ဝပ်နေသောနဂါးနဲ့ ဖီးနစ်ငှက်ငယ်နှစ်ယောက်လုံး တစ်ပြိုင်တည်း ဒီမှာပေါ်လာလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူထင်မှာလဲ။ ဒါက သေကိန်းပဲ

ကျန်းပေရန်ကို လှပစွာ ဦးညွှတ်ရင်း၊ လျိုဇီဂျင်းက သူမ၏နှုတ်ခမ်းလေးကို ဖွင့်ဟကာ ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည်။

"နောက်သုံးရက်နေရင် ကျွန်မ ဂိုဏ်းပြင်ပ ပထမဆုံး စမ်းသပ်စစ်ဆေးရေးမစ်ရှင်ကို လုပ်ဆောင်ရတော့မှာပါ။ အစ်ကိုကြီးကို ကျွန်မတို့ရဲ့ 'သံတံဆိပ်' အဖြစ် ဆောင်ရွက်ပေးဖို့ ဖိတ်ခေါ်ချင်ပါတယ်ရှင့်။"

လျိုဇီဂျင်း စကားဆုံးသည်နှင့် ကျန်းပေရန်၏ရှေ့တွင် ရွေးချယ်စရာသုံးခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

[ရွေးချယ်စရာ ၁: "ဒါလေးများ ဘာမှမဟုတ်တာ၊ ရတာပေါ့။" ဟု ချက်ချင်းပြန်ဖြေပါ။ ဆုလာဘ်: မဟာရှေးဦး ကမ္ဘာဦးကိုယ်ထည် (မြေကမ္ဘာအဆင့်၊ အလယ်လတ်တန်း)]

[ရွေးချယ်စရာ ၂: "ညီမလေး ရထားတဲ့ စမ်းသပ်စစ်ဆေးရေးမစ်ရှင်က ဘယ်လိုမျိုးလဲဆိုတာ မေးခွင့်ရှိမလား။" ဟု မေးပါ။ ဆုလာဘ်: ငြိမ်သက်အာဏာရှင် လက်သည်းသိုင်း (အနက်ရောင်အဆင့်၊ အဆင့်မြင့်တန်း)]

[ရွေးချယ်စရာ ၃: "စာတွေနဲ့ အလုပ်ရှုပ်နေလို့၊ သွားလိုက်ပါဦးမယ်!" ဟု ပြောပါ။ ဆုလာဘ်: ကျပန်း အခြေခံ ကျွမ်းကျင်မှုအမှတ် +၁]

ကျန်းပေရန် မြေကမ္ဘာအဆင့် (အလယ်လတ်တန်း) ဆုလာဘ်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ၊ သူ့မျက်လုံးများ ပြူးထွက်မတတ် ဖြစ်သွားသည်။

ရွေးချယ်စရာ ၂ ကို ကြည့်ပင်မကြည့်ဘဲ၊ သူက ရွေးချယ်စရာ ၃ ကို ချက်ချင်းရွေးချယ်ပြီး ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"တောင်းပန်ပါတယ် ညီမလေး၊ ဒါပေမဲ့ အစ်ကို အခုတလော စာတွေနဲ့ တော်တော်အလုပ်ရှုပ်နေလို့ပါ။ ပြီးတော့ ညီမလေး ခုနက ကြားတဲ့အတိုင်းပဲ၊ ခန်းမသခင်ချန်က စစ်တုရင်ကစားဖို့ ခေါ်နေပြီ။ အဲ့ဒီခန်းမသခင်က တကယ့်ကို စစ်တုရင်အရူးပဲ၊ ကစားပွဲစပြီဆိုတာနဲ့ ကျွန်တော့်ကို လေးငါးရက်လောက် ပြန်မလွှတ်တော့ဘူး။ ဒါကြောင့် ဒီကိစ္စအတွက် တခြားတစ်ယောက်ကိုပဲ ရှာပေးပါလို့ တောင်းဆိုပါရစေ။"

"သွားလိုက်ပါဦးမယ်!"

