လျင်မြန်စွာ နှိမ်နင်းရန် သူ့၏ နတ်ဆိုးအသွင်ပြောင်းခြင်းမှော်စွမ်းအားကို ချက်ချင်း အသုံးပြုခဲ့သည်။

နတ်ဆိုးအသွင်ပြောင်းခြင်းကို အသက်သွင်းပြီးနောက်၊ ပြင်းထန်ပြီး ကြောက်စရာကောင်းသော ရောင်ဝါက ချူးယန်၏ မျက်နှာကို သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားစေခဲ့သည်။ သူ့ရှေ့ရှိ နှင်းဝံပုလွေဘုရင်သည် သူနောက်ဆုံးတွေ့ခဲ့သည်ထက် များစွာပိုသန်မာသည်ကို သူရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားနိုင်သည်။

လုချန်း,သည် ချူးယန်ကို တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မပေးပေ၊ သူသည် လွန်းပျံစွမ်းရည်ကို အသုံးပြုကာ ချူးယန်နောက်တွင် တိုက်ရိုက် ပေါ်လာသည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဝံပုလွေခြေသည်းများနှင့်အတူ လေပြင်းများလိုက်ပါလာပြီး ချူးယန် ၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အကြေးခွံများကို တိုက်ရိုက် ဖြတ်ကျော်ကာ ကြီးမားသော ဒဏ်ရာကိုဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ အကြိမ်ပေါင်းများစွာတိုက်ခိုက်ပြီးနောက်၊ ချူးယန် တစ်ကိုယ်လုံး သွေးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။