လမ်းမခုနှစ်သွယ်

နောက်တစ်နေ့။

ချင်းဟူတည်းခိုခန်း။

"မင်းသားက တကယ်ကို အံ့အားသင့်စရာကောင်းတဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေ လုပ်ရတာကို နှစ်သက်တာပဲ"

ပညာရှိတစ်ဦးနှင့်တူသော အဖြူရောင်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် ကျွင်းချန်းကဲသည် လင်းယွဲ့နှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ထိုင်နေပြီး "လူအများရှေ့မှာ လက်ထပ်ဖို့ ကမ်းလှမ်းတာက နောက်လာမယ့် မြို့စားဟန်ကို မင်းသားနဲ့ ချက်ချင်းချည်နှောင်နိုင်တာ မှန်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ မုန်းတီးမှုကိုတော့ သေချာပေါက် ဆွဲဆောင်လိမ့်မယ်" ဟု ပြုံးလျက် ခေါင်းခါရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ကိစ္စက အရေးကြီးတယ်။ ကြာရှည်မနေဖို့က အဓိကပါပဲ"

လင်းယွဲ့သည် သူ့ခေါင်းကို အနည်းငယ်ခါရင်း "ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သခင်ချီက သဘောတူပြီးပြီလေ။ ဒါကြောင့် မုန်းချင်ရင် မုန်းပါစေ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ကျွင်းချန်းကဲက ထပ်မံရယ်မောလိုက်ပြီး လင်းယွဲ့ကို နောက်တစ်ကြိမ် ကြည့်ကာ "မင်းသားက ပြီးခဲ့တဲ့တစ်လအတွင်းမှာ တစ်ယောက်တည်းနေခဲ့တာ။ ဘာစာမှလည်း မဖတ်ခဲ့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ မင်းသားရဲ့ စရိုက်က အတော်လေး ပြောင်းလဲသွားပြီ။ ရန်လိုမှုတွေ ပိုများလာသလို ဆန္ဒတွေလည်း ပိုမို ခိုင်မာလာတယ် မဟုတ်လား" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် အတွေ့အကြုံတချို့ ရှိခဲ့ပါတယ်"

လင်းယွဲ့က သူ့ခေါင်းကို အနည်းငယ် ညိတ်လိုက်သည်။

ထာဝရည၏ အလင်းယုံကမ္ဘာအတွင်းတွင် လင်းယွဲ့သည် မျိုးရိုးပြောင်းသားရဲများစွာနှင့် တစ်နှစ်ကြာ တိုက်ခိုက်ခဲ့ရာ သူ့တွင် အနည်းငယ်မျှ ရန်လိုစိတ် မရှိရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ထို့အပြင် ထာဝရညသည် နေရာတိုင်းတွင် အန္တရာယ်များ ပြည့်နှက်နေသောကြောင့် မီးပုံအနီးတွင် မနေပါက အန္တရာယ်များသည် အမှောင်ထဲမှ ချဉ်းကပ်လာနိုင်သည့် အခြေအနေမျိုးဖြစ်သည်။ ထာဝရည၏ ဒုက္ခများကို ကိုယ်တိုင်တွေ့ကြုံပြီးနောက်တွင် သူသည် အလင်းရောင်အောက်တွင် နေထိုင်ရခြင်း၏ အနှစ်သာရကို တန်ဖိုးထားလာခဲ့သည်။

ထိုအတွေ့အကြုံကြောင့် သူသည် လူသားဘိုးဘေးဖြစ်သည့် လူသားဧကရာဇ်နှင့် နတ်ဘုရားဧကရာဇ်တို့၏ ကြီးမြတ်သော ကျေးဇူးတရားကို နားလည်လာခဲ့သည်။ ယခင်က ဤကိစ္စများအကြောင်းကို သူ မစဉ်းစားခဲ့ဖူးသော်လည်း ယခုအခါတွင် အတွေးအမြင်အသစ်များ ရရှိလာသည်။ လုံလောက်သော စွမ်းအားရှိမည်ဆိုပါက ထာဝရညကင်းစင်သည့် ကမ္ဘာတစ်ခုကို ထိန်းသိမ်းရန် သူ အလွန်စိတ်အားထက်သန်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဆင်းရဲနွမ်းပါးချိန်တွင် ကိုယ်ကျင့်တရားကို ထိန်းသိမ်းရသကဲ့သို့ ချမ်းသာကြွယ်ဝလာသောအခါတွင် ကမ္ဘာလောကကို အကျိုးပြုရမည်ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"မင်းသားက သုံးပါရမီကောင်းကင်တံတိုင်းနဲ့ နီးစပ်နေပြီ"