လက်အုပ်ချီ အရိုအသေပေးပြီးနောက်၊ သူက လှည့်ထွက်ကာ ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် ထွက်ခွာသွားသည်။

[ရွေးချယ်မှုတာဝန် ပြီးမြောက်ပါပြီ။ ဆုလာဘ်: ဆေးပညာကျွမ်းကျင်မှု +၁]

"အစ်ကိုကြီးကျန်း၊ ခန်းမသခင်ချန်က ဘယ်တုန်းက အစ်ကိုကြီးနဲ့ တစ်ရက်ထက်ပိုပြီး စစ်တုရင်ကစားဖူးလို့လဲ။ ကျွန်တော်—"

ခိုင်းတာလုပ်ပေးရတဲ့ ညီလေးက သူ့ရဲ့ အကြီးအကျယ်ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်ရေးအစီအစဉ်ကို ဖျက်ဆီးတော့မည်ကို မြင်သောအခါ၊ ကျန်းပေရန်က သူ့ပါးစပ်ကို လက်ဖြင့် အမြန်အုပ်ပြီး နီလာနှလုံးခန်းမဘက်သို့ ဆွဲခေါ်သွားတော့သည်။

"အွန်း! အွန်း!"

ဆွဲခေါ်ခံလိုက်ရသော ညီလေး၏ မျက်လုံးများထဲတွင် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း နာကျင်မှု၊ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း နားမလည်မှု၊ နှစ်စိတ်တစ်ပိုင်း မကျေနပ်မှု နှင့် ခုနစ်စိတ်တစ်ပိုင်း မလိုလားမှုတို့ ပါဝင်နေသည်!

'ဒီလောက်လှတဲ့ ညီမလေးကို! ကျွန်တော့်ကို နည်းနည်းလေးကြာအောင် ကြည့်ခွင့်ပေးပါဦး!'

ကံဆိုးစွာပင်၊ သူ၏ခွန်အားမှာ ကျန်းပေရန်ကို မယှဉ်နိုင်သောကြောင့်၊ အကူအညီမဲ့စွာ ဆွဲခေါ်ခံသွားရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။

'ငါ... အငြင်းခံလိုက်ရတာလား။'

ကျန်းပေရန် သူ့အသက်ကို ကာကွယ်သလို ထွက်ပြေးသွားသည်ကို ကြည့်ရင်း၊ လျိုဇီဂျင်း နေရာမှာပင် ကြက်သေသေလျက် ရပ်နေမိသည်။

ထူးဆန်းစွာပင်၊ သူမ၏ နှလုံးခုန်သံမှာ နားမလည်နိုင်စွာ မြန်ဆန်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

'ဒါက အငြင်းခံရတဲ့ ခံစားချက်မျိုးလား။ ငါ့ဘဝမှာ ဘယ်သူကမှ ငါ့ကို တစ်ခါမှ မငြင်းဖူးဘူး။'

'ဒီအစ်ကိုကြီးက... တော်တော်ထူးဆန်းတာပဲ။'

'မဟုတ်သေးဘူး၊ အခုက ဒါကို စဉ်းစားရမယ့် အချိန်မဟုတ်ဘူး။'

အတွေးထဲမှ ရုန်းထွက်ပြီး၊ လျိုဇီဂျင်းက သူ့နောက်သို့ ပြေးလိုက်ကာ လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။

"အစ်ကိုကြီးကျန်း၊ အဲ့လောက် အလျင်စလို မသွားပါနဲ့ဦး! ကျွန်မ စကားပြောလို့ မပြီးသေးဘူး၊ အစ်ကိုကြီးကျန်း~"

သို့သော် သူမကို ထူးဆန်းစေသောအရာမှာ၊ အစ်ကိုကြီးက သာမန်လမ်းလျှောက်နေပုံရသော်လည်း၊ သူက သူမပြေးနေတာထက်ပင် ပိုမြန်နေသည်။

သူမ ဘယ်လောက်ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း၊ မမီနိုင်ခဲ့ပေ။

ကျန်းပေရန် မျက်စိရှေ့မှ ပျောက်ကွယ်သွားတော့မည်အပြု၊ လျိုဇီဂျင်းက စိမ်းရောင်ဝတ်စုံနှင့် လှပသော မိန်းကလေးတစ်ဦး သူမဘက်သို့ လျှောက်လာသည်ကို ရုတ်တရက် တွေ့လိုက်ရသည်။

သူမက အလျင်အမြန်အော်လိုက်သည်။

"ချိုးယောင်! အဲ့ဒီအစ်ကိုကြီးကို တားလိုက်! သူ့ကို မသွားစေနဲ့!"

