ညီအစ်ကိုတွေဆိုတာ ရင်ထဲမှာ ရှိတာ

လူသိများတဲ့အတိုင်းပဲ အခြေအနေကို သိတဲ့လူက သူရဲကောင်းပဲ။

ကျိလင်ချင်းက သူရဲကောင်းတစ်ယောက်လို ခံစားရတယ်။

သူ့ရဲ့ သူငယ်ချင်းအတွက် ချစ်သူနဲ့ ကလူကျီစယ်ပျော်ရွှင်ဖွယ် နေရာပေးဖို့အတွက် ချက်ချင်းပဲရှောင်ပေးဖို့အကြံရတာ သူကတော်တော်လေးကို ပါးနပ်တဲ့နတ်ကလေးတပါးပဲလို့ ခံစားလိုက်ရတယ်။

ထွက်ခွာဖို့အတွက် ပြီးပြည့်စုံတဲ့အကြောင်းပြချက်တစ်ခုကို ပြတ်ပြတ်သားသား ဖန်တီးခဲ့တယ်။

ကျွန်တော့်အချစ်ဆုံးအဆွေနတ် ယဲ့၊ ကျွန်တော်ကခင်ဗျားရဲ့ အခိုင်မာဆုံး တောင်ပံကစားသမားလေး ပဲ။ ကျနော်ဖန်တီးပေးမယ် ခင်ဗျားက ဂိုးတွေတဒိုင်းဒိုင်းသွင်းထည့်လိုက်တော့

ယဲ့ယွီကို "လုပ်လိုက်တော့" လို့ ဆိုလိုတဲ့ အကြည့်တစ်ချက် ပေးပြီးနောက်။

ကျိလင်ချင်းက ချက်ချင်းပဲ ထွက်သွားဖို့ ပြင်ဆင်ခဲ့တယ်။

ဒါပေမယ့် တစ်ယောက်ယောက်က သူ့ရဲ့အင်္ကျီလက်ကို ရုတ်တရက် ဆွဲကိုင်ထားလိုက်တယ်။

လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ အဲဒါ ယဲ့ယွီ ဖြစ်နေတယ်။

ကျိလင်ချင်း ချက်ချင်း အူကြောင်ကြောင် ဖြစ်သွားတယ်။

"အဆွေမိတ်ဆွေ၊ ဒါက ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ။ ကျွန်တော် မထွက်သွားခင် မင်းတို့နှစ်ယောက်အတွက် ဖုံးကွယ်တဲ့ အတားအဆီးတစ်ခုကို တည်ဆောက်ပေးဖို့ တောင်းဆိုချင်နေတာလား။"

အင်း၊ ဒါက အဓိပ္ပာယ်ရှိတယ်။

ထန်တိနန်းတော် တစ်ခုလုံးကို ကြည့်လိုက်ပါ။ ခေါင်းဆောင် ရှန်ဘီရှန်းက အကြီးအကဲ ကျူချင်ကို သဘောကျတယ်ဆိုတာ ဘယ်သူမသိတာလဲ။

အစ်ကိုယဲ့ မင်းက အရမ်းသန်မာနိုင်ပေမယ့် ရှန်ဘီရှန်းနဲ့ တည့်တည့်တိုးလို့ မဖြစ်သေးဘူး။

နည်းနည်းလောက် ဖုံးကွယ်ထားတာ ကောင်းပါတယ်။

ဒီလိုတွေးလိုက်တဲ့အခါ။

ကျိလင်ချင်းက အလွန်စျေးကြီးတဲ့ ကျောက်စိမ်းဖွဲ့စည်းမှု ကျောက်တုံးတစ်ခုကို ပြတ်ပြတ်သားသား ထုတ်ယူပြီး အပြင်းအထန် ကြိတ်ချေလိုက်တယ်။

အချင်း မီတာနှစ်ဆယ်ပတ်လည်ကို ဖုံးအုပ်ထားတဲ့ အတားအဆီးတစ်ခု ပေါ်လာတယ်။

ဒီလုပ်ရပ်က ယဲ့ယွီနဲ့ ကျူချင် နှစ်ဦးစလုံးကို တုန်လှုပ်စေခဲ့တယ်။

"မင်း....မင်းက ဘာလို့ အတားအဆီးကို တည်ဆောက်ရတာလဲ။"