ကျွင်းချန်းကဲက ပြောလိုက်သည်။

"သုံးပါရမီကောင်းကင်တံတိုင်းကနေစပြီး လူတစ်ယောက်ဟာ ကောင်းကင်နဲ့ ကမ္ဘာနိယာမကို နားလည်ရမယ်။ အဲဒီလို နားလည်ဖို့အတွက် လုံလောက်တဲ့ စိတ်ဓာတ်ခွန်အား လိုအပ်တယ်။ ကောင်းကင်နဲ့ ကမ္ဘာနိယာမကို သေချာနားလည်ပြီဆိုရင်တော့ ပေါင်းစည်းခြင်းကို ရင်ဆိုင်ရတော့မယ်"

"ပေါင်းစည်းခြင်း..."

လင်းယွဲ့က ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်လိုက်သည်။ သူတော်စင်ဖြစ်လာရန် ကျင့်ကြံသည့် လမ်းကြောင်းတွင် ပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် ပါဝင်ပြီး မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင်လမ်းကြောင်းကိုလည်း ဖော်ဆောင်ရမည်ဖြစ်သည်။

"'ပေါင်းစည်းခြင်းက ကျင့်ကြံမှုနှလုံးသားအတွက် ပိုမိုမြင့်မားတဲ့ လိုအပ်ချက်ကို တောင်းဆို

တယ်"

ကျွင်းချန်းကဲက "ဒါကြောင့် အဲဒီမတိုင်ခင်မှာ မင်းသားက ကိုယ့်ကိုယ်ကို အမှန်တကယ် နားလည်ဖို့၊ ကိုယ်ပိုင်ဆန္ဒတွေကို အသိအမှတ်ပြုဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။ ရည်မှန်းချက်တွေရှိမှသာ တုံ့ပြန်မှုတွေ ရရှိနိုင်ပြီး ကျင့်ကြံမှုနှလုံးသားကို အားဖြည့်ပေးတာက အရေးအကြီးဆုံးပဲ" ဟု အကြံပေးလိုက်သည်။

လင်းယွဲ့သည် ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီး "မနေ့က ကျွန်တော် ကြားခဲ့တာက သူတော်စင်ဖြစ်လာသူတွေရဲ့ သက်စောင့်စွမ်းအားက ပေါများပြီး အမတဖြစ်နိုင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ပိုပြီး အသက်ရှည်လာတာနဲ့အမျှ သူတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုနှလုံးသားက ပိုပြီး မခိုင်မာတော့ဘူး။ အဲဒါက သူတို့ရဲ့ လမ်းကြောင်းကို စိတ်ထဲမှာ မထိန်းထားနိုင်တော့ဘူး။ အဲဒါကြောင့် သူတို့ သေဆုံးသွားလိမ့်မယ်လို့" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်ပါတယ်။ ဒါ မှန်ကန်ပါတယ်"

ကျွင်းချန်းကဲက "မင်းသား သိပါသလား။ အကြီးအကဲဂူဟာ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်သုံးရာကတည်းက ကောင်းကင်နဲ့ကမ္ဘာနိယာမကို နားလည်ခဲ့ပေမဲ့ အဲဒီခြေလှမ်းကို လှမ်းရဲတာ မဟုတ်

ဘူး။ ပေါင်းစည်းဖို့ မဝံ့ရဲဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူက သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုနှလုံးသားနဲ့ဆိုရင် ပေါင်းစည်းတာနဲ့ သူ့ရဲ့ သေဆုံးမယ့်နေ့ ဖြစ်လိမ့်မယ်ဆိုတာကို သူ နားလည်ထားလို့ပဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"အိုး"

လင်းယွဲ့ပင် အံ့အားသင့်သွားသည်။

"မတိုးတက်ဘဲနဲ့ အသက်ရှင်နိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ တိုးတက်ရင် သေဆုံးသွားတယ်ပေါ့"

"ဒီလိုအခြေအနေတွေက မဟာကျင့်ကြံသူတွေကြားမှာ တကယ်တော့ အတော်လေး အဖြစ်များပါတယ်။"

ကျွင်းချန်းကဲက ခေါင်းခါရင်း ပြုံးလိုက်သည်။

"ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် ကျွန်တော်လည်း ဒီလိုပါပဲ။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ငါးဆယ်က ကောင်းကင်နဲ့ကမ္ဘာနိယာမကို နားလည်ခဲ့ပေမဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုနှလုံးသားက မလုံလောက်သေးဘူးလို့ ခံစားရတယ်။ အခုချိန်ထိ အားဖြည့်နေရတုန်းပဲ။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်မှာ ယုံကြည်မှု မရှိသေးပါဘူး"