ဖန်းချိုးယောင်က လျိုဇီဂျင်းနှင့်အတူ ဒီနေရာသို့ လိုက်လာခဲ့သော်လည်း၊ သူမနှင့်မတူဘဲ စိတ်မရှည်တတ်ပေ။

ခဏလေးစောင့်ပြီးနောက်၊ သူမက "ရေဆာတယ်" ဆိုသော ဆင်ခြေကိုသုံးကာ တခြားနေရာသို့ လျှောက်သွားခဲ့သည်။

ယခုပြန်ရောက်လာသောအခါ၊ သူမဘက်သို့ လျှောက်လာသော အစ်ကိုကြီးကို တားရန် ဇီဂျင်း၏ အရေးတကြီးတောင်းပန်သံကို ကြားလိုက်ရသည်။

ထိုမြင်ကွင်းက ဖန်းချိုးယောင်၏ စိတ်ထဲတွင် ဇာတ်လမ်းပေါင်းစုံကို ချက်ချင်းပုံဖော်သွားစေသည်၊ သူမ၏ချစ်လှစွာသော အစ်မသည် ထိုလူဆီမှ ကျိုးကြောင်းမဆီလျော်သော၊ ယုတ်မာသော ဆက်ဆံမှုအမျိုးမျိုးကို ခံခဲ့ရသည်မှာ သေချာသည်။

"လူယုတ်မာ! နင် ငါ့အစ်မဇီဂျင်းကို ဘာလုပ်လိုက်လဲ!?"

"ရွှန်" ဟူသောအသံနှင့်အတူ၊ ဖန်းချိုးယောင်က သူမ၏ သက်တံ့ဖြူဓားကို ဆွဲထုတ်ပြီး ကျန်းပေရန်ထံသို့ တည့်တည့်ထိုးစိုက်လိုက်သည်။

'မြေကမ္ဘာအဆင့် (အလယ်လတ်တန်း) ဆုလာဘ်တွေပေးတဲ့ ညီမလေးတစ်ယောက်နဲ့ ထိုက်တန်ပါပေတယ်၊ ထွက်ပြေးရတာတောင် ဒီလောက်ခက်တာ!'

ဓားချက်ကို ဘေးသို့ရှောင်တိမ်းလိုက်ရင်း၊ ကျန်းပေရန်က ဖန်းချိုးယောင် နောက်တစ်ချက်ထိုးရန် ပြင်နေသည်ကို မြင်သောအခါ အလျင်အမြန်အော်လိုက်သည်။

"နားလည်မှုလွဲတာပါ! ဒါက နားလည်မှုလွဲတာပါ!"

"နင့်စကားတစ်လုံးမှမယုံဘူး!"

ဖန်းချိုးယောင်က စိတ်နှလုံးပြန်ကျင့်စဉ်ကို သွင်းပြီး နောက်တစ်ချက်ထိုးရန် ပြင်လိုက်သည်။

သို့သော်၊ ထိုစဉ် သူမနောက်မှ လျိုဇီဂျင်း၏ အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။

"ချိုးယောင်၊ မဟုတ်တာတွေ မလုပ်နဲ့တော့! အစ်ကိုကြီးကျန်းက ငါ့ကို ဘာမှမလုပ်ဘူး။"

ထိုအခါမှ ဖန်းချိုးယောင်က သူမနားလည်မှုလွဲသွားနိုင်သည်ကို သိရှိသွားသည်။

သူမက လျိုဇီဂျင်းဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

အခွင့်အရေးကို အရယူပြီး၊ ကျန်းပေရန်က သူ့ညီလေးကို ဆွဲကာ ထွက်ပြေးရန် ပြန်ကြိုးစားသည်။