မဟုတ်သေးဘူး၊ ဒါက မမှန်ဘူး။ ငါတို့ ဆက်သွယ်နေတာ မဟုတ်ဘူးထင်တယ်။

အတားအဆီးကို တခါတည်းဖန်တီးလိုက်တယ်။ မင်းကငါတို့ကို ဒီထဲမှ ဘာလုပ်စေချင်နေတာလဲဟ၊။

ယဲ့ယွီနဲ့ ကျူချင် မမေးခင်မှာပဲ။

ကျိလင်ချင်းက အလေးအနက်ထားပြီး "အကြီးအကဲ ကျူ၊ နဲ့ နတ်သူငယ်ချင်း ယဲ့တို့ ဒီမှာ စိုးရိမ်ပူပန်စရာမလိုဘဲ စကားပြောနိုင်ပါတယ်။"

ကျွန်တော် အပြင်ထွက်ပြီး လေကောင်းလေသန့် ရှူလိုက်ဦးမယ်။ ဘယ်သူမှ ခင်ဗျားတို့ကို အနှောင့်အယှက် မပေးစေရဘူး။

ဒီစကားတွေကို ကြားပြီးနောက်။

ယဲ့ယွီက အတော်လေးကိုပဲ ပြောစရာစကားမဲ့သွားခဲ့တယ်၊

မင်း၊ မင်း တစ်ခုခုကို နားလည်မှုလွဲနေတာပဲ ဟုတ်တယ်မလား။

ကျူချင်လည်း ဘာတွေဖြစ်နေလဲဆိုတာ သဘောပေါက်သွားပြီး မရယ်ဘဲ မနေနိုင်ဘူး။

"ခိခိ"

အဲဒီ ရယ်မောသံက ယဲ့ယွီအတွက် အထူးသဖြင့် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေတယ်။

သူ ချက်ချင်းပဲ ကျိလင်ချင်းကို ရှင်းပြဖို့ပြင်လိုက်တယ်။

ဒါပေမယ့် ကျိလင်ချင်းက သူ့ရဲ့ရင်ဘတ်ကို အလေးအနက် ထုပြီး အသံနက်ကြီးနဲ့ "ညီအစ်ကိုတွေအနေနဲ့ ကျွန်တော်တို့ ရင်ထဲမှာရှိတဲ့ အချို့အရာတွေကို ပြောဖို့မလိုဘူး။ ကျနော့လိုမျိုးမပြောပဲနဲ့သိနေတဲ့ ညီအကိုမျိုးရတာခင်ဗျားအရမ်းပျော်နေတယ်ထင်တယ် ၊ မျက်လုံးကြီးကိုပြူးလို့ ၊ဖြေးဖြေးပျော်........ဖြေးဖြေးပျော်"

"ကျွန်တော်လည်း သွားပြီ။"

"...."

"နေစမ်းပါဦးဟ"

ယဲ့ယွီက ချက်ချင်းပဲ ကျိလင်ချင်း ထွက်ခါနီးမှာ ဆွဲပြန်ခေါ်လိုက်တယ်။

သူက သူ့သွားတွေကို ကျိတ်ပြီး "မင်း ကျေးဇူးပြုပြီး စိတ်ကူးယဉ်တာတွေ ရပ်လိုက်နိုင်မလား။ အကြီးအကဲ ကျူနဲ့ ကျွန်တော့်ကြားမှာ ဘာမှမရှိဘူး။ မင်း နားလည်လား။"

ကျိလင်ချင်းက အနည်းငယ် ထိုင်းမှိုင်းသွားပြီး သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်ဘူး။

စိုင်းစိုင်းမျက်နှာမျိုးနဲ့ ရုတ်တရက်ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်လိုက်ပြီး သူ့ရဲ့မျက်နှာမှာ စိတ်ပျက်အားငယ်တဲ့ အမူအရာ ပေါ်လာတယ်။

သူက စိတ်မကောင်းစွာနဲ့ တိုးတိုးလေး "ညီအကိုတော်ယဲ့က ကျွန်တော့်ကို အခုထိ မယုံသေးဘူးမဟုတ်လား။

ကျွန်တော်က ကျနော်က.... ခင်ဗျားရဲ့ရင်ထဲမှာ ညီအစ်ကိုတစ်ယောက် မဟုတ်ဘူးလား။

ဒါပေမယ့် စိတ်မပူပါနဲ့၊ ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ကို ဒီလောက်တောင် မယုံသေးရင်တောင် ကျွန်တော်ကတော့မပြောင်းလဲပဲ ညီအစ်ကိုတစ်ယောက်လို သဘောထားတယ်။

ခင်ဗျားနဲ့ အကြီးအကဲ ကျူတို့ အတူတူရှိနေတာကို ဘယ်သူ့ကိုမှ လုံးဝမပြောဘူး။"

ယဲ့ယွီရဲ့ အသက်ရှူသံက တဖြည်းဖြည်း လေးလံလာခဲ့တယ်။

"ငါ...ကွာ"

ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် သူ အခု လူသတ်ချင်စိတ် ပေါ်လာပြီ။

ဒါပေမယ့် နောက်ဆုံးတော့ သူ ထိန်းထားနိုင်ခဲ့တယ်။

ဒါပေမယ့် ဒေါသကိုတော့ အော်ဟစ်ထုတ်ပစ်ဖို့ လိုအပ်နေသေးတယ်။

"အာချင်း။ အကြီးအကဲ ကျူနဲ့ ကျွန်တော်က ဘာမှ မပတ်သက်ဘူးဆိုတာ အခုပဲ ပြောနေတာ။

ဒါက ကျွန်တော် သူမနဲ့ တွေ့ဆုံတာ သုံးကြိမ်မြောက်ပဲ ရှိသေးတယ်။ ကျွန်တော်တို့ကြားမှာ ဘာမှ မရှိဘူး။

မင်း ကျေးဇူးပြုပြီး ဒါကို စိတ်ကူးယဉ်တာ ရပ်လိုက်နိုင်မလား။ "

ယဲ့ယွီရဲ့ ရုတ်တရက် ဒေါသပေါက်ကွဲမှုက ကျိလင်ချင်းကို ထိုင်းမှိုင်းသွားစေခဲ့တယ်။

ဒီစိတ်လှုပ်ရှားမှုက ဟန်ဆောင်နေတာ မဟုတ်ဘူးထင်တယ်။

ကျိလင်ချင်းက တိုးတိုးလေး "ကျွန်တော် မှားသွားတာ ဖြစ်နိုင်သလား။"

ယဲ့ယွီက ပြတ်ပြတ်သားသား "အဓိပ္ပာယ်မရှိတာ၊ မင်း မှားနေတာ သေချာတယ်။ မယုံရင် အကြီးအကဲ ကျူကို မေးကြည့်လိုက်။"

ဒီစကားကို ကြားတော့ ကျိလင်ချင်းက ကြောင်တောင်တောင်အမူရာနဲ့ ကျူချင်ဘက်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်တယ်။

သို့သော်လည်း ကျူချင်က ချက်ချင်းပဲ ထူးဆန်းတဲ့စကားတွေနဲ့ ပြင်းထန်တဲ့ ရိုက်ခတ်မှုတစ်ခုကို ပေးခဲ့တယ်။

"တကယ်တော့ ချစ်လေးတို့ ဒီလောက် စိတ်လှုပ်ရှားနေဖို့ မလိုဘူးလို့ ထင်တယ်။ ဒီဆက်ဆံရေးကို အမြဲတမ်း ဖုံးကွယ်ထားလို့မရဘူး။ အမှန်အတိုင်း ပြောလိုက်ရင် ဘာဖြစ်လို့လဲ ကိုယဲ့ရယ်။"

ဒီစကားကြောင့် ယဲ့ယွီက အံ့အားသင့်ပြီး အသက်ရှူမဝ ဖြစ်သွားခဲ့တယ်။

ကျူချင်ကို မယုံကြည်နိုင်စွာ ကြည့်လိုက်တယ်။

ဒါပေမယ့် သူမရဲ့လှပတဲ့ မျက်လုံးတွေက ပျော်ရွှင်မှုတွေနဲ့ ပြည့်နေတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။

ကောင်းပြီ၊ ကောင်းပြီ၊ ငါတို့က ဒီလိုပဲ ကစားကြတာလား။

မင်းတို့နှစ်ယောက်ကို ငါ မနိုင်တော့ဘူး ဒီတိုင်းပဲခနလစ်လိုက်ဦးမယ်။

ယဲ့ယွီက သူ့ခေါင်းကို လှည့်လိုက်ပြီး အတားအဆီးကို ဖြတ်ကျော်ကာ အလွန်ပြတ်ပြတ်သားသား လမ်းလျှောက်ထွက်သွားခဲ့တယ်။

အခု သူဟာ ရှင်းပြဖို့ စိတ်ကူးကို လုံးဝ စွန့်လွှတ်လိုက်ပြီ။

ဘာပြောစရာ ရှိသေးလို့လဲ။

ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ကျူချင်က အချစ်ဇာတ်လမ်းလိုလို သူများတွေထင်ကြအောင်လုပ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားတယ်။

အပေါင်းအပါကောင်းကြီး ဉာဏ်အလွန်ကောင်းလှတဲ့ ကျိလင်ချင်းနဲ့ နားလည်မှုလွဲမှုကလည်း ရှိနေတယ်။