လင်းယွဲ့သည် ရုတ်တရက် နားလည်သွားပြီး "သခင်ချီလည်း သူတော်စင်ဖြစ်ခဲ့ပေမဲ့ အကြီးအကဲဂူထက် အသက်ပိုတိုခဲ့တယ်။ ဒါကလည်း ကျင့်ကြံမှုနှလုံးသားကြောင့်လား" ဟု မေးလိုက်သည်။

"မင်းသား မှန်ကန်အောင် ခန့်မှန်းနိုင်တာပဲ"

ကျွင်းချန်းကဲက "တကယ်တော့ မြို့စားဟန်မျိုးဆက်တိုင်းက ဘာကြောင့် ဒီလောက် အစွမ်းထက်ပြီး သူတော်စင်အားလုံး ဖြစ်နိုင်ရတာလဲဆိုတော့ မြို့စားဟန်ရဲ့ အမွေခံသွေးသားမှာ အစွမ်းထက်တဲ့ကျင့်စဉ်တစ်ခု ပါဝင်နေလို့ပဲ။ သွေးသားကို အမွေဆက်ခံလိုက်တာနဲ့ ကောင်းကင်နဲ့ကမ္ဘာနိယာမကို လွယ်လွယ်ကူကူ နားလည်နိုင်ပြီး ပေါင်းစည်းခြင်းကိုတောင် အမြန်ဆန်ဆုံး အောင်မြင်နိုင်ပါတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

သူက ခေါင်းခါရင်း "ဒါပေမဲ့ အဲဒီအတွက် ပေးဆပ်ရတာတွေလည်း ရှိတယ်။ ကျင့်ကြံမှုနှလုံးသားက မလုံလောက်ဘဲ အမွေခံသွေးသားကနေ ကျင့်စဉ်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်မယ်ဆိုရင် ချက်ချင်း သေဆုံးတာမျိုး မဖြစ်နိုင်ပေမဲ့ ဝန်ပိမှုက ကြီးမားပါတယ်။ ဒါကြောင့် သူတို့ဟာ ပုံမှန် သူတော်စင်တွေရဲ့ ရှည်လျားတဲ့ သက်တမ်းမျိုး မပိုင်ဆိုင်နိုင်ကြပါဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

လင်းယွဲ့ သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။

ငါ သိထားသလောက်ဆိုရင် မဟာကျင့်ကြံသူတွေက သက်တမ်းရှည်စေတဲ့ ရတနာတွေ လုံလောက်စွာ စားသုံးမယ်ဆိုရင် နှစ်လေးငါးရာအထိ သက်တမ်းကုန်ဆုံးနိုင်တယ်။

သိုင်းသူတော်စင်တွေကတော့ သူတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုနှလုံးသားရုတ်တရက် ပြိုလဲသွားစေမယ့်

ကြီးမားတဲ့ ထိခိုက်မှုတွေ မကြုံတွေ့ရသရွေ့ နှစ်ပေါင်း ရာချီ ဒါမှမဟုတ် နှစ်ထောင်ကျော်တောင် နေနိုင်တာက ပုံမှန်ပါပဲ။

ဒီနေ့ ဘိုးဘွားခန်းမရဲ့ ခန်းမသခင်တွေထဲမှာ နှစ်တစ်ထောင်ကျော် နေခဲ့ဖူးသူတွေတောင်ရှိပြီး တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ဘူး။

"ဒါဆိုရင် မင်းသားတွေအားလုံးဟာ ထူးချွန်တဲ့ ကျင့်ကြံမှုနှလုံးသားတွေ ပိုင်ဆိုင်ကြတာလား" လင်းယွဲ့က မေးလိုက်သည်။

"အတော်လေး ထူးခြားပါတယ်"

ကျွင်းချန်းကဲက သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး " နတ်ဆိုးဘိုးဘေး ခြောက်ပါးလိုပဲ တစ်ဦးချင်းစီမှာ အံ့မခန်း ကျင့်ကြံမှုနှလုံးသားတွေ ရှိကြတယ်။ မူလ နတ်ဆိုးဘိုးဘေးဖြစ်တဲ့ မူလနတ်ဆိုးဘိုးဘေးဟာ ကျင့်စဉ်ကို ဘယ်တော့မှ သက်သေမခံခဲ့ဘူးဆိုပေမဲ့ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တစ်သောင်းနီးပါးကစပြီး မဟာယုံတည်ထောင်တဲ့အချိန်အထိ အသက်ရှင်ခဲ့တယ်။ အဲဒီနောက်မှပဲ သူ ပျောက်