သို့သော် ခြေလှမ်းနှစ်လှမ်းမလှမ်းရသေးခင်မှာပင်၊ လျိုဇီဂျင်းက လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။

"အစ်ကိုကြီးကျန်း၊ ကျွန်မကို အရင်ဆုံး စကားဆုံးအောင် ပြောခွင့်ပေးပါရှင့်။ ပြီးရင်တောင် အစ်ကိုကြီး ငြင်းချင်သေးတယ်ဆိုရင် ငြင်းနိုင်ပါတယ်။"

ထိုရုတ်ရုတ်သဲသဲအခြေအနေက နီလာနှလုံးခန်းမမှ တပည့်များစွာကို စုရုံးရောက်ရှိလာစေခဲ့သည်။

ယခုအခါ၊ လျိုဇီဂျင်း၏ သာယာသော အသံထဲမှ ကြေကွဲဖွယ်တောင်းပန်သံကို ကြားရသောအခါ၊ သူတို့၏ သူရဲကောင်းစိတ်ဓာတ်များ တဟုန်ထိုးတက်လာပြီး၊ ကျန်းပေရန်ကို ဒေါသမီးတောက်လောင်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် အလျင်အမြန် ဝိုင်းရံလိုက်ကြသည်။

'ဒုက္ခတော့ရောက်ပြီ!'

ထွက်ပြေးလမ်းမရှိတော့သောကြောင့်၊ ကျန်းပေရန်က သူ့ဝိညာဉ်နှစ်ခြမ်းကွဲသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

သာမန်နေ့တွေမှာ ဒီကောင်စုတ်လေးတွေရဲ့ "ဖြောင့်မတ်တဲ့ သူရဲကောင်းစိတ်ဓာတ်" က ဘယ်ရောက်နေလို့လဲ။

အကူအညီမဲ့စွာ သက်ပြင်းချရင်း၊ သူက အသက်ရှူကျပ်လုနီးပါးဖြစ်နေသော သူ့ညီလေးကို လွှတ်ပေးပြီး လျိုဇီဂျင်းဘက်သို့ မျက်နှာမူလိုက်သည်။

သူရပ်လိုက်သည်ကိုမြင်လျှင်၊ လျိုဇီဂျင်းက ရှေ့သို့ အမြန်တိုးလာပြီး နောက်တစ်ကြိမ် ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

"ဒုက္ခပေးမိတဲ့အတွက် အလေးအနက်တောင်းပန်ပါတယ်ရှင့်၊ ဒါပေမဲ့ ဒီစမ်းသပ်စစ်ဆေးရေးမစ်ရှင်က ကျွန်မအတွက် အလွန်အရေးကြီးပါတယ်။ အစ်ကိုကြီး ကျွန်မတို့ကို ကူညီပေးနိုင်မယ်လို့ တကယ်ပဲ မျှော်လင့်ပါတယ်။"

သူမ၏စကားများက ဝန်းရံနေသော တပည့်များကို ကြောင်သွားစေသည်။

အချို့သော တပည့်ကြီးများမှာ ပို၍ပင် နားမလည်နိုင်ဖြစ်သွားကြသည်။

'ကျန်းပေရန်က ဘယ်တုန်းက ဒီလောက်နာမည်ကြီးသွားတာလဲ။'

အနီးအနားတွင် နေထိုင်သော နီလာနှလုံးခန်းမမှ တပည့်များဖြစ်သောကြောင့်၊ ကျန်းပေရန်ကို မသိဘဲနေရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။

သို့သော် သူတို့၏ သူ့အပေါ်အပြင်းထန်ဆုံး အမှတ်ရမှုမှာ သူက ငါးနှစ်လုံးလုံး ဘယ်သူ့တပည့်မှမဖြစ်ဘဲ နေခဲ့ခြင်းပင်၊ တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုသော် သူ့ကို ဘယ်ဆရာကမှ မလိုချင်ခြင်းပင်။