ဒီလိုအခြေအနေမျိုးမှာ ယဲ့ယွီဟာ သူ့ကိုယ်သူ တကယ်ပဲ ကာကွယ်လို့မရဘူး။ မြစ်ဝါမြစ်ထဲကို ခုန်ချရင်တောင် သူ့ရဲ့အပြစ်ကို ရှင်းလို့မရဘူး။

ဒီလိုဆိုရင်တော့ တခြားဘာတွေ ရှင်းပြစရာရှိဦးမလဲ။

ကျွန်တော် ထွက်သွားလို့ မရဘူးလား။

ယဲ့ယွီ စိတ်မပျော်မရွှင်နဲ့ ထွက်သွားတာကို ကြည့်နေရင်း။

ကျူချင်ရဲ့မျက်နှာပေါ်က အပြုံးက လပြည့်နေ့မှာထိန်ထိန်သာနေတဲ့ လမင်းကြီးပမာ ပိုပြီး ချိုမြိန်တောက်ပလာခဲ့တယ်။

မူလက ကျွန်မ ဒီကို စုရှင်းဂိုဏ်း မှာဖြစ်တဲ့တိုက်ပွဲတွေနဲ့ ယဲ့ယွီရဲ့ထူးဆန်းတဲ့အမူအကျင့်လေးကို ဆွေးနွေးချင်လို့ လာခဲ့တာ။

ဒါနဲ့စပ်လျဉ်းပြီး သူ တစ်ခုခု ထူးဆန်းတာကို သတိထားမိသလားဆိုတာကို မေးချင်တယ်။

တစ်ခုခုရှိခဲ့ရင်တောင် ဗိုက်ထဲမှာပဲ ပုပ်သွားတာ အကောင်းဆုံးပဲ။

ဒါပေမယ့် ဒီကို ရောက်လာပြီးနောက်ကျိလင်ချင်းက သူမတို့အတွက် ချစ်ဗျူဟာခင်းဖို့ နေရာထိုင်ခင်းကို တခါတည်းစီစဉ်ပေးလိမ့်မယ်လို့ မတွေးခဲ့ဖူးဘူး။

စကားပြောတာက ချစ်ရည်လူးလို့ရတဲ့ အဲဒီအဆင့်ကို ရောက်သွားပြီထင်တယ်။

ကျူချင်က သဘာဝအတိုင်း ပျော်ရွှင်သွားခဲ့တယ်။

ပြောရရင် တကယ်ပျော်စရာကောင်းတယ်။

ကျူချင်ဟာ ဒီလောက် ပျော်ရွှင်စွာ မရယ်ရတာ အချိန်အတော်ကြာပြီ။

ဘေးမှာ ရပ်နေတဲ့ ကျိလင်ချင်းက စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စွာနဲ့ တိုးတိုးလေး "ဒီလောက်မြန်မြန် ပြေးသွားတာ မုန်းစရာပဲ။ ဒီကောင် ချစ်ရေးဆိုလွှာအကြောင်း ပြောတဲ့အခါ တစ်ခုခု မှားနေတယ်လို့ ကျွန်တော် ခံစားရတယ်။"

ဒီအခြေအနေကို ရောက်နေတာတောင် ကျွန်တော့်ဆီကနေ ဖုံးကွယ်ထားချင်သေးတယ်လို့ ကျွန်တော် ဘယ်တော့မှ မတွေးခဲ့ဖူးဘူး။

ကျိလင်ချင်းရဲ့ ရင်ထဲမှာတော့။

ယဲ့ယွီဟာ လွန်ခဲ့တဲ့ နာရီအနည်းငယ်က သူ့နဲ့ ခွဲသွားပြီး ချစ်ရေးဆိုလွှာကို ရှာချင်တယ်လို့ ပြောခဲ့တာဟာ အကြောင်းပြချက်တစ်ခုပဲလို့ မသိစိတ်က တွေးလိုက်တယ်။

တကယ့်အကြောင်းရင်းက ကျူချင်နဲ့ လျှို့ဝှက်တွေ့ဆုံဖို့ပဲ။

မဟုတ်ရင် ယဲ့ယွီက အဲဒီအချိန်မှာ ဘာလို့ ဒီလောက် စိုးရိမ်နေရတာလဲ။

ကျူချင်က "ချစ်ရေးဆိုလွှာ" ဆိုတဲ့ စကားလုံးကို ကြားလိုက်တယ်။

ချက်ချင်း နားစွင့်လိုက်ပြီး အမြန်မေးလိုက်တယ် "သူ ချစ်ရေးဆိုလွှာ ရေးခဲ့တယ်ဆိုတာ မင်း သိလား။"