ကွယ်သွားခဲ့တယ်လို့ ဆိုကြတယ်။ ဒီလို ထိတ်လန့်စရာကောင်းတဲ့ ကျင့်ကြံမှုနှလုံးသားက တကယ်ကို မယုံနိုင်စရာပဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

မူလနတ်ဆိုးဘိုးဘေးလား။

လင်းယွဲ့က သူ့မျက်ခုံးကို အနည်းငယ် ပင့်လိုက်သည်။

မူလနတ်ဆိုးဘိုးဘေးက မင်းသားတစ်ပါးအဖြစ် ပြန်လည်ဝင်စားခဲ့သလားဟု သူ တွေးနေမိသည်။

သီအိုရီအရ ဒီလို ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးက မင်းသားတစ်ပါး ဖြစ်သင့်တယ်။

မင်းသားတစ်ပါးဆိုရင် ဘယ်သူများဖြစ်မလဲ။

"ဒါပေမဲ့ ဆရာကြီးကျွင်းက နတ်ဆိုးဘိုးဘေးကျင့်စဉ်ကို မသက်သေခံခဲ့ဘူးဆိုတဲ့ ဒီလို လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို ဘယ်လိုများ သိတာလဲ"

လင်းယွဲ့က သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

နတ်ဆိုးဘိုးဘေးက နှစ်ပေါင်းများစွာကတည်းက ရှိခဲ့တာ။ ကျွင်းချန်းကဲက နှစ်တစ်ရာနဲ့ နှစ်ရာလောက်ပဲ အသက်ရှင်ခဲ့တယ်လို့ ဆိုပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူက ဒီလို လျှို့ဝှက်ကိစ္စတွေကို ဘယ်လိုများ သိနေတာလဲ။

"ဟားဟား တကယ်တော့ ကျွန်တော်လည်း သိပ်မရှင်းပါဘူး"

ကျွင်းချန်းကဲက ခေါင်းခါရင်း ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ နတ်ဆိုးလမ်းကြောင်းဖြစ်နေတဲ့အတွက် ပုံမှန်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုမခံရဘူး။ ဒါက ကောင်းကင်တံတိုင်းအားလုံးကို မဖျက်ဆီးနိုင်ခဲ့ဘူးလို့ ဖော်ပြတယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ မဟာယုံကို စတည်ထောင်ခဲ့တုန်းက ဘာသာရေးသုံးခုနဲ့ သိုင်းပညာကျင့်ကြံသူတွေကို ပုံမှန်

အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုခဲ့တဲ့ အကြောင်းရင်းက သူတို့ထဲမှာ ကောင်းကင်တံတိုင်းအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပြီး ကျင့်စဉ်ကို သက်သေခံခဲ့တဲ့ အဆင့်မြင့် ပုဂ္ဂိုလ်တွေ ရှိနေလို့ပဲ"

လင်းယွဲ့ နားလည်သွားခဲ့သည်။

ဒါဆို ငါရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့တဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေထဲက တစ်ခုက ကောင်းကင်နဲ့ကမ္ဘာကြားက ကျင့်စဉ်လမ်းကြောင်းတွေထဲမှာ ခုနစ်ခုပဲကောင်းကင်တံတိုင်းအားလုံးကို ဖြတ်ကျော်နိုင်တဲ့ အလားအလာရှိပြီး အကြီးမားဆုံးအလားအလာရှိတဲ့ လမ်းကြောင်းက ယိုရှမင်းမျိုးမင်းနွယ်သွေးသား နိုးထလာပြီးမှသာ ကျင့်ကြံနိုင်တာပဲ။

အခု အကြီးမားဆုံးအလားအလာရှိတဲ့ လမ်းကြောင်းက ယိုရှရဲ့ ရှေးဟောင်းနတ်ဘုရားနည်းလမ်းဖြစ်ပြီး ကျန်တာတွေကတော့ ဘာသာရေးသုံးခုနဲ့ သိုင်းပညာကျင့်ကြံမှုတို့ပဲ။

ဒါဆို နောက်ထပ် လမ်းကြောင်းနှစ်ခုကကော ဘာလဲ။

"နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်ရော။ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်ထဲမှာ ဒီလို တည်ရှိမှုမျိုး မရှိနိုင်ဘူးလား"

လင်းယွဲ့သည် ရုတ်တရက် သူ့စိတ်ထဲတွင် အလင်းတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားပြီး ချက်ချင်း မေးလိုက်သည်။