ထိုကဲ့သို့သောလူတစ်ယောက်က ဘယ်လိုကျွမ်းကျင်မှုမျိုးများ ရှိနိုင်မည်နည်း။ သို့သော် လှပသော ညီမလေးတစ်ဦးက သူ့ကို အလေးအနက် တောင်းပန်နေသည်။

လျိုဇီဂျင်း၏ စိတ်ရင်းအမှန်ကို ကြားရသောအခါ၊ ကျန်းပေရန်၏ နှလုံးသားပင် ခဏတာ ပျော့ပျောင်းသွားသည်။

သို့သော် ထိုမြေကမ္ဘာအဆင့် (အလယ်လတ်တန်း) ဆုလာဘ်ကို တွေးလိုက်မိသောအခါ၊ သူ့စိတ်ပိုင်းဖြတ်မှုက ချက်ချင်းပြန်လည်မာကျောသွားသည်။

လက်အုပ်ချီကာ သူက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ညီမလေး၊ တောင်းပန်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်မှာ အရေးကြီးကိစ္စတွေရှိနေလို့ တကယ်ပဲ အချိန်မပေးနိုင်ပါဘူး။"

လျိုဇီဂျင်း မတုံ့ပြန်နိုင်ခင်မှာပင်၊ ဖန်းချိုးယောင်က ရှေ့ထွက်လာသည်။

"အစ်ကိုကြီး၊ အစ်ကိုကြီး ကြောက်နေလို့ ဒီလိုခိုင်မာမှုမရှိတဲ့ ဆင်ခြေတွေပေးနေတာလား။"

လူအုပ်၏အာရုံစိုက်မှုက လျိုဇီဂျင်းဆီမှ ဖန်းချိုးယောင်ဆီသို့ ပြောင်းသွားပြီး၊ သူတို့စိတ်ထဲတွင် 'ဒီညီမလေးကလည်း အရမ်းလှတာပဲ!' ဆိုသော အတွေးများဖြင့် ချက်ချင်းပြည့်လျှံသွားသည်။

ဖန်းချိုးယောင်၏ အလှမှာ လျိုဇီဂျင်းနှင့်မတူပေ။

သူမက ဘေးအိမ်က မိန်းကလေးတစ်ယောက်နှင့်တူသည်၊ နူးညံ့သော မျက်ခုံးကွေးများ၊ သေးငယ်သော နှာတံလုံးလုံးလေး၊ ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ဖြူစင်သော မျက်နှာနှင့် နံနက်ခင်းပန်းပွင့်များကဲ့သို့သော အသားအရေရှိသည်။

သူမက လည်ပင်းတွင် တောက်ပသော ပုလဲတစ်ကုံးမှလွဲ၍ မည်သည့်မိတ်ကပ်မှ မလိမ်းထားဘဲ၊ ထိုပုလဲများမှ ထွက်ပေါ်နေသော အလင်းရောင်နုနုက သူမကို ပိုမိုတောက်ပစေသလို ထင်ရသည်။

ဖန်းချိုးယောင် စကားဆုံးသည်နှင့်၊ ကျန်းပေရန်၏ရှေ့တွင် ရွေးချယ်စရာအသစ်သုံးခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

[ရွေးချယ်စရာ ၁: "နောက်တာလား! ငါက ဘယ်လိုလုပ်ကြောက်ရမှာလဲ။" ဟု ချက်ချင်းပြန်ဖြေပါ။ ဆုလာဘ်: အင်္ကျီလက်ထဲက စကြဝဠာ (မြေကမ္ဘာအဆင့်၊ အဆင့်နိမ့်တန်း)]

[ရွေးချယ်စရာ ၂: "ညီမလေးက ပြောင်းပြန်စိတ်ပညာသုံးနေတာကို သိပေမဲ့၊ ဒါက ငါ့အပေါ်မှာ အလုပ်ဖြစ်မှာမဟုတ်ဘူး။" ဟု ပြောပါ။ ဆုလာဘ်: နေလစကြဝဠာဓား (အနက်ရောင်အဆင့်၊ အလယ်လတ်တန်း)]

[ရွေးချယ်စရာ ၃: "ဟုတ်ပါတယ်။" ဟု ပြောပါ။ ဆုလာဘ်: ကျပန်း အခြေခံ အရည်အချင်းအမှတ် +၁]

'ကောင်းကင်ဘုံရေ! နောက်ထပ် မြေကမ္ဘာအဆင့် (အဆင့်နိမ့်တန်း) ဆုလာဘ်တစ်ခု! ကျိန်စာသင့်ပါစေ၊ ငါတော့ သွားပြီ!'