ကျိလင်ချင်းက ခေါင်းယမ်းပြီး "ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင် မမြင်ဖူးပါဘူး၊ ဒါပေမယ့် သူ နတ်သမီးတစ်ပါးကို သဘောကျပြီး ချစ်ရေးဆိုလွှာ ရေးထားတယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်။"

သူ ပြောနေတဲ့လူက ခင်ဗျားပဲလို့ ကျွန်တော် ထင်ပါတယ်။

ကျူချင် မပြောတော့ဘူး။

သူစိတ်ဝင်စားပီးချစ်ရေးဆိုချင်တဲ့နတ်သမီးက ငါ မဟုတ်ပဲဘယ်သူများဖြစ်နိုင်သေးလဲ။

ဒါက တကယ်ပဲ နားလည်မှုလွဲတာ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမယ့် ယဲ့ယွီက ကစားခဲ့တဲ့ လှည့်ကွက်တစ်ခုပဲ ဖြစ်ပုံရတယ်။

စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတယ်၊ ပြောရရင်။

ဒါဆို ယဲ့ယွီ၊ရှင် ခုနက ထွက်သွားတာ ဘာဖြစ်လို့လဲ။

ရှင်က ရှက်နေတာလား။

ဒီလိုတွေးလိုက်တဲ့အခါ။

ကျူချင်ရဲ့ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွေက အနည်းငယ် ထပ်ပြီး မြင့်တက်လာခဲ့ပီး ဟန်မဆောင်နိုင်တော့အောင် သူမရဲ့လှပတဲ့ မျက်နှာလေးက ပြုံးပြုံးကြီးဖြစ်နေခဲ့တယ်။

ဒီအချိန်မှာပဲ။

ပတ်ဝန်းကျင်က အတားအဆီးက ရုတ်တရက် လုံးဝ ပျက်စီးသွားခဲ့တယ်။

ပုံရိပ်တစ်ခု ဖြည်းဖြည်းချင်း ပေါ်လာတယ်။

ရောက်လာသူက ထန်တိနန်းတော် ရဲ့ခေါင်းဆောင် ရှန်ဘီရှန်း ဖြစ်တယ်။

သူ ပေါ်လာတာကို မြင်တော့ ကျိလင်ချင်းရဲ့ မျက်နှာက ထိတ်လန့်မှုတွေနဲ့ ပြည့်နေတယ်။

ဘယ်လိုတုံ့ပြန်ရမှန်းမသိဘူး။

ခုနက အတားအဆီးကို တည်ဆောက်ရတဲ့ မူလရည်ရွယ်ချက်က ယဲ့ယွီနဲ့ ကျူချင်တို့ နှစ်ယောက်တည်း အေးဆေးနေနိုင်ဖို့အတွက်ပဲ၊ ဒါကြောင့် ခေါင်းဆောင် ရှန်ဘီရှန်း ရှာမတွေ့အောင်ပေါ့။

အခု သက်သေပြနိုင်ပြီ။

ရှန်ဘီရှန်းရဲ့ စွမ်းအားက သူ့ရဲ့စိတ်ကူးထက် ကျော်လွန်နေတယ်။ သူ့ရှေ့မှာ အတားအဆီးက လုံးဝအသုံးမဝင်ဘူး။

ဒါကို ဘယ်လိုရှင်းပြရမလဲ။

ကျိလင်ချင်း ချက်ချင်းပဲ တောင်စဉ်ရေမရစဉ်းစားကာ ကောင်းတဲ့အကြောင်းပြချက်တခု အမြန်ဆုံးပေးနိုင်အောင် စဉ်းစားနေခဲ့တယ်။

မမျှော်လင့်ဘဲ ရှန်ဘီရှန်းက အရင်စပြောခဲ့တယ်။

ကျိမိသားစုသားလေး၊ အချိန်ရရင် မင်းရဲ့ဘိုးဘွားကို ပြန်သွားတွေ့လိုက်ဦး။ သူ မင်းကို အရမ်းလွမ်းနေတယ်။

ဒါ့အပြင် အနာဂတ်က မရေရာမှုတွေနဲ့ ပြည့်နေပြီး ငါတို့ဂိုဏ်းနေရာက ဘေးကင်းမှုမရှိနိုင်ဘူး။

မင်း ကျိမိသားစုကို ပြန်သွားဖို့ စဉ်းစားနိုင်တယ်။

ဟုတ်ပါတယ်၊ မင်းကို မောင်းထုတ်တာ မဟုတ်ဘူးနော်။ နေမလား၊ သွားမလားဆိုတာက မင်းရဲ့ဆုံးဖြတ်ချက်ပဲ။

၄၁၄ ဆက်ရန်