ကျန်းပေရန် မျက်ရည်ကျချင်စိတ်ပေါက်လာသည်။

ဝပ်နေသောနဂါးနှင့် ဖီးနစ်ငှက်ငယ်နှစ်ယောက်လုံး ဒီနေ့ ဒီမှာပေါ်လာလိမ့်မည်ဟု ဘယ်သူထင်မည်နည်း။ ဒါက သူ့ကို သေစေတော့မည်!

တွေဝေမနေဘဲ၊ သူက ရွေးချယ်စရာ ၃ ကို ရွေးချယ်ပြီး ဖန်းချိုးယောင်ကို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"ဟုတ်ပါတယ်။"

[ရွေးချယ်မှုတာဝန် ပြီးမြောက်ပါပြီ။ ဆုလာဘ်: စိတ်စွမ်းအင် +၁]

"နင်—!"

ဖန်းချိုးယောင်၏ လှပသော မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။

သူမက အစ်ကိုကြီးကျန်းပေးနိုင်သမျှ ဆင်ခြေအားလုံးကို ဖြိုခွဲရန် အငြင်းပွားချက်များစွာကို ပြင်ဆင်ထားခဲ့သော်လည်း၊ သူက လူတိုင်းရှေ့မှာ ပေါ်တင်ဝန်ခံလိမ့်မည်ဟု ဘယ်တုန်းကမှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ!

"ဟွန့်!"

ဒေါသဖြင့် နှုတ်ခမ်းစူကာ၊ သူမက လျိုဇီဂျင်း၏ ဘေးသို့ ပြန်သွားသည်။

"သွားစို့၊ အစ်မဇီဂျင်း။ သူက ကျွန်မတို့ရဲ့ 'သံတံဆိပ်' မလုပ်ပေးချင်ရင်၊ တခြားလုပ်ပေးမယ့်သူတွေ အများကြီးရှိပါတယ်။"

သို့သော် လျိုဇီဂျင်းက ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"ချိုးယောင်၊ အဲ့လိုမပြောပါနဲ့။ ငါတို့က သူ့ကို အရင်ဆုံး အတင်းအကြပ်တောင်းဆိုခဲ့တာလေ။ သူငြင်းတယ်ဆိုရင် သူ့မှာ သူ့အကြောင်းပြချက်ရှိမှာပေါ့။ အဲ့ဒါကို ငါတို့က ဘယ်လိုလုပ် စိတ်ဆိုးလို့ရမှာလဲ။"

"အော်... နားလည်ပြီ။"

ဖန်းချိုးယောင်က နှုတ်ခမ်းစူမြဲစူလျက် တိုးတိုးလေးပြောလိုက်သည်။

လျိုဇီဂျင်း၏ အကျိုးအကြောင်းဆင်ခြင်တုံတရားရှိမှုကို မြင်သောအခါ၊ ကျန်းပေရန်က သက်ပြင်းချကာ ကိစ္စပြီးဆုံးသွားပြီဖြစ်၍ သူလွတ်မြောက်နိုင်ပြီဟု တွေးလိုက်သည်။

သို့သော် လူအုပ်က စတင်ကွဲသွားစဉ်မှာပင်၊ ပုံရိပ်တစ်ခုက ကောင်းကင်မှ ရုတ်တရက်ဆင်းသက်လာပြီး၊ ကျန်းပေရန်နှင့် လျိုဇီဂျင်းကြားတွင် ဆင်းသက်ရပ်တန့်လိုက်သည်။